Selammm sizlerle bi yolculuğa çıkıyoruz bu yolculukta umarım keyif alarak okursunuz sizleri seviyorum

Kral Richard zehirlenerek öldürüldüğünde, cinayetin tek şahidi kızı Prenses Elissa Lara olur. Prens Louis`in katil olduğunu gören Elissa, tek erkek varisi kaçırıp gizleyerek oyunu değiştirir. Varis kaybolunca tüm şüpheler ona döner; halk bir kadına tahtı emanet etmek istemez, saray meclisi ise onu bir kuklaya çevirmeye çalışır. Ama Elissa yıllardır beklemektedir. Herkesten iki hamle öndedir. Karşısındaki tek gerçek tehdit ise krallığın baş muhafızı Alaric`tir; sadık, güçlü ve tehlikeli. Aynı zamanda Elissa`yı gerçekten görebilen tek kişi. Çünkü bir prenses tahta yürüdüğünde, krallık ya diz çöker, ya da onun planlarında yanar...

Dünya eskiden insanoğlunun hüküm sürdüğü bir gezegendi. Bir ihtiyar adamın köpeği ölmesin diye yapmaya çalıştığı bir ilaç, insanoğlunun yerini başkalarına bırakacaktı. Bunlar dirilmişlerdi. Nam-ı diğer Zombiler!

Elara atalarından gelen gücü öğrendiğinde en fazla neler yapabilir? Sınırlarını ne kadar zorlayabilir? Her şeyi kontrol edebilse bile... Buna duyguları dahil mi? Aşkı bu denklemi bozuyor mu?... Kaelios ise Fırtınanın içinden çıkmış bir de bunu Karanlıkla birleştirmişti. İkisi de güçlerinin sınırlarını birlikte öğreneceklerdi. Öğrenirlerken de bir sürü zorlukla karşılaşacaklardır. Bunların en önemlisi de aralarında ki bağın çözülmez bir aşk olmasıydı. Fırtına Lordu ve İplerin Sahibinin atalarından onlara kalan aşkıydı bu. Kendilerinin haberi olmasa bile onlar bunun sürdürücüsü olmaya yemin etmişlerdi.

Yine yapayalnızdım yine herkes beni suçlamaya başladı ama ne için? ... Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

Morvael`de büyü yasaktır. Yakalanan yakılır. Adı anılan toprağa gömülür. Ateş yalnızca ceza için vardır. Ta ki bir gece... Ateş yanlış bedene dokunana kadar. Elrea, sıradan bir vetus değildir. O, yüzyıllar önce yok edildiği sanılan bir soyun son kalıntısıdır. Ve ateş onu seçmiştir. Ama Morvael`de seçilmek bir armağan değildir. Bir infazdır. İhanet yaklaşırken, dost ile düşman arasındaki çizgi silinir. Ateş kontrol için mi yanacak... yoksa Morvael`i küle çevirip yeniden mi kuracak?

Fantastik türde

Bu kitap öbür kitaptan farklı isim degistirmek istemedim.

