İklil, bir askeri sevmenin ne demek olduğunu zamanla öğrendi. Bu; birini sevmekle birlikte, onu her kaybetme ihtimaliyle yaşamayı da kabul etmekti. Kılıç`ın hayatı emirlerle şekilleniyordu. Ani gidişler, yarım vedalar, tarihleri belli olmayan dönüşler... İklil`in hayatı ise beklemekle. Beklerken güçlenmeyi, korkarken dimdik durmayı, özlerken sessiz kalmayı öğrendi. Çünkü bazı aşklar el ele yürüyerek değil, uzaktan aynı gökyüzüne bakarak yaşanır. Her görev aralarına giren mesafeyi biraz daha büyütürken; her dönüş, sevgiyi biraz daha derinleştirdi. Ama o soru hiç değişmedi: Ya bir gün dönmezse? Ve Kılıç, her operasyona giderken geride bıraktığı kadının gözlerini düşündü: Bir kalp, hem vatanı hem aşkı aynı anda taşıyabilir mi? Bu, savaşın ortasında değil; Savaşın gölgesinde büyüyen bir aşkın hikayesi. Bazı aşklar Çiçekten bir Taç gibidir... Zarif görünür. Ama taşıması sandığımızdan daha ağırdır. ~ Bu kitapta geçen kişi ve kurumların tümü hayal ürünüdür. Kitaptaki olayların hiçbiri gerçek değildir.

"Gözlerine ayrı aşık olduğum yârim." "Güzel kalbine ayrı aşık olduğum yârim." Altı yaşına kadar aynı sokaklarda koşup aynı hayallerin peşinden giden iki masum çocuk. Kader bir gün babalarının tayiniyle onları birbirinden koparır, yarım kalan cümleler ve içlerine gömdükleri minik bir sevdayla uzaklara sürükler. Yıllar sonra, bambaşka hayatların ardından, aynı üniformanın altında yeniden karşı karşıya gelirler. Biri üsteğmen, diğeri teğmen. Aynı timde, aynı gökyüzüne bakarak, aynı tehlikenin içine yürürler. Ve çocukluklarında sessizce filizlenen o duygu, bu kez çok daha gür, çok daha yakıcı bir aşka dönüşür. Bu hikâye, Kurşun İzi kitabımdaki başrol ve yan karakterlerin çocuklarının kaderini anlatıyor. Bir çocukluk aşkının yıllara, ayrılıklara ve savaşın ortasında bile küllenmeyen bir sevdaya nasıl dönüştüğünün hikâyesi. Kurşun İzi`ni okumadan başlamayın, çünkü bu yolculuk orada atılan temellerin üzerine kuruludur. Ama "Ben direkt bu hikâyeyi okumak istiyorum, Kurşun izini okumayacağım" diyenlerdenseniz, kapılar size yine sonuna kadar açık. 😊 Ama kurşun izini de okurum diyen varsa önce onu okuyun, sonra bu kitaba başlayın derim. Bu kurguda geçen yerler, kurumlar, olay örgüleri bana, yani şahsıma aittir. Benzeri yoktur bilginize.

Nereye ait olduğumu hala bulamadım ama nereye ait olmadığımı anladım. Anlamak Zorunda bırakıldım. Börü Timi bir zaman ailemdi. Şimdi ise yeniden yalnız bir kurdum. Ben Binbaşı İzgi Karaca , Börü Timinin Komutanı... Hayır. Hayır . Sil. Ben Binbaşı İzgi Karaca, Bozkurt Timinin komutanı. Vatanına , bayrağını bağlı iki asi kurdun hikayesi. Binbaşı İzgi Karaca Binbaşı Baras Aktan Hikayemize hoş geldiniz ...

Geçmiş bazen peşini bırakmaz.Aynı acıyla büyüyen iki insan..aynı yolda yeniden karşılaşır.Baran için korumak bir görevdi.Elif için vazgeçmemek bir seçim.Ama bazı anlar vardır ne emir dinler, ne mantık.Bir adım…bir kurşun…bir nefes…Her şey değişir.Ve o an anlarsın:Bazı insanlar için savaşmazsın… onlar için yaşarsın.

Aşk,Kaybolan çocuk,Askeri,Karadeniz,Düşman Aileler... "Akça Mavişal`sin sen.Gözleri,Karadeniz`in hırçın denizine ait olan Akça`sın sen.Yalanlarla büyümüş olan Akça.. 14 yılı yalan olan,ailesinden ayrı kalan Akça.Sen doktor Akça Mavişal`sın.İki düşman aile arasında yanan Akça`sın.Ailesinden ayrılmak zorunda kalan Akça..." Kitap Tasacak Bu Deniz dizisi alıntıları içerecektir.Konu, ana fikir tamamen bana aittir.Sadece alıntı alınacaktır.Baska bir eserden alıntı alındığından kurgunun kitap şekline basılması mümkün değildir.

Ayperi Aldemir, on sekiz yıl sonra geri döndüğü memleketi Trabzon`da öğretmenlik yapmaya başlar. Ancak bir sabah okula yapılan beklenmedik saldırı geçmişin kapılarını yeniden aralar. Diğer yandan geçmişin tam ortasında olan, Sis Timi`nin komutanı Ayperi’nin yıllardır görmediği çocukluk arkadaşı Karahan Bozkurt`tur.

