Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Masallar çocuklar içindir. Ama bazı masallar, büyüklerin içindeki karanlığı anlatır. Kar, İstanbul`u bir gecede beyaza boyadığında, savcı Elfida Demir terk edilmiş bir binanın bodrumuna çağrılır. Yirmi yıl önce kaybolan genç bir kadının cesedi bulunmuştur. Kadının boynunda kırık bir gümüş kanarya vardır. Aynı kanarya, Elfida`nın çocukluğunda bir sığınma evinde duyduğu masalın da sembolüdür. O masalda kanarya ötmezse börüler gelmez. Ama kanarya susmayı reddeder. Ve bir yüzbaşı çıkagelir: Cihan Yılmaz. Dosyaya el koymak ister. Söylediğine göre bu cinayet sıradan değildir, devletin karanlık bir geçmişine uzanır. Ama Elfida için mesele devlet değildir. Onun için mesele, yirmi yıl önce kaybolan bir çocuktur. Ahmet. Küçük kanaryasını arayandır.

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!

Gökçe’ne benzer bir askeri kursu çok açıklama gerekmez özenerek yazdım

Onların yolları bir tesadüf eseri kesişmedi; kader, bu iki farklı dünyanın insanını aynı gökyüzünün altında sınamak için çok önceden ağlarını örmüştü. Bu hikâyede sadece ilk görüşte filizlenen naif bir aşkı değil; savaşın soğuk nefesini, ayrılıkların kavurduğu yürekleri, gözyaşının tebessüme karıştığı anları, köyün bitmek bilmez entrikalarını ve hayatın onlara sunduğu o tuhaf, trajikomik sürprizleri okuyacaksınız. Şimdi, derin bir nefes alın ve sarp dağların eteklerinde, tozlu köy yollarında başlayan bu serüvene adım atın. Pusulanız kalbiniz olsun. 🧭

"Sen benim asla vazgeçemeyeceğim sevdamın parçasısın ulaş ben seni nasıl bırakırım sen benim komutanımsın, arkadaşım, dostum, sırdaşım, sevgilim, aşkım, sevdam..." elimi göğsünün üstüne koydum "bu kalp bu beden benim seninle olduğum bu yol benim sevdama ait."

10 yaşındayken ailesinin katline şahit olan kız, büyüdüğünde intikam için geri dönen bir ölüm makinesine dönüşür. Bu hikayede karşısına çıkan herkes ve her olay onun için daha büyük bir sevgi ve mücadele kaynağı olur. [Bölümden] Sürücü kadın tam vadinin iki tarafını birbirine bağlayan köprünün ortasındaydı ki; bir tırın yolun diğer ucunu boylu boyuna kapatmaya başladığını gördü. Artık köprüden çıkış yoktu. Kapana kısılmış gibi görünüyordu. Bunu yüzündeki yarım gülümseme ile izleyen gözü kara sürücü başka çaresinin kalmadığını anladığı anda bir an bile tereddüt etmeden direksiyonu sola kırdı, köprü korkuluklarının olduğu tarafa. Eğer araçla gideceği yol kapatılırsa o zaman uçması gerekiyordu... Lordlar: Mafya değiller ama silahsız gezmezler. Yenilmezler ama çok şey kaybettiler Her şeyi bilirler ama size bildikleriniz unutturacaklar. ●Kendilerini beğenmişler ve siz onları daha çok beğeneceksiniz *Myr İlk Yayımlanma Tarihi: 11.11.16

KUZGUN PROTOKOLÜ “Bazı askerler ölmez. Sadece kayıtlardan silinir.” Türkiye’de varlığı inkâr edilen bir birlik vardı. Adları hiçbir dosyada geçmiyor, yüzleri hiçbir kamerada görünmüyor, öldüklerinde ise arkalarında sadece boş mezarlar kalıyordu. Onlara devlet değil, karanlık sahip çıkıyordu. Kağan Kuzgun da o adamlardan biriydi. Yıllar önce öldüğü açıklanan bir asker. Ama geceleri hâlâ görev yapan bir hayalet. Tek kuralı vardı: Duygu yok. Güven yok. Hata yok. Ta ki bir operasyonda hedefindeki kişiyi öldüremeyene kadar. Mira Arven…

