"Cennetten düşerken canın acıdı mı?" dedim "Evet 💔" dedi.

On birinci sınıf öğrencisi Arya’nın sıradan lise hayatı, öfkelendiği bir anda toprağı titrettiğini fark etmesiyle altüst olur. Kısa sürede ateş, su ve havayı da kontrol edebildiğini keşfeden Arya, içinde dört elementin uyandığını anlar; ancak bu güçler bir armağan değil, kontrol edilmezse onu ve çevresini yok edebilecek tehlikeli bir dengedir. Okulunda yalnız olmadığını, başka element taşıyıcılarının da bulunduğunu öğrenmesiyle birlikte Arya kendini gizli bir mücadelenin ortasında bulur. Hem kimliğini saklamak hem de güçlerini yönetmeyi öğrenmek zorunda olan genç kız, beşinci elementin sırrını çözmeden ne kendini ne de dünyayı koruyabileceğini fark eder.

"Babamı öldürdün hayallerimi öldürdün sen çocukluğumu öldürdün!" "Hayır babamı öldürdüm!" "Anlamıyorsun! Hiç bir şeyi anlamıyorsun"

Noctune dünyasında insanlar, avcılar ve iblisler aynı gökyüzünün altında yaşar. Yüzyıllardır süren gizli anlaşma bu kırılgan dengeyi korur. Ancak bir gün, gizemli bir müzik grubu ortaya çıkar. D.I.A. Şarkıları milyonları büyülerken, kimse bu melodilerin ardındaki karanlık gücü fark etmez. Avcılar gerçeği görmezden gelir. İnsanlar müziğin büyüsüne kapılır. Ama bazı iblisler diğerlerinden farklıdır. Ve onların planı, Noctune’un kaderini sonsuza kadar değiştirebilir.

balo gecesi gerçeklerin öğrenildiği gece gerçek bir varis ya gerçek varis değilse yıllar önce daha fazla toprak için alınan daha doğrusu kaçırılan bi kız şimdi gerçekleri öğrenirse ne olur nereye gidebilir? köylere dimi Peki ya kaçtığında tanıştığı biri ,köylü olan biri hiç bilinmeyen bir krallığın prensi ,gelecekteki kralı olabilir mi ? Ben size söyliyim mi Hayır olamaz ama belki başka bir ... kopyalanma halinde işlem başlatılır

Elara`nın gücü basit değildi. Aksine belki de her şeyi kontrol edebilirdi. Peki buna duyguları dahil mi? Aşkı bu denklemi bozuyor mu? Kaelios Fırtınanın içinden çıkmış bir de bunu Karanlıkla birleştirmişti. Karanlık Fırtına Lordu ve İplerin Sahibinin atalarından onlara kalan aşkı.

Eldoria’nın karanlık şehirlerinde bir isim fısıltıyla konuşulur: Liora Varyn. Kızıl saçlı, gölgeler kadar sessiz ve ölüm kadar hızlı bir suikastçı. Onun için görevler basittir: hedefi bul, sessizce yaklaş ve işi bitir. Ama bir gece her şeyi değiştirir. Basit bir suikast görevi sırasında Liora, gizemli ve tehlikeli bir örgüt olan Seraphis Tarikatı ile karşılaşır. Tarikatın onu neden aradığı ise büyük bir sırdır. Çünkü onların söylediğine göre Liora sadece bir suikastçı değildir… O bir anahtardır. Geçmişinin karanlık sırları, peşine düşen ölümcül avcılar ve Eldoria’nın kaderini değiştirebilecek bir güç… Artık Liora’nın tek bir seçeneği vardır: Av olmamak için savaşmak. Gölgelerden doğan bir suikastçının hikâyesi başlıyor.

Bir kitabın içine girmek mümkün müdür? Belki bu Ayberk ve Maribel’in hikayesi olmasaydı hayır derdim.

Sevgili okurlarım bu kitap benim yazdığım ilk kitap ve ilk distopya kitabım umarım beğenirsiniz bu kitabı ben çok eskiden yazdım yani nerdeyse Noctyra akademisinden bile eski 🤍🤍🤍 bu kitapta bir akademinin içindeki mühürün kırılmasını ve farklı klanlardan gelenlerin toplanıp mühür onarmasını anlatıyor tabii bu kadarla sınırlı kalmıyor daha detaylı bir evren yazmaya çalıştım umarım güzel olur bu seri 4 kitap 2 novella olacak şekilde planladım bölümleri beğenip oy verip yorum yapmayı unutmayın iyi okumalar 🤍🤍🤍🤍🌷🌷🌷🌷💕💕💕

Enora toprakları büyük bir kayıp ile sarsıldı. Defne Anılga ölmüştü... Kraliçe ölmüştü... Yeni Kraliçe Karmen Larsan olmuştu fakat Anılgalar ile baş edebilecek miydi? Nefret ve ask birleşirse ne olurdu? Kral ve Kraliçe olurdu...

