Aynadaki çatlaktan hayali arkadaşımın evrenine geçmiştim. Nasıl oldu bilmiyorum ama buradan bir çıkış yolu bulmalıydım. Ya da bulmalı mıydım? Çünkü o benim hayali arkadaşımdı. O gerçek bile değildi. Ya da hayatımdaki tek gerçek oydu, bunu bana zaman gösterecekti. İki ayrı dünyanın insanı, birbirini bulmuştu. Peki şimdi ne olacaktı? Çocukluktan bu yana ilmek ilmek işlenen bir sevgi. Galip mi gelecekti yoksa imkansızlıklara yenilecek miydi?

Ondan geriye say Ondan geriye bir şey kalmazsa bul beni. Hissediyor musun karanlığı gölgemde? Yetişiyor zihnimin koyu derinliğinde, Yıldızlar düşüyor; üşüyoruz gökyüzümde... Uyandır beni ya da, gerçekleştir dileğimi kayan son yıldızımızın ibaresinde... "Zamanın değerini kaybedince anlama. Durup düşünmek bir kenara; çık buradan ya da uyu bir yangın yatağında" -Kızıl Bernova Aklını kaybettiğinde değil, kalbini kaybettiğinde delirirsin. Akıl hastanesinde şizofreni ile mücadele ederken başına bir de deneyler ile musallat olunan Betül, ona sadece 2 sayı 4 rakam ile hitap edilen bu cehennemde 2406 olarak anılmak mecburiyetindedir. Hayali arkadaşı Mert ve yıllanmış silüetler beynini alaşağı ederken, Tek dileğidir; bir yıldız kaysın ve gerçekleştirsin tüm dileklerini. O yıldız ise psikoloji öğrencisi Oğuz`un araştırma yapmak için hastaneye gelmesi ile birlikte, kendini yok etmek uğruna kayar. Ve gökten üç dilek de bize düşer. Dileriz: ya ikisi de mutludur, ya ikisi de huzurludur, ya da ikisi de yıldızları seyrediyordur :)) amaç sadece kafa dağıtmak okuyan herkese teşekkür ederim <3 (Amacım hiçbir psikolojik rahatsızlıkla dalga geçmek veya güzellemesini yapmak değildir) (Taslak) Kurgunun oluşumu ve ilerleyişindeki emeği en az benim kadar olan Ece`yi de unutmayalım olur mu :) Ben bu hataya bir defa düştüm ve vicdanım altında gerçekten çok eziliyorum, düzeltmeye çalışsam da vicdanımda bir ezik olarak kalacak sanırım Keyifli okumalar