"Senin içindi güneşin geri gelmesi. Senin içindi o üç gece ama senin için değildi bitmez sinirim ve intikamım. İstiyorum ki biraz olsun son bulsun ve bende yıldızları izleyeyim. Benim küçük ülkeme gelirsen ve orayı aydınlatırsan bende senin ülkeni dengede kalmasını sağlarım. Ülkemin sana ihtiyacı var Rowena. Benim ve halkımın ışığa ihtiyacı var. Gelirsen intikamıma ara veririm. Ama gelmezsen karanlık ülkemle aynı kaderi yaşatırım ülkene. Sana zarar gelmesini önlerim ama halkını bilemem. Yani kısaca Rowena. Benimle anlaşma yaparsan bende ülkenin unutulmuş düzenini geri getiririm. Bunu ülkenin ne kadar çok istediğini sende biliyorsun. İnsanlar ölmez her iki tarafta. Ama benim insanlarım ölürse sen dışında herkesi öldürürüm karanlıkla."

Gride kalmak güvenlidir, ancak özgürlük tüm renklerin kaosunda gizlidir." ​Duyguların silindiği, renklerin suç sayıldığı Aethelgard’da Lara, düzeni koruyan bir Söndürücüydü. Ta ki kalbinde mor bir kıvılcım, karşısında ise yasaklanmış altın ışığı taşıyan Kael’i bulana kadar. ​Bu, sadece bir kaçışın değil; bir ruhun, dünyayı eski renklerine kavuşturmak için kendi varlığını feda edişinin hikayesi. ​Son ışık sönmeden, şafak senin için doğacak mı?

Kitabın içine melek olarak giren kızın yaşadığı olayları anlatmaltadır kızımız başrol kızın koruyucu meleğidir

...Rüyasındaki o ses Krala soyundan gelecek bir bebekten bahsetmişti, sesin söylediğine göre bu bebek Valen’in soyundan gelecekti. Rüyasında gördüğü bebek o bebekti. Ejderha ise o bebeğin ruhuydu, bu bebek kimseye itaat etmeyen, ve son derece güçlü bir insan olacaktı. Ve zamanı geldiğinde düşmanıyla karşılaşacaktı siyah ejder ve kızıl ejderin savaşı başlayacaktı. Ses Krala bir Draura çiçeği ekmesini söylemişti, bu bebek doğduğunda Draura topraktan başını çıkaracak ve yavaşça yeşerecekti, ve Draura bitkisi ilk çiçeğini verdiğinde… bebeğin içindeki ejderha ruhu uyanacaktı.

Yasaklı kitap... Onu korumak için kendi canından bile feda edebilicek bir koruyucu... Elara.

I`m dragon adlı filmden esinlenilerek yazılmaya başlanmıştır.

YALANIN GÖLGESİNİ HİSSEDİYOR MUSUN? KADERİN SANA GÜLÜYOR MU, YOKSA ALAY MI EDİYOR? TEK BİR ŞANSIN VAR. FIRTINANIN ORTASINDA HANGİ YOLU SEÇECEĞİNİ BUL. Elirya gözlerini açtı. Saray sessiz. Zincirler sessiz. Ama fırtına… fırtına nefesini tuttu. Her adım bir tuzak. Her nefes bir oyun. Babası mı? Kader mi? Bilmiyor. Ama biliyor… Oyun başladı. Ve kaybederse… Sadece kendisini değil, krallığı da yok edeceğini biliyor. Gerçek mi? Yoksa bir yalan mı? Kim doğru söylüyor? Kim yalan söylüyor? Unutma… Bazı gölgeler kendi karanlığında büyür. Bazı prensesler kendi ateşinde yanar. Bazı kaderler ise… kırılmayı bekler. Ve artık… Kurallar yok. Savaş senin elinde. Kader nefesini tutuyor. BEN ONUN OYUNU DEĞİLİM. BEN… ONU YAKAN, GÖLGEYLE ATEŞİN KESİŞTİĞİ SON KIVILCIMIM.

"Bazı insanlar hayata bir sıfır geride başlar. Adelina Hill ise hayata, kendi mezarından tırmanarak başladı."Dünya, kimsesizler için iki yüzlü bir sahnedir. Işıklı caddelerde merhametten bahsedenlerin maskeleri, yetimhanelerin rutubetli koridorlarında düşer. Adelina için hayat; açlık, hor görülme ve sırtındaki her morluğun bir öncekini unutturduğu sonu gelmez bir zorbalık döngüsüdür. On sekiz yıldır bu "lağımda" nefes almasının tek bir sebebi vardır: Özgürlük günü.Ancak kaderin Adelina için hazırladığı kutlama, sönük bir mum alevinden değil, her şeyi yutan devasa bir yangından ibarettir.

Üvey ailesi tarafından büyütülen 5 kardeş,Bir gün okul gezisinde kendi halleriyle gezerken kaybolular.Kendilerini toz pembe gibi gözüken ama aslında asıl amacın hayatta kalmak olduğu fantastik bir dünyanın içinde bulurlar.

