Annesini doğduğu gün kaybetti. Mafyanın içinde büyüdü, kuralları öğrendi, tehlikeyi tanıdı. Ama en güvendiği adam babası, onu tanımadığı bir mafyanın ellerine bıraktı. Bu kez oyun farklıydı; burada ne adı vardı ne de korunacak bir yeri. Sadece hayatta kalmak zorundaydı. ATEŞİN ALEVİ, ihanetin ortasında ateşe dönüşen bir kadının hikayesi.

Bir kızın kaybetme hikayesi…

Bazı masallar çocuklar uyusun diye anlatılırdı bazı masallarsa çocuklar uyansın diye...

Birbirinden hoşlanan iki kalp ama beyinlerinin uzak durduğu ve yaraların açılması

hayatı soru işaretleriyle dolu olan bir kız sorunları içsel muhasebesi bitmeyen bir yabancıyım bu hikaye belki okunur belki denk gelmez herkese

"Yıllar sonra memleketime döndüm bunun sebebi neydi? İntikam için olabilir miydi? Ya istediğimi kazanıcam ve babamın kanını yerde bırakmıycam yada kendi ölüm fermanımı yazıcam... Ben Elfida KILIÇ oyunu en baştan başlatıyorum..."

bi kızın ilk aşkı babası `dır

Bir romanda aşk da vardır Bir klasikte de? Ama her kitap da başrolün düşünceleri belli değildir.

Düzeltmeye çalıştım çok insan çok hayat var aslında ama nasıl yapacağım bilmiyorum

Herkes beni sessiz sanıyordu. Oysa içimde bağıran binlerce kelimler vardı.... ~Kumsal KILIÇ~

"Her düştüğümde tutacak mısın beni?" "Her düştüğünde tutacağım seni" "Ya bir gün tutamazsan?" "..." "Bekle sen, neden sessiz kaldın?" (...)

Işığını kaybeden birine güneşten bahsetme "Kayıp"...

Evli ve travmaları olan bir kız ve 17 yıldır kaybetikleri kızlarının acısını yaşayan aile. Arabadan inip eve doğru ilerledi tam bahçenin ortasına geldiğinde iki el silah sesi duydu. İki adım geri gidip kulaklarını kapadı. gözleri kararıyordu. duyduğu son şey "kızımı ver Özdemir" oldu

İnsan bazen en çok kendine yabancı olur. Aderin artık kaçamıyor. Ne geçmişinden, ne pişmanlıklarından, ne de aynada ona bakan o tanıdık yabancıdan… Sessiz bir odada, tek bir bakışta başlayan bu hikâye; insanın kendi zihninde kayboluşunu, gerçeğin yerini şüpheye bıraktığı anları ve bastırılmış benliğin gün yüzüne çıkışını anlatıyor. Aynadaki yansıma artık sadece bir görüntü değil; konuşan, sorgulayan ve hesap soran bir varlığa dönüşüyor. Bu bir korku hikâyesi değil. Bu, insanın kendinden kaçamayacağını anladığı anın hikâyesi. (Aynadaki Yabancı, Aderin`in hikâyesinin ikinci bölümüdür.)

Psikolojik Gençlik Romanı

Adalet tartısı ne için vardı?Sadece Adalet tartısı olarak durmak için mi?Yoksa adaleti sağlamak için mi?

"Hep hayal etmeye çalışırdım kokunu, yanında olmak nasıl acaba? Hep merak ederdim. Aşkın ile deli olurken beni nasıl dönülmez bir yola soktuğunun farkında mısın? Sana hem yeniden aşık oldum hem de sinirden deliye döndüm. O kadar güzelsin ki sana bakan herkesin gözlerini oyup daha sonra... Hayalini bile kuramadığım kadar güzeldi yanında olmak. Benim senden başka yolum yok. SEN BENİMSİN "

Buraya deneme yazısı, bir anı, gezi yazısı belkide istediğim bir kurguyu atıcam... Her bölüm aslında farklı bir şeyi anlatıcak. Başlıklardan anlarsınız zaten. Zaman ayıran herkese şimdiden teşekkürler 💙✨

İki aşığın karşısına çıkan engeller. Bakalım bu engelleri aşabilecekler mi?

