Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Asker& Savcı ⚖️

“Berfin,” dedi, adımı ağzının içinde yuvarlıyordu. Gözleri üzerimde gezindi. “Anlamı ne?” Duruşumu dikleştirdim. Onun karşısında asla dik duramayacağımı, geçmişimin araya gireceğini biliyordum ama başka çarem yoktu. “Kalbi kar gibi temiz olan kadın demek.” Kelimeler ağzımdan dökülürken gözlerim vereceği tepkideydi. “Kar ilk yağdığında temiz olur, sonra dünyanın kötülüğüne kanar, pislenir.” Derin bir nefes verdi. “Senin gibi.”

Güldüğünü duydum. ‶Yıllar önce öptüğün yerlerin üzerine,ʺ dedi, alaycı bir ses tonuyla. ‶Şimdi yaralar mı açıyorsun, Üsteğmen?ʺ Dediğini beklemediğimden, bir an için gözlerimin yandığını hissettim. Doğruydu. Öperdim; tam gamzesinin üstünden öperdim. ‶Evet, aynen öyle yapıyorum.ʺ İçimde başlayan sızıntı hiçbir şekilde dışıma sızmıyordu. ‶Bazı şeyler yarayabilir ama yaralayadabilir, Komutanım.ʺ ‶Yara değil onlar, armağan. Öptüğün yerler hâlâ sahip olduğum yegâne toprağım. Yaradın bana ama yarasın da bana, Aslıhan. Ne yapmalı?ʺ Gözlerimin en içine baktı bilerek. Bunun da anlamını yalnızca o bilirdi. Sertçe yutkundum, duyacaklarımın beni parçalamasından korkuyordum. Önemli: Bu eser tamamen kurgusal bir distopyada geçmektedir. Karakterler, kurumlar, olaylar ve mekânlar hayal ürünüdür; gerçek kişiler veya olaylarla benzerlik tamamen tesadüfidir. Sert çatışmalar, psikolojik baskı ve toplumsal çöküş gibi unsurlar içerir, ancak bunlar herhangi bir davranış veya ideolojiyi yüceltme amacı taşımaz. Eser, kurgusal bir anlatı olarak değerlendirilmelidir. 20.02.2026 22.02.2026 21.30` 20.38`

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?

Başta abisi terörist diye nefret ettiği Zeynep`e sonradan aşık olan Cihan "Ve cihan`ın ondan nefret ettiğini bildiği halde onu deli gibi seven Zeynep

SARE YALÇIN; Yanacağımı ve bu işin sonunda kül olacağımı hissediyordum. Yüzbaşının sözleri zehirliydi. Bakışları sertti. Sesi soğuktu. Ama, beni yakardı biliyorum.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

İstihbarat Ajanı olan kız düşmanına aşık olursa...

Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

Bazı karşılaşmalar vardır… Zamanı durdurur, insanı kendine yabancı eder. Kıdemli Üsteğmen Yaman Karahan, yıllardır susturduğu kalbiyle yaşamaya alışmıştı. Ta ki bir çift göz, bütün sessizliğini bozuncaya kadar… İlay Seren. Adı gibi hafif, varlığı kadar derin… Bir bakışıyla içte saklı ne varsa ortaya çıkaran bir kadın. Ama bazı duygular, dile gelmez. Bazı yakınlıklar, mesafelerden daha tehlikelidir. Bir yanda görev… Bir yanda susmayan bir kalp. Ve ortasında kalan iki insan… Çünkü bazı hikâyeler yazılmaz… Hissedilir.

​Biri gölgelerin içinde sessizce savaşan bir "Tilki", diğeri o gölgeleri darmadağın etmeye yeminli bir "Demir". ​Yazgı Tezcan için ölüm, bir düşman elinde esir kalmaktan daha masumdu. Elektrik telleri vücudunu titretirken bile tek bir şeyi düşündü: İntikam. O kapı kırılacak, o hesap sorulacaktı. ​Peki ya kurtarmaya gelen kişi, adını dosyada gördüğünde sesi titreyen o adam olursa? ​"Sessiz Kurşun" başlıyor. Onur, sadakat ve kalbin en derininde saklanan o gizli yara üzerine bir asker hikayesi.