Hera henüz 21 yaşında genç aynı zamanda alanında en iyi olan avukattır. Nitekim başarılı olmasına rağmen hala basit bir avukatlık bürosunda çalışmaktadır. Her gün olduğu gibi bugün de büro çok yoğundu ve Hera nın bekleyen bir çok müvekkili vardı. Tüm görüşmeleri bitmişti tam eve doğru yol almaya hazırlanıyordu ki odasının kapısı çalındı. Açtığında karşısında pala bıyıklı çelimsiz bir adam ve korumalarını görünce sertçe yutkundu. Daha içeri buyur etmemişken adamlar paldır küldür içeri girmişlerdi. Boş gözlerle adamlara bakmaya devam etti en sonunda “nasıl yardımcı olabilirim ?” diye bir soru yöneltti. Bu sorunun ardından adamlardan biri odanın kapısını kapatıp panjurları indirdi.

Maskelerin ardında saklanan tek şey sırlar değildi.

"Gece parçalandığında, av başlar." Otuz yıl önce Beşbalık şehrinde, Çin ordusunun kanlı katliamıyla bir general can verdi; geride ise intikam yeminiyle büyüyen bir bebek ve karanlıkta kurulan efsanevi bir örgüt kaldı: Karagölgeler. Annesinin de gözleri önünde katledilmesiyle örgütün başına geçen Kökbörü için hayat, acımasız bir intikam savaşından ibaretti. Ta ki kalbini buzdan bir kaleye çeviren o karanlığın içine, yayını nefretle geren Ayla sızana kadar. Çin konvoylarının korkulu rüyası, Beşbalık’ın gizli adaleti olan Karagölgeler için artık hesap vakti gelmişti. Ancak Kökbörü’nün bilmediği bir şey vardı: Otuz yıldır içini kavuran o intikam ateşi, kalbindeki tek ışık olan kadını da yakıp kül edebilirdi. Bir yanda otuz yıllık sönmeyen bir nefret, diğer yanda karanlığın ortasında yeşeren tehlikeli bir aşk... Biz, geçmişin küllerinden doğanlarız. Biz... Karagölgeleriz.

Bu benim ilk kitabım umarım seversiniz

"En sevdiğin çiçek ne peki?" Hiç düşünmeden cevapladım: "Lavinia Çiçeği." "Anlamını biliyor musun?" Kafa salladım. Lavinia, ölümün çiçeğiydi. Güzelliği için seven çoktu. Ama ben… anlamını öğrendiğimde sevdim onu. O, Gölge Timi’nin içindeki iki kadından biriydi. Ama karanlıkta en çok o fark edilirdi. Gözleriyle karar verir, kurşunlarıyla mühürlerdi. Geçmişinden kaçmıyor, onunla savaşıyordu. Dişi Kurt — Karşısına geçmeye cesaretin var mı?

Kadın asker ve erkek tim doktoru arasınd geçen bir kurgu

Bekar bir anne herşeye rağmen hayallerinden vazgeçmeyip asker olmuştu ve karşısına çıkıcak şeylerden habersizdi bu hikayede kazanmayı kazanırken kaybetmeyi kaybederken kazanmayı sevinirken üzülmeyi üzülürken sevinmeyi ve daha nicesini ögrenecegiz ve sonunda bir çift yeşil göz bir çift mavi göze yenik düşecek. Üstegmen Deniz Alvina Albayrak Yüzbaşı Berk Atlas Kurtkan

" Lise yıllarının tozlu raflarında bırakılan kırık bir kalp, Gümüşhane`nin soğuk dağlarında bir namlunun ucunda yeniden atmaya başlar.Nergis için o sadece yıllar önce kalbini darmadağın eden bir adamdı. Binbaşı Araz Yıldırım içinse Nergis , yıllar sonra devralmak zorunda kaldığı en zorlu "güz nöbetiydi" . "Bazı yaralar iyileşmez sadece kabuk bağlar Nergis geçmişin izini bir öğretmen önlüğüyle gizlemeye çalışırken Araz o izleri bir kurşun sesiyle .Reddedilen bir aşkın küllerinden barut kokulu bir kurtuluş doğuyor ." "Seni reddetdiğim gün aslında kendi infazımı imzalamışım Nergis .şimid ise o infazın gölgesinde senin için nöbetteyim" ______________________ "Gözlüklerinin arkasına o kırgı bakışları bir kurşunla silemessin öğretmen hanım evett yeni kitabımız hayırlı olsun şimid gölgedeki saklı sırları ve güz nöbetini iki haftada bi atmaya çalışıcam iyi okumalar

Bir devrimin hikayesi

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Üç insan. Üç erkek ve birbirinden farklı Üç hayat. Hava Pilot Yüzbaşı Boran, Yüzbaşı Tuğrul ve Beyin Cerrahı Kayra. Hepsini ortak bir noktada bağlayan o yer, Hakkari. Hakkari sır, askeri dünyanın başkentiydi. Ama bir sorun vardı... Kayra normal değildi. Kendi içinde, Kimseye belli etmeden. Çift Kişilik bozukluğu, Narsizim ve Sadizim ile baş ediyordu. Veya baş etmeye çalışıyordu. Muâşaka, sıradan bir aşk romanı değil. Bütün olayların başının altından aynı kişinin çıktığı bir ters köşe romanıdır.

