Hayat gayelerimiz, mutluluklarımız ve hüzünlerimiz. Belki de gerçekten yaşayanlar için önemli olan şeylerdir. Benim var oluşum lanetli bir kehanetin çevresinde hayat bulmuş, hayat veren bitince geriye hiçbir şey kalmamıştı. Tanıdığım herkes tanımadıklarıma, anılarım yaşanmamışlıklara, aşkım ise gönlümüze hiç düşmemiş gibi olacaktı. Belki de annemin rüyalarımda seslenişi bile yalandır... belki de kendi kendime varım ben demenin yollarını aramış kendime sahte bir benlik yaratmışımdır. İsiliel`in yaptıklarına ve Yunor`un batırdıklarına karşın eski kehanet beni seçmiş ve bir noktaya kadar istediği yere getirtmişti. Artık gelinen bu noktada yapılacak olan ne varsa bana ait değildi. Ben sadece işlerini görebilsinler diye birkaç pürüzü halletmiştim. Tüm malzemeleri ayarlamıştım keki yapmaları için ve artık benim görevim bitmişti. İsiliel`in kehaneti neydi? Ne oldu? Kimse bilmiyor. Ama ben eski kehanetin gerekliliklerini başka bir kehanet ile sağlamıştım. Tek bildiğim buydu ve birde artık bana gerek kalmadığı...

"Bembeyaz bir odaya kapattı beni... Suçum neydi bilmeden, cezamı içime gömdüm. Duvarlar sessizdi, babam gibi. Ben o gün çocukluğumu içeride bıraktım."

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

Mafyanın gölgesinde çalışan `Pamuk` tenli genç bir kadın ile kardeşinin intikamını almak için kusursuz bir planla yola çıkan Aras`ın yolları kesişir. " Hangi güç siyaha bulanmış bir beyazı çitileyebilir ki? Geriye kalan renk, yine griye çalmayacak mı? " 2016

Aşk Açısı Çekenler . Yeni Aşık Olanlar . Hayata Yeni Bir Sayfa Açmak İsteyenler . Adresiniz Burası , Adımı Kullanarak Şiirleri Alabilirsiniz ❤️

"Kovuldum. Yine. Son vermeli miyim ?" Dedi küçük kız. Çıplak ayaklarıyla kaldırımın kenarına oturdu. Yağmur iyice artmıştı. Küçük kız ise öylece dalmış yerde biriken su damlalarını izliyordu. Oldukça ıslanmıştı neyse ki üşümüyordu. Yağmur yağdığı için gözyaşları belli olmuyordu. Bu durum hoşuna gidiyordu. Gökyüzü de onunla birlikte ağlıyordu. Bir süre daha önünde oluşmaya başlamış su birikintisini izledi. Neredeyse ayak bileklerine ulaşacaktı. Aniden üstüne yağan yağmurun kesildiğini fark etti. Bu kim ? Neden bana şemsiye tutuyor? ................................................ Bir insan annesinin karmasından ya da babasının getirmiş olduğu bu karanlık hayattan uzakta mutlu olabilir miydi? Merak ediyorsanız sizi okumaya davet ediyorum. ............................................... Hikaye yukarıda verildiği gibi geçmişten başlıyor. Yaklaşık 5-6 bölüm geçmiş. 4-5 bölüm lise sonrasında ise günümüz olarak devam edecek. her zamanki gibi yine elimde soğumuş kahvem ve günlüğümle bu rayları seyretmeye ve bir gün trenin geçtiğini hayal etmeye başladım.

"Küçük melek." "Siz kimsiniz ve benden ne istiyorsunuz." "Seni herşeyini en çokta kanadını kırmayı. Çok yakında tanışacağız o zamana kadar kendine dikkat et."

99 yıl önceki felaketin ardından ırk gruplarına ayrılmış dokuz ırkı da ilgilendiren çok önemli bir mektup gün yüzüne çıkar.

