Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ankayım ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Küçükkenn birbirinden hoşlanan iki kişi arasına askerlik girer, uzak kaldılar, fakat Murathan askerlikten bir kaç süre izinliyse..

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Dört pilot. Tek filo. Ve her şeyden üstün tuttukları bir görev… Teğmen Asena Yıldız ve ekip arkadaşları Cihangir Arslan, Kaan Demir ve Yavuz Karaca, Türk Hava Kuvvetleri’nin seçkin pilotlarıdır. Gökyüzünde başlayan sıradan bir görev, onları beklenmedik olayların içine sürükler. Dostluk, fedakârlık ve vatan sevgisinin sınandığı bu yolculukta, bazı kararlar sadece bir görevi değil, hayatları da değiştirecektir. Çünkü bazen bir pilotun en büyük gücü kullandığı uçak değil, uğruna uçtuğu değerlerdir.

Linanın , Annesinin ardında bıraktığı sessizlik, onun hayatını bir daha eskisi gibi olmayacak şekilde değiştirdi. Boş, anne sevgisi olmadan bir evde büyürken, geçmişin yükünü ve başkasının günahını omuzlarında taşıdı. Her sabah ettiği dualar, sadece kendisi için değildi… Affedilmesini istediği bir ruh vardı. Ama kader, onu hiç beklemediği bir yola sürükledi. Bir anlaşma… Bir evlilik… Ve kalbini hiç tanımadığı bir adama emanet etmek zorunda kaldı. Bazı yaralar zamanla geçmez. Bazıları… sadece başka bir hayata dönüşür.

Anlaşmalı evlilikten aşka

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

"Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam?" Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir. ____ Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen Ayyıldız Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

"Bazı yaralar görünmez bazı bağlar kopmaz" Askerî operasyonların gölgesinde, geçmişinin yükünü sessizce taşıyan Tuna Ulu ve timinin hikâyesi... Her görev yeni bir tehlike, her dönüş yeni bir sınavdır. Sadakat, kayıp, dostluk ve kardeşlikle ayakta duran bu ekip, yalnızca karşılarındaki düşmanla değil, geçmişlerinin bıraktığı izlerle de mücadele etmek zorundadır. Tuna, yıllardır kaçtığı gerçeklerle yüzleşirken yanında onu anlamaya çalışan insanlar vardır. Özellikle Defne`nin varlığı, zamanla ikisinin de beklemediği bir bağa dönüşmeye başlar. Ancak bazı duvarları yıkmak, en zorlu operasyondan bile daha zordur. Bazı sırlar yıllarca saklanır. Bazı kayıplar hiç unutulmaz. Ve bazen en büyük savaş, insanın kendi içinde verdiği savaştır.

Babası komutan olan bilge ve ona aşık babasının askeri ege arasındaki gizli başlayan aşk

Gözlerini saklamak için lens kullanan kadın ve gözlerini yıllarca hayal eden adam. Çocukluğundan beri bir çok travmayla büyüyen Üstegmen Asel Keskin ve lisede gördüğü kızın yıllarca gözlerini unutamayan Yüzbaşı Boz Ateşoğlu bir gün hiç ummadıkları bir şekilde karşılaşırlar. İnsanlara karşı duvarları olan Aselin ön yargılarını Boz yıkabilecekmi? Anlatılmayan ve söylenmeye her şey insanın ruhunda bir iz bırakmaya mahkumdur. Kendini bu mahkumiyyete teslim etmekse insanın en büyük yanlışıdır. Asel bu yanlışı düzelte bilecekmi? Vatan, aile,arkadaşlık,aşk kurgusudur. (NOT):HİKAYEDE GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE KİŞİLERİN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR.HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

"Şafak lalesi gibisin sen göksu!" diye çıkıştı Alp, o her şeyi bilen 8 yaşındaki edasıyla. ​5 yaşındaki Göksu, o bol kirpikli mat yeşil gözlerini kocaman açarak şaşkın şaşkın Alp’e baktı. Düz acı kahve saçları omuzlarına dökülürken ufacık elleriyle montu bırakmadı ve merakla sordu: ​"O ne demek ki? O ne?" ​Alp, Göksu`nun bu şaşkın haline bakıp dayanamadı, o bilmiş çocuk tavrıyla hemen açıklamaya girişti: ​"Okulda öğretmenim öğretti. Şafak lalesi demek, hiç yanından ayrılmayan kişiler demekmiş. En karanlık gecede bile sabah olana kadar, şafak sökene kadar bekleyen, hep dibinde duran kişilermiş işte. Sen de benim dibimden ayrılmıyorsun!"

