Bir bebek doğmuştu Larin`in hayatına.. Giden kişilerin yerini dolduracak bir bebek...

Annesinin isteği üzerine evlenmeyi kabul eden kadının değişen hayatı ve ailesi hakkında öğrendiği gerçeklerle yüzleşmesi...

"Bazı yangınlar sönmek için değil, her şeyi küle çevirmek için başlar." Arel Yıldız, on beş yaşında ruhuna atılan o ağır düğümü çözmeye çalışırken, hayatını bir "sönüş" hikayesine çevirmişti. Kimsesizdi ama asla yalnız kalmadı; hep birileri tarafından izlendi, hep birileri tarafından "korundu". Ancak o karanlık ellerin arasında Arel, bir emanet değil, patlamaya hazır bir saatli bombaydı. Savcı Arda Can Keskin için ise adalet, sadece dosyalardan ibaret değildi. Bir gece, sarhoş bir zihnin ve geçmişin ağır mirasının gölgesinde atılan o imzalar, ikisinin hayatını geri dönülmez bir şekilde birbirine bağladı. Arda’nın düzeni, Arel’in kaosuyla çarpıştığında ortaya çıkan tek şey saf bir yangındı. Şimdi Arel, parmağındaki siyah simli yüzüğün anısına tutunurken; geçmişin karanlık gölgeleri hiç beklemedikleri bir anda kapılarını çalıyor. Geçmiş, yarım bıraktığı hesabı kapatmak; gelecek ise bu hesabı tamamen yakmak istiyor. Burası Pupilla; göz bebeğinin tam ortasındaki o görünmez boşluk. Baktığın yer mi karanlık, yoksa gördüğün mü? "Dünyayı yakacağımı söyledim. Ama kimse sormadı: Arel, sen o ateşin içinde yanmaya hazır mısın?"

İnsanın canını en çok ne yakar? Arkadaşla kavga? Aşk acısı? Anne baba kavgası? Ya da azıcık taze yenen azar? Herkesin canına tak eden nokta farklıdır. Buna göre çektiği acının da derinliği değişir. Fırtınalar kopar içinizde ve o acı öyle bir siner ki en derinlerinize, kimse içinizde ne fırtınalar kopardığını tam olarak kestiremez o acının. Ama bir gün öyle biri girer ki hayatınıza tam da o fırtınanın soğuk yeller estirdiği kalbinize; işte o insan anlar sizin fırtınanızı nasıl dindirmesi gerektiğini. Kader dediğimiz olgu, `Her şerde bir hayır vardır.` sözünü yüzümüzde acı bir tebessümle bize öyle bir anlatır ki, bir yanımız buruk bir acı ile kıvranırken bir yanımız içimizdeki fırtınayı dindiren insana sıkı sıkı bağlanmak ister ve bağlanır da nitekim. O yüzden kemerlerinizi iyi bağlayın, İstanbul`un en nadide semtlerinden birinde prensesler gibi büyümüş Erva-Eylül Sözeri kardeşlerin karşısına Karadeniz`in hırçın dalgalarıyla yetişmiş Yaman-Yağız Mertoğlu kardeşler çıkarsa ne olur görelim. Ve unutmayın; Herkesin hayatı hiç ummadığı anda değişir. Bir de; Her şeyden önce `Destek Olmaktır` AŞK.

"Tarlada can çekişen bir kadının bıraktığı son emanet..." "Ve o emanetin, adamın kaybettiği eşine olan sarsıcı benzerliği..."

İki farklı insan iki apayrı hayat. Bir tarafta yılların acımasızca kararttığı bir adam. Diğer tarafta şahit olduğu gerçekleri unutmak için kendini sürgüne yollamış bir kadın. Kaderin cilvesi de bu ya nerede imkânsız ve nerede olmayacak bir şey varsa kader hep onu gerçekleştirir... Bir gecede iki kayıpla kararan hayatları tek bir umut bir araya getirecekti. Bu umut adamın karanlığını birazda olsa aydınlatırken kadının yıllardır süren yalnızlığını dindirecekti... Bu hikâye çektiği acıların müebbetine çarptırılan bir adamla yalnızlığının sokaklarında kaybolmuş bir kadının hikâyesi. Kısaca Zühre Yıldızına delicesine aşık bir gecenin hikâyesi...

Dağların sustuğu, gerçeklerin ise fısıldadığı bir yerde… Çocukluk, bir gecede yarım kalır. Yıllar geçer, silahlar ağırlaşır, sırlar derinleşir. Bir emanet, bir ölüm ve söylenmiş masum bir yalan; her şeyi ayakta tutan tek bağ hâline gelir. Ama bazı hakikatler vardır… Ne kadar gömülürse gömülsün, bir gün mutlaka gün yüzüne çıkar. Ve o gün geldiğinde kim düşman, kim kurban, kim gerçekten suçlu artık eskisi kadar net değildir. Bu bir savaş hikâyesi değil. Bu, çalınmış hayatların, yanlış öğretilmiş düşmanlıkların ve çok geç gelen bir yüzleşmenin hikâyesi. NOT: KİTAP OLDUKÇA AĞIR BİR DRAM, ACI, VE +19 SAHNELER İÇERİR. HASSAS OLANLARIN OKUMAMASI TAVSİYE EDİLİR.

Hamza, hayatın acı gerçeklerini erken öğrenmiş bir adamdır. Nisa ise hayatı boyunca kimsenin omzunda kendine yer bulamamış bir kız. İlhan`ın `emaneti` ile iki yabancı aynı kaderin içine bırakılır. Bu hikâye, yalnızca bir aşk hikâyesi değildir. Bu pek de çetin geçmeyen, iki tarafın da yanıp kavrulduğu bir aşk savaşının hikâyesidir. Nar çiçeği gibi… Kırmızı, narin ve kolayca kopar sanılan ama kökü derinde olanlardan... ... HER PERŞEMBE YENİ BÖLÜM.

" Keşke o gün ölseydim de babana bir can borcum olmasaydı Zehra!" Dedi. Gözlerinde hem öfke hemde büyükçe yanan gittikçe de harlanan bir arzu vardı. "Ne olurdu o zaman, son iki ay zaten kurt az kaldı dayan tamamen kurtulacaksın benden?" Dedim. Dudaklarımız ve tenlerimiz çok yakındı, bir adım daha geriye gittiğimde ise yatağa çarptım. "Seni hiç tanımamış olmayı...Bu kadar bağlanmış olmamayı, şimdi şuracıkta bu yatakta becermek için bütün herşeyimi feda etmekten bile çekinmeyecek halde olmamayı çok isterdim!" Dedi. İlk defa bana karşı neler hissettiğini dile getiriyordu. Duyduklarım karşısında hem utanç hemde büyük bir heyecan duyuyordum. Demek ki beni küçük ve kendine layık görmüyor değildi. "Ne duruyorsun o zaman, yap kara kurt!" Dedim. Bakışlarının erotikliği o an silindi ve yerini tamamen adının hakkına bürüdü...

Bir camın buğulu görüntüsünün arkasından izlediği adamı artık tam yanında izliyordu.