Üsteğmen Asel Fırtına, sert mizacı, keskin dili ve kurduğu timiyle karargâhın en dikkat çeken subaylarından biridir. Onun dünyasında tek bir kural vardır: Kimseye boyun eğmemek. Ama bir gün karargâha yeni bir binbaşı gelir. Binbaşı Aslan Akkaya. Ve ilk işi, Asel’in kurduğu timin başına geçmek olur. İnatçı, özgüvenli ve sinir bozucu derecede sakin olan Aslan, Asel’in hayatını altüst eder. Üstelik aralarındaki çekişme sadece emir-komuta meselesi değildir… Çünkü Asel’in gece yanlışlıkla mesaj attığı gizemli kişi… Ormanlar Kralı… Meğer tam karşısında duran adamdır. Hakaretlerle başlayan mesajlaşmalar, meydan okumalarla devam eden görevler ve herkesin önünde yapılan mani düelloları… Ama asıl sürpriz henüz ortaya çıkmamıştır. Bazen kader, en büyük savaşları kalpte başlatır. Ve bazen en büyük düşman… en büyük aşkın olur.

Emirler sorgulanmazdı kalp en son dinlenen şeydi. Fakat kader ummadığı yerden vurur insanı..

“Berfin,” dedi, adımı ağzının içinde yuvarlıyordu. Gözleri üzerimde gezindi. “Anlamı ne?” Duruşumu dikleştirdim. Onun karşısında asla dik duramayacağımı, geçmişimin araya gireceğini biliyordum ama başka çarem yoktu. “Kalbi kar gibi temiz olan kadın demek.” Kelimeler ağzımdan dökülürken gözlerim vereceği tepkideydi. “Kar ilk yağdığında temiz olur, sonra dünyanın kötülüğüne kanar, pislenir.” Derin bir nefes verdi. “Senin gibi.”

Dili mühürlü bir firari, ruhu barut kokan bir muhafız.

Turan Efe Alp Berbat bir haldeyim. Bir ay olmuştu lan, koskoca bir ay yoklar. Hiçbiri yok. Ne dirileri ne de naaşları. İki gün önce sevdiğimin tabutunu gördüm. Arkadaşımın tabutunu gördüm. Şehit oldu diyorlar. Tabutlarında bile iki torba kum var lan... Kokusuna hasret kaldığım kadının öldüğünü söylüyorlar. Gözlerini görmek, sesini duymak için bile ölebileceğim kadının gözlerini kapatıp sonsuza kadar sustuğunu diyorlar. Ama ben hissediyorum, o yaşıyor. Ama lanet gelsin ki hiçbir şey yapamıyorum. Bu berbat meyhanede içmekten başka hiçbir şey yapmıyorum. Son iki haftadır olduğu gibi. İşe de gitmiyorum. Eve gidince biraz olsa bile unutmak için buraya geliyorum. Ama o gece gibi saçlı, okyanus gözlü kadını unutamıyorum. Geç buldum, erken kaybettim... Vaveyla uygulamasında`da mevcutdur. Kitap tamamen hayal ürünüdür. #asker #doktor #terskose #ask

DOKTOR KIZ VE ASKER ADAM 15 YILLIK MEVZU

21 yaşında bir Üsteğmen hayatına giren gerçek ailesi ve ortaya çıkan sırlar neler olucak...

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür; insanlar hayatın telaşında kaybolmuş gibidir. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Haftalardır yükselen uyarı sinyalleri, küçük saldırılar ve belirsiz patlamalar birikerek tek bir gerçeği işaret ediyordu: Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Devlet biliyordu. Onların hedefi bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu defa hata payı yoktu. Bu yüzden yıllardır gölgede çalışan iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Çalışma biçimleri, karar yapıları, yaklaşım tarzları farklıydı. Biri strateji ve zeka ile ilerlerken, diğeri saldırı gücü ve sahadaki refleksiyle düşmanı çökertecek yapıdaydı. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan tek gerçek vardı: Hiçbir güç, Türk milletinin dayanıklılığını küçümseyemez. Bu hikâye, o dayanıklılığın izini sürüyor. Gölgelerden yükselen bir düşmanı, karanlıkta büyüyen hesapları ve vatan için atılan her adımın arkasındaki bedeli anlatıyor. Her operasyon bir başlangıçtır. Her başlangıç yeni bir bedeli beraberinde getirir. Ve bu kez ödenecek bedel, kimsenin tahmin edemeyeceği kadar ağırdı. İki tim. Tek hedef. Kurt Timi düşmanı sarıp çökertirken, Turan Timi satranç tahtasının hamlelerini yöneten akıldı. Şimdi tarihlerinin en büyük tehdidine karşı birleşmek zorundalar. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Vaşak kod adlı kadın asker ve belalı hayatı. Tomris Türkiye`nin en başarılı kadın keskin nişancılarından biriydi, bunca zamana kadar daha çok özel görevlere katılmış birçok kişinin yapamazsın dediği noktaya ulaşmış ve Kıdemli Üsteğmen olmuştu.

