Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ateşim ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Nerden bilebilirdim ki benim bir ailem var Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Asker& Savcı ⚖️

İnsan bazen susarak büyür. Sevgi yerine korkuyla, şefkat yerine sabırla. Bazı çocuklar hayata erken alışır. Yük taşır, iz bırakır, ama ses çıkarmaz. Yıllar geçer, her şey içte birikir. Sonra bir gün, hiç beklenmeyen bir anda, biri çıkar. Karanlığı yarar, yalnız olmadığını hatırlatır. O andan sonra hayat aynı kalmaz. Bu satırlar, ayağa kalkmayı seçen birinin izidir. Geçmişi değiştiremese de, geleceğini kendi elleriyle kuran birinin.

••Askeri Kurgudur•• Enes`i kamuflajıyla adliye koridorlarında belki de defalarca görmüştüm. Ne ben onu tanıyordum ne de o beni tanıyordu. Ama kader bir çevirmede bizi tekrar karşılaştırdı ve kalplerimiz birbirlerini asıl o an tanıdı...

Mardin ağası yüzbaşı dicle`nin berdel hikayesi

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

yüzbaşı ve üsteğmen ilişkisi mi?

Bir yanda holdinglerin kirli dosyaları, diğer yanda dağların barut kokulu sırları...

Bozkurt timine hosgeldin" soğuk ve mesafeli sesi ile tavrını koyan genç kadına baktı bir süre Yaman, yutkunarak karşısında ki insanlara yeniden baktı. Nasıl alışacaktı buraya? başını ağır bir şekilde sallayıp "Sağolun " dedi elinde ki bavula goz ucuyla baktı Efil yıllar sonra yeniden kaderin bu adamla yollarını birleştirmesi muazzamdı. Boğazını temizleyip, "Bozkurt Timi! yeni arkadaşımız, Yaman Koral`a bir hosgeldin demek yok mu?" İlk defa time yeni biri girdiğinde hosgeldin demek yokmu? diyen kadına oldukça şaşkındı Bozkurt timi ama ,ise sesini çıkarmadan "Emredersiniz komutanım" deyip Yamanın yanına gitmişlerdi. Yaman oradan uzaklaşırken arkasından sert gözler ile duygu barındırmayan kadına bakmayı ihmal etmedi. Gittiğine emin olduğu adamın arkasından daha fazla beklemeyerek tuvalete koştu. kendini bir kabine kilitleyip hıçkırıklarını eli ile kapattı. Neden gelmişti ki? Tam onu unutmuşken neden kendini tekrar hatırlatmıştı ki? Eli usulca karnına gitti. Belki hicbirsey yoktu ama birzamanlar vardı. Bebeği olacaktı ama elinden alınmıştı hersey.... sinir ile elini geri çekip karnına vurdu. Ona ne oluyordu ki kendinden gitmişti hersey.... Ona ne oluyordu?

" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Çocukluğunda kaçırılıp hayatı zindan edilen Asena avcı büyüdü hayalini gerceklestirip asker oldu. Kıdemli Üsteğmen asena avcı herkesin degimiyle "dişi kurt" diye anılıyordu. Kıdemli üsteğmen Asena avcı gittiği gorevde yaralanır ve bu yaralanma sonucu gerçek ailesine kavuşur bu süreçte Asena avcı sadece ailesini değil çocukluk aşkı Talha bozkurt ile aynı timde olduğunu farkeder.

Bu benim ilk kitabım umarım seversiniz

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Bazı isimler sadece bir kelime değildir. Bazı isimler bir vedadır. Eflin Alya Kartal, küçük yaşta hem babasını hem annesini kaybetti. Babası ona hep “Alya’m” derdi. O isim, bir daha hiç kimsenin ağzından çıkmamalıydı. Ama çıktı. Yıllar sonra askerî birliğin sert duvarları arasında, duygularını saklamayı öğrenmiş bir adam o yasaklı ismi fısıldadı: “Alya.” Aras, geçmişin en karanlık anına dokunduğunu bilmiyordu. Ya da belki biliyordu. Şehit bir babanın emaneti, yarım kalmış bir mektup, ve sessizlikle büyümüş bir kız… Eflin geçmişinden kaçarken, Aras geçmişin tam ortasında duruyordu. Bazı yaralar görünmez. Bazı sessizlikler çığlıktan daha gürültülüdür. Ve bazı aşkların başlangıcı… en yasaklı isimle olur.

Görev için bir köye sızıp, orada yakalansaydın?

Bir insanın yaptığı iş yalan olabilir ,yaşadığı yer yalan olabilir, ilişkisi yalan olabilir peki bir insanın doğumu yalan olabilirmi

Gece tek başına yaşamaya çalışan umutlu aynı zamanda geçmişine kırgın bir kızdır. Yıllar sonra babasıyla karşılaştıktan sonra ummadığı bir kişiyle daha karşılaşacak ve hayatı değişecektir.

