Zihinlerin ardında mühürlenmiş kapılar var... Her biri bir sır, her biri bir karar. Yüz yıllık sessizliğin gölgesinde unutulmuş güçler, zamanın kumları tükenirken uyanmayı bekliyor. Gerçek sanılan, yalanlarla çatışacak. Ve her kapı açıldığında, sadece dünyalar değil kalpler geçmişler ve kaderler buluşacak. Kapılar açılıyor, zihinler uyanıyor Unutulanlar hatırlanmak için geri dönüyor... Hazır mısın?

Kan, bu dünyada yalnızca bir sıvı değildir. Kan; bir mühür, bir anahtar ve bir bedeldir. Rei Xuanyu, kanla yapılan yeminleri hissedebilen nadir kişilerden biridir. Xuanyu Hanesi’nden gelen kanı, gizlenmiş bağları ve mühürlenmiş büyüleri görmesine izin verir. Ancak bu güç, sahibini asla korumaz. Kan hatırlar. Ve karşılığını ister. Düzen, yeminlerle ayakta durur. Bir yemin bozulduğunda, dünya sessizce çatlar. Bu düzenin karşısında adı açıkça söylenmeyen bir isim vardır: Riven Mavren Redvein. Redvein soyundan gelenler kanı yönetmez. Onu bozar. Çürütür. Silaha dönüştürür. Riven bir kurtarıcı değildir. Bir kahraman hiç değildir. O, yeminlerin çöküşünü başlatan kişidir. Rei ve Riven aynı tarafta değildir. Aynı amaca da hizmet etmezler. Aralarında bir bağ vardır ama bu bağ sıcak değildir; zorunludur. Kanla yazılmıştır. Kaçınılamazdır. Onlara eşlik eden ekip, kendi karanlığını taşır: yarım bırakılmış yeminler, gizlenen geçmişler ve ödenmemiş kan borçları. Bu hikâyede duygular açıkça söylenmez. Ama her sessizlik bir gerilim taşır, her karşılaşma yeni bir kırılma yaratır. Çünkü bazı bağlar istenmez. Bazıları sadece katlanılır. Ve bazı yeminler… yalnızca kanla bozulur.

SALKDASLKDSALK ADALETİN DİNİNİN EMELİ

savaştı onları bir araya getiren.. vazgeçilmeyen hırslardı onları ayıran intikamdı onları pusuya düşüren yazel ve karan savaşın ortasında kaderleri bir yıldıza kazındı onlar bu ortak kaderde bir olup güçlerine güç mü katacak yoksa kendi hırsların yenik mi düşecekti

Birini kurtarmak istedim. Ancak son hatırladığım şey, karnımı delip geçen soğuk bir bıçak ve keskin olan acı. Ölmek böyle bir şey sanmıştım: karanlık ve son. Ama “ölüm” benim için sadece bir başlangıçmış. Gözlerimi tekrar açtığımda… ellerim küçüktü. Sesim inceydi. Aynadaki yüz bana ait değildi. Sekiz yaşında bir kızın bedenindeydim. Bu dünyayı tanımıyorum. Bu hayatı seçmedim. Ama içimde bir ses, buraya bir sebeple geldiğimi bana söyleyip duruyor. Bazen kalbim, adını bilmediğim birinin özleminden acıyor. Sanki birini kaybetmişim gibi. Sanki biri beni çok uzaktan izliyormuş gibi. Önceki sıkıcı hayatım dışında, bir geçmişim yok sandım. Oysa önceden hatırlamadığım anılar, şimdi gölgem gibi peşimden geldi. Ve içimde büyüyen bu fırtına... Beni gerçeklere daha fazla yaklaştırmaya başladı. Eğer kader gerçekten varsa, beni neden tekrar hayata döndürdü? Ve neden, hiç tanımadığım birine ait olan bir bedende uyandım? Sis perdesini aralayacak, ve gerçekleri kendi gözlerimle göreceğim.

