Zamanın durduğu, Kaderin ağır ağır çöktüğü, Yaşayanların eksildiği lanetli diyar.

“Öl veya Öldür, hayatın kuralı bu...” Rita kendini günahkâr ilan eden bir kızdır. Hayat onun için sıkıcı bir çöpten ibarettir. Ne efsaneler dikkatini çeker, ne de günahlar. Ancak günün birinde dikkatini bir şey çeker. “Siktir, ben günahlar tanrısının müstakbel karısı mıyım!?”

Yalan bir hayat... Elvi gerçeğe yaklaşmak için önce yok olması gerektiğini bilmiyordu. Hiç beklemediği bir anda kendini yasaklı bölgede bulmuştu. Üstelik tanımadığı bir adamla birlikteydi. Hayatta kalmak için ona ihtiyacı vardı ama bu adam ona hiçte yabancı gelmiyordu.

insanlar çaresizlik duygusunu ilk olarak yaşamlarından nefret edip ölemedik lerinde hissetmişlerdi hayaletler ise kendi ırkları tarafından öldürüldülmek istendiklerinde hissetmişlerdi Henry 17 yaşında başka bir evrene geçiş yaptığında geceleri korktuğu hayaletleri arasında yaşamaya başlamıştı kendiene yeni bir aile bulmuştu Bir yakıcı hayalet Bir zaman Hayaleti Bir kan emici hayalet Bir efsane ölümlü Bu hikâye seni okuman için ikna ettimi?

Elara atalarından gelen gücü öğrendiğinde en fazla neler yapabilir? Sınırlarını ne kadar zorlayabilir? Her şeyi kontrol edebilse bile... Buna duyguları dahil mi? Aşkı bu denklemi bozuyor mu?... Kaelios ise Fırtınanın içinden çıkmış bir de bunu Karanlıkla birleştirmişti. İkisi de güçlerinin sınırlarını birlikte öğreneceklerdi. Öğrenirlerken de bir sürü zorlukla karşılaşacaklardır. Bunların en önemlisi de aralarında ki bağın çözülmez bir aşk olmasıydı. Fırtına Lordu ve İplerin Sahibinin atalarından onlara kalan aşkıydı bu. Kendilerinin haberi olmasa bile onlar bunun sürdürücüsü olmaya yemin etmişlerdi. Ama onların adı Kuklacı Leydi ve Gölgelerin Fırtınası olacaktı.

Gerçek dünya ile “Eşik Dünya” arasında gizli bir kapı vardır. Bu kapı yüzyıllardır kapanmış sanılırken, buzun içinden doğan bir kız olan Hevi, bu dünyanın yeniden açılmasına sebep olur. Hevi, geçmişini hatırlamayan bir “Buz Soyu” varisidir. Altemur ise yarı Türk yarı Rus kökenli, karanlık güçlerle eğitilmiş bir koruyucudur. İkisi karşılaştığında sadece kaderleri değil, iki dünyanın dengesi de değişmeye başlar.

Bir kıvılcım çalındı ateşten. İyilik ilk kez ihanetin mührüne bulandı, Ateş ilk kez buzdan tutuştu. İki yazgının fısıltısını küller iliştirdi. Ve aşk alevlendiğinde Bazı ruhlar kül olmadan tamamlanamadı.

Shipler : minsung hyunlix chanmin jeonbin

...Rüyasındaki o ses Krala soyundan gelecek bir bebekten bahsetmişti, sesin söylediğine göre bu bebek Valen’in soyundan gelecekti. Rüyasında gördüğü bebek o bebekti. Ejderha ise o bebeğin ruhuydu, bu bebek kimseye itaat etmeyen, ve son derece güçlü bir insan olacaktı. Ve zamanı geldiğinde düşmanıyla karşılaşacaktı siyah ejder ve kızıl ejderin savaşı başlayacaktı. Ses Krala bir Draura çiçeği ekmesini söylemişti, bu bebek doğduğunda Draura topraktan başını çıkaracak ve yavaşça yeşerecekti, ve Draura bitkisi ilk çiçeğini verdiğinde… bebeğin içindeki ejderha ruhu uyanacaktı.

Efsaneler Vadisi’nde milyarlarca kıtadan sadece biri olan Elvanios’ta, Narallıkların ve kadim kuruluşların güç oyunları, kırılgan dengeler ve karanlık ittifaklar hüküm sürüyor. Her karakterle vadinin daha da derinliklerine indiğimiz bu serüvende, gizemler, unutulmuş sırlar ve kadim bilgiler yavaş yavaş ortaya çıkıyor. Gözleriniz yaşlara boğulurken, aynı anda vadinin sert, acımasız atmosferini iliklerinize kadar hissedeceksiniz. Kimse güvende değil. Her zaferin bedeli kan, her kurtuluşun sonu yeni bir esaret. Vadi’nin dengesi bozuldu. Ve kan, her şeyi ayıracak.

