Beren kendi halinde yaşayan komik,tatlı bir kızdı bir gün işe geç kaldı ve bisikleti ile yetişmeye çalışırken bir arabayla çarpıştı. Bir kazanın aşka dönüşme hikayesini okumaya hazır mısınız?

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

"Bizim sırt sırta verip sikemeyeceğimiz adam yok." İmge, Giray ve Ufuk okullarından kovulur. Yeni okullarında ise öğrenecekleri bir şey vardır: Aile olmak için kan bağına ihtiyaç yoktur. 🦈 0551**: Balık Köpeğisini görmedim de 0551**: Seni gördüm 0551**: Sen de beni mi görsen?

O rakı gibi bir adamdı ben ise şarap gibi bir kadındım. Ve rakı gibi bir adama şarap gibi bir kadın yakışırdı. 🍷 Dudakları hafifçe yanlara kıvrılarak bana tatminkar bir bakış atarken arka tarafta duran içki bölümüne ilerlemiş ve sol tarafta duran şaraplardan birini almıştı. Hemen yan rafta duran bardakların içinden aldığı kadehe şarabı koyarak kadehi önüme iktirdiğinde kaşları çatma sırası bana gelmişti. Gözlerini bana dikmiş adama bakarak beni duyması için biraz yüksek sesle konuştum. "Ben şarap sevmem." Kurduğum cümleden sonra tek kaşını kaldıran barmen, tezgaha biraz yaslanarak yüzünü yüzüme yaklaştırdığında yutkunmadan edemedim. Elini uzatarak tezgahın altından çıkardığı rakı bardağı dikkatimi çekerken şaşırmadan edemedim. Daha önce bir barda rakı içen kimseyi görmemiştim.Elindeki rakı bardağını önümde içi şarap dolu kadehe vurarak dudaklarına götürürken tek bir cümle kurmuştu. "Şarap gibi kadınlara şarap içmek yakışır." Gülümsedim ve o gözlerimin içine bakarak rakısından bir yudum alırken cevap verdim. "Rakı gibi adamlara rakı içmenin yakıştığı gibi mi?" Öylece bana bakmaya başladığında bu sefer tezgaha doğru eğilen ben olmuştum. Şimdi rakı kokan nefesi yüzüme vuracak kadar yakındı yüzlerimiz. "Ben bir de şöyle bir rivayet duydum barmen bey, ne kadar doğru bilmem ama. Demişler ki; rakı gibi adamlara şarap gibi kadınlar yakışırmış. Söyle bakalım var mı bu cümlenin aslı astarı." "Cümle güzelmiş şarap, ama cevabı bende yok."

Sadece yüzünüzü değil; adınızı , yaşınızı, nereli olduğunuz ve nerde yaşadığınız da dahil olmak üzere her şeyiniz gizli olduğu bi yayıncı olduğunuzu düşünün. Ve günün birinde kapınızı yardıma muhtaç korkmuş bi kişinin çaldığını düşünün. Ya o kıza yardım eli uzatıp kapıyı açacak ve hayatınız kökten değiştiğini göreceksiniz ya da görmezlikten gelip bir kız olarak kendini onun yerine koyacak ve hayatının sonuna kadar vicdan azabı çekeceksiniz. Bizim kız ilk seçeneğin sonuçlarını bilmiyordu tabiki ama bilseydi de yine de ilk seçeneği seçerdi:) Ve o kapıyı açtı, hayatın ona ne kapılar açacağını bilmeden…

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

"İnsan insana benzer derler, ama bu kadarı ancak bir felaketin habercisi olabilirdi." Eser için yeni bir okul, yeni bir başlangıç demekti. Ancak attığı ilk adımda, kendi yüzüne çarpan nefret dolu bakışlardan habersizdi.Esin; ardında enkaz bir hayat, intihara sürüklenmiş bir kız ve öfke dolu bir grup bırakmıştı. Şimdi Eser, hiç işlemediği bir suçun bedelini ödemek ve ailesinin yıllarca sakladığı karanlık sırlarla yüzleşmek zorunda. Aynı yüz, aynı kolye, iki farklı hayat. "Ben Esin değilim. Ama görünen o ki, onun günahları artık benim mirasım."

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi...

Küllerinden doğdu. Önce av oldu sonra avcı..

