�Y?llar �nce pe?inden ko?tu?u k?z, ?imdi kar??s?nda bir timin komutan? olarak duruyordu.�
�ste?men Mirza Karahan, y?llar �nce ayn? s?ralar? payla?t??? Umay Y?lmaz`? bir daha g�rece?ini hi� d�?�nmemi?ti.
Ta ki yeni g�rev yerine atanan tim komutan?n?n ad?n? duyana kadar.
�ste?men Umay Y?lmaz.
Ayn? okulda ba?layan bir arkada?l?k, Kuleli`de yar?m kalan duygular ve araya giren y?llar�
?imdi ikisi de yirmi sekiz ya??nda. ?kisi de �ste?men. ?kisi de kendi timinin ba??nda.
Ve y?llar sonra yeniden kar??la?t?klar?nda, ge�mi? sand?klar? kadar geride de?ildir.
��nk� baz? insanlar hayat?n?zdan �?kar.
Ama sizden hi�bir zaman ger�ekten gitmez.
Geriye kalan, bazen en unutmaya �al??t???n?z ki?idir.

Bir hikayem vardı, kendi ellerimle yazdığım. Ancak kaderin cilvesidir ya, bozulmuştu tekrardan tüm hayatım. Kader tüm hayatımı bir çakmakla ateşe verdi, her geçen gün büyüyen bu ateşin altında kendi benliğim sadece küllerim olarak kaldı. Ancak artık o ateş sönmüştü, ve ateşin gölgede bıraktığı kendi benliğim tekrar hayatımı kendi ipleri arasına almıştı. Ve Asya Öncü`den kalan son emareler, yani küller birleşmişti. Ve artık Asya Öncü, tekrardan eski haline dönmüştü. [`Alev Ay` Serisinin, dördüncü ve son kitabıdır. Olay örgüsüne daha hakim olmak isterseniz, ilk üç kitap (sırasıyla) `Alev Ay: Vatan Görevi`, `Alev Ay: Asena`nın Dönüşü` ve `Alev Ay: Ateş ve Gül`e profilimden ulaşabilirsiniz.]

Siz: o şimdi asker canı neler ister Siz: uykuda mevlam beni ona gösterrr 0546*******: kimsin? Siz: sıkılan herhangi biri

Çocuklarında zorluklarla yaşayan şimdi asker olan kızın vatan sevgisi ...

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan 3 yıl sonra karşına çıkarsa ne olur “Ben seni kaybettim sandım… Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın.”

T�m ailesini tererist sald?r?s?nda kaybenden Y�zba?? Asel �zt�rk ' �n babas?ndan ona miras kalan at �ifli?ini kaybetmemek i�in m�cadelesi ve bu s?rada tan??t??? K?demli Y�zba?? Karan Y?lmazla aras?nda olu?an ba?dan ve onu kaybetme korkusun uzakla?mas?n? anlatan b?r kurgu...

#askeri #a?k #miras ...

Dikkat: İlk bölümler düzenlenmeye alınacaktır. Acemi bir dil okumak istemiyorsanız düzenlenme bittikten sonra okuyunuz. Çocukluğu ne kadar zor geçerse geçsin vatanı için çalışıp çabalayarak bir bordo bereli olan Kıdemli Üsteğmen Sıla Gündoğdu timi şehit olduğunda bir yıllık bir göreve gider. Geri döndüğünde yeni bir time atandığını, bununla birlikte doğduğu şehre tayini çıktığını öğrenir. Görevine yeni timi ile devam ederken bir telefonla gerçek ailesinin bildiği aile olmadığını öğrenir. Bu haber onun için büyük bir yıkım olur. (Hem kitappad hemde wattpad üzerinde Zirve ve Gölge adında yazılan ilk ve son kitaptır.) ♦♦♦ Asker ve Gerçek aile kurgusudur. Kurgu ve kitap kapağı şahsıma aittir. Kitapta yazılan her şey hayal ürünüdür. Herhangi bir çalıntı durumunda işlem yapılacaktır, buna kitap adı da dahildir. Elbette eleştiriler olacaktır ama lütfen düzenleneceğini göz önüne alarak yorum yapınız. Umarım beğenirsiniz 🫶🏻 Alıntı paylaşımları için İnstagram Hesabım: asil_kalem

