Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Biraz komik,depresif,inatçı ve en çok hayat dolu olan kızımız.Yıllarca doktor olma hayali ile yaşayan aysima bir gün doktor olur ve tayini Iğdır Tuzluca`ya çıkar.Orada hayatının aşkını bulur.

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Ögretmen &Asker Aşkı

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ateşim ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Nerden bilebilirdim ki benim bir ailem var Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Türkiye’yle doğu sınırı olan Zerqael, çok büyük bir depremle sarsıldı. Gece yarısı başlayan sarsıntı, şehirleri dakikalar içinde yerle bir etti. Sokaklar toza bulandı, çığlıklar karanlığı yırttı. Yıkılan sadece binalar değildi; umutlar da enkazın altında kalmıştı. Türk muhabir Ahsen Karataş, deprem felaketini dünyaya duyurmak için Zerqael’e gönderildiğinde yalnızca bir haberin peşindeydi. Kamerası, mikrofonu ve gerçeği anlatma cesareti vardı. Amacı, buradaki çığlıkları bütün dünyaya duyurmaktı. Fakat gördükleri, mesafeli kalmasına izin vermeyecek kadar ağırdı. Üsteğmen Yiğithan Öztürk ise arama kurtarma birliğiyle birlikte bölgeye ulaşmıştı. O, aynı topraklara hayat kurtarmak için gönderilmişti. Görevi netti : Ekazın altındaki her cana ulaşmak. Zamanla yarışıyor, artçı sarsıntılara aldırmadan yıkıntıların arasına giriyordu. Yolları, yıkılmış bir şehrin tozlu sokaklarında kesişti.Artık bir görevi daha vardı. Gönlünü verdiği Ahsen Karataşı korumak. Zelzele sadece toprağı değil, kalpleri de yerinden oynattı. Ve bazı sarsıntılar, en sağlam görünen insanları bile değiştirirdi.

" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Bazı aşklar doğru zamanda yaşanmaz.Nare ve Barlas, birbirini severken susmayı öğrenen iki yaralı kalp…Geçmişin izleri, söylenemeyen cümleler ve yarım kalan hayaller arasında sıkışıp kalan bir aşk.Bu kitap; sevip de vazgeçmek zorunda kalanların, güçlü görünürken içten içe dağılanların hikâyesi.Çünkü bazı insanlar gitmez, sadece içimizde susar

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

Kitabın düzenlenmiş halidir, tüm haklar bana aittir kopyalanması halinde hukuki işlem başlatılır.

Yarım Kalan Sigara isimli ilk kitaptır. Adının, içeriğinin kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.. Yayın tarihi 24.04.2025 ___ "Aynı anda kaç cephede savaşabilir bir adam? Dağda terörle, köyde aşiretle, evde babasının bıraktığı enkazla... ​Jandarma Uzman Çavuş Emir Kaan Yılmaz, İklim’in adalet savaşında onun en büyük kalkanı oldu. Sözleşmeli başlayan bu evlilikte, sadece bir koca değil; İklim’in hayalleri için onunla ders çalışan bir öğretmen, kardeşleri için bir ömür feda eden bir ağabeydi. ​Ama bir şeyler ters gidiyor... Emir Kaan’ın vakur duruşunun ardında, timinden bile sakladığı o sarsıcı sır ne? Adar’ın karanlık gölgesi üzerlerine çökerken, Emir Kaan bu savaşı tek parça bitirebilecek mi? ​Bazı borçlar kanla, bazı yeminler canla ödenir.

​"Savaşın en büyük yalanı, sadece düşmanla yapıldığıdır. ​Gerçek savaş; barut kokusunun genzinizi yaktığı o siperlerde değil, zihninizin en karanlık köşelerinde, susturamadığınız anılarınızla verilir. Bir yanda kuralları kutsal sayan, kalbini çelik bir zırhla kaplamış Yüzbaşı Azra; diğer yanda adaleti kitaplardaki o kusursuz cümlelerde arayan Teğmen Barış... ​Biri geçmişin hayaletlerinden kaçıyor, diğeri ise geleceğin kahramanı olmaya can atıyor. Ancak Yedişehitler Köyü’nün sisi çöktüğünde, ne rütbelerin bir önemi kalacak ne de ezberlenmiş stratejilerin. Sadece iki şey ayakta kalacak: Bileğe takılan renkli bir hatıra ve birbirine emanet edilen iki can. ​Bu, sadece bir operasyonun değil; kusurların, kefaretin ve küllerinden doğan bir sadakatin hikayesidir."

