Ya erkek karakter gerçekten doktor deyilse. 💫 Berbat bir haldeyim. Bir ay olmuştu lan, koskoca bir ay yoklar. Hiçbiri yok. Ne dirileri ne de naaşları. İki gün önce sevdiğimin tabutunu gördüm. Arkadaşımın tabutunu gördüm. Şehit oldu diyorlar. Tabutlarında bile iki torba kum var lan... Kokusuna hasret kaldığım kadının öldüğünü söylüyorlar. Gözlerini görmek, sesini duymak için bile ölebileceğim kadının gözlerini kapatıp sonsuza kadar sustuğunu diyorlar. Ama ben hissediyorum, o yaşıyor. Ama lanet gelsin ki hiçbir şey yapamıyorum. Bu berbat meyhanede içmekten başka hiçbir şey yapmıyorum. Son iki haftadır olduğu gibi. İşe de gitmiyorum. Eve gidince biraz olsa bile unutmak için buraya geliyorum. Ama o gece gibi saçlı, okyanus gözlü kadını unutamıyorum. Geç buldum, erken kaybettim... Vaveyla uygulamasında`da mevcutdur. Kitap tamamen hayal ürünüdür. #asker #doktor #terskose #ask

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Yanlız bir çocukluk geçiren Gece bir çocuğun daha yanlız ve kimsesiz büyümesine izin vermeyerek Hayal`i evlat edinir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet." Eski adı,,,, Yüzbaşı`m

19 yıllık bir yalan ortaya çıkan sırlar ...

Bir varmış, bir yokmuş… Karla kaplı dağların sessizliğinde solmuş bir kardelen ve unutulmuş aşklar… Soğuk, yalnızlık ve karanlık içinde filizlenen umutlar, kalbin derinliklerinde yeniden can bulur. Her masalın bir sırrı vardır; bazıları sıcak bir tebessümle biter, bazılarıysa sessiz bir hüzün bırakır....

Ahsen, sandığımız dünyaların dışında yaşayan biri. Görünüşte sakin, ama içinde fırtınalar kopuyor; sessiz ama ölümcül. Askerlerin arasında yürüyor, ama onlardan biri değil; kendi kurallarını yazan bir gölge. Her bakış, her adım bir oyun; her sır bir ateş gibi yakıyor. Ve beklenmedik bir duygu… tehlikeli, kırılgan ama dirençli bir çekim, onun karanlık yolculuğuna eşlik ediyor. Ahsen, kim olduğunu bilenlerden değil, kendi gücüyle yolunu çizenlerden. Ve bir gün, sırlar ve yasak duyguların ışığıyla yüzleştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.

Yüzbaşının muhabire olan zaafı.

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

Evlilik hayalleri kurduğun askerin şehit haberini aldıktan 3 yıl sonra karşına çıkarsa ne olur “Ben seni kaybettim sandım… Sen ise sadece benden uzak bir hayata saklanmışsın.”

İnsan bazen susarak büyür. Sevgi yerine korkuyla, şefkat yerine sabırla. Bazı çocuklar hayata erken alışır. Yük taşır, iz bırakır, ama ses çıkarmaz. Yıllar geçer, her şey içte birikir. Sonra bir gün, hiç beklenmeyen bir anda, biri çıkar. Karanlığı yarar, yalnız olmadığını hatırlatır. O andan sonra hayat aynı kalmaz. Bu satırlar, ayağa kalkmayı seçen birinin izidir. Geçmişi değiştiremese de, geleceğini kendi elleriyle kuran birinin.

Biri hemşire diğeri ise yüzbaşıydı . Ama onların hikayesi bir hemşire ve yüzbaşıdan daha fazlaydı . Her şeyden önce biri teyze diğeri ise amcaydı . Biri canından çok sevdiği ablasını diğeri ise abisini kaybetmişti . Ve geriye onlara dünyalar güzeli bir emanet kalmıştı . `Eylül ` Biri yetimhanede büyümüş diğeri de kimsesizdi . Ama artık onlara emanet edilen cocuk vardı . Bir çocuk nasıl büyütülür bilmezlerdi . Ama mecburlardı . Bir de işin içinde imkansız bir aşk vardı . İmkansızlar bir gün imkan kılınır mıydı ? İmkansızlar imkan kılınca sigaralar bir bir sönecekti bir daha yanmamak üzere ... İmkansızlar için yakılan her bir sigara sönecekti ...

⚖️ AYAZ’IN HARESI: ADALETİN KESKİN KILICI ⚔️ "Adalet, bir hançerin ucunda yürümek gibidir; ayağın kayarsa sadece sen değil, hakikat de ölür." İstanbul’un soğuk mahkeme salonlarında, sadece delilleriyle değil, duruşuyla da devleşen bir kadın: Savcı Asil Hare. Zenginlerin servetiyle satın alamadığı, suçluların kaçamadığı o keskin kılıç... Ancak zaferinin bedeli, çocukluğunun enkazının üzerine, Şanlıurfa’ya bir "sürgün" emriyle ödetilecekti. Asil, Şanlıurfa’ya sadece bir savcı olarak dönmedi; o, 15 yıl önce bir lojman baskınında toprağa verdiği babasının vasiyetini ve enkaz altında adını haykıran o gizemli sesin hesabını sormaya geldi. Onu tozlu pistte bekleyen ise hukuk kitaplarında yazmayan bir güçtü: Ayaz Timi. Başkaldıran, kuralsız ve her biri birer ölüm makinesi olan sekiz profesyonel asker... Ve başlarında, alaycı gülüşünün ardında karanlık bir geçmiş saklayan Kıdemli Üsteğmen Kurtbey Sarıca. zıtlıkların uyumu ile askeri ve hukuki kurgum Ayaz`ın haresi sizlerle .

