Çiçek açmasını beklerken, güneşe döndüm yüzümü. Bekledim. Sessizce… Sabırla… Ne bir tomurcuk çatladı içimde, ne de güneş ısıttı bu bekleyişi. Şimdi karanlık bulutlar dolaşıyor üstümde. Yağmur yağıyor; gecikmiş, ağır, usandıran bir yağmur. Yine de bekliyorum. Yağmur diner belki diye. Çünkü insan, en çok da artık inanmadığı bir güneşi beklerken yoruluyor. (Karakter yoktur, sadece hisler ile yazılan bir kitap olacak) Bilginize. Şimdiden iyi okumalar. Sevgilerimle...

"yine mi sen " yine mi oydu arkasına bakmadan gitmiş di şimdi ne işi vardı ki Burda Okumayan pişman canın komiklerini Ece köpek balığı fantesizisini ve efe derin askını

Merhaba arkadaşlar öncelikle bu kitabı okurken şunu bilmenizi istiyorum. Herhangi bir olay örgüsü, karakterler, bir konu içeriği barındırmamaktadır. Bu kitabı içimde ki özlemi, kırgınlıkları kelimelere dökmek için yazıyorum.

Çünkü bazı sözler tekrarlanmaz, sadece beklenir. Zaman, onları geri getirene dek.