Briar eski kafalı ailesi ile normal bir hayat süren üniversiteli genç bir kızdır.Okulun ilk döneminin son gününde sınıf arkadaşları ile babasının işlettiği müzeye gider ve en yakın arkadaşları olan Hazel ve Zoe’yle kazara geçmişe reenkarne olur. Briar geçmişteki korkunç sırlarla yüzleşirken , aynı zamanda Zoe ve Hazel’la ortaçağda başına gelen kötü olaylara karşı birlikte mücadele verirler “Kimilerine göre cani ve Tiran kraliçe idi... Ama bana göre bir abideydi...”

Buraya büyük umutlarla gelmiş olabilirsiniz. Onları hemen şimdi yok edin. Çünkü burada hiç bir karakter mükkemmel değil. Burada kendi hikayesinin bile ana karakteri olamayan o kadın var. Kendi hikayesindeki rolünü değiştirmek için çok geçti. Peki o düştüğü romanda rolünü değiştirebilir miydi? Kitapta yazarın öldürdüğü o şövalyenin hayatını kurtarmaya çalışırken, başka birinin hayatını mahvediyordu. Ve olmaması gereken şey oldu... Şövalyenin kitaptaki rolü prensese aşık biriyken Olivia`ya aşık oluyordu. Kendi hayatının yan karakteri olan o kadın düştüğü kitabı baştan sona yeniden yazıyordu.

Bizler kimsesizler yurudnda büyüyen çocuklarız sihirlerimiz ve güçlerimiz yüzünden bizii bir tesise kapatilar peki dünya böyle ise bizim ailemiz nerde ve zerya gezgeninde nerler oluyor

Başrol kız 1ay önce ailesıyle bir ormana pikniğe gider kız ormanda tek dolaşmaya başlar Mavi kalmus adında bir çiçek görür tadını merak eder ve yer 1 gün sonra kurt adama dönüşür ( Günümüzden ) okulla birlikte orman gezisine çıkar bir anda sisler gelmeye başlar sislerin içinden başrol erkek kurt adam olarak çıkar.

Evrenin en güçlü iki düşman klanı; güneşin yakıcı enerjisine hükmeden Solaris ile ayın mistik gölgelerini dokuyan Lunaris, yüzyıllardır kan davası güdüyordu. Ancak Solaris`in en iyi savaşçısı Ateş Işın ve Lunaris`in asil kızı Hazan Işın, bir savaşın tam ortasında birbirlerine aşık oldular. Bu "aykırı" aşkın meyvesi olarak, her iki klanın gücünü de damarlarında taşıyan Mercan doğdu. Klan liderlerinin gazabından kaçmak için güçlerini mühürleyip insan dünyasına, İstanbul’a sığındılar. On sekiz yıl önce, klanlar İstanbul`da bir boyut kapısı açarak onları buldu. Hazan, kızı Mercan’ı komşuları ve en sadık dostları olan Elif ve Cihan Güneş çiftine emanet etti. Bebeğinin boynuna, tüm gücünü ve geçmişini hapseden, üzerinde H 🌓 A yazılı sihirli yüzüğü taktı. Ateş klan liderlerine siper olup can verirken, Hazan da kocasının yanında son nefesini verdi. Elif ve Cihan, bu "süt kokulu emaneti" kendi çocukları gibi büyüttüler. Mercan, on sekizinci yaş gününde Elif ve Cihan`ın gerçek ailesi olmadığını ve öz ailesinin trajik sonunu öğrendi. O an, saçma bulduğu yüzüğü parmağına taktığında dünya sarsıldı. Yüzüğün ortasındaki yarım ay ve yarım güneşten oluşan H 🌓 A sembolü parladı; on sekiz yıllık mühür parçalandı. Mercan, Elif’in endişeli çığlıkları arasında zamanın yırtıldığı bir girdabın içine çekildi. Mercan gözlerini açtığında on sekiz yıl öncesinin dünyasındaydı. Karşısında, rüyalarındaki o anne ve babanın genç hallerini gördü. Ama onlar henüz birbirine aşık olmamış, kılıçlarını birbirine doğrultmuş iki düşmandılar. Mercan`ı gördüklerinde, onu klan savaşlarının ortasında kalmış "kurtarılması gereken sahipsiz bir kız" sandılar. Mercan, onlara gerçek kimliğini söyleyemeden (takma ismiyle Visera olarak) yanlarına sığındı.

