" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Yanlız bir çocukluk geçiren Gece bir çocuğun daha yanlız ve kimsesiz büyümesine izin vermeyerek Hayal`i evlat edinir.

Karadeniz`in hırçın dalgalarını ezbere bilen 30 yaşındaki Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda görevli Üsteğmen Giray Bozkurt, sosyal medyada gezinirken karşısına bir haber çıkar. 28 yaşındaki Avukat Asena Tekin`in hakkında tutuklama kararı çıkarıldığını öğrenen Giray Bozkurt, boy boy fotoğrafları paylaşılarak adı manşetlere kazınan bu Avukat`ın aslında çoktandır hayatında olduğunu öğrenir. Nedenini öğrenmek için ise onun kullandığı taktiği kullanır. Asena için ezelden beridir var olan aşk, Giray için düşmandan aşka başlığını temsil edecektir; ancak kimsenin bundan haberi yoktur. Oylamanız dileğiyle, iyi okumalar. Zehra B.

Katıldığı gizli görevlerden dolayı Yüzbaşı olan Çeliğin 2 yıl sonra görevden dönünce 24 yıl sonra doğduğu hastanede karıştığını öğrendikten sonra yaşanacak olaylar. Hayali bir kurgu gerçek değildir. Yeni Bölümler Pazar günü yayınlanacak...

3 yaşın da kaybolan bir kız ailesini nasıl bulucak?

ALBAY ALPUĞAN : "Ben, seni hayatta tutmak için savaşan bir adamdım." EFSER IŞIK : "Ben ise senin hayatına girebilmek için savaşan bir kadındım."

Savaş Timi`nin komutanının şehit olması üzerine yeni komutan atanır. Ve sonrası...

Yıllar önce timini şehit vermiş bir yüzbaşının yeni bir time 2. Komutanım olarak gelmesi

Aynı bayrağa bakıp, birbirine namlu doğrultmuş iki isim... "Demir Pençe" Yüzbaşı Savaş - Türk Ordusu`nun demirden yumruğu. "Zehir" Arzu - MİT`in sessiz, ölümcül ajanı. İkisi de Türkiye için yaşadı, Türkiye için öldü. Ama birbirleri için hep bir tehditti. Ta ki devlet, aynı masaya oturtana kadar... Artık düşman ortaktı, ama öfke hâlâ canlıydı. Ve o öfkenin içinde filizlenen bir şey vardı: Gurur, inat... ve bastırılan bir his. Kalpleri susturmak kolaydı... Ama birbirlerini yok saymak imkânsızdı. "Biz gölgede savaşırız..vatan ışıkta kalabilsin diye."

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin

İnsan bazen susarak büyür. Sevgi yerine korkuyla, şefkat yerine sabırla. Bazı çocuklar hayata erken alışır. Yük taşır, iz bırakır, ama ses çıkarmaz. Yıllar geçer, her şey içte birikir. Sonra bir gün, hiç beklenmeyen bir anda, biri çıkar. Karanlığı yarar, yalnız olmadığını hatırlatır. O andan sonra hayat aynı kalmaz. Bu satırlar, ayağa kalkmayı seçen birinin izidir. Geçmişi değiştiremese de, geleceğini kendi elleriyle kuran birinin.

Bir savcı ve bir asker Cumhuriyet Savcısı Duru Hilal Yıldırım Yüzbaşı Kerem Karahan

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Annesinin ölümüyle suçlanan üsteğmen zilhan olanlara daha fazla katlanamaz ve şırnak Silopi`de yeni bir sayfa açar ...

Savcı Elfida Demir ve Yüzbaşı Cihan Yılmaz, İstanbul`un karlı bir sabahında Balat`ta terk edilmiş bir binada bulunan genç sosyal hizmet uzmanı İlkay Işık`ın cinayetinde kesişen yollarıyla başlayan hikayede, adalet peşinde koşarken kendilerini devletin karanlık koridorlarında, "Mimar" adı verilen gizli bir yapılanmayla savaşırken bulurlar. Elfida, kendi travmatik geçmişiyle (çocuklukta maruz kaldığı istismar) yüzleşirken, Cihan da özel istihbarat birimindeki geçmişinin gölgeleriyle mücadele eder. İkili, çevrelerine topladıkları özel yeteneklerden oluşan "Börüler" ekibiyle birlikte, Polaris Güvenlik Şirketi ve onun arkasındaki "Mimarlar"a karşı amansız bir savaş verir.

