17 yaşımda, bana beyaz bir elbise yerine, kefen gibi bir gelinlik giydirmişlerdi. Koruyup kollamak yerine benden yaşlarca büyük bir adama gelin vermişlerdi. Kendi nikahımdaydım ama sanki benim nikahım değilmiş gibiydim. Gelin için ayrılmış sandalye tarzı koltukta otururken kulaklarım hiçbir şey duymuyordu. Ruhum ölü, ama bedenim sapasağlamdı. Yanımda oturan Berivan, sıkıca elimi tutarken bana bir şeyler fısıldıyordu ama kafam hiçbir ses almıyordu. Ne bir çıtırtı, ne de bir fısıltı. Ta ki yanımda oluşan hareketliliğe kadar. Beyaz duvak örtülmüş yüzümü sağ tarafıma çevirdim. Büyük mavi ve kanlanmış gözlerim, bir çift simsiyah gözle kesişti. Daha da çok ağladım o lanet Ağa`nın yüzünü gördüğümde. Kaşlarını çatarak bana yaklaştı. Çenemi kırarcasına tuttu. Parmaklarıyla yanağımı sıkarken kulağıma yaklaşıp, "Ağla," dedi. "bugünden sonra hep cenneti yaşadığını sanacaksın. Çünkü ben senin yaşadığın cehennemden daha beter bir dünya yaşatacağım sana. İşte o zaman bu zamanlarını mumla arayacaksın cici kız..." KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

Saat ikiye geliyordu telefonumu gelen mesaj sesiyle yarı uyanık bilincim ile. Masanın üstündeki telefonu aldım. Mesaj en yakın arkadaşımın numarasıydı. "Yarım saat içinde herşey için çok geç olabilir, attığım konuma gel acil!" O konuma gitmeli miydim.?

1 grup arkadaş ajanlar. Kötüleri öldürüyorlar. Ve insan takibi yapıyorlar. Aynı zamanda Gölge şirketine çalışıyorlar. Bir gün bir takip için yani infazcıları bulmak için takip yapıyorlar. Ama aslında onlarda bir infazcı grubu. Diğer adlarıyla Gölgeler... Tek farkları, öldüreceği infazcılar masumları öldürürken, Gölgeler ise dünyaya kötülük saçanları. İnfazcıları öldürmek için bir yola giriyorlar. Ama bilmiyorlar ki, iki grubunda bir uçuruma sürüklendiğini... Alıntı; Ayaklarıyla işim bitiği anda gözlerini açtı. ve elimde ki bıçağı gördüğü an tam bağıracaktı ki tüm gücümle dizimden destek alarak havaya zıplayıp, üstüne çullandım ve elimi avucumu açarak ağzını sıkıca kapadım. Ardından tıslar gibi konuştum. "Sakın o ağzını açma Aziz Akran. A pardon. Ben kendimi daha tanıtmadım dimi. Özür dilerim. O zaman kendimi tanıtayım. Ben dünyaca ünlü olan katil Enkaz. Merhaba tecavüzcü ve onca çocuk katili olan Aziz Akran." deyip dudaklarımı kulağına yaklaştırdım. " Ama haberin olsun. Ben hiç senden memnun olmadım." dedim ve ardından dudaklarımı kulağının yakınından çekerek gözlerinin içine baktım. "Ve memnun olmadığım insanların kaderi ne olur biliyor musun?" Yüzüne iyice yaklaştım ve gözlerinin en derinliklerine bakarak devam ettim. "Ölüm. Ve senin de sonun birazdan onlardan farksız olmayacak. Kendini hazırla Aziz Akran. Çünkü ecelin olacağım. Olmaya geliyorum." KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR! Kapak kitabın gerçek kapağı değildir. Gerçek kapak yakında yayınlanacaktır!