İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Asuman gözlerini devirip gömleği onun giyebileceği şekilde havada tuttu. "Giy ve git yeter ki." diye mırıldandı. Çako sırtını dönüp kollarını tam geçirecekti ki Asuman öylece kala kaldı... Karşısındaki çocuğun sırtındaki bu yara izleri, onun kaskatı kesilmesine sebep olmuştu. Boğazına bir yumru oturdu. Bu manzarayı görmek bile onun canını acıtmaya yetmişti. "Sırtın." diyerek zar zor fısıldadı. Çako, o an fark etti... Sırtındaki o izler aklından tamamen çıkmıştı. Dişlerini sıktı. Kıpırdayamadı. Gömlek, Asuman`ın elinden kayıp yere düştü. Bütün yara izlerine tek tek göz gezdirdi. Kim yapmıştı bunu ona? Gözleri doldu. Kendi bacakları geldi aklına. Karşısındaki çocuğun bütün yaralarını öpüp iyileştirmek geldi içinden. Ama o da biliyordu bu görünen kısım, yaraların en küçüğüydü aslında. Ruhlarında açılan yaraların yanında oldukça ufak kalırdı. Neler çekmişti? Neler yaşamıştı? Asuman bu düşünceleri bir kenara bırakıp, Çako`nun sırtına yanaştı ve dudaklarını herhangi bir yaranın üstüne örttü. İstemsizce yapmıştı. Engel olamadı bu tepkiye. İçindeki acıma duygusu muydu? Dudaklarını sırtından ayırdığında, tekrar bir öpücük kondurdu başka bir yara izine. Gözleri yanıyordu. Dudaklarını geri çekip alnını çocuğun geniş sırtına dayadı ve gözyaşlarını artık tutamaz halde saldı. Çako, sırtında hissettiği öpücükle beyninden vurulmuşa döndü. Hissettiği nasıl bir çileydi. Bütün hücreleri ürperdi. Bu temas, bu öpücük, kanının deli gibi akmasına sebep oluyordu. Dudaklarını ısırdı. Bu kız, ona ne yapıyordu. Ece gibi neden sormamıştı ne olduğunu? Asuman, yaraların sebebini sormadan, bu yaraları sarmaya, iyileştirmeye çalışıyordu. Bir hamleyle arkasını döndüğünde, onun ağladığını gördü. Şaşırdı. Bu kız kendisine mi akıtıyordu bu gözyaşlarını? Bu nasıl değerli bir şeydi... Elleriyle yanaklarını sildi karşısındaki kızın. Eğildi. O an tek yapmak istediği şeyi yaptı. Kızın dudaklarını öpmeye başladı. Çileden çıkıyormuş gibi delicesine öptü. Sanki ona yaşattığı şu kısa süreli güzel an için teşekkür ediyor gibiydi. Kızın akıttığı bu gözyaşları bu zamana kadar ona verilen en güzel hediyeydi. Ve de en değerlisi. Bu zamana kadar kimse onun için gözyaşı dökmemişti belki de... Dudakların temasıyla, kalbi kulaklarında büyük bir gürültüyle atıyordu. Bu heyecan o kadar kuvvetliydi ki, teni alev alev yanmaya başladı. Dudaklarını kızdan ayırdığı zaman ikisi de nefes nefese kalmıştı. Birbirlerinin gözlerinin içine baktılar. Deli gibi atan kalplerinin sesinden başka hiçbir şey duymuyorlardı.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

“Seni tutuklasam mı öpsem mi bilemiyorum Karan.” “Bence öp,dedektif.”

515: Bugün üç beş kadeh daha içtim. Siz: Anlamadım 515: Diyorum ki 515: İçtim bugün 515: Seni düşündüm 515: Sabaha kadar içtim 515: Bıraksalardı yıllarca içerdim 515: Uğruna içilmeyi bırak ölünmeyi hakediyorsun Meyra. Siz: Sapık mısın sen Siz: Tacizci pislik Siz: Yazma bana bir daha. Bu kullanıcıyı engellediniz. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

10.sınıfa giden İrem Bozok, 11.sınıfa giden bir çocuğa aşık olur. O çocuk, bir gün gruplar halinde kanlı bıçaklı kavgaya karışır ve İrem bu kavgayı fırsata çevirir. Çocuğun numarasını bulur ve ona yazar. Ancak sandığından çok daha büyük bir sorunla karşı karşıya kalacaktır. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Eski kocası Eren tarafından acımasızca terk edilen Aden, herkes onu öldü bilirken onun planları çok farklıdır. Bir gün Eren`in evleneceğini öğrenen Aden, Erenin düğününü basmayı planlarken kocası için gönderilen bir suikastçıyla tanışır ve suikastçıyla bir müttefik olarak kocasını öldürmeyi planlıyodur. Ama önüne çıkan karmaşık duygular, sürekli kafasını karıştırıyor ve onu bir çıkmaza sokuyordur. "Bir şey sorabilir miyim?" "Buyur." "İş birliği yapalım mı?" "Müttefik mi olalım diyorsun?" "Yani.. o da denebilir ama daha çok ortak?" "Susmanı sağlıyacaksa olur."

