"Bir salgın dünyayı sarıyor.Ama bu kez ölüm getiren değil, ölümsüzlüğe mahkûm eden bir salgın... İnsanlık kaosa sürüklenirken,hayatta kalmanın anlamı yeniden yazılıyor. Peki, gerçekten yaşamak nedir?

- Susmayı düşünüyor musun, sesini duymaya dayanamıyorum. -Neden ağır mi geldi söylediklerim o zaman iyi dinle Meçhul sen osun. Yıllarca insanların beklediği kişi sensin ama haklısın senin gibi zayıf biri bunu kaldıramaz. Bir anda yere düştüm yine saçma rüyalardan birini görmüştüm hayır anlamıyorum normal hayatta bu kadar monoton yaşayan biriyken neden rüyalarımda süper kahraman olmaya çalıştığımı anlamıyordum.

... # Wattpad: @fezaBellatrix

Mutluluk, büyük olaylarda değil, günlük hayattaki küçük, değerli anların içinde saklıdır; bir gülümseme, bir sohbet veya basit bir huzur anı, hayatı anlamlı kılar. Mutluluğun tanımını açıklayacak bir sürü cümle vardır. Ama mutluluk herkese göre değişen bir şeydir. Bu yüzden Gökçe mutluluğun yolculuğuna başlayarak kendi mutluluk tanımını oluşturacak. Yolculuğa hazır mısınız?

Konuşarak anlatamazsın derdini. Acıyla bağırsan da dökemezsin içini. Konuşsan insanlar seni dinlemez, Acıyla bağırsan da yine içine dökersin sessiz çığlıklarını...

Ben Talya Karaca; zamanın verdiği zulümle, hayatın yaşattığı acıyla Meyus’a sahip olan Talya. Taşıyıcı olan Talya. Yaşadığımız evrenin prensibi vardı, ben dünyanın aradığı taşıyıcıydım. Paha biçilemez değerim vardı, o değer benim Sanrı’mdı. Sanrı’m insanların gözünü kırpmadan kendisini öldürecek kadar arzulayacakları tek nesneydi. Herkesten sakındığım Sanrı’mı benden alabilecekler miydi?

En yakın zaman da yapacağım...

"Doktorlar insanları iyileştirir değil mi?" "Tabii ki de." "O zaman neden bedenimde bu kadar yara var... Neden bu yarayı açan doktorlar tedavi etmiyorlar?" 𓆩𓆪 Küçük yaşta terk edilen Loyana yaşamak için tek bir yeri kalmıştı sokaklar... Belki korkutucuydu... Belki yüzlerce elin bedeninde gezmesini istemiyordu ama o ölümün çocuğuydu Yaşam ona bu kötülükleri zorunlu kılmıştı bunlar kötülük bile değildi belkide. 𓆩𓆪 Sayılardı bizim adımız biz ölümün çocuklarıydık şanssızlığımız bize verilen en büyük mücadeleydi... DEHŞET VE VAHŞET SERİSİ

Bu kitap 2. Dünya savaşı sonunda kaçırılıp denek olan 100`lerce insanın mutant yapıldığı ve zaman kapsülüne tıkılıp günümüzden 80 yıl sonra uyandıkları dünyada Danievelle Henderson adındaki hafızasını kaybetmiş karakterin hafızasını geri kazanmaya ve özgürlüğü için verdiği mücadeleyi anlatıyor

taslak taslak ve taslak

Soğuk, kemiklere işleyen bir soğuk... Victoria, titreyen ellerini birbirine sürterken, nefesi havada beyaz bir buhar bulutu oluşturuyordu. Hapishane duvarlarının ardında bıraktığı o dehşet dolu saatlerin izleri, ruhunda derin yaralar açmıştı. Yanında, ona umut veren iki kişi vardı: biri, tıpkı kendisi gibi yaralı bir ruh olan genç doktor; diğeri ise, onu hayata bağlayan, karanlıkta parlayan yıldızlar gibi arkadaşları. Victoria, bir denekti. Babası, ona insanlık dışı deneyler yapmış, onu bir kobay gibi kullanmıştı. Peki, neden? Bir baba, kendi kızına bunu nasıl yapabilirdi? Bu sorunun cevabı, Victoria`nın zihninde dönüp duran bir girdaptı. Her adımda, yeni bir ipucu, yeni bir soru doğuruyordu. Kaçışları, sadece bir başlangıçtı. Onları kovalayanlar, Victoria`nın babasının karanlık sırlarını korumak için her şeyi yapmaya hazırdı. Soğuk ve karanlık, sadece dışarıda değil, Victoria`nın içinde de hüküm sürüyordu. Ancak, umut da vardı. Arkadaşlarının sıcaklığı, doktorun şefkati ve Victoria`nın içindeki o sönmeyen ateş, onları hayatta tutuyordu. Bu kaçış, sadece Victoria`nın değil, aynı zamanda onunla birlikte kaçanların da hikayesiydi. Her biri, kendi geçmişlerinin hayaletleriyle yüzleşirken, Victoria`nın sırrını çözmek için birlikte çalışacaklardı. Bu, sadece bir kaçış değil, aynı zamanda bir arayıştı. Gerçeklerin peşinde, karanlığın içinden aydınlığa doğru bir yolculuktu.

Kur`an kursu öğretmeni kızın aşkı

Neyin içerisinde olduğumuzdan habersiz, on sekiz gençtik biz. Ölülerin arasında unutulan yaşayanlar. Hepimizin ortak ve tek bir amacı vardı: Elimizde kalanları da kaybetmemek. Peki, kaçımız hayatta kalabilecektik?...