Evrenin Doğuşu Galaksinin en prestijli spor organizasyonu "Galactic Football", aslında Umbrella Corporation`ın gizli bir deney alanıdır. Şirket, farklı gezegenlerden toplanan yetenekli sporcuları, Shadow Grid adı verilen güçlü bir enerji ağıyla güçlendirerek "Savaşçı-Sporcu"lara dönüştürmüştür. Amaç, sadece bir şampiyon belirlemek değil, virüs (T-Virus ve G-Virus varyantları) karşısında hayatta kalabilen en güçlü biyolojik yapıyı keşfetmektir. Turnuva sahası, normalde parlak ışıklarla aydınlanan devasa stadyumlar olsa da, Umbrella`nın müdahalesiyle bu alanlar aniden karanlık, sisli ve ölümcül bir savaşa sahne olur. Ana Çatışma: Spor mu, Hayatta Kalma mı? Hikaye, Yıldız Kupası`nın açılış maçıyla başlar. Kaptan Zeynep (Kızıl Ranger) liderliğindeki "İstanbul Yıldızları" takımı, rakipleri "Necro-Strikers" ile karşı karşıyadır. Maçın ortasında, sahanın altında gizlenmiş laboratuvarlardan sızan yeşil bir gaz patlar. Bu gaz, T-Virus`un mutasyona uğramış bir formudur. Rakip takım oyuncuları anında mutantlara dönüşürken, seyirciler panik içinde kaçışmaya çalışır. Ancak çıkışlar, Umbrella`nın enerji kalkanlarıyla kapatılmıştır. Zeynep ve ekibi, gökyüzünden inen bir ışık huzmesiyle Shadow Grid`in koruyucularına dönüşür. Kostümleri, nanoteknoloji sayesinde virüse karşı dirençlidir, ancak her dönüşüm onları fiziksel ve zihinsel olarak yıpratır. Artık amaçları gol atmak değil, sahadaki canavarları (Lickers, Tyrants, Hunter`lar) yok edip topu (artık bir enerji çekirdeği) kaleye sokmamaktır. Gelişim ve Dönüşüm Hikaye ilerledikçe, Rangers`lar sadece fiziksel düşmanlarla savaşmaz; aynı zamanda kendi içlerindeki korku, şüphe ve potansiyel enfeksiyonla da mücadele ederler. Her sezon, farklı bir gezegende geçer ve o gezegenin kültürüne uygun yeni mutant türleri ortaya çıkar. Örneğin: Mars Sezonu: Kırmızı toz fırtınaları içinde saklanan Licker sürüleri. Europa Sezonu: Donmuş virüs varyantları ve buz altındaki devasa canavarlar. Pandora Sezonu: Bitki-mutant hibritleri ve doğayla bütünleşmiş Yeşil Ranger. Umbrella Corporation`ın CEO`su, Albert Wesker benzeri bir figür olan Dr. Vexor, zamanla ana kötü karakter olarak öne çıkar. Onun amacı, tüm galaksiyi tek bir devasa canavara dönüştürmek ve Grid`in enerjisini kendi biyolojik ölümsüzlüğü için kullanmaktır. Karakterlerin Yolculuğu Zeynep: Başlangıçta sadece bir sporcu olan Zeynep, zamanla galaksinin en büyük umudu haline gelir. Liderlik vasıfları gelişir, ancak virüsün etkilerine karşı psikolojik olarak yıpranır. Rokk: Kaleci kimliği, canavarların saldırılarını engellemede kritik rol oynar. İçsel korkularıyla yüzleşir ve takımının moral kaynağı olur. Dr. Aris: Bilimsel bilgisi, virüsün zayıf noktalarını bulmada ve yeni silahlar geliştirmede kullanılır. Ancak kendi geçmişindeki bir trajedi nedeniyle Grid ile bağ kurmakta zorlanır. Vexor: Başlangıçta gizli bir figürken, zamanla ana kötü karakter olarak öne çıkar. Amacı, tüm galaksiyi kontrol altına almaktır. Final ve Miras 30 sezonluk yolculuk sonunda, Rangers`lar Umbrella`yı yenmeyi başarır ve virüsü galaksiden temizlerler. Ancak zaferin bedeli yüksektir; bazı Rangers`lar hayatlarını kaybeder, bazıları ise Grid ile olan bağlarını koparmak zorunda kalır. Galaksi yeniden inşa edilir ve spor, artık bir savaş alanı değil, barışın simgesi haline gelir. Ancak final bölümünde, yeni bir tehdidin habercisi verilir: Grid`in karanlık versiyonu uyanmaya başlamıştır. Bu hikaye, aksiyon, gerilim ve duygusal derinliği bir araya getirerek izleyicileri 30 sezon boyunca heyecanla baş başa bırakır. Her sezon, yeni bir gezegen, yeni bir canavar türü ve yeni bir Ranger yeteneği sunarak hikayeyi zenginleştirir.