Yusuf "Sen nasıl bir kızsın sen?" Hila Pınar "Ateşi söndürmek için şu dökmek yerine harlanması için üzerine benzin atınca anlarsın nasıl bir kız olduğumu" Hilal Pınar isminde bir doktor en fazla ne kadar kötü ve dipsiz bir olaya sürüklenirki ve sadece onunlada sınırlı olmayan bu olay çok zor. Ancak işin içinde hiç beklenmedik ipuçları, karanlık sırlar ve ölümcül sürprizler vardır. Her adım, ekibi daha derin bir gölgeye sürükler. Kim güvenilir, kim tehlikeli?

Bir çift mavi göz yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

Bir kadın düşünün hiç büyüdüğünü görmediği, koklayamadığı kardeşinin ölümünden sonra doktor olmaya kendince yemin edip dedesinin onu konaktan kovmasına rağmen kardeşine verdiği söz uğruna kendi ayaklarının üzerinde durup tıp fakültesini kazanıp bir yandan da hayatla mücadele ederken yıllarca buz tutan kalbi bi tek o adama erimişti... ( Kitabımın tüm hakları bana aittir, kitabımın kopyalanmasına veya kullanılmasına asla iznim yoktur!) Asker & doktor ilişkisi; imkansızlıklar peşlerini bırakmasa da onlar imkansızlıklar için doğup tüm siyahı beyaza çevirenlerdir🤍 okuduktan sonra asla pişman olmazsınız şimdiden iyi okumalar dilerim hepinize❣️

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin`i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

☀️ Yıllarca yaşam mücadelesi vermiş, sadece oğlu Umut için nefes alan bekar bir anne Mihre Akçay... onları korumaya yemin etmiş Yüzbaşı Mehmet Aslan Kılıç... Her anlarında destek olan Kilit Timi... ☀️

"Bazı emirler ölüme, bazıları ise imkansıza gönderir." Yüzbaşı Devran Aras Çelik, çelikten iradesi ve tavizsiz disipliniyle tanınan, sınır hattının en keskin komutanlarından biridir. Rutin bir operasyon sırasında timiyle birlikte girdiği o mağara, sadece bir sığınak değil; zamanın ve gerçekliğin büküldüğü karanlık bir dehlizdir. Telsizlerin sustuğu, pusulaların şaştığı o kırk sekiz saatten geriye döndüklerinde, dünya için iki gün geçmiş, ancak Devran ve adamları için sadece bir saat akmıştır. "Adalet rütbe tanımaz, Yüzbaşı. Gerçekler ise asla saklı kalmaz." Askeri Savcı Selin Arya Karahan, hukuku kılıç gibi kullanan, zekasıyla en kapalı kapıları bile açan bir kadındır. Karşısında duran 1.94`lük bu dev adamın gözlerindeki o tarif edilemez parıltıyı ve tıbbi raporlardaki imkansız verileri fark ettiğinde, bunun sadece bir "kaybolma vakası" olmadığını anlar. Selin, kanıtların peşinden gittikçe, ordunun en derinlerine gömülmüş Proje Anka`nın kanlı izlerine rastlar. Biri emirlerin adamı, diğeri ise gerçeklerin savunucusu.. Devran ve Selin, bir yandan birbirlerine duydukları karşı konulmaz çekimle savaşırken, diğer yandan insanüstü güçlerin ve kirli bürokrasinin ortasında hayatta kalmaya çalışacaklar. Zamanın durduğu o mağarada başlayan gizem, sadece bir birliğin değil, tüm insanlığın kaderini değiştirmek üzeredir. Geri döndüler... Ama artık hiçbiri sadece "insan" değil..

