doktor olan hüma yıldırım ailesinden uzak kalmamak için izmire döner ve babasının albay olduğu karargahın sağlık ocağında doktor olarak çalışmaya başlar en fazla ne olabilir ki ...

Saplantılı sağlıksız ilişki vardır.

bazı hayaller cesaret ister......

🇹🇷🪖

yüzbaşı Asena kor görev icabı bir okula öğrenci kılığında girer ve oraya yeni atanan öğrentmen doruk boz onun bir öğrenci olmadığından şüphelenen ilk kişi olur bu vesileyle de aralarında birşeyler oluşmaya başlar

bakalım olaylar nereye kadar ilerleyecek?

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

ay helooo yeni kurguma hepiniz hoşgeldiniz ballar bu kitap tamamen kurgudur ve eğlence amaçlıdır

iyi okumalar...

not: kitappadde görev icabı adında yazılan ilk ve tek kitaptır

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

"Hüma kuşunun gölgesi kime düşerse ona koruma getirirdi." İHA takım kaptanı Mühendislik Öğrencisi Ülkü Hüma Erden & Hava Pilot Teğmen Efe Beydemir ✈️⏳️👩🏻‍💻 Kulağım feci bir gürültüyle uğulduyordu. Kontrolün elimden gitmesinden her zaman nefret etmiştim ama şu an tam olarak bu felaketi yaşıyordum. Bedenim bana itaat etmiyordu. ​Yerden destek alarak doğrulmaya çalıştım. Titreyen parmaklarım toza toprağa batıyordu. Telsiz… Telsiz neredeydi?Gerçi... Elime alsam ne yapacaktım ki sanki? Zaten şu an hiçbir sesi duyamıyordum,kulaklarımın içinde sadece tırmalayıcı bir çınlama vardı. ​Gözlerimi açamıyordum. Her bir kirpiğime sıvanan toz toprak canımı fena halde yakıyordu. Çaresizlik boğazıma oturmuş, nefesimi kesiyordu. Birden omzumda ve kolumda yabancı bir temas hissettim. Bir el bana dokunuyordu! Telsizdeki asker geçişe izim vermeyeceklerini söylemişti. O zaman bana dokunan kimdi? Yanmayı göze alıp gözlerimi zorla kırpıştırarak araladım. Görüşüm bulanıktı ama üzerindeki kıyafeti az çok seçebilmiştim.Askerdi. Sonunda gelmişlerdi! ​O an kulaklarımdaki uğultuyu da kendi ecel terlerimi de unuttum. Onların sesi ne durumdaydı, duyamıyordum; ne dendiğini, ne yaşandığını bilmiyordum ama konuşmak zorundaydım. Zamanımız yoktu. Benim paniklemeye hakkım yoktu! ​"Askerler!" dedim çaresizce. O bir şey diyor muydu bilmiyordum. Sesler hala yoktu ve benim panik yapmaya zamanım da yoktu. "İki asker var içeride! Biri karnından vuruldu, kanamayı yavaşlattım ama...Diğerinin kafa darbesi var... Göz bebekleri stabil, yine de beyin kanaması riski var müdahale lazım!" ​Art arda, nefes bile almadan döküldü kelimeler ağzımdan. Belki de sesimi çıkaramamıştım bile. Belki de planladığım şeyleri söyleyememiştim. Ne yapacağımı bilemez halde yeniden kalkmaya çalıştım. Kaç kişinin kurtulduğunu bilmem lazımdı, askerlerin nefes alıp almadığını kendi gözlerimle görmem lazımdı. Ama kalkamadım. Çenemi tutan el izin vermedi. ​Narin ama kaçmama izin vermeyen bir tutuşla çenemi kavradı beni doğrudan kendine çevirdi. ​ Ne yapıyordu bu adam? Bırakması lazımdı beni! Kalkmam, hareket etmem ve kime ne olduğuna bakmam lazımdı. ​ Ve baktım. Beni durduran elin sahibine baktım. Yüzünde bir maske vardı, toza batmıştı.Ama gözleri... Gözleri beni bu hengamenin içinde sakinleştirebilecek tek şeydi belki de. Sesler yavaş yavaş gelirken asıl duymama sebebimin panik yaptığımdan kaynaklı olduğunu anlamam çok sürmedi. Gözleri çok güzeldi.

Asker-Doktor

Başlangıç tarihi : 20 Ekim 2026

Tüm Ailesi asker olan Asena 4 yaşındayken ailesi bir görevde şehit oluyor ardından aradan geçen zaman içerisinde Savaş pilotu binbaşı Asena Keskin oluyor ayrıca Kefen timinin lideri

Peki onlar kimdi

onlar Kefen timiydi ölmeden kefenlerini giyen 8 kişi

Binbaşı Asena KESKİN

yüzbaşı Barlas Efe ÇELİK

üstteğmen Aylin KURT

teğmen Ege KARADAĞ

Kıdemli başçavuş Ateş KARADELİ

kıdemli başçavuş Alperen KARADAĞ

başçavuş Burak BARAN

kıdemli çavuş Yiğit SOYKAN

Çocukluk aşkı olan Asker ve savcı yıllar sonra bir yangın yüzünden karşılaşırlar ve bir görev sayesinde yolları tekrar kesişir ve anlaşmalı evlilik yapmak zorunda kalırlar

bi oku yaaa

🩺Bu terk edilen bir kızın değil;kendini seçen bir kadının hikayesi...

