Elera babasına olan gizli güvensizliğiyle yaşayan,pek de masum diyemeyeceğimiz bir hayat yaşan cesur bir kadındı. Gizlice girdiği bu evrende ne kadar hayatta kalabilecek? Ailesinden bulamadığı sevgiyi bulabilecek mi? Yoksa yalnızlığıyla,bir o kadar tanıdık ama bir o kadar da yabancı bu yerde çürüyüp gidecek mi?

Lilith ve Lumira

Lara Voss’un rüyaları artık sadece hayal değil. Sisli sokaklar, gizemli bir anahtar ve Echo Hollow’un karanlık sırları onu içine çekiyor. Tehlike her köşede, gerçeklik ve rüya arasındaki çizgi giderek bulanıklaşıyor. Ve birisi, sessizce onun hayatına dokunuyor…Sis çöktükçe sırlar artıyor… Echo Hollow kapılarını aralıyor; Lara bu yolda ne bulacak? "Adım adım ilerle, rüyalar seni bekliyor"

On sekiz yaşındaki Atlas, hayata tutunmaya çalışırken kendini hiç beklemediği bir gizemin ortasında bulur. Tozlu sokaklardan, gümüşi suların hüküm sürdüğü efsanevi su altı krallığı Sia’ya uzanan bu yolculuk, sadece bir keşif değil; aynı zamanda içsel bir güç ve dayanıklılık hikayesidir. Kadim sırlar, kristal şehirler ve suyun elementlerine hükmeden bir gencin destansı mücadelesine tanık olun. İki dünya arasındaki köprü kurulurken, Atlas kendi kaderini yeniden yazacak.

Elara atalarından gelen gücü öğrendiğinde en fazla neler yapabilir? Sınırlarını ne kadar zorlayabilir? Her şeyi kontrol edebilse bile... Buna duyguları dahil mi? Aşkı bu denklemi bozuyor mu?... Kaelios ise Fırtınanın içinden çıkmış bir de bunu Karanlıkla birleştirmişti. İkisi de güçlerinin sınırlarını birlikte öğreneceklerdi. Öğrenirlerken de bir sürü zorlukla karşılaşacaklardır. Bunların en önemlisi de aralarında ki bağın çözülmez bir aşk olmasıydı. Fırtına Lordu ve İplerin Sahibinin atalarından onlara kalan aşkıydı bu. Kendilerinin haberi olmasa bile onlar bunun sürdürücüsü olmaya yemin etmişlerdi.

Evrenin en güçlü iki düşman klanı; güneşin yakıcı enerjisine hükmeden Solaris ile ayın mistik gölgelerini dokuyan Lunaris, yüzyıllardır kan davası güdüyordu. Ancak Solaris`in en iyi savaşçısı Ateş Işın ve Lunaris`in asil kızı Hazan Işın, bir savaşın tam ortasında birbirlerine aşık oldular. Bu "aykırı" aşkın meyvesi olarak, her iki klanın gücünü de damarlarında taşıyan Mercan doğdu. Klan liderlerinin gazabından kaçmak için güçlerini mühürleyip insan dünyasına, İstanbul’a sığındılar. On sekiz yıl önce, klanlar İstanbul`da bir boyut kapısı açarak onları buldu. Hazan, kızı Mercan’ı komşuları ve en sadık dostları olan Elif ve Cihan Güneş çiftine emanet etti. Bebeğinin boynuna, tüm gücünü ve geçmişini hapseden, üzerinde H 🌓 A yazılı sihirli yüzüğü taktı. Ateş klan liderlerine siper olup can verirken, Hazan da kocasının yanında son nefesini verdi. Elif ve Cihan, bu "süt kokulu emaneti" kendi çocukları gibi büyüttüler. Mercan, on sekizinci yaş gününde Elif ve Cihan`ın gerçek ailesi olmadığını ve öz ailesinin trajik sonunu öğrendi. O an, saçma bulduğu yüzüğü parmağına taktığında dünya sarsıldı. Yüzüğün ortasındaki yarım ay ve yarım güneşten oluşan H 🌓 A sembolü parladı; on sekiz yıllık mühür parçalandı. Mercan, Elif’in endişeli çığlıkları arasında zamanın yırtıldığı bir girdabın içine çekildi. Mercan gözlerini açtığında on sekiz yıl öncesinin dünyasındaydı. Karşısında, rüyalarındaki o anne ve babanın genç hallerini gördü. Ama onlar henüz birbirine aşık olmamış, kılıçlarını birbirine doğrultmuş iki düşmandılar. Mercan`ı gördüklerinde, onu klan savaşlarının ortasında kalmış "kurtarılması gereken sahipsiz bir kız" sandılar. Mercan, onlara gerçek kimliğini söyleyemeden (takma ismiyle Visera olarak) yanlarına sığındı.

