Ataması Hakkari`ye çıkan Asya nereden bilebilirdi çocukluk aşkının bir asker olarak Hakkari de olacağını. Lojman dan çıkarkek çarpıştığı kişi yıllar önce ağlayarak ayrıldığı adamdı. Kara gözleri değişmemiş, heybeti daha da artmıştı. Sınıf öğretmenliğini yapmaya başladığı yerde artık aşkı, dostluğu yeni bir aile kuruşunu ve kırıklıklarını geçirecek ve belkide kalbinden kalan boşluğu aşkıyla dolduracaktı. ` Gerçek Ailem` kitabının yan karakterlerinin Bora ve Asyanın kitabına hoş geldiniz

“Time yeni biri geliyor” Herkes söylediğim şeyle bana baktı kimisin ağzı açık kaldı kimisinin düşünceler daldı kimiside çatık kaşlarla sözlerime devam etmemi istiyor gibi baktı en sonunda herkesin ağzında aynı şey döküldü “NE!” Kendi halinde yaşayan Hem Trabzonlu hemde tim komutanı olan Ahu Alev Atalay timine yeni atanan askerle hayatanın değişiceğini bilmelemez

Yeni bir time katılır. Yeni bir şehirde ve yeni timde hayatını güzel bir şekilde hayatını düzene sokacağını sanarken yeni tim arkadaşlarının onu istemediğini öğrenir. Bu yetmezmiş gibi geçmişte yaşanan şeylerin sonuçlarıyla yüzleşmek zorunda kalır. Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur. Benzerlikler tamamen tesadüftür.

Bir başlangıç masalıydık biz, birbirinden farklı iki kişilik. Bir araya gelmezdi, ama o beni seçti. Benimle var olan adam benim için vatanını karşısına almıştı. [Yargıç Bekçisi Alıntı] Hüzünlü gözlerle iki çift zifiri kuyuya bakıyordum. Ellerim her iki yanağını mühürler gibi sıkmıştı. Ellerim uyuşmaya başlamıştı. Ama bırakmadım, bırakmam! Bırakırsam giderdi. "Kanat neolur gitme! Yalvarırım ben, ben sensiz ölürüm." Usulca benden ayrılıp arabanın kapısını açtı. Tedirginliğim her geçen saniye artarken, ellerimle yüzümü kapattım. Göz yaşlarım intihar ediyordu. Uğrunu bedeller ödediğim adam için. Aşkım, herşeyim için. Biz bu masala en son sayfadan okumaya başladık. Mutlu olduk, sevindik, yıkıldık. Biz birbirimize hiç kavuşamadık. Biz hiç beceremedik sevmeyi de, terk etmeyi de. Aşk kokan dudakların. Karşısında direnmeyi de. Biz hiç ama hiç kendimiz olamadık. Biz becerememiştik, biz birbirimizden ayrı beceremezdik

Ailelerimiz yüzünden bilmediğimiz bir yola baş koyduk artık her şey için çok geçti

İçerik; (Tutku, Şiddet, Zor zamanda aşk, Görev, Arsız erkek, İnatçı kadın, Güçlü çiftler, Romantik komedi, Aksiyon.) Eski Yazar - Yeni Hesap Kızçelerim 🪷 (Bi doğurup geldim. 🤭) İnşaat mühendisi bir kadın. Yüzbaşı bir adam. Görücü usulü bir randevuda başlayan, kazara bir aşk. Biri şehirde büyümüş, Diğeri dağların içinde, emir ve sorumlulukla yoğrulmuş...İki zıt karakter. Bir kader. Ve tüm bu karmaşanın ortasında, istemeden örülmüş bir aşk... ❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥 Yüzbaşı Fatih Ulutürk; bir an bile tereddüt etmeden Deniz`i kucağına aldı. "Ne yapıyorsun sen!" diye çıkıştı Deniz. "Ne yapıyor gibi görünüyorum? Kapa çeneni, bana tutun. Çok da meraklı değilim seni kucaklamaya!" Deniz gözlerini kıstı. "Bak sen, görücü usulü tanışırken hiç böyle değildin ama." Fatih`in kaşları daha da çatıldı. "O zamanlar seni hanım hanımcık biri sanıyordum. Zırdelinin teki olduğunu bilseydim, arkama bile bakmadan kaçardım." Telsiz cızırtıyla doldu. Ömer`in sesi geldi: "Komutanım, doğudan gölge hareketi var. Dikkatli olun." Dışarıda Harun, gözünü dürbünden ayırmadan kıskançlıkla, onları izliyordu.

