"İnsan kendi ailesini seçemez," derlerdi. O bodrum katının karanlığında buna inanmıştım. Kendimi çaresiz bir kurban sanıyordum. Gözlerim artık dayanamamıştı ve o karanlığa gömülmüştüm... Ama o bodrum katı benim sonum olmadı. Beni öldürmeyen acı, ringlerde yumruklarını sıkan bir savaşçıya dönüştürdü beni. Tam bitti dediğim anda karşıma o tehlikeli adam, Karan Demir çıktı. Gözlerindeki karanlıkla beni kurtaracak mıydı, yoksa mahvedecek miydi? Bilmediğim bir şey vardı: Hayatım koca bir yalandı.