"Benden ne istiyorsun?" Boğucu sessizliğin hüküm sürdüğü odada, tam karşımdaki kameraya bakıyordum. Merceğin ardındaki kişiyi göremiyordum. Ama o hareketsizlik bile üzerimde görünmez bir baskı kurmaya yetiyordu. Karanlığın içinde sadece birbirine kenetlenmiş elleri hayal edebiliyordum. Ardından o boğuk, mekanik sesi duyuldu. "Seni." Kaşlarım çatıldı. Soğuk terler şakaklarımdan süzülürken, gözlerimi o tek noktadan ayıramıyordum. "Benden... beni mi istiyorsun?" Kısa bir sessizlik oldu. Odadaki hava sanki daha da ağırlaştı. "Hayır. Sen zaten benimsin. Ben, bana ait olanı istiyorum." Boğazımdaki düğüm büyüdü. Yalnızdım; ama görünmez bir baskı göğsümü ezmeye yetiyordu. "Bizi buraya neden getirdin? Bizden ne istiyorsun?" Sesim istemsizce yükseldi, duvarlarda çaresiz bir çığlık gibi çınladı. Kameranın arkasındaki kişinin cevabı ise fısıltı kadar sakindi. "Ölmenizi." O an donup kaldım. Nefes bile alamıyordum. Sanki zaman durmuş, tüm dünya o küçücük kameranın içine sıkışmıştı. Onu göremiyordum. Ama başını hafifçe eğdiğini, yüzündeki küçümseyici gülümsemeyi neredeyse görecek kadar net hissediyordum. "Ama..." Kısa bir duraksamanın ardından devam etti. "Aranızdan yalnızca biriniz bunu hak etmeyecek." Kalbim göğüs kafesime sığmıyor gibiydi. Korku iliklerime kadar işliyordu. "Kazananı istiyorum." Kameranın altındaki kırmızı ışık biraz daha güçlendi; yüzüme ürpertici bir aydınlık vurdu. "Kazan. Özgürlüğünü al. Dünyana dön. Sonra da her gece, burada bıraktıklarının yüzlerini hatırla. İşte o zaman gerçekten özgür olup olmadığını anlayacaksın." Robotik sesi tekdüzeliğini hiç bozmadı. "Çünkü bu oyunda ödül özgürlük değildir. Ödül... suçlulukla yaşamaktır." Oyun başlamıştı. Artık geri dönüş yoktu. & TARİH:24/07/2026 Kitap Adı: OYUN ADI: SESSİZLİK RESİTALİ Yazar: KARMEN Durum:Askıda

Geçmiş Geleceği şekillendirir hemde kader çizgini açar. Elindeki kader çizgileri değil geçmişini iyi geçir çünkü elindeki çizgi değil sırtındaki hançeler kaderin olur.. Geçmişini kontrol etmek de senin elindedir yıkmakta. Öfkenden ve Merhamettinden uzak dur çünkü yenilgi en büyük kayıptır. "Yenilmeden asla kazanamazsın.." Şimdi kader senin peşinde; Korkudan yana olursan kader seni hep bulur ve kanla yazar. Korkuların için çaba gösterirsen seni yine bulur ancak kaderi senin ellerine bırakır.

İki düşman abi-kardeş... Aynı kan, aynı karanlık. Ama biri kızın sevgilisi, diğeri kızın saplantısıydı. Pareja Mateo Delgado`nun, Valeria ne fes aldığı tek güvenli limandı. Pareja`nın Efsunlu gördükten sonra, her nefesini ona adıyordu. Takıntısı, sevgiden çok cehennemin içinden çıkmış bir sahiplenmeydi. Ve o gece... evlenme teklifi aldığı gece.... Mekân bir anda karanlığa büründü. Bir ateş yükseliyordu. O ateş Pareja`nın mekânıydı... Ve o ateşi bizzat Pareja`nın yakmıştı. ... Luvas ve Claire (Valeria) nikâhı için hazırlanmış belgeler... gizlice değiştirildi. İmzalar... yer değiştirdi. Ve kimse fark etmedi. Claire (Valeria), sevgilisi Lucas ile değil... Düşmanı olan abisi Pareja Mateo Delgado ile evlenmişti. Tüm evraklarda onun adı ve onun fotoğrafı yer alıyordu.

Doğum gününde yeni bir mekâna gitmek sadece eğlenmek içindi. Vera için bu gece, geçmişe inat atılmış küçük bir adımdı. Biraz alkol, biraz müzik, biraz da unutma isteği… Sarhoşluğun cesaretiyle mekânın alt katındaki dövmecinin kapısını araladığında tek düşündüğü şey basitti. Sadece bir dövme yaptıracaktı. Ne olabilirdi ki? Ama bazı seçimler geri dönüşsüzdür. Adam, kendi tenindeki sembolün aynısını Vera’nın derisine işlediğinde, o sadece mürekkep değildi. Farkında olmadan onu bir çetenin lideri ilan etmişti. Artık Vera sadece soyadı yüzünden ölümle lanetlendiğine inanılan bir kız değildi. O, karanlığın tam merkezindeydi. Peki ölümle anılan bir soyadının taşıyıcısı… Birine hayat olabilir miydi? Birine nefes? + 1,8

