"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

Bir olaydan kaynaklı yüzbaşı ile konuşmak için Karargaha gittim ancak beni içeriye askerler almayınca Sevgiliyiz yalanını ortaya attım. En fazla ne olabilirdi ki? Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Kitaptaki karakterler ve olaylar tarihle iç içe geçmiş olsa da aynı zamanda kurgusal olup eğlence amacıyla anlatılıyor.

”İnsanın çiçek açtığı yer evidir..” Adel rüyalarında Aresi görür, gerçek hayatta ise Ares ile alakası yoktur. Ares ile aralarında geçen tek iletişim bakışmaktır. Adel Arese karşı olan hislerini başta reddetmek istesede zamanla ona daha çok bağlanır. Adelin hayatı dağınık bir kıyı olduğu gibi günün birinde annesi ve babasıda da bağlarını birbirinden kopartmıştır. Hepimiz hayatımızda bir ev isteriz, o evin içinde bir aile isteriz. Adelin ailesi zamanla yok olmuştu. O boşluğun içindeyken Adelin zihni Aresi kendine ev olarak seçmişti. Adel zamanla duygularını içinde saklamaya devam etti. Kader ise işleri tersine çevirdi. Aresin babası Michele ve Adelin annesi Maria toplu bir ödül töreninde yakında nişanları olduğunu ilan etti. O günden sonra Ares ve Adel birbirlerinden uzaklaşmak istesede kaderin tek derdi onları bir tutmaktı. İki yüreğin birbirlerini saklı şekilde yüreklerinde tutması bir gün Adelin öğreneceği gerçek ile daha da derin bir sevdaya dönüşecekti.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

2 farklı kişiliğe sahip olan, Einstein zekasına sahip bir deha aynı zamanda çok iyi yalan söyleyen kızın; gerçek ailesinin onu bulması sonucunda yaşadıkları ve yaptıklarını anlatan bir hikaye düşünün bir çok ters köşe yaşayacağınız ve her birinin yalanlarının ortaya serilip bir çok kaosa, vahşete sebep olacak bir hikaye... Bence okumadan geçmeyin:)

Siz: Alp abi sana bir şey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz: Hamileyim.(20.48) Alp Abi: Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Annesine verdiği sözü tutan Hazal, yıllar sonra doktor olarak memleketi Adana’ya döner. Ama geldiği köyde sadece bakımsız bir sağlık ocağı değil; sert kuralları ve yakıcı bakışlarıyla Yaman Ağa onu beklemektedir. ​Biri hayat kurtarmaya yeminli bir doktor, diğeri bu toprakların dediğim dedik ağası... ​Adana sıcağında inatla başlayan bu hikaye, kaçınılmaz bir tutkuya dönüşmek üzere. ​"Senin ağalığın benim odamın kapısında biter Yaman Ağa!"

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

"İçinde hiçbir şey yok," diye fısıldadı Dante, sesi karanlık bir arzuyla mutfağın sessizliğinde yankılandı. Valeria nefesini tuttu, elleri mermer tezgaha o kadar sıkı tutundu ki parmak boğumları bembeyaz kesildi. Dante onu sırtından kendine daha sert, aramıza bir milim bile sızmayacak kadar sıkı bastırdı. Elbiseyi yavaşça yukarı sıyırdı; parmakları o yasak bölgenin sınırlarına ulaştığında, teninin ne kadar ateşler içinde olduğunu ve çoktan onun için ne kadar hazır, ne kadar ıslak olduğunu hissetti. Avucunun içi, o en mahrem noktasının üzerine tam bir hükümranlıkla kapandığında Valeria`nın başı geriye, Dante`nin omzuna düştü. "Benim için mi böyle geziyorsun?" diye sordu Dante, dişlerini kulağının yumuşak memesine sertçe geçirirken. "Benim seni her an, bu mutfak tezgahında, bu soğuk mermerin üzerinde alabileceğim gerçeğiyle mi kışkırtıyorsun beni?" Valeria cevap veremedi. Sadece kalçalarını onun eline, parmaklarının o istilacı hareketine doğru daha büyük bir açlıkla bastırdı. Dante onu mermer tezgahın üzerine oturttuğunda, o ince beyaz elbise tamamen yukarı sıyrılmış, tüm savunmasızlığıyla önüne serilmişti. "Bak bana Valeria!" diye emretti Dante. "Bak ve gör... Sana bu zevki benden başkası veremez. Bu titreme, bu ıslaklık... Hepsi benim eserim. Sen benim eserinle yanıyorsun." "Sen benimsin. Her bir damla ıslaklığınla, her bir titreyen hücrenle... Sadece benim."

İlk başta anlamazsınız bir durumun iyiye mi?Kötüye mi?gittiğini işte hayatın anlamı da bu değil mi?İlk başta bize hiç birşey olmamış yanını gösterir.Ancak öbür tarafında kıyamet kopar.Bu yanı sadece masumların canını yakar…Yeni başlıyoruz hikayeme şans verir misin?🦋

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

(KİTAP KAPAĞI BANA AİTTİR) Selamm yeni kitabıma hepiniz hoş geldinizzz. Umarım seversinizz iyi okumalar dilerimm.

“Biz ateşle su gibiyiz,” dedim. “Buhar olur, göğe yükseliriz,” dedi. 🔥💧☁️

“Ameliyathanenin soğuk ışıkları altında, şehrin en korkulan adamı şimdi savunmasız bir et parçasından ibaretti. Dışarıda korumalar koridoru tutmuş, mucize bekliyordu. Doktorun elindeki enjektörde hayat değil, Grob’un emrettiği ‘sessiz son’ vardı. Tek bir hamle, bir ‘tıbbi hata’ ve her şey bitecekti. Ama doktorun parmağı titriyordu; bir katili öldürmek, onu bir katil yapar mıydı?” bir katilin nefesini kesmek onuda katil yapar mıydı?” Doktorun alnındaki ter damlası, cerrahi maskesinin kenarından süzülüp yere düştü.

Sanal aşk

"Gitmek gibi bir düşünce belirdiyse aklımda, Kizdığımdandır. Kizgınlıklar da sevgiye dahildir."

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

İki yaratılış, tek bir beden. Bir yandan hayaller, diğer yandan saklanması gereken o büyük gerçekler... Herşey bir kelebek sistemiyle başladı... Nerden bilebilirdim ki hayatımın aşkının gizli kimlikli bir mafya olduğunu ... ❤️‍🔥

"Ben hep böyleydim. Hep camın arkasındaydım. İçeride bir hayat akarken, ben dışarıdan izliyordum. Dahil olmaya çalışıyor ama bir türlü içeri alınmıyordum. Aile dedikleri şeyin kapısı bana hep kapalıydı." *** Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan`la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini. Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada bir kurtuluş değil, yeni bir hayal kırıklığı karşılar. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Çünkü o adamın bir hayatı, bir ailesi ve zaten çocukları vardır. Ve Yazgı, o hayatın içinde yalnızca fazlalıktır. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin ona sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım!" Bir cümleyle Yazgı`nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara`dan İstanbul`a uzanan bu yeni yolculukta annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır. Yazgı henüz başına geleceklerden habersizdir.