Buradaki yazılı her şey tamamen kendi düşüncelerim kendi duygularım. İçimden ne geliyorsa onu kelimelere döktüm burada paylaşmamın sebebi ise fikrinizi almak istedim sizin için ne yansıtıyor ya da sizce nasıl olmuş? Umarım beğenirsiniz

Bütün hastalıkları iyileştirebilen bir şifacı, isminin anlamı ölüm olan bir muhafıza aşık olur. Fakat sonunun başlangıcı olduğunun farkında değildir. "Siz kan kokuyorsunuz ve ben insanlara can oluyorum. Şimdi söyleyin bana yakın olmamız mümkün mü?"

Bazı doğumlar, bir ölümle başlar… Nare’nın doğum günü, hayatının en büyük yangınına dönüştü. O gece ev alevlere teslim oldu. Annesi, babası… her şey o yangında küle döndü. Kendisi ise bir mucizeyle kurtarıldı. Ama kurtulduğu tek şey alevlerdi; içindeki boşluk hâlâ yanıyordu. Ateş Erguvan… Henüz çocukken kaybettiği babasının yokluğuyla büyüdü. Hayat boyunca içinde sönmeyen, görünmeyen bir yangın taşıdı. Savaşa, yalnızlığa ve hayata karşı hep dimdik durmaya çalıştı. Ama bazı yangınlar dışarıdan değil, insanın içinden yakar. Nare ve Ateş… İkisi de farklı şekillerde yandı. Ama belki de birbirlerini iyileştirmek, birbirlerinin külleri arasından bir hayat kurmak için geldiler bu dünyaya. Bu, iki yanığın birbirine merhem olma hikâyesi. Bu, küllerin içinden doğan bir bağın sessiz ama sarsıcı yankısı…