Bekar bir anne herşeye rağmen hayallerinden vazgeçmeyip asker olmuştu ve karşısına çıkıcak şeylerden habersizdi bu hikayede kazanmayı kazanırken kaybetmeyi kaybederken kazanmayı sevinirken üzülmeyi üzülürken sevinmeyi ve daha nicesini ögrenecegiz ve sonunda bir çift yeşil göz bir çift mavi göze yenik düşecek. Üstegmen Deniz Alvina Albayrak Yüzbaşı Berk Atlas Kurtkan

Herşey çocukluğumda tanıştığım bir askerle başladı. Sonrasında o askerin kalbi sayesinde hayatıma tutundum. Onun kalbini bedenimde yaşatırken onun kalbinin içinde bana bıraktığı şeyleride yaşatmaya çalışıyorum. Peki başarabilecek miyim? Başarırsam sonuçlarına katlanabilecek miyim? Peki babamın yaralı bulduğu asker, geçmişimi kaldırabilecek mi? Kuzgun`un kalbini taşıdığımı öğrendiğinde gerçekler bana ağır geldiği gibi ona da ağır gelirse sonumuz ne olacak? Hayatımızdaki sırların bizi bu kadar bir birimize ittiğini öğrendiğimizde bunun altından nasıl kalkacağız?

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

Bazı insanlar kaybolur. Bazıları ise bilerek saklanır. Üsteğmen Morona KESKİN hayatı boyunca tek bir şeyin peşinden koştu: yıllar önce gözlerinin önünden alınan kız kardeşinin. Ama bir gün aldığı görev, onu sadece bir örgüte değil, yıllardır saklanan gerçeklere de sürükledi. BLM. Devletin karanlık tarafını ortaya çıkarmayı amaçlayan, varlığı inkâr edilen bir örgüt. Morona’ya verilen emir basitti: Örgüte sız. Liderini kendine aşık et. Bilgileri getir. Ama hiçbir plan, Karan LORAS’ı hesaba katacak kadar basit değildi. Çünkü bazı insanlar düşman gibi görünür. Bazıları ise gerçeğin ta kendisidir. Morona, görev ile gerçek arasında sıkışırken öğrendiği tek şey şuydu: İhanet bazen kurşunla değil, sevgiyle başlar. "Morona ne demek biliyor musun?" "Ekmek kırıntısı..." "Yalan," dedi dudaklarıma doğru. "Morona... Kıyamet demek," "Benim kıyametim."

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

" Kuzgun... " sesim fısıldar gibiydi. Ürkmemle geri adım attım ve duvara çarptım. " Kuğum, zarifim... " dedi tok ve canıma okuyan bir tonla. " Yaşıyorsun Kuzgun! " dediğimde sesim inanamıyormuş gibiydi. " Yaşıyorum Kuğu, senin için yaşadım. " gözümden bir damla yaş düştü. " Öldü dediler Kuzgun, yok o artık dediler. Komuta artık hep senin dediler. İstemedim. Sensiz komutan olamam dedim. Olacaksın dediler. " Yanağımı okşadı. " Olacaksın. Ölmedim ama komuta sende kalmaya devam edecek Kuğu. " Alnını alnıma yasladı. " Benim için yok dedilerse yok olmaya devam edeceğim, komutan kalmaya devam edeceksin. " hızla başımı iki yana salladım. " Olmaz, yine gidemezsin. " " Gitmeyeceğim ki. Hep yanında olacağım. Her gece çatıya geleceğim. Orda seni gördükten sonra yok olmaya devam edeceğim Kuğu. " dedi ve nefesi nefesime karıştı...

Unuttu hisleri bir kadını hatırlayan adam

Askeri kurgudur.. Kod adı: çakı... Herşeyini vatanına adamış bir asker... Kimsesi olmayan yalnızca bir kız kardeşi olan ,vatan sevdalısı,yiğit ,mert bir asker ... Kız kardeşinin teröristler tarafından vahşice katledilmesi üzerine ,tek başına savaştığı dev mücadelenin öyküsü ... Kimsesi olmayan biri neler yapabilir? Canını yaktığınız biri nasıl bir canavara dönüşebilir? İşte bunun öyküsü ... Keyifli okumalar ...