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?

"Gök gözlü"diye bir ses duyunca arkamı döndüm revirin önünde duruyor anlamsız gözler ile bana bakıyordu " Anlayamadım?"dedim elimdeki şırınga ile ona doğru döndüm Gök gözlü demişti doğru duyduğuma emindim ama bu ne demekti? "Gök gözlü " Dedi tekrar bu sefer bana doğru bir Adım attı "gözlerin gök yüzüne benziyor" Dedi sesinde bir netlik vardı

​"Bazı karşılaşmalar hayatın tüm akışını değiştirir." ​Aras, vatan toprağının her karışını korumaya yeminli, sert mizaçlı bir tim komutanıdır. Onun dünyasında sadece görev ve nizam vardır. Gittiği bu sınır köyünde, tek odak noktası namlusunun ucundaki tehlikedir. ​Irmak ise o namlunun ucuna takılan bir gülümsemedir. Köy okulunun bahçesinde çocuklarla koşturan, kahkahası barut kokusuna karışan bir öğretmen... ​Biri toprağı vatan yapmak için kanını verdi, diğeri o toprakta çiçek açtırmak için tozuna karıştı. Silahların gölgesinde başlayan bu hikaye, iki zıt dünyanın birbirine mühürlenişidir.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Enes`i kamuflajıyla adliye koridorlarında belki de defalarca görmüştüm. Ne ben onu tanıyordum ne de o beni tanıyordu. Ama kader bir çevirmede bizi tekrar karşılaştırdı ve kalplerimiz birbirlerini asıl o an tanıdı...

Bazı savaşlar düşmana karşı yapılmaz,Bazı savaşlar;Sevdiğin mutlu yaşasın diye yapılır

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Bozkurt timine hosgeldin" soğuk ve mesafeli sesi ile tavrını koyan genç kadına baktı bir süre Yaman, yutkunarak karşısında ki insanlara yeniden baktı. Nasıl alışacaktı buraya? başını ağır bir şekilde sallayıp "Sağolun " dedi elinde ki bavula goz ucuyla baktı Efil yıllar sonra yeniden kaderin bu adamla yollarını birleştirmesi muazzamdı. Boğazını temizleyip, "Bozkurt Timi! yeni arkadaşımız, Yaman Koral`a bir hosgeldin demek yok mu?" İlk defa time yeni biri girdiğinde hosgeldin demek yokmu? diyen kadına oldukça şaşkındı Bozkurt timi ama ,ise sesini çıkarmadan "Emredersiniz komutanım" deyip Yamanın yanına gitmişlerdi. Yaman oradan uzaklaşırken arkasından sert gözler ile duygu barındırmayan kadına bakmayı ihmal etmedi. Gittiğine emin olduğu adamın arkasından daha fazla beklemeyerek tuvalete koştu. kendini bir kabine kilitleyip hıçkırıklarını eli ile kapattı. Neden gelmişti ki? Tam onu unutmuşken neden kendini tekrar hatırlatmıştı ki? Eli usulca karnına gitti. Belki hicbirsey yoktu ama birzamanlar vardı. Bebeği olacaktı ama elinden alınmıştı hersey.... sinir ile elini geri çekip karnına vurdu. Ona ne oluyordu ki kendinden gitmişti hersey.... Ona ne oluyordu?

Asker ~ Öğretmen Öğrencisinin velisine yazdığını düşünen Aydeniz Kahraman, aslında yanlış bir numaraya yazmıştır. Devamını da kitapta okuyalım bence, dimi?