Elara atalarından gelen gücü öğrendiğinde en fazla neler yapabilir? Sınırlarını ne kadar zorlayabilir? Her şeyi kontrol edebilse bile... Buna duyguları dahil mi? Aşkı bu denklemi bozuyor mu?... Kaelios ise Fırtınanın içinden çıkmış bir de bunu Karanlıkla birleştirmişti. İkisi de güçlerinin sınırlarını birlikte öğreneceklerdi. Öğrenirlerken de bir sürü zorlukla karşılaşacaklardır. Bunların en önemlisi de aralarında ki bağın çözülmez bir aşk olmasıydı. Fırtına Lordu ve İplerin Sahibinin atalarından onlara kalan aşkıydı bu. Kendilerinin haberi olmasa bile onlar bunun sürdürücüsü olmaya yemin etmişlerdi. Ama onların adı Kuklacı Leydi ve Gölgelerin Fırtınası olacaktı.

Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

Bazen kader seni ikinci kez yaşatır. Ya bu sefer herşeyi doğru yaparsan? Solin Kutlu yetimhanede büyümüş, hayata tutunmaya çalışan bir genç kız. Asena Güreş ailesiyle yaşayan, dışarıdan kusursuz görünen ama kendi içinde sıkışıp kalmış bir hayatın içinde. İkisi de birbirinden habersiz İkisi de hayatlarından memnun değil. Ama bir gece her şey değişir. Bazıları, kaderi harekete geçirir. Aynı gece, farklı hayatlar… Aynı anda edilen iki dilek. Sabah uyandıklarında artık aynı hayatların içinde değillerdir. Peki bu bir başlangıç mı yoksa çok daha büyük bir gerçeğin ilk adımı mı? Geçmişte saklanan sırlar, karanlıkta kalan gerçekler ve birbirine bağlanan iki hayat Bazen en büyük değişim, bir insanın kendinden vazgeçmesiyle başlar.

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Awyr Krallığı şövalyelerinin arasına bir kadın şövalye katılır. Çocukluk hayalini gerçekleştirip babasının yolundan gitmeyi başarmıştır. Seleira`nın ilk görevi için katıldığı grupta hem çocukluk arkadaşı hem de büyük aşkı Galahad da vardır. Onlar çocukken birlikte şövalye olma hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmiş iki çocukluk arkadaşıdır. Ve zamanla kalpleri birbirleri için çarpmaya başlamıştır. Ama karanlık yanı başlarındadır.

Nexir`in alt katmanlarından birinde yaşayan Avira, geçmişine dair parçalı anılar ve sürekli gördüğü rüyalarla mücadele eden genç bir kadındır. Hayatındaki tek sabit olan kız kardeşi Ilgım`ın aniden ortadan kaybolmasıyla, Avira`nın sakin hayatı altüst olur. Ilgım`ın geride bıraktığı şifreli diskler ve anahtarlar, Avira`yı "Ruh Kanalı" adında, insan bilincini bir bedenden diğerine aktaran bir projenin içine çeker. Avira, bu süreçte kendisinin ölümcül bir hastalıktan kurtarılmak için bilinci yeni bir bedene aktarılmış bir "prototip" (Denek XS-A1) olduğunu öğrenir. Bu transferdeki "kuantum kararsızlığı" nedeniyle, kendi bilinci ile içinde bulunduğu bedenin eski bilinci arasında bir çatışma yaşamaktadır. Kız kardeşi Ilgım`ın ise aslında bu deneyi gözlemleyen bir bilim insanı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Artık sistemin hedefi haline gelen Avira, Rıza Kalen adında bir komutanın yardımıyla direniş örgütüne katılır. Lavin Soyrat adında zengin bir mirasçı kimliğine bürünerek, sistemin kalbi olan Exarion Kulesi`ne sızar. Burada, geçmiş hayatından tanıdığı ve öldüğünü sandığı büyük aşkı Kutay Karhan ile yeniden karşılaşır. Avira, bir yandan seçkinlerin dünyasında ayakta kalmaya çalışırken, bir yandan da Ilgım`ı bulmak ve sistemin sırlarını ortaya çıkarmak için tehlikeli bir plan yapar. Gerçeklerin açığa çıkmasıyla tüm sırlar yeni bir çoküş ve başlangıcı tetikler....

