"Peki sen, kimsin? Kurt mu, kuzu mu, yoksa ot mu?" dediğinde alaycı bir gülüş dökülmüştü dudaklarımdan. "Ben o sandaldaki çobanım." "Buradaki güçlü kurt değil mi? Çoban bu işin dışında kalmıyor mu?" Başımı iki yana sallayarak çizdiğim resimleri ona gösterdim. Kurt, kuzu ve otu daire içine alarak konuştum. "Bunlar her zaman birbiri içinde çatışır. Çobanın görevini asla bilmez ve umursamazlar çünkü birbirlerinden kaçmak ve avlamakla meşgullerdir. Çoban her zaman hangisinin nasıl bir hamle yapacağını bilir. Kafasında binlerce strateji oluşturur ve hepsini avucunun içine alır."

Bu kitap`da olumsuz öğeler vardır. Rahatsız ve homofobik olanlar okumasın!!! Kimsesiz olan pusat... Kimse olan Polat... Kendini korumak için, babasını öldüren pusat Çakır. Gerçekleri söylemiş ve olacaklara sessiz kalmıştı. Ona göre haksızdı kimseyi öldürmeye hakkı yoktu. Ama ölmek istemiyorsa, öldürmek zorundaydı. En ağır cezayı girdiği cezaevinde alacağından habersizdir. yok olmayı dileyecek, doğmamak isteyecekti. Aynı yaradan kanayan Polat GökAydın, Annesini öldürmeye çalışan babasını kasten yaralama suçundan cezaevine gönderildi. Siniri onu diri tutacak kadar fazlaydı.

Başkomiser Dolunay Asil,çözülemeyen bir dosyanın içine çekildiğinde, adaletin sandığı kadar net olmadığını anlar.Suçlu bellidir.Deliller tamdır.Ama bir şey eksiktir: hafıza. Gerçeğe dışarıdan bakmak yetmez. Bu yüzden Dolunay, kendi hayatını kilitler. Yeni yüzü,parmaklıkların ardında.Yeni dünyası, kimsenin masum olmadığı bir koğuş. Burada insanlar suçlarını saklamaz.Kendilerinden saklar.Her gece aynı rüyalar.Her sabah aynı sayım. Ve her gün, biraz daha silinen bir gerçek. Çünkü bazı koğuşlar insanları değil, hatıraları hapseder.