Sınır hattında yürütülen bir gece operasyonu, planlandığı gibi ilerlemez. Karanlıkta atılan her adım, görünmeyen bir başka planın içine düşer. Aynı hedef. Farklı emirler. Maskelerin ardında saklanan yüzler. Bir görev, başka bir göreve çarpar. Bir kurtarma, pusunun içine sürüklenir. Ve o geceden sonra hiçbir şey sadece “operasyon” olarak kalmaz. Yüksek güvenlikli bir tesis. Şifreli kapılar. Gölgelerin arasından ilerleyen siluetler. Kime ateş ettiğini bilmeden tetiğe dokunan parmaklar. Ve zincire vurulmuş bir kader. Bazen düşman sandığın kişiyle aynı safta yürürsün. Bazen en büyük tehdit, planın kendisidir. Bazen de tek bir kurşun, sadece bedeni değil, hayatı ikiye böler. Son İntikal, sınır ötesinde geçen bir gecenin, geri dönüşü olmayan sonuçlarını anlatıyor. Görev ile vicdanın, emirle içgüdünün, cesaret ile korkunun çarpıştığı bir hikâye… Çünkü bazı intikaller sadece bir yerden başka bir yere değil, insanın içindeki güvenli bölgeden bilinmeyene doğrudur. Ve bilinmeyen her zaman kar-

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Yeni kurulan Kurşun Timi, sınır hattının en tehlikeli görevlerine gönderildiğinde, herkes aynı gerçeği fark etti: Bu ekip ya birbirini kurtaracaktı… ya da birbirinin en büyük sınavı olacaktı.

🇹🇷TÜRK olmak zordur dünyayla savaşırsın. TÜRK olmamak daha zordur TÜRK`lerle savaşırsın.🇹🇷 Ben Defne DEMİRKAN. İşe giderken çarptığım adamın komiserim olacağını elbette bilemezdim. Not: Bu kurgu bazı hassas okuyucular için tetikleyici ve vahşet ögeleri içerebilir. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun.

Yedi kadın askerden oluşan bir timin dostluğu ve hayatı

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

İki insanı bir araya getiren se her zaman mutlu bir buluşma ve çiçekler midir? Pembe düşler içinde bir öykü mü bir araya getirir iki insanı kaderde? Peki bir kurşun olamaz mı o iki insanı karşılaştıran? Bir namludan çıkan mermi sebep olamaz mı mutlu bir geleceğe? Bir doktor ve bir askerin birbirlerinden kendilerini bulacaklar bu hikaye , hem ağlayıp hem güleceğiniz , kimi karakterlerden kendinizi bulacağınız, imkansızları imkan dahilinde getirenlerin öyküsü...

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. "Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: "Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" "Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" "Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Karanlık, sadece ışığın yokluğu değildi. Karanlık, iki ruhun birbirine dolandığı, nefes almayı unuttukları o kör düğümdü. Yüsra, geçmişinin küllerinden doğmaya çalışan yaralı bir kuştu. Kurter ise o külleri elleriyle savuran, ama aynı zamanda elleriyle korumaya çalışan bir "Şahin". Bir yanda disiplinle örülü, taş gibi sert bir yüzbaşının hayatı; diğer yanda ise kuralları yıkan, her şeyi yakıp kül etmeye hazır bir kadının öfkesi. Kaçıyorlardı. Kendi gölgelerinden, birbirlerinden, geride bıraktıkları kanlı hatıralardan... Ama insan en çok kendinden kaçamazdı. "Beni bırak," dedi kadın, sesindeki titremeyi bir bıçak gibi bileyerek. "Çünkü ben yandıkça, seni de yakacağım." Adam, elindeki o görünmez ipleri biraz daha sıktı."Senin yanın benim cennetimdir Serçe." Geçmişin sırları bir bir çözülürken, ateş sadece evi değil, tüm geçmişi sarmıştı. Artık soru, kimin kimi kurtaracağı değil; kimin, kimin gölgesinde kaybolacağıydı. Bu bir kurtuluş hikayesi değildi. Bu, iki kırık ruhun, birbirinin enkazında kendi evini bulma savaşıydı. Her adım bir uçurum, her nefes bir ihanet. Ve Sen Yüsra, benim kaçamadığım tek gölgemsin.

Katıldığı gizli görevlerden dolayı Yüzbaşı olan Çeliğin 2 yıl sonra görevden dönünce 24 yıl sonra doğduğu hastanede karıştığını öğrendikten sonra yaşanacak olaylar. Hayali bir kurgu gerçek değildir.

“Biz ateşle su gibiyiz,” dedim. “Buhar olur, göğe yükseliriz,” dedi. 🔥💧☁️

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

Liseden devam eden hoşlantı ve hayatın acımasızlığı

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Yüzbaşı Özge ve yüzbaşı cihanın düşmandan aşka hikayesi (küfür içerir)

“Deniz Ateş ve Fırat Demir’in öyküsü, sanki edebiyatın sakin bir nehirde akıp giden bir destanı gibi. Deniz, suyun huzurunu ve derinliğini taşıyan bir karakter iken, Fırat ise ateşin coşkusunu ve enerjisini yansıtan biri. Onların hikâyesi, her satırda su ve ateşin dans ettiği, masumiyetle örülmüş bir aşkın izini sürüyor. Her sayfada bu iki karakterin iç dünyalarına daha derinlemesine dalacak, onların zarif ve tutkulu romantizminin her tonunu hissedeceksiniz. Bu roman, edebiyatın zarif diliyle, su ile ateşin harmanlandığı bir aşk öyküsü sunuyor. İyi okumalar.”

Yıllarca karanlık operasyonlarda görev yapmış, duygularını gömmüş bir asker: Kıdemli Yüzbaşı Demirhan Öz(Sancar). Ama onun en büyük savaşı cephede değil… geçmişinde.

