“Dünya sustu, iplikler koptu; Olimpos’un tiranlığı karanlıkta başladı.” Zamanın şafağından beri yaşamı eğiren, ölçen ve kesen üç kız kardeş; Clotho, Lakhesis ve Atropos… Tanrılar, kontrolü tamamen ele geçirmek ve kendi kaderlerine hükmetmek için dokumacıları soğuk ve ışıksız dehlizlere zincirlediler. İplikler bırakıldı, tezgahlar sustu. Artık kimin yaşayacağına ve kimin öleceğine sadece tanrıların keyfi kararları hükmediyordu. Ta ki o kehanet karanlığı yırtana dek: “Tanrılar onun ışığında kurtuluşu görecek, ama gölgesi onları yutacak.” İstanbul’un kaosu içinde kendi halinde yaşayan Efsun, damarlarında taşıdığı mirastan habersizdi. Ancak o Cuma sabahı, dünyanın görünmez dikiş yerleri onun gözleri önünde sökülmeye başladı. İnsanların üzerinde asılı kalan gümüş iplikleri ve arkadaşı Ece’nin kopmak üzere olan yazgısını gördüğünde, imkansız olanı yaptı: Kaderin akışına çıplak elleriyle müdahale etti. Ölümden bir can çalmanın bedeli, kalbine saplanan bir bıçak ve damarlarında kan yerine akmaya başlayan gümüşi bir cıvaydı. Efsun artık sadece bir melez değil, yeraltının efendisi Hades’in yeryüzündeki borç tahsildarıydı. Kehanetteki o gölge uyanıyordu. Efsun ya zincirlenmiş tanrıçaların ipliklerini yeniden bağlayacak ya da kurtardığı arkadaşının hayatıyla başlayan bu yıkımda tanrıların sonunu getirecektir. Çünkü dokunulan her kader bir iz bırakır ve o iz, bazen tüm dünyayı yutacak bir karanlığa dönüşür.

KİTABIN GİRİŞ KISMINDAN: Epochal efsanesine göre, anneler ve babalar doğacak olan çocuklarına tanrı ve tanrıça isimlerini verirse çocuklar kısmen onların güçlerine sahip olurlar. Efsaneye inanan birçok insan olduğu gibi inanmayanların sayısı da epeyce fazlaydı. Yıllardır süre gelen tartışmanın cevabını kendi gözleri ile görmeye niyetleri vardı. Yaşadıkları yerin ismini dillerden düşmeyen küllerinden doğan katilden esinlenerek oluşturan Ash kasabası sakinleri ikiye ayrılmıştı: Phoenix ve Anguis. Phoenix anka kuşunu temsil ederken, Anguis yılanı temsil ediyordu. Birbirinden bağımsız olduklarını düşünen insanların aslında farkında olmadıkları bir şey vardı: Aynı kaderi paylaşıyorlardı. *Üç kitaplık bir seriden oluşacaktır* Not: Kitabıma ve bana bir şans verdiğiniz için hepinize çok teşekkür ederim.

Yüzyıllar önce Ay Tanrıçası Selene, kurtları yarattı. Sonra Endymion`a olan aşkına kurban gitti ve uyutuldu. Yaratılıştan beri kurtlar huzurlu, disiplinli, birlik içinde yaşarken Ay Tanrıçası`nın uyutulmasıyla bütün dengeler bozuldu. İşte bu dengeyi tekrardan oluşturacak tek şey kanın lanetiydi ya da tüm dengeleri bozacak...