Tanrılar öldü. Biz sadece onların mezar soyucularıyız. ​Yerin kilometrelerce altında, "Şirket" adına çalışan binlerce madenciden biriydim. Görevimiz basitti: Ölü bir Tanrıça’nın etini kazmak ve kanını enerjiye dönüştürmek. Ama 74. Damar’da işler ters gitti. O gün madende ölmem gerekiyordu. ​Ölmedim. Dönüştüm... Şimdi sol bacağımda metali yiyen ve durdurulamayan bir açlık, sağ bacağımda ise ışık hızında hareket eden antik bir teknoloji taşıyorum. Ben Varen. Bir zamanlar sadece bir numaraydım (74-B). Şimdi ise Şirket’in en korkulu rüyası, "Tanrı Katili" projesinin kayıp prototipiyim. ​Peşimde infaz timleri, yeraltının hurda kralları ve etten yapılmış canavarlar var. Ama kaçmıyorum. ​Çünkü artık biliyorum: Tanrılar mezarlarında huzur içinde yatmıyor. Ve birilerinin bu uykuyu sonsuza dek bitirmesi gerekiyor.

Tüm dünyayı sarsabilecek bir güç... Daha eğitimi bile başlamadan ortadan kaybolursa ne olur? Liliana Blackwyn, on dokuz yaşında. Mührü olmayanların değersiz sayıldığı bir dünyada, mühürsüz doğmuş biri. Beş krallığın tam ortasında, tarafsız bölge Astrum`da yükselen Kızıl Paragon Akademisi onun için bir kurtuluş umudu. Liliana`nın tek amacı var: Paragon`un yetiştirdiği en güçlü sahir olmak. Ancak bu hedef, kendi benliğiyle ve geçmişinin karanlık sırlarıyla yüzleşmeden önce kurduğu masum bir hayalden ibaretti. Kanla yazılan kaderler, güç uğruna yapılan ihanetler ve geri dönüşü olmayan seçimler... Liliana, bu acımasız dünyada doğru yolu bulabilecek mi? Yoksa yanlış bir adım, yalnızca onun değil, tüm dünyanın sonunu mu hazırlayacak?

99 yıl önceki felaketin ardından ırk gruplarına ayrılmış dokuz ırkı da ilgilendiren çok önemli bir mektup gün yüzüne çıkar.

Veyra Null… Büyünün işlemediği, kehanetlerin yarım kaldığı yasak bir toprak. Bir saray, saklanan sırlar ve doğduğu anda kaderi mühürlenen bir çocuk. Güç, ihanet ve sadakat arasında sıkışan hayatlar; taht için değil, hayatta kalmak için savaşacak. Bazı insanlar taçla doğmaz. Ama bazı kaderler, tacı yakarak başlar

Kayıp şehir Atlantis in suların derinliklerinde olduğu ve batık saraydaki ruhların intikam aldığı evrendesiniz Denizin dibinde, zamanın unuttuğu bir krallık yatıyor: Batık Ruhlar Sarayı. Duvarları anılarla örülü, koridorları fısıltılarla dolu bu saray; bir zamanlar mühürlenmiş bir yıkımın kalbini saklıyor. Ay ışığını içine hapseden gizemli bir kolye, kaderi seçilmiş bir ruhu çağırdığında, sular yeniden uyanır. Geçmişinden kaçan genç bir yolcu, kendini karanlık suların ortasında bulur. Her adımda kayıp ruhlar, kadim yaratıklar ve unutulmuş kehanetlerle yüzleşmek zorundadır. Dostluk ile ihanet arasındaki çizgi incelirken, sarayın gerçek sırrı yavaş yavaş ortaya çıkar: Yıkım, sandığından çok daha yakındır. Cesaretin sınandığı, kaderin yeniden yazıldığı bu yolculukta tek bir soru vardır: Batık Ruhlar Sarayı kurtarılacak mı, yoksa derinliklerde sonsuza dek yok mu olacak?

