Zifiri bir karanlıkta, ne güneşi gördü ne de insan sesini. Geçmişi ellerinden çalınan ve uzun süre bir hücrede tutsak kalan o kız çocuğu, o karanlıkta öldü. Küllerinden ise devletin en tehlikeli, en kusursuz kadın ajanı doğdu. Şimdi tek bir amacı var: Hafızasındaki boşlukları doldurmak ve çocukluğunda peşinden koştuğu o kayıp ışığı bulmak. Büyük bir operasyon için düşman bir grubun kalbine sızdığında, planının önünde bir engel belirir. En az onun kadar yırtıcı, sırlar duvarıyla örülü ve hedefiyle arasına giren yabancı bir adam. İkisi de aynı amaca koşan ama birbirinin gerçek kimliğinden habersiz iki gölge. Birbirlerine bulaştıkları an, sadece görevleri değil, hayatları da tehlikeli bir savaşa dönüşür.

"Bak ben askerim, sana zarar verebilecek biri değilim yani."Tam yumuşak karnımdan vurulmuştum. Adımlarım olduğu yere çakıldı. Benim durduğumu fark ettiğinde arabayı hemen yanıma yanaştırıp aşağı indi ve yanıma geldi. Beklenmedik bir şekilde elini bana doğru uzattı. "Üsteğmen Yaman Soykan ben," dedi. Bir de üsteğmen miydi?Uzattığı elini sıktıktan sonra, "Bade Demiral, hemşireyim," dedim ve yüzüne doğru biraz yaklaşıp gözlerine meydan okur gibi baktım. "Askeri revirdeyim ve biraz önce nöbetten çıktım."

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

16 yıl sonra karşılaşan Gece Soydemir ve Kerem Kurt. "Yüzbaşı Bey." & "Doktor Hanım" 🤍&🖤

Bazı sırlar,bir ömür taşınmayacak kadar ağırdır.Bazı yeminler,ölümden sonra bile bozulmaz. İki kardeş... Aynı acının farklı yüzleri. Biri hayat kurtarmaya ant içti. Diğeri,karanlığı avlamaya. Ama bu kez düşman, Onların geçmişinden çıktı. Gerçek ortaya çıktığında,hiç bir şey eskisi gibi olmayacak. ŞAFAK NİŞANCISI&ÖLÜM NÖBETÇİSİ

Karadeniz`de filizlenen, İstanbul`da bir daha hayat bulan bir sevdanın hikayesi. Karanlığın adamı Zifir Han Yaman ve kuzeyin kızı Şimal Alaz`in dillere destan aşkı masumca filizlenir ancak yaşanan bazı olaylardan ötürü iki aşık birbirlerine ağır yeminler ederek yollarını ayırır. Aradan aylar, yıllar, mevsimler geçer. Kader ağını yeniden örür. Kuzeyin kızı ve karanlığın adamının yolları bu kez İstanbul`da kesişir. Üstelik hiç beklenmeyen bir süprizle.

Yıllardır başka isimle yaşayıp ailesinin katili olduğunu söylemişlerdi Ama sırlar gün yüzüne çıktığında gerçek benliğini bulacak mıydı?

Babaları asker olan iki çocuğun tayin nedeniyle yollarının ayrılması ve yıllar sonra aynı timde karşılaşması…

"Evlenmeniz lazım." Duyduğum cümleye karşı dondum kaldım o ise düz bir ifadeyle başkana bakıyordu. "Neyden bahsediyorsun." Şu anda sesimi düz tutmak için verdiğim çabayı bir Allah bir ben biliyordum. Arkasına rahatça yaslandı. "Ülkenin bekası için bu gerek." Bir elini masaya koydu. "Düğününüz Rusya`da olacak." Siktir Ahsa! Evet iç ses gerçekten siktir.

Hakkari`ye atanan genç savcı Gece, görevinin ilk günlerinde askerî bir operasyon dosyasının ortasında bulur kendini. Dosya nettir: Askerlerin elindeki bir esir alınacak ve devlete teslim edilecektir. Ancak tim komutanı Hakan Altan, bu emre uymaya niyetli değildir. Esirin teslim edilmesi, onun için sadece bir görev ihlali değil, timini ve sahadaki dengeleri tehlikeye atacak bir karardır.