Yetimhanede büyüyen Anka birgün yetimhaneye gelen kişiler biz senin aileniz diye karşısına çıkan yabancılarla test yapıp yaşarsa, neler olucak ama bilmedikleri tek şey Anka`nın yaşıtlarından farklı olması... (Bu arada 16 yaşında)

Aras, odadaki gürültülü hengameyi tek bir el işaretiyle susturduğunda, bakışları hala benim üzerimdeydi. Duvara yaslanmış, titreyen ellerimi önlüğümün cebine gizlemeye çalışıyordum. Adımları ağır, kendinden emin ve fazlasıyla tehlikeliydi. Tam önümde durdu; aramızdaki o ince mesafe, barut kokusu ve benim kesik kesik aldığım nefeslerle doldu. "Bana öyle bakmayı kes, doktor," dedi Aras. Sesi, bir emir gibi sarsılmaz ama bir fısıltı kadar yakındı. "Nasıl bakıyormuşum?" diye dikleştim. Korkumun yerini yavaş yavaş o çocuksu ama sert inadım alıyordu. "Katil mi yoksa kahraman mı olduğunu çözmeye çalışıyorum. Dudaklarının kenarı, alaycı bir ifadeyle çok hafifçe kıvrıldı. Bir adım daha attı; o kadar yakındı ki, Kıyafetinin altındaki o sert göğüs kafesini neredeyse hissedebiliyordum. Elini yavaşça kaldırdı, parmak uçları tam şakağımın kenarındaki firari bir saç tutamına değdi. Dokunuşu buz gibiydi ama tenimi yakmıştı. "İkisi de değilim," diye mırıldandı, sesi iyice boğuklaşmıştı. "Sadece işini yapan biriyim. Ve şu an işim, senin bu karanlıkta neden titrediğini bulmak." "Titrediğim falan yok," dedim, gözlerimi o koyu harelerinden kaçırmadan. "Sadece... Oda çok havasız." Aras, hafifçe eğilip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Gözleri dudaklarıma kayıp tekrar gözlerime çıktığında, kalbimin atış sesini koridordaki doktorların bile duyduğuna yemin edebilirdim. "Havasız olan oda değil, Doğa," dedi, ismimi ilk kez bu kadar vurgulu söyleyerek. "Havasız olan sensin. Nefes almayı unutuyorsun." Elimi göğsüne koyup onu hafifçe itmeye çalıştım ama bir milim bile kımıldamadı. Aksine, elime değen o sıcaklık parmak uçlarımdan kalbime giden bir akımı başlattı. "Benden uzak durun," diye fısıldadım, sesim benliğime ihanet edercesine güçsüz çıkmıştı. Aras, elini saçlarımdan çekip cebine koydu ama bakışlarını bir an bile ayırmadı. "İstesen de duramam," dedi buz gibi bir ciddiyetle. "Çünkü bu hastaneden sağ çıkana kadar gölgen bile benden izin alacak. Anlaşıldı mı, doktor?" Yutkundum. "Anlaşıldı."

Bazı insanlar doğarken yalnız kalır. Bazılarıysa yaşarken eksilir... Neva, annesinin yarım kalmış hayalini tamamlamaya çalışan bir cerrah. Barlas, babasının izinden yürüyen bir asker. İkisi de güçlü, ikisi de yalnız. Hayat, yollarını hiç beklemedikleri bir yerde kesiştirir. Aşkın ve ölümün, bekleyişin ve vazgeçişin arasında, bir çizgi kadar ince, bir vatan kadar büyük bir hikâye başlar. Bu, iki ruhun buluşma hikâyesi. Ama belki de en çok... yarım kalanların tamamlanma hikâyesi.

Babası komutan olan bilge ve ona aşık babasının askeri ege arasındaki gizli başlayan aşk

"Kimsin sen, komutan?" diye mırıldanırken Aksâ, kafası Eflah`ın omzuna düşüyordu. Eflah birkaç saniye sessiz kalıp Aksâ`nın saçlarını geriye doğru çekti. Sesi kısıldı. "Bekledim, çok bekledim..." Aksâ uyuyakalmadan önce, "Kelebeğin ölümü sevdiğinin elinden gerçekleşir miydi?" diye mırıldandı ve gözlerini kapattı. Biliyordu, Eflah biliyordu bu sözü. Sahiden... Kelebeğin ölümü sevdiğinin elinden gerçekleşir miydi?