Hikaye bana aittir telif hakkı bana aittir

yalnızlığın bazen gerçekten iyi geldiği gerçeği ile yüzleşmek istersen hemen okumaya başla

!Kitap degildir! Gec Kitabın bolumleri yok. Takip amacli.

Dibimdeydi, hemen önümde, kalbim göğüs kafesimden çıkacakmış gibi atıyordu. Davarla onun arasında kalmıştım. Ne bir adım ileri gidebilirdim, ne de bir adım geri. Yaklaştı, eğildi ve sıcak nefesini boynumda hissettim. " Sen, Eylül Lize Kilimci.. " Kulağıma doğru fısıltılıyla konuştuğunda, soyismimi özellikle vurgulamıştı, bu midemi bulandırdı. " Benimle evleneceksin " Rüya mı görüyordum ben? Lütfen, bu bir tüya olsundu. Geri döndüğünde, yüzüme bile bakmadan ardını dönmüş ve odadan çıkmıştı. Ardından kapattığı kapıya baktığımda yutkundum, kilitlememişti. Beni bu dört duvarın arasında bomba gibi bir cümleyle baş başa bırakıp gitmişti.

Kitap silindi......

Etyeggrdyt hfufytf gygug

Bilmiyom ne yazacağımı şu anlık burası bir dursun

“Öldü.” Dedi küçük kız, kendinden birkaç yaş büyük olan ablasına bakarak. Ablası cansız bedeni ifadesizce izliyordu. Bu kadar duygusuz muydu ablası? Bir şey söylemesini bekliyordu ama ablası sadece kendi kendine mırıldanmıştı. “Bugün ikimiz de öldük ama ben küllerimden yeniden doğacağım, sana inat.”

"Ben kimim?" Bu soru, Defne`nin hayatını ikiye bölen tek cümleydi. Küçük yaşlardan beri içinde tanımadığı seslerle, ait olmadığı anılarla ve açıklayamadığı boşluklarla yaşayan Duru, yıllarca bunun sadece kendi hayal gücü olduğunu sandı. Ta ki bir DNA testi her şeyi altüst edene kadar... Doğduğu hastanede başka bir bebekle karıştırılmıştı. Onu büyüten aile gerçek ailesi değildi. Ama gerçek ailesini bulması, bütün soruların cevabı olmadı. Çünkü en büyük savaş, dışarıda değil, kendi zihninin içindeydi.

"Kanatlarını ben açtım Duygu, benden izinsiz uçamazsın," dedi buz gibi sesiyle. Gözlerinin tam içine bakıp sırıttım: "Uçmayı senden öğrenecek değilim Sancak, kafesi aç yeter; ben gökyüzünü kendim de fethederim."

​"Bazı lekeler çamaşır suyuyla çıkmaz. Bazı günahlar ise asla silinmez." ​Her şeyi sterilize etmeye, hayatındaki tek bir lekeye bile tahammül edememeye yeminli bir kadın... Dünyanın en yapış yapış, en gürültülü yerlerinden biri olan bu bar, onun için bir cehennem simülasyonundan farksızdı. Tek amacı; herkes gittikten sonra gece boyunca barı pırıl pırıl yapmak, camları parlatmak ve zihnindeki kaostan temizlik yaparak kaçmaktı. ​Barın karanlık sahibi ise legal bir kılıfın arkasında kendi yeraltı adaletini sağlayan, ellerine bulaşan kanı silmekle uğraşmayan tekinsiz bir adam... ​O gece, barın mermer zeminine beklenmedik bir kan damlası düştü. ​Biri bodrum katındaki hesabı kapatmak için merdivenlerden iniyordu; diğeri ise sırf o kapının altından gelen "düzensizliği" kafaya taktığı için elinde deterjanıyla oradaydı. ​Gördüğü manzaraya korkuyla çığlık atmak yerine, titizlik kriziyle "Üstünüze kan sıçramış, o leke bir daha çıkmaz!" diye çıkışan bir kadın... Ve hayatında ilk kez kontrolü bir başkasına kaptırma tehlikesiyle yüzleşen tehlikeli bir adam. ​Kusursuz Temizlik, karanlık dünyaların kanlı izleri ile kusursuz bir düzenin çakıştığı, tutku ve tehlike dolu bir gece vardiyası.

Siktir gidin benjm kitabim

Geçmiş, unutulduğunda yok olmaz.

Mahalle kurgusu dur. Aynı mahalledeki 2 gencin görücü usulü kitabıdır.

aşk icin ölmeli aşk o zaman aşk

Yanında bir o kadar kişi olupta bır o kadar yalnız olanlara

Bir boks maçında karşılaşan iki boksör bakalım bu sefer aşka mı yenilecek yoksa rakipe mi?

Kocası tarafından katledilen bebeğinin yerine terör bölgesinden gelen bir bebeği sahiplenen Asena,askerlik hayatına yön vermeye ve çocuğuna bakmaya çalışır.

"Kaybettiğin her taş, bir arkadaşını senden alacak ve sonunda YALNIZ KALACAKSIN!" Geçmişin borcu ödenmeden hiç kimse özgür değildir.

Okuduğum kitaplar hakkında düşüncelerimi yazmaya karar verdiğim bir yazı. Umarım beğenirsiniz. 💖🐾

Çok yakunda yayımlanacaktır

Kanla yazılan bir kader ancak Gecenin Hükmünde gerçeğe dönüşür...

Aleyna 17 yaşındaydı. Birgün Hastaneye gittiğinde gerçek ailesi ile katşılaşacapından habersizdi

Haraf (Küllerden Doğuş) Her şey gece bir başıma yürürken taciz edilmemle başladı. O gün anladım, ben kendimi korumazsam kimse beni koruyamazdı.

Mardin’in fırtınalı topraklarında kader, kimseden izin almadan yazılır. Bilinmez bir tesadüfle yolları kesişen iki yabancı; Botan ve Evin… Aralarındaki o tek bakışın, hayatlarını büsbütün değiştireceğinden ikisinin de haberi yoktu. Ailelerinin kaçak sevdaları ve bir gecede dökülen gururlar, iki genç ruhun üzerine ağır bir gölge gibi çöktü. Kaçışların, geleneklerin ve öfkenin bedeli tek bir kelimeyle kesildi: Berdel.. Birbirine yabancı, öfkeyle dikiş tutturulmuş iki hayat. Aynı çatının altında iki düşman gibi başlayan bu zorunlu birliktelik; gururun nefretle, nefretin ise kaçınılmaz bir tutkuyla çatıştığı yangın yeri. Kalplerindeki buzu eritmek mi daha zordu, yoksa geçmişin izlerine teslim olmak mı? Geleneklerin gölgesinde başlayan bir zorunluluk, ruhları birbirine teğet geçen iki insanı yok mu edecek, yoksa yakıcı bir aşka mı sürükleyecek?