Krallıkta bilinen güçlü tüccarın gölgede büyüyen günahıydı o. Meşru bir nefretin, gayrimeşru bedeli olarak doğmuş ve bu yabancı evrenin en karanlık köşesine, krallığın sevilmeyen prensine mahkûm edilmişti. ​Biri varlığı leke sayılan bir kurban, diğeri tacının altında yalnızlığa terk edilmiş buzdan bir prens idi. Bu sevgisizliğin ve acımasız sarayın duvarları arasında, iki dışlanmış ruh karşı karşıya gelecekti. Şimdi ya birbirlerinin karanlığında silinip gideceklerdi ya da dışlandıkları bu krallığı gök ve toprakla beraber ateşe vereceklerdi. 🜁 🜃

"2 asır önce Adel öldüğünde efendimiz onun anısına bir tapınak ve heykel yaptırdı. Adel`in gözleri o kadar güzeldi ki tanrı Aerion onu sadece kendi hatırlamak istedi, böylece Varanya tapınağı Adel dönene kadar kör kalacaktı."