Kehanet susmuştu. Ta ki Azra onu duymaya başlayana kadar... Seperius Akademisi’nin ortasında kaderin zincirleri kırılıyor. Burası Medeiros. Her şeyin başladığı, hiçbir şeyin unutulmadığı yer. Uykunun Ötesinde Başlayan Bir Hikâye Azra, İstanbul’un gri sokaklarında sıradan bir genç kız olarak yaşarken, hayatın sıradanlığı içinde sıkışıp kalmıştı. Günlük rutinlerin, soluk ilişkilerin, küçücük umut kırıntılarının arasında varlığını sürdürüyordu.Ta ki geçmişin yankıları onu çağırana, ruhundaki kadim miras uyanana dek. Medeiros... Düşüncenin maddeye dönüştüğü, sezgilerin pusula olduğu, görünmeyen yasaların hüküm sürdüğü büyülü ve tehlikeli bir dünya. Azra burada sadece bir yabancı değil, yüzyılda bir gelen önemli bir varistir. En önemlisi de herkesi bir arada tutabilecek nadir bir varis. Gerçek dünyanın tanıdık sokaklarından, Medeiros’un mistik ve çalkantılı diyarına uzanan bu yolculukta Azra, kaderle yüzleşir; ruh avcılarıyla yapılacak bir savaşın ağırlığı omuzlarına biner. Sevdiklerini koruma içgüdüsü, ruhunda derin ve acı dolu yankılar bırakır. Arkadaşlarıyla kurduğu bağlar, direnişin ve kontrolün ağır yükünün temel taşları olur. Ama güç, beraberinde fedakarlık ve sorumluluk getirir. Gerçekler, en çok da kalbi acıtır. Ve her seçim, geride gölgeler, yarım kalmış umutlar bırakır. Geceleri Medeiros’ta, gündüzleri gerçek hayatta devam eden çift katmanlı bu hikâyede, Azra’nın yolculuğu hem dış dünyadaki tehlikelerle hem de kendi içindeki karanlıklarla doludur. En büyük savaş, bazen insanın kendisiyle verdiği sessiz mücadeledir. Bazı kapılar yalnızca uyurken açılır… Ama içinden geçenler uyanık kalmak zorundadır.

Bazi kehanetler haykirmaz. Fısildar. Ve en tehlikelileri de onlardir. Ayla ve Eymen, karanlik bir geçmişten kaçarken yalnızca kendilerini değil, cocuklarını da korumak zorundadir. Vampirlerin, sırlarin ve ihanetlerin gölgesinde kurdüklari bu hayat, sandiklari kadar güvenli değildir. Cünkü geçmiş, asla tamamen geride kalmaz. Kal`in sinsice ördüğü planlar, Ayaz`in kaderi ve Ayla`nin içindeki karanlik güç; hepsini geri dönülmez bir yol ayrimina sürükler. Aşk ile sadakat, kan ile vicdan arasinda verilen seçimler, yalnızca bir hayati değil, bir gelecegi belirleyecektir. Ama ya kehanetler yazgi değilse? Ya kader, korkuyla değil de sevgiyle bozulabiityorsa? Sessiz Kehanet, aile olmanin, kaybetmeden kazanmanın ve karanlığa rağmen işiği seçmenin hikăyesi. Bazen en büyük savaş, hayatta kalmak değil... İnsan kalabilmektir.

Yıldırımların yeri parçaladığı, göklerin gazapla kudurduğu bir dünyada, Li Chen kaderine boyun eğmeyi reddetti. Soluk sarı saçları rüzgârda savrulurken, zayıf bedeniyle imkânsızı hedefledi: Göklere karşı gelmek. Xuilian yolunda ilerleyen herkes gücü için diz çökerken, o zincirlerini kırmayı seçti. Tanrılar izliyor. Gökler öfkeli. Ve Li Chen`in her adımı... bir meydan okuma. Güç, bedende mi saklıdır? Yoksa iradede mi? Bu, bir yükseliş hikâyesi değil sadece. Bu, göklere karşı açılmış bir savaşın başlangıcı.

Bazı şeyler silinmez. Kalemle yazılmış olsa bile, suyla geçmez. Zamanla da kaybolmaz. Hatta bazen… sen silmeye çalıştıkça daha da belirginleşir. Ben bunu o gün öğrendim. Keşke öğrenmeseydim. Çünkü bazı şeyleri fark ettiğin an, artık eski hayatına geri dönemezsin. Ve ben… sadece dolabımı açmıştım. Benim adım Mira Karel. Hayatımın büyük kısmı, fark edilmemek üzerine kurulu geçti. Çok sessiz biri değildim ama dikkat çeken biri de değildim. Öğretmenler beni “düzenli”, arkadaşlarım “iyi biri”, ben ise kendimi “normal” olarak tanımlardım. Ve bu benim için yeterliydi. Gerçekten yeterliydi.

