Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Öncelikle şunu söylemek isterim kitabın kapağında bir sürü spoil gizlidir 🙃 Onlar şuan karsımdaydı benimse elimden sadece izlemek geliyordu kendimi açık edersem görevde biterdi ben yüzbası hilal kaya diğer bir şekilde mat

Onların yolları bir tesadüf eseri kesişmedi; kader, bu iki farklı dünyanın insanını aynı gökyüzünün altında sınamak için çok önceden ağlarını örmüştü. Bu hikâyede sadece ilk görüşte filizlenen naif bir aşkı değil; savaşın soğuk nefesini, ayrılıkların kavurduğu yürekleri, gözyaşının tebessüme karıştığı anları, köyün bitmek bilmez entrikalarını ve hayatın onlara sunduğu o tuhaf, trajikomik sürprizleri okuyacaksınız. Şimdi, derin bir nefes alın ve sarp dağların eteklerinde, tozlu köy yollarında başlayan bu serüvene adım atın. Pusulanız kalbiniz olsun. 🧭

Bir soykırımın küllerinden, hiç öpülmemiş bir yaranın sızısı doğdu. Toprak kan kokuyordu, gökyüzü ise hıçkırık. --- Annesinden ona kalan tek miras; ruhuna kazınan o ağır isimdi. Büyüdü... Karanlığın içinde, şiddetin gölgesinde, masumiyetini parça parça bıraktı. Ama kalbi, kardeşinin yorgun adımları için atmaktan hiç vazgeçmedi. Zulmün her türünü gördü; bedeni bir hapishane, ruhu bir enkaz oldu. Zorla içirilen zehirler, sönmeyen sigara izleri... Güneşi unutmuş bir kadının, imkansız kaçışı. Ve bir gün, namluların ucunda şafak söktü. Çelik kadar sert, deniz kadar derin bakan o bir çift gözle karşılaştı. Kurtuluş; bazen bir üniformanın heybetinde, bazen de bir askerin merhametinde gizliydi. Şimdi, küllerinden doğma vakti. İşkenceyle düğümlenmiş bir geçmiş, tutkuyla örülmüş bir geleceğe teslim olacak. --- İki yaralı ruh. Tek bir savaş. Ve her şeyi yakmaya hazır bir intikam. "İsmim bir yara iziydi, aşkın ise o izi kapatan en sıcak ateş." Not: Kitapta geçen kurum kişiler bütün olaylar hayal ürününden ibaret olup gerçekle ilgili bütün benzerlikler tesadüften ibarettir. Korku, şiddet, argo ve olumsuz örnek içerebilecek davranışları içermektedir. İyi okumalar dilerim.

Bir vatan ,iki hikaye, tek Kader

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

8 yıl sonra yiğit asket gökçe öğretmen olmuştur ve bir 23 nisan gösterisinde tekrar karşılaşırlar

TÜRK GÜLÜ LAKAPLI BİR TÜRK SUBAYI BAŞKA BİR TİMİN BAŞINA ATANIR. BİR TİMDE İKİ YÜZBAŞI İKİ BAŞ OLUNCA NASIL SORUNLAR ÇIKIYOR YA DA NASIL BİR TİM OLUŞUYOR? KADER ACABA ONLARA NE GETİRİYOR?

Şehit askerin reankarnasyonla 17 yaşına dönmesi o sürede gerçek ailesini daha erken bulup yaşanacak olaylar

Annesini doğumunda, Babasını bir baskında kaybeden Ceyda`nın hayatta tutunmaya çalışırken, karşısına çıkan bir beyefendi ile tüm Hayatı altüst oluyor. Zorlukları atlatıp bu beyefendi ile bütün oluşu anlatılıyor.

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ankayım ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