Üzerinde yaşadığımız hayat, altında kurduğumuz hayallerin tek yetkili efendisidir. Aslan Giray Pirili

" benden kaçabilceyini mi sandın küçük sevgilim . Sabahtan beri kokunu hiç almadım küçüğüm ve bunun ne demek olduğunu biliyormusun" Duyduğum kelimelerle daha da çok titremeye başlamıştım. O ise hala üzerime gelmeye devam ediyordu . "Ben sensiz bir saniye bile duramazdeken sen kendini benden tam 4 saat mahrum ettin bu ne demek biliyormusun bebeğim " Artık titremekten yorulmuştum bu koskocaman taht odasında herkes olan bitenin farkındaydı ama kimse bana yardım etmiyordu yada kralı durdurmaya çalışmıyordu. Ben artık tamamen onu esiri olmuştum sanki beni duymuşta bu sözleri kanıtlamak için bir kez daha konuştu . "Bu kaçışının bedelini bu gece ödeyeceksin bebeğim ve bir daha da buna yeltenmeyceksin " Duduklarımla olduğum yerde kaldım . Sanırım sonum gelmişti

" Sen benimsin benim bir daha buradan asla dışarı çıkmayacaksın Eğer sözümden çıkarsan yemin ediyorum onu gözümü kırpmadan öldürürüm Anladın mı beni" Sert ve kalın sesi kulaklarımla yankılanıyordu ellerimdeki ve bileklerindeki zincirlerin değdiği yerler hem soğuktan hem de onu korkutucu görüntüsünden ürperiyordu. Ben senin ağzını açıp tek laf bile edemiyordum Çünkü ben böyleydim konuşamıyordum kendi hakkımı bile savunamıyordum ve o bunu çok iyi bilip derin aşkı ve saplantısına beni tutsak etmişti

Bazı insanlar masum doğar. Bazıları hayatta kalmak için öğrenir. Bazılarıysa intikamla yeniden yazılır. O, bir zamanlar sessizliğiyle tanınan bir kadındı. Kalbini saklayan, korkularını yutkunarak taşıyan… Ta ki kanla yazılmış bir gerçekle yüzleşene kadar. Bir sır, bir ölüm ve yanlış ellerde verilen bir emir… Onu masumiyetinden koparıp bir cellada dönüştürdü. İntikamın gölgesinde yürürken, hiç ummadığı bir yerde aşkla karşılaştı. Ama bazı aşklar kurtarmaz. Bazı dizeler kan ister. Güvendiği insanlar tarafından sırtından vurulurken, gerçeğin en acı haliyle yüzleşti: Bu hikâyede herkes rol yapıyordu… Ve son diziyi söyleme hakkı sadece birine aitti. Kanlı Dizeler, ihanetin, intikamın ve aşkın aynı kalpte çarpıştığı, sonu unutulmayan bir hikâye. Çünkü bazı yaralar kapanmaz… Sadece şiire dönüşür.

" Bu hata ikimizi de yakar, yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, doktor hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

**Wattpad`de 1 Milyonu geçmişti. Uygulama kısıtlamasından sonra kaldırıldı. *1. Kitap tamamlandı 2. Kitap yazılıyor.. Gökyüzü, hayalini kuranları kabul eder ama her zaman bağrına basmaz. Eflin, maviye uzanırken kaderin en sert rüzgârına kapıldı. Kanatlarını kaybetti ama savaşmayı bırakmadı. Şimdi gökyüzü ona ait değil belki, ama vatan hâlâ onun nefesi, mücadelesi ve yeminidir. Geçmişin gölgelerinde çocukluk aşkı Eren vardı. Ona inandığı, güvendiği, kalbini açtığı Eren... Ama Eren’in ihaneti, sadece kalbini değil, ruhunu da yaraladı. Tam her şey bitti derken, yanında her zaman sessiz bir güç vardı: Yağız. Gözlerinde sadakat, kalbinde karşılıksız bir sevgi taşıyan Yağız, Eflin’in en büyük dayanağı oldu. Artık Eflin’in savaşı sadece vatan için değil, kendi yaralarını sarmak için de. Karanlık geçmişiyle, yeni görevine adım atan bir asker olarak hem kendi hikâyesini hem de intikamını yazmaya hazır. İhanetin yaraladığı bir yürek, sevginin gücüyle yeniden yükselir. Gökyüzünden yere inen Eflin’in azim, ihanet ve sadakatle örülü hikâyesine tanıklık edin. "Bazen hayallerin gökyüzünde kalır, ama yüreğin savaşmaya devam eder." ‼️ Kitabıma profilime yönelik çalınma/kopyalanma olaylarında hukukî süreci başlatmaktan çekinmem, o şahısla mahkemede yüz yüze görüşürüz. ☑️ Düzenlendi

