" ahsen kader a--ya-am kuğ-tav beniii" okadar boğuktu ki kelimeler anlaşılmıyordur, oysa şimdi hatırlamıştım ben evde tektim. Lanet olsun kimdi bu kişi korkuyla çığlık atarak yataktan atlayıp yatağın altına girdim. Sesler sesler heryerdeydi "ahsen ömrüm gel bana " "Gel banaaa,yağdııığmm et ruhum ölüyor" Okadar boğuktu ki anlaşılmıyordu bazi kelimeler. Yere kapandım sanki kulaklarımı kapatırsam birdaha duymam sanarcasına kapadım elerimle kulaklarımı. "Suuusss suuss kimsin sen sus artık yeter susss" "Ah-en eşim" Duyduğum şey ile dondum, vücudum korkudan daha da titremeye başladı.

0535** : Bi bakar mısın? Siz: Kimsin? 0535**: Dün kırmızı ışıkta sana korna çalan kişiyim. 0535**: Bana el hareketi çektin. 0535**: Seni bulamayacağımı mı sandın?

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

"Bugün yediğin ineğe yarın tapacak mısın kız ülkede adam mı kalmadı da gidip Hintlisini buldun ula gavur sevdalısı millet italyan, Rus`a nikahı basar bizim Mankafa hintliye aaa dostlar günahım neydi benim de böyle bir gardaşla cezalandırıldım" Büyüklerimizin şöyle bir sözü vardır. Gülme Komşuna Gelir Başına... Ben etim siz etmeyin. Ben güldüm siz gülmeyin. Ne mi geldi başıma!.. Cevap şu güldüğüm kişi yabancı değil öz kız kardeşimdir ve gülme sebebimse bir Hintliyle evlenmesiydi GÜLME KOMŞUNA GELİR BAŞINA ......................... Geçmişin tozuna üflendı ve rafa kalkan her şey yavaş yavaş masaya bırakıldı Bu hikaye ne Kadar masum ve eğlenceli dursa da asla göründüğü gibi değildir ☝🏻 HATIRLATMA NOTU: HİNT FİLM SEKTÖRÜ BOLLYWOOD VE MAFYA KONULARI BASKIN BİR KARA MİZAH İÇERİKLİ KURGUDUR HER BÖLÜM ABSÜRT KOMEDİ ÜZERİNE YAZILMIŞTIR Okumadan önce küçük bir uyarı daha içerik olarak argo kelimeler içerir İSİM DEĞİŞİKLİĞİ YAPILMIŞTIR ÖNCEKİ İSMİ; GÜLME KOMŞUNA GELİR BAŞINA KEYİFLİ OKUMALAR HAYAT GÜLDÜRMÜYORSA KİTABIMIN SİZİ GÜLDÜRMESİ DİLEĞİYLE 💋

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

"Bir zamanlar bir adamın `mavi gözlüm` dediği o parlak bakışlar, şimdi bir zindanın soğuk duvarlarında sönüyordu. İki hayat arasında sıkışmış bir kadın: Bir yanda kalbinin tek sahibi Azad`ın yarım kalmış fısıltıları, diğer yanda ona sahip olduğunu sanan bir adamın buz gibi zincirleri... Şimdi karnında büyüyen o küçük can, bir kurtuluş müjdesi miydi yoksa bu cehenneme atılmış son bir düğüm mü? `Affet beni Azad... Senin hayallerini, bana mezar olan bu evde öldürdüm.` Aşkın, ihanetin ve sessiz feryatların gölgesinde; küllerinden doğmaya çalışan bir kadının paramparça hikayesi." İyi okumalar.....

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Mardin’in kavurucu sıcağı ve Midyat’ın dar taş sokaklarında, iki güçlü aşiret arasında yıllardır süren kan davası hiç bitmedi. Karahanlar ve Seyranoğulları… Bir tarafın nefesi diğerinin ölüm fermanıydı. İstanbul’dan Midyat’a dönen Umay Karahan, sakin görünen ama içi fırtınalarla dolu bir genç kadındı. Yeşil gözleri, çilleri ve kısa gri elbisesiyle geldiği ilk günden itibaren dikkat çekiyordu. Taş konakların gölgesinde yürürken, düşman aşiretin varisi Baran Seyranoğlu ile karşılaştı. Baran soğuk, sert ve kimseye güvenmeyen bir adamdı. Boynundaki dövmesi, keskin bakışları ve “Bu topraklarda kurallar bizim” diyen duruşuyla herkes ondan korkardı. İlk karşılaşmalarında Umay’ın kısa eteğine laf etti, Umay da ona “Sanane ya?” diye kafa tuttu. O günden sonra ikisi de birbirinden nefret etti… ya da öyle sanıyorlardı. Ancak bir gece, iki aşiretin arasında yeni bir olay patlak verdiğinde, Baran ve Umay istemeden aynı sırrı öğrendi: Bu kan davası aslında yıllardır saklanan büyük bir ihanetin üzerine kurulmuştu. Ve ikisi de aynı gerçeğin kurbanıydı. Artık birbirlerinden nefret etmek zorundaydılar… Ama her gizli bakış, her istemeden gerçekleşen karşılaşma, nefretin yerini başka bir şeye bırakıyordu. Aileler karşılarında, aşiretler ateş püskürürken… “Ya aileni seç, ya beni” günü yaklaşıyordu. Yasak, tehlikeli ve kanla yazılmış bir aşk… Midyat’ın taşlarında başlayan hikâye, ya ikisini de yok edecek ya da sonsuza dek bağlayacaktı.