Kızımız Helin`in doktorluk hayatına başlamasıyla bazı gerçekleri öğrenir. Ailesinin yıllardır zengin ve varlıklı olmasının tek nedeninin holding ve şirketleri olmadığını öğrenir. Babasından annesinin ölümüne neden olmasından dolayı nefret dolu olsada kız kardeşi Ecem için yanında olmak zorunda kalır. Ama öğrendiği gerçekle beraber hayatı tamamen değişir. Babası ve abisinin mafya olduğu gerçeğiyle yüzleştikten sonra ise babasının yerini abisi değil onun alması gerektiğini öğrenip doktorluk kariyerinin yanı sıra Türkiye`nin en büyük Mafya masasına geçmesi gerekmektedir. Nedenini öğrendiğinde ise aslında onu daha büyük bir sürpriz ve yeni bir hayat bekler. Abisinin yakın arkadaşı ve masanin başı olan Kara ise onun en büyük sürprizlerinden biridir... Arkadaşlar Gökçen ve Sokak Nöbertçileri okurlarına minik sürprizler içerebilir. İyi okumalar dilerim. Destek olan herkese şimdiden teşekkür ederim.

Mayda ve Sare’nin Vallengard’da kendilerini bulmaları(buraya ne yazacağımı pek bulamadım kusura bakamyınııızz ballar)

İntikam Taht Güç Bunlar yaşamamı sağlar herkesin bana saygı duymasını sağlar bana saygı duymak zorundalar kitabın kötü kadını olmam öleceğim anlamına gelmez TARİH 12.01.2026 KİTAP BAŞTAN YAZILICAKTIR ONA GÖRE OKUYUNUZ DAHA DEĞİŞTİRİLMEDİ

"Var olduğumuz dünyada imkansız diye bir kelime yoktu. Ben bir elftim ve vampire aşık olmuştum. Biz birbirimize aitten imkansız diye bir kelime yoktu, varolmamıştı bile." Çiçek koleksiyonunu tamamlamak için tehlike dolu bir yolculuğa çıkan Altın Elf olan Veronica onun kokusunu alan vampirden habersizdir. Veronica`nın kokusunu alan bu acımasız vampirin gözü karadır. Birşeyi istediyse, artık onundur. Veronica`nın kanı artık onundur. Peki Veronica çıktığı bu yolda bir vampirle başa çıkabilecek midir? Yoksa binlerce vampir mi?

Bir krallık, kanla ayakta durur. Bir taht, sırlarla korunur. Ve bazı kalpler, düşman diye öğretilenlere doğru sessizce yürür. Larya, altın duvarların ardında büyüyen bir prenses… Ama kalbi, sarayın öğrettiği nefreti kabul etmeyen bir yabancı gibi atıyor. Bir gece, karanlıkta yaptığı tek bir seçim, onu geri dönüşü olmayan bir yola sürüklüyor. Sarayın koridorlarında kibir, savaş çığlıklarıyla kol kola gezerken; kan bağıyla bağlı olduğu insanlar, merhameti zayıflık sayarken… Larya, kendi gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalıyor. Bazı yeminler kanla yazılır. Bazı aşklar yasakla mühürlenir. Bazı savaşlar ise insanın kendi içinde başlar. Peki, bir kalp bütün bir krallığın kaderini değiştirebilir mi?

"EĞER YENECEĞİNİZ KENDİNİZSE KAYBEDECEKSİNİZ DE, BUNU GÖZE ALABİLECEK MİSİNİZ?" Adım, Evan. Yaşamayı seviyorum. Etrafım, arkadaşlarım ve ailemle çevrili. Sevdiğim ve sevildiğim harika bir hayata sahibim. Girdiğim koma sonucu gözlerimi burada açtım. Buraya ait değilim. Hayır, tüm hayatım bir yalan. Yaşadığım dünyadan silindim. Ben hiç var olmadım. Diyar bizi çağırıyor. Burası benim gibi kaybolmuşlarla dolu. Ve bir de o var. Benim yalancı İnci’m. O gözümün önünde kendini feda ediyor. Ama ben onu görmezden geliyorum. Adım, Amaya. Etrafımdakileri kurtarmak için kendimi hapsettiğim evden uzağım. Bu dünyayı tanımıyorum. Getirildiğim akademiyi tanımıyorum. Diyar bizi çağırıyor. Güce hükmetmemizi emrediyor. Her zaman farkındaydım ama kabullenmeyeceğim. Kendinden nefret etmenin nasıl bir duygu olduğunu biliyorum. Başka kimse kendinden nefret etmesin diye yalnız savaşıyorum. Onları kurtaracağım, hayallerini yok etmek pahasına. Ölümsüzlüğün öldürücülüğünü görmeyecek kadar aptallar. Ve bir de o var. Benim iyimser tarafım. Benden nefret ediyor, diğerleri gibi. Ama hayatım, hayatına bağlı.

