Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Bu hikaya hepsinde değişik olacak gibime geliyor ve benim ilk kez kitab yazıyorum lütfen hatalarım olursa yorumlarda belirtin

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam`ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH`de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Dört pilot. Tek filo. Ve her şeyden üstün tuttukları bir görev… Cihangir Arslan ve ekip arkadaşları İlay Gökçe Kaan Demir ve Teoman Karaca, Türk Hava Kuvvetleri’nin seçkin pilotlarıdır. Gökyüzünde başlayan sıradan bir görev, onları beklenmedik olayların içine sürükler. Dostluk, fedakârlık ve vatan sevgisinin sınandığı bu yolculukta, bazı kararlar sadece bir görevi değil, hayatları da değiştirecektir. Çünkü bazen bir pilotun en büyük gücü kullandığı uçak değil, uğruna uçtuğu değerlerdir.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Adı yoktu. En azından artık yoktu. Sahada ona “Akrep” diyorlardı. Gerçek ismi kayıtlarda kalmış, geçmişi ise yalnızca eksik dosyalardan ibaretti. Bir uzman çavuş olarak görev yaptığı birliklerde fazla konuşmazdı, kimseye kendini anlatmazdı. Çünkü bazı insanların anlatacak bir hayatı değil, sadece yerine getirmesi gereken görevleri olurdu. Ama her insan gibi onun da susturamadığı bir tarafı vardı. Bir şehirden diğerine taşınan, köyde baskı altında yaşayan genç bir kadın. Gözde. Yıllar önce internet üzerinden başlayan masum bir tanışma, zamanla kimliği belirsiz bir bağa dönüşmüştü. Ne Gözde onun gerçekte kim olduğunu biliyordu, ne de Akrep bu bağın nereye varacağını kontrol edebiliyordu. Görevler, çatışmalar ve sürekli değişen coğrafya arasında Akrep, kimliğini gizleyerek onu uzaktan izlemeye başlar. Söylenmeyen her cümle, gidilmeyen her yol ve ertelenen her gerçek, iki hayatı da yavaş yavaş aynı noktaya sürükler. Bir yanda emir komuta zinciri içinde yok olmamayı öğrenen bir asker, diğer yanda kendi hayatının içinde kaybolan bir kadın. Ve ikisinin arasında, söylenmemiş bir gerçek. Bu hikâye bir aşk hikâyesi değildir. Bu hikâye, konuşulmayanların insanı nasıl değiştirdiğinin hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar birbirini bulmaz. Sadece birbirine yaklaşırken kaybolur.

" neden intihar etmek istedin?" Diye sordu. " Aslında bir çok nedenim var ama hepsi sana saçma gelecektir" dedim " Sen söyle bakalım" dedi yola bakarken. " Annem beni doğurunca çöpe atmış 10 yaşıma kadar yetimhanede büyüdüm. Sonra annem beni oradan aldı Ben pişman oldu diye düşündüm ama annem benim sürekli dövdü" yutkundum. " Daha sonra evlendi ama beni kocasına yeğeni olarak tanıttı" " Arkadaş ortamım çok kötü babam olmadığı için sürekli dalga geçilen oldum. Sevgilim desek az önce bir fotoğraf aldım en yakın arkadaşımın aldatmış" dedim zorla " Senin kadar güzel birini nasıl aldatabilirler" diye mırıldandı.

Dağların feryadı dinmiş, geriye sadece ölümcül bir sessizlik kalmıştı. Yüzbaşı Aras’ın diz çöktüğü o toprakta, artık ne bir emir hükmediyordu ne de bir kurşun. Çaresizlik, bir hançer gibi saplanmıştı göğsüne. Herkes onu geride bırakıp gitmişti, herkes yokluğunu kabullenmişti. Ama Aras için bu karanlık, teslim olunacak bir son değildi. Kaybolan ruhunu bulana kadar durmayacaktı. Barutun sustuğu, ruhun haykırdığı o tek yerde, tek bir hakikat yankılanıyordu: Herkes gittiğinde bile, aşk yalan söylemez. Tüm hakları saklıdır. Eserimin izinsiz çoğaltılması veya paylaşılması durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Zıt kutuplar birbirini çeker mi biri cıvıl cıvıl konuşkan diğeri ise soğuk nerdese konuşmayan kader onları birleştirebilecekmi

Ateş Timi, görevleri gereği en zor şartlarda bir araya gelen altı askerin hikâyesidir. Komutan Aybüke’nin liderliğinde; Batur, Emir, Kürşat, Kuzey, Selçuk ve Bayram, her operasyonda hem hayatta kalmaya hem de birbirlerini ayakta tutmaya çalışır. Zamanla aralarındaki bağ güçlenir ve bu ekip, sadece bir tim olmaktan çıkıp birbirine sırtını dayayan bir aileye dönüşür. Ancak görevler ağırlaştıkça, verdikleri kararlar ve bastırdıkları duygular da onları zorlamaya başlar. Ateş Timi; savaşın ortasında filizlenen güvenin, bastırılan duyguların ve kaçınılmaz yüzleşmelerin hikâyesi. Bu hikâyede kurallar nettir… ama kalp asla kurallara uymaz. Çünkü bazı ateşler söndürülmez. Sadece içten içe büyür.

