--Seni çok seviyorum ateşimm. . . -Biliyorsun değil mi sen benim `Kıbrıs Yıldızımsın`

Tuna Ulu asker bir ailede doğdu Anne babası askerdi O çok küçükken görüntülü aramada gözlerinin önünde şehit oldu Abisi sürekli onu suçladı Sevgiye muhtaç büyüdü Kendisine bir yemini vardı Ailesine bunu yapanlardan intikam alacaktı

“Deniz Ateş ve Fırat Demir’in öyküsü, sanki edebiyatın sakin bir nehirde akıp giden bir destanı gibi. Deniz, suyun huzurunu ve derinliğini taşıyan bir karakter iken, Fırat ise ateşin coşkusunu ve enerjisini yansıtan biri. Onların hikâyesi, her satırda su ve ateşin dans ettiği, masumiyetle örülmüş bir aşkın izini sürüyor. Her sayfada bu iki karakterin iç dünyalarına daha derinlemesine dalacak, onların zarif ve tutkulu romantizminin her tonunu hissedeceksiniz. Bu roman, edebiyatın zarif diliyle, su ile ateşin harmanlandığı bir aşk öyküsü sunuyor. İyi okumalar.”

Erkek kılığına giren birini tanıyorum. Kızıl saçlı, çilli ve mavi gözlü. Peçeyle yüzünü saklıyor. Yüzbaşından kılıç eğitimi alıp, Onunla yolculuk yapıyor ve aynı çadırda kalıyor. Kadın olduğu anlaşılınca evlenmek Yüzbaşı ile evlenmek zorunda kalıyor. Bu kim mi? Mahinur Hatun`dan başkası değil.

Altay: Geçtin mi eve güzelim? Tamam, netleştirdim. Bu adam beni sinir etmek için bunu yapıyordu. Gıcık işte, gıcık. Tuna: Geçtim gıcık komutan. Tuna: Hem de ne hikmetse geçeli bir dakika bile olmadı. Sen telefonumu mu takip ediyorsun? Altay: Yok güzelim, canlı takip varken telefonla falan uğraşamam. Tuna: Çüşş Altayyyyyy, neredesin? Ayağa kalkıp sağa sola baktım ama bir şey göremedim. Tuna: Neredesin yahu? Altay: Senin göreceğin konumda olsaydım zaten bu takip olmazdı güzelim. Tuna: Beni nereden takip ettiğinizi bilebilir miyim komutan? Altay: Bu nasıl istek be güzelim? Bu bilgiyi takip ettiğim kişiyle paylaşamam. Ama başka sorun varsa yanıtlarım hemşire hanım. Tuna: Ne gibi? Altay: Rütbemi merak etmen gibi. O adamın nereye kaybolduğunu bilmek istemen gibi. Tuna: Yoo, niye merak edeyim? Biliyorum zaten rütbeni. O adam da gitmiştir bir yere. Altay: Neymiş rütbem? Tuna: Marketteki adamı nasıl öyle korkuttuysan tuğgeneral falansındır herhalde. Altay: 😎😁😂 Canım yanlış biliyorsun, ben cumhurbaşkanıyım. Beni bu kadar düşük bir seviyede görmene üzüldüm. Tuna: Altay dalga geçme lütfen. Ne bileyim ben? Adam öyle korkunca general falan sanmıştım. Altay: Ama tuğgenerali değil mi güzelim? Tuna: Gıcıkkkkkkkk. Seninle konuşmayacağım bir daha habeş maymunu. Altay: Tamam ya güzelim kızma, ilk tribi de yedim hadi hayırlısı. Tuna: Güzelim demeeeeeeeeee 😠☠️ Trip falan da atmıyorum. Altay: Tamamdır, demiyorum bir şey. Tuna: Ben gidiyorum. Altay: Nereye? Tuna: Uyuyacağım, çok uykum var. Altay: Tamam güzelim, iyi uykular. Rüyanda beni gör. Tuna: İnşallah öyle bir şey olmaz, yoksa gulyabani görmüş gibi kalkarım yataktan. Altay: Kalbimi kırıyorsunuz hemşire hanım. Bu kalbi iyileştirin diye geldik ama daha kötü ettiniz şimdi. Tuna: Bir de bana der trip atıyor diye. Altay: 😁 Trip atmıyorum. Nerede görülmüş komutanların trip attığı? Tuna: Ben de hiç bilmiyordum da sende görmüş olduk komutan.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Sadece abimin arkadaşı ile ev arkadaşı olacağız en fazla ne olabilir.