Cesur, güçlü vede kendine güvenen kızın yaşadığı olaylar anlatılıyor.

Yıl 2172, dünyanın yarısı karanlığa esir düşerken diğer yarısı göz alıcı bir aydınlığa hapsolur, bu zıtlıkların arasında iki genç birbirlerini gördükleri andan itibaren unutmazlar, unutamazlar ta ki bir dahaki buluşmaya kadar..

Güç, suç ve adaletin iç içe geçtiği karanlık bir dünyada, özgürlük bazen en tehlikeli kafesin içinde saklıdır. Açel Varyan, adını taşıdığı soyadın kanla yazılmış günahlarını öğrenen genç bir avukattır. Ülkenin en kirli sırlarıyla anılan Varyan ailesi, masumların çığlıkları üzerine inşa edilmiş bir iktidarın simgesidir. Açel ise bu mirası reddederken, kendini N.R.V adlı gizemli ve korkulan bir örgütün merkezinde bulur. N.R.V’nin lideri Çelik Vural; herkesin katil, canavar ve düşman olarak bildiği bir isimdir. Ancak Açel’in gözünden bakıldığında, bu adam yalnızca yıkım değil, aynı zamanda korunma, pişmanlık ve bastırılmış bir adalet arayışıdır. Kaçırılmakla başlayan bu hikâye, Açel’in gerçeği öğrendikçe özgürlüğü yeniden tanımlamasına dönüşür. Aile bağları, ihanetler, sessiz çığlıklar ve vicdanla verilen savaşlar arasında Açel, hukukun gerçekten kimin için var olduğunu sorgulamaya başlar. *Nirvana*, adaletin siyah ile beyaz arasında değil, gri alanlarda var olduğu bir dünyada; bir kadının kimliğini, inançlarını ve özgürlüğünü yeniden inşa etme hikâyesidir. Bazen nirvana, kaçmak değil… yüzleşmektir.

Bir imzayla değişen bir hayat… Elif, ailesini korumak için tanımadığı bir mafya lideriyle evlenmek zorunda kalır. Bu evlilik bir anlaşma mı, yoksa karanlığın içinden doğan bir aşk mı?

Bazı insanlar güçlü görünerek ayakta kalır. Bazıları ise kırılganlığını saklayarak. Aderin, herkesin “yaparsın” dediği bir adam. Başarılı, mantıklı, soğukkanlı… Ama bu parlak cephenin ardında, yavaş yavaş çöken bir kumdan kale var. Bir ihanet, birkaç sessiz gidiş, yılların biriktirdiği beklentiler ve terk edilmiş bir tutku… Aderin, güçlü olmanın bedelini ödeyen bir adam olarak kendi iç sesiyle yüzleşmek zorunda kalır. Kalemi eline aldığında, aslında kaçtığı değil; kendini kurtardığı gerçeğiyle karşılaşır. Bu hikâye, başarısızlığın utanç değil, cesaret olduğunu, zayıflığın bir son değil, başlangıç olduğunu, ve insanın en büyük gücünün kendi gerçeğini yazabilmesi olduğunu anlatıyor. Kumdan Kale, başkalarının inşa ettiği hayatlardan çıkıp kendi kırık kütüphanesini kuran bir adamın sessiz devrimidir. (Kumdan Kale, Aderin`in hikâyesinin ilk bölümüdür.)

Ahsen Altayı sevmekte, fakat Altayın Hülya ile düğünü vardır. Altayın eşi Hülya düğüne ısrarla Ahsen`in gelmesini ister ve Altay ile birlikte Ahsen`i evinden almaya giderler. • 1. Kişi ağzından anlatılmakta.(Ahsen`in ağzından.)