Rible`ye soğuk bir kış vurmak üzeredir. Kral ve kraliçe kışı atlatmanın planalrı içinde boğulmuşken, krallıkta hapsolmuş Avcı Angela`nın omuzlarında ise çok daha ağır yükler bulunmaktadır. Mantıklı kararlar almak zorunda olan avcının önüne ise büyük engeller tek tek gün yüzüne çıkmaktadır.

ağlama sesi etrafıma baktım kimse yoktu ama gözüme bir şey çarptı kaldırımda oturmuş minik bir kız çocuğu bacaklarını kendine çekmiş ağlıyordu en az 7-8 yaşındaydı duygusaldır hemde çok şimdiden çenem titremişti kızın yanına gittim ve omzuna dokundum ” merhaba tatlım iyi misin” diye sordum ” tanımadığım adamlar gelip paramı aldı ekmek alacak param yok” kıyafetlerine bakacak olursak sokakta yaşıyordu sol gözümden bir damatla yaş düştü ayağa kalktım ve kıza elimi uzattım ” hadi bakalım bugünlük yemeğin benden olsun” dedim kız elimi tuttu ben ise tekrar konuştum ” göster bakalım bir lokanta buraları bilmiyorum “ dedim ve saçlarını okşadım ” tamam abla” dedi sağa döndük düz gittik derken karşımda sadece duvar yani çıkmaz sokak vardı kız elimi bıraktı v ” özür dilerim abla eğer yapmazsam beni öldüreceğini sözyledi yapmak zorunda kaldım” dedi ben kıza anlamsızca bakarken boynumda bir nefes hissetim ve ardından ağızıma kapanan bez ile çırpınmaya başladım ama en sonunda direncim düşmüştü ve bayıldım en son duyduğum ses ise “Benim güzelim ağlayan insanlara dayanamaz bilirim ben onu”

Bir buğday tanesi sofrana gelene kadar hangi maceralardan geçer? Eski bir tavan arasında tozlu bir oyun kutusu bulan Ali, kendini bir anda makinelerin tıkırdadığı, fırınların tüttüğü ve zarların kaderi belirlediği Üretim Krallığı’nda bulur! Mekanik baykuş Pırpır’ın rehberliğinde Ali; tarlalardan buğday toplayacak, ormanda tomruk taşıyacak ve gümüş madenlerinin derinliklerine inecek. Hedefi ise tam 500 puan toplayıp krallığın en büyük sırrı olan Işıldayan Elmas’a ulaşmak! Ama dikkat et; burada hiçbir şey sihirle değil, emekle ve doğru matematikle yapılıyor.

Bu kitap öbür kitaptan farklı isim degistirmek istemedim.

Size bir efsane anlatayım. Bir gün Ay`ın Ruhu binlerce yıl süren yalnızlığından bıkmış, usanmış. Gözlerini kapatmış, ellerini birbirine kenetlemiş. O gün tanrılara yalvarmış. "Beni yalnızlığımdan kurtarın." demiş. Günlerce ettiği dualar, tanrıların kulaklarına kadar ulaşmış. Tanrılar ona bir erkek çocuğu bahşetmiş. Bu çocuk, bembeyaz tenini ay parçalarından, gözlerini zifiri geceden, kalbini ise en parlak yıldızlardan almış. Ay Ruhu, çocuğu kucağına aldığı anda Ay dolunay halini bürünmüş. Efsaneye göre çocuk her ağladığında ay, hilal şeklini alırmış ve çocuk için bir beşik olurmuş. Zamanla bu çocuk büyümüş ve affedilemez bir günah işlemiş. Annesi onu cezalandırmak için dünyaya göndermiş. O cezanın bedelini ödeyene kadar dünyada mahsur kalmış. Her kayan yıldız çocuğun günahının bedeliymiş.

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Renkler bir soya dönüştü, Firdevs ise bu renklerden en güçlulerinden biri. Ama aslında bu gerçek onu bütün yalanların ortaya çıkmasını sağlayacak olan gerçek olduğunu bilmiyo. Ailesinin ona söylediği bu büyük sırrı öğrendiğinde işler çığrından çıkmaya başlıycak...

