Zeynep Yıldız`ın hayatı, üniversitede katıldığı bir konferansla değişecekti. Sahnedeki adam, Yüzbaşı Gürkan Türk, onun için sadece bir konuşmacı olmalıydı. Ama bazen bir insan, tek bir bakışla zihninde yer edinir. O gece Zeynep, kimliğini gizlediği bir hesap açtı. Bir şarkı adı... Bir profil fotoğrafı bile olmayan bir hesap... Ve tek bir mesaj. Gürkan cevap vermemeliydi. Ama cevap verdi. Günler, haftalar ve aylar boyunca birbirlerini tanımadan konuştular. Biri gerçek kimliğini söylemeye cesaret edemedi, diğeri ise öğrenmek istediği hâlde vazgeçti. Çünkü bazı insanlar isimleriyle değil, cümleleriyle tanınırdı. Peki ya gerçekler ortaya çıkarsa? Bir yüzbaşının kurallarla örülmüş hayatı ile genç bir kızın kalbine sakladığı sırlar aynı hikâyede birleşebilir miydi? Yoksa bazı bağlar, sadece isimsiz kaldığında mı güzeldi? Bazı insanlar kaderine adını yazar. Bazıları ise sadece bir kod adı bırakır. Kod Adı: Sen

"Kavak büyümüş Ece. Bizim yarım kalan ömrümüzü de taşımış meğer." Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. 🦋

🌟BİN KALP BİR VATAN adlı ilk ve tek kurgudur. Devam ediyorr. Asker ve gerçek aile kurgusudur. *** Beni büyüten neydi bilmiyorum... Belki dağlarda yankılanan bir sela, belki bir tabutun üzerine bırakılan tek kırmızı karanfildi. Ama öğrendim: Kökü olmayan biri de bu topraklara kök salabilir. Adımı alanlardan intikam değil, beni yok sayanlara cevabımdır vatan sevgim. Çünkü vatan, bazen bir kurşunun önüne geçmek değildir. Bazen, yaşamak için bir neden bulamayan birinin bir millet uğruna nefes almaya devam etmesidir. Ben Alçiçek... Alçiçek Sunguray. Bir yurdum olmadı, ama bir vatanım var. Ve gerekirse onun uğruna adımı da, hayatımı da feda ederim..

Bir koordinat. Bir saniyelik gecikme. Ve değişen hayatlar. Askeri istihbarat analisti Asu Karaca, kusursuz planlarıyla tanınır. Ta ki verdiği bir bilgi sahadaki dengeleri altüst edene kadar. Tim komutanı Göktuğ Karahan için ise tek gerçek vardır: Adamlarını sağ salim geri getirmek. Yanlış bir istihbarat, sarsılan güven ve içeride saklanan bir köstebek… Görev ile vicdan, şüphe ile sadakat arasında kalan iki insan, hem sınır hattında hem de birbirlerine karşı bir eşikte durur. Çünkü bazen en tehlikeli çizgi haritada değil, insanın kalbinde çizilir.

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk, insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır. Kitabımın tüm hakları saklıdır. Eserimin iznim olmaksızın paylaşılması veya yayımlanması halinde yasal haklarım kullanılacaktır.

"Evlenmeniz lazım." Duyduğum cümleye karşı dondum kaldım o ise düz bir ifadeyle başkana bakıyordu. "Neyden bahsediyorsun." Şu anda sesimi düz tutmak için verdiğim çabayı bir Allah bir ben biliyordum. Arkasına rahatça yaslandı. "Ülkenin bekası için bu gerek." Bir elini masaya koydu. "Düğününüz Rusya`da olacak." Siktir Ahsa! Evet iç ses gerçekten siktir.

Aylin küçük bir kasabada büyümüş,bal rengi gözleriyle herkesin dikkatini çeken bir kızdı çocukluk yıllarında kapı komşusu olan sarp ise onun en yakın arkadaşıydı. Bir gün Aylin`i hayatı babasının vefatıyla tamamen değişti. Annesiyle birlikte anneannesinin yanına taşındılar ve o mahalleden sessizce ayrıldılar. Yıllar geçti. Aylin öğretmen oldu ve ilk görev yeri olarak Mardin`e atandı . Köylere yardım götürdüğü bir gün karşısına çıkan bir asker ona, garip bir şekilde tanıdık geliyordu. Ama bir türlü nereden hatırladığını çıkaramıyordu. O asker ise onu ilk bakışta tanımıştı Bal rengi gözlerinden.... Ve yıllar önce ona verdiği "yusufçuk kolyesinden"

Bir çift mavi göz, yeşil hareleri sarıp sarmaladı. Bir yanda dalgalı bir deniz, Bir yanda ıssız bir orman... Anlamadılar birbirlerine olan yakınlıklarını. Ama bir gün fark ettiler kalplerindeki sevdayı. Bazen bazı şeyler tesadüf olmazdı. Enes ve Gizem`in karşılaşması gibi...

