Edmarg, Ergalen Krallığı` ın hemen yanı başındaki Alark Kasabası` nda yaşayan bir adamdır. Hasta annesine ve perişan hâldeki ailesinin diğer üyelerine bakmak için binbir güçlükle, her gün yalnızca yiyecek bir lokma şey ve içecek su bulma gâyesiyle yollara koyulur. Lakin bir gün, yolu şatafatlı Ergalen Krallığı` nda amansızca kesilir...

Zaman bir gün her şeyi ve her kesi siler * Ya onu da alırsa *NE yapmalıyım ? *sensiz bir hayat nasıl olurdu *Neden ? *NEDEN SEN ?

Herkes bilir ki insanlar bu evrende yalnız değildir. Vampirler, periler, hayaletler, cadılar, troller... Hepsi bu evrenin bir parçası. Bizim hikâyemiz ise ailesinden dışlanmış, doğal hali olan ejderhaya dönüşemeyen...

BİR SOKAK KÖPEĞİNİN HAYATAKİ DEYİŞİMİ *Hiç ait olmadığınız yerde olduğunuzu düşündünüz mü?*

Fantastik bir dünyada daha fantastik olabilecek bir şey düşünün, herhangi bir şey. Büyücüler? Hayır sıradan. Goblinler? Elfler? Orglar? Troller? Cüceler? Bunlarda fantastik bir dünyanın olmazsa olmazları bunlar da değil sevgili okur. Zorla biraz kendini bulacaksın bence. Buldun mu? Tanrılarla savaşan yarı insanlar mı? Belki olabilirdi ama yine de çokta fantastik bir şey değil. Yunan mitolojisine bakabiliriz bunun için. İp ucu veriyim, aptal bir çocuk, saf, bu dünya için fazla iyi. Gelmedi mi aklına bir şey? Arkadaş grubu var. Tabii arkadaşları olmasa nasıl maceraya çıkabilirdi ki? Dur dur hemen " Bu kitapta sıradan arkadaşlık temalı, macera kitaplarındanmış." deme. Bunlar öyle sıradan arkadaşlar değil. Garipliğin sıradanlaştığı bir dünyada ki sıradan canlılar. Ne? "Peki o zaman Fantastik bir dünyada daha fantastik olabilecek şey ne söylesene artık." mı diyorsunuz? Aslında bunun cevabını tüm kitap boyunca yavaş yavaş sırasıyla öğreneceksiniz şu an söylemem maalesef üzgünüm; ama sevgili okur sana bir şeyden daha bahsedebilirim. Neden maceraya çıktıklarından. E tabii bir nedeni olmalı. Ne o öyle macera arayışı içerisine girmek diyerek kestirip atsa mıydım? Tabii ki de hayır. Bu dörtlü arkadaş grubumuz Tuilyn adındaki saf arkadaşımızın rüyasına aşık olmasının peşinden gidiyorlar. Peki nereye, nereye gidiyorlar? Bunu onlarda bilmiyorlar. Daha adını bile bilmediğiniz, yüzünü bile hatırlamadığınız hatta ve hatta ne olduğunu bile bilmediğiniz birisini nasıl bulabilirsiniz? Peki son bir soru daha sorayım. Bu zahmete girer miydiniz? Size bu kitapta vaat ettiğim şey, hiç umursamayacağınız bir detayın dahi tüm hikayeye etki etmesi ve her ilerleyen bölümde, daha da şaşırarak daha da merak ederek ilerleyeceksiniz ve tabii ki koskoca bir fantastik dünyada kaybolma şansı.

Lady Shava’nın dediği gibi ejderhanın ona itaat etmesini sağlamak kolay olmadı. Ejderha onu tuzağa düşürmüştü. Üzerine doğru gelen tehlike karşısında hızla düşünerek omuzlarındaki yükün sandığından daha da ağır olduğunun farkına vardı. Ya burada balık yemi olacak ya da bu müşkül durumdan kurtulup yoluna devam edecekti. Son bir kuvvetle elindeki kılıca sıkıca sarılıp bağırmaya başladı. “Gloryaaa… El Nasrrrr….” Kılcın üzerinde ki elmas ışık saçmaya başladı. Getsun ejderahaya sıkıca tutunarak diğer elinde tuttuğu kılıcı savurup balığın bıyıklarından birini kesti. Bıyığı kesilince havadaki kontrolünü kaybeden balık yan dönerek tekrar göle dalıp kayboldu.

Aola 17 yaşındaki bir sokak çocuğudur. Şans eseri kronograf adında zamanı kontrol etmeye yarayan bir alete rastlar. Yaşadığı birçok acı tecrübeden sonra Amarus adında gizemli bir adam belirir ve ona aleti tam olarak kullanabileceğini, zamanın efendisi olabileceğini söyler. Amarus`un fikri Aola`yı cezbeder ve Aola zamanın efendisi olmak için Amarus`u aramaya başlar. Ancak bu yol uğrunda yapması gereken fedakarlıklardan haberi yoktur. Aola kendini bekleyen zorlu eğitim ve acı dolu gerçekler karşısında nasıl bir mücadele verecektir? Zamanın efendisi olabilecek midir? "Sıradan bir insan zihni basit bir alet ile zamana karşı gelebilir mi? Zaman, bütün yasalarına rağmen boyun eğdirilip bencil çıkarlar için kullanılabilir mi? Peki, bedel ödemeden çıkar elde etmek için bir koz olarak kullanılabilir mi? Yoksa gereken bedel çoktan ödenmiş midir? Akrep ile yelkovan sadece bir ibre mi? Yoksa yaratılış ve yok oluşa şahit olan tek tanıklar mı? Asıl soru ise; bir mahkum mudur zaman, yoksa bir efendi mi?"