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

2 arkadaşın şırnağa tayini çıkmasıyla başlayan eğlence dolu ve aşk dolu bir kitaptır. Askeri kurgu seven herkesi bekliyorumm

“Hayat hep bir savaş içinde değil miydi zaten?Hep bir şeyler uğruna savaştık peki bizim uğrumuza savaşanlar?”

Türk Askerlerinden biri olan Ata Sarp ve Kitap yazarı olan Burçenin hayata karşı verdikleri savaşlar burada

İyi okumalar 📚✨

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

deli bir asker ve ilk görüşte aşık olan mafyanın anlaşmalı evliliği mi!!?

"Bazı insanlar ailelerini doğdukları gün kaybeder... Bazıları ise yıllar sonra bulur." Yüzbaşı Eylül Kara, Türk Silahlı Kuvvetleri`nin en başarılı komutanlarından biridir. Disiplini, cesareti ve soğukkanlılığı sayesinde katıldığı her görevi başarıyla tamamlar. Emrindeki tim; Baran, Hakan, Burak ve Selim onun için yalnızca asker değil, yıllar içinde ailesine dönüşmüş insanlardır. Fakat Eylül`ün içinde hiç kapanmayan bir yara vardır... Küçük yaşta yetimhaneye bırakılmış, anne ve babasını hiç tanımadan büyümüştür. Hayatı boyunca kimsesiz olduğuna inanmış, bu yüzden kalbini kimseye kolay kolay açmamıştır. Ta ki sıradan görünen bir operasyon, geçmişin üzeri örtülen sırlarını birer birer ortaya çıkarana kadar... Bir dosya... Bir fotoğraf... Ve yıllardır saklanan büyük bir gerçek... Eylül, aslında sandığından çok daha büyük bir ailenin parçası olduğunu öğrenecektir. Fakat gerçek ailesine ulaşabilmesi için önce onları hedef alan karanlık güçlerle savaşması gerekecektir. Kan bağı mı daha güçlüdür... Yoksa birlikte canını ortaya koyduğun insanlar mı

Bir kaza düşün.
Öyle büyük, dramatik falan değil… Ama hayatının yönünü saçma bir şekilde değiştirecek kadar yeterli.
Bir psikolog düşün.
İnsanları çözebiliyor… ama konu kendisi olunca sınıfta kalıyor.
Bir asker düşün.
“İyiyim” demeyi alışkanlık haline getirmiş… çünkü başka seçeneği yok.
Ve bir fırın.
Evet, bildiğin fırın. Gece açık. Sıcak. Ve gereğinden fazla karşılaşma ve komedi getiren bir fırın.
Bir kaza ile yolları kesişen bu iki insan, kaçmaları gereken şeylerden kaçamadıklarını fark edecekler.
Çünkü bazı yaralar görünmez.
Görünmez yaralar tedavi edilemez. Bakalım bu klasiği yıkacak birisi çıkacak mı?

İlk tanıştığımızda onunla bir daha karşılaşmamayı dilemiştim.

Şimdi ise…
Şimdi onun bir kez olsun bana eskisi gibi bakmasını istiyordum.
Bana kızmasını.
Beni terslemesini.
Yeter ki yeniden kendisi olsun.

Ve o an kendime sessizce bir söz verdim. Karşımda duran adam kendini ne kadar kaybetmiş olursa olsun, bir gün yeniden gülümseyene kadar onu yalnız bırakmayacaktım.

Belki asla eskisi gibi olmayacaktı.
Belki bazı yaralar hiçbir zaman tamamen iyileşmeyecekti.
Ama onun bütün bunları tek başına yaşamasına izin vermeyecektim.

Çünkü ben onun kahramanı olmak istemiyordum.
Ben yalnızca yanında kalmak istiyordum.

arkadaşlar önceki hesabıma giriş yapamadım burdan devam edeceğiz açıklama:bazen dağlarda bazen nefesin kadar yakın bazende çok uzaklardan size bakan 9 kişi~GECE TİMİ

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam`ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH`de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Bazen çok sevdiğin biri seni durduk yere,ortada hiç bir şey yokken terk etse bile onu affedersin çünkü aşk her şeyi affeder ama aslında sen ona hiç küsmemiş olursun

Ailesinin baskılarına dayanamayıp bulduğu ilk uçağa binip Trabzon’a gelen Avesta ve üsteğmen Yaman arasında nasıl bir çatışma olacak?

İnsan görünüşe değilde, bazen bir davranışada sevdalanabilirmiş...