Çocukluk aşkıyla kaçtığı yerde karşılaşan Hare’nin ne yaşanmıș olursa olsun meslektaşına yardım etmesi

"Kalemimden dökülen kelimelerle dünyamı inşa ederken, senin kurallarını yıkarım. Ve işte burada, yazdığım her satırda, kaçınılmaz olanın izleri gizlidir. Sen silahla hükmedersin, ben sözcüklerle. Ama ikimizin de savaşı aynı: kendi karanlığımızla yüzleşmek." dedim. Kelimelerim bir yumruk gibi yüzüne çarptı ve cevap geçikmedi; "Sen sözcüklerinle dünyanı korumaya çalışırken, ben karanlıkta kalanları kontrol ediyorum. Senin kalemin ince bir sızı bırakır belki, ama benim izlerim kalıcıdır. Sözcükler susar, silah konuşur; ama biz ikimizde, sadece karanlığın farklı dillerini konuşuyor