Yılardır askerdeki abisini görmeyi bekleyen ilayda abisinin yanında gelen misafirla hayatı değişmeye başlar

Erkek Kardeşi yüzünden evliliğe mahkum bırakılan kadın Kız Kardeşi yüzünden zorla evliliğe mahkum bırakılan adam

İnsanlar doktorluğu sadece beyaz bir önlükten ibaret sanıyor. Keşke öyle olsa... Biri saniyelerle yarışıp acil serviste can kurtaran bir doktor, diğeri ise vatan toprağı için siperde atan sert bir yürek. Kurşun seslerinin ve nabız atışlarının gölgesinde kesişen tehlikeli bir kader."

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Asker kadın Asenaya gelen bir telefonla hayatının değişmesini anlatıyor( ne kadar çok oylama gelirse bölüm o kadar çabuk gelicek)

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Yıllar önce, bir askerin fedakarlığı karşılığında hala yapmaya devam eden Efsun Sayer, bu mahcupluğu ve üzüntüsü üzerine askerin adını yaşatmak ister. Onu kurtaran merhametli askerin yıllar önce askerlik yaptığını ve desteğinin sağladığı askeriyeye girebilmek için elinden gelenin en iyisini yapar. Çok çalışır ve bir asker olur. Daha sonra defalarca tayinini ister. En sonunda hedefine ulaşır. Askeriyeye katılabilmiş ve bir time dahil olabilmiştir. Bunun sevinci ve heyecanıyla askeriyeye giden Efsun Sayer, onu ne tehlikelerin veya ne tür olayların karşılayacağından habersizdir, bu sahipsiz kız aynı zamanda her yerde ailesini aramaktadır. Bakalım Efsun ailesini bulup, onu kurtaran askerin adını onurlandırabilecek midir?

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★

Taş gibi adam Taş gibi adamdı az konuşandı Çok enteresandı yandı, yandı... sonunda kafayı sıyırmıştım gülerek şiiri söylemeye devam ettiğimde karşımdaki adamın sabrını sınıyordum resmen - güzelim sakinleşmeye çalışıyorum ama sen sürekli sınırlarımda dolaşıyorsun - işaret parmağımla kendimi göstererek ben mi dedim - evet sen güzelim sinirlenmiştim bir tek senin sınırların mı var korkusavar benim de sınırlarım , kırmızı çizgilerim var sen onları ihlal edebiliyorsun ben artık sınırlarında olmak istemiyorum senin kalbinde olma... cümlenin devamını getirmeye cesaretim yoktu her neyse saçmaladım işte. yüzümde saklayamdığım kırgınlıkla baktım gözlerine keşke ikimizinde ortak sınırları olsa kesişim kümesi gibi.. korkut yüzüme uzun uzun bakıp iç geçirdi yanıma yaklaştı kulağıma fısıldadığı cümleler yüzünden vücudum sanki yaşam fonkiyonlarını yitirmişti - sınırlarımı yavaş yavaş yok ettiğinin farkında bile değilsin beni kendi sınırlarının içine aldın kardelen çiçeğim. belki de sana sınırsızım . not - -

24 yasindaki Melis hi� beklemedi?i anda Abisinin komutan?na a??k olmas?n? anlatmaktad?r.

Başarılı asker olan Yiğit Alp Kartalın görevde yanlışlıkla bir sivili vurup öldürmesi ile öldürülen sivilin ailesinin yiğit alp`i şikayet etmesi üzerine araştırıp bulduğu başarılı avukat İdil karameşeyi avukatı yapması ile yollar çıkmaza sürüklenir

Küçük bir kızdı Umay. Her çocuk gibi içinde bâki bir neşesi vardı. Sonrasında bir anda kaybetti neşesini. Hayatındaki tek sevgiyi gönlündeki ay-yıldız yaptı. Belkide onu hayata döndüren tek şey, dolabındaki iki künye olmalıydı.