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

"Emin misin komutanım?" dedim gülerek "Eminim asker vereceğin her sınava hazırım ." dedi kendinden emin olarak Var mısınız Aras ile Naz`ın aşkını okumaya

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

Ayperi Doğan & Sıraç Alp Sezer İzmir`in Foça ilçesinde yaşayan Ayperi, Beşiktaş`ın gözde futbolcusu Sıraç Alp ile tanışınca neler olacak? Ama tanışmaları biraz tatsız olacak.

Bir zamanlar lise yıllarında birbirlerine aşık olan Eslem ve Şahin son derece cesur kararlar alırlar.Eslem`in ailesi bu duruma şiddetle karşı çıkar ve Şahin`in ailevi durumlarıda ilişkilerini bitirir.Yıllar sonra amansız bir mücadelenin içinde buluşan ikili, bir daha hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının farkındadır.Fakat ikisinin kavuşması zamanla imkansız hale gelen aşıklar; Şahin`in mücadelesi ve Eslem`in acıları arasında sıkışıp kalacaktır.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Dünya bizi kurban sanıyordu; celladın masasına bırakılmış bir yem. Yanıldıkları nokta şuydu; Biz o masaya kendi rızamızla oturmuştuk. Savaşımız buradaydı. Elimizde ne bir kalkan vardı, ne bir zırh. Sadece birbirimize verdiğimiz söz vardı. Mürekkebimiz bittiğinde hikayemizi kırmızıyla yazmaya yemin etmiştik. Çünkü bizim hedefimiz intikam, yeminimiz kandı.

Karadeniz`in hırçın dalgaları arasında Yeşil için zaman, nişanlısı Azil’in şehadet haberiyle durmuştur. Her gün mezar başında yarım kalan bir sevdanın yasını tutan Yeşil’in dünyası, Mardin’in sınır hattında yaşanan gizemli bir mucizeden habersizdir. Hafızasını kaybeden Azil, kendisini ölümün kıyısından çekip alan Asmin’in şefkatine sığınmış, iki ay süren bu sessiz iyileşme sürecinde geçmişini bilmeden ona mühürlenmiştir. Zihninde sadece annesinin puslu sesini ve "Azil Hopalı" ismini taşıyan adam, köklerini bulmak için Asmin’in elini tutarak Trabzon’a doğru yola çıkar. Aynı anlarda Yeşil’in acısından beslenen ve ona saplantıyla bağlı olan Mustafa, en zayıf anını kollayarak Yeşil’i elde etme planları yapmaktadır. Ancak kasaba meydanına yanaşan o araç, tüm dengeleri altüst eder. Yeşil, kardeşi Tahir ve Azil’in kız kardeşi Menevşe’nin bakışları altında, öldü sanılan Azil tüm heybetiyle arabadan iner. Yeşil tam mucizesine kavuştuğunu sanırken, Azil diğer kapıyı açıp Asmin’in elini tutar. Karşısındaki kadına bir yabancı gibi bakan, sadece çocukluğunu hatırlayan bu adam için asıl fırtına şimdi kopacaktır. Beş yıllık sarsılmaz bir yas mı kazanacaktır, yoksa iki aylık kimliksiz bir vefa borcu mu? Karadeniz’in sisi bu kez gerçekleri saklamak için değil, ruhları birbirinden koparmak için çökmüştür.

