Kitap düzenlemeye girdi tekrar okumaya ne dersin :) Konusu Drama/aşk Başta abisi terörist diye nefret ettiği Zeynepe sonradan aşık olan Cihan "Ve cihan`ın ondan nefret ettiğini bildiği halde onu deli gibi seven Zeynep

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bazı yolculuklar gidilecek bir yere değil, kaçılacak bir geçmişe çıkar. ​Rayların üzerinde ilerleyen her vagon, zihnin en karanlık köşelerine açılan bir kapıdır. Geçmişin ağırlığıyla bu trene binen bir adam ve onun yaralarını dilsiz bir sevdayla sarmaya çalışan bir kadın... ​Etrafta kol gezen tehlikelerden ve sinsice kurulan tuzaklardan habersiz, şeftali kokulu bir umudun peşindeler. Ancak rayların ötesinde bekleyen gerçek, hayal ettiklerinden çok daha sarsıcı. ​Sırlar açığa çıktığında, aşk her şeyi iyileştirmeye yetecek mi? ​Zihninizin en karanlık yolculuğuna hazır mısınız?

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Uyarı! Bu kitap eser miktarda şiddet/cinayet ve çeşitli istismar öğeleri içermektedir. Bu konuda herhangi bir travmanız varsa lütfen es geçiniz. Bembeyaz zambakların önüme serildiği, yemyeşil çimlerle kaplı bir bahçede yürüyorum. Arkama bakmıyorum, önümü görmüyorum. Sadece yürüyorum. Çünkü o an ihtiyacım olan şey o. Geçmişime sığınmıyorum, geleceğimin umuduna kapılmıyorum. Bütünüyle ana odaklıyım. Ve o an benden sana yardım etmemi istiyor. Bütün yaşanmışlıklarımızı, anılarımızı çöpe atmamı; sadece basit bir yara bandı olarak kullanılmamı. Peki ya ben? Ben ne istiyorum? Sana gerçekten yardım etmeyi mi? Yoksa hissettiğim günahkar duyguları bu kılıfa uydurup yanında kalabilmeyi mi? K-Pop dünyasının parlak idolü, PRDX grubunun yıldızı Park Seo-jin diğer adıyla Sylus. Ve onun on dokuz yıllık arkadaşı, bir su kadar güzel ve berrak Kim Ha-eun. Yaşanmışlığın üzerlerine bindirdikleri yük, kalplerindeki kor alevi bastıracak mı? Ya da anıların feryadı, ikisini de yakıp küle mi çevirecek?

"Alerjim mi varmış benim?" "Başkalarından gelen her şeye karşı alerjin var bundan sonra. Sadece benim verdiklerim dokunmayacak sana. Anladın mı Dilan?" & "Haddini aşan cümlelerin yükü pazar çuvalına benzemez. Dilan`ın adını ağzına alırken de, bir durup düşüneceksin. Benim olduğum yerde senin o zehirli dilin dönmez, anladın mı?" ~ “Onunla nerede yürüyeceğimi sorgulamak senin haddin değil."

Kızımız 17 yaşında lise 3. Sınıf doğumda karıştırılıyor ve gerçek ortaya çıktıkıyor - eleştiriye açığım birde ilk kitabım hatalarım olursa özür dilerim.

Alçin bir gün gözlerini bir sarsıntıyla açar. Telaşlanıp ailesinin yanına gitmek ister fakat evdeki hiç kimse yoktur. Aceleyle dışarı çıkar fakat orada da manzara aynıdır biraz ilerleyince kendi yaşlarında bir çocukla karşılaşır ve onların grubunun bir parçası olur. Herkesin sandığının aksine bu normal bir deprem değildir, şehir meydanında ki koca göçüğün sebep olduğu bu kabus daha henüz yeni başlamıştır. Alçin bu şartlarda kime ve neye güveneceğini, bu kabusun ne zaman ve nasıl biteceğini bilmeden umutsuz bir şekilde yaşama tutunmaya çalışır ve en zoru da göçük muhafızına yakalanan veya göçüğe düşen kişinin başına ne geldiğinin bilinmemesidir. Bilinenin aksine bilinmezlik ölümden daha korkutucudur... Fantastik+Macera+Romantik Vakit buldukça yaklaşık haftada 1 bölüm💫🩷 Ayrıntılı k4n ve şiddetten etkilenenlerin okuması tavsiye edilmez. BU kitabın herhangi bir söz veya alıntısının basılması kopyalanması veya kullanılmasına izin verilmemektedir. Herhangi bir ihlalde dava açılacağı duyurulur.