Kopan bir ipe sımsıkı bir düğüm atarsanız, ipin en sağlam yeri artık bu düğümdür. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan tek nokta yine o düğümdür

Yıllarca sevdiğiniz, mezarında beklediğiniz asker sevgiliniz ya yaşıyorsa... Kitap adının, içeriğinin kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır Bilginize.

Aklında sessiz bir şekilde korkutmadan onu bulmak vardı ama başına yediği darbe ile hayalleri sekteye uğramış ağzından da beklenmedik darbe ile bir inilti kaçmıştı. "Siktir!" Diyerek sesini yükseltti başının arka tarafını tutarak. Elindeki telefon yere düşüp etrafı hafif bir açı ile aydınlatınca arkasını döndü. Tam yüzüne okkalı bir yumruk yiyecekti ki ona gelen darbeyden ince bileği tutarak kurtulmuştu. Ve yerde çarpan cam sesleri. Elinde sımsıkı tuttuğu yarısı kırılmış vazo düşmüştü. "İMDAT,EVİME HIRSIZ BİR SAPIK GİRDİ!" Diye bağıran Alarcın ile neye uğradığını şaşırdı. Ensesine değen sıcaklık ile kafasının yarıldığını anlamış bulunmaktaydı. Bakışlarını ona korku ile bakan kızıl saçlı ve yeşil gözlü kadından ayırmadı. Saçları ve yeşil büyük gözleri ufacık ışıkta bile parlıyordu. Bileğini tutan kadın`ın korku ile çırpındığını görünce ona doğru bir adım atıp, "hayır hırsız değilim sakinl-"diyecekti ki bacak arasına gelen tekme ile "KES ŞUNU HIRSIZ DEĞİLİM" diyerek bağırdı. Canı acımıştı, sonuçta vurmulmayacak bir yerdi. Alarcın korku ile gözlerini yumduğunda, sakinleşmek için sabır diledi ve öyle konuşmaya başladı. "YÜZBAŞI KUTAY KURT" diyerek kendini tanıttı.

Bazı yeminler vatan için edilir… Bazı sözler ise sevilen insan için verilir. Ama en zor savaş, ikisi arasında seçim yapmak zorunda kaldığında başlar.

Arkadaşına yazmak isteyen bir aşçı yanlışlıkla bir askere yazarsa

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Herkesin bir hayali vardır. Evet bu da benim gerçek hikayem yaşadıklarımı anlatıyorum Kimisi ona ulaşır, kimisi ise sadece uzaktan bakar. Onun hayali ise bir üniformadan çok daha fazlasıydı; onur, fedakârlık ve vatan sevgisiydi. Fakat hayat, her zaman hayallerle aynı yolu seçmez. Bu, vazgeçmek zorunda kalan bir genç kadının değil; umudunu kalbinde taşımaya devam eden bir insanın hikâyesi. Bazen en büyük cesaret, pes etmemektir. Ve bazen bir selam yarım kalsa bile, ardında koca bir ömür bırakır...

Gökçe’ne benzer bir askeri kursu çok açıklama gerekmez özenerek yazdım

Operasyon dönüşü sağ kolundan hafif yaralanan Yüzbaşı Ateş, karizmayı çizdirmemek için timinden gizlediği iğne korkusu yüzünden revire girmek istemez. Ancak üsse yeni atanan inatçı ve idealist Doktor Eylül, onun bu mızıkçılığına izin vermeyerek onu sertçe revire sokar. "Kafadarlar Timi" pencereye üşüşüp arkalarını dönerek komutanlarıyla dalga geçerken, Eylül dikkatini dağıttığı Ateş`e aşıyı yapmayı başarır.

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★

KARIŞAN 2 ÇOÇUK

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Küçük yaşta annesini kaybeden Yağmur, hayatını acıyla, özlemle ve cevaplanmamış sorularla geçirdi. Asker oldu, sevdi, yeniden umut etmeyi öğrendi. Ancak geçmiş, peşini hiç bırakmadı. Bir zamanlar annesini elinden alan adam geri döndüğünde, yalnızca bir aile değil, birçok hayat paramparça olacaktı. Bazı savaşlar cephede başlar, ama insanların kalplerinde son bulur. Ve bazı vedalar, yaşayanları sonsuza kadar değiştirir.

Bir görev... 4 şehid dönüyor 1 ölü. Çünkü şehidler ölmez. Yaşayanlarda nefesle yaşamaz. Bir vicdan yükü yeter ölü bir ruh için. Ama yaşamak zorunda. Hemde ölümden beter.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25