Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

17 yıldır kızlarının öldüğünü sanan BOZKURT ailesi yaşadığını öğrendiklerinde yaşanacak olaylar

Generalin doktor kızı ve Kıdemli Üsteğmenin hikayesi

Dört pilot. Tek filo. Ve her şeyden üstün tuttukları bir görev… Teğmen Asena Yıldız ve ekip arkadaşları Cihangir Arslan, Kaan Demir ve Yavuz Karaca, Türk Hava Kuvvetleri’nin seçkin pilotlarıdır. Gökyüzünde başlayan sıradan bir görev, onları beklenmedik olayların içine sürükler. Dostluk, fedakârlık ve vatan sevgisinin sınandığı bu yolculukta, bazı kararlar sadece bir görevi değil, hayatları da değiştirecektir. Çünkü bazen bir pilotun en büyük gücü kullandığı uçak değil, uğruna uçtuğu değerlerdir.

Lise son sınıfın getirdiği üniversite sınavı telaşı ve geleceğe dair kaygılar... Hepsi, abimin Şırnak`taki sınır görevinden dönen en yakın arkadaşı Yiğit`in evimize misafir olmasıyla yön değiştirdi. Üniformasının ardındaki o sert, mesafeli ve keskin bakışlar kalbimin ritmini tamamen bozdu. O, abimin can dostuydu; ama benim hayatımın en büyük sınavı olacaktı.

**Aşkın en zor hali , bir askerin yüreğine düşmesidir.** Şahin için görev kutsaldı, ta ki o görevin içinde Aslı`nın gözlerini görene kadar. Aslı için ise hayat bir mücadeleden ibaretti, ta ki o mücadelenin merkezine Şahin oturana kadar. Kendi evreninde, kendi kurallarıyla yazılan; vatan sevgisiyle harmanlanmış zorlu bir aşk kurgusu.

10 yaşındayken ailesinin katline şahit olan kız, büyüdüğünde intikam için geri dönen bir ölüm makinesine dönüşür. Bu hikayede karşısına çıkan herkes ve her olay onun için daha büyük bir sevgi ve mücadele kaynağı olur. [Bölümden] Sürücü kadın tam vadinin iki tarafını birbirine bağlayan köprünün ortasındaydı ki; bir tırın yolun diğer ucunu boylu boyuna kapatmaya başladığını gördü. Artık köprüden çıkış yoktu. Kapana kısılmış gibi görünüyordu. Bunu yüzündeki yarım gülümseme ile izleyen gözü kara sürücü başka çaresinin kalmadığını anladığı anda bir an bile tereddüt etmeden direksiyonu sola kırdı, köprü korkuluklarının olduğu tarafa. Eğer araçla gideceği yol kapatılırsa o zaman uçması gerekiyordu... Lordlar: Mafya değiller ama silahsız gezmezler. Yenilmezler ama çok şey kaybettiler Her şeyi bilirler ama size bildikleriniz unutturacaklar. ●Kendilerini beğenmişler ve siz onları daha çok beğeneceksiniz *Myr İlk Yayımlanma Tarihi: 11.11.16

Yüzbaşı Sarp Ertuğrul Alkan için ölüm bir son değil, bir suçlamaydı. Karşısına dikilen avukat Nehir Lâl Karaca ise adaletin kılıcıydı; ta ki o kılıç, masum bir adamın kalbine saplanana kadar. Gerçek, yalanların arkasına saklandığında, bir hain ile bir adaletin koruyucusu, aynı karanlıkta birbirlerinin feneri olacaktı.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Çocukluk arkadaşı olan Asena ve Karan Kuzgun olan bazı olaylar yüzünden ayrı duruma düşerler ve 15 sene sonra beklenmedik şekilde karşılaşırlar.İyi okumalarrr Uyarı:Argo içerir