Beğendiğim kitapları öneriyorum, tanıtıyorum.

FANTASTİK İÇİNDE FANTASTİĞE VAR MISINIZ? Tekrar yayılmaya başlanmıştır. 22.05.19 PEMBENİN İNTİHARI ADINDA İLK VE TEK HİKAYEDİR. Yazıldığı tarih 15.02.2017

Mireya, okumayı hayallerinin merkezine koymuş genç bir kızdır. Ancak ailesi onun bu hayaline karşıdır; lise biter bitmez önüne set çeker ve üniversite isteği yüzünden onu evden kovarlar. Bir valiz, kırık bir kalp ve belirsiz bir gelecekle kendini bir bankta bulur. O bankta, hayatını sonsuza dek değiştirecek biriyle tanışır: Can. Gizemli, sakin ve olduğundan çok daha fazlasını saklayan bir adam. Mireya, Can’ın gerçek adını da kim olduğunu da bilmez. Bilmediği tek şey bu değildir; çünkü Can, karanlık bir dünyanın tam ortasındadır. Bir yanda hayalleri için savaşan bir kız, diğer yanda karanlıkla çevrili bir adam… Aşk, sırlar ve tehlike iç içe geçerken Mireya’nın tek bir sorusu vardır: Bir mafyaya âşık olmak, hayallerinden vazgeçmek midir, yoksa onları gerçekleştirmek mi?

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

Gizemli komedi ve Kenan Yıldız kurgulu |||||||||||||||||||||||||||||||||| KÜÇÜK BİR ALINTI ||||||||||||||||||||||||||||||||| Islak, yapış yapış olmuş çim sahanın bir köşesinde birikmiş bir miktar kanın kaynağı çok uzakta değildi. Hem de hiç uzakta değildi. "Hayır hayır," korkmuş sesiyle ellerine bulaşan kana baktı. Dizlerinin dibinde olan arkadaşını görünce bir kez daha dudaklarından "Hayır," çıkmıştı. "Hayır kalk, kalk ne olur." Bozuk türkçesinin verdiği tondaydı sesi. Normal zamanda neşeli sesine şahit olduğumuz bu Juventus oyuncusuna bu ses tonu hiç yakışmamıştı. O korkmuş ruhu, kuvvetli bedenine çok fena sarmış olmalıydı. Titreyen ellerini üstündeki beyaz düz spor tişörtünü kana buladıktan sonra ellerine tekrardan baktı. Geçmiyordu. Kurumuş kan lekeleri onu bırakmıyordu. "Allah`ım ben..." Dediğinde gözlerini gökyüzüne dikti. Kara bulutlar onu saran korku gibi Ay`ı da sarmıştı. "Allah`ım ben," dedi tekrardan. Kabullenimiyordu. Buna şahit olduğuna kabul edemiyordu. "KENAN!" Arkasında kalan giriş bölüme dönmeden yüksek sesle ağlamaya başladı. "Ben katil değilim." ~~~~~~ Suçlu, suçsuzun kim olduğunu anlamayamadığımız birçok noktada aşkı, tutkuyu, gizemi, komediyi yaşayacağız. ❗ CİNSELLİK YOKTUR.

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazete makaleleriyle karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi? Not: Küfür ve argo içerir