Bir Labaratuvar da ki deneyler ve deneylerin arasındaki bir kızın hikayesi

Harry Potter annesi ve babası öldükten sonra amcası Vernon Dursley’in yanında kalmaya başlar. Sonra gelen mektupla Hogwarts Cadılık Ve Büyücülük okuluna başlar ama başına neler gelir neler.

"Ben sadece bir şifacı değilim Pars; ben dokunduğu her ruhu yakabilecek bir iblisim." Gümüş bir ışıkla kutsanmış bir peri mi, yoksa karanlığın derinliklerinden gelen bir yıkım mı? Bir nişan töreniyle başlayan bu büyük macera, yasaklı bir aşkın tutkusuyla harmanlanırken; Lara ve Pars, krallıkları yıkabilecek bir sırrın ortasında kalırlar. İhanetlerin gölgesinde, her dokunuşun bir veda olduğu bu dünyada, aşk onları kurtaracak tek ışık mı olacak, yoksa her ikisini de küle mi çevirecek? Aşkın mühürlediği, karanlığın ise zincire vurmaya çalıştığı iki ruhun destansı mücadelesi başlıyor.

Işığın bir zamanlar her şeyi koruduğu Eldrathia’da, karanlık sessizce büyümektedir. Irklar arasındaki güvensizlik, eski ihanetler ve unutulmuş yeminler, kadim bir gücü yeniden uyandırırken; geçmişinden kaçamayan bir kız, istemediği bir kaderin tam ortasında bulur kendini. Viella, kayıplarının gölgesinde yaşamayı öğrenmişken; birbirine yabancı, birbirine kırgın yol arkadaşlarıyla birlikte, yalnızca dünyayı değil, kendi içlerindeki karanlığı da aşmak zorunda kalır. Çünkü bazen kader, seçilenler tarafından değil; direnmekten vazgeçmeyenler tarafından yazılır. Ve ışık… her zaman en parlak yerden doğmaz.

Ölümcül bir diyarda, ölümcül bir denizkızı...

Sönen Güneşin Mirası

Draxicon ülkesine hoş geldiniz.Burada cyberpunk bir evrende yaşayan Zanita Way daha yeni işinden istifa etmiştir ve yana yana iş aramaktaydı.Bir gün gezerken çok zengin bir milyarderin iş ilanını görmüştü ve tam o noktada hikayesi daha yeni başlayacaktı.Watterson ailesi büyük gizemler saklıyordu ve Zanita oradaki son derece karizmatik ailenin büyük oğluyla fantastik bir çöl yolculuğuna çıkıp ailenin gizemini çözmeye çalışacaktı.Tabii kalbindeki arzuyla kendi sakladığı sırrın arasında kalması an meselesiydi.

Ndmdldldmdmdmdn

Özel güçlere sahip nsanlarn bir okula gittiğini düşünün.Sizce de güzel olma mıydı.

Onlar özeldi ve peşlerinde bir sürü kişi vardı ancak onlar peşlerindeki kişleri bile bilmezken gerçeklerle birden yüzleştiler bu yüzleşme birbirini tanımayan bir kaç insanı bir araya getirdi

Sekiz kafes. Sekiz korku. Sekiz seçim. ‎Ve hepsinin tam ortasında, varlığı bile şüpheli tek bir çıkış… ‎Bazı hikâyeler, sevdiğin yerde kalmanın mı yoksa kendini kurtarmanın mı daha zor olduğunu sorar. Çünkü bazı kafesler demirden değil; korkulardan, suskunluklardan ve yanlış seçimlerden örülüdür. Duvarlar yıkıldıkça sırlar açığa çıkar, aşk ile ihanet yan yana durur; umut, korkuların gölgesinde nefes almaya çalışır. ‎Her kapı özgürlüğe açılmaz. Bazıları yalnızca geride bıraktıklarımızı gösterir, bazıları ise insanı en çok kaçtığı gerçekle yüzleştirir. Bu dünyada herkes bir şeye tutsaktır: korkularına, seçimlerine ya da söyleyemediklerine. ‎Ama yine de… ‎Cesaret edenler için her zaman başka bir yol vardır. ‎Ve bazen tek çıkış, insanın kendisiyle yüzleşmesinden geçer.