Uzun süre gelen bir karanlık. Gece ve gündüz yoktu. Sadece karanlık.Lahzan`ın karanlığa gömülmesi bir kadının ölümsüzlüğü istemesiyle gerçekleşti. O kadın öldü. Halkını karanlığa gömdü, ne yaşayabildi ne de ölümsüz olabildi.Ruhu eski antika bir kol saatine mühürlendi.Saatin sahibi toprağın torunu, ateşin çocuğuydu. Saat sahibini yakınında olduğunu hissettiğinde Lahzan`da ışık olur ama henüz aydınlığa ulaşmış sayılmazdı. Oniki, akrep ve yelkovan onikinin üzerinde durduğunda artık Lahzan ondan alınanı geri ister. Lahzan, aydınlığı ister. Bu aydınlığı ise Lahzan`ın kalbi olan saatin sahibi sağlayacaktır.

En yakın arkadaşı ile evlenmemek için sığındığı korsan gemisindeki acımasız korsana mı aşık olacak?

On sekiz yaşına girecek olan Emma Hill, bunun heyecanı içerisindedir; ama on sekiz yaşına girerken kendinde beklenmedik özellikler keşfeder. Bu özellikleri kabul etmekten başka çaresi olmayan Emma Hill’i nasıl bir doğaüstü güç ve evren beklemektedir? Peki, siz Emma Hill ile bu evrene ortak olmak ister misiniz? ‼️Kitap; vampir, kurt adam, büyücülük içermektedir ve kitapta kan ve yetişkin içerikli tasvirler bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz lütfen. 🙏🏼

Alvara kanla kuruldu, toprakla kök saldı ve bir gün... kendi kanıyla sulandı. Halk yok edildi, doğa sustu, toprak yetim kaldı. Kalanlar düzen kurdu. Kimi ışığın arkasına saklandı, kimi sessiz kaldı, kimi zulmü açıkça sahiplendi. Yıllar sonra, kalabalığın ortasında bir kız durdu. O seçilmiş değildi. Bir tahtın varisi değildi. Kaybetmeyi bilenlerin taşıdığı bir öfkesi vardı. Bu kurtuluş hikâyesi değil, masal da değil. Bu, adaletin unutulduğu bir dünyada susmamayı seçen birinin hikâyesi. Ve Alvara`da bazı topraklar hâlâ şunu hatırlıyor: Kan.

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Onlar birbirinin düşmanı olarak doğdu. Birlikte yanmaları ise kaderin hatasıydı. Velenor Nortish için merhamet bir zayıflıktır. Aelwyn Mwreys için duygular gizlenmesi gereken bir lanettir. İki ayrı saray. İki ayrı dünya. Ve aynı gökyüzünde çarpışan iki ejderha. Bir bakış, bir savaşın yönünü değiştirebilir. Bir dokunuş, iki hanedanı yok edebilir. Ejderha Hanedanı, düşmandan aşka uzanan bir yolun kan, kül ve kanatlarla yazılmış hikâyesi. ‼️kitap bana aittir her hangi bir çalınma vb. Şeyler olursa şikayet edeceğim bilginize ‼️

Lyeane, yeni adım attığı bu yabancı dünyada, bildiği tüm gerçeklerin aslında ustaca örülmüş birer yalandan ibaret olduğunu öğreniyor. Ve herkes arasında, bu dünyanın kalbinde özel bir yere sahip olmasına alışamıyordu. Elfan diyarında asla sahip olamadığı her şeye burada sahip oluşu, genç kızı bu dünyaya hem daha çok bağlıyor hem de aklını kemiren büyük sırrın kapılarını aralıyordu. Ve bundan sonra aşkı, dostları ve ailesi için canını verebilecek kadar onları korumaya kararlıydı. --- Lyeane & Darven

Işıl 16 yaşında kendi hikayesinin yazarı olmak istiyor babasındanda sık sık peri ve keloğlan masallarını dinleyen ışıl birgün dilek ağacına bir dilek diliyor ve dileği gerçek oluyor fakat bir sorun var karavezir ve adamları dilekleri hapsedip perileri lanetliyorlar yeryüzünden bütün dilekler siliniyor yeryüzünde tek bir ortak dilek kalıyor kehanet göre bunu ancak keloğlan ve ışılın dileyeceği ortak bir dilek onları kurtarabilir peki keloğlan ve ışıl ne diledi?