"komutanım.. Ciddi ciddi gidiyormusunuz?" dedi ida sesi hafifçe titriyordu. Mesleği gereği dik dursa dahi içi param parçayıdı. "gidiyorum.." diyerlerinin duymaması için ida ya doğru eğilip fısıldadı aras"ama sen hep kalbimde kalıcaksın" İda dayanamayıp arasa sıkıca sarıldı. Arada ona. İnanamıyordu İda. Boş bir ağalık için komutanı onu, timi, vatanını... Herşeyi bırakıyordu! "çekil kiz kenaruya! Uşağımı baa bırak! Daha ben sarılacağum oğa! Yedun bitirdun hepsi!" şivesi kaymıştı yine adil in. Her ağladığında kayıyordu zaten. Dilin bu komik haline ne gözlerinde yaş olsa dahi hafifçe güldüler ve ayrıldılar. Ardından teker teker. Adil, Soykan, koralp, Serkan, can, mert ve baran sarıldı. Bitmiş miydi?.. Bitemez di! Üsteğmen İda Yürek elbet bunun bir yolunu bulur du! Böyle bitemezdi! bitmemeliydi...

Efsun Ateş, sevdiği adamın ihanetini ardında bırakmak ve geçmişin yaralarını sarmak için doğup büyüdüğü şehri terk etti. Bilmediği sokaklarında yeni bir başlangıç aradığı Ankara, onun için hem kaçış hem de kaderin kapısıydı. Hayatını yeniden kurma kararlılığıyla çıktığı bu yolda, hastane duvarları arasında dostunun ona bıraktığı son vasiyet, rotasını belirledi. Efsun, gözyaşlarını içene akıtarak askeri okula başvurdu. Geçen dört yıl boyunca disiplin, azim ve kararlılıkla ördüğü hayatında hem keskin nişancı unvanını kazandı hem de Teğmen rütbesine ulaştı. Mezuniyetinin ardından ilk görev yeri olarak Hakkâri’ye, özel bir birlik olan Sungur Timi’ne atandı. Kalbinde ülkesine hizmet etmenin gururuyla, umutlarını sırtlayarak dağlara uzanan yollara düştü. Ancak Efsun’un büyük hayallerle adım attığı bu topraklar, ona umduğu huzuru değil; acının, mücadelenin ve zorlu kararların hüküm sürdüğü bambaşka bir gerçekliği sundu. Bu görev, yalnızca vatan sevgisini değil; insanın kendini yeniden keşfedişini, sadakati ve inancı sınayan bir yolculuğa dönüştü.

Aslın karanlık hayatının içinde açan barut ve kanlı olan aşkı

Asena`nın o savunmasız yaşındaki adıyla Defne`nin gerçekleşlerle yüzleşmesi 2 yıllık görevden sonra soluğu Antalya`da alması yetimhane anıları aile demeye binbir şahit gerekecek insanlardan yaşadığı herşey boşa mıydı yoksa o ailede aynı mıydı

(Askıya alındı. Düzenlenecek.) Sırf intikam uğruna kaç yıllık emek verdiği askerliğini heba eden bir yüzbaşı... Ailesinin intikamı için Dünya`ca aranan bir seri katil olsa ne olur? Peki onu yakalamak için kurulan MİT ekibinin lideri olsa ne olur... "Askerliği asla bırakmayacağım diyen ben şimdi asla askerliğe geri dönemeyeceğim bir yola girmiştim. Bundan pişmanmıydım,belki biraz.Genede bazen iyiki yapmışım diyorum bazende acaba bu yola girmesem hayatım nasıl olurdu diye düşünüyordum. Belkide o zaman Ceylan`la bile tanışamazdım.İşte bu fikir herşeyi siktir etmeme neden oluyordu."