Geçmişini değil kendini kaybetmiş ,karanlığın içinde kim olduğunu arayan bir sessizlik.Bir savaşın küllerinden kaçarken, bedeninin bildiği ama zihninin sustuğu bir gerçekle yüz yüze gelecek.Gece ilerledikçe anılar değil, gölgeler uyanıyor. Kitabım, kim olduğunu bilmeden hayatta kalmaya çalışan bir kadının hikâyesini anlatıyor.Kanla, kehanetlerle ve suskun şehirlerle örülü bir dünyada, Aria geçmişinden kaçarken farkında olmadan büyük bir kırılmanın eşiğine yaklaşır.Eldwyn gibi sıradan görünen şehirlerde, insanlar ekmek fiyatlarını konuşurken; gölgelerde avcılar iz sürer, kadim güçler sessizce yer değiştirir. Cadıların yalnızlığı, vampirlerin açlığı ve insanların korkuları aynı sokaklarda çarpışır.Aria için asıl tehlike dışarıda değil, içindedir. Çünkü bazı sırlar hatırlanmaz, uyanır.Bu, seçilmiş olmak istemeyenlerin,bir tarafı olmayanların,ve hayatta kalmanın bedelini sorgulayanların hikâyesi.

Onun gözlerine baktığımda… tüm kehanetler susmuştu. Işıkla karanlığın bir araya geldiği o anda, biz sadece bizdik. Kraliçeydim. O benim lordumdu. Ve bu hikâye… bizim evreni sarsan aşkımızın hikâyesi. Ama bu hikaye basit bir aşk hikayesi değildi" OW4432TC

Sihirbazlar Adası: Gizlenen Direniş

Açıklama yokk btw

Hikâye 1643 yılında, büyük bir savaşın tam ortasında başlıyor. O zamanlar Bonnie henüz 2 yaşında. Daha gözünü yeni yeni açmaya başladığı bir dönemde, annesini bu savaşta kaybediyor ve etrafında sadece yıkım, duman ve ölüm kalıyor. Neyse ki bir asker onu fark edip kurtarıyor ve kraliyet sığınağına götürüyor. Böylece hayatta kalmayı başarıyor. Savaş sona erdikten sonra ise çocuksuz bir general onu sahipleniyor ve kendi kızı gibi büyütmeye karar veriyor. Yıllar çok hızlı geçiyor ve Bonnie 16 yaşına geliyor. Artık boş bir çocuk değil; iyi eğitim almış, kılıç kullanmayı öğrenmiş bir savaşçıya dönüşmüş durumda. Onu büyüten kişi Lucian ve onun yanında disiplinli bir şekilde yetişmiş. Bir sabah yine her zamanki gibi yürüyüşe çıkmak için Lucian’dan izin alıyor ve ormana gidiyor. Orada dolaşırken iki askerin konuşmasına denk geliyor. Ejderhalardan ve Ayışığı Krallığı’nda saklandığı söylenen bir şeyden bahsediyorlar. Bu konuşma Bonnie’nin ilgisini çekiyor ve merakı iyice artıyor, bu yüzden ormanın daha derinlerine doğru ilerliyor. Ve tam orada olay değişiyor: Bonnie, ayağının altında sıcak bir şey hissediyor. Aşağı baktığında ise kafası ezilmiş bir asker cesediyle karşılaşıyor. Bu görüntü onu tamamen şok ediyor. Korkuyla birlikte oradan hızla uzaklaşıp eve doğru koşuyor.

Daha önce hiç düşündünüz mü? Peri kızları nasıl bu kadar güzel olabilir. Bu güzelliğin ardında çekilen bir acı vardı. Günce bu dünya düzenin bozmak isteyen sıradan bir peri kızıydı.

