Mevsimlerin sadece takvimde değiştiği, dağlarda ise yalnızca barut kokusunun hüküm sürdüğü bir coğrafya. Emirlerin kesin, dönüşlerin belirsiz olduğu bu yolda; vatanı için kendi baharından vazgeçenlerin hikâyesi. Aykırı Mevsimler, namlunun ucunda yazılan bir kaderin destanı.

Ahsen, sandığımız dünyaların dışında yaşayan biri. Görünüşte sakin, ama içinde fırtınalar kopuyor; sessiz ama ölümcül. Askerlerin arasında yürüyor, ama onlardan biri değil; kendi kurallarını yazan bir gölge. Her bakış, her adım bir oyun; her sır bir ateş gibi yakıyor. Ve beklenmedik bir duygu… tehlikeli, kırılgan ama dirençli bir çekim, onun karanlık yolculuğuna eşlik ediyor. Ahsen, kim olduğunu bilenlerden değil, kendi gücüyle yolunu çizenlerden. Ve bir gün, sırlar ve yasak duyguların ışığıyla yüzleştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

🇹🇷TÜRK olmak zordur dünyayla savaşırsın. TÜRK olmamak daha zordur TÜRK`lerle savaşırsın.🇹🇷 Ben Defne DEMİRKAN. İşe giderken çarptığım adamın komiserim olacağını elbette bilemezdim. Not: Bu kurgu bazı hassas okuyucular için tetikleyici ve vahşet ögeleri içerebilir. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun.

VARLIĞIN BİR ÇOCUĞUN GÜLÜŞÜ GİBİ GÜZEL VE MASUM BUNU UNUTMA

Bazı hikâyeler savaşla başlar… Ama asıl savaş insanın içinde kopar. Üsteğmen Rüzgâr Aras ve komutasındaki Boran Timi, görevden göreve koşarken sadece düşmanla değil, kendi geçmişleriyle de yüzleşmek zorunda kalır. Her biri farklı yaralar taşır, ama aynı çatının altında kardeş olmayı öğrenir. Yıllar sonra karşısına çıkan bir yüz, Rüzgâr’ın unuttuğunu sandığı duyguları yeniden canlandırır. Lale… geçmişin en saf hâli, en derin yarasıdır artık.

🗡️🩺🗡️ “Bilmiyorum Delfin. İyi miyim kötü müyüm bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var o da…” beklentiyle bakıyordum yüzüne. O da gözlerimden bir umut ışığı görmek için bakıyordu bana. Ama korkusuzca baksa anlayacaktı benim içimdekini de. Acı bir şekilde tebessüm etti “O da seni çok sevdiğim. “ ben olduğum yerde mıhlanmış dururken o bir adım attı bana. “Ben senin her şeyini çok sevdim, Delfin. Rüzgarda uçuşan kumral saçlarını; sevindiğinde, üzüldüğünde, kızdığında koyulaşan yeşil gözlerini; kendinden çok sevdiklerin için atan o kalbini… Ben senin, sana ait olan her zerreni çok sevdim doktor. Senden hiçbir karşılık beklemeden, uzaktan ve acıtmadan sevdim. “ Gözlerim dolu dolu yüzümde tebessümle dinledim her bir kelimesini. Yüreği naif olsa da dışarıya göstermeyen o adam şimdi benim için yüreğini önüme sermişti. Belki de bu; hayatımda aldığım en güzel itiraf olarak kalacaktı benimle. 🗡️🩺🗡️ Annesinin ölümü ile hayatı değişin bir kadın:Delfin. Ve onunla aynı kaderi yaşayan bir adam:Safir. İlmek ilmek işleyen aşk ve verilen mücadeleler…

"seni ilk gördüğümde hiç sevmemiştim" "ben seni çok sevmiştim" "sen beni çok sevmiştin" dedim onaylayarak

Herkes gitti. Acıttı. O da gitti. En çok da o acıttı.

Çiçek yerine silah tutan, parfüm yerine barut kokanların hikayesi bu. Aşkın değil bir savaşın başlangıcına hazır mısın? && "Adının anlamını biliyor musun Nalan?" güldüm. "Annem ileri görüşlü bir kadınmış." "Sen feryat edensin, senin sesin ancak sen susarsan kesilir." duvara tutunarak kalktığımda tek bir cümlem vardı dilimde. "Beni ben bile susturamam." (01.01.2021 tarihinde Wattpad Aksiyon kategorisinde birinci olmuştur.) UYARI; Gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Hayal ürünüdür.

Öncelikle şunu söylemek isterim kitabın kapağında bir sürü spoil gizlidir 🙃 Onlar şuan karsımdaydı benimse elimden sadece izlemek geliyordu kendimi açık edersem görevde biterdi ben yüzbası hilal kaya diğer bir şekilde mat

Bir soykırımın küllerinden, hiç öpülmemiş bir yaranın sızısı doğdu. Toprak kan kokuyordu, gökyüzü ise hıçkırık. --- Annesinden ona kalan tek miras; ruhuna kazınan o ağır isimdi. Büyüdü... Karanlığın içinde, şiddetin gölgesinde, masumiyetini parça parça bıraktı. Ama kalbi, kardeşinin yorgun adımları için atmaktan hiç vazgeçmedi. Zulmün her türünü gördü; bedeni bir hapishane, ruhu bir enkaz oldu. Zorla içirilen zehirler, sönmeyen sigara izleri... Güneşi unutmuş bir kadının, imkansız kaçışı. Ve bir gün, namluların ucunda şafak söktü. Çelik kadar sert, deniz kadar derin bakan o bir çift gözle karşılaştı. Kurtuluş; bazen bir üniformanın heybetinde, bazen de bir askerin merhametinde gizliydi. Şimdi, küllerinden doğma vakti. İşkenceyle düğümlenmiş bir geçmiş, tutkuyla örülmüş bir geleceğe teslim olacak. --- İki yaralı ruh. Tek bir savaş. Ve her şeyi yakmaya hazır bir intikam. "İsmim bir yara iziydi, aşkın ise o izi kapatan en sıcak ateş." Not: Kitapta geçen kurum kişiler bütün olaylar hayal ürününden ibaret olup gerçekle ilgili bütün benzerlikler tesadüften ibarettir. Korku, şiddet, argo ve olumsuz örnek içerebilecek davranışları içermektedir. İyi okumalar dilerim.