Umay Kanat, omuzlarına taktığı Yüzbaşı rütbesini sadece bir unvan olarak değil, şehit abisinin ve toprağa verdiği silah arkadaşlarının vasiyeti olarak taşıdı. Her operasyonda biraz daha eksildi, her veda yemeğinde kalbinden bir parça bıraktı ama asla diz çökmedi. İntikam için çıktığı bu yolda, kader ona hiç beklemediği bir sığınak sundu: Kıdemli Yüzbaşı Yiğit Alp. ​Barut kokusunun ortasında yeşeren, mermilerin gölgesinde büyüyen bu aşk; iki yaralı ruhun birbirine vatan olma hikâyesiydi. "Bazı aşklar düğünlerde beyaz gelinliklerle değil, sınır boylarında al bayraklarla tamamlanır. Umay ve Yiğit, vatanın sessiz çığlıkları oldular. Onlar toprağa düştü ama isimleri bir sonraki neslin umudu olan çocukların sesinde hayat buldu. Bu bir ölüm hikâyesi değil; ölümsüzlüğü seçenlerin destanıdır."

Dünya, güçsüzleri yutmak için bekleyen bir avcıydı; Poyraz Bozkurtay ise av değil, koruyan olmayı seçmişti. Yüzbaşı olarak yönettiği pençe timiyle tehlikeli görevlerde hayatını ortaya koyarken, karşısına geçmişinin gölgesinde güveni sarsılmış ve hayallerini resimlerde kuran Elena Sarafis çıktı. Savaşın, stratejinin ve gizemli örgütlerin ortasında birbirlerine çekilen bu iki kalp, yalnızca düşmanla değil, kendi korkuları ve duvarlarıyla da yüzleşmek zorundaydı. Cesaret, aşk ve tehlike dolu bu hikâye, Poyraz ve Elena’nın birbirlerini sevmekten korkarken, aynı zamanda birbirlerini korumak için her şeyi göze alacaklarını anlatıyor.

Vatanını milletini korumaya ant içmiş, bir grup yiğit askerin hikayesi bu. Yeri geldiğinde birbirleri için gözlerini bile kırpmadan şehit olacak bu aslanlar. Her şeyden habersiz görevlerini layıkıyla yapıyorlardı. Kitap kapağı Pinterest’ten

"Bazı ruhlar toprağa değil, fırtınaya aittir. Ve fırtınada kök salmaya çalışmak, kıyameti göğüslemektir." Aidiyet, insanın ruhuna vurulmuş en kadim mühürdür; fakat o mühür söküldüğünde, geriye sadece kanayan bir boşluk kalır. Feride, geçmişin paslı zincirlerini kırıp kaçtığında, özgürlüğe değil, koca bir hiçliğe adım attığını sanıyordu. Oysa kader, köksüz kalanların yollarını, en sert rüzgarlarda bile yıkılmayanlarla kesiştirirdi. Bir yanda; öfkesini yumruklarında, merhametini ise nasır tutmuş kalbinin en derin mahzenlerinde saklayan, sokakların kuralsız şövalyesi Aybars Ateş. Sessizliği bir yemin, bakışları ise henüz kopmamış bir kıyametin habercisi... Diğer yanda; adaletin soğuk mermerlerine sığınmış, doğruları kanunların satır aralarında arayan, mağrur ve tavizsiz Nil Kalender. Düzenin koruyucusu, kaosun tam ortasında yanmaya mahkûm bir buz dağı... Ve gölgelerin içinden, geçmişin hayaletlerini birer cellat gibi üzerlerine salan karanlık bir geçmiş. Kağıttan kaleler ile etten duvarların, kanun ile yumruğun, kaçış ile yüzleşmenin savaşı başladığında; herkes kendi arafında yanacak. Çünkü bazı umutlar filizlenmek için güneşe değil, yangına muhtaçtır. Onlar, birbirlerinin yaralarında yurt arayanlardı. Onlar, fırtınanın ortasında kök salmaya cüret edenlerdi. "Adalet, suçlunun gözlerine bakabildiğin yerde başlar; ama aşk, o gözleri kurbanın üzerinden çekebildiğin yerde biter."..

Erkek kılığına giren birini tanıyorum. Kızıl saçlı, çilli ve mavi gözlü. Peçeyle yüzünü saklıyor. Yüzbaşından kılıç eğitimi alıp, Onunla yolculuk yapıyor ve aynı çadırda kalıyor. Kadın olduğu anlaşılınca evlenmek Yüzbaşı ile evlenmek zorunda kalıyor. Bu kim mi? Mahinur Hatun`dan başkası değil.