Ülkedeki ilk kadın pilot olan İpek küçüklüğünde travmatik bir olay yaşadığı için yedi yaşından öncesini hatırlamıyordur. Bir gün başka bir time gönderildiğinde kendisini yıllar boyunca arayan ama kayıtlardan silindiği için bir türlü İpek`i bulamayan çocukluk arkadaşı Altay ile karşılaşır. Ama İpek hafıza kaybı yüzünden Altay`ı hatırlamıyordur. Altay olayları kavradığında bunu kabullenecek ve hayatına devam mı edecekti yoksa her şeyi açıkça söyleyecek miydi? Peki hatırlanmayan bir geçmiş unutulmayan bir çocukluk arkadaşına galip gelebilir mi? 🛩️ ``Yedi yaşından öncesi koca bir karanlık... Ama Yüzbaşı Altay için o karanlık hayatının en aydınlık parçasıydı.`` 🛩️ Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalıntı vb. işlemlerde yasal işlem başlatılacaktır.

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Ve en iyi şekilde emanetlerine sahip çıkacaklardı ...

Kızıl Tepe’de gece, mermiden daha soğuktu. Gözetleme kulesinin hemen altındaki revir çadırının önünde, jeneratörün hırıltılı sesi rüzgâra karışıyordu. Teğmen Asena, parmakları buz tutmuş olmasına rağmen geri adım atmadı. Karşısında bir dağ gibi duran Binbaşı Karahan, elindeki feneri yere tutmuş, gölgeler içinde devasa bir siluet gibi duruyordu. "Sana bir emir verdim Teğmen," dedi Karahan. Sesi, kayaların birbirine sürtünmesi gibi pürüzlü ve tehlikeliydi. "O hayvan ölecek. Bu dağlarda yaralıya yer yok, hele ki bir köpeğe ayıracak vaktimiz hiç yok. Silahını çek ve gereğini yap." Asena, Binbaşı’nın buz mavisi gözlerine, kendi kahverengi gözlerini bir mermi gibi dikti. Elindeki sargı bezini ve dezenfektanı bırakmadı. "Ben bu üniformayı can almak için giydim komutanım, ama sadece namlu karşısındakilerin canını. Bu canlı size ihanet etmedi. O mayını fark etmeseydi şu an bu karakolda yarımız eksiktik." Karahan bir adım yaklaştı. Aralarındaki mesafe kapandığında, Asena Binbaşı’nın üniformasından gelen o ağır barut ve keskin tütün kokusunu duyabiliyordu. Karahan, Asena’nın yakasına yapışacakmış gibi elini kaldırdı ama sonra durdu. Parmakları titriyordu. "Merhamet," dedi Karahan fısıltıyla, "bu coğrafyada seni zayıflatır. Bir gün tetiği çekmen gerektiğinde, o köpeğin bakışları gelir aklına. O zaman seni kim kurtaracak?" Asena, Binbaşı’nın elindeki fenerin ışığında, adamın sağ avucunun içindeki eski, derin nasırları gördü. O ellerin sadece silah tutmadığını, bazen gizlice bir canı beslediğini biliyordu. "Beni merhametim kurtaracak komutanım," dedi Asena, sesindeki titremeyi bastırarak. "Çünkü beni bu dağlara getiren şey nefret değil, koruma içgüdüsüydü. Siz de aynısını hissediyorsunuz, sadece kendinize itiraf edecek kadar cesur değilsiniz." Karahan’ın yüzündeki o sarsılmaz maske, ilk kez o gece çatladı. Elindeki feneri sertçe kapattı. Karanlığın içinde sadece ikisinin hızlı nefes alışverişleri kaldı. Binbaşı arkasını dönüp giderken, omuzlarının her zamankinden daha ağır olduğunu Asena ilk kez fark etti. "Yarasını sar o zaman Teğmen," diye gürledi Karahan, uzaklaşırken sesi karanlıkta yankılanıyordu. "Ama sabaha ayağa kalkmazsa, o sargıları kendi kefenin yaparsın." Asena derin bir nefes aldı. Dizlerinin bağı çözülmek üzereydi ama gülümsedi. Çakır’ın başını okşarken fısıldadı: "Gördün mü oğlum? O canavarın bile bir kalbi var. Sadece pas tutmuş, biz o pası sökeceğiz."

