"Şakayık senin gibi karmaşık ama bir o kadar güzel."

Anlaşmalı Evlilik Ajan olarak namı büyük olan Savcı Ateş Yankı Kara’nın dosyalarını çalacaktım en fazla ne olacaktı ~İnci Soydem

❝ Kızını toprağa veren bir kadınla, herkesi toprağa veren bir adam karşılaşırsa... bu aşk olmaz. ❞ Vera`nın kalbi kızının öldüğü gün durdu. Geriye sadece intikamla atan bir beden kaldı. Çakır Kırımlı ise yıllardır ölümle pazarlık yapan bir adam. Gücün, suçun ve kanın içinde yükselmiş. Ve ilk defa bir kadına baktığında şunu düşünmüş: "Bu kadın ya benimle yanar... ya da beni yakar." Bir örgüt. Bir annenin yarım kalmış yemini. Ve masaya bırakılan tek cümle: "Kızının intikamını istiyorsan... benim karım olacaksın." Bu bir kurtuluş hikâyesi değil. Bu, iki yaralı ruhun yaptığı ölümcül bir anlaşma. Aşk mı? Belki. Ama önce kan var. Önce bedel var. Önce geri dönüşü olmayan kararlar... Bazı kadınlar ağlayarak yas tutar. Bazıları ise intikam alarak yaşar. Vera Aslanlı ikinciyi seçti. Çakır Kırımlı ise onun seçiminden asla geri adım atmasına izin vermeyecek.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

İnci ve Cihangir`in kaybolan yılları .... Birbirlerinin her şeyi olamasalar da en azından çok şeyleri olan iki kalbin kaybolan yılları ....

Bir ev, bir sır ve susturulan gerçekler… Murat, gündüzleri kendi dükkânında çalışan, geceleri ise kimsenin bilmediği bir hayatı yaşayan bir adamdır. Annesinin evlilik hayalleri, mahalle baskısı ve gizlenen ilişkiler, tek bir akşamda iç içe geçer. Söylenen bir yalan, kapanan bir kapı ve geride kalan kırık kalpler… Bazı gerçekler saklandıkça büyür. Bazı suskunluklar ise en yüksek çığlıktır. Bu hikâye; aşk, korku ve cesaretsizlik arasında sıkışmış hayatların, bir çay masasında dağılan dengelerin ve “şimdi değil” denilen anların romanı.

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️ İki yaralı birbirine merhem mi olur yoksa daha derin bir yara mı? Biri kalbinden, diğeri duygusundan noksan. Alya Altınay, kalbinde geçmişin izleri, gözlerinde intikamın ateşi. Karen Demirkan, duygusuz bir intikamın içinde kaybolmuş bir adam. İntikamın ortasında doğan bir duygu... Aşk mı yoksa yeni bir savaş mı? Bir taraf aşkı reddederken, diğeri ona sığınmaya çalışacak. Fakat infilak yaklaşıyordu. Bu patlamadan kim sağ çıkacak? Aşk mı, intikam mı? Belki de her ikisi. Belkide hiç biri. Alya Altınay`ın kaderi Karen Demirkan`ı bulduğunda ne olacaktı? Ya birlik, Ya da hiçlik. Ama bir gerçek vardı: Kaçış yoktu... Ne geçmişten, ne de ondan. Bazı kalpler iyileşmez, sadece infilak ederdi.

Ö̶l̶ü̶m̶ü̶ ̶g̶e̶t̶i̶r̶e̶n̶ ̶s̶ı̶r̶,̶ ̶s̶e̶n̶i̶ ̶h̶a̶y̶a̶t̶t̶a̶ ̶t̶u̶t̶a̶n̶ ̶t̶e̶k̶ ̶i̶p̶u̶c̶u̶ ̶o̶l̶a̶b̶i̶l̶i̶r̶.̶ Asena Tansu Ataman, 24 Aralık gününe uyandığında her şeyin olağan akışında devam edeceğini sanıyordu. Ünlü araştırmacı gazeteci babası ve öğretmen annesini evden uğurladıktan dakikalar sonra duyduğu patlama sesi, hayatının seyrini değiştirdi. Babası ve annesinin ölümüne sebep olan gizli dosyaların patlamada yok olmadığı öğrenildiğinde yavaşça daralan bir 𝑐̧𝑒𝑚𝑏𝑒𝑟in içinde sıkıştı. Ölümle tehdit edildiğinde ise yanı başında bulduğu adam tek çıkış yolu oldu.

geçmişte yaşanan olayın intikamını teker teker alınır. Ama bu intikamı Alan kişi öğrenen asya şoka uğrar çünkü hiç beklemediği birisidir.

Aleda Karael ve Ivan Mikhail Ramonov`un karşılaşması, kaderin elleriyle şekillenen bir oyunun ilk hamlesiydi. Aleda, her adımında ölümle burun buruna gelmiş, geçmişin acılarıyla yoğrulmuş bir Boksördür. Ivan Mikhail Romanov ise, Rusya`nın derin karanlıklarında adı duyulmamış bir gücün sahibi, bir mafya lideridir. İkisi de birbirinden farklı, ama bir o kadar birbirine çekilen. Bir anlaşma, sırlarla dolu bir müttefiklik, onları yavaşça birbirine yaklaştırırken, aralarındaki gerilim her geçen saniye daha da büyüyordu. Ve ne zaman iki karanlık ruh bir araya gelirse, aralarındaki ateş, her şeyi yakıp kül ederdi. Kaderin ince ipiyle bağlı, yasaklı bir aşkın ve karanlığın derinliklerine doğru yapılan bir yolculuk. Her karar, her adım, her dokunuş... Hepsi birbirini takip eden, yıkıcı bir sırrın peşinden sürükleyecek. Beni okumaya devam et, çünkü bu hikaye... Yeni başlıyor.

