Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

❤️‍🔥🖤⚜️ Eskiden burada popüler olmuş kurgumu okurlarımın mesajları ve daha rahat bitirebilmeleri için yeniden buraya yüklüyorum. Finale kadar iki kitabın yüklenmesi sanıyorum bir haftayı bulur. keyifli okumalar..

⚜️⚜️⚜️

“Dinlediğim en büyük aşk hikâyesi acı dolu kıssalardan yontulmuştu. Zaman, hayata sadıktı. Ne bir saniye erken geldi, ne bir nefes geç kaldı. Hayat ise bir urgan misali, kimi anda uzadı kimi anda bitti. Kimini bekletmeden aldı, kimini yaşarken unuttu. ”

“On üç yıl…”

“On üç yıl, üç ay, bir gün.”

•Mit, Askeri Kurgudur.

•Aksiyon/Romantik bir kitaptır.

**Yer yer şiddet ve yetişkin ögeler içermektedir.

•kitap boyunca ipuçlarını takip ederek sizler de kitap akışına dahil olabilirsiniz.

Saplantılı sağlıksız ilişki vardır.

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam`ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH`de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Bir görev için şehit oldu olarak gösterilen bir askerim. Mezarımın başındakileri uzaktan izliyorum. Annemi,babamı,abimi ,kardeşimi ve dığer herkesi. Herkes teker teker gidiyordu. Annemi saat çok geç olduğumda anca kaldırdılar mezarın başından. Bense gidemedim yanına. Diyemedim "Yasıyorum sen kahrolma." Biraz daha mezara bakmayı sürdürdüm. Bende artık gitmeye hazırlanıyordum ki. Bir kadın mezarın basına geldi. Önce telefondan bir ile konuştu. Konuşmayı bitirince hattı açıp çıkardı ve kırıp cebine koydu. Sonra yavaşca çömeldi. Elini mezara koydu. Yüzünü göremiyordum. Biraz o şekilde kaldı. Bir şeyler anlattı ama duyamamıştım. Ayaklandı gitmeye ihtiyacı varmış gibi. Yüzünü gördüm. Saniyelikte olsa. Kimdi bu kadın?

kitap kapağı fotoğrafı yapay zeka tarafından yapılmıştır

Görev uğruna canını bile verebilen bir kız..eski nişanlısı yüzünden kimseye güvenmeyen bir adam. Bakalım ikisinin bir araya gelmesi onları mutlu edebilecek mi?

Üsteğmen Diyar Demir için askerlik bir meslek değil, hayattı. Ta ki timin başına sert ve acımasız komutan Altan atanana kadar. Biri emir vermeye, diğeri boyun eğmemeye yeminliydi. Ama görevler, operasyonlar ve ölümle burun buruna gelinen anlar aralarında inattan daha güçlü bir şey başlatacaktı.

Biri geçmişini kendi elleriyle susturdu, diğeri geçmişi ile gömüldü. Arden ve Rüzgar,gerçeğin asla söylenemediği bir cephede,birbirinden habersiz savaştı.

Aynı cephenin,birbirine yabancı iki askeri; yoğun acılarla sınanarak aynı safta buluştu.

Yıllardır aynı amaca hizmet eden iki asker, artık o amaca birlikte yürüyeceklerdi.

O amaç uğruna yaratacakları enkaz, kalplerinde çoktan oluşmuş olanın aynısı olana dek durmayacaklardı.

Ve durduklarında,yaratıkları enkazın altında, adını koyamadıkları bir şey filizlenmiş olacaktı.

eski dosların hayalleri...

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

biri lafını esirgemeyen dört belalı kadın diğeri " bizim timde aşk yok " deyip ilk günden yelkenleri indiren dört asker kızıl tim. sahaya indiğinde sadece operasyonlar değil kalplerde karışacak hazır olun bu timde disiplin sıfır kahkaha ve aşk tavan...