İşaret ve orta parmağıyla önünde ki o bile ona kısa gelen mikrofona iki kere vurdu. Başından beri ondan ayırmadığım suskun gözlerimi sanki ilk defa onu görüyormuşum gibi tekrar bakışlarımı ona diktim. İki elini arkasında birleştirdi. Üniformasının bile gizleyemediği pazuları daha da şişmişti. Adeta ben askerim diye bağıran geniş omuzları şaha kalkmıştı. Keskin çenesini kaldırdı. Göz kapakları aşağı çekildi. Böylece bize daha yüksekten baktığının bir başka kanıtıydı. İfadesiz, sert bakışlarını bizde gezindirdi. Dudakları aralandı. Ve o tok, sert, erkeksi sesi kulağımı doldurdu. "Ben Yüzbaşı Kunter Alpay Karakan. Mahallenizde yaşanan terör saldırısı sebebiyle evleriniz kullanılamaz hale gelindiği tespit edilmiştir. Bunun nihayetinde, siz 18 sivil halkı bir süreliğine burada misafir edeceğiz." Her cümlesi adeta resmiyetinin sesi olmuştu. Her cümlesi benim bile ismini bulamadığım başlığın yazısı gibiydi. Tok sesin sahibi o adamın hayatımdaki başlığının başrolünü oynayacağını bilmiyordum. Bilemezdim. Kız çocuğu elinden tutacak bir el ister. Şafak çöker, kızıl baş çeker. Kara örtü, göze çarşaf olur. O adamın, kız çocuğunun içindeki lâlin tetiği, onun kaderinin başlı başına bir alın yazısı olduğunu asla bilemezdim. "Peri kızlarının hikayesi."

​"Bazı karşılaşmalar hayatın tüm akışını değiştirir." ​Aras, vatan toprağının her karışını korumaya yeminli, sert mizaçlı bir tim komutanıdır. Onun dünyasında sadece görev ve nizam vardır. Gittiği bu sınır köyünde, tek odak noktası namlusunun ucundaki tehlikedir. ​Irmak ise o namlunun ucuna takılan bir gülümsemedir. Köy okulunun bahçesinde çocuklarla koşturan, kahkahası barut kokusuna karışan bir öğretmen... ​Biri toprağı vatan yapmak için kanını verdi, diğeri o toprakta çiçek açtırmak için tozuna karıştı. Silahların gölgesinde başlayan bu hikaye, iki zıt dünyanın birbirine mühürlenişidir.

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ateşim ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Nerden bilebilirdim ki benim bir ailem var Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Liseden üç yakın arkadaş: Hilal Pınar, Elif Tuğçe ve Ömer Faruk… Bir salgın şehri teslim alırken, hayatları tamamen değişir. Hilal Pınar’ın ablası İclal Taşkın, gözlerinin önünde ölüm kurbanı olur. Elif Tuğçe, doktor ve askerlik geçmişiyle şüpheli ölümün peşine düşerken, Ömer Faruk ve asker arkadaşları Yavuz Ağaoğlu, Poyraz Yusuf Gökalp ve Emre Karadağ olayın merkezinde görev alır. Onlara Nehir Narin Kan da katılır; tek bir kişiyle sınırlı olmayan doktorlar, askerler ve araştırmacılardan oluşan bu ekip, insanları birer birer öldüren sıvının sırlarını çözmek için mücadele eder. Ancak işin içinde hiç beklenmedik ipuçları, karanlık sırlar ve ölümcül sürprizler vardır. Her adım, ekibi daha derin bir gölgeye sürükler. Kim güvenilir, kim tehlikeli? Ve salgının ardında yatan gerçek… çok daha yakın, çok daha ölümcül.

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

☀️ Yıllarca yaşam mücadelesi vermiş, sadece oğlu Umut için nefes alan bekar bir anne Mihre Akçay... onları korumaya yemin etmiş Yüzbaşı Mehmet Aslan Kılıç... Her anlarında destek olan Kilit Timi... ☀️

Ayrael Ateş Küçüklüğünde yaşadığı bir olay sonrasında Ailesini kaybetmiş ve Travması kalmıştır ama Travmasının üstünde tozlar kaldığı için ailesinin nasıl kaybettiğini hatırlamıyordu ama küçüklükten verdiği sözü tutmaya kararlıydı bunu kim yaptıysa ondan intikam alacaktı.. Meriç Nehrine Atanan Asker Ayrael eski Travmasını Xanthos`u görünce hatırlar.