Selin Aral, masum ama cesur bir kadındır; istemeden mafya dünyasının karanlık tarafına bulaşır. Bu dünyanın lideri Koray Demir, güçlü, takıntılı ve kıskanç bir mafya patronudur. Selin’in hayatına adım attığı an, onun için sadece bir “zaaf” değil, bir hüküm olur. Koray, Selin’i sadece sahiplenmekle kalmaz; onu korumak için kendi dünyasının kurallarını esnetir, düşmanları susturur ve her adımı planlar. Ama Selin, gücün ve tutkuların gölgesinde, kendi özgürlüğünü ve sınırlarını korumaya çalışır. Aralarındaki ilişki tutkulu, tehlikeli ve erotikdir: dokunuşlar, bakışlar ve dudak teması her sahnede bir gerilim yaratır. Ten ve dudaklar üzerinden geçen bu gerilim, mafya tehdidi ve aksiyonla birleşince hikâye, nefes kesici bir sürükleyicilik kazanır. Hikâyede, rakip mafya liderleri, ihanetler, gizli bilgiler ve aksiyon sahneleri karakterlerin etrafında dönerek tehlikeyi yükseltir. Ancak her şeye rağmen Selin ve Koray, birbirlerinin sınırlarını kabul ederek ve birbirlerine güvenerek hikâyeyi mutlu sona taşırlar. Mutlu son, basit bir huzur değil; karanlıkta birlikte yürümenin, birbirlerine hükmetmenin ve hayatta kalmanın zaferidir.

Moskova’nın dondurucu soğuğunda, kendi küçük ve güvenli dünyasında yaşayan 24 yaşındaki Elif Arslan, hayatının en büyük hatasını yaptığından habersizdir. Rusya’nın en güçlü ve tehlikeli ismi Aleksandr Volkov, onu bir sokak köşesinde gördüğü ilk andan itibaren zihnine kazımış; aylar süren sessiz bir takiple Elif’in her adımını, her nefesini kontrolü altına almıştır. Elif, hayatına aniden giren Dmitri Volkov’un sunduğu pırıltılı dünyaya ve "güvenli" limana sığınmayı seçerken, aslında büyük bir satranç oyununun piyonu olduğunu bilmemektedir. Düğün günü, katedralin devasa kapıları gürültüyle açılıp Aleksandr Volkov ve ordusu içeri girdiğinde, tüm gerçekler Moskova’nın kış ayazı gibi yüzüne çarpar. "Bu nikâh yanlış isimle kıyılıyor!" Katedralin kutsal sessizliğini bozan bu cümle, bir aşkın sonu, karanlık bir esaretin ise başlangıcıdır. Dmitri’nin elinden alınan Elif, artık Rus mafyasının en tepesindeki adamın, Aleksandr Volkov’un mülkiyetindedir. Silahların gölgesinde atılan imzalar, sadece bir soyadını değil, bir kadının tüm geleceğini değiştirecektir. Aleksandr’ın malikânesinde yankılanan "dokunmak yok" kuralı bir nebze nefes aldırsa da, Elif için asıl mücadele şimdi başlamaktadır. Bu karanlık adamın stratejik hamleleri karşısında Elif, ya bu devasa malikânede bir tutsak olarak kalacak ya da kendi içindeki gücü keşfederek bu acımasız dünyada ayakta kalmayı öğrenecektir. Bir takıntı, bir ihanet ve karlı bir Moskova gecesinde imzalanan yanlış bir nikâh... Kimin gerçek yüzü maskelerin altındadır?

Bazı aşklar masum başlar. Bazıları ise günah olarak doğar. Karan Ateş, karanlıkla beslenen bir adamdı. Kontrol etmeyi seviyor, kaybetmeyi bilmiyordu. Hayatında sevgiye yer yoktu… ta ki Defne’ye kadar. Defne Arslan, yanlış olduğunu bile bile sevdi. Korktu, kaçmak istedi, direndi. Ama bazı adamlardan kaçılmaz… Çünkü onlar sadece kalbine değil, kaderine de dokunur. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu; takıntıyla başlayan, kanla sınanan, korkuyla büyüyen ve nikâh masasında arınan bir hikâye. Geçmişin karanlığından çıkan Rutkay Selim, hesap sormak için geri döndüğünde Karan’ın en zayıf noktasını hedef aldı: Defne’yi. Silahlar patlarken, tehditler havada uçuşurken, bir adam ilk kez diz çöktü. Ve bir kadın, korkularına rağmen “evet” dedi. Çünkü bazı günahlar vardır… Aşkla işlenir, evlilikle affedilir.

Lidya... küçükken babasını öldüren adam silahı eline tutuşturup kaçtığında kafasına koymuştu intikamını. Güç için öldürdü, şimdi de intikam için öldürecekti. "Canının yandığını kimseye gösterme, yoksa senin canını yandığı yerden yakarlar."

Liseden beri platonik olduğum, herkesin “çapkın” dediği o çocukla yıllar sonra aynı üniversitede karşılaşmıştım. Ama artık o çocuk yoktu. Yerinde daha sessiz, daha yaralı… ve çok daha tehlikeli biri vardı.

maral bir gece hayatının paramparça oluşuna tanık oldu. her göz yaşı, her sessiz çığlık kalbine kazındı. Aras Demirkan ise onun düşmanıydı... soğuk, acımasız kanla yoğurulmuş adam. ama kader en derin yaraları en tehlikeli bağlarla örer.

Not : Bu hikaye yaşanmış bir olaydan "ilham alınarak" yazılmıştır. Aşk bazen bir umut , bazen bir kabus olabilir... Melis , hayat dolu , hayalleri olan genç bir kadındı. Ayhan`la yaşadığı romantik aşk , geleceğe dair umutlarını süslüyordu . Ta ki geçmişin karanlık gölgesi hayatına tekrar girene kadar... Samir , üniversite yıllarında Melis`in kalbini kazanamamıştı. Ama yıllar sonra döndüğünde , onu kaybetmeye tahammülü yoktu. Sevgi sandığı takıntı , tehlikeli bir saplantıya dönüştü. Melis ve Ayhan , mutlu bir geleceğe adım atmaya hazırlanırken , Samir`in hastalıklı aşkı her şeyi Paramparça etti. Kaçırılan bir kadın , yarım kalan bir aşk , karanlıkta doğan bir çocuk , zorla kurulan bir hayat... Peki Melis , bu karanlık tünelden çıkabilecek mi ?

Takıntılı aşk, nasıl gerçek aşka dönüşür yada dönüşür mü? Asya’yı ilk görünce hemen aşık olmuştu Sarp, ve Asya’nın ondan nefret ettiğini bilmesi “seni sevmiyorum”demesi artık onu takıntılı adama çevirmişti. Onun için tek bir şey vardı Asya’nın onun olmasıydı.

kadın aşkı için ailesinden vazgeçer ama nerden bilebilirdi ki sevdiği adamın onun sonu olacağını. "ADAM TAKINTILI , KADINSA ÖLÜMÜNE SEVER. PEKİ BU AŞKIN BİRLEŞİMİ KAOSA NEDEN OLURSA" ``İMKANSIZ AŞIKLAR ASLA KAVUŞAMAZ`` demez mi insanlar bence haklılar. Tuğba`nın hayatını okuyunca anlayacaksınız niye İMKANSIZ AŞIKLAR KAVUŞAMAZMIŞ.

Her ne olursa olsun bu yarışmayı kazanıcam... İnsanları kendime hayran bırakıcam tıpkı babamın dediği gibi... Ben Umay namı diğer Arsız civciv