“Asya: b-b-en sadece beni sevmeni istemiştim. “ Aras:seni neden seviyim . “ Asya: çokmu nefretediyosun benden görmek istemiyecek kadarmı o-yüzdenmi beni sevmiyorsun beni. “ Aras:evet seni görmek bile istemiyorum senden nefret edicek kadar bile seni önemsemiyorum seni çocuklukta kaldı her şey anladınmı beni artık çocuk diyiliz o yüzden seninle vakit geçirmek istemiyorum uzak dur benden anladınmı. “ Asya: son cümlesi okadar çok kırdıki beni o giderken ben orda öyle kaldım 🥀💔

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

"Yaralı bir askere aşık olmakmı aklım uçundan bile geçiremezdim"

20 yıl sonra ortaya çıkan gerçek aile Üsteğmenin hayatına dahil olursa yaşanacak olaylar...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Yeni kurulan Kurşun Timi, sınır hattının en tehlikeli görevlerine gönderildiğinde, herkes aynı gerçeği fark etti: Bu ekip ya birbirini kurtaracaktı… ya da birbirinin en büyük sınavı olacaktı.

"Küllerinden doğmak nedir bilir misin." dedi mırıltılı sesiyle. "Bilmiyorum nedir." Dedim "Bende bilmiyordym seni tanıyınca öğrendim." dedi. Söyledikleriyle kalbimi bertaraf eden adama baktım. Oda bana bakıyordu gözleri kahvenin en koyu tonuydu kirpikleri ise uzundu elini saçlsrıma atıp okşadı bende elimi uzatıp yanağını okşadım. Lal komutan - Kül Zambağı

​​​0537*******:Şerefsiz/ ​​​0537*******:Hiçmi utanmadın lan/ ​​​0537*******:Tabi sizin gibilerde utanma duygusu ne arar/ Bazen birine duyduğun sevgi o kadar büyür ki, dünya dar gelmeye başlar. Sığmazsın hiçbir yere. Nefesin kesilir, kelimelerin biter ve sadece göğe bakıp o cümleyi fısıldarsın: `Bir kulunu çok sevdim Allah`ım...`

Feride Çakmak P.Ö.H. mezunu olmuş bir hafta sonra Hakkari`de mesleğine başlayacaktır lakin mezun olduğu gün Yüzbaşı Atlas Kara ile tanışmış ve büyük bir aşka yelken açmıştır.

Aynı yetimhanede büyümüş fakat yolları ayrılmış olan Güneş Aydın ve Alp Yaman yıllar sonra asker olmuş ve aynı timde karşılaşmışlardır.

Kitap düzenlemeye girdi tekrar okumaya ne dersin :) Konusu Drama/aşk Başta abisi terörist diye nefret ettiği Zeynepe sonradan aşık olan Cihan "Ve cihan`ın ondan nefret ettiğini bildiği halde onu deli gibi seven Zeynep

“Biz ateşle su gibiyiz,” dedim. “Buhar olur, göğe yükseliriz,” dedi. 🔥💧☁️

Dünya sessizliğe bürünüp herkes kendi kabuğuna çekildiğinde başlar onların hikayesi. Gün ışığının sahteliğine sığınmak yerine, karanlığın dürüstlüğünde birbirinin yarasına bakarak büyüyen ruhların hikayesi... Bir zamanlar "biz" olmanın verdiği o sarsılmaz güven, şimdilerde yerini soğuk bir sessizliğe ve yankısız sorulara bırakınca yaşardı en kuvvetli darbeyi. Gündüz maskeler takılabilir, bakışlar yabancılaşabilir ama gece çöktüğünde gerçekler saklanamaz. Gece Kuşları için artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Bu gece, karanlıkta kaybolanları değil o karanlıkta birbirini yeniden bulmaya çalışan paramparça kalpleri okuyacağız. Gökyüzü bir kez kırıldı mı yıldızlar bile küsermiş peki ya ruhlar? Onlar yeniden aynı gökyüzünün altında birleşebilecek mi?

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General`in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan`dasın."

İşaret ve orta parmağıyla önünde ki o bile ona kısa gelen mikrofona iki kere vurdu. Başından beri ondan ayırmadığım suskun gözlerimi sanki ilk defa onu görüyormuşum gibi tekrar bakışlarımı ona diktim. İki elini arkasında birleştirdi. Üniformasının bile gizleyemediği pazuları daha da şişmişti. Adeta ben askerim diye bağıran geniş omuzları şaha kalkmıştı. Keskin çenesini kaldırdı. Göz kapakları aşağı çekildi. Böylece bize daha yüksekten baktığının bir başka kanıtıydı. İfadesiz, sert bakışlarını bizde gezindirdi. Dudakları aralandı. Ve o tok, sert, erkeksi sesi kulağımı doldurdu. "Ben Yüzbaşı Kunter Alpay Karakan. Mahallenizde yaşanan terör saldırısı sebebiyle evleriniz kullanılamaz hale gelindiği tespit edilmiştir. Bunun nihayetinde, siz 18 sivil halkı bir süreliğine burada misafir edeceğiz." Her cümlesi adeta resmiyetinin sesi olmuştu. Her cümlesi benim bile ismini bulamadığım başlığın yazısı gibiydi. Tok sesin sahibi o adamın hayatımdaki başlığının başrolünü oynayacağını bilmiyordum. Bilemezdim. Kız çocuğu elinden tutacak bir el ister. Şafak çöker, kızıl baş çeker. Kara örtü, göze çarşaf olur. O adamın, kız çocuğunun içindeki lâlin tetiği, onun kaderinin başlı başına bir alın yazısı olduğunu asla bilemezdim. "Peri kızlarının hikayesi."