Çapulcu karakterlerinin olduğu modern zamanda bir hikaye. AU diyebiliriz ama aslında sadece karakterler aynı diğer her şey bana ait. Nefretten aşka, gizem, aşk üçgeni, cinayet, drama arıyorsanız buyurun gelin. Ana aşk rotası Sirius. Akademide her ay dolunayda çiftler seçilir ve onlara görevler verilir. Seçilen kişiler her zaman bir sebepten dolayı seçilir. Bu okulda hiçbir duygu ve gizem saklı kalmaz. Oyunlar oynanır ya kazanılır ya da kaybedilir. Sadece ipuçlarını takip et...Dikkat et bazen gördüklerin bile yanıltabilir.

Elydor`larda her yeni doğan buza konur. İnançları budur: kader, soğukta mühürlenir. Ama o gece büyücü yanlış bir kelime söyledi. Ruhu bağlaması gereken söz yerine Neotis fısıldandı. Ruhu çağırmayan, yalnızca seçme hakkı veren kadim bir kelime. Bebek Elydor`da kalmadı. Fanilerin dünyasına düştü. Başka bir hayatın, başka bir ailenin çocuğu oldu. Yıllar sonra Elydor`lar gerçeği fark etti: O kız kayıp değildi. Yanlış dünyadaydı. Onu bulabilecek tek yer Vahrenn`di. Kaybolanları bulan, ama her şeyin bir bedeli olduğunu bilen Vahrenn... Kız geri getirilebilirdi. Ama zorla değil. Çünkü Neotis ile mühürlenen bir ruh, yalnızca kendi isterse evine dönerdi. Ve bazı kaderler... Geri dönmeyi seçmez.

"Ben gözlerimi dünyaya yumalı çok oldu, karanlıktan başka bir şey göremedim asla." Ama senin ışığın kalbimin gözlerini alıyor diyemedi. Gözlerini hayata hiç açamayan bir delikanlı, hayata gözlerini yummak için gün sayan bir genç kızla tanıştığında alıştığı konforsuz düzenden çıkar. Özüm, anne babası boşandıktan sonra zaten defalarca ölümü dilemişken son yıllarda annesi tarafından şiddet görüyordur. Abisi ise mecburen babasının yanında kalıyordur fakat elinden geldiğince kardeşini korumak için okulda ona adeta siper oluyordur. Abisi defalarca sınıfta kaldığından artık aynı sınıflarda okumaya başlarlar ve son yılda aralarına yeni bir öğrenci katılır. Adını sanını bilmedikleri bu delikanlının gözleri, yalan dünyanın aldatıcı görsellerine yumulmuştur. İki gencin arasında geçen dramatik ilişkiyi, bir o kadar da gençliği, dostluğu, aşkı ve ne olursa olsun kendimizi kusurlarımızla kabul etmeyi en güzel şekilde anlatan YARA BANDI şimdi sizlerle! Kulaklıklarınızı takın ve işaret parmağınıza bir yara bandı sarın, bizden biri olduğunuz müddetçe iyiliğe hep inanacaksınız. "Yara bandı yaraya aşıksa belki, çünkü aşıkların kavuşması hasta ziyaretinden daha kısa sürer. Biz hep yara bandı takalım, ruhumuzda ki yaraların başka türlü kapanacağı yok."