-KİTAP HASSAS MİDESİ OLAN OKUYUCULAR İÇİN UYGUN DEĞİLDİR. DETAYLI OTOPSİ ANLATIMI MEVCUTTUR!- "Ölüm sonrası yanığı değil bu. Diri diri yanmış." dedi Yankı, yardımcılarına ithafen. Fakat beklemediği bir ses cevap verdi ona. "Nasıl bu kadar eminsiniz?" Yankı arkasını döndüğünde şeridin içine girmiş jandarma formalı, iri yarı adamla burun buruna geldi. "Buraya giremezsiniz beyefendi. Lütfen şeridin diğer tarafında bekler misiniz?" dedi bıkkınlıkla. Fakat adam şeridin diğer tarafına geçmek yerine Yankı`nın yanından geçip cesedin başında durdu. "Soruma cevap vermediniz?" Adamın kendisini görmezden gelip tek bir noktaya odaklanması Yankı`nın sinirini bozmuştu. Aynı sakinlikle adama cevap verdi; "Kim olduğunuzu söylemediniz?" sesi daha çok soru sorar gibiydi. Adam bakışlarını cesetten çekip Yankı`ya çevirdi. "Jandarma yüzbaşı Turan Alp Kara." dedi Yankı`nın gözlerinin içine bakarken. Yankı, Turan`ın yanına gelip cesedin yanına doğru çömeldi. "Öldükten sonra yansaydı duruşu bu şekilde değil, boksör duruşu şeklinde olurdu. Ölü bedende Kaslar kullanım dışı olduğu için ısıyla birlikte büzüşür. Ama gördüğünüz gibi burada maktül yüz üstü ve kolları açık şekilde. Ağzının açıklığını görebiliyor musunuz? Acı çekmiş." Turan başını sallarken bir kaç adım geri çekildi. "Ama yine de net cevabı otopsiden sonra verebilirim." Turan ellerini kemerinin üstüne koyup ağırlığını tek bacağının üstüne verdi. "Anladım. Siz daha iyi bilirsiniz tabii. Kolay gelsin o zaman size..." Turan`ın merakla bakan gözleri karşısında Yankı ismini söylemediğini hatırladı. "Yankı Sırdaş." dedi sadece. Turan az önceki cümlesini tamamladı; "Kolay gelsin size Yankı Hanım." Turan ikinci kez Yankı`nın yanından geçerken Yankı, Kübra`ya sesleni. "Kübra! Yüzbaşının ayak izi örneğini de alalım!" Turan anlamazca Yankı`ya bakarken Yankı sadece omzunu silkti. "Şeridi geçmemeniz geretiğini söylemiştim. Ayak izleriniz diğer ayak izlerine karıştı. İşimizi zorlaştırıyorsunuz. Sizin yüzünüzden fazladan ayak izi inceleyeceğiz." Yankı, yüzbaşının cevap vermesini beklemeden arkasını döndü ve cesetle ilgilenmeye devam etti.

KÜLLERİN ALTINDA Her yaranın bir izi vardır. Bazı izler tane işler. Bazıları ise ruha... Üsteğmen, geçmişinin yükünü sessizce omuzlarında taşıyan, duygularını görevine gömmüş başarılı bir askerdir. Hayatı boyunca tek bir şeye inanmıştır: Vatan uğruna gerekirse her şey feda edilir. Yeni görevi, düşman topraklarında esir tutulan Kartal Timini kurtarmaktır. Başarılı olması neredeyse imkansız olan bu operasyon, onu yanlızca savaşın ortasında değil, hiç hesap etmediği duyguların da içine sürükler. Fakat savaşın gizlediği sırlar, kurşunlardan daha ağırdır. Aylar sonra ortaya çıkan bir kayıt, yıllardır doğru sandığı her şeyi yerle bir eder. Geçmiş yeniden gün yüzüne çıkarken, dost ve düşman arasındaki çizgi silinmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler ne kadar derine gömülürse gömülsün... Bir gün mutlaka küllerin altından çıkar. Ve o gün geldiğinde, hiçbir hayat eskisi gibi kalmaz.

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan 3 yıl sonra karşına çıkarsa ne olur “Ben seni kaybettim sandım… Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın.”

Biri mermilerin gölgesinde vatanı savunan Yüzbaşı Han Karahanlı , diğeri karanlığı tebeşir tozuyla aydınlatan Öğretmen Bilgi Ayaz ... İzmir`den Diyarbakır`a atanan Bilgi, öğrencilerine umut olurken kalbinin en zor sınavıyla yüzleşir . Sadece görevine odaklı Han`ın dünyası ise bu inatçı öğretmenle altüst olur . Kurşun seslerinin tebeşir tozuna karıştığı , aşkın mayınlı bir arazi kadar tehlikeli olduğu bu coğrafyada ; sevda mı galip gelecek yoksa yeminler mi ?

