Ünlü bir şarkıcı olan Hakan Özsoy, adının bir suça karışması sonucu menajerinin yardımıyla bir avukat tutar. Tuttuğu avukat lisede delicesine aşık olduğu ve dikkatsiz bir araba yüzünden hayatını kaybettiğini düşündüğü Açelya`dır. "Bunca şarkıyı kime yazdıysan git ona anlat o zaman derdini Hakan." "Hepsi sanaydı Açelya, hepsini olur da sen bur gün dinlersin diye yazdım, dinleyemeyeceğini bilerek hemde."

Elini geceliğimin kuşağıma götürdüğünde refleksle tuttum. Parmaklarım onun bileğini sıkıca kavradı. "Yapma," dedim ağlayarak. Sesim titriyordu.Bu sefer gururum falan kalmamıştı. Sadece durmasını istiyordum. Savaş eli hâlâ elimin altındayken yüzüme baktı. Gözleri bir anlığına ellerimize kaydı, sonra tekrar gözlerime döndü. İfadesi değişmemişti ama bakışlarında kısa bir duraksama vardı. "Şşş ağlama artık," dedi ve yavaşça elimi kenara çekti. Direnmek istedim ama gücüm kalmamıştı. Parmaklarım gevşedi. Usulca ipi çözdü. Geceliğin önü açılırken sanki içimde bir şey de parçalanıyordu. Utanç tüm bedenimde dolaşmaya başladı. Hızla elimle kapatmaya çalıştım. Savaş derince yutkundu. Bu sefer bunu net gördüm. Gözleri bir anlığına üzerimde gezindi ama sonra başını kaldırıp yüzüme baktı. "Yüzüme bak," dedi boğuk bir sesle. Başımı olumsuz anlamda salladım. Yapamıyordum. Gözlerimi kaldırmaya cesaretim yoktu. Eli tekrar çeneme geldi. Bu sefer daha kararlıydı. Başımı kaldırdı ve bakışlarımızı sabitledi. Gözlerim çaresizce gözlerine kilitlendi. "Utanıyor musun?" diye sordu. Cevap verecek gücü bulamadım. Sadece başımı hafifçe salladım. Savaş bir an sustu. Gözleri yüzümde dolaştı. "Ben senin kocanım artık," dedi daha düşük bir sesle. Önceki sertliğinden biraz uzak, ama hâlâ kesin. "Benden utanma." *************** Kitap unsurlar şiddet ve küfür içerir. Açıklama kısmını okuyup başlayınız. Konunun ne olduğunu bile bile okuyup şahsıma hakaret edenler engellenecektir. (Daha önce yaşadım). Şimdiden iyi okumalarrr :)

Evlendirilmek istenilen komutan yerine başka bir komutana yazarsa ne olur?

İki sevdalı genç. Bir yanlış anlama. İki insan birbirinin arafı olur mu? İnsan sevdiğiyle sınanırsa peki? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda Yasal işlem başlatılacaktır.

"Derin polisi ara!" Diye bağırdı Irmak. "Emir bir şey yap!"Diye bağırdı Irmak`ın karşısındaki çocuk. "Bacağım kırıldı galiba."Diye yakındı Sarp denen çocuk. "Ben arıyorum polisi."Diyerek telefonuna yöneldi Ada. "Sakince konuşabilir miyiz?"Diyerek merdivenlerden indi çekik gözlü çocuk. "İndirsene bacım şunu!"Diyerek Irmak`a bağırdı karşısındaki çocuk. "Sus geçiririm kafana!"Diyerek yükseldi Irmak. "Hepiniz susun!" Sinirle bağırdığımda sonunda herkes sesini keserken Ada`nın polisi aramak üzere olduğunu görüp elindeki telefonu aldım. "Kimse polisi aramıyor," Diyerek Ada`ya yönelik konuştum. Ardından Irmak`a dönerek elindeki vazoyu işaret ettim. "Ve kimse kimsenin kafasını kırmıyor. İndir şunu." Aklıma gelen şey ne kadar sinirimi bozsa da bulunduğumuz durumun başka bir açıklamasını düşünemiyordum. Ya gerçekten sapıklardı ve eve gizlice girmişlerdi ya da evi aynı anda kiralamıştık. Mümkünse tabii.

Onu ilk gördüğümde öğretmen olduğunu bilmiyordum. Bazı sessizlikler bağırır.Ama sadece kalp duyar. Shin Ryujin~ Bazı sessizlikler her şeyden çok şey anlatır. ~Hwang Yeji

Bu hikâyede herkes rol yapıyor ama kraliçe sadece biri olabilir.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Bazen kader seni ikinci kez yaşatır. Ya bu sefer herşeyi doğru yaparsan? Solin Kutlu yetimhanede büyümüş, hayata tutunmaya çalışan bir genç kız. Asena Güreş ailesiyle yaşayan, dışarıdan kusursuz görünen ama kendi içinde sıkışıp kalmış bir hayatın içinde. İkisi de birbirinden habersiz İkisi de hayatlarından memnun değil. Ama bir gece her şey değişir. Bazıları, kaderi harekete geçirir. Aynı gece, farklı hayatlar… Aynı anda edilen iki dilek. Sabah uyandıklarında artık aynı hayatların içinde değillerdir. Peki bu bir başlangıç mı yoksa çok daha büyük bir gerçeğin ilk adımı mı? Geçmişte saklanan sırlar, karanlıkta kalan gerçekler ve birbirine bağlanan iki hayat Bazen en büyük değişim, bir insanın kendinden vazgeçmesiyle başlar.

