"Seninle asla evlenmeyeceğim Yüzbaşı." "Bende seni seviyorum Üsteğmenim." Bazı evlilikler bir imzayla başlar. Bazılarıysa bir kaderle. Asena Umay, disiplinli bir üsteğmen. Hayatını kurallarla, mesafelerle ve kontrolle yaşamaya alışmış biri. Ama ailesinin yükü omuzlarına çöktüğünde, önüne konulan tek çıkış yolu… hiç tanımadığı bir adamla evlenmek olur. Togay Uluca. Yüzbaşı. Soğuk, mesafeli ve duvarları olan bir adam. Aralarındaki bağ ne aşktır ne de güven. Sadece bir anlaşma. Sadece zorunlu bir birliktelik. Birbirlerini tanımadan başlayan bu evlilik, kelimelerden uzak, mesafeli ve sessiz bir şekilde ilerler. Ta ki kader, onları aynı görevin içine sürükleyene kadar. Karanlık bir gecede, denizin ortasında başlayan o operasyon; yalnızca düşmanları değil, saklanan gerçekleri de ortaya çıkarır. Çünkü bazen en büyük tehlike, karşındaki insan değil… ona hissetmeye başladıklarındır. Asena, ilk defa kontrolünü kaybetmenin ne demek olduğunu öğrenirken; Togay, yıllardır kilitlediği kapıları aralamak zorunda kalır. Ama bazı hikâyeler düz bir çizgide ilerlemez. Bazı bağlar, kurulurken kırılır. Ve bazı gerçekler… ortaya çıktığında her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir.

Savcı olan Gece savcılardan nefret eden Yüzbaşı Komutan Duha ve Gölge Timi ile tanışır...

İnsanlar doktorluğu sadece beyaz bir önlükten ibaret sanıyor. Keşke öyle olsa... Biri saniyelerle yarışıp acil serviste can kurtaran bir doktor, diğeri ise vatan toprağı için siperde atan sert bir yürek. Kurşun seslerinin ve nabız atışlarının gölgesinde kesişen tehlikeli bir kader."

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

İftira atılıp öldürülücek olan ayperi`iyi nikâhına alan yüzbaşı tahir karayaz "Allah`in katında sen benim karımsın artık ayperi"

Sınır mı vardı? Yoktu. Çünkü kalp bütün sınırların önüne geçmişti. *** "Gün doğdu nefret ettim senden." Ve bir gün battı, çok sevdim. *** Bu zamana kadar vatan ne dediyse yapmış olan o iki kişi yine vatanın dediğini yapmıştı. Vatan o iki kişiye evlenmeyi emretmişti.

Yade babasını ve eski Tim arkadaşı Çağlar`ı bir bina patlatarak şehit düşürür... 6 Ay boyunca askeriyeye gitmez ve bir sabah Albay Selçuk Ertem onu arar ve onu askeriyeye gelmesini söyler. Üsteğmen Yade Korkmaz o gün yeni timi olan Pençe Timiyle tanışır ve sonrasında ise Pençe Timi komutanı Yüzbaşı Yamaç Yılmaz ile operasyon gereği evlenmek zorunda kalır ve yeni bir aşk filizlenmeye başlar Biri deliydi fakat öbürü Zır deliydi....Ve onların aşkı herkese illallah ettirmişti....

"bir askere göre fazla güzelsin, teğmen." Dişlerimi sıkarak düzelttim "üsteğmen." O iğrenç sırıtışı ile karşılık verdi. Keyif alıyordu benim sinirli halimi izlemekten. "ben lakaplara değil işlevlere bakarım, teğmencik." İşte buydu en büyük duvar. Onun alayları, benim sinirim. Belkide aramızdaki en büyük engel mesleklerimiz değil de birbirimizdik. ----------------------------------------------------------------- "seni dilediğimi biliyorlar yıldızlar.. O günden bugüne hiç kaymıyor bak kansızlar. Yüzün beton gibi görünse de cansızlar. Hikâyenin başrolleri ölü artık cansızlar..

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri eğitmeye... Peki, kendi yaralarını saramayan bir adam başka bir kalbi kurtarabilir miydi? Sınırın gölgesinde başlayan bu hikâyede aşk, fedakârlık ve sadakat; kaderin yazdığı en zor sınavla karşı karşıya kalacak.

42.09k okunan yayından kaldırılan zor sevda kitabım tekrar sizler karşısında sunulacaktır.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Vatanın içindeki adalet adaletin içinde vatan Bir asık dönüm noktası burda baslar.

"Gündüzün ışığı kimliğimi korur, gecenin karanlığı ise vatanı. Benim dünyamda bir hata, binlerce insanın hayatına mal olurdu. Bu yüzden kimseye güvenmedim, kimseyi içeri almadım. Bir asker, benim gizemimi çözmeye ant içene kadar... O, emirlere ve disipline sadıktı; ben ise gölgelere ve kodlara. İki farklı hayat, tek bir tehlikeli görev ve kaçamadığımız o çekim. ‘Benden ne saklıyorsun?’ diye sordu. Gülümsedim. ‘Bilmek istemeyeceğin kadar çok şey.’"

Anneleri yıllarca küs iki kuzen aynı ilçede görev yapar biri doktorken diğeri askerdir fakat herkesin bilip güneşin bilmediği bir sır vardır güneş bu sırrı öğrenebilecek midir?