Arkadaşlar acemiyim ona göre yorum yapalım bugün olursa giriş bölümümüzü yayınlıyorum yetişmez ise yarına seviyorum sizi ballarım

2 arkadaşın şırnağa tayini çıkmasıyla başlayan eğlence dolu ve aşk dolu bir kitaptır. Askeri kurgu seven herkesi bekliyorumm

Sınır mı vardı? Yoktu. Çünkü kalp bütün sınırların önüne geçmişti. *** "Gün doğdu nefret ettim senden." Ve bir gün battı, çok sevdim. *** Bu zamana kadar vatan ne dediyse yapmış olan o iki kişi yine vatanın dediğini yapmıştı. Vatan o iki kişiye evlenmeyi emretmişti.

Onlar 12 kişiydiler. Şehit olmadan önce aynı timdeydiler. Ama hepsi asker değildi. Volkan sahadaydı. En önden koşan oydu. Ada avukattı. Dosya tutan, kalem tutan, adalet için savaşan oydu. Talha doktordu. Yaraları saran, can kurtaran, geceleri uyumayan oydu. Ayaz emanet için yaşayan, Sude not defterine her şeyi yazan, Aylin şarkı söyleyen, Batuhan kavga eden ama yüreği temiz olan, Kutay sistemlerin başında sabahlayan, Nilsu korksa da öne atılan, Duru herkese ablalık yapan, Yağız hiç konuşmayan ama herkesi koruyan ve Albay Barış baba gibi olandı. İçlerinde bir kişi daha vardı. Sinem. Sinem o timdendi. 12 kişiyle aynı timdeydi. Aynı kandan, aynı candan, aynı yoldandı. Avukat Ada ile aynı dosyaya bakmıştı. Doktor Talha ile aynı yarayı sarmıştı. Volkan ile aynı mevzide durmuştu. Onlarla güldü. Onlarla ağladı. Sonra bir gün timin üstüne ateş düştü. 12 mezar kazıldı. 12 bayrak tabuta sarıldı. Avukat da şehit oldu. Doktor da şehit oldu. Asker de şehit oldu. Sinem tek kaldı. 12 şehidin kanı yerde kalmıştı. Devlet Sinem`i yalnız bırakmadı. 12 şehidin kanını yerde bırakmamak için bir komisyon kuruldu. 6 kişi daha seçildi. Hepsi farklı yerlerde görev alan kişilerdi. Uzay sahadan, Tomris masadan, Aybüke kalemden, Altay sistemden, Orhan duadan, Aras gölgeden geldi. Hepsi ölü gösterildi. Hepsi ailesine şehit haberi gönderildi. Hepsi kendi hayatını, geleceğini, belki de geçmişini hiçe saydı. Çünkü vatan aşkı böyle bir şeydi. Vatan için sevdalarından vazgeçtiler. İsimlerinden vazgeçtiler. Hayallerinden vazgeçtiler. Avukat olan adaletinden, doktor olan hastanesinden vazgeçmişti zaten. Sinem hariç diğerleri timi bilmiyordu. Sinem hariç diğerleri 12 şehidi tanımıyordu. Ama Sinem anlattı. Avukat Ada`nın nasıl savunduğunu anlattı. Doktor Talha`nın nasıl bir can için sabahladığını anlattı. Volkan`ın nasıl koştuğunu anlattı. Her duyguyu, her detayı anlattı. Çünkü her duygu önemliydi. Her detay önemliydi. Komisyon 12 şehidin kanını yerde bırakmamak için yemin etti. Kanlı mendillerin peşine düştü. Sonsuzluk işaretinin peşine düştü. Sis`in peşine düştü. Yüzü kapalı ajanların peşine düştü. Ama bir şey vardı. Uzay ve Sinem`in dosyasında sadece bir cümle yazıyordu: Ailesi klasik trafik kazasında öldü. Nasıl öldü? Nerede öldü? Kim çarptı? Cevap yoktu. Dosyalar yakıldı. Arşivler silindi. Şimdi Sinem ve Uzay yetimhaneye neden bırakıldıklarını değil ailelerinin yaptığı kazanın nasıl olduğunu sorguluyor. Çünkü vatan için geçmişini hiçe sayanlar bir gün geçmişini aramak zorunda kalıyor. Bu kitap sadece bir görev kitabı değil. Bu kitap avukatın kalemini, doktorun önlüğünü, askerin silahını aynı bayrak için bırakanların ve ölü gösterilip yaşamaya devam edenlerin hikayesi. Vatan sağ olsun demek kolay. Zor olan o 12 ismi, avukat olanı da doktor olanı da hiç unutmadan yaşamaya devam etmek. Kitap önceden yayınlanmıştı ancak bazı sorunlardan dolayı diğer hesabımı silmek zorunda kalmıştım daha doğrusu katılmıştı ama şimdi geri açılmış ve ben o kitaplarımı buradan devam ettirmek istiyorum. Çalmak gibi bir durum ortada yok lütfen bu şekilde herhangi bir yorum atmayın.kitap tammamen bana aittir.