Bir kızımız var bu kızımız kendisine atılan iftira sebebiyle ailesi tarafından sorgulanmadan sorulmadan 13 yaşında sokağa atılıyor. Memleketinden İstanbul gibi tekin olmayan ve büyük bir şehire taşınıyor elinde bulunan bir miktar parayla. Sokaklarda kalıyor hem çalışıyor hem de okumaya çalışıyor, bir süreliğine yanlış bir yola sapsa da hemen doğru yolu buluyor ve üniversiteye giderek vatana yararlı bir Türk kadını oluyor. Uzun bir göreve gidiyor o görev sırasında hayatının aşkıyla tanışıyor ancak yolları Miranın biten göreviyle ayrılıyor. Bir hikaye başlamadan yarım kalıyor. Görevden hemen sonra tayini çıkan Mira Ailesinin memleketine taşınıyor ve onların 3 sokak alt mahallesinde yaşamaya başlıyor. peki Mira aşık olduğu adamla tekrar karşılacak mı? ailesi ile karşılacak mı? Ailesi ile karşılaşırsa sonucunda neler olacak? gelin Miranın ağzından dinleyelim... İYİ OKUMALAR DİLERİM YAZRINIZ DÜŞ SOKAĞI.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

Behişt; kelime manasıyla Farsça cennet, uçmak anlamına gelir. Belki de bir asker için kullanmaya en uygun sıfat budur... İlkay o gün başına geleceklerden bihaber ailesiyle ve nişanlısıyla vedalaşıp kolay bir operasyona gideceklerini düşünürken badisinin, hayatını emanet ettiğinin kardeşinin kolları arasında şehit olmasıyla tüm hayatının değişeceğini bilmiyordu... Özel olarak kurulmuş bir timin artık yaşları dolayısıyla geri göreve çekilmesiyle birlikte Türkiye’de bir ilk gerçekleştirilerek ilk defa bir kadın tek başına yıllar sürecek bir görev için düşmanların içine sızdırıldı. İşte her şey ondan sonra başladı! Kimsenin yüzünü, yaşını ya da cinsiyetini bilmediği teröristlerin korkulu rüyası, askerlerinse olmayı hedeflediği, gurur duydukları bir efsane haline geldi. Herkes onu tek bir isimle tanıdı: KURT! Onunsa bildiği tek bir şey vardı; “Silahının namusu, bayrağının dalgalandığı her yerin vatanı olması ve intikamıydı...!”

Kimsesiz, gücün bedelini çocuk yaşte ödeyen bir kızın sessiz ama yıkıcı hikayesi Bazı insanlar kaybolmaz… sadece geride bırakılır. Derin Sare Kuzgun, altı yaşındayken dünyasını kaybetti. Babası öldürüldü. Annesi ondan alındı. Ve ona kalan tek şey, adıyla birlikte taşımak zorunda olduğu bir mirastı: güç, kan ve suskunluk. Ama hiçbir çocuk, böyle bir mirası çocuk kalabilerek taşıyamaz. Yıllar geçti. Derin büyüdü. Ama kimse onun nasıl büyüdüğünü bilmedi. Kimi onu neşeli sandı. Kimi saf. Kimi sıradan. Oysa o, sessizce kırılmış bir dünyanın tam ortasında kendi kendini inşa etmişti. Bir şehir, bir masa ve adını bile fısıldamaya korkan insanlar… Hepsi onun geri dönüşünü bekliyordu. Ama Derin geri dönmedi. Derin sadece hatırladı. Ve bazı hatırlamalar, insanı ya lider yapar… ya da tamamen yok eder..

