Bir sabah her şey hâlâ yerindeyken, akşam olduğunda dünya sessizce çökmeye başladı. Ne sirenler vardı, ne net açıklamalar. Sadece kopan şebekeler, kararan şehirler ve artık insan gibi davranmayan insanlar… Umut, Kerem ve Arda hayatta kalmak için kaçarken, Zeynep ailesini korumak için karanlığa sığınır. Bir baba kaybolur. Bir ev son sığınak olur. Bir kapı açılır… ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Son Umut, zombi kıyametinin ortasında geçen bir hayatta kalma hikâyesi değil sadece. Bu; aile olmanın, kaybetmenin, ve hâlâ umut etmeye cesaret etmenin hikâyesi. Sessizliğin en tehlikeli olduğu bir dünyada, gerçek soru şudur: İnsan kalmak mı daha zor, yoksa hayatta kalmak mı?

Bir davet ya da bir operasyon... İşte bu ikilemi çözmek için hikayenin içerisinde olmalıyız. Bir davet ne kadar tehditkar olabilir? "Kahretsin, bu nasıl bir gece!" diyerek sızlandı Elçin Paşazade. Adımlarını çıkış koridoruna çevirdiğinde gördüğü dehşet görüntüyle orada donakaldı.

"Canım nişanlım" dedi. "Mafya bozuntusu" diye cevap verdim.🤭🤭

En büyük sırları, ölü adamlar saklar. --- "Bu ev… İkimizin yuvası Yuna. Ama elbet bir gün ya senin ya da benim mezarım olacak." "Ve ben sensiz hiçbir yere gitmiyorum." Yaşadığım bunca zifiri karanlık ana rağmen, bir kere bile bakışlarımı sakınmama, kulaklarımı kapatmama ve çığlık atmama izin verilmedi. Katlandım, zihnimde yarattığım kendime ait dünyaya kapanarak, unutmaya çalıştım. Ama ne bir gece ne de bir gündüz oldu ki bu adam… Bana onun malı olduğumu, özgür bir iradem olmadığını veya olamayacağını anımsatmasın. Aciz bir köle, ucuz bir mal… Ben buydum. Onun gözünde de, ailemden kalan birkaç ufak anının içinde de. Hep buydum. Kendi Hezeyanında boğulan, cansız bir bebek. Kendi zihnine bile güvenemeyen, her gün deliliğin sınırında yaşayan bir kukla. Altın kafesin kapıları, büyük bir gürültü ile on yıl sonra ilk defa aralandı. İçeri girmeye cesaretin var mı ? Uyarı ! Bu kitap aşırı derecede şiddet, vahşet ve benzeri travmatik ögeler içermektedir. Yaşı küçük olan veya bu konularda hassasiyeti, travması olan okuyucuların okuması şiddetle önerilmez. Harici durumda sorumluluk kabul edilmemektedir. Ayrıca bu kitap tamamiyle Yazar Judgement Lane kaleminden çıkmış olup, izinsiz herhangi bir alıntıya veya çalıntıya izin verilmemektedir. Aksi halde yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları saklıdır.

Valeria`ya gelen bir mesaj ya Valeria`nın hayatını karartır yada neşe katar...

"Öylece öldürecek misin?" dedi en sadık adamı Musa. Sesi, bu gergin sessizliğin içinde bir kırılma noktası gibi yankılandı. Savaş`ın en sadık adamıydı o; fırtınanın ortasında bile geri adım atmayan tek kişi. Savaş."Öldürmeyip ne yapacağım Musa?" diye kükredi. Sesi deponun boş duvarlarında çarparak çoğaldı. "O bana ihanet etti! Sırtımdan vurdu beni!" İki adım geride duran Musa, soğukkanlılığını korumaya çalışarak bir adım daha geriledi. "Ben sadece pişman olma diye söyledim abi," dedi fısıltıdan hallice bir sesle. Savaş hışımla arkasını döndü. Bir ağız dolusu küfür savururken elindeki silahı havaya savurdu. "Neden pişman olacağım lan? Bana ihanet eden bir kadın için mi?!" diye bağırdı. Sesi kontrolünü tamamen kaybettiğinin kanıtıydı. Öfkesi, içindeki o derin hayal kırıklığını örtmeye yetmiyordu. Musa, elindeki Efnan`ın çantasını karıştırırken bulduğu küçük, siyah-beyaz kağıt parçasına son kez baktı. Parmakları titriyordu ama geri dönüşü olmayan o yolu kapatmak zorundaydı. Savaş tekrar Efnan`a dönüp silahı doğrulttuğu sırada Musa, o kağıdı Savaş`ın görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Abi..." dedi Musa, sesi bu kez titriyordu. "O hamile."

Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.