Üniversiteden öğrenci evime gelip banyoya girdim. Sıcak suyun altına girdim azıcık altında durup saçımı yıkamak için şampuanı alıcaktım ki ensemde nefes hissettim. Hissetmemle beni kendi le duracak arasına aldı ikimizde suyun altın ıslanıyorduk “Sen…ölmüştün” “Senin için be güzelim”

Ölüm uşaklarını peşime salmıştı. Soluğum korkunun soluğuna karışmıştı. Koşuyordum. Sivri dalların berelediği bacaklarım hiç durmadan hareket ediyordu. Göğsüm inip kalkıyor, kalp atışlarım boğazımda hissediliyordu. Karanlığın bağrında yalpalayan adımlarım kör bir noktaya takıldığında, bedenim tek seferde yere serildi. Dizlerime saplanan dikenler dilime canhıraş bir çığlık yuvarladı. Daha fenası yaklaşan adım seslerinin içime boca ettiği keskin ürpertiydi. "Yardım edin! Biri bana yardım etsin." Avuçlarımı kurumuş yapraklara bastırdığımda, yükselen çıtırtıları kulaklarımı tırmaladı. Kalkmak istedim, karnımda yine aynı kıpırtıyı hissettim. İçimde nereden geldiği, nasıl benimle olduğunu bilmediğim bir şey vardı. Tıpkı benim gibi çaresizce kıpırdanıyordu. Titreyen parmaklarımla karnıma dokundum. Islak yüzümü köhne ormanın derinliklerine çevirip daha güçlü bağırdım. "Yardım edin! Biri bize yardım etsin!" Yeniden koşmaya başladım. Dizlerimden akan kanların çıplak ayaklarıma süzüldüğünü hissedebiliyordum. Güçlükle ayakta tuttuğum bedenim bu kez bir ağaca çarptı. Kendimi sırt üstü yerde bulduğum an gözlerim korkuyla açıldı. Çaptığım şey ağaç değil bir yabancının sert gövdesiydi. Ancak o, bir çınar ağacı kadar uzun ve yapılıydı. Karanlık tüm ayrıntılarını ustaca gizlerken, üzerimde tepkisizce gezdirdiği bakışlarını ve silüetini ele veriyordu. Dirseklerimin üzerinde kalkmaya çalıştım. Buraya kadardı, gücüm tükenmişti. "S-sen..." Bir adım attı. Büyük ve yara izlerinin barındığı parmakları önüme uzandı. "Yardım istiyordun, değil mi?" Sesinin bir rengi olsaydı, bu kesinlikle siyah olurdu. Sesi, şavkı kırık bir siyahtan ibaretti. Şeytanın adaletsiz oyununda bana sunulan başka bir seçenek yoktu. Çaresizdim. Titreyen elimi soğuk avuçlarına bırakırken, üzerime eğilen çehresi bir an için karanlıktan sıyrıldı. Gözlerini gördüm. Kısık bakan safir gözlerini müthiş bir tehlike ele geçirmişti. O, kaçtığım gözlerden çok daha acımasız bakıyordu. O, peşimdeki yangın değil, ateşin ta kendisiydi.

Şimdilik açıklama yok 😁

"Ben bu sonu kendi ellerimle Göğ`e armağan ettim!"

Gördüğüm her rüya, henüz yaşanmamış bir hatıraydı. Ve ben… o hatıraları değiştirmeye çalıştıkça, kendimden bir şeyler kaybediyordum. Başım yine zonkluyordu. Küçük bir müdahalenin bedeli bu kadardı belki, ama her seferinde biraz daha ağır geliyordu. Sanki rüyalar bana ait değildi de, ben onlara aittim. Koridorda yürürken gözlerim onu buldu. Mahir. Her zamanki gibi uzaktaydı. Her zamanki gibi… olması gerektiği yerde. Çünkü bazı insanlar, ne kadar yaklaşmak istesen de hayatına mesafe koyarak girer. Ve ben onun bana neden uzak durduğunu bilmiyordum… Ama bunu değiştirmeye çalışırsam ne olacağını çok iyi biliyordum.

Bir arkadaş grubu (Kuzenler), dedelerinin farklı yıllarda çekilmiş fotoğraflarını incelerken fotoğraflar arasında yaklaşık 50 yıllık bir fark olmasına rağmen dedelerinin her iki fotoğrafta da aynı yaşta göründüğünü fark eder. Bu imkânsız durumu çözmeye çalıştıkça, kendilerini giderek karmaşık ve gizemli olayların içinde bulurlar.