Altın Şafak: Vezir 1. Kitap – Mafyatik Distopya Serisi > “Hiçbir şey değişmedi sanıyorsunuz… Ama siz sadece görebildiklerinizi yaşıyorsunuz. Bizse göremediklerinizi yönetiyoruz.” 2025. Dünya hâlâ dönüyor. Sokaklar kalabalık, ekranlar parlak. Ama karanlıkta hareket edenlerin adları bilinmiyor. Türkiye’nin gölgesinde saklanan, devletin dahi haritalarında yer almayan bir yapı: Yuva/Kule. Yapay bir adada kurulu, yeraltı dünyasının fısıltısıyla anılan bir başka merkez: Altın Şafak. Ve hepsinin üstünde, adı sadece bazı dosyalarda geçen bir oluşum: M6-İstikrar Paktı (M6-SP). Resmî olarak yoklar. Ama dünya onların çizdiği sınırlarla şekilleniyor. Dört kadın. Dört zihin. Dört farklı yara. Vezir, Melodi, Döngü ve Yansıma. Onlar sessizliğin içindeki en yüksek sestir. Ve biri var ki: Kıraç Arslan Karahan. Hem av, hem avcı. Bu sadece bir başlangıç. Hamle sırası Vezir’de.

2230 yılında, Kül Denizi’nin kıyısında yükselen Varelthor şehri, yüzyıllar boyunca Yeminliler ile Kararlılar arasındaki kırılgan dengeyle ayakta kalmıştır. Yeminliler düzeni korumaya, Kararlılar ise değişimi dayatmaya ant içmiş iki kadim otoritedir. Fakat şehrin gölgelerinde yüzyıllardır uyuyan bir başka güç vardır: Sessiz Çember. Büyük Kül Günü’nden sonra Varelthor yeniden inşa edilmiş olsa da, Sessiz Çember’in başlattığı saldırılar şehrin temelini yeniden sarsar. Patlamalar, sabotajlar, kesilen iletişim hatları… Şehrin en acımasız Yemin icracılarından biri olan Maevra Teryndas, ve Kararlılar’ın soğukkanlı stratejisti Ravath Dhoras, hiç istemeden aynı çatışmanın tam ortasına itilmiştir. Birbirlerine güvenmezler, birbirlerini sevmezler… Ama Varelthor’un karanlığa gömülmemesi için aynı gerçeğe ulaşmak zorundadırlar: Sessiz Çember, şehrin tarihini yeniden yazmak istiyor. Ve onların birbirlerinden nefret etmesi bu planı durdurmaya yetmeyecek.

"Benden ne istiyorsun?" Boğucu sessizliğin hüküm sürdüğü odada, tam karşımdaki kameraya bakıyordum. Merceğin ardındaki kişiyi göremiyordum. Ama o hareketsizlik bile üzerimde görünmez bir baskı kurmaya yetiyordu. Karanlığın içinde sadece birbirine kenetlenmiş elleri hayal edebiliyordum. Ardından o boğuk, mekanik sesi duyuldu. "Seni." Kaşlarım çatıldı. Soğuk terler şakaklarımdan süzülürken, gözlerimi o tek noktadan ayıramıyordum. "Benden... beni mi istiyorsun?" Kısa bir sessizlik oldu. Odadaki hava sanki daha da ağırlaştı. "Hayır. Sen zaten benimsin. Ben, bana ait olanı istiyorum." Boğazımdaki düğüm büyüdü. Yalnızdım; ama görünmez bir baskı göğsümü ezmeye yetiyordu. "Bizi buraya neden getirdin? Bizden ne istiyorsun?" Sesim istemsizce yükseldi, duvarlarda çaresiz bir çığlık gibi çınladı. Kameranın arkasındaki kişinin cevabı ise fısıltı kadar sakindi. "Ölmenizi." O an donup kaldım. Nefes bile alamıyordum. Sanki zaman durmuş, tüm dünya o küçücük kameranın içine sıkışmıştı. Onu göremiyordum. Ama başını hafifçe eğdiğini, yüzündeki küçümseyici gülümsemeyi neredeyse görecek kadar net hissediyordum. "Ama..." Kısa bir duraksamanın ardından devam etti. "Aranızdan yalnızca biriniz bunu hak etmeyecek." Kalbim göğüs kafesime sığmıyor gibiydi. Korku iliklerime kadar işliyordu. "Kazananı istiyorum." Kameranın altındaki kırmızı ışık biraz daha güçlendi; yüzüme ürpertici bir aydınlık vurdu. "Kazan. Özgürlüğünü al. Dünyana dön. Sonra da her gece, burada bıraktıklarının yüzlerini hatırla. İşte o zaman gerçekten özgür olup olmadığını anlayacaksın." Robotik sesi tekdüzeliğini hiç bozmadı. "Çünkü bu oyunda ödül özgürlük değildir. Ödül... suçlulukla yaşamaktır." Oyun başlamıştı. Artık geri dönüş yoktu. & TARİH:24/07/2026 Kitap Adı: OYUN ADI: SESSİZLİK RESİTALİ Yazar: KARMEN Durum:Askıda