O bir papatyaydı annesinin papatyası bir tek annesinin papatyası olabilir başkasının olamazdı babasıysa onun yapraklarını tek tek koparan bir böcek gibiydi hayat onun bir böcekle solmasına izin vermedi üstüne bir kelebek konsun ve hep mutlu olsun istedi

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Aynı köyde doğup büyüyen iki farklı beden; biri asker, biri öğretmen... Biri çocukluktan bu yana sevmekte güzel kızını ama haberi olmadan. Kesişti yolları seneler sonra bir bakkalda, sonra evde. Güzel kızı da onu sevmeye başladı ama güzel kızı sevdiğinin ondan sakladığı bir sır vardı. Saklanan bu sır; vatan için, vatanın her bir toprağında gözlerini bile kırpmadan şehit olanlar için... Gerçekleri duyduğunda affedebilecek mi güzel kızım diye sevdiği dağ keçisini? - Turan, hiç gitme. - Gitmem. - Söz mü? -Söz.

O ,okul saldırısı tüm hayatımı deyiştiricekti. Ve kader iplerini en sıkı şekilde birbirine bağlıycaktı...

Küllerin arasından doğan her umut, yeni bir savaşın habercisidir... Aylar süren görevler, verilen kayıplar ve tutulan yeminlerin ardından Tuna, Defne ve timleri kendilerini hiç beklemedikleri bir mücadelenin içinde bulur. Bu kez karşılarında yalnızca düşmanlar değil; geçmişin izleri, saklanan sırlar ve kalplerinde büyüyen korkular da vardır. Ufukta beliren kızıl şafak, kimi için yeni bir başlangıcı, kimi içinse yaklaşan fırtınayı temsil eder. Görevler ağırlaştıkça dostluklar sınanacak, sadakat test edilecek ve bazı kararlar geri dönüşü olmayan yollar açacaktır. Turnalar gökyüzünde özgürlüğe kanat çırparken, Tuna ve Defne birbirlerine tutunarak ayakta kalmaya çalışır. Çünkü bazı savaşlar silahla değil, sabırla; bazı zaferler cephede değil, kalpte kazanılır.

Çalınan 22 yıl, Kana bulanmış yemin töreni, Şehit edilen tim, Çocuklarını ölü bilen aile, Ve ortaya çıkan sırlar...

Behişt; kelime manasıyla Farsça cennet, uçmak anlamına gelir. Belki de bir asker için kullanmaya en uygun sıfat budur... İlkay o gün başına geleceklerden bihaber ailesiyle ve nişanlısıyla vedalaşıp kolay bir operasyona gideceklerini düşünürken badisinin, hayatını emanet ettiğinin kardeşinin kolları arasında şehit olmasıyla tüm hayatının değişeceğini bilmiyordu... Özel olarak kurulmuş bir timin artık yaşları dolayısıyla geri göreve çekilmesiyle birlikte Türkiye’de bir ilk gerçekleştirilerek ilk defa bir kadın tek başına yıllar sürecek bir görev için düşmanların içine sızdırıldı. İşte her şey ondan sonra başladı! Kimsenin yüzünü, yaşını ya da cinsiyetini bilmediği teröristlerin korkulu rüyası, askerlerinse olmayı hedeflediği, gurur duydukları bir efsane haline geldi. Herkes onu tek bir isimle tanıdı: KURT! Onunsa bildiği tek bir şey vardı; “Silahının namusu, bayrağının dalgalandığı her yerin vatanı olması ve intikamıydı...!”

Merhaba ben Asena kimsesiz sandığım Asena

"Bir telsiz cızırtısı, koca bir hayatın sonu olabilir miydi? Anka Timi, birliğin kalbi ve Kıdemli Üsteğmen Simay Ateş`in ailesiydi. Kuzey Hattı’ndaki o kara güne kadar... Bir patlama, saniyeler süren bir sessizlik ve geride kalan sadece toz bulutları. Simay, hayatta kalan tek kişi olarak o sahadan çıktığında, artık bildiği hiçbir şey aynı değildi. Zihnindeki şalter inmiş, yaşadığı her anı bir sandığa kilitlenmişti. Anka, küllerinden doğmak için önce yanmak zorundaydı. Simay artık sadece bir asker; vatanına adanmış, geçmişini bir sis bulutunun ardına saklamış bir gölgeye dönüşmüştü. Ancak zihnindeki kilitler zorlanmaya, saklı anılar yüzeye çıkmaya başladığında; yüzleşmesi gereken gerçeklerin, savaş alanındaki düşmandan çok daha tehlikeli olduğunu fark edecekti. Bir timin sonu, bir efsanenin başlangıcı olabilir miydi? Peki ya Simay bu küllerin arasından doğmaya hazır mıydı?"

