Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

Bir tarafta 12 yıl önce bitmiş bir aşk Bir tarafta buz gibi iki insan

Teğmen (Üsteğmen olacak) Karanlık ölmeyi göze almış bir askerdi kaybedicek bir şeyi yoktu taki 19 yıl sonra ortaya çıkan sırla...

Askeri , gerçek ailem kurgusudur. Bu kitaba arada sırada bölüm gelecektir. ... 🌷

Küçükken çok iyi arkadaş olan Nehir ve Kaan, ailelerinin kavgası yüzünden farklı şehirlere gideceklerini bilmez. Büyüyünce Nehir ve Kaan`ın ilk karşılaşmaları şöyle olur: doktor olan Nehir, asker olan Kaan`ın ameliyatını yapar. İkiside birbirine aşina gelir ama hatırlayamazlar. İki çocuğun hayallerini çalmıştı aileleri ama kader izin vermemişti.

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Balkan ve Hristiyan bir doktorun mezun olduğu gün önünü kesen bir araba sonucunda tüm hayatı değişir ve Şırnağa gitmek zorunda kalır. Orada tanıştığı asker sayesinde bütün planları değişir fakat asker gerçekleri öğrendiğinde tüm her şey altüst olur.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Aylin küçük bir kasabada büyümüş,bal rengi gözleriyle herkesin dikkatini çeken bir kızdı çocukluk yıllarında kapı komşusu olan sarp ise onun en yakın arkadaşıydı. Bir gün Aylin`i hayatı babasının vefatıyla tamamen değişti. Annesiyle birlikte anneannesinin yanına taşındılar ve o mahalleden sessizce ayrıldılar. Yıllar geçti. Aylin öğretmen oldu ve ilk görev yeri olarak Mardin`e atandı . Köylere yardım götürdüğü bir gün karşısına çıkan bir asker ona, garip bir şekilde tanıdık geliyordu. Ama bir türlü nereden hatırladığını çıkaramıyordu. O asker ise onu ilk bakışta tanımıştı Bal rengi gözlerinden.... Ve yıllar önce ona verdiği "yusufçuk kolyesinden"

Yüzbaşının muhabire olan zaafı.

Beni ailem bile sevmemişti başkası mı sevecekti?.. Hiç sanmıyorum. Ben Vatan için doğmuş gibiyim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan, varsın canını iste verecek olan bir askerim. Evet, duydunuz kaybedecek hiçbir şeyim yok , olmayacakta...

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

Aşk hiç beklemediğin bir anda karşına çıkar... Hayattaki tek amacı ailesinin intikamını alkmak olan Üsteğmen Özkan Oğuz Mengütay... Yaşadığı her zorluğa rağmen hayata güzel bakan etrafına neşe saçan Hemşire Aden Altay... Gelin bu güzel hikayeye hep birlikte ortak olalım Kurgu ve karakter isimleri bana aittir

İlk tayini Hakkari olan Aydan Mihri Yılmaz hayatını değiştirecek olan Batuhan Korkmaz ile tanışır ancak henüz bu adamın hayatında önemli bir role sahip olacağından habersizdir. Aynı zamanda Batuhanda yıllarca aşık olduğu gizemli kızın izini sürerek yaşarken aniden hayatına giren Aydan Mihri`nin tüm düzenini bozacağından habersizdir. İkilinin nefretle başlayan ilişkileri aşka dönüşür mü? yoksa ikisini de düşmana mı çevirecektir?. Hadi gelin onların bu hikayelerini beraber okuyalım.

yüzbaşı bir asker ile avukat kadının aşkı

"Seviyorum, deyip de umut verdikten sonra çekip gidenlerin arkasında bıraktıkları enkazlara..." KÜL VE KEHLE: "Bazı insanlar doğarken ölür, bazıları ise ölürken yaşamayı öğrenir." Sevda, bazen iliklenen bir kaban düğmesinde bazen de sessiz ama keskince dökülen bir gözyaşında saklıdır. Ama bu hikâyede sevda; hem katil hem de maktul... Ölüm, bazen toprağın altına girmek değil; yaşarken giyilen bembeyaz bir kefendir. Çünkü bu hikâyede kurtuluş celladına âşık olmakta değil; celladınla birlikte yanmayı göze almaktadır. *Herkesin hududu, çizdiği keskin ve bariz olan bir sınırı varken; onlar yaşamanın ne olduğunu anlayabilecek miydi?* ***** Kitabımın tüm hakları bana aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemlerin yapılacağını belirtmek isterim.