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

​"Bazı intikamlar sessizce büyür..." ⛓️✨ ​Babasının şüpheli kaybından 10 yıl sonra, intikam yeminiyle şerefli bir Üsteğmen olarak dönen Alperen… 🫡🦅 ​Ve yıllar sonra gittiği amcasının malikanesinde karşılaştığı iki büyük fırtına: 👁️💚 Gözlerinde ölümcül sırlar taşıyan ürkek, yeşil gözlü bir kız… 🚨 Ve tam o an gelen şok telefon: "Yüzbaşı Baran Çevik esir düştü!" ​Alperen, komutanını kurtarmak için sınır ötesinde kanlı bir pusunun ortasına atılırken henüz gerçeklerden habersizdi: 💥 🎭 Amcası, o terör örgütünün başındaki karanlık gölgenin ta kendisiydi! 💔 Malikanede esir gibi duran o solgun kız ise, kurtarmaya gittiği yüzbaşının öz kızıydı! ​Vatan sevgisi, ihanet ve imkansız bir aşk… 🫀🍂 Her adımı önceden sızdırılan bir savaşta, Alperen bu kördüğümü çözebilecek mi? 🩸👀

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

“Unutmak bir seçimdi… hatırlamak ise bedeli olan bir savaş.”

Birimiz dosyalara aşık disiplinli bir savcı, diğeri operasyonlara doymayan egoist bir binbaşı. Aramızdaki tek ortak nokta, birbirlerini bir kaşık suda boğma isteği! "Sürekli karşıma çıkıp duruyorsunuz Savcı hanım. Bana aşık olduğunuzu düşünmeye başlayacağım." dedi egoist pislik! "Bende sizinle aynı düşüncedeyim binbaşım. Beni takip ettiğinizi çoktan düşünmeye başladım."

17 yıldır kızlarının öldüğünü sanan BOZKURT ailesi yaşadığını öğrendiklerinde yaşanacak olaylar

Hava Harp okulundan mezun olduğu an Gökdoğan Timine katılması için emir alan nam-ı değer Azap, düşmanın kalbine azap olmak için kendisi gibi çaylak ekip arkadaşlarını toplar. Hepsi çok becerikli pilotlar olsa da, karakter olarak en sorunlu adamlardır. Onları hizaya getirmek, herkesin korkuyla kaçındığı bu adamları disipline etmek, Azap`ın en büyük emelidir.

İklil, bir askeri sevmenin ne demek olduğunu zamanla öğrendi. Bu; birini sevmekle birlikte, onu her kaybetme ihtimaliyle yaşamayı da kabul etmekti. Kılıç`ın hayatı emirlerle şekilleniyordu. Ani gidişler, yarım vedalar, tarihleri belli olmayan dönüşler... İklil`in hayatı ise beklemekle. Beklerken güçlenmeyi, korkarken dimdik durmayı, özlerken sessiz kalmayı öğrendi. Çünkü bazı aşklar el ele yürüyerek değil, uzaktan aynı gökyüzüne bakarak yaşanır. Her görev aralarına giren mesafeyi biraz daha büyütürken; her dönüş, sevgiyi biraz daha derinleştirdi. Ama o soru hiç değişmedi: Ya bir gün dönmezse? Ve Kılıç, her operasyona giderken geride bıraktığı kadının gözlerini düşündü: Bir kalp, hem vatanı hem aşkı aynı anda taşıyabilir mi? Bu, savaşın ortasında değil; Savaşın gölgesinde büyüyen bir aşkın hikayesi. Bazı aşklar Çiçekten bir Taç gibidir... Zarif görünür. Ama taşıması sandığımızdan daha ağırdır. ~ Bu kitapta geçen kişi ve kurumların tümü hayal ürünüdür. Kitaptaki olayların hiçbiri gerçek değildir.

"ne yaparsın yine ablanın mezarına gidip beni şikayet mi edersin?"