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş`in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

"Gökçem karanlığıma ışık oldun. Her şeye inat yanımda oldun. Sen zifiri karanlıkta açan bir papatyasın. Benim papatyamsın..:)"🦋 Gökçe ve Koray küçüklüklerinden beri tanışan iki yakın arkadaştı. Ancak Koray`ın vedasız gidişiyle uzun yıllar birbirlerinden haber alamadan ayrı şehirlerde yaşadılar. Halbuki her gece aynı gökyüzüne bakıyorlardı. Aynı güneşin ışığına çeviriyorlardı yüzlerini. Bu ayrılık bazı hislerin o kadar da basit olmadığını anlamalarını saglamıştı. Bu hikaye vedasız ayrılan iki çocuğun birbirine kavuşması aslında, kırık iki kalbin birbirinin yaralarını sarması ve tüm karanlıklarına rağmen papatyalarının açması. "Bahar bir insanla gelebilir insana..." 🤍 Eğer ki hayata yeniden tutunmak istiyorsanız ve umudu tekrardan hissetmek isterseniz. Sizi bekliyor olacağım..:)

Taha`nın Geceye Yakışan Bir Kadın şarkısına ithafen ortaya koyduğum bir eserdir. Gece yirmi yaşında, mimarlık öğrencisidir. Lisedeyken delicesine sevdiği Ateş`in yıllar sonra ona attığı bilinmeyen numaradan gelen mesaj tüm hayatını alt üst edecektir. Ateş Gece`yi terk etmesinin pişmanlığıyla ona yeniden ulaşmaya çalışırken bir yandan da Gece`nin kalbini geri kazanmaya çalışacaktır. Peki başarılı olabilecek mi? Geceye yakışan o kadındı Gece... Ateş`se geceye alışmış olan o adamdı... Ama aynı zamanda geceyi yakan adam da oydu... Bir kere yanan biri, her şeye inat küllerinden doğabilir miydi..?

O gün, o sınıfa giren sadece bir matematik öğretmeni değildi. O gün, bir Şeytan bin yıllık uykusundan uyanmış ve rüyasında gördüğü o tek parlak ruhu geri almaya gelmişti. Lavin`in hayatı, siyah bir gömleğin ardına saklanmış o karanlık Lord`un gözlerinde, daha ilk saniyede bir kadehe dolduruldu ve tek hamlede içildi.

Ön Söz. Üsteğmen Kıvılcım`ın kaleminden: Hayat bana savaşmayı küçük yaşta öğretti. Kimi zaman elimde bir silah, kimi zaman yalnızca suskunluğumla yürüdüm ateşin içinden. Kayıplarımdan bir ev yaptım, acılarımdan bir zırh. Bir çocuğun elinden alınan masumiyeti, bir kadının sırtına yüklenen sorumluluğu taşıdım. Ve tam her şeyin bittiğini sandığım yerde, gökyüzünden inen bir adam çıktı karşıma. Ateş Uras. Adı gibi içimi yakan, ama kalbimi ilk kez sükûnetle dolduran bir isim. O bir pilottu, ben bir askerdim. Farklı yolların savaşçılarıydık ama aynı kaderin izini sürüyorduk. Kendime bile itiraf edemediğim hislerimle, en tehlikeli görevlerin tam ortasında tanıdım onu. Bu kitap bir savaşın, bir ihaneti ortaya çıkarma mücadelesinin hikâyesi. Ama aynı zamanda, gökyüzüyle yeryüzü arasında sıkışmış iki yaralı ruhun birbirine dokunuşunun da hikâyesi… Bu bir intikam hikâyesi değil sadece. Bu, kirletilmiş bir masumiyetin, çalınmış bir çocukluğun ve devrilmeyen bir kadının hikâyesi. Bu, kimin gerçekten düşman olduğunu anlamak için canını ortaya koyman gereken bir dünyanın hikâyesi. Ve unutma: Ateşi yakmaya bir kıvılcım yeter. Ama o kıvılcımı söndüreceğini sananlar… Henüz kül olmamış bir yangını hiç görmemiştir. 🔥 Kapağı yaptığı için @the_older`e çok teşekkür ederim. Tüm hakları şahsıma aittir, kopyalayıp paylaşan olursa işlem yapacağım. Bilginize. @dadaaa