İki farklı hayat… Biri minik kalplere dokunmak için çabalayan bir öğretmen. Diğeri vatanı için canını dişine takan bir asker. Bu kitapta helal aşkı göreceksiniz, aile sevgisinin sıcacık gölgesine sığınacaksınız. Dostluk bağının ne kadar güçlü ve sarsılmaz olduğunu hissedeceksiniz.

ASKERİ KURGU ,AŞK, GEÇMİK, KARDEŞ ,GÜÇLÜKADIN ASKER

ben senin gözlerine aşık oldum

karanlığa saklanabilirsin ama ateşten kaçamazsın

Bazen çok sevdiğin biri seni durduk yere,ortada hiç bir şey yokken terk etse bile onu affedersin çünkü aşk her şeyi affeder ama aslında sen ona hiç küsmemiş olursun

ARAZ KIZILKURT&MİNELA ÇEVİK

Askeriyenin koridorları sessiz,sakin ve ıssızdı.Minela koridorun en başında ciddi bir ifade ile elindeki dosyaları inceliyordu.Üzerinde her zamanki gibi askeri üniforması vardı.At kuyruğu yaptığı saçlarından asi bir tutam çıkmış yüzüne doğru düşmüştü.Koyu kahve gözleri büyük bir dikkatle yazılarda geziniyordu.

Koridorun başında ritmik bir ayak sesi yankılandığında kafasını kaldırıp bakma ihtiyacı hissetti.Karşıdan gelen kişi koca heybetiyle ilerleyen Arazdı.Onun da üzerinde asla çıkarmadığı üniforması,ayağında postalları vardı.Yüzünde komutan olmanın verdiği disiplinle ilerliyordu.Kahverengi saçları biraz dağılmıştı ve bu ona asi bir hava katmıştı.Gözlerinde ki kararlılık ve liderlik adeta yanıyordu.

Bir ormanı andıran yeşil gözleri Minelanın kahveleriyle çarpışınca asıl hikaye başladı.

Bu bir aşk değil,sevda hikayesiydi.

Sevip de hemen kavuşanlara aşk,sevip de engeller aşarak kavuşanlara sevda denirdi.

Onların ki de sevdaydı.

Vatan sevdasının yanında filizlenen gönül sevdası.

SON İÇTİMA Bazı insanlar üniformasını giyer, bazıları ise hayatını o üniformaya adar. Alara Yılmaz için her şey yeni bir başlangıçla başlamıştı. Yeni bir birlik, yeni insanlar ve hiç bilmediği bir hayat... Yıldırım Timi`ne katıldığında karşısında yalnızca zorlu bir askerî yaşam bulacağını düşünüyordu. Oysa her askerin sakladığı bir geçmiş, her sessizliğin ardında anlatılmamış bir hikâye vardı. Ve Demir Karahan... Kimsenin aşamadığı duvarları olan bir komutan. Alara`nın gelişiyle geçmişin kapıları yeniden açılırken, ikisi de hiç beklemedikleri gerçeklerle yüzleşecekti. Çünkü bazı savaşlar cephede değil, insanın kendi içinde verilir. Bir tim. Birbirine bağlanan hayatlar. Ve asla unutulmayacak bir hikâye.

