"Bazı krallıklar kağıt üzerinde kurulur, ilk fırtınada ise mürekkebi dağılır." Şehrin yeraltı dünyasına bir hayalet gibi sızan Alya Karaca (Gece), sarsılmaz bir kararlılık ve buz gibi bir zekayla geldi. Onun dünyasında güven bir lüks, sadakat ise sadece bir kelimeydi. "Ben kontrol edilmem... ben sonum olurum," diyerek girdiği bu karanlık labirentte, karşısında kendi sessiz imparatorluğunu kurmuş bir strateji dehasını buldu: Kaan Vural (Gölge). Kaan, herkesi bir satranç taşı gibi yönetmeye alışıktı. Sabırlıydı, stratejikti ve her hamlesi kusursuzdu. Ancak Alya, onun oyunundaki tüm kuralları yıkan tek değişkendi. "Herkesi kontrol ettim... seni hariç," itirafı, iki dev gücün arasındaki çatışmanın fitilini ateşledi. Bir yanda gösterişli tahtında oturan, nezaketini korkaklığına kılıf yapmış sahte bir "Padişah" olan Selim Aras; diğer yanda perde arkasından ipleri çeken manipülatörler ve her adımda pusuda bekleyen ihanetler... Yeraltının yazılmamış kuralıdır: Sana uzatılan eli ısırdıysan, o elin seni nasıl yerin dibine sokacağına da razı olacaksın. Sadakati hayranlık, sabrı acizlik sananlar için infaz vakti çoktan geldi. Bu sokaklarda nezaket bir zayıflık değildir; sadece namluya sürülen sessiz bir kurşunun son uyarısıdır. Bu hikâyede aşk yok. Sadece kendi gölgesine aşık bir adamın, gerçek bir otorite karşısındaki kaçınılmaz düşüşü var. Kalem benim elimde. Hüküm verildi. Ve sen... artık sadece silinmeyi bekleyen bir müsveddesin. YAZAR NOTU: "Alya ve Kaan’ın dünyasına hoş geldiniz. Burada gölgeler konuşur, gerçekler ise sadece kanla yazılır. Kimin piyon, kimin şah olduğunu sadece son sayfa söyleyecek."

İki ailenin geçmişten gelen hesapları, iki gencin hayatını hiç sormadan birbirine bağlar. Kimsenin seçme şansı yoktur; verilen sözler, edilen yeminler ve yıllardır süren gerginlik artık bir kader gibi üzerlerine çöker. Aynaz ve Birkan, aynı dünyanın içinde büyümüş olsalar da birbirlerine tamamen yabancıdır. Birinin sessizliği diğerinin öfkesine karışırken, ailelerinin karanlık mirası ikisini de aynı yola sürükler. Zorunluluk ile özgürlük arasında sıkışan bu yolculukta, her biri hem kendi gerçeğiyle hem de diğerinin taşıdığı yaralarla yüzleşmek zorunda kalır. Bu hikaye; mecburiyetin, aile baskısının, gençliğin içten içe büyüyen haykırışlarının ve iki insanın hiç beklemedikleri bir anda değişen kaderlerinin hikayesidir. Kimse geçmişini seçemez ama herkes kendi yolunu bulmak için bir gün yüzünü gerçeğe döner.

(Alt anlamı: Gerçekler kıyıya vurmaz. Ondan önce insanın içine çarpar.) KİTAP AÇIKLAMASI Karadeniz, gerçeği kimsenin yüzüne söylemez. O hep susar, insanlar da onunla birlikte susmayı öğrenir. Kıyılar, dalgaların taşıdığı izleri bir süre saklar; ama insanın içindeki izler kolay kolay silinmez. Bu kitap, kaybolmuş bir gençliğin yeniden başlamasını değil, yarım kalmış bir hayatın geri dönmesini anlatır. Lavinya, geride bıraktığı yılların ağırlığıyla ikinci kez aynı şehrin kıyısına adım atarken, artık çocuk değildir. On yedi yaşındaki bedenine sıkışmış yirmi dokuz yıllık bir hafıza, ona hem yük hem fırsattır. Bu hikâye bir mucizeyle değil, bir hesapla başlar. Çünkü bazı gerçekler denize vurmaz. Ondan önce insanın içine çarpar.

LGS YE GİRECEKLER İCİN

Bİ OKUYUN DERİM

Bu bir kitap değildir ama her kitap kadar öğreticidir. Minimal Yaşam hakkında kendi yazılarımdan ve diğer kanallardan edindiğim bilgi, resim ve videolardan oluşan; - Öğretici ve geliştirici içeriğe sahip, - Tartışmaya ve katkılara açık, - İnsan, çevre ve ekonomi odaklı bir sayfadır. Sizler de bu konudaki fikir, görüş ve eleştirilerinizi paylaşırsanız sevinirim.

Elleri kitabının sayfalarını karıştırdı. Biliyordu bu sahneyi , o yazmıştı çünkü . Karaca Avcı ve Savaş Sungur Karakum`un hikayesi.

Hatırlamanın yasak olduğu bu şehirde, ne var benim geçmişimde? Hatırladıkça tükendiğim. Zihnimdeki boşluklar neyin nesi? Anılarımı benden kim çaldı?