Bastırılmış duyguların ve yarım kalmış cümlelerin arasında; okur, bir kadının zihnindeki kırılgan dengelere tanıklık eder. Seksenlerin ruhunu taşıyan bu psikolojik anlatı; yalnızlık, kimlik ve gerçeklik algısı üzerine sessiz ama güçlü bir yolculuk sunar.

Hayallerdeki gibi bir hayat. Mükemmel bir koca. Kocaman bir ev, lüks eşyalar... Her şey gerçek olamayacak kadar kusursuz. Komadan uyandığında başında bekleyen hüzünlü ama yabancı bir yüz. Ona evli olduklarını söylüyor. Sevgisini her fırsatta dile getiriyor. İnanmamayı imkansız kılıyor. Ama sonra...kusursuzluğun çatlağı açılıyor. Döküntüler, çürümüş temeli açığa çıkarıyor. Üzerindeki kan lekeleri silinmemiş, orada duruyor. Ve işte o an, Alina biliyordu: Bu hikâyede ya kendini bulacak… ya da tamamen kaybedecekti. "Aşkın sadece iki çeşidinin olduğunu düşünürdüm; Onun uğruna ölmek isteyeceğin türden, Ya da onun için öldürmeyi göze alacak türden; Ama sen sevgilim, Sen uğruna yaşayacağım türden bir aşktın..."