Başlangıç Tarihi 02.05.2020 Genç köpek, Panter`in kaybolduğunu öğrenince ufak bir kahkaha attı. "Az önce bana kaybolup kaybolmadığımı sordun ama kaybolan sensin. Anlaşılan yardıma ihtiyacın var." "Burası neresi?"diye sordu, kara kedi. Genç köpek patisinin üzerinde gezinen karıncayı diğer partisi ile kovup Panter`e döndü. "Pati Şehrine hoş geldin." Yazılan bazı sahneler hayal ürünüdür. Öbür hesabıma giriş yapamadığım için yeni bölümleri bu hesaptan yayınlayacağım. "Terk edilmek tüm canlılara aynı acıyı verir."

-Tamamlandı.- Serinin ilk kitabı. Bu kitapta; standart aşk hikayeleri, elementler ya da büyücülük okulları yok. Yeni evren, yeni ırklar hatta keşfedebileceğiniz bambaşka bir dünya var.

Elimde tuttuğum kitabı daha da sıkı tutmaya başladım ve gittikçe tükenen havayı içime çekmeye devam ettim. O bana doğru yaklaştı. Kırmızı gözleri hırsla, öfkeyle ve nefretle parladı. Her zaman sırıtmaya hazır olan dudakları tiksinircesine büküldü. Şeytan bir adım daha yaklaştı. "Fazla zamanım kalmadı." diye mırıldandı ve bir adımda yanıma ulaştı. "Öldüğünde beni hatırlamayacaksın bile." Nefesi boynuma değerken şiddetle titremeye başladım, onun önünde güçlü durmaya çalışsam da bunu beceremedim ve ayaklarının dibine düştüm. "Bunu yapamazsın!" diye çığlık attım son kez. Gözlerimi yukarıya çevirdiğimde yüzünde duran sırıtma büyüdü. "Çok geç." Kırmızı gözleri sinsilikle parladı ve büyük elleriyle boynumu kavradı. Son kez gözlerinin içine baktım ve orada biraz da olsa merhamet kırıntısı aradım. Yoktu. "Öldüğünde beni hatırlamayacaksın bile."

Adınıza gelen gizemli davetiye ile napardınız? Muhtemelen onu çöpe atardınız. Ama ben o partiye gittim. Ve tek aralanan kapı köşkün kapısı olmadı, gerçeklerin kapısı da aralandı.

İki dünya,yasak aşk"hani derler ya süprizler her zaman hayatınızın ummadığı,beklemediğiniz anda gelir karşınıza çıkar." işte bu hikaye`de böyle hayatınızın ummadığı bir anda telefonunuza bir bildirim geliyor ve sadece tek tuşla okumaya başlıyorsunu:)

“Hava, su, toprak ve ateş. Hangisi senin ilgini çekiyor Afez?” dediğinde bıkkınca nefes verdim. “Ne alaka şimdi? Ayrıca hiç biri ben, ben olayım yeter.” dedim bıkkınca. “Mızıkçılık yapma hangisini daha çok ilgini çekiyor?” “Cevap vermezsem susmayacaksın değil mi?” başını sallamasıyla, “Sanırım su ya da ateş. Ama sanırım ateş.” dediğimde, “Bence toprak.” dedi.

Lavinia sihrin varlığını öğreneli iki yıl oldu.. Artık Pareidoia Sihir Akademisi`nde üçüncü sınıfta.

(:Maral Atmaca:3

İz." diye fısıldadı biri. Sesini dıyamadım. haykırdı bu sefer ormanın derinliklerinde gelen puslu bir ses o sesleri susturuyordu. "Çahır" diye. sesler çınlıyordu kulaklarımda. Göremiyordum izlerini. İzinsizce yaklaştım onun o sislerine. Kokusuna nedensizce sokuldum. Soludum onun ormana karışan tehlikeli nefesini. Ölümdü belkide ama ben o ölüme bile bile itat ederek ruhumu ölümüne yaklaştırıyordum. Görünmez bir gecenin zifirisinde. "Yaklaş." dedi bütün sesleri ardında bırakan bir adamın ağır fısıltısı tehlikenin ucunda ruhumu kıskıvrak yakaladı. Usulca itaat etti bedenim emrine. Ona olan bütün hisler kapalıydı. Onun için sınırlı bir çizgiydi. Bütün duyguylardan ayırdığı ve asla kendine anmadığı. Bedenine yaklaştırmadığı bir hitaptı aşk ve sevgi. Her insanın bir korkusu vardı. Ama iz widregal`ın yanlızca korktuttuğu insanlar vardı. isminin ağırlığı çoktu. İki harf ve bir kelime sesleri kısacak gökleri yarayacak kadar büyük bir etkiydi. bunu duyanlar korkup kaçardı. Bana sorsan iyi tamamlamadım kendisini. Ona yanlızca ona ait olanlar tamamlayabilir. Onu anca sisler, şimşekler bir araya getirebilir. çünkü onun izleri sislerin ardında gizliydi

Selamlar bu kitap olabildiğince macera dolu olacaktır

24 yıllık hayatında herşey güzel ve normal giderken bir gece ansızın kendini başka bir diyarda bulan, büyük bir cadılık akademisinde bulan Dilge neler yapacak hayatta kalabilecek mi?