Onların yolları bir tesadüf eseri kesişmedi; kader, bu iki farklı dünyanın insanını aynı gökyüzünün altında sınamak için çok önceden ağlarını örmüştü. Bu hikâyede sadece ilk görüşte filizlenen naif bir aşkı değil; savaşın soğuk nefesini, ayrılıkların kavurduğu yürekleri, gözyaşının tebessüme karıştığı anları, köyün bitmek bilmez entrikalarını ve hayatın onlara sunduğu o tuhaf, trajikomik sürprizleri okuyacaksınız. Şimdi, derin bir nefes alın ve sarp dağların eteklerinde, tozlu köy yollarında başlayan bu serüvene adım atın. Pusulanız kalbiniz olsun. 🧭

"Şafak lalesi gibisin sen göksu!" diye çıkıştı Alp, o her şeyi bilen 8 yaşındaki edasıyla. ​5 yaşındaki Göksu, o bol kirpikli mat yeşil gözlerini kocaman açarak şaşkın şaşkın Alp’e baktı. Düz acı kahve saçları omuzlarına dökülürken ufacık elleriyle montu bırakmadı ve merakla sordu: ​"O ne demek ki? O ne?" ​Alp, Göksu`nun bu şaşkın haline bakıp dayanamadı, o bilmiş çocuk tavrıyla hemen açıklamaya girişti: ​"Okulda öğretmenim öğretti. Şafak lalesi demek, hiç yanından ayrılmayan kişiler demekmiş. En karanlık gecede bile sabah olana kadar, şafak sökene kadar bekleyen, hep dibinde duran kişilermiş işte. Sen de benim dibimden ayrılmıyorsun!"

Bir Emrin Bedeli...

Siyah Porsche`un hızı 200`ü bulmuşken 89. otoyolun batısındaki eski köprüye yöneltmişti. Sürücü koltuğundaki kadın, köprünün sonunda kendisini bekleyen tehlikenin farkındaydı ama girmekten başka seçeneği yoktu. Yaklaşık 250-300 metre arkasında, kendisini takip eden araçları aynadan kontrol ederken bir küfür savurup gaza daha da yüklendi. Onlardan çaldığı şey yüzünden baya sinirli olduklarını anlamak için dahi olmak gerekmiyordu zaten. Arabası köprüye girdiğinde son bir kez sırtındaki çantayı kontrol etti. Tam vadinin iki tarafını birbirine bağlayan köprünün ortasındaydı ki; bir tırın yolun diğer ucunu boylu boyuna kapatmaya başladığını gördü. Artık köprüden çıkış yoktu. Kapana kısılmış gibi görünüyordu. Bunu yüzündeki yarım gülümseme ile izleyen gözü kara sürücü başka çaresinin kalmadığını anladığı anda bir an bile tereddüt etmeden direksiyonu sola kırdı, köprü korkuluklarının olduğu tarafa. Eğer araçla gideceği yol kapatılırsa o zaman uçması gerekiyordu... Lordlar: Mafya değiller ama silahsız gezmezler. Yenilmezler ama çok şey kaybettiler Her şeyi bilirler ama size bildikleriniz unutturacaklar. ●Kendilerini beğenmişler ve siz onları daha çok beğeneceksiniz *Myr İlk Yayımlanma Tarihi: 11.11.16

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

İki mafya düşman ailelerin düşman çocukları Asker olur Ve yıllar sonra aynı timede olurlar aralarındaki düşmanlık harlanır

✨🩺 KALBİMDEKİ TEĞMEN 🪖✨ “Bazı insanlar yaralarını saklar… Bazıları ise o yaralara dokunmaya cesaret eder.” Genç doktor Mira Karaca için bu görev sadece insanları iyileştirmekti. Ta ki yolu, gözlerinde savaş taşıyan bir teğmenle kesişene kadar… Aras Demir. Sessiz, yaralı ve herkesten uzak duran bir asker… Ama Mira farkında olmadan onun kalbindeki en derin savaşa dokunur. Bir yanda görev, diğer yanda aşk… Sirene karışan kalp atışları… Ve her an kaybetme korkusu… ✨ Çünkü bazı aşklar sakin başlamaz. Bazıları kurşun seslerinin arasında doğar… 🖤 “O savaşmayı biliyordu… Ben ise iyileştirmeyi.” 🖤

Ana karakterimiz Avukat Sanrı Yılıdırımın müvekkili Yüzbaşı Yavuz Doğu ile arasindaki ilişki zamanla ileri gidicek. Sanrı yaşadıkları yüzünden soğuk ve aşırı sert asil gözükür ama aslında içinde fırtınalar kopar , yaralarını saracak ailesi bile yok. Acaba yüzbaşı avukatın yaralarını sarabilecek mi (devam eden bölümlerde smut olacak)