Eskiden birbirini seven iki insan... Yüzbaşı Batuhan Sancaktar ve doktor Alara Beliz Ege. Küçük bir Karadeniz köyündeki sağlık ocağına atanan Alara Beliz Ege`nin aklından eski sevgilisi ile karşılaşacağı hiç aklına gelmiş miydi? Hayır, gelmemişti. Peki buna sadece tesadüf denebilir miydi? Hayır, denemezdi. 🥀 “𝘒𝘢𝘳𝘢𝘯𝘧𝘪𝘭 ç𝘪𝘤ç𝘦ğ𝘪 𝘨𝘪𝘣𝘪𝘺𝘥𝘪𝘬 𝘣𝘪𝘻. 𝘒𝘰𝘬𝘶𝘮𝘶𝘻 𝘦𝘵𝘳𝘢𝘧𝘢 𝘣𝘢𝘩𝘢𝘳ı 𝘮ü𝘫𝘥𝘦𝘭𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯, 𝘬ö𝘬𝘭𝘦𝘳𝘪𝘮𝘪𝘻𝘥𝘦 𝘬𝘰𝘱𝘢𝘳ı𝘭𝘮𝘢𝘯ı𝘯 𝘴𝘢𝘯𝘤ı𝘴ı𝘯ı 𝘺𝘢şı𝘺𝘰𝘳𝘥𝘶𝘬.” 🥀

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

"Sana bir emir verdim küçük kız," dedi, sesi viski kokusuyla harmanlanmış vahşi bir hırıltı gibiydi. Belindeki silahın soğuk namlusu tenime değerken, o simsiyah gözlerini üzerime dikmişti. "Şimdi, hemen burada... Soyun!" dediğinde kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Parmaklarım elbisemin fermuarına giderken titriyordum. "Hepsini mi?" diye fısıldadım safça. Dudakları alaycı bir kıvrımlarla büküldü, kulağıma yaklaşıp o yakıcı nefesini bıraktı: "Tek bir parça bile kalmayacak, senin her zerren artık benim karanlığıma, benim yatağıma ait..."

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Akgün ailesinin babası tarafından istenmeyen bir kız çocuğu olarak dünyaya gelen Ayça, hayata bir sıfır geride başladı. Daha doğduğu anda hissettiği yalnızlık, onun kaderi gibiydi. Babasının gözünde değersiz bir yükten ibaretti. Bu acı gerçek, Ayça`nın kalbine derin bir yara açmıştı. Henüz dokuz yaşındayken, babası onları terk etti. Zaten yeterince sevilmemiş hissederken, şimdi bir de babasının yokluğuyla sınanıyordu. Annesiyle birlikte, tutunacak tek dalı olan anneannesinin yanına sığındılar. Bu süreçte Ayça büyüdükçe içindeki vatan sevgisi de arttı. Yüreğinde filizlenen bu sevgi onu asker olmaya itti.

İnsan bazen susarak büyür. Sevgi yerine korkuyla, şefkat yerine sabırla. Bazı çocuklar hayata erken alışır. Yük taşır, iz bırakır, ama ses çıkarmaz. Yıllar geçer, her şey içte birikir. Sonra bir gün, hiç beklenmeyen bir anda, biri çıkar. Karanlığı yarar, yalnız olmadığını hatırlatır. O andan sonra hayat aynı kalmaz. Bu satırlar, ayağa kalkmayı seçen birinin izidir. Geçmişi değiştiremese de, geleceğini kendi elleriyle kuran birinin.

Taş gibi adam Taş gibi adamdı az konuşandı Çok enteresandı yandı, yandı... sonunda kafayı sıyırmıştım gülerek şiiri söylemeye devam ettiğimde karşımdaki adamın sabrını sınıyordum resmen - güzelim sakinleşmeye çalışıyorum ama sen sürekli sınırlarımda dolaşıyorsun - işaret parmağımla kendimi göstererek ben mi dedim - evet sen güzelim sinirlenmiştim bir tek senin sınırların mı var korkusavar benim de sınırlarım , kırmızı çizgilerim var sen onları ihlal edebiliyorsun ben artık sınırlarında olmak istemiyorum senin kalbinde olma... cümlenin devamını getirmeye cesaretim yoktu her neyse saçmaladım işte. yüzümde saklayamdığım kırgınlıkla baktım gözlerine keşke ikimizinde ortak sınırları olsa kesişim kümesi gibi.. korkut yüzüme uzun uzun bakıp iç geçirdi yanıma yaklaştı kulağıma fısıldadığı cümleler yüzünden vücudum sanki yaşam fonkiyonlarını yitirmişti - sınırlarımı yavaş yavaş yok ettiğinin farkında bile değilsin beni kendi sınırlarının içine aldın kardelen çiçeğim. belki de sana sınırsızım . not - -