Bazı sözler unutulur… Bazıları ise yıllar geçse bile kalpte iz bırakır. 5 Mayıs 2013’te Konya’nın küçük bir mahallesinde başlayan masum bir çocukluk oyunu, dört çocuğun hayatını sonsuza kadar değiştirecekti. Eylül, Rüzgar, İclal ve Emre… Bir zamanlar aynı hayalleri paylaşan bu dört çocuk, aileleri arasındaki büyük düşmanlığın ortasında kalır. Bir çocukluk sözüyle birbirine bağlanan Eylül ve Rüzgar, yıllar sonra tamamen farklı insanlara dönüşür. Eylül hâlâ geçmişe tutunurken… Rüzgar sadece intikamı hatırlamaktadır. Aralarındaki aşk, düşmanlığın gölgesinde ayakta kalabilecek mi? Yoksa geçmişin bıraktığı izler, her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirecek mi?

“Hatırlamıyorsun.” Hatırlamıyor muyum? Neyi Hatırlamıyorum? Unutmuşum Unutturdurmuşlar. “Ama her şeyi öğreneceksin” Öğreneceğiz.

Onlar birbirinden nefret eden iki gençti . Uzun bir geçmişleri vardı. Birbirini seven iki kişi bir başkasının planlarının kurbanı oldular. Onlar ayrılınca iki grup birbirinden tamamen koptu. Birisi kendisini yıllarca o günün nefreti ile büyütürken, birisi o gün intikamını almak için kendisini dünyadan tamamen soyutlamıştı. Diğer iki cani ise planların gerçekleştirmenin mutluluğu içindekiler. Ama hiçbir zaman fark etmediler; Mercan ` ın planlarını, günlüklerini, sırlarını, iradesini, sabrını ve içinde her geçen gün daha da harlanan intikam ateşini... Yağız ` ın hayatının kararmasına sadece tek bir gün sebep oldu. Mercan ise her gününü o karanlığın içinde geçirmesine rağmen solmamış bir gül gibiydi. Mercan ` ın planları devreye girdiğinde bütün dengeler değişecek. Fakat önce karşısındaki engeli aşması gerekiyor. "Yeter artık Yağız! Kes artık beni suçlamayı! Gün gelecek bunlar için çok pişman olacaksın!" Yağız şaşkındı. Mercan ona ilk defa bağırmıştı, bu bile artık bir şeylerini değişeceğinin bir habercisiydi. İleri düzey sinir ilaçları artık Mercanı rahatlatmıyor. Yağızın psikolojisi gittikçe bozuluyor.Mercan ` ın ailesine ve Yağız ` ın da aşka olan nefreti her geçen gün artarken bir mucize olacak. Peki bu mucize kime yarayacak?