GEÇMİŞİN ENKAZI: ANKA 1999 Gölcük Depremi`nde ailesini kaybeden bir bebek... Bugün ise kod adıyla anılan bir tim lideri: Yüzbaşı Ayda “Anka” Ertürk. Asker bir babanın emaneti, bir albayın öz kızı gibi büyüttüğü, disiplinli, soğukkanlı ve kararlı bir kadın. Gizli bir geçmişin, yasak bir aşkın ve sarsıcı kayıpların gölgesinde büyüdü. Şimdi, en tehlikeli görevleri üstlenen ANKA Timi`nin başında. “Anka” yeniden doğdu. Bu sefer küllerinden değil, geçmişin enkazından...

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Uluslararası kanlı bir örgütü bitirmek için bir araya gelen ekip.

‘Kök’ümüz gökte, kalplerimiz bir.

“Türk, yııldırımdır, kasırgadır, dünyayı aydınIatan güneştir.” Mustafa Kemal Atatürk

Üsteğmen Diyar Demir için askerlik bir meslek değil, hayattı. Ta ki timin başına sert ve acımasız komutan Altan atanana kadar. Biri emir vermeye, diğeri boyun eğmemeye yeminliydi. Ama görevler, operasyonlar ve ölümle burun buruna gelinen anlar aralarında inattan daha güçlü bir şey başlatacaktı.

Ceylan ve Yavuz'un hikâyesini burada, sizinle paylaşmaya başlıyorum.

İlk kez platformlarda hikâyemi bölüm bölüm yayınlıyorum. Hem çok heyecanlıyım hem de biraz tedirgin, açıkçası...

Shopier'de satışta olan kitaptan biraz farklı olacak . Burada hikâyeyi daha ayrıntılı, daha içten ve özellikle Ceylan ile Yavuz'un kendi ağızlarından anlatacağım. Onların gözünden, onların kalbinden okuyacaksınız.

Yazım hatalarım olursa şimdiden kusura bakmayın, elimden geldiğince düzgün yazmaya çalışacağım.

Tüm hakları saklıdır

Sana sıkılan kurşun yüreğime saplanır.

Çocukluk aşkı olan Asker ve savcı yıllar sonra bir yangın yüzünden karşılaşırlar ve bir görev sayesinde yolları tekrar kesişir ve anlaşmalı evlilik yapmak zorunda kalırlar

( Arkadaşlar öncelikle kitapta bir çok noktalama işaretlerinin eksiği var ve bir kaç birşey daha eksik onları sonra düzelticem )

☀️"Herkes Güneş'in ışığını gördü. Kimse içinde kopan fırtınayı fark etmedi.”☀️

Ben Güneş. Adım gibi aydınlık bir hayatım olduğu söylenemezdi. Her ne kadar dışarıdan bakıldığında mükemmel görünen, istediğim her şeye sahip olduğum bir hayatım var gibi görünse de herkesin gördüğü güçlü kadının içinde kalbi kırık sevgisiz bir kız çocuğu vardı.

Ankara'da kendi kliniği olan bir psikolog, köklü ve güçlü bir ailenin kızı, dört abinin küçük kız kardeşiydim.

Ama kimse bir insanın en büyük yalnızlığı, kalabalık bir ailenin içinde yaşayabileceğini bilmezdi.

Ben öğrendiklerimi anlatmayı değil, saklamayı seçmiştim. Bazı gerçekleri kendimden bile gizlemiştim.

Ta ki geçmiş, kapımı yeniden çalana kadar...

Çünkü bazı hikâyeler bitti sanılırdı. Bazı insanlar unutulduğuna inanırdı.

Oysa geçmiş, zamanı geldiğinde mutlaka geri dönerdi.

Ve benim geçmişimde, adını duymaktan bile kaçındığım bir adam vardı.

Yağız.

Bu kez hangi kalp daha çok kırılacaktı, bilmiyordum.

Bildiğim tek bir şey vardı önümdeki karanlık yolu ezbere yürüyecek miydim yoksa ışığımla aydınlatıp yeni yollar mı keşfedecektim?

Ben Güneş. Güneş Balım Soykan “Karanlığa alışan bir Güneş, yeniden doğmaya cesaret edebilir miydi?”

Hep beraber öğrenip görücez.

☀️☀️☀️☀️

Bir Güneş'in karanlığa mahkûm edildiği, iki kalbin aynı yolda kaybolduğu bir hikâyeydi bizimkisi.

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Bir görev için şehit oldu olarak gösterilen bir askerim. Mezarımın başındakileri uzaktan izliyorum. Annemi,babamı,abimi ,kardeşimi ve dığer herkesi. Herkes teker teker gidiyordu. Annemi saat çok geç olduğumda anca kaldırdılar mezarın başından. Bense gidemedim yanına. Diyemedim "Yasıyorum sen kahrolma." Biraz daha mezara bakmayı sürdürdüm. Bende artık gitmeye hazırlanıyordum ki. Bir kadın mezarın basına geldi. Önce telefondan bir ile konuştu. Konuşmayı bitirince hattı açıp çıkardı ve kırıp cebine koydu. Sonra yavaşca çömeldi. Elini mezara koydu. Yüzünü göremiyordum. Biraz o şekilde kaldı. Bir şeyler anlattı ama duyamamıştım. Ayaklandı gitmeye ihtiyacı varmış gibi. Yüzünü gördüm. Saniyelikte olsa. Kimdi bu kadın?

