Bazen bir yemin, yüksek sesle edilmez. Bazen en derin sözler, sessiz kalır. Firuze… Yoksulluğun içinde ayakta durmaya çalışan genç bir kız. Ailesi için çalışan, hayallerini ertelerken bile umut etmeyi bırakmayan… ama kalbinde kimsenin bilmediği bir geçmişi taşıyan biri. Ender… Devletin bile çekindiği, adı fısıltıyla anılan bir adam. Soğuk, mesafeli ve ulaşılması zor. Her adımı hesaplı, her bakışı tehlikeli. Yolları bir zamanlar kesişmişti. Ama hayat… onları birbirinden kopardı. Söylenmemiş sözler. Bir yanda kendisini izleyen gölgeler, diğer yanda geçmişinden gelen bir adam… Firuze, kalbi ile hayatta kalma mücadelesi arasında sıkışırken, Ender ise bilmeden kendi geçmişinin izlerini yeniden bulur. Ama bazı bağlar kopmaz. Bazı yeminler unutulmaz. Ve bazı karşılaşmalar… bir kaderi baştan yazar.

Asel Ada Erçin, yıllarca aynı zorbanın hedefi oldu. Lise mezuniyetinin özgürlük olacağını sandığı bir gecede, kendini bir suçun merkezinde buldu. Bir anlık panik, geri dönülmez bir sonuç doğurdu. O geceyi takip eden yıllar terapiyle, suskunlukla ve unutma çabasıyla geçti. On yıl sonra Asel artık bir cumhuriyet savcısıdır. Adaletin tarafında, hukukun içinde, geçmişinden uzak olduğunu sanarken… Ta ki ayaklarının önüne bırakılan bir CD, unuttuğu her şeyi yeniden başlatana kadar. Görüntüler nettir. Suç şahittir. Ve gönderilen mesaj nettir:Kardeşimi kurtar. Tehdit olarak başlayan bu zoraki iş birliği, zamanla sınırları bulanıklaşan bir ilişkiye, bastırılmayan bir tutkuya dönüşür. Asel,bir yandan adaleti temsil ederken, diğer yandan kendi suçunun tanığı olmaya zorlanır. Bu kitap; Adalet ile vicdanın, Suç ile kaderin, Güç ile zaafın iç içe geçtiği karanlık bir yüzleşmenin hikâyesi. Bazı suçlar unutulmaz. Bazı kaderler ertelenmez. KİTABIN TÜM HAKLARI BANA AİTTİR. ÇALINMASI VEYA KOPYALANMASI DURUMUNDA DAVA AÇACAĞIMI BİLDİRMEK İSTERİM.

Çocuklukta yolları kesişen Firuze ve Yaman’ın, kaderin bir oyunu ile yıllar sonra yeniden karşılaşmasını anlatıyor. Bir ameliyat masasında kurtarılan bir hayat, unutuldu sanılan anıları gün yüzüne çıkarır. Dostluklar, yaralar ve yarım kalan duygular eşliğinde, bazı kalplerin zamanı olmadığını fısıldayan dokunaklı bir hikâye…

" Komşu kızı, ben sana nereden tutuldum?" ALPASLAN&FİRUZE

Firuze anlamadı,üzerindeki çarşafı kendine doğru çekti ,çıplak bedenini saklamak ister gibi. "Hangi sözün?" "Seninle olamam Firuze ,ben sana aşık olduğumu sanmıştım, ama....." Mustafa konuşamadı, boğazı düğüm düğümdü.Firuze tekrarladı . "Ama ..."dedi. "Ama yanılmışım sana aşık değilmişim .Firuze benim için gelip geçici bir hismişsin." "Neden dün gece benimle birlikte oldun o zaman, madem aşık değildin?" "Mustafa derin bir nefes aldı .Oysa son kez dokunmak istediğini nasıl söylerdi ." Denedim belki sözümü tutarım diye ama yapamam, birbirimizi kandırmayalım Firuze .

Kadının gözünden düşen her damla birer kan gölüne haline geldi. O an karar vermişti . Buna bir son verecek .Tüm canavarları dünyadan temizleyecekti. Her son bir başlangıçtır

Okursanız birşey kaybetmezsiniz!

"Firuze, sen benim en büyük acımsın..." Görüyor muydu zaman çaresizliği? Bilir miydi hüznü, kederi, birinin sende bıraktığı boşluğu yalnızlığı anlar mıydı? Paylaşır mıydı seninle acılarını? Mahşere kalmış bir aşkın ne demek olduğunu anlayabilir miydi? Geri verir miydi o güzel zamanları? Bir daha görecek miydim sevdiğimi? Belki de evet. İmtihanımın bu kadar ağır olacağını bilseydim eğer aşık olur muydum yine de? Aşk her şeye göğüs germektir. Ben göğsümü gererken öldüğümü hissettim de aslında ben değil kalbim ölüyormuş... Bir insan öylesine yaptığı her şeyde bile nasıl harikulâde olmayı becerebilir ki? Benim sevdam beceriyordu. Ona her baktığım da hem en şanslı ama hem de en şanssız biri olduğumu düşünüyorum. O zaten hayata karşı her zaman savaşmış biri. Bir de aşkı için savaşmamalı. Ben aşkımı söyleyemeden kara toprağa gömdüm. Cenazesine bedenim değil ruhum katıldı. Aşkım öldü ben kül oldum. Zaman geçti ben bittim. Anladım ki aşkın dermanı yok. Hiç ummadık zaman da gelir, hiç ummadık zaman da gider. Seni mahveder, kahreder, yok eder, bitirir ve öldürür. Ya küllerinden yeniden doğarsın ve savaşırsın ya da ölü kalmaya devam edersin. Ben hep ölü kaldım. Benim kadınım öldü çünkü. Kadını ölen bir adam nasıl yaşayabilir? Basit bir hikaye büyük imtihanlarla dolu...

Yıllar önce karşılaşmış iki genç Ve yıllar sonra tekrar karşılaşan iki asker Toprak gözler ve Firuze gözler tekrar buluşursa? Üsteğmen atandığı yeni timde yüzbaşı olarak tanıdık gözlerle karşılaşır ve asıl hikaye orda başlar Beni takip ederek desteklerseniz mutlu olurum İyi okumalar...