O, unutulmuşluğun hükümdarıydı ve Luna’nın toplayacağı son yaş, bu karanlığı aydınlatacak tek felaketti. Onun gözlerinde ne bir hatıra ne de bir merhamet vardı; soğuktu, acımasızdı, karanlıktı. Unutulmuşlar Prensi’nin karşısında koca bir evrenin gözyaşları boyun eğecekti. Luna, gözyaşı toplayıcısı, bu uçurum krallığının tek şahidiydi. Elleri binlerce ruhun anısıyla titrerken, ilk kez kendi biriktirdiği dünyaların altında ezildiğini hissetti. Prens’in boşluğu, Luna’nın her damlasını yutmaya hazırdı.

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Bir canavarın günlüğü

​"Annesinin tıpatıp aynısı olan bir kız, babasının düşmanlarıyla dolu bir okul ve kaçtığı karanlıktan çok daha büyüğüne açılan bir kapı... Alice Black, kurtuluşunun aslında asırlık bir lanetin başlangıcı olduğunu henüz bilmiyor."

Taşların güç kaynağı olduğu evrenler, Her evrenin bağlı olduğu bir Taş, Her Taş`ın seçtiği bir hükmedici... Burada kaderi Taşlar belirliyor. Efsaneleri Taş okuyucuları yazıyor. Dengeleri hükmediciler koruyor. Tercihler ve Sonuçları... Yasak bir aşkın meyvesi olan melez gözlerini açtığında tüm dengeler bozulacak. Kaderin yazgısı yeniden şekillendiğinde Taş okuyucularının kadim efsaneleri korkunç fısıltılara dönüşecek. Peren, içinde bulunduğu buhrandan kurtulmak için gittiği kampta, kaderiyle yüzleşeceğini bilmiyordu. Gözlerini açtığında sırlar perdesi aralanacak; ortaya çıkan gizem uğruna vereceği savaş, onu ya hayatta bırakacak ya da ölüme sürükleyecekti.

Morvael`de büyü yasaktır. Yakalanan yakılır. Adı anılan toprağa gömülür. Ateş yalnızca ceza için vardır. Ta ki bir gece... Ateş yanlış bedene dokunana kadar. Elrea, sıradan bir vetus değildir. O, yüzyıllar önce yok edildiği sanılan bir soyun son kalıntısıdır. Ve ateş onu seçmiştir. Ama Morvael`de seçilmek bir armağan değildir. Bir infazdır. İhanet yaklaşırken, dost ile düşman arasındaki çizgi silinir. Ateş kontrol için mi yanacak... yoksa Morvael`i küle çevirip yeniden mi kuracak?

Arkamdan metalik ayak sesleri geldi.Hızlandım ,nefesim kesiliyordu.Ormanın derinliklerine doğru koştum,ama bir an durdum.İçimden bir ses "dön" diyordu.Titreyen ellerimle, gözlerimi kısarak karanlığa baktım. Geri geri giderken, bir anda ayağım takılıp birisinin kucağına düştüm.Mecaz anlamda değil cidden kucağına düştüm.Olayın şokunu bir kaç dakkada ancak atlatabilsemde, atlatır atlatmaz ayağa kalkıp arkama döndüm.Ağaca yaslanmış biri vardı.Tam olarak göremiyordum.Ayağa kalktı ve bana doğru yürümeye başladı,görüşüm netleşti. Ve orda duruyordu.Uzun boylu, geniş omuzlu, kumral kıvırcık saçı ,yeşil ve kehribarın karışımı göz rengi.Gözleri karanlıkta parlıyordu, gölgelerden çıkmış gibiydi.Kalbim hızla çarpmaya başladı, dizlerim titredi. Ayağım geri kaydı ve istemsizce geriye düşerken O nun kollarına düştüm.Sıcak ve güçlüydü,ve aynı zamda kararlı bir güç hissi veriyordu.Beni sıkıca sardı, nefesimi hissetti,titrememi hissetti. ............. Onun beni kurtarması sadece bir görev değildi, soyumun, kaderimin ve benim geleceğimin bir parçası. Ve o an fark ettim.Onun yanındayken hem korku hem güven hissetmek........Tehlikeli ama aynı zamanda çekici bir histi.

"Onu rahat bırak!" "Benim işime karışmasan iyi edersin. Yoksa pişman olursun."