Ölüm uşaklarını peşime salmıştı. Soluğum korkunun soluğuna karışmıştı. Koşuyordum. Sivri dalların berelediği bacaklarım hiç durmadan hareket ediyordu. Göğsüm inip kalkıyor, kalp atışlarım boğazımda hissediliyordu. Karanlığın bağrında yalpalayan adımlarım kör bir noktaya takıldığında, bedenim tek seferde yere serildi. Dizlerime saplanan dikenler dilime canhıraş bir çığlık yuvarladı. Daha fenası yaklaşan adım seslerinin içime boca ettiği keskin ürpertiydi. "Yardım edin! Biri bana yardım etsin." Avuçlarımı kurumuş yapraklara bastırdığımda, yükselen çıtırtıları kulaklarımı tırmaladı. Kalkmak istedim, karnımda yine aynı kıpırtıyı hissettim. İçimde nereden geldiği, nasıl benimle olduğunu bilmediğim bir şey vardı. Tıpkı benim gibi çaresizce kıpırdanıyordu. Titreyen parmaklarımla karnıma dokundum. Islak yüzümü köhne ormanın derinliklerine çevirip daha güçlü bağırdım. "Yardım edin! Biri bize yardım etsin!" Yeniden koşmaya başladım. Dizlerimden akan kanların çıplak ayaklarıma süzüldüğünü hissedebiliyordum. Güçlükle ayakta tuttuğum bedenim bu kez bir ağaca çarptı. Kendimi sırt üstü yerde bulduğum an gözlerim korkuyla açıldı. Çaptığım şey ağaç değil bir yabancının sert gövdesiydi. Ancak o, bir çınar ağacı kadar uzun ve yapılıydı. Karanlık tüm ayrıntılarını ustaca gizlerken, üzerimde tepkisizce gezdirdiği bakışlarını ve silüetini ele veriyordu. Dirseklerimin üzerinde kalkmaya çalıştım. Buraya kadardı, gücüm tükenmişti. "S-sen..." Bir adım attı. Büyük ve yara izlerinin barındığı parmakları önüme uzandı. "Yardım istiyordun, değil mi?" Sesinin bir rengi olsaydı, bu kesinlikle siyah olurdu. Sesi, şavkı kırık bir siyahtan ibaretti. Şeytanın adaletsiz oyununda bana sunulan başka bir seçenek yoktu. Çaresizdim. Titreyen elimi soğuk avuçlarına bırakırken, üzerime eğilen çehresi bir an için karanlıktan sıyrıldı. Gözlerini gördüm. Kısık bakan safir gözlerini müthiş bir tehlike ele geçirmişti. O, kaçtığım gözlerden çok daha acımasız bakıyordu. O, peşimdeki yangın değil, ateşin ta kendisiydi.

Sora ve Marco... iki kardeş. Birbirlerine yakın, aynı evde büyümüş iki insan. Ama bir akşam her şey değişti. Berbat geçen bir akşam yemeğinin ardından, Sora odasında uyuyakaldı. Ve bir portal açıldı. Sora artık başka bir evrende. Kendi olmadığı hâlde, yerine geçmek zorunda olduğu biri var: O evrenin bir kraliçesi... Ve karşısında bir düşman... Bu evrenden kurtulmak için Sora`nın iki seçeneği var: Ya düşmanını öldürmek... Ya da zaman akışını bozan kişiyi bulmak. Ama sorunlar bitmiyor. Sora, güçlü bir krallığın kralıyla evlenmek zorunda kalıyor. Ne o kral Sora`yı seviyor... ne de Sora onu seçmiş. Ama halkın gözünde mutlu bir çift gibi görünmek zorundalar. Üstelik savaşlar kapıda, düşmanlar her yanda. Sora ya bu evrenden sağ çıkacak... Ya da sonsuza dek bu yabancı dünyada, başka birinin hayatında sıkışıp kalacak.

Büyüleyici bir dünyada büyüleyici bir akademi her şey tozpembe değil mi? Kimse madalyonun arka yüzünü bilmiyor ki