"Tokyo Tıp Akademisi`nin soğuk koridorlarında tek bir kural vardır: Kusursuz ol ya da yok ol." Jin Kagetsu için tıp sadece bir kariyer değil, bir saplantıydı. Şehrin en iyi cerrahı olmak için uykusundan, sosyal hayatından ve enerjisinden vazgeçmişti. Ancak Tokyo`ya geldiği günden beri damarlarında hissettiği o garip sızı, tıp kitaplarının açıklayamayacağı bir şeyin habercisiydi. O yalnız olduğunu sanıyordu. Ta ki sınıftaki sessiz kız Kozue Tsusumaki`nin defterindeki o "İzinsiz Açmayın" uyarısını görene ve en yakın arkadaşı Nagi`nin arkasında bıraktığı o açıklanamaz boşluğa dokunana kadar. Herkesin sakladığı bir sır, her sırrın bir bedeli vardır. Jin`in mirası uyanıyor ve bu miras, Tokyo`nun karanlık sokaklarını sonsuza dek değiştirecek. "Bazı yaralar dikiş tutmaz; bazı gerçekler ise asla gün yüzüne çıkmamalıdır."

Bir kıvılcım çalındı ateşten. İyilik ilk kez ihanetin mührüne bulandı, Ateş ilk kez buzdan tutuştu. İki yazgının fısıltısını küller iliştirdi. Ve aşk alevlendiğinde Bazı ruhlar kül olmadan tamamlanamadı.

“Bazı bağlar asayla kurulur, bazıları ise kanla. Ama en güçlüleri, her ikisini de reddedenlerdir.” Bir tarafta güneşin asaletini taşıyan Aurelian babası, diğer tarafta küllerinden doğan bir Novus annesi... Lyra Seraphina, iki dünyanın birbirine değmemesi gereken o ince çizgisinde, bir Vespera olarak doğdu. Kızıl saçları bir uyarı, yeşil gözleri ise yaklaşan fırtınanın habercisiydi. 16. yaş gününde gelen o gümüş mühürlü davet, onu büyü dünyasının kalbine, Aethelgard Akademisi’ne çağırdı. Ancak Ruhun Yankısı aynasına baktığında, herkesin gördüğü o görkemli sınıf isminin altında, sadece onun duyabildiği kanlı bir fısıltı belirdi: “Bu gücü hak etmedin.” Şimdi Lyra, asasının içindeki o vahşi gücü mü terbiye edecek, yoksa kendisine "hata" diyen bu kadim düzeni kökünden mi sarsacak? Çünkü bazen yükselmek için, önce size dayatılan her şeyi kırabilmek gerekir.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

"Bir şifacının en büyük günahı, Azrail`in elinden bir ruhu çalmaktır. Ama ya çaldığınız o ruh, beraberinde cehennemi de getirdiyse?" ​ Beliz için her şey, acil servisin soğuk ışıkları altında ölen bir hastanın elini tutmasıyla başladı. O an ne nabız durdu, ne de zaman akmaya devam etti. Bir mühür kırıldı, bir kapı açıldı ve modern tıbbın bittiği yerde Onyxia’nın karanlık krallığı yükseldi. ​ En yakın arkadaşı İril’i yeraltı dünyası Duat’ın pençesinden geri almak için kendi yaşam enerjisini feda eden Beliz, artık sadece bir hemşire değil; tanrıların, klanların ve ihanetlerin tam ortasındaki bir Kader Dikişçisi. ​ Ama bir sorun var: İril geri döndü... fakat aynadaki yansıması artık ona ait değil. Sora her şeyi biliyor... ama sadakati bir yalanın üzerine kurulu. Ve koridorun sonunda yatan o sahipsiz kadavra, aslında Beliz’in kendi geleceği. ​ Zaman bir dairedir ve her döngü, kendi katilini yaratır. ​ "Terazi kuruldu, kan döküldü. Şimdi, ölülerin fısıltısı yaşayanların çığlığını boğacak."