İlayda yıllar önce annesini kaybeder ve o gün bir yemin veri asker olup annesi bulmak için asker olur bir gün babası tarafından Siirte taini çıkar Siirte doğru yola çıkarken arabsına bir yabancı çapar Fakat bilmediği şey onun yıllar önceki çocuklu aşkıdır Peki gerçek ailesi ne ilaydanın haberi vardı nede gerçek ailesinin Instagram hesabım Efsane_yazarrr

Yıllar sonra kırık kalplerin buluşması…

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Bir Emrin Bedeli...

"Meleklerin cehenneme gittikleri nerde görülmüş. Ama senin gibi şeytanlar oraya gidiyo " Diyen bir askerle kafamı o yöne çevirdim. Yanıma geldi ve...

Babalarımız nerde Buğra annelerimiz niye ağlıyor. Boş ver tavşancık hadi gel babalarımızda gelir merak etme çizgi film izleyelim. Yıllar önce başlamıştı hepsi vedalar kayıplar ve çocukluk aşkı ile devam edecekti bu yaraları sarmya çalışacaklardı

Birden çıkan büyük bir olay yüzünden çok iyi olan askerlerin oluşturulduğu bir tim oluşturulur kimsenin bilmediği tozu dumana çevirecek tin gölge timiydi yeni kurulan bu tim begümün kara geçmişinden olan poyrazla karsılaşacaktı peki ne olacak? begüm poyraz affedecek mi?Bu olay bu başarılı tim sayesinde zafere mi ulaşılacak?aksiyon,dram,hüzün ve askeriye içerikli kitap sizi bazen mutlu edeceksen bazen üzecek keyifli okumalar

HATT-I HAREKÂT: KESİT Kuzey Irak’ın keskin ayazı, sığınağın taş duvarlarını yalayıp geçerken içerideki sessizlik, bir bombanın piminin çekilmesinden hemen önceki o tekinsiz ana benziyordu. Yüzbaşı Baras, önündeki haritaya bakmıyordu; bakışları, titreyen mum ışığının duvarda oluşturduğu düzensiz gölgelere saplanmıştı. "Komutanım," dedi Üstçavuş Çakır, sesindeki o her zamanki neşeyi bu kez bir kenara bırakarak. "Tim hazır. Sızma için emir bekliyoruz. Ama... İyi misiniz? Yine o uzaklara bakıyorsunuz." Baras, başını yavaşça kaldırdı. Gözleri, Çakır’ın üzerinde bir namlu gibi gezindi. Bu adamın ruhu, on sekiz yıl önce Erzurum’un Palandöken eteklerinde bir kar fırtınasına kurban verilmişti. O günden beri Baras, yaşayan bir ölüden ziyade, nefes alan bir mekanizmaydı. "Benim iyiliğim ya da kötülüğüm senin merminin hızını değiştirmez Çakır," dedi Baras. Sesi, vadiye çöken sisten daha pürüzsüz ama daha dondurucuydu. "Sen kendi hattına odaklan. Biz buraya iyileşmeye değil, yok etmeye geldik." Baras, elini gayriihtiyari göğüs cebine attı. Parmak uçları, üniformasının sert kumaşının altındaki o yumuşak, eski bez parçasına değdi. O küçük kumaş artığı, Baras’ın mermerleşmiş göğüs kafesinin içindeki tek canlı hücreydi. Efsun’un o karlı gecede uzattığı, yamalı bebeğin kopan kalbi... Dışarıda rüzgâr uğuldarken, Baras’ın kulaklarında on sekiz yıl öncesinin çığlığı yankılandı: "Gitme Baras! Söz vermiştin!" Baras, telsizin mandalına bastı. Geçmişi de, geleceği de o an için sildi. Şimdi sadece barut kokusu ve emirler vardı. "Pençe Timi, hareket. Hedef imha edilene kadar durmak yok. Taviz yok, merhamet yok. Ben gidene kadar da kimse ölmeyecek. Bu bir emirdir." Karanlığın içine ilk adımı atan Baras oldu. Arkasında bıraktığı sadece sığınağın cılız ışığı değil, kendi çocukluğunun külleriydi.

İki arkadaş grubunun birbirleriyle nasıl buluştuğunu biliyor musun? Bilmiyorsan bekleniyorsun.

Babası komutan olan bilge ve ona aşık babasının askeri ege arasındaki gizli başlayan aşk