24 yıllık hayatında herşey güzel ve normal giderken bir gece ansızın kendini başka bir diyarda bulan, büyük bir cadılık akademisinde bulan Dilge neler yapacak hayatta kalabilecek mi?

Bu kitapta yer alan tüm kişi, kurum, kuruluş ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ya da kurumlarla herhangi bir benzerlik tamamen tesadüf. Siyah veya beyaz Bahar veya Şifa Bu bir oyunsa o hangi taş? Piyon, vezir kale fil veya at? O zaman taşlar dizilsin eksik taş açığa çıksın. ............ Bir ülkenin bütünüdur dil.Eğer bir ülkenin tabelalarinda,resmi kurumlarında ana dili dışında başka dil görüyorsak o ülke ya satılmıştır,ya da yıkılmak üzeredir. Ben ilk 2019da tabelalarda Farsça,İngilizce,Arapça,Rusça,ve fransızca gördüm. 2030 da ise o tabalarda gördüğüm diller ana dilim olmaya zorlanmıştı. Lakin bir ülkenin bir dili olurdu beş dili değil. Yok etmişlerdi ülkeyi. Bir sabah uyandığımızda bütün yetkililer gitmişti. Halkın oy sandığı ile getirdiği yöneticiler bir gecede terk etmişti ülkeyi. Asker? Varmıdır bilmem. Beş yıldır asker görmedi bu gözler. Kaçtılar diyemem görmedim. Vardır elbet Vatanıma gönlünden bağlı askerler. Polis? onlar zannnımca askerlerden önce ülkeyi terk etmişti. Yedi yıldır görmedim Elbet vardır Vatanımın bir köşesinde. Hukuk? İlk o gitmişti. Hem de ülkeyi yönetenler baştayken. Hukuk ,içinde eşitliği barındırırdı. Ayırmazdı insan. Hukuçular güçlünün yani yöneticinin yanında olmuş,güçsüzü halkı ezmişti. Devletin askerin,polisin ,hukukun olmadığı yerde yeni isyancılar çıkardı. Kimileri silahla,kimileri eylemle,kimileri yazıyla isyan ederdi. Bu yıkımda gördüğüm şey ise hepsi birbirine düşmamdı. Hepsi Zalimdi. En çok kim bağırırsa başa onun geçeceğine inanıyorlardı. Bir isyancı halkı da ,karşıt isyancıyı da düşünmeden eziyor sadece bağırıyordu.`BENİM YANIMDA OLUN. ÜLKEYİ TEKRAR KURALIM YAŞAYALIM!` diye. Sekiz yıldır bağırıyorlardı. Kime ses duyurmaya çalışıyordular?

Ben bir canavarim beni kim sever ki

Tanrıçalar tarafından lanetlendiği için geceleri gümüş zara dönüşen Lord, cezalandırılmış Tanrı`nın tek çocuğunu öldürürse bu lanetten kurtulabilecek. Vakit geldi. İnsan kadın, Cezalandırılmış Tanrı`nın çocuğunu Luminara topraklarında doğurdu ve kehanet baştan yazıldı. Işıksız yeryüzü, O kadının çığlığı, Kork Tanrıça! Bir insan göz kırpacak, Bin melek ölecek. Günahlar ölüme yol gösterecek. Kahrını çektiğin dünya önünde diz çökecek, Lakin şükürler sana gelmeyecek. Şaraptan saçlar, Gökten gözler, İblisin duasıyla Bir âlemi yok edecek. Yok oluş, Bir ilah var edecek.

Heleelelle bir hak

Belim kavislenip yükselirken herşeyin bir rüya olmasını diliyorum. Bu olmazdı yanlıştı, fazlasıyla. "Acı benim bedenimdeyken nasıl bir an onun bedenini ele geçirdi?" "Büyü." Dedi ses tonunu her duyduğumda ölmek istediğim adam. "Ama bunca zaman böyle bir şey olmadı. Olması imkansız." Bir dakika boyunca cevap vermedi. Açıdan bilincimi yitirmiş gibiydim. "O bunu kendi istedi."

Belki karanlıklar içinde kaybolmuştum ama en büyük karanlık kendi benliğimde bulunan karanlıktı... Bu yazacağım ilk kitabım. Eğer ki bir hata yada kusur mevcutsa eleştirilerinize açığım. Umarım beğenirsiniz. İyi okumalar sevgili okurlarım...