Evrenin en güçlü iki düşman klanı; güneşin yakıcı enerjisine hükmeden Solaris ile ayın mistik gölgelerini dokuyan Lunaris, yüzyıllardır kan davası güdüyordu. Ancak Solaris`in en iyi savaşçısı Ateş Işın ve Lunaris`in asil kızı Hazan Işın, bir savaşın tam ortasında birbirlerine aşık oldular. Bu "aykırı" aşkın meyvesi olarak, her iki klanın gücünü de damarlarında taşıyan Mercan doğdu. Klan liderlerinin gazabından kaçmak için güçlerini mühürleyip insan dünyasına, İstanbul’a sığındılar. On sekiz yıl önce, klanlar İstanbul`da bir boyut kapısı açarak onları buldu. Hazan, kızı Mercan’ı komşuları ve en sadık dostları olan Elif ve Cihan Güneş çiftine emanet etti. Bebeğinin boynuna, tüm gücünü ve geçmişini hapseden, üzerinde H 🌓 A yazılı sihirli yüzüğü taktı. Ateş klan liderlerine siper olup can verirken, Hazan da kocasının yanında son nefesini verdi. Elif ve Cihan, bu "süt kokulu emaneti" kendi çocukları gibi büyüttüler. Mercan, on sekizinci yaş gününde Elif ve Cihan`ın gerçek ailesi olmadığını ve öz ailesinin trajik sonunu öğrendi. O an, saçma bulduğu yüzüğü parmağına taktığında dünya sarsıldı. Yüzüğün ortasındaki yarım ay ve yarım güneşten oluşan H 🌓 A sembolü parladı; on sekiz yıllık mühür parçalandı. Mercan, Elif’in endişeli çığlıkları arasında zamanın yırtıldığı bir girdabın içine çekildi. Mercan gözlerini açtığında on sekiz yıl öncesinin dünyasındaydı. Karşısında, rüyalarındaki o anne ve babanın genç hallerini gördü. Ama onlar henüz birbirine aşık olmamış, kılıçlarını birbirine doğrultmuş iki düşmandılar. Mercan`ı gördüklerinde, onu klan savaşlarının ortasında kalmış "kurtarılması gereken sahipsiz bir kız" sandılar. Mercan, onlara gerçek kimliğini söyleyemeden (takma ismiyle Visera olarak) yanlarına sığındı.

Bir zamanlar denizlerin derinliklerinde bir pesteva yaşardı. Gözleri su kadar berrak, sesi dalgalar kadar büyüleyiciydi. Kaderi ise... şarkısına sığmayacak kadar karışıktı. Pestava, insanların dünyasını merak eden, kalbinde gökyüzüne uzanma hayali taşıyan bir Nerai`ydi. Ama kalbinin atışını hızlandıran bir aşk, onu özgürlüğe değil lanete sürükledi. İhanet... ve ardından gelen lanet... Artık o, denizlerin sevilen pestavası değil, sesiyle ölümleri çağıran bir siren. Yalnızlıkla çevrili bir adada, sadece kuşlarla ve dalgalarla baş başa. Her notasında acı olan bir şarkıyı söyler. Her sesi duyan... onun tuzağına düşer. Ta ki, bir gemi kıyılarına yanaşana kadar. Gözleri deniz kadar karanlık, kalbi yel kadar özgür bir korsan kaptanı. Onunla karşılaştığında, Elaris ilk kez şarkısını söylemek istemez. Ama lanet onu bırakmaz. Kalbini susturmak isterken, içindeki eski benliğe, pestevalığına, insani duygularına yeniden tutunur. Ancak bir siren, bir korsana âşık olabilir mi? Ve aşk gerçekten kurtarır mı, yoksa ikinci bir laneti mi getirir? "Sirenin Laneti" Güçlü bir Nerai`nin, lanetle savaşının, aşkın ve affetmenin hikâyesi. Kimi zaman masalsı, kimi zaman karanlık. Ama her kelimesi sular kadar derin.

"İki kanatsız ruh, bir kanlı taht." Vaxerion için her şey bir ganimetti; ta ki o kutsal meleği, Lyriel’i bir mücevher gibi kafesine kapatana kadar. Lyriel içinse Vaxerion kaçılması gereken bir karanlıktı; ta ki o karanlığın içinde kendi yansımasını görene dek. Biri mülkiyetin en uç noktasında bir kral, diğeri bir halkın son umudu olan bir esir... Aralarındaki bağ gümüş zincirlerden daha güçlü, mühürlerden daha yakıcıydı. Vaxerion onu yok mu edecekti, yoksa Lyriel’in ışığı bu canavarı yeniden mi yaratacaktı? İhanetin, takıntının ve kefaretin hikayesi.

öldükten sonra size fantastik bir evrende hatta okuduğunuz bir kitabın içinde ikinci bir şans verilseydi ne yapardınız? kaderinizde ne varsa onu mu yaparsınız yoksa kaosun içine mi koşarsınız? İşte Eren`in içinde bulunduğu durumda tam olarak bu...

İki dünya,iki farklı hayat.Yaşanmışlıklar ve hayatlar.Ay ışığı ve savaşçının hikayesi."Vitmort" da filizlenen bir düşmanlık ve aşk.Umarım beğenirsiniz.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.