"Gündüzleri üzerini kapattıklarım ,geceleri beni boğuyor Yaman .Bu yüzden ben gündüzü severim. Ben güngüzelini severim. Baksana şu acınacak halime, evim yok , ailem yok ,arkadaşım yok." "Ben varım güngüzeli." ...

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

Doktor kuzey yüce acile bekleniyorsunuz yaralı asker var Kuzey hemen gitmişti acile ama nereden bile bilirdi yaralı asker "Yüzbaşı Savaş Pilotu Pamir miraç töngerdi"ama kuzey bilmiyordu tabi Pamir:Merhaba yakısıklı Muzey utanmıştı Peki bundan sonra ne olacaktı

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★

Gece ve gündüz birbirini takip eden döngüydü ama kimsenin bilmediği o döngüyü aynı zaman aynı saat ve aynı salise yaşan vardı işte o kişi bu döngünün noktası olmuştu Gerçek değil kurgu

Bir insanın sevdiği hep ölür müydü?...🥀

Operasyon dönüşü sağ kolundan hafif yaralanan Yüzbaşı Ateş, karizmayı çizdirmemek için timinden gizlediği iğne korkusu yüzünden revire girmek istemez. Ancak üsse yeni atanan inatçı ve idealist Doktor Eylül, onun bu mızıkçılığına izin vermeyerek onu sertçe revire sokar. "Kafadarlar Timi" pencereye üşüşüp arkalarını dönerek komutanlarıyla dalga geçerken, Eylül dikkatini dağıttığı Ateş`e aşıyı yapmayı başarır.

Gerçek olaylardan esinlenerek yazılmış bir kitaptır..

Asya Demir jandarma olmak için gitti askeri okulda daha ilk günden Uzman Çavuş Tahir Boratlı`nın dikkatini çekmişti. Jandarma olmaya yeminli inatçı bir kız ve onu göndermeye yeminli bir uzman çavuş

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Karadeniz’in bağrından Rize’den kopan bir yonca olan , Asena Fadime Mollaoğlu öğretmen olarak göreve gittiği Elazığ’da görev yapan Trabzonlu Kubat Şentürk ile yolları kesişir klasik askeri hayatlardan hikayelerden farkını okuyunca anlayacağınız bu kitap okunmayı bekliyor .

Biri mermilerin gölgesinde vatanı savunan Yüzbaşı Han Karahanlı , diğeri karanlığı tebeşir tozuyla aydınlatan Öğretmen Bilgi Ayaz ... İzmir`den Diyarbakır`a atanan Bilgi, öğrencilerine umut olurken kalbinin en zor sınavıyla yüzleşir . Sadece görevine odaklı Han`ın dünyası ise bu inatçı öğretmenle altüst olur . Kurşun seslerinin tebeşir tozuna karıştığı , aşkın mayınlı bir arazi kadar tehlikeli olduğu bu coğrafyada ; sevda mı galip gelecek yoksa yeminler mi ?

Vatanın gölgesinde büyüyen dört sert erkek,adaletle örülmüş bir aile ve karargâhın kalbinde zekasıyla devleşen bir kız kardeş... TSK`nın fırtına gibi iki Yüzbaşısı sahada omuz omuza çarpışırken, telsiz frekansında kural ihlali yapacak tek bir ses; "Sadece sen duyuyorsun güzelim... Dönünce o çayını içeceğim. " Devre kardeşliği, asker disiplini ve karargâhta gizlice yeşeren tehlikeli bir aşk... Korkut ve Sancak ailelerinin hikâyesine hoş geldiniz.

Ela`nın kalbinde sadece vatan sevgisi yatarken ummadık bir aşkın ateşine düşer.

"Vatan uğruna canımı bile veren ben sence sevdiğim kadın için neler yapmam"diyordu. Acaba gerçekten yapar mıydı? "Sen benim karanlığım, Gece`msin" diyordu. Onun parlaklığı gibi bende karanlık mıydım? Ne olursa olsun gece ve gündüz birbirini tamamlamaz mı?İkisininde bir döngüsü yokmu ?" Acaba mutluluk denen şey ikimizin birleşmesimi..."

Üsteğmen selin coşkun`un tayinin başka şehre çıkması ile bütün hayatının değişecek olmasını konu alır bu yeni şehir ona gerçek ailesini, aşkı ve yıllardır Hasret olduğu sevgiyi verecektir. Fakat her şeyin bir bedeli vardır peki selin nasıl bir bedel ödeyecek?

Kopan bir ipe sımsıkı bir düğüm atarsanız, ipin en sağlam yeri artık bu düğümdür. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan tek nokta yine o düğümdür

Askeri kurgu olan kitabım sızlerle buluşuyor. Yakın da çok iyi bölümler sizi bekliyor...

"Evlenmeniz lazım." Duyduğum cümleye karşı dondum kaldım o ise düz bir ifadeyle başkana bakıyordu. "Neyden bahsediyorsun." Şu anda sesimi düz tutmak için verdiğim çabayı bir Allah bir ben biliyordum. Arkasına rahatça yaslandı. "Ülkenin bekası için bu gerek." Bir elini masaya koydu. "Düğününüz Rusya`da olacak." Siktir Ahsa! Evet iç ses gerçekten siktir.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Bu hikâye bir kurgu olabilir. Ama içindeki acı, bekleyiş ve yarım kalan hayatlar gerçektir. Her şey bir emirle başlar. Bir görev verilir, bir tim hazırlanır. Ama hiçbir emir, geride kalanların yükünü anlatamaz. Bazı insanlar vardır… isimleri bilinmez, yüzleri hatırlanmaz. Ama onlar, birilerinin hayatı yarım kalmasın diye kendi hayatlarını yarım bırakır. Bu satırları yazarken şunu anladım: Kahramanlık, her zaman zaferle ölçülmez. Bazen en büyük kahramanlık… geri dönememektir. Onlar görevlerini yaptı. Kimisi döndü. Kimisi yarım kaldı. Eğer bu hikâyede bir yerde durup nefes aldıysan, bir karakterin acısını içinde hissettiysen… artık sen de bu yükü biliyorsun. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Ama asla unutulmaz...

Kaosun eşigindeki barut timi ve kıdemli üsteğmen Feyzullah Altıparmak. Barut timinden üsteğmen ateş,üsteğmen avcı,teğmen aşık, üstegmen keşanlı ve pkk terör örgütü uçurumun kıyısındaydı aralarinda sadece alçak kayalıklar vardı barut timinin mermileri bitmisti sadece 2 mermi kalmıştı koseye sıkışmışlardı ...

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.