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** "Çünkü onlara bağlanamam baba , tekrardan bir yıkım için kumar oynayamam " Gözlerimden gelen yaş benden bağamsız haraket ediyordu "Her gece onları görüyorum baba, gülüyorlar ama ben onların yüzündeki hüznü görüyorum. Bu rüyalar ilerledikçe kabusa dönüşüyor, her gece istisnasız her gece o patlama anını görüyorum " Yere çöküp sırtımı dolaplara yaslarken babamda ocağın altını kapatıp benim yanıma oturdu . "Hiçbir şey diyemedim , Alihan `ın annesi oğlumu buraya nasıl sığdırdınız dediğinde ben ona `oğlun patlamada şehit oldu parçalarını bulamadık ağırlık yapsın diye tabutuna kum torbaları koyduk `diyemedim baba ." Hıçkırık "Sercan komutanımın eşi törende kriz geçirirken iki yaşındaki kızına bakmaya utandım " nefesim daralıyordu . "Alinin babasına oğluna sahip çıkamadım demeye utandım. Çaylağımızdı o yeni gelmişti daha askerliğinin güzelliklerini yaşayamadan şehit oldu " Bir hıçkırık daha Babam başımı göğsüne çekerek saçımı okşadı "Aslının kimsesi yoktu biz birbirimizin kimsesi olmuştuk o gitti ben yine kimsesiz kaldım. Abin var ben varım deme baba bu farklı "

Kız kaçırılır orada işkence görür ancak bir gün bir plan yapar ve tam oradan kaçacakken bir yere dalar ve oradaki Türk askeri onu kurtarır...

İki farklı hayat… Biri minik kalplere dokunmak için çabalayan bir öğretmen. Diğeri vatanı için canını dişine takan bir asker. Bu kitapta helal aşkı göreceksiniz, aile sevgisinin sıcacık gölgesine sığınacaksınız. Dostluk bağının ne kadar güçlü ve sarsılmaz olduğunu hissedeceksiniz.

Abimin komutanı demek ha? - Öylesine birine yazdığım bu mesajın abimin komutanına gideceğini nereden bilebilirdim? Aheste: Of çok kötü bir gündü. Annemle temizlik yaptık sadece. Sıkıcııı! Zifir: Öyle mi? Ne temizliğiymiş bu. Aheste: Asker olan abim ve iki arkadaşı gelecek. (Arkadaş dediğime bakma komutanı) Aheste: Umarım hızlıca geçer şu `misafirlik` işleri Zifir: Sevinmemiş duruyorsun. Aheste: Yanii bilmiyorum ki? Askerler çok yapılı oluyormuş sence gelenlerde öyle olur mu?? Zifir: Hahaha bilemiyorum kendin görmelisin bence.

" Ablam aslında haklıymış. " dudaklarımın arasından çıkan sözlere ben bile inanamamıştım. Hiç düşünmemiştim, birgün ablamı haklı bulacağımı. Keşke onu dinleseydim. Sözlerine kulak verseydim. En azından şuan parçalanan ruhum olmazdı. Ablam haklıymış derken ne demek istediğimi anlamadı. Kaşları usulca çattı ardından " Böyle yapma- " diyerek bana doğru bir adım attı. Dolu gözlerimi ona çevirdim. Onun yüzünden ağladığımı görünce söyleyeceği sözler dudaklarının arasından mühürlü kaldı. Konuşmaya devam etmedi, edemedi. Onun atttığı bir adıma karşılık geriye doğru bir adım attım. Bunu yapmamla yüreğinden bir parça kopmuş gibi baktı yüzüme. Önceden olsa bu yüz ifadesi beni kahrederdi ama artık onun duygularıyla ilgilenmiyorum. " Bitti, " diyebildim sadece ardından gözlerine bir daha bakmadan hızla arkamı dönüp koşar adımlarla ilerlemeye başladım.

Yade`nin babası şehit düşürülür ve Yade 6 ay boyunca karagaha gelmez ama bir sabah Albay Selçuk Ertem arar Yade Karagaha gider ve yeni timiyle tanışır PENÇE TİMİ ve Komutanı Yüzbaşı Yamaç Yılmaz arasında bir çekim başlar

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Başta abisi terörist diye nefret ettiği Zeynepe sevgili rolünden yakınlaşıp sonradan aşık olan Cihan "Ve cihan`ın ondan nefret ettiğini bildiği halde onu deliler gibi seven Zeynep ** Adının, ve içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır..

Asker ve öğretmen... Emir ve Yürek serisi 1. Kitap

asker yüzbaşı ile asker üsteğmenin aşkı