Kadın cinayetleri ve çocuk cinayetleri hakkında okuma,bir savcının hikayesi

Bazı savaşlar cephede başlar. Bazıları ise insanın içinde. Nazlı Yıldırım, kimsenin bilmediği bir geçmişle askerliğe adım attığında, bunun sadece bir görev olmadığını çok geçmeden anlar. Dağlar susmaz, geceler affetmez ve bazı kararlar insanı geri dönüşü olmayan yollara sürükler. Bir operasyon… Bir kayboluş… Ve adını kimsenin anmadığı bir bedel. Yıllar sonra yeniden aynı üniformanın içine girdiğinde, geçmiş gölgesiyle birlikte karşısına dikilir. Timler ayrılır, bakışlar kesişir, söylenmeyenler havada asılı kalır. Herkesin bir sırrı vardır; ama bazı sırlar insanı hayatta tutar, bazılarıysa yavaş yavaş yok eder. Bu bir kahramanlık hikâyesi değil. Bu, ayakta kalmanın, susmanın ve gerektiğinde savaşmanın hikâyesi. Aksiyonun, psikolojik gerilimin ve insan ruhunun sınırlarında dolaşan bu romanda, çizginin hangi tarafında durduğunu sorgulamaya hazır ol. Çünkü bazı çizgiler bir kez geçildi mi, geri dönüş yoktur. (Her hafta 1 bölüm gelecektir )

3 yaşında iken kaçırılıp ailesinden koparılan bir kadın. Yalanlarla büyümüş yıllarca komutanı bildiği adam tarafından kandırılmıştı. 22 Yıl sonra ailesini bulursa neler olur?

“Üç yaşında kaçırıldı. Hafızasında silik hatıralardan başka bir şey yoktu. Gerçek ailesini, geçmişini, kim olduğunu bile unuttu. Ona öğretilen her şey mutlak gerçekti—ya da o öyle sanıyordu. Ama bir gün, hiç sormadığı sorular cevaplarını aramaya başladı. 22 yıl boyunca inandığı gerçekler sarsılınca, kendini tehlikeli bir oyunun içinde buldu. Peki, geçmiş onu kurtaracak mı, yoksa geri dönülmez bir karanlığa mı sürükleyecek?”

Bir uçak düştü. Pilot hayatını kaybettiğini düşündü ama onun hayatı daha yeni başlıyordu. Bu hikayenin ne başıydı ne de sonu.

Elanor DUMAN, 29 yaşında bir sigorta eksperidir. Bir gün, bir askeri aracın kaza dosyası onun şirketi DUMAN SİGORTA EKSPERTİZ`e düşer ve o günden sonra hayatı değişir.

Asker kurgusu Annesi tarafından terkedilen leyla ve hayat karahan babaları tarafından büyütülür ama buna büyümek denirse ve leyla karahan güçlü olup komutan leyla olmayı başarır ancak geçmişinde ki adamın karşısına komutan olarak çıkacağından habersizdir.

Anka timinin yüzbaşısı bir gün operasyonda şehit düşer ve Time başka bir yüzbaşı atanır. Batu Soykan Time geldikten sonra olaylar başlar. ~ Biz Kimmiydik? Yüzbaşı Batu Soykan Kıdemli Üsteğmen Alara Sarp Teğmen Yiğit Aslan Asteğmen Levent Özkan Astsubay Kıdemli Başçavuş Erdal Bayrak Astsubay Başçavuş Hakan Sönmez Astsubay Kıdemli Üstçavuş Yusuf Bozkurt Astsubay Üstçavuş Doruk Şahin Astsubay Çavuş Aras Toprak Biz ANKA Timiydik. Her şeye rağmen ayakta duran, savaşmaktan vaz geçmeyen, Küllerinden yeniden doğan o ANKA`ydık.

kadın asker [gerçek ailem] kurgusudur asenanın uzun bir görev sonrasında öğrendiği gerçek ailesi ile tanışması karıştırıldığı kızın ailede bıraktığı etki ve daha nicesi [bu kadar spoiler yeter]