Valeria yetim olan 17 yaşında bir kızdır, annesi ve babasını hiç tanımamıştır…günlerden bir gün mektup gelir Hogwarts büyücülük okulundan ve gitmesi gerektiğini düşünerek kabul eder, bu verdiği karar sayesinde hem yeni duyguları tadacaktır hem de bazı sırlar ortaya dökülecektir.

Defterin kapağını kapatırken kendimi başka bir yerde buldum. Burası..benim odam değildi. Burası evin içi bile değildi.

Fantastik bir yolculuğa çıkmaya hazır mısınız? Öyleyse kulaç atmaya başlayın, gölün ardına yüzüyoruz. •∆• "Aklın varsa eğer, o çiçeğe dokunmazsın." Elimi uzatıp, siyah kadar koyu renkli çiçeğe dokunacakken duyduğum tarazlı sesle bakışlarımı ona çevirip elimi hızla kendime çektim. Neden böyle demişti ki? Sorgu dolu bakışlarımı oldukça uzun boylu elfe çevirdim. Oturduğu yerden bile boyunun uzunluğu kendini belli ediyordu. Nasıl bu kadar uzun olabilirdi? Elf olduğunu söylemese ona dev derdim. "Neden?" Sesim önüme çıkan engelle istemsiz huysuz çıkmıştı. "Çünkü o, güzelliğinin içinde tahmin edemeyeceğin kadar çok zehri barındırıyor." "Nasıl yani, ne gibi?" "Gözlerin gibi, Hazal Tilda. Gözlerin gibi." •∆•

2026 yılının modern dünyasından, sapsarı saçları ve masmavi gözleriyle bir efsun gibi 16. yüzyılın kalbine düşen Ahu, kendini bir anda Osmanlı İmparatorluğu’nun tozlu ve tehlikeli sokaklarında bulur. Kan kırmızısı saten geceliğiyle sarayın taş duvarları arasında yankılanan çığlıkları, onu halkın gözünde bir "ifrit", ulemanın gözünde ise bir "büyücü" yapar. Ölümün soğuk nefesi ensesindeyken, karşısına sert mizaçlı ve vakur Şehzade Murat çıkar. Ahu için bu karanlık çağda hayatta kalmanın tek yolu, hırçın ruhunu bir yalanın ardına gizlemektir: Cariye Ahu. Geleceğin feryadı, geçmişin pençesine düşmüştür. Ahu, tarih kitaplarında okuduğu bu devrin kurbanı mı olacak, yoksa kendi kaderini yeniden mi yazacaktır? Alıntı: > "Gül bakalım yabancı," dedi Murat, sesi bir cellat ilmiği gibi Ahu’nun boğazına dolandı. "Gül ki, az sonra meydanda odunlar yığılıp altına ilk meşale atıldığında o sesin nasıl çığlığa dönüşeceğini hep beraber duyalım. Ya benim korumam altında `Ahu Hatun` olursun ya da yarın şafak vaktinde küllerin rüzgara karışır." >

"Olmadı..." dedim düşünmeden. Sonra da, "Bana sevmeyi unutturdular Yüzbaşı, sevmeyi bilseydim... Olurdu belki,"

Ejderhalar… Çoğu masalda prensesin hapsedildiği karanlık kulenin gardiyanı, bazen de tenha mağaralarda biriktirdikleri ganimetleri saklayan kötü canavarlar. Masalın sonlarında cesur bir şövalye ortaya çıkar ve kötü ejderhayı öldürerek halkın kahramanı ilan edilir. Sizce bu kadar basit olabilir miydi her şey? Hayır, bunlar sadece çocuk masallarında olur. Burada değil. Ejderhalar evrenimizi şekillendiren canlılardır. Onlar kâinatın denge taşları, özgürlüğün daimî temsilcileridir. Uçsuz bucaksız gökyüzünde kanat çırparak yeryüzündeki bütün canlılara hükmederler. Peki, bir ejderhanın ölmesi diyarların karanlığa sürüklenmesine sebep olabilir miydi? Belki de olurdu… Bilinenin aksine her karanlık kötü değildir, aydınlığın da karanlığa ihtiyacı vardır. Tıpkı aydınlık ve karanlığın sürekli değişmesi gibi biz de değişiriz. Hiçbir zaman olduğumuz yerde kalmayız. Alisa`nın da hayatı değişti ve o bu kadar hızlı olacağını tahmin etmemişti. Ama oldu, bilmediği geçmişi yüzünden başka bir diyara sürgün edildi. Onu öldürmeye çalışan saplantılı bir katil ve kendisinin gizemli geçmişi peşini orada da bırakmadı. Yaşadıkları sadece başlangıçtı. Bugünü tehlikelerle doluydu, geleceği ise sorularla…