"Birimiz yaralı bir askerdi, diğerimiz onun yaralarına dokunmaktan korkan bir doktor... Ve o dağ başında, bizi birbirimize mahkum eden dört kış gecesi." Kaçmak için sığındığı o sağlık ocağında, hayatını kurtaran kadının esiri olacağını tahmin edemezdi Yüzbaşı. Dört günlük bir mahsur kalış, onları sadece fırtınadan korumadı; geri dönüşü olmayan bir yola, ucu açık bir anlaşmaya sürükledi. Önce zorunluluk, sonra bir imza... Söz bitti, esaret bitti ama oyun yeni başladı. "Bu evlilik ikimiz için de sadece bir kamuflaj, Doktor. Sakın sınırları geçme @Onsrafirtinasi kalemi ile..

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Bir doktorun küçük yaşında babasının terk edip gitmesi onun ise 13 sene sonra farklı bir ile gidip bir erkek ile tanışıp ilişkiye girmesi ve babasının orda bulunması ...

​"Bazı intikamlar sessizce büyür..." ⛓️✨ ​Babasının şüpheli kaybından 10 yıl sonra, intikam yeminiyle şerefli bir Üsteğmen olarak dönen Alperen… 🫡🦅 ​Ve yıllar sonra gittiği amcasının malikanesinde karşılaştığı iki büyük fırtına: 👁️💚 Gözlerinde ölümcül sırlar taşıyan ürkek, yeşil gözlü bir kız… 🚨 Ve tam o an gelen şok telefon: "Yüzbaşı Baran Çevik esir düştü!" ​Alperen, mentorunu kurtarmak için sınır ötesinde kanlı bir pusunun ortasına atılırken henüz gerçeklerden habersizdi: 💥 🎭 Amcası, o terör örgütünün başındaki karanlık gölgenin ta kendisiydi! 💔 Malikanede esir gibi duran o solgun kız ise, kurtarmaya gittiği yüzbaşının öz kızıydı! ​Vatan sevgisi, ihanet ve imkansız bir aşk… 🫀🍂 Her adımı önceden sızdırılan bir savaşta, Alperen bu kördüğümü çözebilecek mi? 🩸👀

Yade`nin babası şehit düşürülür ve Yade 6 ay boyunca karagaha gelmez ama bir sabah Albay Selçuk Ertem arar Yade Karagaha gider ve yeni timiyle tanışır PENÇE TİMİ ve Komutanı Yüzbaşı Yamaç Yılmaz arasında bir çekim başlar

İki farklı hayat… Biri minik kalplere dokunmak için çabalayan bir öğretmen. Diğeri vatanı için canını dişine takan bir asker. Bu kitapta helal aşkı göreceksiniz, aile sevgisinin sıcacık gölgesine sığınacaksınız. Dostluk bağının ne kadar güçlü ve sarsılmaz olduğunu hissedeceksiniz.

Kimsesiz, gücün bedelini çocuk yaşte ödeyen bir kızın sessiz ama yıkıcı hikayesi Bazı insanlar kaybolmaz… sadece geride bırakılır. Derin Sare Kuzgun, altı yaşındayken dünyasını kaybetti. Babası öldürüldü. Annesi ondan alındı. Ve ona kalan tek şey, adıyla birlikte taşımak zorunda olduğu bir mirastı: güç, kan ve suskunluk. Ama hiçbir çocuk, böyle bir mirası çocuk kalabilerek taşıyamaz. Yıllar geçti. Derin büyüdü. Ama kimse onun nasıl büyüdüğünü bilmedi. Kimi onu neşeli sandı. Kimi saf. Kimi sıradan. Oysa o, sessizce kırılmış bir dünyanın tam ortasında kendi kendini inşa etmişti. Bir şehir, bir masa ve adını bile fısıldamaya korkan insanlar… Hepsi onun geri dönüşünü bekliyordu. Ama Derin geri dönmedi. Derin sadece hatırladı. Ve bazı hatırlamalar, insanı ya lider yapar… ya da tamamen yok eder..

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.