Mera sokağında çocukluğunu geçiren Irmak ve Güney uzun yıllar sonra karşılaşır

İstanbul’un kalabalık, güvenli ve steril hastane koridorlarından, Hakkari’nin sınır çizgisinde, barut kokan çetin dağlarına uzanan bir yolculuk… ​Aksa Soykan; hayatı boyunca yüksek sesle konuşmamış, insanı incitmekten korkan, merhameti kalbinden taşan naif bir genel cerrah. Onun savaşı, ne pahasına olursa olsun yaşatmakla ve yaraları sarmakla ilgiliydi. Ancak sivil bir doktor olarak atandığı o askeriyenin kapısından içeri adım attığında, sadece askerlerin yaralarını değil, kendi kaderini de o dağların sert rüzgarına teslim edeceğinden habersizdi. ​Ve O... Gözleri dipsiz bir kuyu kadar siyah, çehresi o çorak topraklar kadar sert ve mesafeli bir asker. Varlığıyla gölgeleri bile titreten, kalbini ve geçmişini sarp dağların ardına gömmüş bir komutan. ​İki farklı dünya, Albay’ın odasında, tek bir bakışla kesişti. Biri şifa dağıtan yumuşak bir el, diğeri tetiği tutan sarsılmaz bir iradeydi. ​Savaşın tam ortasında, silah seslerinin gölgesinde büyüyen sessiz bir bağ… Aksa, bu vahşi coğrafyada hem hayata tutunmayı öğrenecek hem de o siyah gözlerin ardındaki en derin, en dokunulmamış yarayı iyileştirmeye çalışacaktı.

2 arkadaşın şırnağa tayini çıkmasıyla başlayan eğlence dolu ve aşk dolu bir kitaptır. Askeri kurgu seven herkesi bekliyorumm

"İzninizle komutanım." deyip hızla odasından çıktım. Gözyaşlarım sicim gibi akmaya başlamıştı. Kapı, ardımdan sertçe kapandı ve kapanır kapanmaz da odadan bağırtılar yükselmeye başladı. Taburda biraz daha durursam birimizden birine bir şey olacaktı. Hiçbir `yenge iyi misin` sorusuna cevap vermeden kendimi dışarı attım. Nöbet tutan askerler, eğitim alan birçok er, gökyüzünün aydınlığı ve ben... Onun ardından kalan tek şey bunlardı, bizdik. Sanırdım ki buraya son kez geldiğimde, ay yıldıza sarılmış bir tabutta olurdu. Oysa o, o tabuta resmen beni koymuştu. Şimdi, bu adımımı bastığım topraklarda okunan ezanlardan biri de belki selamı dile getirirdi, getirmez miydi yoksa?

Savcı olan bir kadın ve binbaşı olan bir adam askeriyede karşılaşır adam yıllardır kadına aşıktır Bakalım kadın aşkına karşılık mı verecek Yoksa bir şans bile vermeyecek mi Manolya~alparslan tuğrul hikayesine hoşgeldiniz

Başta abisi terörist diye nefret ettiği Zeynepe sevgili rolünden yakınlaşıp sonradan aşık olan Cihan "Ve cihan`ın ondan nefret ettiğini bildiği halde onu deliler gibi seven Zeynep ** Adının, ve içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır..

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!

Gökçe’ne benzer bir askeri kursu çok açıklama gerekmez özenerek yazdım

"Sen benim asla vazgeçemeyeceğim sevdamın parçasısın ulaş ben seni nasıl bırakırım sen benim komutanımsın, arkadaşım, dostum, sırdaşım, sevgilim, aşkım, sevdam..." elimi göğsünün üstüne koydum "bu kalp bu beden benim seninle olduğum bu yol benim sevdama ait."

KUZGUN PROTOKOLÜ “Bazı askerler ölmez. Sadece kayıtlardan silinir.” Türkiye’de varlığı inkâr edilen bir birlik vardı. Adları hiçbir dosyada geçmiyor, yüzleri hiçbir kamerada görünmüyor, öldüklerinde ise arkalarında sadece boş mezarlar kalıyordu. Onlara devlet değil, karanlık sahip çıkıyordu. Kağan Kuzgun da o adamlardan biriydi. Yıllar önce öldüğü açıklanan bir asker. Ama geceleri hâlâ görev yapan bir hayalet. Tek kuralı vardı: Duygu yok. Güven yok. Hata yok. Ta ki bir operasyonda hedefindeki kişiyi öldüremeyene kadar. Mira Arven…