Evrenin en güçlü iki düşman klanı; güneşin yakıcı enerjisine hükmeden Solaris ile ayın mistik gölgelerini dokuyan Lunaris, yüzyıllardır kan davası güdüyordu. Ancak Solaris`in en iyi savaşçısı Ateş Işın ve Lunaris`in asil kızı Hazan Işın, bir savaşın tam ortasında birbirlerine aşık oldular. Bu "aykırı" aşkın meyvesi olarak, her iki klanın gücünü de damarlarında taşıyan Mercan doğdu. Klan liderlerinin gazabından kaçmak için güçlerini mühürleyip insan dünyasına, İstanbul’a sığındılar. On sekiz yıl önce, klanlar İstanbul`da bir boyut kapısı açarak onları buldu. Hazan, kızı Mercan’ı komşuları ve en sadık dostları olan Elif ve Cihan Güneş çiftine emanet etti. Bebeğinin boynuna, tüm gücünü ve geçmişini hapseden, üzerinde H 🌓 A yazılı sihirli yüzüğü taktı. Ateş klan liderlerine siper olup can verirken, Hazan da kocasının yanında son nefesini verdi. Elif ve Cihan, bu "süt kokulu emaneti" kendi çocukları gibi büyüttüler. Mercan, on sekizinci yaş gününde Elif ve Cihan`ın gerçek ailesi olmadığını ve öz ailesinin trajik sonunu öğrendi. O an, saçma bulduğu yüzüğü parmağına taktığında dünya sarsıldı. Yüzüğün ortasındaki yarım ay ve yarım güneşten oluşan H 🌓 A sembolü parladı; on sekiz yıllık mühür parçalandı. Mercan, Elif’in endişeli çığlıkları arasında zamanın yırtıldığı bir girdabın içine çekildi. Mercan gözlerini açtığında on sekiz yıl öncesinin dünyasındaydı. Karşısında, rüyalarındaki o anne ve babanın genç hallerini gördü. Ama onlar henüz birbirine aşık olmamış, kılıçlarını birbirine doğrultmuş iki düşmandılar. Mercan`ı gördüklerinde, onu klan savaşlarının ortasında kalmış "kurtarılması gereken sahipsiz bir kız" sandılar. Mercan, onlara gerçek kimliğini söyleyemeden (takma ismiyle Visera olarak) yanlarına sığındı.

Esma güçleri olan insanlar arasında normal bir kızdır. Üç yaşındayken anne babasının geçirdiği trafik kazasında kaybetmişken aynı kazada kendi anne babasını kaybetmiş Kaan’la da takın arkadaştır. Sekiz kişilik ekiplerinde her şey normal ilerlerken bir anda kaçırılmaları herşeyi alt üst etmiştir. Bunca zamandır gizlenen sırlar, bir anda yüzeye çıkmaya başlamıştır. Esma ve ekibi, bu sırları çözüp yeniden normal hayatlarına dönebilecekler midir? Yoksa artık hayatları dünyanın kaderini kurtarmakla mı geçecek? “Çok karanlık Kaan, hiç ışık gözükmüyor.” “Gözükmesin Esma. Kendi ışığımızı bunca zaman kendimiz yakmadık mı? Yine kendimiz yakarız ışığımızı.”

MinJung ve Hayeon düştüğü gün bir şey kırıldı. Saatler değil. Gerçeklik. O günden sonra hayatları tek bir çizgide ilerlemedi. Geçmişte yapılan tılsım 2 zaman arasında kırılma yarattı. Ve her zamanda başka kalpler onlara aşık oldu. Ama soru şu: Hangisi gerçek olacaktı?

"Blok3 komserine gitmemi blokladın resmen! Sen benim hayatımı bloklayamazsın!" "Bloklamıyorum, sadece seni kaybetmekten korkuyorum... Daha yeni kavuşmuşken gidip o ışıkların altında başkalarına hayran hayran bakmandan korkuyorum..."

Rüyasında kendisinden yardım isteyen bir Tanrı gören Vaelin, sıradan bir insan olduğunu düşünür. Başta bu rüyaları ciddiye almaz… Fakat her geçen gün gördükleri daha karanlık, daha gerçek ve daha tehlikeli hâle gelir. Gerçek ile rüya arasındaki sınır silinirken, Vaelith kendisini kaçamayacağı bir kaderin içinde bulur. Peki bu rüyaların ardındaki gerçek ne? Ve Vaelith, gerçeği öğrendiğinde neyi feda etmek zorunda kalacak?