Bu hikayeye... HAYIR. Bu paranoyaya hoş geldiniz, çünkü bu benim paranoyam. •Kerianne Liora Quinlann•

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

bu kurguda düşmandan aşka,entrika,kaos dolu dolu var.Okurken sıkılmayacağınız bir kurgu.Güçlü kadın karakterlere bayılanlara, içinizde kelebekler uçuşturan kurgusal erkek karakterleri crush listesine gömenlere,düşmandan aşka aşıklarına iyi okumalar dilerim. :)

Her sır, bir bedel ister. Her güç, bir gölge taşır. Zamanın ötesinden gelen bir lanet… Ve bundan habersiz bir kız: Lydia. Annesinin kayboluşundan sonra geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Ama bu kasabada hiçbir şey saklı kalmaz. Ormanda bir kurt dolaşıyor, aynalarda eski yüzler beliriyor. Ve Lydia`nın içinde, karanlık bir güç uyanıyor. Onu gözetleyen bir yabancı var—gölgeden gelen, konuşmayan, altın gözlü. Andrei onu korumaya mı geldi, yoksa karanlığı tetiklemeye mi? Aşkla, korkuyla ve karanlıkla örülü bu oyunda tek bir kural var: Ya gölgeye hükmedersin… ya onunla yok olursun. Peki ya sen? Benimle doğaüstü bir dünyaya katılmaya var mısın?

Hogwarts’ta Lyra Black’in adı fısıltıyla anılırdı. Sirius Black’in kızıydı ama çoğu kişi onu soyadından çok bakışlarıyla tanırdı; soğuk, kibirli ve her şeyi hesaplayan bakışlarla. Slytherin masasındaki varlığı bile insanları tedirgin etmeye yetiyordu. Babasının aksine tekrardan Slytherin masalarında yer alması oldukça merak edilen bir konuydu fakat kimse kendinde sorgulayacak cesareti bulamıyordu. Lyra’nın gerçekten güvendiği insan sayısı çok azdı ve bunların başında en yakın arkadaşı Pansy Parkinson gelirdi. Pansy ve Lyra birlikte Hogwarts’ın en tehlikeli ikililerinden biri olarak görülürdü; dedikodulara yön verir, Slytherin içinde sözü geçen kişiler olurlardı. Ama Lyra’nın hayatındaki en eski bağ Hogwarts’tan bile eskilere dayanıyordu. Çocukluğundan beri yanında olan biri vardı: Tom Marvolo Riddle. Yıllarca birlikte büyümüşlerdi ve aralarındaki bağ neredeyse kardeşlik gibiydi. Tom onu küçük kız kardeşi gibi görür, Lyra da dünyada kimseye göstermediği sadakati ona gösterirdi. Hogwarts’taki herkes Lyra Black’i kibirli ve manipülatif bir Slytherin olarak tanıyordu; ama çok az kişi onun hikâyesinin Tom Riddle’la birlikte büyüyen iki karanlık zihinle başladığını biliyordu. Peki karşılıklı odalarda kalan iki inatçı ölümyiyenin hikayesi nasıl şekillenecekti?

Bir ölüm meleğinin aşkı..

I`m dragon adlı filmden esinlenilerek yazılmıştır.

Okuyun pişman olmazsınız

"Bazıları haritaya bakar, bazılarıysa yaşar." Araz, kendisine sunulan parlak geleceği eski limanda terk eden eski subay, yeni firari. Tek amacı:Geçmişte kendisine anlatılan efsanevi adaları bulmak, sekiz krallığı gezmek. Ancak atıldığı bu macera imparatorluk donanmasının peşine düşmesiyle hayatta kalma savaşına dönüşür. Yeni edindiği dostluklar, kime güvenip kime güvenmemesi gerektiğini ona en acı şekilde öğretirken diğer yandan onu güçendirir. Peki topladığı mürettebatla birlikte amacına ulaşmak uğruna neleri göze alacaktı?

Sessiz Taht, gücün, masumiyetin ve sessizce verilen savaşların hikâyesidir. Taht ortadadır; ancak ona uzanan yollar ikiye ayrılmıştır. Aynı kaderin farklı yüzlerini taşıyan iki karakter, geçmişin gölgeleri ve kırılmış bağlar arasında kendi doğrularını savunur. Bir yanda karanlığın içinde büyümüş, susarak hükmeden bir güç; diğer yanda masumiyetini kaybetse de vicdanını kaybetmemeye direnen bir ruh vardır. İki taht, iki kalp ve tek bir kader… Sessizlik bazen bir seçim, bazen de en ağır cezadır. Güç uğruna yapılan fedakârlıklar, söylenmeyen sözler ve geri dönülmez kararlar, masumiyeti ikiye böler. Sessiz Taht, kimin haklı olduğunu değil, kimin neyi kaybettiğini sorgulatan; karanlıkla aydınlık arasındaki ince çizgide geçen çarpıcı bir hikâyedir.