Duru Asal, sessiz kalmanın onu koruyacağına inanan bir lise öğrencisidir. Olanları izler, karışmaz ve kendi dünyasında güvende kalmaya çalışır. Okulun korkulan ismi Koray Bağcı ise sözleriyle insanları hedef alan, sınır tanımayan bir zorbadır. Kimse ona karşı gelmez. Çünkü herkes susar. Ta ki Duru, ilk kez susmamayı seçene kadar… Bu tek karar, sadece iki kişinin hayatını değil; okulun dengesini de altüst eder. Görmezden gelinen her şey gün yüzüne çıkmaya başlar. Ve bazı insanlar için en tehlikeli şey, artık susmayan birine denk gelmektir. "Civciv sus" dedi, "Susmam" dedim yüzümde sinsi bir sırıtış vardı.

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

" Harika bir mafyadan kişisel gelişim dersi alıyorum " bravo sana Alize Nerden bilebilirdim ki babamın düşmanı bana aşık olucak...

Ailenizin katili ile zaman geçirmek...

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı kuryeyi(?) unutmak mümkün değildi. Her yerde karşıma çıkıyordu ve bana kendini hatırlatıyordu. Asla kurtulamıyordum. Ama nereden bilebilirdim ki onun tüm dünyam olacağını... 🌷✨ Potaya baktım ve topu hiç düşünmeden attım. Top potaya tam bir şekilde girdiğinde çığlık çığlığa bağırdım. Alaz` ın geniş omuzlarında sevinç naraları ile dans ederken kahkaha atıyordum. "Yaptım. Yaptım Alaz!" Alaz beni omuzlarından indirirken bu çocuksu halime tebessüm ediyordu. "Yaptın. Yaptın güzelim benim..." Uyarı: Kitabın kurgusu tamamen benim olmakla birlikte olası bir kopya durumuna karşı şikayette bulunmaktan çekinmeyeceğmi bildiririm...

Lale ve Aras, şehrin en eski kütüphanesinde tesadüfen karşılaşırlar. Sessiz raflar ve tozlu kitaplar arasında başlayan küçük bakışlar, zamanla durdurulamaz bir çekime dönüşür. Ancak hayat, aşklarını engelleyecek sınırlar koymuştur: mesafeler, yanlış anlaşılmalar ve sosyal baskılar ikisinin arasında yükselir. Her dokunuş, her bakış yasak bir arzunun işaretidir; yakın olsalar da bir adım hep uzaktadırlar. Yıllar geçer, birbirlerinden uzak kalmak zorunda olsalar da kalpleri hâlâ birbirine bağlıdır. Birbirlerine karşı hissettikleri duygu, sessizlikte bile fısıldar: Yasak olsa da, engeller olsa da aşk, hiçbir zaman kaybolmaz.

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Bazı sırlar kanla yazılır, bazı aşklar ise ölümle başlar. Ailesini bir gecede kaybeden Efsun ve geçmişin gölgelerinden çıkıp gelen Ali... Birbirine uzak kalan bu iki ruh, aynı düşmanın peşinde birleşmek zorunda kalır. Geçmişin üzerini örttüğü gerçekler gün yüzüne çıkarken, asıl tehlikenin kim olduğunu kimse bilmemektedir. “Onu korumamı istedi, Sevmemi değil.” *** "Dikenli teller ellerimde. Sense zarar vermekten korktuğum" -Ali Kandemir **** (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Külkedisi: Beni bulmak için bu kadar uğraşacağını hiç düşünmemiştim. İki gün arar sıkılırsın sanmıştım. Baya inatçı çıktın. Sahi gerçekten bu kadar istiyor musun benimle olmayı yoksa sadece kim olduğumu mu merak ediyorsun?

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Kaygı bozukluğu olan, çok şansız olduğunu düşünen, özgüven problemleri yaşayan Gülşah için ailesine karşı gelip başka bir şehre üniversite okumaya zaman işler daha da zorlaşır. Platonik aşık olduğu bir adam ve ona pek de iyi davranmayan arkadaşları vardır. Bir gün hayran olduğu kızın telefonunu çalışma odasında bulur, kız ona teşekkür etmek için kahve ısmarlar. Ama masaya bir süre sonra kızın arkadaş grubu da oturur. Onlardan biri fakültedeki en soğuk ve gizemli adam olan Gökçe`dir. Gülşah`ın kendisine de hayata da bakış açısı bu adamla tanıştıktan sonra değişecektir.

Siz: Cuma-i şerifleriniz mübarek olsun 053***:Bugün Salı. Siz:Tek sorun bu mu sence?

"Düşmanını baştan çıkarmaya mı çalışıyorsun?" *** "Beni eğlendirmek için hazır ol. Çünkü ödülüm sensin." ***