Şiddet, kan ve mide bulandırıcı daha bir çok içerik barındırmaktadır. Lütfen uyarıyı dikkate alınız! Mağaranın girişindeki hareketlilik yeniden başladığında gücümün son kırıntılarını tüketiyordum. Yanıma yaklaşan bir asker fark ettim. Üzerinde özel kuvvetlerin operasyon üniforması vardı. Gelmişlerdi. Asker bana yaklaştıkça görüşüm, yarı açık göz kapaklarımın arasından biraz daha netleşiyordu. Odağımın seçebildiği son şey, sol göğsünün üzerinde yazan Gökbörü soyadıydı. Kokusunu ayırt edebildiğim anda ise bilincim tamamen karanlığa gömüldü.

Bazı yaralar zamanla kapanmaz. Sadece insan, onlarla yaşamayı öğrenir. Derin Karasoy, yıllar önce kaybettiği ailesinin ardından kendini askerî hayata adamış, geçmişini geride bırakmaya çalışmıştır. Ta ki yıllar önce hayatından çıkan Sarp Öztürk, Derin`in timine katılana kadar. Bir zamanlar birbirlerine herkesten çok güvenen ikili, artık aynı ortamda bile bulunmak istememektedir. Fakat geçmişin hesapları kapanmamışken, görev onları aynı cephede yan yana getirir. Derin`in yıllardır kaçtığı geçmişi, beklenmedik bir şekilde yeniden karşısına çıkarken; görev, güven ve sadakat arasındaki sınırlar giderek bulanıklaşır. Çünkü bazı savaşlar cephede başlamaz. Bazıları insanın kalbinde başlar.

Bozkurt ve Sancak aileleri yıllardır dosttur. Babalar aynı üniformayı giymiş, çocuklar aynı lojmanlarda büyümüş, birbirlerinin ailesi olmuştur. Yıllar geçer, çocuk oyunları yerini askerî eğitime, masum atışmalar disiplinli görevlere bırakır. Nehir Bozkurt, Eren Sancak ve arkadaşları artık seçkin bir askerî tim olan "Fırtına Timi"nin üyeleridir. Aynı üniformayı taşır, aynı hedef için görev yapar ve gerektiğinde birbirleri için hayatlarını ortaya koyarlar. Ancak her görev yalnızca operasyonlardan ibaret değildir. Tim içinde dostluklar, şakalaşmalar, kırgınlıklar, gizli duygular ve yıllardır söylenemeyen hisler de vardır. Nehir ile Eren`in çocukluktan gelen bağı, görevlerin ağırlığı altında bambaşka bir sınavdan geçer.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Kılıç Timi: Karargâhta Başlayan Hikâye Görevde disiplin, karargâhta kahkaha... Yüzbaşı Altay Demirtaş`ın komutasındaki Kılıç Timi, ülkenin en seçkin birliklerinden biridir. Her biri cesur, sadık ve birbirine güvenen dokuz kişilik bu tim, zorlu operasyonlarda omuz omuza savaşırken karargâhta ise adeta bir aile gibidir. Kıdemli Üsteğmen Asena Yalın`ın gözünden anlatılan bu hikâyede; dostluk, fedakârlık, eğlenceli anlar, zorlu görevler ve kalbin derinliklerinde saklanan bir aşk iç içe geçiyor. Bazen bir kahkaha, bazen tek bir emir, bazen de söylenemeyen duygular... Çünkü bazı hikâyeler karargâhta başlar, ama kader onları bambaşka yollara sürükler.