Babasının ardından gökyüzüne bakmayı bıraktı. Yıllar sonra üniformayı giydiğinde ise geriye sadece bir yemin kalmıştı. Teğmen Umay Soykurt`un tek görevi sınırları korumak değildi. Bazı sırlar vardı. Bazı yaralar vardı. Ve kimsenin bilmediği iki künye... Sancak ve Kül, bazen en büyük savaşın insanın kendi içinde verildiğini anlatan bir hikâye.

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

Gökge timinin maceraları

🇹🇷🪖Babasının şahadetiyle vatanı kimsesi, yalnızlığı kalesi yapan bir kadın: Asena. Yüzündeki derin yarıkta feda edilmiş bir gençliği ve sarsılmaz bir yemini taşıyan bir adam: Metehan. Kendi acılarını bayrağın gölgesinde unutan bir tim; yarası vatan, merhemi intikam🇹🇷🪖

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Kim olduğunu bilmediğim bir adam... Mezun olduğum gün adıma Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfına bağış yaptı. Mesajının altına ise sadece tek bir cümle bıraktı. *"Mezuniyetin kutlu olsun, Tabip Teğmen Berfin Demir."* İsmi yoktu. İmzası yoktu. Sadece bıraktığı merak vardı. Ben onu aramıyordum. O da kendini göstermiyordu. Ama kader, bizi aynı yolda yürütmeye çoktan karar vermişti. Ben; renkleri, sarı laleleri ve kahkahaları seven inatçı bir askerî hekimdim. O ise karanlıkta kalmayı seçen bir yabancı... Bir bağışla başlayan hikâye, zamanla bir sırra... Bir sır, yıllarca sürecek bir bekleyişe... Ve bir bekleyiş, ömürlük bir aşka dönüştü. Çünkü bazı insanlar hayatına kapıyı çalarak girmez. Sessizce gelir. Ve bir gün, kalbinin en güzel yerine adını yazar. **Benim adım Berfin Demir.** Ama onun gözünde... **Ben hep "Sarı Lalem" olarak kaldım.**

Bazı insanlar hayatımıza ansızın girer. Tesadüf sanırız. Ben de öyle sanmıştım. Sekizinci sınıfın ilk günü sınıfımıza yeni gelen bir çocuk… Birlikte büyüdüğümüz yıllar… Ardından gelen sessiz bir ayrılık… Ben gökyüzünü seçtim. O toprağı. Aynı vatana hizmet ettik ama farklı üniformaların içinde. Yıllar sonra yollarımız yeniden kesiştiğinde anladım ki… O, hayatıma bir tesadüf olarak girmemişti.

Vatanını korumak için çıktığı bu yolda hayatın acı gerçeklerinin yüzüne bir tokat gibi çarpacağını bilmiyordu Ateş Alaz. Kitap kapağı Pinterest’ten

İki kişiliği arasında kalmış, küçüklüğüyls konuşan ve bütün Timlerden kovulan ve son şansı olan Deli Ayaz`ın Timinde kendini benliğine kavuşan Hare Kurt yıllar sonra gerçek aşkla tanışır ve vatanından sonra kendini gerçekten bir yere ait hisseder.

Umayin beklenmedik bir kayıp yaşamasi ardında intikam almak için asker olması ve orada beklenmedik şeyler yaşamasını hikayeladim iyi okumlar Yorumlarınız benim için değerli bir şans verin kitabıma Bu kitap benim ilk kitabım hatalarım var olabilir yorumlarınız benim için değerli

Hayat... Kimini aynı şehirde büyütür, kimini kilometrelerce uzağa savurur. Bazı insanlar sevdiklerine her akşam sarılabilir. Bazıları ise bir mesajın, bir telefonun ya da gelecek güzel bir haberin umuduyla yaşar. Bu hikâye, birbirini sevmeyi seçen ama hayatın sürekli sınadığı insanların hikâyesi. Kimi ailesi için mücadele eder, kimi hayalleri için, kimi ise tek bir "İyi misin?" cümlesini duyabilmek için. Bazen en büyük mutluluk aynı masada toplanabilmektir. Bazen de sevdiğin insanın gözlerinin içine bakıp hiçbir şey söylemeden onu anladığını hissettirebilmektir. Her sayfada yeni bir bağ kurulacak, her vedada biraz eksilecek, her kavuşmada yeniden tamamlanacaklar. Çünkü bazı insanlar kaderle karşılaşır... Bazıları ise birbirlerinin kaderi olur. Ve belki de bu hikâyenin sonunda anlayacaksın; İnsan, en güvenli yeri bazen bir evde değil, sevdiği insanın kalbinde bulur. Kalbimdeki Karargâh`a hoş geldin. 🤍

Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?