Yine gençsin Yine hayattasın Yine gençsin Yine hayattasın Zaman akmaya devam eder ancak belirli bir sınırı vardır...

Nsshababvahahabwua Sen uene eeoııeoe

beyaz leke evreninin benzeri şekilde tom marvolo riddle evreninde düşünün avukat olan lavınya savcı olmak istiyordur ama koz için önce karanlık lordla anlaşma yapmak zorundadır.. lord olan tom marvolo riddle ise bu kızı kullanmak isterken aslında kız onun vazgecemıyecegı uyuşturucusu olmuştur

Seloria, hayallerine kavuşmak için on sekiz yaşını beklerken, doğum gününe haftalar kala ikizinin planlanan düğünden kaçmasıyla onun yerine geçmek zorunda kalır. Evleneceği adamı sıradan bir soylu sanarken, kendini karanlık sırlarla dolu bir kalenin duvarları arasında bulur. Geceler ilerledikçe, fısıldanan sırlar ve kanla yazılmış gerçekler gün yüzüne çıkmaya başlar. Seloria, kaledeki gizemleri çözmeye çalışırken, kalbinin hiç ait olmaması gereken birine çekildiğini fark eder. Kader, sadakat ve yasak bir aşk arasında sıkışan Seloria, kırmızı rüyaların içinden sağ çıkabilecek midir?

Laçin ortaçağın bilinmeyen evrenlerine düşmüş bir yıldızdır.

!DENEME! yazısıdır ılk kıtabım

Bu hikâye, ölümden sonra başlayan bir yolculuğu değil; geri dönmenin artık mümkün olmadığı bir uyanışı anlatır. Burada melekler kurtarmaz, şeytanlar baştan çıkarmaz. Herkes sadece gerçeğini saklamadan durur. Bu evrende seçimler özgürdür, bedeller ise sessizce bekler. Anlatılanlar kadar anlatılmayanlar da önemlidir. Çünkü bazı kapılar, açıldıkları anda kapanır.

SÖZLER.. ARADIĞINIZ TÜM HERŞEY VAR ....

Gündüz kadar acı, gece kadar sessiz. Karanlıkta kendiliğinden oluşan bir melodi ve bütün zorlukları kendi aşmak zorunda kalan bir beden. Küçük yaşına aldanılmadan ailesinin elinden alınan küçük bir kız. Lanetli toprakların çocuğu olmaktansa yaşadığı krallıkta kadere teslim mi olacak? Kaela kimdir? Kaela, adını taşıdığı taçtan çok daha ağır bir kaderle doğdu. Kraliyet kanı damarlarında dolaşsa da, onun kalbi hiçbir zaman saray duvarlarına ait olmadı. Altın salonlarda yürümeyi öğrendiği kadar, sessizce geri çekilmeyi ve beklemeyi de öğrendi. Çünkü Kaela erken yaşta şunu fark etti: Güç, miras alınmaz; kazanılır. Onu diğerlerinden ayıran şey öfkesi değil, kontrolüydü. Kaela savaşırdı ama kendini kaybederek değil. Acıyı tanırdı ama ona teslim olmazdı. Geri adım atmadığı için değil, ne zaman duracağını bildiği için korku salardı. Bazıları onun kanında karanlık bir şey olduğunu söylerdi. Bazıları ise lanetlerdi. İblis kanı diye hitap ederlerdi ona. Devil blood. Oysa Kaela’nın asıl laneti, karanlığı bastırmak zorunda kalmasıydı. İçinde taşıdığı şey bir canavar değil, ailesinden koparılmanın acısıydı. Vahşi bedeninin altındaki o hassas kalbi sadece kendisi bilirdi. Kaela prenses olmak istemedi. O savaşmayı seçti. O yenilmeyenler, yenilse bile kazanmayı bilenler içindi.