"Yaprak, sana bir şey anlatmak istiyorum." "Dinliyorum sevgilim..." Atila gözlerini kaçırmadan, buz gibi bir sesle konuştu: "Yaprak, ben aslında seni hiç sevmedim. Sadece duygularınla eğlenmek için seninle takıldım. Yani anlayacağın, seni kullandım. Her şey yalandı." Yaprak’ın yüzündeki gülümseme donup kaldı. "Atila, bu bir şaka, değil mi?" "Hayır Yaprak, hiç de şaka değil. Ben kadınların duygularını kullanmayı seven biriyim. Sen de o vaktimi geçirdiğim, zevk aldığım kızlardan birisin. O yüzden bu saçma ilişkiyi daha fazla uzatmayalım."

Saplantılı sağlıksız ilişki vardır.

İki farklı hayat… Biri minik kalplere dokunmak için çabalayan bir öğretmen. Diğeri vatanı için canını dişine takan bir asker. Bu kitapta helal aşkı göreceksiniz, aile sevgisinin sıcacık gölgesine sığınacaksınız. Dostluk bağının ne kadar güçlü ve sarsılmaz olduğunu hissedeceksiniz.

bi oku yaaa

kalmak mı daha zor yoksa gitmek mi?
Bu soruyu devine sorsam kalkmak derdi çünkü geride bırakılan devindi
ama Tufan gitmek derdi çünkü giden oydu şimdi size soruyorum

Gitmek mi daha zor yoksa kalmakmı
unutmak mı unutamamak mı
sevdigini son kez gördüğünü bilmek mi
yoksa sevdigini son kez görememek mi

Yüzbaşı Hafsa Betül Aykora Yüzbalı Ilgaz Aras Akıncı

Yeni bir kurguuu

❤️‍🔥🖤⚜️ Eskiden burada popüler olmuş kurgumu okurlarımın mesajları ve daha rahat bitirebilmeleri için yeniden buraya yüklüyorum. Finale kadar iki kitabın yüklenmesi sanıyorum bir haftayı bulur. keyifli okumalar..

⚜️⚜️⚜️

“Dinlediğim en büyük aşk hikâyesi acı dolu kıssalardan yontulmuştu. Zaman, hayata sadıktı. Ne bir saniye erken geldi, ne bir nefes geç kaldı. Hayat ise bir urgan misali, kimi anda uzadı kimi anda bitti. Kimini bekletmeden aldı, kimini yaşarken unuttu. ”

“On üç yıl…”

“On üç yıl, üç ay, bir gün.”

•Mit, Askeri Kurgudur.

•Aksiyon/Romantik bir kitaptır.

**Yer yer şiddet ve yetişkin ögeler içermektedir.

•kitap boyunca ipuçlarını takip ederek sizler de kitap akışına dahil olabilirsiniz.

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan üç yıl sonra çalışmaya gittiğin kararagahta karşına çıkarsa ne olur? "Ben seni kaybettim sandım... Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın." Askeri görev uğruna biten hayatlar bin vazgeçiş gibiydi.

SON İRTİFA – Herkes gökyüzüne yükselir, ama herkes aynı yere inemez.✈️

Ilk kitabimmm bu yüzden çok güzel olmayabilir umarım begenirsinizz♡♡

Askeri kurgudur. 2. Kitabim inş beğenirsiniz

Kuzeyin dondurucu sogugunda.
savasin gölgesinde kesisen iki hayat...
Isik, hayati boyunca kendi karanligiyla savasmis,
geçmisinin izlerini kalbinin en derin köselerine
saklamis genç bir kadindi. Kuzey ise vatani için
her seyini göze alabilecek, duygularini buzdan bir
duvarin ardina gizlemis bir askerdi.
Biri huzuru aryordu, digeri görevinden baska
hiçbir seye tutunmamaya yemin etmisti.
Ta ki yollari kesisene kadar...
Kar firtinalarinin ortasinda baslayan bu hikâyede,
düsman yalnizca soguk ve savas degildi.
Saklanan sirlar, kapanmayan yaralar ve söylenemeyen
duygular da onlari bekliyordu.
Kuzey, Isik't koruyabilecek miydi?
Isuk, buz tutmus bir kalpte kendine yer bulabilecek miydi?
Ve ya bazi asklar, insanin en çok kaybetmekten
korktugu sey haline gelirse?

“Yıllar önce peşinden koştuğu kız, şimdi karşısında bir timin komutanı olarak duruyordu.”

Üsteğmen Mirza Karahan, yıllar önce aynı sıraları paylaştığı Umay Yılmaz`ı bir daha göreceğini hiç düşünmemişti.

Ta ki yeni görev yerine atanan tim komutanının adını duyana kadar.

Üsteğmen Umay Yılmaz.

Aynı okulda başlayan bir arkadaşlık, Kuleli`de yarım kalan duygular ve araya giren yıllar…

Şimdi ikisi de yirmi sekiz yaşında. İkisi de Üsteğmen. İkisi de kendi timinin başında.

Ve yıllar sonra yeniden karşılaştıklarında, geçmiş sandıkları kadar geride değildir.

Çünkü bazı insanlar hayatınızdan çıkar.

Ama sizden hiçbir zaman gerçekten gitmez.

Geriye kalan, bazen en unutmaya çalıştığınız kişidir.