Malena Balcı, 1943’ün karlı cehenneminde kendisini bir anda bulmasıyla tüm dünyası tepetaklak olur. Bu cehennemde karşısına gelen ilk kişi ise en büyük düşmanı ve rakibi olacak yüksek rütbeli bir asker olan Ernst`dir. Bir LWE olarak, Ernst ile hem fiziksel hem de psikolojik olarak girdiği savaşı kazanmak uğruna neler yapabilecek kimse bilmemektedir.

" Geçmiş acıdır Yarenim, o yüzden çabuk unuttum..." Siz hiç yenildiniz mi? Ben yenildim, hem de en acı şekilde... Ama durmadım, devam ettim... Çünkü geçmiş acıdır, bense o acıyı yaşayamayacak kadar güçsüz... Bu yüzden bıraktım, onun beni iyileştirmesine izin verdim... Bu sayede ayakta kaldım... Bu sayede yılmadım Bu sayede aşık oldum...

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General`in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan`dasın." NOT: KİTAP BANA AİT DEĞİLDİR. WATTPADDEN (@YAZALVEN) ADLI KULLANICININ KİTABIDIR.

Arya Cengiz; Amerika`da bir şirkettin özel mimarlığını yapan Arya,Türkiye`ye ailesini görmek için dönmüş ancak abisi gibi gördüğü birinin düşünceleri yüzünden geri dönüp bir anlık sinirle bir sözleşme imzalar. yaptığı sözleşmenin sonuçlarını çeker. Patronu tarafından önce sevildiğini düşünür sonrasında aldatılıp kaçırılır. Yinede kendi ayaklarının üzerinde durmaya devam eder. Kuzeninin nişanı için Şırnağ`a gelen Arya`nın peşinde yine patronu vardır havaalanında karşısına çıkınca anlık korkuyla ondan kaçar ve... Birine çarpar. Çarptığı kişinin daha kim olduğunu bilmeden ondan yardım ister. Adam önce şaşırır sonra ise olayın farkına varıp onlara taraf gelen adama bakar arkasındaki kızın varlığını hatırlayarak küçük bir oyun oynar. Aras Artuk; Şırnak özel kuvvetler komutanlığında üsteğmen olan Aras, kendi halinde yaşayan, aile bağları yüksek, basit bir adamdır. Ama birden hayatına giren kız ile yörüngesinden şaşar. Yalnız onunda başı memleketi olan Sivas ta bir kız ile dertdedir. İstemediği bir evliliğe kurban giden Aras`ın yardımcısı bir zamanlar yardım ettiği Arya olacaktır. Ama ne Arya bilebilirdi ki bir zamanlar sığındığı adamın babasının bir zamanlar övüp övüp bitiremediği askeri olduğunu, nede Aras onun ezberini bozan kızın komutanının kızı olduğunu. -🌙- "Kaküllü" dedi yine sırıtarak. "Bana kaküllü deme!" Dedim tüm kelimelerin üstüne basarak. "Kaküllü" dediğinde artık sinirlerim bozulduğunu hissettim, "Dağ ayısı" dedim iyice inada basarak hiç beklemediğim bir cevap vererek beni afallatmıştı "Eyvallah" diyerek arkasını döndüğünde peşinden seslendim. "Babamın yiğidosu!" Elini havaya kaldırıp salladı "gönder gelsin albayın kızı" dediğinde sırıttım. "Birgün aynı göğe bakarmıyız sence?" "Eğer birgün duam kabul olursa elbet bakarız albayın kızı" de

İnsan bazen susarak büyür. Sevgi yerine korkuyla, şefkat yerine sabırla. Bazı çocuklar hayata erken alışır. Yük taşır, iz bırakır, ama ses çıkarmaz. Yıllar geçer, her şey içte birikir. Sonra bir gün, hiç beklenmeyen bir anda, biri çıkar. Karanlığı yarar, yalnız olmadığını hatırlatır. O andan sonra hayat aynı kalmaz. Bu satırlar, ayağa kalkmayı seçen birinin izidir. Geçmişi değiştiremese de, geleceğini kendi elleriyle kuran birinin.

Yarım Kalan Sigara isimli kitabın devam kitabıdır. Leyla Duman’ın cinayetinde sessiz kalan adalete ses olan Emir Kaan, şimdi aynı düzenin içinde bir rahatsızlık kaynağı hâline gelmişti. Yaşarken susturamadıkları o sesi, ölümünden sonra itibarsızlaştırmaya çalışıyorlardı. Ulaştığı makamı, verdiği mücadeleyi ve adalet uğruna ödediği bedeli suistimal edecek kadar çoğalmışlardı. Gelen o mahkeme tebligatıyla yıkılan tek kişi İklim olmamıştı. Kardeşleri de, timi de bu adaletsizlikle ikinci kez yıkılmıştı. Her biri, Emir Kaan’ın ardından bir kez daha kaybetmiş gibi hissetmişti. Ancak o vicdansızların unuttuğu bir şey vardı. Onların bozuk düzenine karşı, Emir Kaan yalnızca bir isim bırakmamıştı. İsmini lekeletmeyecek, hatırasını kirletmeyecek, anılmasına bile gölge düşürmeye izin vermeyecek kadar sağlam bir insan zinciri biriktirmişti ardında. Emir Kaan, yaşarken olduğu gibi öldükten sonra da yalnız değildi. Onu sevenler, adaletin suskunluğuna karşı hâlâ dimdik ayaktaydı. Bir zamanlar Uzman Çavuş Yılmaz’ın dediği gibi; Adalet Yılmaz`dı. Adalet yılmamalıydı! Kitabın Yayın Tarihi : 15.01.2026 Tüm telif hakkı saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.