“Biz ateşle su gibiyiz,” dedim. “Buhar olur, göğe yükseliriz,” dedi. 🔥💧☁️

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Tim komutan yardımcısı bir üsteğmen olarak askerliğine devam eden Furkan`ın timine yeni biri gelir. Bu kişi ne tam olarak doktor ne de tam olarak askerdir ama yine de başında bordo beresi vardır. Aylar önce geçirdiği bir kaza yüzünden analjezi-acıya duyarsızlık- hastalığına sahip olan ve askerlik mesleğine devam edebilmek için bunu herkesten saklayan Furkan için timine gelen Ceylan bir tehdit mi, bir silah arkadaşı mı, yoksa hayatının anlamı mı? Öğrenmek istiyorsanız kitabıma göz atabilirsiniz. (Olabildiğince İslam`a aykırı içerik bulunmaz.1& üzeri, -asla- yoktur.) *** "Emredin komutanım!" diye hafif bir sesle bağırdım. "Omzuna bak!" deyince başımı askeri bir sertlikle omzuma eğdim ve baktım. "Ne görüyorsun?" dedi yine sert bir şekilde. "İki yıldız komutanım." "İki yıldız hangi rütbe oluyor asker?" dedi ama asker kelimesini yalnızca yüzbaşı kullanırken sevmiyordum çünkü bir nevi ölüm fermanınız gibi bir şeydi. "Üsteğmen, komutanım." "Aferin, şimdi yanındaki hanımefendinin omzuna bak!" Bakışlarımı Ceylan`ın rütbesinin olduğu tarafa çevirdim. "Ne görüyorsun üsteğmenim?" "Komutanım aslında çok da sorun değil-" diyecek oldu Ceylan ama Burak Yüzbaşı delici bakışlarını Ceylan`a çevirerek "Sen karışma!" deyince Ceylan "Emredersiniz komutanım." diyerek sustu. Yüzbaşı da sorusunu yineledi. "Ne görüyorsun üsteğmenim?" "İki yıldız ve altında inca bir çizgi komutanım." "O hangi rütbe oluyor?" "Kıdemli üsteğmen, komutanım." "Hanginizin rütbesi daha yüksek üsteğmenim?" diye sordu yüzbaşım. Yüzbaşının galiba en sevdiği şeylerden biri de birine ceza vermeden önce ona hatasını tane tane söyleterek sürüm sürüm süründürmekti. Kendisine doğrudan söylemedim ama alnımdan akan terler bu işi çok güzel başardığını gösteriyordu. "Ceylan komutanımın, komutanım." "O zaman ne diye sen cevap veriyorsun? Yat yere! Şınav pozisyonu al!"

Bir insan tim arkadaşı ile düşman olabilir mi? Olabiliirmiş. Peki o tim arkadaşı ile aşk yaşayabilir mi? Onu göreceğiz...

Bekleyiş. (Asker & Asker) "Çünkü benim ruhum hâlâ o karanlık odada işkence görüyor…" Şahin Timi’nin Kıdemli Üsteğmeni Gazel Türkoğlu, dört yıl önce timiyle birlikte bir baskın operasyonuna çıkar. Fakat o operasyon, onun dört yıllık esaretin başladığı gün olur. Ölümleri izler. Ölümü hisseder. Ölümlere sebep olur. Ölümün her gün yanı başında olduğu bu esaret, ona yalnızca acıyı ve kayıpları değil, yaşaması için bir sebep de vermiştir. İntikam. Öldükleri düşünülmesine rağmen bir görev sonucu ulaştığı bilgiyle Şahin Timi’nin izini süren, Ayaz Timi’nin komutanı Yüzbaşı Atlas Karahan, timiyle beraber onu bu cehennemden kurtarana kadar Gazel karanlıkta kalmış bir ayçiçeği kadar solmuş, ancak aynı zamanda karanlığın dipsizliğine rağmen umudun en saf bekleyişiyle yaşatmıştır kendini. "Biz artık ölümü bekleyen cesetlerdik." En zoruydu, savaşın içinde "her şeyim" dediği her şeyin ondan koparılması. Kökünden sökülen bir çiçeğin yeniden yaşam kurmaya çalışması gibiydi. Noktayı koyarak pes edebilirdi. Ama intikam hâlâ alınmamıştı. Ve bazı savaşları, yalnızca hayatta kalanlar kazanabilirdi. İntikam diyerek gözünü tamamen kararttığı bu yolda aslında her şeyin bir kolezyuma dönüşmesi ve onun ortasına av sıfatıyla konulduğunu öğrenecekti. Hayatın en karanlık yüzünü görmüş ve koca bir örgütü kendisinin dilsiz olduğuna inandıran o kadın, konulan kuralları yeniden yazacak kadar ezber bocacaktı. Umut olduğu sürece bekleyiş daima vardır. Çünkü her bekleyiş, başka bir bekleyişe kapı açar. "Hayatımı kurtardınız, teşekkür ederim." "Hayatımı kurtardım, rica ederim." İlk yayım tarihi: 08.01.2025 Kitabın geçtiği yıl 2025`tir. Bu kitaptaki olaylar ve kişiler, yer, mekan ve zaman tamamen kurguda ibarettir. Gerçekle hiçbir alakası yoktur.

Bir kızın komutan babasının yanındaki askere asık alması

Erkek Kardeşi yüzünden evliliğe mahkum bırakılan kadın Kız Kardeşi yüzünden zorla evliliğe mahkum bırakılan adam

Asker kurgusu dur Başrolleri -MUSA SANCAR -CEYDA ÖZER

Asker ve Eczacı aşkını anlatan bir kitap

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

“Unutmak bir seçimdi… hatırlamak ise bedeli olan bir savaş.”

Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

"Bana işimi öğretmeye çalışma Yüzbaşı. Kadın olduğum için beni küçümsemeye kalkarsan, zararlı çıkan sen olursun."Herkes onun bir efsane olduğunu sanıyordu; klavye başında orduları kör eden, sistemleri birer kağıt gibi yırtıp atan görünmez bir gölge... Ama kimse Oyunbaz’ın, Hakkari’nin buz kesen ayazında, keskin gri gözleriyle ölümü bile titreten Kıdemli Üsteğmen Asena Yılmaz olarak sahaya ineceğini tahmin etmemişti.Asena, yeni atandığı timi bir cehennemin ortasından söküp aldığında, sadece düşmanlarının değil; kehribar gözlü, şüpheci Yüzbaşı Ulaş Ateş’in de tüm dünyasını altüst etti. Ulaş için o, çözülmesi gereken tehlikeli bir bilmeceydi; Asena içinse Ulaş, sabrının sınırlarını zorlayan bir engel.Dağdaki kanlı pusulardan, aile sofrasındaki gerilimli sessizliğe; mutfaktaki intikam dolu bir kahveden, karanlık sokaklardaki bıçak sırtı kovalamacalara uzanan bir hikâye...Asena’nın o fırtınalı gri bakışları ardında sakladığı sırlar açığa çıktığında, Araf Timi için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Babası şehit olan Umay annesi ve üvey babası tarafından sevilmezdi.Kardeşi olması üzere annesinin onu evden atmasından sonra yolda Alp ile tanışan Umay`ın hikayesi o an başlar.Alp`in taşınması ile ayrılan bu ikili yıllar sonra Umay`ın öğretmen Alp`in polis özel harekat olarak tanışırlar. Doğu`ya atanan Umay`ın terörisler tarafından kaçırılmasıyla tekrar tanışırlar.Peki bundan sonra ne olacak?

Merhaba ben Ülkü Ulu herşey o akşam eve gelince telefonuma gelen aramayı açmamla başladı...

Asker/istihbaratçı kurgusu ALYA’NIN YOLU SERİSİ: GÖK TİM VE İSİMSİZLERDEN KILIÇ`A KİTABININ DEVAMIDIR.⚔️⚔️⚔️ SON KİTAP OLUP YOLLAR VE SONLARINI GÖRECEĞİMİZ BİR YOLCULUK! ( Tüm kitaplardan daha uzun olacak😁) HADİ SENDE HİKAYENİ SEÇ! BİR VARMIŞ... BİR YOKMUŞ MU? EVVEL ZAMAN İÇİNDE Mİ? ALYA`NIN HAYATI HİÇ OLMADIĞI KADAR DEĞİŞECEK, KARŞISINA ÇIKAN YOLLARDAN HANGİSİNİ SEÇECEK? HANGİ SONU SEÇİP KADERİNİ ÇİZECEK? PEKİ GEÇMİŞ TEKRAR MI TEKERRÜR EDECEK? BELKİDE ALYA HİÇ UMMADIĞI BİR HAYATI SIRTLANACAK... SONLAR NE OLACAK PEKİ... HADİ BU YOLU BİZ SEÇELİM. SONU DA BİZ YAZALIM.

kurtlar sofrasına hoş geldiniz..

Bazı şehirler insanı çağırmaz… insanı değiştirir. Bengü, İstanbul’da düzenli bir hayat kurmaya çalışan genç bir doktordu. Ta ki bir gün, Trabzon’un sisli dağlarında görev yapması için gelen teklif masasına bırakılana kadar. Bir yıl boyunca bu şehre alışmış olan en yakın arkadaşı Çiçek, onu kendi dünyasına çağırıyordu. “Burada hayat başka,” diyordu. “Gel, gör.” Bengü sonunda “evet” dediğinde, bunun sadece bir görev değişikliği olduğunu sanıyordu. Ama Trabzon’a vardığında her şey düşündüğünden çok daha farklıydı. Dağlar, köyler, ulaşılması zor yollar… Ve o yolların içinde sürekli karşısına çıkan bir adam: Hazar. Disiplinli, sert, susmayı bilen bir asker… ve bir timin komutanı. Bengü ile Hazar’ın yolları ilk başta sadece görevlerde kesişti. Ama zamanla, her karşılaşma bir şeyi değiştirdi. Bir bakışı anlamaya, bir sessizliği çözmeye, bir mesafeyi yok etmeye başladı. Çünkü bazen insan bir şehre gitmez… bir insana gider. Ve bazı hikâyeler, sislerin en yoğun olduğu yerde başlar.

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Bir Emrin Bedeli...

Beni ailem bile sevmemişti başkası mı sevecekti?.. Hiç sanmıyorum. Ben Vatan için doğmuş gibiyim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan, varsın canını iste verecek olan bir askerim. Evet, duydunuz kaybedecek hiçbir şeyim yok , olmayacakta...

arkadaşlar önceki hesabıma giriş yapamadım burdan devam edeceğiz açıklama:bazen dağlarda bazen nefesin kadar yakın bazende çok uzaklardan size bakan 9 kişi~GECE TİMİ

ben kimseye aşık olmam dersin ya olursun ,bende dedim oldum hemde iki defa birinden hançer yersin paramparça olur etrafa dağılırsın ,biri gelir o parçalar eline batacağını bile bile ellerindeki kanlarla o parçaları toplar sarar hançer yarasını kapattırır vatan aşkının yanına bir de kendi aşkını ekler .Askeriz diye duygusuz değiliz aksine Askeriz diye daha duyguluyuz gidenin birdaha dönmeyeceğini bildiğimiz için...