Ece, dışarıdan bakıldığında kendi halinde, sıradan bir genç kız gibi görünebilir; ancak bu sakin maskenin altında kimsenin tahmin edemeyeceği karanlık bir sır saklıdır. O, yeraltı dünyasının en korkulan ismi, karanlıkların sağ kolu: Gece. Kimse onun gerçek yüzünü bilmez, adını duyduğunda ise en cesur olanlar bile titrer. Çünkü Gece’nin acımasız yüzünü görenlerin, bu dünyada gördükleri son şey o soğuk çehre olur. Ege ise babasının kanlı mirasına sırt çevirmek isteyen, ancak şiddetin ve ihanetin tam kalbinde büyümüş bir mafya veliahdıdır. Kaçmaya çalıştığı o karanlık dünya, onu her seferinde daha sert bir şekilde içine çekmektedir. Farklı dünyaların insanı gibi görünen bu iki ruhun yolu, tek bir ortak amaç için kesişir: İntikam. Biri geçmişin hesabını sormak, diğeri ise içine hapsolduğu zincirleri kırmak için savaşırken; Gece`nin karanlığı ile Ege`nin kaderi, geri dönüşü olmayan bir yola girecektir. Kitabın içerisinde kan ve işkence sahneleri bulunmaktadı. Kitabın tüm hakları saklıdır.

Özgür dirseklerin mutfak masasına yaslayıp öne doğru eğildi. "Seninle koşup oynamayı özledim." dedi Özgür. Burnunun ucuna doğru düşmüş olan gözlüğünü işaret parmağıyla eski yerine iterken. "Bende özledim" dedi Mutfak tezgahında uğraşırken. Başını yana çevirip kendisini izleyen Özgür`e bakarak. Özgür hafifçe tebessüm edip önünde ki bisküvili pastadan bir çatal aldı. Her zaman ki gibi bu tatlı da genç kızın yanındayken lezzetliydi. Yoksa, genç kız yanında yoksa bal, baklava olsa dahi tadını alamıyordu. "Şimdi de oyun oynayabiliriz" dedi Özgür hafif muzip sesiyle. Her zaman ki gibi, bir kaşını kaldırmış yüzünde hafif tebessümü vardı. "Ne?" Nükte`nin yüzünden şaşkınlık ve bir o kadar da anlayamamazlık okunuyordu. "Diyorum ki, eskisi gibi oyun oynaya biliriz. " "Ne oynayacakmışız? Nasıl olacak o?" Nükte`nin sesi alay doluydu. "Evcilik oynayabilriz. Sen anne olursun, ben baba." [Nükte: dikkat edince anlaşılabilen ince mâna. ] [Kapak tasarımı kendi şahsıma aittir. ]

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Evlendirilmek istenilen komutan yerine başka bir komutana yazarsa ne olur?

Karadeniz`de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Mardin`de ise sessiz yaşanır. Zarina, ait olduğu topraklar kadar sertti. Susmayı değil, dik durmayı öğrenmişti. Ta ki Karadeniz`in hırçın rüzgârını sırtında taşıyan o adama kadar; Komiser Demirhan Çakır. Abisinin arkadaşı. Onlar aynı şehrin insanı değildi. Aynı geçmişten de gelmiyorlardı. Ama aynı ateşin tam ortasına düşmüşlerdi.

Ruhunun en izbe kıyılarında yankılanan o tiz yalnızlığın ortasında, her sabah hayata gözlerini mağlup aralamanın kederini bir zırh gibi kuşanan Leyla, hem varlığının hiçe sayılmasından korkan hem de var olmanın yadsınamaz heyecanına kapılıp, henüz keşfedilmemiş bir trajedinin eşiğinde titreyen bir merakla, kendi sonuna doğru sessizce sürüklendi... Korkma Leyla sonunu kucaklamaktan. Herkesten farklı bir sonun yok elbette...

İstanbul`dan Kore ye mesleğini yapmak için taşınıp yeni bir hayat kuran Dr. Beste`nin beklenmedik sürprizler ve karşılaşmalarla dolu samimi ve eğlenceli hikayesi. Hastaneden çıkmış kulağıma kulaklığımı takmış hayaller kurarak dalgın dalgın yürüyordum. Seul`ün işlek bir caddesine geldiğimi bile anlamamıştım o kadar dalgındım ki tiz bir fren sesi duyduğumda kendimi durdurmak için çok geç kalmıştım. Siyah bir van önümde durmuş fakat ben durmayarak kafamla arabaya çarpmıştım. Arabanın kapısı hızlıca açıldı ve içinden biri çıkıp "İyi misiniz? Size çarptık mı?" Diye panikle sordu. Rezilliğime sövmelerim utançla birleşmişti kafam yere eğik "hayır hayır siz bana çarpmadınız ben arabaya çarptım ve evet gayet iyiyim" demiştim başımı tutarken. Arabadan bir kaç kişinin daha inen kıpırtısını duyduğumda içimde bir tedirginlik oluştu ve kafamı usulca kaldırdım. Karşımda gördüğüm insanlarla küçük dilimi yutmak üzereydim. Ben BTS`e mi çarptım? Siktir hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum...

Ne diyor bunlar lan ben karışmışmıyım?? Genç kurgu arkadaşlar vavelyadan`da okuyabilirsiniz orada instagram bölümüde var kitap adı vesaire aynııı