"Bazı yalanlar hayat kurtarır, bazı dürüstlükler ise dünyayı yakar." Neva Sancak, cemiyet hayatının pırıltılı ışıkları altında babasının parasıyla gününü gün eden, kan gördüğünde bayılan narin bir "Sancak" varisiydi. En azından dünya onu öyle tanıyordu. Oysa o, yeraltı dünyasının en karanlık dehlizlerine sızmış, her adımı planlı, her bakışı analiz olan bir İstihbarat ajanıydı. Tek bir görevi vardı: Kendi babası dahil, bu kanlı düzeni kuran herkesi tek bir gecede çökertmek. Karan Alpkıran, neşterini bir cerrah titizliğiyle kullanan, yalanı bir virüs gibi gören soğukkanlı bir veliahttı. Adli tıp geçmişini geride bırakıp ailesinin karanlık mirasını devraldığında, elinde tek bir gerçek kalmıştı: Dürüstlük. Babasının ölümüyle sarsılan imparatorluğunu korumak için uydurduğu sahte vasiyet, aslında en büyük avını kafese kapatma hamlesiydi. Karan, Neva`yı sahte bir evlilikle kendi malikanesine hapsederken onu sadece bir "esir" sanıyordu. Neva ise bu kafesin kapısını içeriden kilitleyenin kendisi olduğundan emindi. Bir yanda dürüstlüğü silah olarak kullanan bir cerrah, diğer yanda yalanı sanat haline getirmiş bir ajan... Malikanenin steril duvarları arasında dinleme cihazları, zehirli yemekler ve sahte gülümsemeler havada uçuşurken; dışarıda Dağlı ve Uluğ ailelerinin kanlı pusuları bekliyor. Ve hepsinden tehlikelisi; Karan`ın annesi Suzan Koç’un soğuk nefesi enselerinde. Oyun başladığında maskeler çatlayacak, neşter derine inecek ve avcı, aslında kimin kafeste olduğunu acı bir şekilde öğrenecek. “Ben ölülerin dilini bilirim Neva, yaşayanların yalanlarını duymam bile. Şimdi söyle bana; bu nabız korkudan mı atıyor, yoksa kurgudan mı?”