Hayat kimi zaman dimdik ayakta durmamı gerektiğini öğretirken çoğu zaman kimseye güvenmemem gerektiğini öğretmişti bana. Kırmızı ruj çoğu kişi için romatizm ve aşkı simgelerken benim için ise bir kadının kararlılığını , cesaretini ve asaletini simgelerdi. Bu çoğu kişiye saçma veya absürt gelebilir ama benim için böyleydi yani enazından Devin Neva Bellisoy için öyleydi. Babamın baskısından ve bütün acılarımdan kaçmaya çalışırken çıkmaz bir sokağa girmiştim fakat sonrasında bu çıkmaz sokağın benim hayatım olacağını bilmiyordum. Ailemden kaçarak İstanbul`a geldiğimde kendimi bir mafya öyküsünün içinde bulmuştum. Ve her gün , her geçen ay gittikçe onlarca , binlerce kadınlara tacavüz eden pislikleri , kadınları öldüren pezevenkleri bu dünyadan eksiltiyordum. Onların acı dolu bağırışları ve çığlıkları bana zevk veriyordu ve her pisliği eziyet ede ede öldürmeden önce her zaman kırmızı rujumu sürerdim. Buda benim tek eğlencemdi. Her işlediğim cinayette polislerin asla bulamayacağı kanıtları yok ederdim. Her işlediğim cinayette bir kağıda "DNB" yazarak cesedin elinin içine koyardım. Bütün cinayetlerimi saat tam 12:00`da yapardım. Fakat bir gün bu yolda Giray Göktuğ Aksoy ile karşı karşıya geleceğimi bilemezdim. İşte butün olay burda başlıyordu..

Yağız Çağrı Ateş&Arin Zümra Ergün Basketbolcu&Tenisçi Arin Zümra, bir zamanların en başarılı ismiydi. Hayatı koşmak, kazanmak ve ileriye bakmaktı. Ta ki tek bir kaza, her şeyi yerle bir edene kadar. Tekerlekli sandalyeye mahkûm kaldığı günden sonra Arin’in dünyası daraldı. Üniversiteye tutunmaya çalışırken, artık onu taşıyabilecek kimse kalmadığında, geçmişten biri yeniden hayatına girdi. Yağız Çağrı… Çocukluk arkadaşı. Anadolu Efes’in kaptanı. Ve Arin’in hiç beklemediği bir şekilde en büyük desteği olur. Antrenmanlara, derslere, hayallere… Ve kalbin en savunmasız noktalarına. Ama bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Bu, özgürlüğünü kaybettiğini sanan bir kızın, başka bir yoldan yeniden güçlü olmayı öğrenmesinin hikâyesi. Bu, sevmenin fedakârlıkla, sabırla ve cesaretle sınandığı bir romandır… Bazı zaferler kupalarla ölçülmez. Asıl şampiyonluk, vazgeçmemeyi seçtiğin anda başlar. Ateşten Vuruş, sporun, dostluğun ve vazgeçmeyen bir aşkın romanı.

Karanlıkta savrulmuş, bir başına kalmış bir ruh. Hayaller ve hayatlarda sıkışmış biri hepsi bu. Direniş ya acıyı uzatır ya da acımayı yok eder. Direnmek; güç ister, sabır ister ve azimmm.

Genç bir kadının aile evinden ayrılarak,kendi ayakları üzerinde durabileceğini kanıtlamak amcıyla küçük bir mahalleye taşınması ve orada hayatının aşkı ile tanışmasını anlatmaktadır.