Kadran’da hayat kusursuz bir düzen içinde akar. İnsanlar uyanır, çalışır, tüketir ve uyur. NOHUT her adımı kaydeder; Uyum Skoru ne kadar iyi bir vatandaş olduğunuzu belirler. Kimse zorlanmaz. Çünkü sistem, özgürlüğü elinizden aldığını hissettirmeyecek kadar iyi tasarlanmıştır. Kerem Asal da bu düzenin içinde yaşayan sıradan bir adamdır. Ta ki geçmişinden kalan bazı izlerin, sandığından daha büyük bir gerçeğe işaret ettiğini fark edene kadar. BKT-Çip’in görünmeyen bir katmanı vardır. İnsanların yalnızca ne hatırladığını değil, hatırladıkları şeyleri ne hissettiğini de değiştiren bir katman. Kerem gerçeğe yaklaştıkça Kadran’ın en korkunç sırrını keşfeder: İnsanlardan anılarını almak yeterli değildir. Onları kendilerine ait hissettiren duyguları da silebilirsiniz. Peki bir insan geçmişini hatırlıyor, fakat artık hiçbir şey hissetmiyorsa… geriye gerçekten kim kalır?