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

"Söz veriyorum kardeşim, söz veriyorum ikizim, söz veriyorum sevgilim, söz veriyorum küçüklüğüm ve söz veriyorum her şeyim... Sana yeminim olsun ki, intikamını alacağım! Toprağı ıslatan her bir damla kanın için toprağı kana doyuracağım. Yemin ederim bunu yapacağım!"

"Zoraki bir evliliğin gölgesinde solan Şeyda, kalbini imkansız bir aşka, Revan’a kaptırır. Ancak kaderin onlara bir sürprizi vardır: Engellerin yok olduğu, imkansızın mümkün kılındığı başka bir evren... Peki, mucizeler sonsuza dek sürer mi?"

Evrenin en güçlü iki düşman klanı; güneşin yakıcı enerjisine hükmeden Solaris ile ayın mistik gölgelerini dokuyan Lunaris, yüzyıllardır kan davası güdüyordu. Ancak Solaris`in en iyi savaşçısı Ateş Işın ve Lunaris`in asil kızı Hazan Işın, bir savaşın tam ortasında birbirlerine aşık oldular. Bu "aykırı" aşkın meyvesi olarak, her iki klanın gücünü de damarlarında taşıyan Mercan doğdu. Klan liderlerinin gazabından kaçmak için güçlerini mühürleyip insan dünyasına, İstanbul’a sığındılar. On sekiz yıl önce, klanlar İstanbul`da bir boyut kapısı açarak onları buldu. Hazan, kızı Mercan’ı komşuları ve en sadık dostları olan Elif ve Cihan Güneş çiftine emanet etti. Bebeğinin boynuna, tüm gücünü ve geçmişini hapseden, üzerinde H 🌓 A yazılı sihirli yüzüğü taktı. Ateş klan liderlerine siper olup can verirken, Hazan da kocasının yanında son nefesini verdi. Elif ve Cihan, bu "süt kokulu emaneti" kendi çocukları gibi büyüttüler. Mercan, on sekizinci yaş gününde Elif ve Cihan`ın gerçek ailesi olmadığını ve öz ailesinin trajik sonunu öğrendi. O an, saçma bulduğu yüzüğü parmağına taktığında dünya sarsıldı. Yüzüğün ortasındaki yarım ay ve yarım güneşten oluşan H 🌓 A sembolü parladı; on sekiz yıllık mühür parçalandı. Mercan, Elif’in endişeli çığlıkları arasında zamanın yırtıldığı bir girdabın içine çekildi. Mercan gözlerini açtığında on sekiz yıl öncesinin dünyasındaydı. Karşısında, rüyalarındaki o anne ve babanın genç hallerini gördü. Ama onlar henüz birbirine aşık olmamış, kılıçlarını birbirine doğrultmuş iki düşmandılar. Mercan`ı gördüklerinde, onu klan savaşlarının ortasında kalmış "kurtarılması gereken sahipsiz bir kız" sandılar. Mercan, onlara gerçek kimliğini söyleyemeden (takma ismiyle Visera olarak) yanlarına sığındı.

Instagram:azimet340 ( KISA HİKAYE ) Geçirdiği kalp krizi ile bütün rahatı bozulan ve hayatı değişen bir kız düşünün ve o na ihtiyacı olan bir hayalet ruh. ***** Merhaba sevgili günlük. Bugün 11 Mayıs Bugün sana hastane odamdan yazıyorum. İyiki yanımda taşıyorum seni. Çünkü bir kaç gün eve gidemeceğim gibi görünüyor. Tabi yarın kaçabilirimde. :) Biliyorsun ki seninle konuşmadan rahat edemiyorum. Çünkü sen benim tek arkadaşım tek sırdaşımsın. Her neyse sana güzel haberlerim var. Biliyor musun yıllar sonra ilk defa bugün annemle babamı yeniden gördüm. Hayır! Kafayı falan yemedim. Doğru söylüyorum. Nasıl mı? Aramızda kalsın.. Ben bugün öldüm!

"Bir evrenin son sesi, bir gizemin başlangıcı." Yıl artık rakamlarla değil, kayıplarla ölçülüyor. İnsanlık, yok oluşun eşiğinde zihinlerini sisteme yükleyerek ölümsüzlüğü ararken; geride kalanlar sadece metalik bir sessizlik ve cevapsız sorularla baş başa. Genç bir kadının, annesinin bilincini kurtarmak için girdiği bu karanlık yolculuk, sadece bir arayış değil; teknolojinin soğuk yüzü ile insanın sıcak acısının çarpışmasıdır. Dev robotik gölgelerin arasında, mor ve mavi ışıkların altında saklanan gerçekler, düşündüğünden çok daha tehlikeli.Zihinler gerçekten kurtarıldı mı, yoksa devasa bir simülasyonun içinde hapsolmuş "son yankılar"dan mı ibaretler?