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Tek kitaplık bir romandır. Bölümler haftalık gelmektedir. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

Siz: Alp abi sana bir şey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz: Hamileyim.(20.48) Alp Abi: Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Kendi yazdığım şiirleri buraya yazacağım. Çoğu kendi hayatımdan esinlenilmiş olacak. Ve eski türkçe, osmanlı kelimeleri kullanmayı severim bu yüzden çoğunda böyle kelimeler olacak. İyi okumalar...

ağlama sesi etrafıma baktım kimse yoktu ama gözüme bir şey çarptı kaldırımda oturmuş minik bir kız çocuğu bacaklarını kendine çekmiş ağlıyordu en az 7-8 yaşındaydı duygusaldır hemde çok şimdiden çenem titremişti kızın yanına gittim ve omzuna dokundum ” merhaba tatlım iyi misin” diye sordum ” tanımadığım adamlar gelip paramı aldı ekmek alacak param yok” kıyafetlerine bakacak olursak sokakta yaşıyordu sol gözümden bir damatla yaş düştü ayağa kalktım ve kıza elimi uzattım ” hadi bakalım bugünlük yemeğin benden olsun” dedim kız elimi tuttu ben ise tekrar konuştum ” göster bakalım bir lokanta buraları bilmiyorum “ dedim ve saçlarını okşadım ” tamam abla” dedi sağa döndük düz gittik derken karşımda sadece duvar yani çıkmaz sokak vardı kız elimi bıraktı v ” özür dilerim abla eğer yapmazsam beni öldüreceğini sözyledi yapmak zorunda kaldım” dedi ben kıza anlamsızca bakarken boynumda bir nefes hissetim ve ardından ağızıma kapanan bez ile çırpınmaya başladım ama en sonunda direncim düşmüştü ve bayıldım en son duyduğum ses ise “Benim güzelim ağlayan insanlara dayanamaz bilirim ben onu”

"Bazen hayat, planlamadığımız bir anda, hiç beklemediğimiz bir patikada başlar. Şehrin gürültüsünden uzak, devasa ağaçların ve dingin akan bir nehrin kıyısında kesişen iki hayat... Hayat Akışı, sadece bir yolculuğun değil, aynı zamanda birbirini bulmanın, doğanın ritmiyle yeniden nefes almanın hikayesi. Her adımda biraz daha derinleşen, her bakışta biraz daha anlam kazanan bu serüvende, zamanın durduğu o anlara tanıklık edeceksiniz. Akıntıya karşı değil, akışın tam kalbine doğru bir yolculuğa hazır mısınız?" "Doğanın sessizliğinde yankılanan bir aşk hikayesi. Hayat Akışı, iki gencin ormanın huzurlu kollarında kendi gerçeğini ve birbirini keşfetmesini konu alıyor. Hayatın karmaşasından kaçıp, sadeliğin ve sevginin gücüne sığınanların kitabı." "Her nehir denize ulaşır, peki ya hayatın akışı bizi nereye sürükler?

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Krallıkların kaderi, geçmişin kanlı sırları ve gölgelerin içinde yürüyen altı suikastçının ellerinde şekilleniyor. Sarayın görkemli duvarları isyanın çığlıklarıyla sarsılırken, Orien, Arel, Nymera, Cassel, Batya ve Eliah’tan oluşan suikastçı ekibi, siyasi entrikaların ve kadim ihanetlerin tam ortasına düşüyor. Gürültülü savaşlar meydanlarda verilirken, asıl zaferler sessizce yapılan görevler ve edinilen ittifakların gölgesinde kazanılıyor.

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

​​"Sözleşmeyi ver," dedim ve ne olduğunu okumadan imzaladım. ​"Ve bu sözleşmeye göre," dedi kız, zafer kazanmış bir edayla. "Artık abimin sevgilisisin." ​"Bir anlık merhametle atılan imza, bazen ömür boyu sürecek bir mahkûmiyetin ilk satırıdır.".