Aras, gücünü yıkımdan, otoritesini ise korkudan alan bir adam. Onun dünyasında sevgi bir zaaf, merhamet ise ölümdür. Ta ki geçmişinin silik bir hatırasında saklı olan o masumiyet, Aslı’nın gözlerinde yeniden canlanana kadar. Aras için Aslı, sadece bir saplantı değil; ruhundaki karanlığı aydınlatacağını sandığı tek kaçış noktasıdır. Onu bir kafese hapsederken aslında kendi yalnızlığını zincirlediğinin farkında değildir. ​Aslı ise özgürlüğün gökyüzü olduğunu sanırken, kendini bir celladın göğsünde nefes alırken bulur. Kaçtığı her yolun Aras’ın bakışlarına çıktığını, attığı her çığlığın Aras’ın duvarlarında yankılandığını gördüğünde anlar: Bazı kafesler altındandır ve bazı anahtarlar celladın kalbine saklanmıştır.

mahalle kurgusudur!!! yeni mahalleye taşınan almira mahalle halkı tarafından sevilen biri idi en yakın arkadaşın ve onun annesi almiranın geçmiş hayatını öğrendiklerinde ona bir anne bir kardeş şevketi ile bakmışlardır bir gün almiranın arkadaşının abisi yurtdışından gelir ve almiranın hayatı temelli değişir

On birinci sınıf öğrencisi Arya’nın sıradan lise hayatı, öfkelendiği bir anda toprağı titrettiğini fark etmesiyle altüst olur. Kısa sürede ateş, su ve havayı da kontrol edebildiğini keşfeden Arya, içinde dört elementin uyandığını anlar; ancak bu güçler bir armağan değil, kontrol edilmezse onu ve çevresini yok edebilecek tehlikeli bir dengedir. Okulunda yalnız olmadığını, başka element taşıyıcılarının da bulunduğunu öğrenmesiyle birlikte Arya kendini gizli bir mücadelenin ortasında bulur. Hem kimliğini saklamak hem de güçlerini yönetmeyi öğrenmek zorunda olan genç kız, beşinci elementin sırrını çözmeden ne kendini ne de dünyayı koruyabileceğini fark eder.

“Gölge geldiğinde, ışık susar.” Vielya, halkını kurtarmak için karanlığın kendisiyle aynı sofraya oturmak zorunda kaldı. Tharion’un kudretli hükümdarı,bu sefer altın ya da toprakla kalmayacaktı,merhamet etmesi söz konusu bile değildi.Yıllar önce ağır bir şart sunmak ve ülkeyi kendi emirleri altına almak için gelmişti bu seferse aynı yıkıcılıkla bir şart sunacaktı. Bu bir hüküm, bir emirdi.Kendi kazancı için bir prensesi,bir kralı hatta bir ülkeyi harcayacaktı.Peki Gölge`nin istediği o kazanç sadece bir bedenden çok daha fazlasıysa yalnız bir beden değilse ne olacaktı? Vielya ya karanlığın içinde kendisini de bulursa…

On yedi yaşındaki Alara, hayatı boyunca kendini hiçbir yere ait hissedememiş, ailesinden bir gram sevgi görmeden büyüyeceği bir soğukluğa hapsolmuştur. Okul çıkışı aldığı bir telefonla hayatı sonsuza dek değişir: Hastanede bir bebek karışıklığı yaşanmış, Alara aslında başka bir aileye ait çıkmıştır. Ancak yeni ailesi, sıradan bir aile değildir. Köklü ve sert kuralları olan bir aşiret dünyasına, altı tane birbirinden zorlu abinin ve otoriter bir dedenin arasına düşer. Bazı abileri ona şefkatle yaklaşsa da, diğerleri onun sadece "miras peşinde bir paragöz" olduğunu düşünerek ona hayatı dar etmeye kararlıdır. Kimsenin bilmediği bir sır vardır: Alara, gece çöktüğünde ve maskesini taktığında ringlerin efsanevi dövüşçüsü **"Kızıl Pençe"**dir. Milyonlarca takipçisi olan, karşısında kimsenin duramadığı bu gizemli kız, yeni ailesinin hayran olduğu ama asla evdeki o "sessiz kız" olduğuna ihtimal vermedikleri kişidir. Bir yanda aşiret bağları ve sert abileri, diğer yanda tek sığınağı olan manevi abisi Rüzgar ve ringlerin adrenalini... Alara, sevgisiz büyüdüğü geçmişinden intikam mı alacak, yoksa yeni ailesine gerçekte kim olduğunu gösterip onları dize mi getirecek? "Bir Maske, Bir Aile, Bin Yalan."

16 yaşındaki Zoey bir iz sürücü tarafından işaretlendi. Artık eski hayatının geride kaldığını biliyordu. Şimdi artık ailesi, arkadaşlarını bırakıp gece evine gitmesiydi. "Eğer vücudun değişime alışmazsa ölürsün!"