2 düşman krallıktan biri diğer krallığa casus gönderirse

Ya babanız yüzünden hapis hayatı yaşamak zorunda kaldığınız kasabada babanız tarafından perilere kurban edilirseniz? Peri prensi ile olan geçmişinize rağmen sizi kendi elleri ile düşmana teslim eden adama misilleme yapmak gelir miydi içinizden yoksa önce düşmanınız olan periyi mi öldürmek isterdiniz?

vampir,ruhsuz,kalpsiz. ama kalbini çaldı.

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Ölüm uşaklarını peşime salmıştı. Soluğum korkunun soluğuna karışmıştı. Koşuyordum. Sivri dalların berelediği bacaklarım hiç durmadan hareket ediyordu. Göğsüm inip kalkıyor, kalp atışlarım boğazımda hissediliyordu. Karanlığın bağrında yalpalayan adımlarım kör bir noktaya takıldığında, bedenim tek seferde yere serildi. Dizlerime saplanan dikenler dilime canhıraş bir çığlık yuvarladı. Daha fenası yaklaşan adım seslerinin içime boca ettiği keskin ürpertiydi. "Yardım edin! Biri bana yardım etsin." Avuçlarımı kurumuş yapraklara bastırdığımda, yükselen çıtırtıları kulaklarımı tırmaladı. Kalkmak istedim, karnımda yine aynı kıpırtıyı hissettim. İçimde nereden geldiği, nasıl benimle olduğunu bilmediğim bir şey vardı. Tıpkı benim gibi çaresizce kıpırdanıyordu. Titreyen parmaklarımla karnıma dokundum. Islak yüzümü köhne ormanın derinliklerine çevirip daha güçlü bağırdım. "Yardım edin! Biri bize yardım etsin!" Yeniden koşmaya başladım. Dizlerimden akan kanların çıplak ayaklarıma süzüldüğünü hissedebiliyordum. Güçlükle ayakta tuttuğum bedenim bu kez bir ağaca çarptı. Kendimi sırt üstü yerde bulduğum an gözlerim korkuyla açıldı. Çaptığım şey ağaç değil bir yabancının sert gövdesiydi. Ancak o, bir çınar ağacı kadar uzun ve yapılıydı. Karanlık tüm ayrıntılarını ustaca gizlerken, üzerimde tepkisizce gezdirdiği bakışlarını ve silüetini ele veriyordu. Dirseklerimin üzerinde kalkmaya çalıştım. Buraya kadardı, gücüm tükenmişti. "S-sen..." Bir adım attı. Büyük ve yara izlerinin barındığı parmakları önüme uzandı. "Yardım istiyordun, değil mi?" Sesinin bir rengi olsaydı, bu kesinlikle siyah olurdu. Sesi, şavkı kırık bir siyahtan ibaretti. Şeytanın adaletsiz oyununda bana sunulan başka bir seçenek yoktu. Çaresizdim. Titreyen elimi soğuk avuçlarına bırakırken, üzerime eğilen çehresi bir an için karanlıktan sıyrıldı. Gözlerini gördüm. Kısık bakan safir gözlerini müthiş bir tehlike ele geçirmişti. O, kaçtığım gözlerden çok daha acımasız bakıyordu. O, peşimdeki yangın değil, ateşin ta kendisiydi.

"İyi misin?" diye sordum onun gri hareleri benim buz mavilerime kenetliyken. "İyi miyiz?" diye karşılık verdi sessiz ve hırıltılı bir sesle. Cilveli bir gülüş attım. "Yanıyoruz..." Hiç beklemedi, çekinmedi. Korkmuyordu bulunduğumuz konumdan. "Seninle yanacaksam..." dedi yekte ve tek solukta. "Dünden hazırım majesteleri..." *Kendi elinde tuttuğu pasparlak kibritin ışığını görmeyip de başkasının elindeki özgürlüğe özenenlere...* **** Kitabımın tüm hakları bana aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemleri yapacağımı belirtmek isterim.