SARE YALÇIN; Yanacağımı ve bu işin sonunda kül olacağımı hissediyordum. Yüzbaşının sözleri zehirliydi. Bakışları sertti. Sesi soğuktu. Ama, beni yakardı biliyorum.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

“Sabahın altısında insan neden taşınır ki, komşum? O sabah, komşum yüzünden işteki ilk günüm berbat geçti. Dikkatsizliğim yüzünden işten çıkarıldım. Evet, sırf dikkatsizlikten. Çok saçma, değil mi? Bazen benim hayatım da bana saçma geliyor. Neyse… Ama o gün kendime bir söz vermiştim: Hem eski patronumu çökertecek, hem de o komşuyu paşa paşa apartmandan gönderecektim.”

Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

Görev yeri değiştiğinde, sadece şehir değişmez. Bazen bir insanın kaderi de sessizce yön değiştirir. O, geçmişin acı hatıralarını geride bırakıp yeni bir hayata başlamak isterken; bilmediği bir coğrafyada, bildiğini sandığı her şeyle yeniden karşılaşır. Kimi sesler tanıdık gelir, kimi bakışlar geçmişi kazır yüreğine. Ve bir gün, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder.

Şehrin altında biriken karanlık duygular, "Kıyamet Ruhları" olarak yüzeye çıkar, hayatta kalmaya çalışan bir grup öğrenci, hem canavarlarla hem kendi içlerindeki karanlıkla savaşır.

Zombi salgını ilk olduğunda önce ne oluyor dedik. Sonra dünyanın sonu geldi dedik. Sizin dünyanın sonu senaryonuzda online dersler var mı bilmem ama benim yok. Baktık karantina falan da olsa hayat devam ediyor. Alışmaya başladık. İnsanlar evde çok yalnız kalınca canları da sıkıldı. Zombi hakları yükselmeye başladı. Pardon öhöm Yeni İnsanlar. Bu fikir bayağı bir karşılık buldu. Öyle ki politikayı bile etkiledi. Hatta o kadar etkiledi ki 6 yıllık karantina son buldu. Şimdi... şimdi ne mi olacak? Ben okula gideceğim. Pek bir şey olmayacak benim için. Ne sandınız? Bu The Walking Dead değil. Bu benim gerçek hayatım.

"Kaç defa seslendim Sezgin?" sorusuyla başlayan bir günün, "DNA testine hazırız" cümlesiyle biteceğini kim bilebilirdi? Sezgin, kalabalık ve gürültülü ailesinin içinde hep "farklı" olduğunu biliyordu ama bu kadarını o bile beklemiyordu. Kapıya dayanan yirmi yabancı, sarsılan bir güven ve Ali abisinin sakladığı sırlar... Gerçek aileniz, sizi büyütenler midir yoksa kanınızda taşıdıklarınız mı? (Not;Çok ciddi kişilerin okumasını pek önermemekle beraber mantığınızı dışarı koyup gelin gayri)

İlk bordo bereli kadın timi mi? *** "Bunlar bizi yenecek gibi, komutanım?" "Sizi yenmek için değil," dedim bakışlarımı yemeklerden kaldırıp karşımdaki askere bakarken."Birlikte kazanmak için buradayız."

"Alerjim mi varmış benim?" "Var," dedi, üzerime doğru bir adım daha attı. "Başkalarından gelen her şeye karşı alerjin var bundan sonra. Sadece benim verdiklerim dokunmayacak sana. Anladın mı Dilan?" & "Haddini aşan cümlelerin yükü pazar çuvalına benzemez. Dilan`ın adını ağzına alırken de, bir durup düşüneceksin. Benim olduğum yerde senin o zehirli dilin dönmez, anladın mı?" ~ “Onunla nerede yürüyeceğimi sorgulamak senin haddin değil."

Türk Dili ve Edebiyatı fakültesinden mezun olan Ahsen ilk öğretmenliğini yapmak için Mardin`de bir lise ye atanır . Bu süreç okula alışma dönemini , kendince yazdığı kitaplarını ve her gün kitapçıda rastladığı adamı konu alır . Eğer sade bir tarz ve mizah seviyorsanız bu kitap tam size göre.

Müge özer; üniversitede hoşlandığı çocuğa en sonunda adım atmaya karar verir ve bunun için sınıftaki arkadaşı Kaan yalçıner`den yardım ister. Ama Mügenin fark etmediği bir şey vardır. O da Kaan`ın yıllardır ondan hoşlanmasıdır. Peki Kaan Müge`ye Doğu hakkında yardım ederken kendi hislerine hakim olabilecek Düş çemberi serisi # 2

Ya çalıştığın hastahane bir grup tarafından abluka Altında alınsaydı? Komedi ve gerilim dolu bir hikaye

Lise kurgusu, birbirinden hiç haberdar olmayan iki kişinin hayatlarının kesişme noktasında birleşmeleri...