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Tek başına hayatını sürdüren Hilalin Baranla karşılaşıp ilk defa farklı duygular hissetmesi. Ona takıntılı adamın ise bu durumu kıskanıp hainlik etmesi.

TÜRK GÜLÜ LAKAPLI BİR TÜRK SUBAYI BAŞKA BİR TİMİN BAŞINA ATANIR. BİR TİMDE İKİ YÜZBAŞI İKİ BAŞ OLUNCA NASIL SORUNLAR ÇIKIYOR YA DA NASIL BİR TİM OLUŞUYOR? KADER ACABA ONLARA NE GETİRİYOR?

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ankayım ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Çocukluk aşkını yıllar sonra askeriyede bulan atillanın serüveni

yıllar once karıştırılan bebeklere şimdi ne oldu 17 yıl koskoca 17 yıl ailesi çocuğunu hiç sevmezmi,sevmezmiş benim ailem beni hiç sevmedi 10 yaşımda beni evden kovdular.

Ben dağların kızıydım. İçimdeki fırtına her şeyden büyüktü.

Mutlu sonla biten bir hikaye

Namlu askere, kalem diplomata emanetti. Ama oyunun kuralları değişti." ​28 yaşında bir asker, 24 yaşında bir diplomat. Aybars ve Burçe... ​Biri operasyonun görünmeyen yüzü, diğeri devletin en keskin dili. Sınırların ihlal edildiği, sözlerin bittiği o noktada; barut kokusu mürekkebe karışıyor. ​Gerçekler sadece birer dosya kağıdından ibaret değil, dökülen her damla kan bir imza. ​Kaçacak yer yok. Saklanacak sır çok. Peki, sen kimin tarafındasın? ​

​"Bazı karşılaşmalar hayatın tüm akışını değiştirir." ​Aras, vatan toprağının her karışını korumaya yeminli, sert mizaçlı bir tim komutanıdır. Onun dünyasında sadece görev ve nizam vardır. Gittiği bu sınır köyünde, tek odak noktası namlusunun ucundaki tehlikedir. ​Irmak ise o namlunun ucuna takılan bir gülümsemedir. Köy okulunun bahçesinde çocuklarla koşturan, kahkahası barut kokusuna karışan bir öğretmen... ​Biri toprağı vatan yapmak için kanını verdi, diğeri o toprakta çiçek açtırmak için tozuna karıştı. Silahların gölgesinde başlayan bu hikaye, iki zıt dünyanın birbirine mühürlenişidir.

İklil, bir askeri sevmenin ne demek olduğunu zamanla öğrendi. Bu; birini sevmekle birlikte, onu her kaybetme ihtimaliyle yaşamayı da kabul etmekti. Kılıç`ın hayatı emirlerle şekilleniyordu. Ani gidişler, yarım vedalar, tarihleri belli olmayan dönüşler... İklil`in hayatı ise beklemekle. Beklerken güçlenmeyi, korkarken dimdik durmayı, özlerken sessiz kalmayı öğrendi. Çünkü bazı aşklar el ele yürüyerek değil, uzaktan aynı gökyüzüne bakarak yaşanır. Her görev aralarına giren mesafeyi biraz daha büyütürken; her dönüş, sevgiyi biraz daha derinleştirdi. Ama o soru hiç değişmedi: Ya bir gün dönmezse? Ve Kılıç, her operasyona giderken geride bıraktığı kadının gözlerini düşündü: Bir kalp, hem vatanı hem aşkı aynı anda taşıyabilir mi? Bu, savaşın ortasında değil; Savaşın gölgesinde büyüyen bir aşkın hikayesi. Bazı aşklar Çiçekten bir Taç gibidir... Zarif görünür. Ama taşıması sandığımızdan daha ağırdır. ~ Bu kitapta geçen kişi ve kurumların tümü hayal ürünüdür. Kitaptaki olayların hiçbiri gerçek değildir.

askeri kurguuuu beğenmenizi umuyorummmm kitabı basmayı düşünüyürumm

Behişt; kelime manasıyla Farsça cennet, uçmak anlamına gelir. Belki de bir asker için kullanmaya en uygun sıfat budur... İlkay o gün başına geleceklerden bihaber ailesiyle ve nişanlısıyla vedalaşıp kolay bir operasyona gideceklerini düşünürken badisinin, hayatını emanet ettiğinin kardeşinin kolları arasında şehit olmasıyla tüm hayatının değişeceğini bilmiyordu... Özel olarak kurulmuş bir timin artık yaşları dolayısıyla geri göreve çekilmesiyle birlikte Türkiye’de bir ilk gerçekleştirilerek ilk defa bir kadın tek başına yıllar sürecek bir görev için düşmanların içine sızdırıldı. İşte her şey ondan sonra başladı! Kimsenin yüzünü, yaşını ya da cinsiyetini bilmediği teröristlerin korkulu rüyası, askerlerinse olmayı hedeflediği, gurur duydukları bir efsane haline geldi. Herkes onu tek bir isimle tanıdı: KURT! Onunsa bildiği tek bir şey vardı; “Silahının namusu, bayrağının dalgalandığı her yerin vatanı olması ve intikamıydı...!”