Çok uzatmiycam bir askeri kurgu bir doktor ile bir askerin yakınlaşması oku ve yorum yapp ...

Generalin doktor kızı ve Kıdemli Üsteğmenin hikayesi

Lise son sınıfın getirdiği üniversite sınavı telaşı ve geleceğe dair kaygılar... Hepsi, abimin Şırnak`taki sınır görevinden dönen en yakın arkadaşı Yiğit`in evimize misafir olmasıyla yön değiştirdi. Üniformasının ardındaki o sert, mesafeli ve keskin bakışlar kalbimin ritmini tamamen bozdu. O, abimin can dostuydu; ama benim hayatımın en büyük sınavı olacaktı.

Gerçek ailesini arayan arya ala Mardin`e yeni ortağıyla sözlesme imzalamaya gider ama yolda kaza yapan birini görür ve...

Bir kızımız var bu kızımız kendisine atılan iftira sebebiyle ailesi tarafından sorgulanmadan sorulmadan 13 yaşında sokağa atılıyor. Memleketinden İstanbul gibi tekin olmayan ve büyük bir şehire taşınıyor elinde bulunan bir miktar parayla. Sokaklarda kalıyor hem çalışıyor hem de okumaya çalışıyor, bir süreliğine yanlış bir yola sapsa da hemen doğru yolu buluyor ve üniversiteye giderek vatana yararlı bir Türk kadını oluyor. Uzun bir göreve gidiyor o görev sırasında hayatının aşkıyla tanışıyor ancak yolları Miranın biten göreviyle ayrılıyor. Bir hikaye başlamadan yarım kalıyor. Görevden hemen sonra tayini çıkan Mira Ailesinin memleketine taşınıyor ve onların 3 sokak alt mahallesinde yaşamaya başlıyor. peki Mira aşık olduğu adamla tekrar karşılacak mı? ailesi ile karşılacak mı? Ailesi ile karşılaşırsa sonucunda neler olacak? gelin Miranın ağzından dinleyelim... İYİ OKUMALAR DİLERİM YAZRINIZ DÜŞ SOKAĞI.

Kimsesiz, gücün bedelini çocuk yaşte ödeyen bir kızın sessiz ama yıkıcı hikayesi Bazı insanlar kaybolmaz… sadece geride bırakılır. Derin Sare Kuzgun, altı yaşındayken dünyasını kaybetti. Babası öldürüldü. Annesi ondan alındı. Ve ona kalan tek şey, adıyla birlikte taşımak zorunda olduğu bir mirastı: güç, kan ve suskunluk. Ama hiçbir çocuk, böyle bir mirası çocuk kalabilerek taşıyamaz. Yıllar geçti. Derin büyüdü. Ama kimse onun nasıl büyüdüğünü bilmedi. Kimi onu neşeli sandı. Kimi saf. Kimi sıradan. Oysa o, sessizce kırılmış bir dünyanın tam ortasında kendi kendini inşa etmişti. Bir şehir, bir masa ve adını bile fısıldamaya korkan insanlar… Hepsi onun geri dönüşünü bekliyordu. Ama Derin geri dönmedi. Derin sadece hatırladı. Ve bazı hatırlamalar, insanı ya lider yapar… ya da tamamen yok eder..

İstanbul’un kalabalık, güvenli ve steril hastane koridorlarından, Hakkari’nin sınır çizgisinde, barut kokan çetin dağlarına uzanan bir yolculuk… ​Aksa Soykan; hayatı boyunca yüksek sesle konuşmamış, insanı incitmekten korkan, merhameti kalbinden taşan naif bir genel cerrah. Onun savaşı, ne pahasına olursa olsun yaşatmakla ve yaraları sarmakla ilgiliydi. Ancak sivil bir doktor olarak atandığı o askeriyenin kapısından içeri adım attığında, sadece askerlerin yaralarını değil, kendi kaderini de o dağların sert rüzgarına teslim edeceğinden habersizdi. ​Ve O... Gözleri dipsiz bir kuyu kadar siyah, çehresi o çorak topraklar kadar sert ve mesafeli bir asker. Varlığıyla gölgeleri bile titreten, kalbini ve geçmişini sarp dağların ardına gömmüş bir komutan. ​İki farklı dünya, Albay’ın odasında, tek bir bakışla kesişti. Biri şifa dağıtan yumuşak bir el, diğeri tetiği tutan sarsılmaz bir iradeydi. ​Savaşın tam ortasında, silah seslerinin gölgesinde büyüyen sessiz bir bağ… Aksa, bu vahşi coğrafyada hem hayata tutunmayı öğrenecek hem de o siyah gözlerin ardındaki en derin, en dokunulmamış yarayı iyileştirmeye çalışacaktı.

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!