Güneş, Ay ve Yıldız Krallıkları yüzyıllardır kırılgan bir dengede ayakta durmaktadır. Tahtlar ışıkla korunur, sırlar ise gölgede saklanır. Ancak karanlık diyar Ashkara yeniden uyanmıştır. Kaosla beslenen bu krallık, yalnızca toprakları değil, kaderleri de ele geçirmek istemektedir. Saray entrikaları, yasak anlaşmalar ve kanla mühürlenen ittifaklar arasında, bir aşk filizlenir... Tahtlara tehdit, krallıklara felaket olacak bir aşk. Sadakat ile ihanet, güç ile merhamet, aşk ile hüküm arasındaki çizgi silinirken her seçim bir bedel ister. Ve bazı aşklar, bir krallığın sonunu yazacak kadar güçlüdür. Tahtın gölgesinde kalanlar hayatta kalır. Işığa çıkanlar ise ya hükmeder… ya da yanar.

"Bazı kehanetler geleceği göstermez. Bazıları onu yeniden yazar. "

𝑲𝒊𝒕𝒂𝒃ı𝒏 𝒊𝒄̧𝒊𝒏𝒅𝒆 𝒌𝒂𝒚𝒃𝒐𝒍𝒂𝒏𝒍𝒂𝒓𝒂...

Wretelya’da her türlü canlıya rastlamak mümkündü ama orada tek bir insanoğlu bile yoktu. Belki de kader, en başından beri olacakları biliyordu: Luna Jones, Wretelya’yı yıkmaya gelmişti. Babasının izinden giderek polis olan Luna, kaderinin babasınınkine bu denli benzeyeceğini asla tahmin edememişti. Son görevinde göğsünden yediği kurşunla ağır yaralanarak komaya girer. Artık sırlar açığa çıkmış, işler tamamen çığrından çıkmıştır.

Yüzlerce yıl önce kayıp olan bir sır ortaya çıktı. İblisler özgür kaldı. Onlarla savaşmak için bir akademi kuruldu. Evrenleri korumak için kutsal Ejderha Valkrie `nin kutsadığı kandan gelenler yeni koruyucular yetiştirdi. Yüzlerce yıllık bir lanet geri dönerken koruyucular artık daha büyük bir savaş verecekti.

Çisem Alkara, kendi halinde yaşayan bir yazardır. Bir gün kapısını açtığında karşısında geçmişinin en büyük karasını, elinde bir bıçakla görmek onun için beklenmedik olur. Kadından kaçsa da eninde sonunda yakalanır ve sonuç olarak ölümün döşeğine gelir. Ancak bir terslik vardır... Tam öleceği esnada, kendisini birkaç dakika öncesinde bulur. Bu bir döngü haline gelir. Leylim Arelin ise arkadaşının başına geleni anladıktan sonra ortak arkadaşları olan Arın ile beraber Çisem`i kurtarmak için çabalayan bir bedendir...

Sislerin içinden bir kasaba yükseliyor: Grimshire. Yağmurla ıslanan sokaklarında fısıltılar dolaşıyor, deniz kıyısında yankılanan dalgaların ardında unutulmuş bir efsane yatıyor. Bir zamanlar gözleri oyularak denize atılan bir kadının laneti, hâlâ kasabanın damarlarında akıyor. Yeni gelen biri için Grimshire yalnızca puslu bir balıkçı kasabasıdır. Ama burada kader değişir, kalplerin rotası kayar, sıradan ile olağanüstü arasındaki çizgi silinir. Her adımda sis biraz daha yakınlaşır, her bakışta denizin derinlikleri ruhu çağırır. Işık Gecesi`nde ateşler yükselecek, dans eden gölgeler kaderleri mühürleyecek. Ve sen... Bu kasabada yalnızca gerçeği değil, kalbinin karanlıkta aradığı cevabı da bulacaksın. Grimshire: Sis, deniz ve kanla yazılmış bir aşkın destanı.

“Bazı isimler fısıltıyla anılır, çünkü yankısı felakettir.” Tanrıların unuttuğu bir aşk, ölümsüzlerden gizlenen bir çocuk ve kadim bir lanetin ilk kıvılcımı... Valhara’nın derinliklerinde, gölgeler yıllardır bir sırrı saklıyor. Kimin doğduğu değil, neden doğduğu sorulmalı. Zamanın yankıları hâlâ duvarlarda çınlarken, kayıp bir ilahın varisi yeryüzünde yürümeye başlar. Ve onun uyanışı, sadece kehanetleri değil, tanrıların bile kurallarını yerle bir edecektir. Valhara, kanla yazılmış bir yeminle yeniden şekillenecek. Ama bazı uyanışlar kurtuluş değil, hatırlanması yasaklanmış bir başlangıçtır.

"Onu rahat bırak!" "Benim işime karışmasan iyi edersin. Yoksa pişman olursun."

Ülkenin 5 büyük gücü olan soylulardan Margaus ailesinin işe yaramaz üyesi Hilise Margaus... Gizli bir psikopat ve katliamcı olduğundan habersiz insanlara yalnız görünen bir ucubeydi sadece...

on yaşında, mavi saçlı bir kız her şeyini kaybeder. Ailesini bulmak için kasabanın korktuğu bir cadıyla antlaşma yapar. Bu yolculuk ,onu büyünün izine, karanlık sırların ve değişen kaderinin içine sürükler.