" Ben size ümit verecek bir şey mi yaptım?" Dedi yiğit. Gözleri hala kapalıydı. Ben bu sözü duyduktan sonra elektirik çarpmış gibi irkildim. Gözlerim dehşet içinde açılmıştı. Ne diyordu ya?! Siz mi? Yanlış mı? Ha?! " Ne?" Dedim fısıldar bir biçimde. Yiğit gözlerini açtı ve baktı. Ama hâlâ aynı soğukluk vardı gözlerinde. Sanki gözlerinden kovulmuş gibi hissettim kendimi. O gözlerindeki sıcaklıktan kovulmuş gibiydim. İçim bir kez daha üşüdü. " Eğer böyle bir şey yaptıysam özür dilerim. Yemek zaten hataydı bu yüzden gelmedim zaten. Siz sadece komutanımın kız kardeşisiniz. Başka bir şey olmaz. Zaten bir şey yoktu. Bundan sonra da asla biz diye bir şey olamaz zaten. Kendiniz kendinizi mi umutlandırdınız?" Dedi. ..... Umay asla ayak basmam dediği şehire gidiyordu. Babası şehit olmuştu o şehirde.Ama görev görevdi. Bakalım o şehirde neler olacak , neler yaşayacaktı? 🇹🇷BU VATAN İÇİN ŞEHİT DÜŞENLERİ UNUTMAYACAĞIZ! UNUTTURMAYACAĞIZ!!!!!🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷🇹🇷 (Her türlü kopyalama işleminde işlem başlatılacağını söylemek isterim. )

Geçmişini bilmeyen geleceğini yaşayamaz

Şarkıcı konservatuvar öğrencisi Pınarın komutan Sarp la birlikte göreve çıkması

Kusursuz bie simetri. Sonsuz bir kaos. ​"Kurallar esnetilmek içindir," diye karşılık verdim, içimdeki o tasarımcı asiliğine engel olamayarak. Dünyayı piksellerle değiştirebileceğine inanan biriydim sonuçta. "Hepsini düz çizgilere hapsederseniz, yaratıcılık ölür."

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Bir bebek... Yanlış bir hayata bırakıldı. Adı bile ona ait değildi. İşkenceyle büyütülen küçük bir çocuk, geçmişini hatırlamasın diye susturuldu. Ama kader onun susmasına izin vermedi. Bir gün karşısına çıkan gizemli bir adam... Herkesin görmezden geldiği acıyı gördü. Onu karanlıktan çekip aldı. Devletin bile dokunamadığı yerden kurtardı. Yetimhanede büyüyen Salman artık sıradan biri değildi. O acıyla yoğruldu, eğitildi ve bir silaha dönüştürüldü. TSK`nın en gizli biriminde saha adıyla tanındı: Aysar 28 yıl sonra yapılan bir DNA testi tüm gerçeği ortaya çıkardı. Yanlış aile, çalınmış bir hayat ve yerini alan biri... Gerçek ailesinde Türkiye`nin en güçlü askerleri vardı. Ama ironik olan şuydu: Onların bile asla bilemeyeceği kadar gizli bir askerdi Salman. Şimdi Aysar`ın önünde iki savaş var: Biri vatan için, diğeri çalınan hayatı için. Kan sustu, Kader konuşmaya başladı. Kitabımdan yapılacak olan herhangi bir çalma veya kopyalama işleminde gerekli işlemler uygulanacaktır.

Yıllarca sevdiğiniz, mezarında beklediğiniz asker sevgiliniz ya yaşıyorsa... Kitap adının, içeriğinin kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır Bilginize.

Mağaranın girişindeki hareketlilik yeniden başladığında gücümün son kırıntılarını tüketiyordum. Yanıma yaklaşan bir asker fark ettim. Üzerinde özel kuvvetlerin operasyon üniforması vardı. Gelmişlerdi. Asker bana yaklaştıkça görüşüm, yarı açık göz kapaklarımın arasından biraz daha netleşiyordu. Odağımın seçebildiği son şey, sol göğsünün üzerinde yazan Gökbörü soyadıydı. Kokusunu ayırt edebildiğim anda ise bilincim tamamen karanlığa gömüldü.