Aşçı Feride ve Yüzbaşı Yiğit Alp`in hikayesi. İkisinin de aklında evlilik düşüncesi yoktu. Anlamadıkları bir an da kendilerini evlilik masasında buldular. Kader ağlarını örmüştü . Bize de ayak uydurmak düştü.

Bahar MELEK için hayatının dönüm noktası tek başına başka bir eve taşınmak olacaktı belkide. Sevgilisinin onu aldatması üzerine yaşadığı şokla tüm hayatını geride bırakıp ona sunulan yeni teklifi kabul etmişti. *** Hikayenin esas oğlanı olmak. Belki onun için en zor görevdi. Dinçer hayata 1-0 geriden başlamıştı çoktan. Konuşma yetisini kaybetmişti anne karnında. Duyup da bağıra çağıra cevap vermemek onu sessiz biri olmaya itmişti. Zaten istese de pek sesi yoktu yaşamın içinde.

+16 yazıyorum yine ona göre okuyup yorum yaparsınız. Kurguda her şey açık açık olamasa da değinilmiştir. "Evlen benimle," dedi Aras birden. Sesinde en ufak bir şüphe yoktu. Ahu donup kaldı. "Ne? Ne diyorsunuz Aras Bey?" "Doğru duydun. Evlen benimle." "Benim kalbim..." dedi Ahu, eliyle göğsünü tutarak. "Satılık değil." "Kararın değiştiğinde..." dedi Aras, sesi şimdi daha alçak ve etkileyiciydi. "Ya da o yorgun kalbinin artık gerçekten yeni birine ihtiyacı olduğunu anladığın an... Bana sadece `Evet` diye mesaj atmanı bekliyorum." "Evet" yazmak, hayatını bir yabancıya teslim etmek demekti. Yazmamak ise... Yazmamak, sonunu bildiği bir hikayeyi beklemekti.

“Bu delilikse ben zaten deliyim. Onun için bir hiç olmaktansa cehennemi olmayı yeğlerim.” *** Liora Teniz, bir gece hayatında hiç görmediği bir adam tarafından kaçırılır. İlk ve ikinci hayatı onun ellerinde son bulur fakat yine kaçırılacağı o geceye geri dönmekten kurtulamaz. Üçüncü hayatında ise yaşayabilmek için yeraltı dünyasının frenkıranı ile sözleşmeli bir evlilik yapmak zorunda kalır. Bu kez ölmemek için öldürmeyi göze almalıdır.

Adavet; düşmanca davranış, düşmanlık..

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude`nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude`ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş`ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude`yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

Bu katran buzduvar kalpli bir kadının ateşe düşmeden yanmasının hikayesi, Bu bir adamın sizi tüm zorluklara rağmen seveceğinin hikayesi…

Hayatım boyunca kafes dövüşü yaptım ve motor sürdüm peki dış dünya da biraz karmaşık. Ben Gece Koralp bir kan davası yüzünden en büyük düşmanımla anlaşmalı evlilik yapacaktım. Bu düşmanlık nefretin ötesindeydi. Sarp Alaz kafes dövüşünün numaralarındaydı. Evet sen perdelerin açılmasına az bir zaman kaldı yerine otur derim oyun başlamak üzere sakın kaçırma. 🏍️📷💄🎥🥊♟️🎬

Hikâyemin hangi noktasındayım bilmiyorum ama orta yerinden okuyorsun beni. Bazı adımlar atılmalı, bazı yollar yürünmeli, bazı anlar yaşanmalıydı. Bazı insanlar gitmeli, bazılarıysa kalmalıydı. Hayat bir şekilde yolunu bulmalıydı. Bir şekilde akmaya devam etmeliydi. ☆☆☆☆ Elvin Erden düğün günü sevdiği adam tarafından karnında üç aylık bebeği ile terk edilince yaşadığı şokla kaza geçirir. Kader onu Poyraz Karaaslan ile karşılaştırınca bunun gideceği noktayı ikisi de kestiremez. Kimse bilmezdi ama bir hikâye bitmeliydi ki yeni bir hikâye başlayabilsin. Bu kimin hikâyesiydi?

Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Zamanında komşularının oğlu Serdar`la değil de, doğrusunun o olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu, binbaşı F-16 Çelebi olan Serdar...

"Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen`di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir`le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.08.2025

Ev sahibi bekar kişilere ev vermiyorsa ne mi olur.??? Mardin’den kaçarak İstanbul’a gelen Şilan sokak sokak bütçesine yetecek bir ev arar ama ne yazık ki bir türlü bütçesine yetecek bir ev bulamaz. En sonunda bir ev bulur ama ev sahibi bekarlara ev vermiyordur…….

Ailesinden sevgi görmemiş Derin, hiç bilmediği bir yola adım atar. Fakat bu yol tanımadığı bir adamla evlenmektir.

İstemediği bir evliliğe zorlanan bir kadındı, Derya. İstemiyordu çünkü geçmişinde hatırlamadığı sevgilisine söz vermişti, onun ile evleneceğine. Ama bilmiyordu ki, evleneceği kişinin unuttuğu sevgilisi olduğunu. Geçmişin küllerinden doğan bu aşk gizlenen gerçeklerle sınanacak. Bazen en büyük sır, kalbin en derininde saklı o tek kelimedir... ♥ "Sen hâlâ benim Mavişim’sin… Ben de senin Ateşin.”