Ağrılı bir kız, Karadeniz`in laylalarında. Güçlü bir ağayla tanışıyor. Onlarınki aşk değildi, onlar birbirleri için var olmuştular. "Karadenizlinin ela gözlüsü olsana sen?" "Sen... Sen ne dediğinin farkında mısın?" "Şu uşağın bir ela gözlüsü olmasın mı?" "Şey olusunda... Ben mi olayım?" "Tabi sen olacan Ağrı`lı." Karadeniz`in bağrından kopmuş bir aşk hikayesi. Dillere destan değildi belki, ancak onların aşkı kitaplara konu olmuştu. Karadenizli, olsana sen benim ela gözlüm dediğinden beri. Var olmuştu bu aşk kitabı. "Tekrar desene bana Karadenizli." "Karadenizlinin ela gözlüsü." Mavilerine daldı bir ela gözlü, hemde Karadenizli bir Ağa`nın mavilerine. Acımasızdı karadeniz, koparır alırdı sevdalukları. Bir furtuna kopardı, yellerdi Karadenizlinin gönlünü.