Aynı bayrağa bakıp, birbirine namlu doğrultmuş iki isim... "Demir Pençe" Yüzbaşı Savaş - Türk Ordusu`nun demirden yumruğu. "Zehir" Arzu - MİT`in sessiz, ölümcül ajanı. İkisi de Türkiye için yaşadı, Türkiye için öldü. Ama birbirleri için hep bir tehditti. Ta ki devlet, aynı masaya oturtana kadar... Artık düşman ortaktı, ama öfke hâlâ canlıydı. Ve o öfkenin içinde filizlenen bir şey vardı: Gurur, inat... ve bastırılan bir his. Kalpleri susturmak kolaydı... Ama birbirlerini yok saymak imkânsızdı. "Biz gölgede savaşırız..vatan ışıkta kalabilsin diye."

Bazı kalpler vardır ki sevgi girdimi içine, ölüm siner sinesine... Asker/Öğretmen kurgusu. Yüksek dram bulunmaktadır. Peçete bulundurun yanınızda...

Asker/istihbaratçı kurgusu Alya iki sey için and içti; Biri vatan. Diğeri intikam. Ailesini bir kaza görünümlü suikastte kaybeden. Ölüm ile dirilip Alya olan Leyla’nın verdiği yaşam mücadelesi ve içindeki öfkenin nasıl intikama dönüştüğünü okuyacağınız. Ailesini ondan alan gizli bir örgüt olan Hançer’in beş yıldızı adlı örgütü yok etmeye yemenin eder. Aksiyon, teşkilat tarzında ilerlerken ihanetleri ve sırlarıda peşinden getiren bir hikayeye sahiptir. O zaman ne diyelim; Alya’nın hikâyesi nasıl başlasın? Bir varmış bir yokmuş ile mi? Yoksa, evvel zaman içinde diye mi? Kitap İnkspired uygulamasında ve Web sitemde yayındadır. İnkspired uygulamasında 23k olup birçok okura ulaşması ile beraber 3.kitaba kadar da yayındadır orada. YouTube üzerinden soranlar olmuştu o nedenle atıyorum. İyi okumalar.☺️ YouTube kanalıma beklerim ( VATAN YAZARI)

Barut kokulu bir hikayenin adaletli bitişi...

Fark edilemeyecek kadar uzaktı yıllardır kıza, ama içinden bilirdiki en çok o yakın, kimse bilmezdi en sevdiği şeyleri ama bir o bilirdi. Unutmak istedi içinden atamadı , ama kavuşma umuduyla sıktı dişlerini her zaman. Yarası olmuştu, şimdi sırada yâri olması vardı İstediğini her zaman alırdı karahan. Bu sefer ne olursa olsun bırakmamaya yemin içmişti.

Bazı sınırlar haritada çizilir. Bazıları kalpte. Karan Alp Vural için sınırlar nettir : Emir,görev,disiplin Sinem Alkan içinse tek bir çizgi vardır: İnsan hayatı Ama sinemin babası Karan`ın komutanı Albay Hüseyin Alkan sınırların aşılmaması gerektiğine inanan bir adamdır Aynı cephede,aynı bayrağın altında Farkında olmadan en tehlikeli ihlali yaptılar Bu bir isyan değil Bu bir hata da değildi Bu kalbin çizgiyi ihlal ettiği Ve bazen en gerçek cesaret Yasak olanı seçmektir.

Çatık kaşlarla ona baktım. ``Neden bana böyle bakıyorsun yüzbaşı?`` Ela gözlerini gözlerime kilitledi. ``Çünkü gitmen gereken yerde değilsin doktor.`` Gözlerimi devirdim. ``Beni tanımıyorsun bile.`` “Tanımama gerek yok,” dedi sakin bir sesle. “Burada kalırsan canın yanacak.” Bir adım daha yaklaştı. Yutkundum. ``Sen kimsin yüzbaşı?`` Bakışları sertleşti. ``Senin uzak durman gereken biri.``

İnsan en çok, sustuğu yerden vurulur." On beş yıl boyunca her sabah üniformasıyla birlikte o eski sızıyı da giyindi Yavuz. Dağlar ona sırdaş, namlusu ona yoldaş oldu. Geçmişi bir toz bulutu gibi geride bıraktığını sanıyordu; ta ki o sessiz sızma operasyonuna kadar. Karanlık bir koridorun sonunda, rütbelerin ve kimliklerin anlamını yitirdiği o saniyede, Yavuz’un buzdan dünyası sarsıldı. Profesyonelliğin bittiği yerde başlayan bu hesaplaşma, sadece bir kurtarma operasyonu değil; bir ruhun on beş yıllık esaretinden kurtuluşuydu. Bazı karşılaşmalar bir kurşundan daha hızlıdır ve bazı borçlar sadece kanla değil, sadakatle ödenir. Kimin için çarpışırsın? Vatanın için mi, yoksa kalbinde on beş yıldır taşıdığın o hayalet için mi?