"Dağlarda kuralı silahlar koyar, ama Karadeniz kızının bastığı yerde fırtına kopar!"
​Biri TSK’nın en korkusuz, 1.94’lük dev yüzbaşısı Karan Sancak ve çelik gibi Pusat Timi…
Diğeri ise gölgelerin arasından süzülen, Karadeniz’in hırçın dalgaları gibi estikçe gürleyen efsanevi Üsteğmen Dolunay Soykar ve tamamı kadınlardan oluşan Alas Timi…
​Suriye sınırının zifiri karanlık yeraltı tünellerinde, biyolojik tuzakların ve acımasız pusuların ortasında başlayan amansız bir savaş… Sırt sırta verdiklerinde dağları deviren bu iki efsanevi tim, karargâha döndüklerinde ise çok daha çetin bir savaşın içine çekilecektir: Aşk ve Naz Savaşları!
​Gece’nin 20 yıl sonra Dolunay’ı tek bir hamleyle sniper mermisinden çekip aldığı o efsanevi geçmiş, “Vural” soyadının altından çıkan gururlu "Soykar" imzası ve Pusat erkeklerini dize getiren okçuluk meydan okumaları…
​Karan Sancak, kalbinin kapılarını çelikten surlarla kapatan Dolunay’ın gözlerindeki o lacivert ateşte yanmaya dünden razıdır. Mert "Barut" ise Gece’nin zümrüt yeşili gözlerindeki o keskin zekaya teslim olmuştur.
​Ama Soykar kızlarının kalesi kolay fethedilmez!
​"Biz naz yaparız, kalbimizin kapısını hemen açmayız Sancak Yüzbaşı… Bu kalbi istiyorsan, Karadeniz’in fırtınasında biraz sürüneceksin!"

Kocaeli özel kuvvetler komutanlığının bahçesinde hava herzaman kinden daha sakindi. Güneş kendini göstermiş,hafif esen rüzgar ağaçların yapraklarını usulca hareket ettiriyodu.

Bahçenin bir köşesinde üsteğmen serdar ile UzmanÇavuş Efe oturuyordu.

İkisininde elinde birer bardak çay vardı.

Serdar, çayından Bir yudum aldıktan sonra gökyüzüne baktı.

Serdar: "Bugün hava bayağı güzelmiş."

Efe gülümsedi

Efe : Valla komutanım böyle havada insan operasyon falan düşünmek istemiyor.

Serdar güldü.

Serdar : sende hemen operasyonu düşündün

Efe : Ne yapayım komutanım? Bizim işimiz bu.

İkisi Bi süre daha sohbet ederek çaylarını içmeye devam etti. Bahçenin sessizliği, arada bir duyulan kuş sesleriyle bölünüyodu.

Ancak bahçenin başka bir tarafından iki kişi onları dikkatle izliyordu. Üstçavuş Asya ve Üstçavuş Ela oturdukları yerden Serdar ile efeye bakıyorlardı.

Aslında dikkatleri sadece onlarda değil. İkisininde aklında aynı soru vardı.

Operasyon haberi gelicek miydi? Gelmicek miydi?

Asya gözlerini bahçenin girişine çevirdi.

Kapıdan Yüzbaşı Esila salman giriyordu. Aslında Yüzbaşı Esila Bi yere kadar gitmişti. Efe ve Serdar komutanlarını görünce irkildiler ve komutanlarını karşıladılar.

Efe : Hoşgeldiniz Komutanım

Serdar : Hoşgeldiniz Komutanım

Yüzbaşı Esila : Hoşbuldum çocuklar. Rahat bu arada keyfiniz bozulmasın. Ben içeri geçiyorum.

Efe ve Serdar : Tamam Komutanım.

*Yüzbaşı Esila karargaha geçer. *

Başçavuş Semih ise kapının önünden geçiyordur. Komutanını görünce durup selam verir.

Başçavuş Semih : Hoşgeldiniz Komutanım

Yüzbaşı Esila : Hoşbuldum Semih. Rahat.

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

"Yaprak, sana bir şey anlatmak istiyorum." "Dinliyorum sevgilim..." Atila gözlerini kaçırmadan, buz gibi bir sesle konuştu: "Yaprak, ben aslında seni hiç sevmedim. Sadece duygularınla eğlenmek için seninle takıldım. Yani anlayacağın, seni kullandım. Her şey yalandı." Yaprak’ın yüzündeki gülümseme donup kaldı. "Atila, bu bir şaka, değil mi?" "Hayır Yaprak, hiç de şaka değil. Ben kadınların duygularını kullanmayı seven biriyim. Sen de o vaktimi geçirdiğim, zevk aldığım kızlardan birisin. O yüzden bu saçma ilişkiyi daha fazla uzatmayalım."