🗡️🩺🗡️ “Bilmiyorum Delfin. İyi miyim kötü müyüm bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var o da…” beklentiyle bakıyordum yüzüne. O da gözlerimden bir umut ışığı görmek için bakıyordu bana. Ama korkusuzca baksa anlayacaktı benim içimdekini de. Acı bir şekilde tebessüm etti “O da seni çok sevdiğim. “ ben olduğum yerde mıhlanmış dururken o bir adım attı bana. “Ben senin her şeyini çok sevdim, Delfin. Rüzgarda uçuşan kumral saçlarını; sevindiğinde, üzüldüğünde, kızdığında koyulaşan yeşil gözlerini; kendinden çok sevdiklerin için atan o kalbini… Ben senin, sana ait olan her zerreni çok sevdim doktor. Senden hiçbir karşılık beklemeden, uzaktan ve acıtmadan sevdim. “ Gözlerim dolu dolu yüzümde tebessümle dinledim her bir kelimesini. Yüreği naif olsa da dışarıya göstermeyen o adam şimdi benim için yüreğini önüme sermişti. Belki de bu; hayatımda aldığım en güzel itiraf olarak kalacaktı benimle. 🗡️🩺🗡️ Annesinin ölümü ile hayatı değişin bir kadın:Delfin. Ve onunla aynı kaderi yaşayan bir adam:Safir. İlmek ilmek işleyen aşk ve verilen mücadeleler…

MARŞ İLERİ Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri… Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil… Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

"bir askere göre fazla güzelsin, teğmen." Dişlerimi sıkarak düzelttim "üsteğmen." O iğrenç sırıtışı ile karşılık verdi. Keyif alıyordu benim sinirli halimi izlemekten. "ben lakaplara değil işlevlere bakarım, teğmencik." İşte buydu en büyük duvar. Onun alayları, benim sinirim. Belkide aramızdaki en büyük engel mesleklerimiz değil de birbirimizdik. ----------------------------------------------------------------- "seni dilediğimi biliyorlar yıldızlar.. O günden bugüne hiç kaymıyor bak kansızlar. Yüzün beton gibi görünse de cansızlar. Hikâyenin başrolleri ölü artık cansızlar..

Umayin beklenmedik bir kayıp yaşamasi ardında intikam almak için asker olması ve orada beklenmedik şeyler yaşamasını hikayeladim iyi okumlar Yorumlarınız benim için değerli bir şans verin kitabıma Bu kitap benim ilk kitabım hatalarım var olabilir yorumlarınız benim için değerli

Çocuk Esirgeme Kurumu`nun önünden geçerken gözü, ip atlayan bir kız çocuğu çarptı. Ceylan gibi bakan iri kahverengi gözleri vardı. Gülüyordu. O gülüş tertemizdi, içinde en ufak bir kötülük barındırmıyordu. Tıpkı karısının gülüşü gibiydi. Uzun zamandır bu kadar güzel bir gülüş ve kahkaha görmemişti.

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Kim demiş askerler sevemez diye? Senden, benden çok sever onlar. Asker olmak aşık olamayacağımız anlamına gelmez. Hangimiz sevmedik çılgınlar gibi...

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Valla canım istedi diye yazdım bok gibi de olabilir yani

Gizli bir g�rev fakat duyulan sesten sonra operasyon sadece d�?man de?il, ge�mi?i de hedef alm??t?.

�yle ki baz? sesler unutulmazd?, unutulmam??t?.

G�k�e ve Ka?an�?n hikayesi�

Çocukken babasının düşmanları tarafından kaçırılan bir çocuk... Pars Vural. Yıllarca düşmanlarının arasında büyütüldü. Ona ailesinin kendisini terk ettiği söylendi. Sevginin ne olduğunu unuttu, güvenmeyi bıraktı ve hayatta kalmayı öğrendi. Ama kimsenin bilmediği bir gerçek vardı. Pars aslında bir casustu. Kimsenin yüzünü görmediği, yalnızca kod adıyla tanıdığı gizemli asker... Binbaşı Tilki. Yirmi beş yıllık hayatında ailesinin onu terk ettiğine kendini inandıran Pars, geçmişine dair hiçbir şey bilmiyordu. Ailesini bulabilecek kadar yaklaşmış olsa bile onların isimlerini dahi bilmiyordu. Ta ki yıllardır oğulları Pars`ı ölü bilen Okçu ailesi, onun hâlâ hayatta olduğunu öğrenene kadar... Fakat öğrendikleri tek gerçek bu değildi. Pars yaşıyordu. Ve herkes onun bir terörist olduğunu düşünüyordu. Bir aile, yıllar önce kaybettiği oğlunu yeniden bulduğunu sanırken onu tekrar kaybetmenin eşiğine gelecekti. Pars ise hayatı boyunca kendisine anlatılan yalanların arasında tek bir sorunun cevabını arayacaktı: Gerçekten terk edilmiş miydi, yoksa ondan saklanan çok daha büyük bir gerçek mi vardı? Çünkü bazen insanın en büyük savaşı düşmanıyla değil... Kendi geçmişiyle olur.