Hayatta şanssızlıklara uğrayan bu kızın kendi çabasıyla ve zekasıyla yükselmesi🏹

Çünkü insan bilirse, isterdi. İnsan bilirse, kirletirdi. Dokunduğu yeri yakar, elini sürdüğü her şeyi mahvederdi. İnsan bilirse, alırdı. Evrenin temelinde yatan denge, Dünya`nın üzerine bir çarşaf gibi örtülmeliydi. Korunmalı, düzenin işlemesi için el üstünde tutulmalıydı. Ama denge hiçbir zaman kalıcı olmadı. Çünkü insanın mayası bozuktu. Ve bozuk hamur, yoğurulmazdı. 🔮 Nesli Ay`a dayanan Elementerler, Dünya`nın düzenini korumak için var olmuş ve elementlere hükmeden bir ırktır. Helena ise bir Elementer olduğundan habersiz, ona bir kafesteymiş gibi hissettiren hayatına devam etmektedir. Ta ki, Çağrı`ya kadar. Çağrı ile birlikte Alderwild Akademisi`ne giden ve bir Elementer olmakla yüzleşen Helena`yı bekleyen şeylerden sadece birkaçı; zorluklar, arkadaşlıklar ve en önemlisi de aşk... Bir yandan Dünya`nın düzenini korumak için elinden geleni yapacak, bir yandansa ihanetin avcunda eriyip gitmemek için mücadele verecek... "Helena Lincoln`ün hikayesi buraya kadardı. Bir kafeste başlamıştı ve cehennemde son bulacaktı." ••• Bu isimle yazılan ilk seridir! Gelişmeleri, karakter görsellerini, tanıtım videolarını ve kitap alıntılarını @aykusagi.serisi Instagram hesabından takip edebilirsiniz.

4 elementin dünyanın dengesini koruduğu bu evren de hem çok gülecek hem de çok sasiracaginiza eminim

Yaşamak istiyorsan unutma , KOD02

Eğer yn harry Potter da olsaydı ne olurdu? ( eğer isterseniz sizin istediğiniz gibi yeni bir kitap da yazarım yani bilgiler değişir )

4.sınıfa giden Lyra ve Draco`nun duşmandan aşka olan serüveni

Basit bir fani mi? Yoksa daha mı fazlası? Dünya`nın görünmeyen yüzünde bazı şeyler olmamalıydı mesela bir fani... Büyük dilekler büyük bedeller ister... Lensleri ardına saklanmış bir girdap, lensleri ardına saklanmış bir lanet... Ülkü Peri Vlascar sıradan bir hayata sahipti. En azından o ayine katılmadan önceye kadar...

"Aşkın kızı kelimeleri uyandırdığında, savaşın oğlu yolu gösterecek."

başkalarının bizim için kurduğu bir düzene piyon olmaya gidiyorduk bazen bilmeden. hayat bir oyun, onlar oyuncu ve bizler ise tahtadaki birkaç piyondan farksız insanlar... fakat bilmedikleri bir şey vardı. Bir gün o tahta devrilecek ama oyun bitmeyecekti.bitti sandıkları oyunun kuralları artık yeni oyuncularındı. Kazananlar ise,kaybettiklerini bilmeden kendi oyunlarının piyonu olma hazırlığındaydı. Bu oyunun ne gerçek bir kazananı vardı,ne de mutlak bir kaybedeni.kazanan mı kaybetmişti yoksa kaybeden mi kazanmıştı kimse bilemedi. peki ya aşk bunun neresindeydi? namlının ucunda mı, yoksa intakımın pençesinde mi? kim bilir...belki de bir alevin diğerini yaktığı yerdeydi.

Teste tabi tutulan her kız öldü. Şimdi Kate`in sırası. Kate`in hayatı, en başından beri yalnızca kendisi ve annesinden ibaret olmuştur ancak şimdi annesi ölmek üzeredir. Peki ya son isteği? Çocukluğunu geçirdiği eve geri dönmek. Bu nedenle Kate bir yandan annesinin sonbaharı çıkaramayacağından endişelenirken, diğer yandan da hiçbir arkadaşı ya da akrabası olmayan bir yerde yeni bir okula başlayacaktır. Sonra Henry ile tanışır. Karanlık, ıstırap dolu ve büyüleyici biri olan Henry, Ölüler Diyarı tanrısı Hades olduğu iddiasındadır. Üstelik, bir anlaşma yapmanın karşılığında, tabi tutulacağı yedi testi geçene kadar Kate`in annesini hayatta tutacaktır. Kate Henry`nin çıldırmış olduğundan emindir. Ta ki ölü bir kızı hayata döndürdüğüne tanık olana kadar. Artık annesinin hayatını kurtarmak gözüne delicesine mümkün görünmektedir. Testleri geçmeyi başardığı takdirde Henry`nin gelecekteki eşi ve bir tanrıça olacaktır. Fakat başarısız olursa...

Lanetlenen bir ejderha ve kayıp melez kız.Günümzde geçen bir fantastik hikaye.