Biz, vatanın bağrından kopup gelen gençlerdik. Altaylar Taburunun birer ferdi, göğsümüzde yemin, ellerimizde toprağın kokusu… Ama her kahramanın yüreğinde bir boşluk, bir eksik hikâye vardır. Benim hikâyem Gözde ile başladı. Bir çarşı izninde, askeriyenin önünde… Kısa bir bakış, bir çarpışma… ve o an, zaman durmuş gibiydi. O gülüş, o mahcup bakış, adeta kalbime kazındı. Ve ben, unutamayacağımı biliyordum. Hayatım bir kadının etrafında dönmeye başlamıştı; iki sevda arasında sıkışıp kalmıştım. Bir yanımda mesleğim, görevim; öteki yanımda ise bir kez gördüğüm, adını bile bilmediğim kadına beslediğim o sessiz sevda. Ve kader, yıllar sonra yüreğimde sakladığım bu aşkı tekrar karşıma çıkarmıştı. __ Bu kitap; Altaylar`dan Serisi`nin İlk kitabıdır. YARIM KALAN SİGARA ise bu kitabın devam kitabı olacaktır.

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin

Bazı sevgiler şarkıyla başlar, bazı yaralar sessizce. 2011’de bir bahar günü, iki çocuk kalbi koridorlarda çarpıştı. Kerem “Bal böceğim” derken Aslı gülümsedi; ama içindeki korkuyu kimseye göstermedi. Çünkü sevgi, onun dünyasında hep acı demekti. On beş yıl sonra, İstanbul`un gri sokaklarında, ağır postalların altında hâlâ aynı şarkı çalıyor. Aslı artık istihbaratçı. Kerem ise çoktan geride kaldı… sandığı gibi. Hayat, bazen unuttuğumuz yaraları yeniden açar. Ve bal böceği, en sonunda iğnesini batırdığında geriye sadece bir şarkı kalır: Seni gidi bal böceği… Kim çözecek bu bilmeceyi?

Güldüğünü duydum. ‶Yıllar önce öptüğün yerlerin üzerine,ʺ dedi, alaycı bir ses tonuyla. ‶Şimdi yaralar mı açıyorsun, Üsteğmen?ʺ Dediğini beklemediğimden, bir an için gözlerimin yandığını hissettim. Doğruydu. Öperdim; tam gamzesinin üstünden öperdim. ‶Evet, aynen öyle yapıyorum.ʺ İçimde başlayan sızıntı hiçbir şekilde dışıma sızmıyordu. ‶Bazı şeyler yarayabilir ama yaralayadabilir, Komutanım.ʺ ‶Yara değil onlar, armağan. Öptüğün yerler hâlâ sahip olduğum yegâne toprağım. Yaradın bana ama yarasın da bana, Aslıhan. Ne yapmalı?ʺ Gözlerimin en içine baktı bilerek. Bunun da anlamını yalnızca o bilirdi. Sertçe yutkundum, duyacaklarımın beni parçalamasından korkuyordum. Önemli: Bu eser tamamen kurgusal bir distopyada geçmektedir. Karakterler, kurumlar, olaylar ve mekânlar hayal ürünüdür; gerçek kişiler veya olaylarla benzerlik tamamen tesadüfidir. Sert çatışmalar, psikolojik baskı ve toplumsal çöküş gibi unsurlar içerir, ancak bunlar herhangi bir davranış veya ideolojiyi yüceltme amacı taşımaz. Eser, kurgusal bir anlatı olarak değerlendirilmelidir. 20.02.2026 22.02.2026 21.30` 20.38`

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

Kadın askermi olur deyen herkese haddini bildireceğim

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Babası komutan olan bilge ve ona aşık babasının askeri ege arasındaki gizli başlayan aşk

Aşk bazen bir mahkeme salonunda başlar bazende bir savaşın tam ortasında alev & Altay görevleriyle kalpleri arasında sıkışırken kader onları aynı cümlede buluşturur .Bazı aşklar sesiz başlar bir bakışta bir dokunuşda bir kalp atışında Alev ve Altay görevlerinin sert dünyasında kalplerine söz geçiremeyen iki yaralı ruhdur ...❤️‍🔥🥀❤️‍🩹

En mutlu günü olan 22 Ocak artık onun için lânet bir gündü. O gün abisi acımasızca katledilmişti. Ve o da çok acımasızdı. Abisini katledenleri öldürmek için bir oyunun içine girecekti. O Kardelen Çetinkurt`du asla pes etmez, asla yıkılmazdı.

İlayda yıllar önce annesini kaybeder ve o gün bir yemin veri asker olup annesi bulmak için asker olur bir gün babası tarafından Siirte taini çıkar Siirte doğru yola çıkarken arabsına bir yabancı çapar Fakat bilmediği şey onun yıllar önceki çocuklu aşkıdır Peki gerçek ailesi ne ilaydanın haberi vardı nede gerçek ailesinin Instagram hesabım Efsane_yazarrr