Yaş Farkı Çok Değildir.Bir Şans Verin.💮🏹🏹🏹

Londra’da sıradan bir hayat süren ve editörlük yapan Anna, bir gün hayatının en büyük sürpriziyle karşı karşıya kalır. Beklenmedik bir anda, geçmişin çözülmemiş cinayetlerini aydınlatmak için özel olarak seçilir: Onu benzersiz kılan DNA`sı sayesinde, 19. yüzyıl Londra`sına gönderilecektir. Bir anda kendini Viktorya Dönemi`nin sisli, karanlık ve gizem dolu sokaklarında bulan Anna, ne polislik eğitimi almıştır ne de bir dedektifin deneyimine sahiptir. Elinde sadece keskin zekası, derin tarih bilgisi ve modern dünyanın sağladığı avantajlar vardır. Şimdi, her köşesinde tehlikenin pusuda beklediği bu yabancı dünyada, geçmişin gölgelerinden gelen bu gizemi çözmek zorundadır. Ancak zaman daralıyor… Anna`nın en büyük düşmanı, belki de kendi korkularıdır.

𝒪̈𝓁𝓊̈𝓂𝒹ℯ𝓃 𝓈ℴ𝓃𝓇𝒶 𝓎𝒶𝓈̧𝒶𝓂𝒶𝓎𝒶 𝓁𝒶𝓎ı𝓀 𝓂ı𝓈ı𝓃? Lucian Mason`ın hayatı babasının ölümü ile tamamen değişmişti. Yeni ülke, yeni ev, yeni suratlar. Ama bir şey daha değişti, gölgeler. Bir şey gizliyorlardı. Bu gizeme Lucian ile ortak olmaya ve ölümle bakışmaya hazır mısınız?

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

İnkarcısınız Bay Lee Öyleyim Ama benimle evlenmeye inkar etmediniz Bay Hwang Felix

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

Evinden dışarı çıkamayan bir zihin, dışarıdaki ölümü nasıl yönetir? Bir yazarın hayal gücü, bir katilin bıçağıyla buluştu.

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

“Korkuyu iliklerime kadar hissederken anladım ki bu bir oyundu. Cesareti olan kazanacaktı.” Not:Kitapta anlatılan bazı şeyler gerçekten yaşanmıştır. Kitap paranormal olayları anlatıyor . İyi okumalar dilerim .

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Bolatlı dünyaya geldi kır kalemi. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim" derken ölümün izbe kokusunu içime çekmek istedim. Ses tonunun ölümünü duymamam için ne feda etmezdim ki. Arkadaşlar; Siyaset ile ilgili konuların tümü. Aslında kitabın her bir noktası her bir virgülüne kasar kurgudan oluşuyor. Örgütler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan oluşuyor. Okurken sizi rahatsız edecek çok fazla unsur vardır. Bunun bilincinde okuyunuz. Bu kurgu bir kaç yıl önce yazdığım bir kurgudur. O yüzden zaman kavramlarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım. Yine de gözden kaçan yerler olabilir. Lütfen okurken iyi veya kötü yorumlarınız yapınız. Sevgilerle kalın....

Bundan sadece bir yıl önce biri bana diğer insanların asla göremeyeceği varlıkları göre bileceğimi söyleseydi o kişiye popomla gülerdim. çocukluğumdan beri en çok korktuğum varlık hayaletlerken ki onların var olduğunu asla düşünmememe rağmen deli gibi korkan bir kız çocuğuydum şimdi hayatımın birer parçası haline gelmeleri hem traji komik hem de çok tırstırıcıydı. Evet .. yanlış duymadınız sevgili okuyucularım hayatım geçirdiğim berbat bir trafik kazasından sonra tamamen karanlığa mahkum oldu ve ben bu karanlıktan nasıl çıka bileceğimi bir türlü bulamıyorum ..

Hangi devirde yaşıyoruz? Cidden vampirlere inanan var mı ya? Yok, bu tamamen saçmalık! "Yalan söylüyorsun, ben şuan rüyadayım ve birazdan uyanacağım demi?" Bana cevap bile vermiyordu! Hayır ya, bu gerçek olamaz. Patronum bir vampir olamaz! `Vampirlerin insanlara aşık olmasının yasak olduğu bir yer burası. Bu kurala kim sadık kalacaktı?`...

Sadece tatile gidip kafa dinlemeyi düşünen arman. O kısa zaman içerisinde bir kurda dönüşebileceğini, hiç görmediği yaratıklarla savaşacağını dünyanın kaderinin onun elinde olacağını, ve her şeyden öte bu fedakarlık uğruna ailesini kaybedeceğini hiç akıl edememişti onu harap eden ise bu olmuştu...

Bir deli katilin hastanede gördüğü küçük çocuğu o büyüyene kadar takip etmesi ve ona delirircesine aşık olup kıskanması

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Bir ev… Altı anahtar… Ve çözülmeyi bekleyen bir lanet… Genç bir grup, terk edilmiş bir evde saklı olan gerçeği ortaya çıkarmaya çalışırken kendilerini doğaüstü bir oyunun içinde bulur. Her anahtar bir gücü, her güç bir bedeli temsil eder. Ve yanlış seçim… her şeyin sonu olabilir. Bu evden çıkmak için sadece cesaret yetmez. Kime güveneceğini de bilmelisin.

İlk hikayem olan Kan ve Süt`ü sizlerle paylaşmak istiyorum. Tek hayali hayatının aşkı olan Leyla`ya hislerini açmak olan Şakir bir gün süt kardeşi Kâmil`in ameliyat olduğunu öğrenmesiyle karakomedi tadında başlayıp gerilim ve polisiye türlerini içinde barındıran hikayesini sizlerle paylaşıyorum . İyi okumalar