Vahşetin kucağında doğup, karanlığın ortasında büyüyen bir gölge... O, herkesin tanıdığı bir avcı değil; herkesin iliklerine kadar korktuğu bir efsane. Canavarlar, kadim yaratıklar, ödül avcılığı... Hatta kan gölüne dönmüş savaş meydanları... Onun ayak izinin değmediği yer, kılıcının girmediği kın kalmadı. İsmi kıtaları aşsa da kimse onun gerçek yüzünü bilmiyor. Bazı diyarlarda "Kara Gölge" diye fısıldanan bir kabus, bazılarında ise "Görünmez Savaşçı" olarak anılan bir ölüm meleği. Bu farklı tanımlamalar, tek başına yürüyen bu avcının etrafındaki gizem perdesini her geçen gün daha da kalınlaştırıyor. Peki, bir efsanenin ardındaki gerçek adamla tanışmaya hazır mısınız? Yalnız Avcı’nın karanlık ve kanlı maceralarına ortak olmak istiyorsanız... Doğru yerdesiniz.

Periler Dünyası’nda kanatlar sadece uçmak için değildir. Kanatların rengi, bir perinin gücünü ve kaderini belirler. En nadir kanatlar beyaz kanatlardır. Beyaz kanatlı periler Saf İyilik Gücüne sahiptir. Bu güç yalnızca iyileştirme ya da ışık yaratma değildir. Beyaz kanatlı periler, diğer tüm güçlere hükmedebilir. Işığa, doğaya, rüzgâra ve hatta diğer perilerin büyülerine bile etki edebilirler. Leo ve Thalia, beyaz kanatları ve doğuştan gelen Saf İyilik Güçleri yüzünden çocukluklarından beri tutsak edilmiştir. Elleri, güçlerini kullanmalarını engelleyen sihirli eldivenlerle kapatılmıştır ve odalarından dışarı çıkmaları yasaktır. Tek temasları, odalarının önündeki ortak balkondur; orada birbirlerini görebilir, sessiz bir şekilde varlıklarını paylaşabilirler. Sadece perilerden sorumlu kişinin izniyle eldivenleri çıkarabilirler; bu da onların güçlerini kullanmaları için nadir bir fırsattır. 19 yaşlarına geldiklerinde artık bazı şeylerin farkına varırlar: Sadece kendi doğuştan gelen güçleri değil, tutsak edilişlerinin nedeni de kaderlerini şekillendiriyordur.

Issız bir yolda karşıma çıkan garip bir kız çocuğu... Gözlerinde gördüğüm o tuhaf ışık... Ve ardından gelen karanlık. Gözlerimi açtığımda artık kendi dünyamda değildim. Mor bir gökyüzünün altında, zamanın bile farklı aktığı bir yerde uyandım. Devasa bir ağacın gövdesinde asılı duran saat ise bana tek bir şey fısıldıyordu: Bu dünya kırılmıştı. Ve ben... Bu kırık evrenin tam ortasına düşmüştüm...

Üç ayrı seviyeye ayrılmış bir okul. Olağanüstüler,üstünler ve normaller. Kendi hayvanının yanına bittiğinde oluşan mavi bir ışık, kan bağı. Hayvanları kontrol etme. Vega, Atlas ve Alaz Cynefin`de okumaya başlayacaklardır. Ama Cynefin eskisi kadar masum değildir.

Eski dönemlerde Dünya`ya gelen bir yabancının etkisiyle dört bir yana tıpkı bir virüs gibi yayılıp günümüz nüfusunun yarısından fazlasının özel güç sahibi olması sağlandı... Bu gücü kötüye kullananlara karşı ise kötülükle ilişkisi olan Layla`mız bir kuruluş tarafından Japonya`ya çağrıldı. Ama her şey planlandığı gibi olmaz, değil mi?

Bilinmeyen bir taht, bilinmeyen bir yolculuk, bilinmeyen topraklar ve bilinmeyen sırlarla dolu bir hayat... Herkes onun yalnızca basit bir prenses olduğunu sandı. Onun ise kaybedecek tek bir şeyi kalmıştı: Varlığını henüz fark etmediği krallığı. Gerçek kraliçeler diz çökmez, diz çöktürür. Adım sesleri hedefine yaklaşıyor. kendi kimliğini almak için. Ben Nyra Aether Valeris. Benim dünyamda, karanlık korkutmaz; çünkü gücümü ışıkta değil, ayakta kalabildiğim her an gölgede buluyorum.

Eliz, ihanetin ardından Fransa’ya gitmek ister. Ailesi ona ihanet etmiştir ve bu onu derinden etkilemiştir. Peki ya bir gün abisi arayıp düğünü olduğunu söylerse?

Arkeolog olan annesinin eve getirdiği kolyeye dokunup 1641 yılınan ışınlanan Eleni Yılmaz ve Kral Victor’un büyüleyici aşkı.. Hazırsanız başlıyoruz