Ben Nyx CALDER. 8 yaşımda bu krallığa verildim. Şuan 24 yaşındayım ve bu zamana kadar da ailemi merak etmedim. Benim işim suikastçılık, bu işte uzmanım. Krala itaatkar sıradan bir suikastçı... Tabii, bana verdiği son görevden sonra ona itaatkar olur muyum?.. Gelin siz görün.

Ölüm uşaklarını peşime salmıştı. Soluğum korkunun soluğuna karışmıştı. Koşuyordum. Sivri dalların berelediği bacaklarım hiç durmadan hareket ediyordu. Göğsüm inip kalkıyor, kalp atışlarım boğazımda hissediliyordu. Karanlığın bağrında yalpalayan adımlarım kör bir noktaya takıldığında, bedenim tek seferde yere serildi. Dizlerime saplanan dikenler dilime canhıraş bir çığlık yuvarladı. Daha fenası yaklaşan adım seslerinin içime boca ettiği keskin ürpertiydi. "Yardım edin! Biri bana yardım etsin." Avuçlarımı kurumuş yapraklara bastırdığımda, yükselen çıtırtıları kulaklarımı tırmaladı. Kalkmak istedim, karnımda yine aynı kıpırtıyı hissettim. İçimde nereden geldiği, nasıl benimle olduğunu bilmediğim bir şey vardı. Tıpkı benim gibi çaresizce kıpırdanıyordu. Titreyen parmaklarımla karnıma dokundum. Islak yüzümü köhne ormanın derinliklerine çevirip daha güçlü bağırdım. "Yardım edin! Biri bize yardım etsin!" Yeniden koşmaya başladım. Dizlerimden akan kanların çıplak ayaklarıma süzüldüğünü hissedebiliyordum. Güçlükle ayakta tuttuğum bedenim bu kez bir ağaca çarptı. Kendimi sırt üstü yerde bulduğum an gözlerim korkuyla açıldı. Çaptığım şey ağaç değil bir yabancının sert gövdesiydi. Ancak o, bir çınar ağacı kadar uzun ve yapılıydı. Karanlık tüm ayrıntılarını ustaca gizlerken, üzerimde tepkisizce gezdirdiği bakışlarını ve silüetini ele veriyordu. Dirseklerimin üzerinde kalkmaya çalıştım. Buraya kadardı, gücüm tükenmişti. "S-sen..." Bir adım attı. Büyük ve yara izlerinin barındığı parmakları önüme uzandı. "Yardım istiyordun, değil mi?" Sesinin bir rengi olsaydı, bu kesinlikle siyah olurdu. Sesi, şavkı kırık bir siyahtan ibaretti. Şeytanın adaletsiz oyununda bana sunulan başka bir seçenek yoktu. Çaresizdim. Titreyen elimi soğuk avuçlarına bırakırken, üzerime eğilen çehresi bir an için karanlıktan sıyrıldı. Gözlerini gördüm. Kısık bakan safir gözlerini müthiş bir tehlike ele geçirmişti. O, kaçtığım gözlerden çok daha acımasız bakıyordu. O, peşimdeki yangın değil, ateşin ta kendisiydi.

galerimde boş duran anlık ve normal stickerleri paylaşıyorumm

Yüzyıllar boyunca 12 krallık, farklı tanrıların egemenliğinde yönetildi. Ancak tek bir yanlış tüm doğruları beraberinde götürürdü ve Elit`lerin Ana Tanrı`nın kurduğu kuralın dışına çıkarak yıllar önce en büyük ihanetlerden birisi yaşandı. Krallıklar artık Tanrılar tarafından değil, insanların yönetimine geçmişti. Bütün denge alt-üst olmuştu ve iki tanrının hapishaneye kapatılması ile tüm zincirler göklere vurmuştu. Sis Krallığı`nda doğup büyümüş, daha bebekken hayatın zorluklarına tanık olmuş Leiri, hayatına en nefret ettiği krallık olan, Kupa Krallığı`nda asker olarak devam etti. Leiri Leirwoold, başkaldırmak istediği bu krallığa ilk adımını kaderini belirleyen ve daha da ötesinde kaderinin içinde olan adamla atacağını nereden bilebilirdi? "İki hayat vardı, biri aydınlığı birisi karanlığı temsil ediyordu. İkisi bir araya geldiğinde ise kıyamet kopacaktı."

Evettt... Fantastik tür değişik yazmaya çalıstığım bir hikaye gerçi pek okunacağını sanmıyorum ama fjdjdhrhhrjfj bence bok gibi bir kitap( kitap pazarlamada çok iyi olduğumu söylemiş miydim )