HATT-I HAREKÂT: KESİT Kuzey Irak’ın keskin ayazı, sığınağın taş duvarlarını yalayıp geçerken içerideki sessizlik, bir bombanın piminin çekilmesinden hemen önceki o tekinsiz ana benziyordu. Yüzbaşı Baras, önündeki haritaya bakmıyordu; bakışları, titreyen mum ışığının duvarda oluşturduğu düzensiz gölgelere saplanmıştı. "Komutanım," dedi Üstçavuş Çakır, sesindeki o her zamanki neşeyi bu kez bir kenara bırakarak. "Tim hazır. Sızma için emir bekliyoruz. Ama... İyi misiniz? Yine o uzaklara bakıyorsunuz." Baras, başını yavaşça kaldırdı. Gözleri, Çakır’ın üzerinde bir namlu gibi gezindi. Bu adamın ruhu, on sekiz yıl önce Erzurum’un Palandöken eteklerinde bir kar fırtınasına kurban verilmişti. O günden beri Baras, yaşayan bir ölüden ziyade, nefes alan bir mekanizmaydı. "Benim iyiliğim ya da kötülüğüm senin merminin hızını değiştirmez Çakır," dedi Baras. Sesi, vadiye çöken sisten daha pürüzsüz ama daha dondurucuydu. "Sen kendi hattına odaklan. Biz buraya iyileşmeye değil, yok etmeye geldik." Baras, elini gayriihtiyari göğüs cebine attı. Parmak uçları, üniformasının sert kumaşının altındaki o yumuşak, eski bez parçasına değdi. O küçük kumaş artığı, Baras’ın mermerleşmiş göğüs kafesinin içindeki tek canlı hücreydi. Efsun’un o karlı gecede uzattığı, yamalı bebeğin kopan kalbi... Dışarıda rüzgâr uğuldarken, Baras’ın kulaklarında on sekiz yıl öncesinin çığlığı yankılandı: "Gitme Baras! Söz vermiştin!" Baras, telsizin mandalına bastı. Geçmişi de, geleceği de o an için sildi. Şimdi sadece barut kokusu ve emirler vardı. "Pençe Timi, hareket. Hedef imha edilene kadar durmak yok. Taviz yok, merhamet yok. Ben gidene kadar da kimse ölmeyecek. Bu bir emirdir." Karanlığın içine ilk adımı atan Baras oldu. Arkasında bıraktığı sadece sığınağın cılız ışığı değil, kendi çocukluğunun külleriydi.

Özel olarak yetiştirilen bir çocuğun 17 yıl sonra ortaya çıkan gerçek ailesiyle tanışması

Çocukluk aşkını yıllar sonra askeriyede bulan atillanın serüveni

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

“Üç yaşında kaçırıldı. Hafızasında silik hatıralardan başka bir şey yoktu. Gerçek ailesini, geçmişini, kim olduğunu bile unuttu. Ona öğretilen her şey mutlak gerçekti—ya da o öyle sanıyordu. Ama bir gün, hiç sormadığı sorular cevaplarını aramaya başladı. 22 yıl boyunca inandığı gerçekler sarsılınca, kendini tehlikeli bir oyunun içinde buldu. Peki, geçmiş onu kurtaracak mı, yoksa geri dönülmez bir karanlığa mı sürükleyecek?”

Kız kaçırılır orada işkence görür ancak bir gün bir plan yapar ve tam oradan kaçacakken bir yere dalar ve oradaki Türk askeri onu kurtarır...

yıllar once karıştırılan bebeklere şimdi ne oldu 17 yıl koskoca 17 yıl ailesi çocuğunu hiç sevmezmi,sevmezmiş benim ailem beni hiç sevmedi 10 yaşımda beni evden kovdular 2 ay işkence gördüm ama olsun şuan çok iyi bir mertebedeyim

“Deniz Ateş ve Fırat Demir’in öyküsü, sanki edebiyatın sakin bir nehirde akıp giden bir destanı gibi. Deniz, suyun huzurunu ve derinliğini taşıyan bir karakter iken, Fırat ise ateşin coşkusunu ve enerjisini yansıtan biri. Onların hikâyesi, her satırda su ve ateşin dans ettiği, masumiyetle örülmüş bir aşkın izini sürüyor. Her sayfada bu iki karakterin iç dünyalarına daha derinlemesine dalacak, onların zarif ve tutkulu romantizminin her tonunu hissedeceksiniz. Bu roman, edebiyatın zarif diliyle, su ile ateşin harmanlandığı bir aşk öyküsü sunuyor. İyi okumalar.”

Ben dağların kızıydım. İçimdeki fırtına her şeyden büyüktü.

Mutlu sonla biten bir hikaye

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Namlu askere, kalem diplomata emanetti. Ama oyunun kuralları değişti." ​28 yaşında bir asker, 24 yaşında bir diplomat. Aybars ve Burçe... ​Biri operasyonun görünmeyen yüzü, diğeri devletin en keskin dili. Sınırların ihlal edildiği, sözlerin bittiği o noktada; barut kokusu mürekkebe karışıyor. ​Gerçekler sadece birer dosya kağıdından ibaret değil, dökülen her damla kan bir imza. ​Kaçacak yer yok. Saklanacak sır çok. Peki, sen kimin tarafındasın? ​