Ac?yla beslenerek b�y�m�? bir kad?n?n vatan a?k? i�in ajan olmas?.

Bir �ift kara g�ze vurgun

Hayat, çoğu zaman seksen yıl süren bir yolculuktur. Ama bir asker için... bir saniyede son bulabilir. O bir saniye, Baran için yeniden doğuştu; Mevsim içinse tutunmaya çalıştığı bir bağlanış. Fakat Mevsim’in sarılacak hiçbir dalı kalmamıştı—ta ki bir kiraz ağacının gölgesine sığınana kadar. Şimdi bir seçim zamanı: Kırık dallara rağmen tutunmak mı, yoksa toprağın sessizliğinde kaybolmak mı?

"Bana uyumadan önce sayı sayma mı söylemişti ama saydıkça bir insana yaklaşabileceğimi söylememişti" Bir operasyon sonrası ağır yaralanan yüzbaşı Aras Ege Sancak ölümün kıyısından dönmüştür. Onun için sıkıcı ve boğucu geçen hastane günlerinden bir gün kapısını küçük bir kız aralar hasta olan bu küçük kız Aras Ege`nin içine dokunur. Elindeki künye`yi sahibine veren küçük kız Aras Ege`ye "uyuyamıyor musun o zaman uyumadan önce sayı say uykun gelir"demesiyle her şey başlar. Nereden bilebilirdiki sayı saymanın ilk başta hayalde olsa sonradan gerçek olan birisini Aavcı Eylül Aksoy`u vereceğini

Serinin ikinci kitab?d?r!!!

"... Bu kadar?n? hi� birimiz hak etmemi?tik..."

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

?S?MS?ZLER: GER�EK A?LEM

Onlar isimsizdi. Ama y�rekleri vatand?.

Ba?kan Umay Viran'?n kurdu?u Kale'de bir yemin edilmi?ti. Vatan i�in topra?a d�?en 16 ?ehidin hesab? sorulacakt?. Uzay K?l?�, Altay Konak, Tomris Kaya ve Sttela K?l?�... D�rt asker, d�rt isimsiz, tek bir aile.

Uzay K?l?� y?llard?r bir mezar ta??na konu?uyordu. Sinem'i topra?a vermi?ti ama ac?s?n? topra?a verememi?ti. Cebinde ta??d??? y�z�k, y�re?inde ta??d??? vicdan azab?yd?. Ta ki Makedonya'dan gelen o istihbarat her ?eyi de?i?tirene kadar.

Goran Petrovski bulunmu?tu. 12 ?ehidin daha intikam? al?nacakt?. Kale yeniden g�reve �a?r?lm??t?.

Ama bu sefer sava? meydan? farkl?yd?.

Uzay, operasyonun ortas?nda y?llard?r kaybetti?ini sand??? ?eyi buldu. Ger�ek ailesini. Sinem'in de ger�ek ailesini. Kan ba??n?n �tesinde bir ba??n var oldu?unu �?rendi. Ve en karanl?k gecede, bir ???k �?kt? kar??s?na.

Nayra I??k K?l?�.

Karanl???n i�indeki en g�zel ???k, 5 ya??nda k���k bir k?z �ocu?uydu. Elinde pembe �antas?, y�re?inde kocaman bir sevgisi vard?.

Bu bir intikam hikayesi de?il.

Bu bir silah?n de?il, bir baban?n elini tutan k���k bir k?z?n hikayesi.

Bu Sttela K?l?�'?n yaln?z bir anne olmaktan, bir yuvan?n dire?i olmaya ge�i?inin hikayesi.

Sinem'in hat?ras?na sahip �?kamad? belki...

Ama bu sefer yemin etti.

"Size sahip �?kaca??m. Sana ve sevgimize. Ger�ek ailemize sahip �?kaca??m."