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Hakkâri`nin sert dağlarında görev yapan bir Komando Timi... Görevle şekillenmiş hayatlar, söylenmeyen korkular ve dağların ortasında sessizce filizlenen beklenmedik bir bağ. Yüzbaşı Tolga, sınır hattında görev yaparken disiplinin dışına çıkmamayı öğrenmiş bir subaydır. Onun dünyasında duygular, ertelenmesi gereken ayrıntılardır. Ta ki yolu, çocuk seslerinin azaldığı bir köyde görev yapan öğretmen Zehra ile kesişene kadar.Bir yanda operasyonlar, sorumluluk ve askerî gerçekler vardır. Diğer yanda tebeşir tozu, umut ve hayata tutunma çabası. Bu hikâye; Hakkâri`nin sertliğinde sınanan bir timin, yarım kalmış hayatların ve görevle kalp arasında kurulmaya çalışılan kırılgan bir dengenin hikâyesi. Bir tim. Bir yüzbaşı. Bir öğretmen.

🗡️🩺🗡️ “Bilmiyorum Delfin. İyi miyim kötü müyüm bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var o da…” beklentiyle bakıyordum yüzüne. O da gözlerimden bir umut ışığı görmek için bakıyordu bana. Ama korkusuzca baksa anlayacaktı benim içimdekini de. Acı bir şekilde tebessüm etti “O da seni çok sevdiğim. “ ben olduğum yerde mıhlanmış dururken o bir adım attı bana. “Ben senin her şeyini çok sevdim, Delfin. Rüzgarda uçuşan kumral saçlarını; sevindiğinde, üzüldüğünde, kızdığında koyulaşan yeşil gözlerini; kendinden çok sevdiklerin için atan o kalbini… Ben senin, sana ait olan her zerreni çok sevdim doktor. Senden hiçbir karşılık beklemeden, uzaktan ve acıtmadan sevdim. “ Gözlerim dolu dolu yüzümde tebessümle dinledim her bir kelimesini. Yüreği naif olsa da dışarıya göstermeyen o adam şimdi benim için yüreğini önüme sermişti. Belki de bu; hayatımda aldığım en güzel itiraf olarak kalacaktı benimle. 🗡️🩺🗡️ Annesinin ölümü ile hayatı değişin bir kadın:Delfin. Ve onunla aynı kaderi yaşayan bir adam:Safir. İlmek ilmek işleyen aşk ve verilen mücadeleler…

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Nereden bilebilebilirdim ki beni kurtaran asker hayatım olacak

"En sevdiğin çiçek ne peki?" Hiç düşünmeden cevapladım: "Lavinia Çiçeği." "Anlamını biliyor musun?" Kafa salladım. Lavinia, ölümün çiçeğiydi. Güzelliği için seven çoktu. Ama ben… anlamını öğrendiğimde sevdim onu. O, Gölge Timi’nin içindeki iki kadından biriydi. Ama karanlıkta en çok o fark edilirdi. Gözleriyle karar verir, kurşunlarıyla mühürlerdi. Geçmişinden kaçmıyor, onunla savaşıyordu. Dişi Kurt — Karşısına geçmeye cesaretin var mı?

“Yıllar önce peşinden koştuğu kız, şimdi karşısında bir timin komutanı olarak duruyordu.” Üsteğmen Mirza Karahan, yıllar önce aynı sıraları paylaştığı Umay Yılmaz`ı bir daha göreceğini hiç düşünmemişti. Ta ki yeni görev yerine atanan tim komutanının adını duyana kadar. Üsteğmen Umay Yılmaz. Aynı okulda başlayan bir arkadaşlık, Kuleli`de yarım kalan duygular ve araya giren yıllar… Şimdi ikisi de yirmi sekiz yaşında. İkisi de Üsteğmen. İkisi de kendi timinin başında. Ve yıllar sonra yeniden karşılaştıklarında, geçmiş sandıkları kadar geride değildir. Çünkü bazı insanlar hayatınızdan çıkar. Ama sizden hiçbir zaman gerçekten gitmez. Geriye kalan, bazen en unutmaya çalıştığınız kişidir.

Yıllardır abisi ile küs olan Asena Kılıç doktorluk yapmak için bir askeriyeye gelir ve orda beklemediği kişiler bile karşılaşır...

Nil Arslan, babasının yıllar önceki ölümüyle hayatının en büyük yarasını almış genç bir subaydır. Yeni göreviyle birlikte Karan Timi`ne katıldığında, geçmişinin sandığından çok daha büyük sırlarla bağlantılı olduğunu fark eder. Görevler ilerledikçe Nil, babasının ardında bıraktığı izleri takip etmeye başlar. Gizemli belgeler, unutulmuş dosyalar ve yıllardır saklanan gerçekler onu geçmişiyle yüzleşmeye zorlar. Bu süreçte Karan Timi`nin komutanı Kaya ile birlikte hem tehlikeli görevlerin hem de güven sorunlarının içinde kalır. Nil`in tek amacı vardır: Babası hakkında gerçeği öğrenmek. Ama gerçeğe yaklaştıkça, geçmişin hiç de düşündüğü gibi olmadığını anlayacaktır. Bazı sırlar yıllarca saklanabilir… ama sonsuza kadar değil.

Tayini karedenizdeki bir köye çıkan müjgan Karadenizin keçi yüzbaşısı Murat "Sevdan doldu doldu da taştı karadenize doktor güzeli"

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★