Neyin içerisinde olduğumuzdan habersiz, on sekiz gençtik biz. Ölülerin arasında unutulan yaşayanlar. Hepimizin ortak ve tek bir amacı vardı: Elimizde kalanları da kaybetmemek. Peki, kaçımız hayatta kalabilecektik?...

Unutulmuş bir evrende, iki yabancı bir kaderi paylaşır. Ama ya biri, diğerinin sonunu yazmak için buradaysa? Zahara… Karanlıkla yoğrulmuş bir ışık. Nova’nın külleri üzerine kurulu bir gerçekliğin mimarı. Her adımında geçmişi çığlık atıyor, her nefesinde evren yeniden yazılıyor. Ama en çok… gözlerinden düşen bir yıldız gibi seviyor. Kael… Sessizliğin içinden doğan bir bilmece. Sadakatiyle güven veren, ama içindeki fırtınayı gizleyen bir yankı. Zahara’nın yaralarını sararken kendi elleriyle yeni yaralar açan biri. O mu kurtarıcı, yoksa düşüşün ta kendisi mi? Bir evren yaratıldı. Ama bu evrende sadece aşk değil, gölge de büyüyor. Tanrıların terk ettiği gezegenlerde, ölü anıların kristalleştiği tavanlarda, ve bir zamanlar her şey olan bir kadının yavaş yavaş hiçbir şeye dönüşmesinde bir soru çınlıyor: “Eğer birini seviyorsan… onu kendi suretinle mi, yoksa onun gözleriyle mi yaratırsın?”

💓https://media.tenor.com/bfSkxDt6sSYAAAAM/go-for.gif

...snsjzjzkzjxkxkxjzjsj

Bu olay 1542 yılında küçük bir çocuk doğmuştur doğduğu andan itibaren dahiyanece icatlar yapmaya başlamış ve ünlü bir profesör uzun yıllardır uğraştığı evrenler arası geçiş makinesini artık bitirmişti ama çok yaşlandığından dolayı bir çocuğa vermek ister şehirleri gezer ama istediği bir çocuk bulamaz sonra sıra köylere gelir ve çocuğu bulduktan sonra evrenler arası geçiş makinesini çocuğa veriyor ve adam ölüyor

Elementlerin olduğu dünyada elementi bilinmeyen bir erkek çocuk (14 yaşında).4 element vardır biliyorsunuzdur ama burda beşincide var boşluk, onlar paracılardır. Ve istediği yeri havasız bırakabilir tabi hava elementi orayı doldurmadığı sürece havasız biraktı yerlerde yer çekimide olmaz

Barcelona’nın iyi doktorlarından biri olan Elias Hawke,eşi ile mutlu bir hayat sürmektedir. Taa ki eşi, kanserin pençesine düşene kadar. Elias, eşini bu hastalıktan kurtarabilmek için ne kadar uğraşsa da başaramaz, ve hastalık sahip olduğu en değerli şeyi ondan sonsuza dek koparır. Eşinin kaybıyla derinden sarsılan Elias, mesleği dahil her şeyi bırakıp, Barcelonayı terk eder ve ıssız bir kasabaya yerleşip, herkesten ve her şeyden uzak bir yaşam sürer. Amacının yalnız kalmak ve kafasını toparlamak olduğunu sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Elias eşini tekrardan hayata döndürecek Bx842 adında bir ilaç hazırlamaya başlar. Ona göre bu ilaç hem kanseri yok edecek, hem de ölen insanları tekrardan hayata döndürecekti, ama işler planladığı gibi gitmedi. Elias hazırladığı ilacı cansız bir bedene enjekte ettiğinde,bütün dünyayı felakete sürükleyecek bir hamle yaptığının farkında değildi. Farkına vardığında ise, artık her şey için çok geçti. Elias, ardında gizemli ve şifreli bir not bırakarak kayıplara karıştı. Dünya artık bir felaketin eşiğindeydi. İnsanlar, büyük bir salgın ile karşı karşıyaydı. bu ölümcül virüs, yalnızca bedenleri değil, ruhları da tüketiyordu. Geçmişin hataları, karanlık bir geleceğin kapılarını aralamıştı. Elias Hawke’ın yarattığı şey, tüm insanlığı yok olma noktasına getirecek kadar güçlüydü. Şimdi, hayatta kalanlar sadece hayatta kalmaya değil, varlıklarını korumak için de mücadele ediyordu.

"Zihnin Oyunu`na hoş geldin Vera Alkor." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Nisa Sönmez." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Gizem Çetin." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Yaman Çetin." Oyuncular seçildi, hayaller belirlendi. Şimdiyse geriye kalan tek şey oyuncuların hayalleri için savaşmaları. Onlar hazır, peki ya sen? Hayaller ve Hayatta Kalanlar`a sen hazır mısın?

Uzun süren bir mahkumiyetten sonra artık özgürdüm. Ancak ne kadar süredir mahkumdum ki şehir bu hale dönmüştü? İnsanlar dönüşüyordu. Hayır! Dönüştürülüyordu. İsmim Hera. Peki ben insanlığı ve şehri kurtaracak kişi miydim? Yoksa sadece kumar mı oynuyordum?

bebeklikten bu yana dislanan cocugun hikayesi

Eftalyanın bulduğu mektupla hayatının değişmesi.

Kampa giden dört arkadaşın başına gelen paranormal olaylardan dolayısı ormanda mahsur kalırlar 1 haftanın sonunda arama kurtarma ekipleri tarafından bulunurlar ancak Özlem Keskinin ufak bir dikkatsizliği sonucu heyecanla ayağa kalkarken uçurumdan düşer ve kafasını sertçe vurar ve komaya girer komadayken sevdiği çocuğun gerçek yüzünü öğrenir.