Ölüm uşaklarını peşime salmıştı. Soluğum korkunun soluğuna karışmıştı. Koşuyordum. Sivri dalların berelediği bacaklarım hiç durmadan hareket ediyordu. Göğsüm inip kalkıyor, kalp atışlarım boğazımda hissediliyordu. Karanlığın bağrında yalpalayan adımlarım kör bir noktaya takıldığında, bedenim tek seferde yere serildi. Dizlerime saplanan dikenler dilime canhıraş bir çığlık yuvarladı. Daha fenası yaklaşan adım seslerinin içime boca ettiği keskin ürpertiydi. "Yardım edin! Biri bana yardım etsin." Avuçlarımı kurumuş yapraklara bastırdığımda, yükselen çıtırtıları kulaklarımı tırmaladı. Kalkmak istedim, karnımda yine aynı kıpırtıyı hissettim. İçimde nereden geldiği, nasıl benimle olduğunu bilmediğim bir şey vardı. Tıpkı benim gibi çaresizce kıpırdanıyordu. Titreyen parmaklarımla karnıma dokundum. Islak yüzümü köhne ormanın derinliklerine çevirip daha güçlü bağırdım. "Yardım edin! Biri bize yardım etsin!" Yeniden koşmaya başladım. Dizlerimden akan kanların çıplak ayaklarıma süzüldüğünü hissedebiliyordum. Güçlükle ayakta tuttuğum bedenim bu kez bir ağaca çarptı. Kendimi sırt üstü yerde bulduğum an gözlerim korkuyla açıldı. Çaptığım şey ağaç değil bir yabancının sert gövdesiydi. Ancak o, bir çınar ağacı kadar uzun ve yapılıydı. Karanlık tüm ayrıntılarını ustaca gizlerken, üzerimde tepkisizce gezdirdiği bakışlarını ve silüetini ele veriyordu. Dirseklerimin üzerinde kalkmaya çalıştım. Buraya kadardı, gücüm tükenmişti. "S-sen..." Bir adım attı. Büyük ve yara izlerinin barındığı parmakları önüme uzandı. "Yardım istiyordun, değil mi?" Sesinin bir rengi olsaydı, bu kesinlikle siyah olurdu. Sesi, şavkı kırık bir siyahtan ibaretti. Şeytanın adaletsiz oyununda bana sunulan başka bir seçenek yoktu. Çaresizdim. Titreyen elimi soğuk avuçlarına bırakırken, üzerime eğilen çehresi bir an için karanlıktan sıyrıldı. Gözlerini gördüm. Kısık bakan safir gözlerini müthiş bir tehlike ele geçirmişti. O, kaçtığım gözlerden çok daha acımasız bakıyordu. O, peşimdeki yangın değil, ateşin ta kendisiydi.

Arkeolog olan annesinin eve getirdiği kolyeye dokunup 1641 yılınan ışınlanan Eleni Yılmaz ve Kral Victor’un büyüleyici aşkı.. Hazırsanız başlıyoruz

Dayanamıyorum, bu ızdıraba artık dayanamıyorum. Kaç kez öldüm? Kaç kez geri döndüm? Her seferinde biraz daha fazla acı, biraz daha az insanlık. Adım Atilla. Bir sabah gözlerimi açtığımda kendimi tanımadığım bir dünyada, tanımadığım bir bedende buldum. Ölüm döngüsüne hapsolmuşum. Kılıçla kesiyorlar, yakıyorlar, boğuyorlar, parçalıyorlar… Ve ben her seferinde aynı yere, aynı ana geri dönüyorum. Ama bu kez farklı bir şey var: Hatırlıyorum. Her ölümü, her çığlığı, her damla kanı hatırlıyorum. Abim yanımda öldü. Alya beni kurtarmaya çalışırken gözlerimin önünde eridi. Felix… Felix artık insan değil. Ve ben? Ben her döngüde biraz daha karanlığa gömülüyorum. Bu dünya beni kırmaya çalışıyor. Jutsu, Lilith, kristaller, yasak kitaplar, lanetli kılıçlar… Hepsi benim için burada. Hepsi beni sonsuza dek bu cehennemde tutmak için. Ama çok yakında öğrenecekler: Ölüm artık benim lanetim değil. Silahım. “Bir daha öldüğümde, bu sefer gülerek öleceğim. Çünkü bu kez sıra onlarda.” ⚠️ Uyarı: Bu hikâye sizi rahatsız edecek. Bazı bölümler okurken nefesiniz tutulacak. Bazı ölümlerden sonra kitabı kapatıp bir süre bakmak istemeyeceksiniz. Ama kapatamayacaksınız. Çünkü Atilla bir kez daha gözlerini açtığında, siz de onunla birlikte geri döneceksiniz. #darkfantasy #ölümdöngüsü #isekai #acımasız #kanveintikam Hazırsan, döngü başlıyor. Hoş geldin. Bu sefer kim ölecek?