​"Bana bak yüzücü," dedi Kuzey, sesi dalgaların kayaya çarpması kadar sertti. "Burası senin olimpiyat havuzlarına benzemez. Burada hata yaparsan boğulmazsın, ölürsün." ​Lara hafifçe gülümsedi ve gözlerini ayırmadan cevap verdi: "Bana bak Yüzbaşı. Sen karada aslan olabilirsin ama benim dünyama girdiğinde, nefes alıp vermene bile ben karar veririm."

Çocuklukları, vatan toprağına verdikleri ağır bedellerle mühürlenmiş iki ruh... Biri babasını, diğeri annesini bu kutlu yolda şehit verdikten sonra yolları ayrılan iki küçük çocuk, yıllar sonra hiç beklemedikleri bir anda yeniden karşı karşıya gelir. ​Ancak bu kez sahne, bir çocukluk parkı değil, barut kokulu bir savaş meydanıdır. Bir yanda operasyonu yöneten kararlı Yüzbaşı Çağan, diğer yanda ise esir düşmüş cesur Üsteğmen Leya. ​Geçmişin silinmeyen izleri, vatan sevgisi ve fedakarlık duygularıyla harmanlanırken; bu iki kahraman, hem düşmanla hem de kalplerindeki sönmeyen o eski yangınla yüzleşmek zorunda kalacaktır. Demir Pençe, sadakatle örülmüş bir yeniden doğuşun ve imkansızlıklar içinde filizlenen bir aşkın hikayesidir.

"Taş kalplisin sen, bir buz kütlesinden farksızsın. Sevemezsin sen Lavin, sadece bir zakkum gibi zehirleyip bırakabilirsin. Senin yıkımından kimse sağ çıkamıyor, farkında mısın?" Ben ölüm çiçeği değilim demek istedim, diyemedim. Öylece durdum, hiçbir şey yapmadım. Yüzüme bakıyor, bir tepki vermemi bekliyordu. Ben ise vermemekte kararlıydım. Bu görevde olmayı seçende oydu. Sadece ben suçlanmamalıydım. Bir zakkumun bembeyaz yapraklarına aldanıp ona dokunmayı da o seçmişti. Zehrin kanına karışacağını bile bile avuçlarını açan oydu. Gökçe unutma artık sana asla gelmeyen yollar seni ona da götürmeyecek. Ben bir buz kütlesiydim, doğru. Ama unuttukları bir şey vardı; buz sadece soğutmazdı, dokunduğu teni yakıp kavururdu da. Ben Beyaz Zakkum. Kendi yıkımımdan sağ çıkan tek enkaz. Ben Gökçe Lavin. Kendi zehrinde yaşamayı başarmış bir ölü.

SINIR ÖTESİ; DEMİR KALKAN. Yüzbaşı Tuğra Han Bozkurtlu, düşmanın eline geçtiğinde sadece özgürlüğünü değil, zamanını da kaybetti. “Yarasa” olarak bilinen acımasız bir düşman, ona kurşun sıkmadı… Onu yavaş yavaş öldürecek bir zehri damarlarına bıraktı. Kurtarıldığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Timinden geriye sadece iki kişi kalmıştı. Geçmişi parçalanmış, bedeni zamana karşı yarışan bir silaha dönüşmüştü. Zafer Timi ile yolları kesiştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Çünkü bu görevde sadece kurşunlar değil, sırlar, geçmiş ve kalpler de hedef olacaktır. Bazı savaşlar haritada görünmez. Ama en derin yaraları onlar açar. Demir Kalkan sadece sınırı değil, birbirlerinin kalbini de koruyordu.

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Zeynep Kartal İzmir`de babasının baskısından kaçıp öğretmenlik yapmak için atandığı bu şehirde hayatı gayet sakindi. Ta ki o komutanla Yavuz Akalp`le tanışıp hayatı altüst olana kadar... Kendini bir anda silahların, çatışmaların ortasında bulur. Onu korumayı kendine görev edinen kişi ise sert mizacı, keskin dili ve sarsılmaz disipliniyle tanınan bir SAT komandosu: Üsteğmen Yavuz Akalp. Başta sadece bir görev gibi görünen bu yakınlık, zamanla ikisi için de daha karmaşık bir hâl alır. Tehlike her adımda peşlerindeyken, güven ve mesafe arasında kurdukları o ince denge giderek kırılmaya başlar. Bir yanda ülkeyi hedef alan büyük bir plan, diğer yanda inkâr edilen duygular... Kuralların, sınırların ve gururun ortasında sorulması gereken tek bir soru kalır: Bazen kalbi korumak mı daha zordur, yoksa birini gerçekten sevmek mi?

Her Çarşamba yeni bölüm Yüzbaşı Feza Duman, biyolojik ailesine dair tek izin peşindeyken tayinini Şırnak`a aldırır. Geçtiği dağ yolunda karşısına kanlar içinde bir adam çıkar. Feza kimliğini gizleyerek adamı arabasına alır. Binbaşı Ilgaz Erden, teröristlerin içine sızdığı gizli görevde ifşa olmuştur. Elindeki hayati delillerle ve yaralı şekilde dağ yolunda kaçmaya başlar. Ancak yolda farklı plakalı bir sivil araç görüp durdurur. Peşlerinde ölüm varken karşılaşan bu iki yabancı bir aksiyonun içine sürüklenecek. Karanlık köy yollarında, mermilerin gökyüzünü yırtarak geçtiği bu gecede başlayan bu tanışma; ihanetle, sırlarla, ölüm kalım mücadelesiyle ve derin bir çekimle sınanacaktır.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Eğer gerçek bir askeri kurgu okumak istiyorsanız bu kitabı takip etmelisiniz