Kira ve kael bi kaç kez tesadüf eseri karşılaştıktan sonra ikiside aynı okula gittiklerini görürler. her ne kadar hoşlansalarda birbirlerinden farklı sınıfa düşerler. turnuvayı kazanıp beraber kalmaya başlarlar. ve ikisinin tek bir amacı vardır yıllar önce kaybolan ormanın kalbi kolyesini bulmak. not: aralarda ufak ateşli sahneler okumak istemeyenler okumasınlar

Bu hikâye bir aşkla başlamadı; bir kararla başladı. Bir kadını hayatta tutmak için alınmış, geri dönüşü olmayan bir kararla. O karar verildiği anda dünya artık eskisi gibi kalmadı; krallıklar çatlamaya, yeminler anlamını yitirmeye, iyilik ile suç arasındaki çizgi silinmeye başladı. Bir hayat kurtuldu ama karşılığında sayısız hayat sustu. Çünkü bazı seçimler, yalnızca tek bir kalbi yaşatırken geri kalan her şeyi felaketine kurban bildi. Bir zamanlar adı fısıltıyla anılan bir kadın vardı. Adı önce yasaklandı, sonra tarihten kazındı, en sonunda da kendi zihninden sökülüp atıldı. Unutmak ona bir merhamet gibi sunuldu; oysa bu, onu hayatta tutmanın en acımasız yoluydu. Hafızasından silinen yalnızca bir isim değildi. Bir aşk, bir suç, bir krallığın kanla yazılmış kaderi de onunla birlikte gömüldü. Zaman geçti. Taçlar el değiştirdi, hanedanlar çöktü, eski günahların üzeri yeni düzenlerle örtüldü. Ama bazı şeyler gömüldüğü yerde çürüyüp yok olmadı. Zaman bazıları için hiç akmadı. Geçmiş, uygun anı bekledi. Döndüğünde de şefkat değil; hakikat getirdi. İhanetiyle, kanıyla, yarım bırakılmış yeminleriyle geri döndü ve herkesi kendi payına düşen gerçekle baş başa bıraktı. Bu hikâyede yeniden doğmak ikinci bir şans değildir. Hatırlamak bir kurtuluş hiç değildir. Bu, ertelenmiş bir hesaplaşmanın hikayesidir. Çünkü hatıralar geri geldiğinde, insan yalnızca başına gelenleri değil, başkalarına yaptıklarını da hatırlar. Ve bazı gerçekler, insanın kendisiyle yaşamaya devam etmesini imkânsız kılar. Aşk burada bir sığınak değildir. Ne yaraları sarar ne de günahları siler. Aşk bu hikâyede bir kehanettir; gerçekleşmesi kaçınılmaz, sonucu ise yıkıcı. Çünkü bazı aşklar yaşatmak için seçilir, ama bedeli her şeyden vazgeçmektir. Ve bazı bedeller vardır ki… ödedikten sonra hayatta kalanlar bile affedilmemelidir..

Ay ışığıyla örülü Lunareth’te, aşkın ve büyünün bedeli ağırdır. Elira’yı korumak isteyen Kael, onu bilmeden en büyük fedakârlığa sürükler. Masalsı bir dünyanın karanlık gölgesinde, bağlar kırılır, sırlar açığa çıkar ve kalpler geri dönülmez şekilde değişir. Bir aşk… hem umut dolu hem de kırılgan.

Unutulmuş krallıkların küllerinde saklı bir sır… Elementlerin fısıldadığı kadim bir kader… Ve üç ruhu sonsuza dek bağlayan karanlık bir aşk… Ateş elementinin gizli taşıyıcısı Arwen, yeteneğini yıllarca saklayarak yaşamış genç bir savaşçıdır. Fakat karanlığın krallığından yükselen tehdit, onu saklandığı gölgelerden çekip çıkarır. Artık element büyüsünü yalnızca korumak için değil; kaderini yeniden yazmak için kullanmak zorundadır. Karşısına iki erkek çıkar: Rion, gölgelerin içindeki lanetli prens; Kael, ışığın krallığından gelen sadık muhafız. Biri kaderini, biri kalbini çağırırken; Arwen, elementlerin seçtiği kişi olduğunu öğrenir. Ancak güç her zaman bir bedel ister. Açığa çıkan sırlar, ihanetle örülü bir geçmiş ve krallıkları yutan bir savaş, Arwen’i imkânsız bir seçimle yüzleştirir. Aşk mı, kader mi? Gerçek mi, kehanet mi? Arwen’nin attığı her adım, krallıkların geleceğini belirleyecek… çünkü küller fısıldar ama herkes duyamaz.

Unutulmuş bir krallık, asimile edilmiş güçler, uykuda bekleyen bir felaket, kaybolmuş bir kraliyet ailesi ve her gün cehennemi yaşayan bir halk… Bu, kaderin acımasız bir oyunu muydu? Yoksa Valenoir Krallığı, bir üçüncü el tarafından tarihten silinmeye mi zorlanmıştı? Yılların ve devlerin bile yıkamadığı Valenoir, birkaç kendini bilmez sınır komşusunun entrikalarına mı yenilmişti? Yoksa yenilgi, baştan yazılmış bir zorunluluk muydu? Ya da, bu bir yenilgi miydi? Tarih kitaplarında “Küllenmiş Taht” olarak anılan; zalim, kehanetlere saplanmış, saldırgan ve düzenbaz diye söz adılan Valenoir Krallığı`na, ya da bilinen adı ile Crow`a ne olmuştu? Bu krallık şimdi neredeydi? Bu krallık gerçekte neydi? Ve en önemlisi, bu krallık hangi karanlık güce hizmet ediyordu. Herkesin korkusundan adını ağzına almadığı bu krallık, Ateşin Kızı`nın kalbinin attığı yerdi. Öyleyse: Kimdi bu Ateşin Kızı?