İki dost aile arasında çıkan savaş sırasında var olan gönlün uğultulu sesi, işleri biraz daha zorlaştırır. Nathalie Erezan için artık her şey normalinden daha zordur. Doğru kararlar vermeli, kendisiyle beraber halkını da yaşatmalıdır. Bunun için bir çok etkenle mücadele eder lâkin tek bir etkene yenik düşer. Edward Brown ve Nathalie Erezan, artık tamamen sahadadır ve ekipmansız bir yarış performansı sergilemektedirler. Bulundukları noktayı savaşın ortası sanarlar. Lâkin sandıkları bu nokta, aslında sondur:) Serinin ikinci ve son kitabıdır, iyi okumalar! Wattpad: Kendimziibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Bir zamanlar Tanrı`nın idealist dünyasında yaşayan güzel ve zeki bir melek olan ben,Tanrı`nın ve diğer meleklerin saygısını kazanmıştım. Ancak bir insana aşık olmamla birlikte Tanrı`nın koyduğu kuralı çiğnemiş oldum.Tanrı`nın yasağına rağmen, Rose duyduğum aşkı gizlice yaşamaya kararlıydım ama farketildim ve intikam almak için kararlı bir şekilde tanrıyla yüzleştim ‎

Bu kitapta, Amber`in artık kendi sesini de duymaya başladığını göreceksiniz. Amber Saydam, Amber`in değil, gerçek Amber`in istediklerine ve söylediklerine kulak verecektir. Yaşadığı ve yaşayacağı her şeyi göze alarak iki yoldan birini tercih eder. Serinin son kitabıdır, iyi okumalar! Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Hayatta her şey istediğimiz gibi gitmeyebilir. Yağmur altında dans etmek istersek, o yağmur damlaları mezarımızın üzerine bile düşebilir. Amber, hayatının en büyük dersini almıştır artık, kimseye kolay kolay güvenmemeyi ölçüp tartmış, iyice ezberlemiştir. O ezberini bozduracak tek bir hamle gerekirken, Amber her şeye rağmen direnir. Ancak Amber`in hesaba katmadığı tek soru, ezberlediği konu karşısında kazanan olur. Bu kitap, serinin en dram ve travma dolu bölümlerinden oluşur. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Dilan Durmaz, 28 yaşında bir savcı. Mesleğini yaptığı sırada ağır bir suçluyla karşılaşır. Bu suçlu, öylesine bir suçludur ki jandarma, polis veyahutta cezaevi görevlileriyle değil askerlerle korunmaktadır. Sonsuza dek sürecek olan aşkın, insanları yok eden bir davadan doğmasına ne denir? Adalet mi, gönül işi mi? Peki ya bu sorumu değiştirmeye ne dersiniz? Okuyacağınız hikaye sonunda `Sonsuza dek sürecek olan aşkın, insanları yok eden bir davadan doğmasına ne denir?` sorusuna `adalet mi, gönül işi mi?` seçeneklerinden başkasını eklemeye var mısınız? O zaman giriş bu taraftan, lütfen buyurun:) Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Sıla, iyi misin?" dediğinde öfkeme yenik düşüp ona döndüm. "Sinirliyim Kıvanç." dedim. "Ben mi yaptım?" dediğinde zorlukla bir nefes aldım. Zil çalmadan diyeceğimi demeliydim. "Sen hiçbir şey yapmazsın ya, sen ne yapabilirsin ki değil mi?" dedim kucağımdaki montu elimde çekiştirirken. "Özür dilerim." dedi gerileyerek. Bir soluk daha almaya çalıştım. "Ne yaptım?" dedi bu sefer. "Dün çıkışta dediklerimi dikkate almamışsın ya da unutmuşsun Kıvanç, ama ben ciddiyim." Zil çalmıştı. Herkes sınıfı hızlıca boşaltırken İstiklal Marşı için oluşturulan sıraya onunla girmenin vereceği gerginlikle ayaklandım. "Tüm sinir damarlarım elinde ve sen işine geldiği gibi oynuyorsun. Bu da beni daha çok delirtiyor ve sana tekme tokat dalasım geliyor." diye haykırırcasına konuştum ve sınıftan apar topar çıktım. Arkamdan seslendi, bir şeyler söyledi ancak duymadım. Hızla sıraya girdim ve marş okunsa da servise binsem diye sabırsızlıkla bekledim. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

"Serkan, lütfen aklını kullan biraz." "Aklımı mı kullanayım? Nilsu ben aklımı nasıl kullanabilirim sence?" "Niyeymiş o, yok mu aklın niye kullanamıyorsun?" "Kızım, aldın sen aklımı tamam mı? Oldu mu ha? Aklımı da aldın kalbimi de." "S-Serkan, saçmalama istersen." "Hiç de saçmalamıyorum şuan, hatta öyle ki çok gerçekçi konuşuyorum." "Serkan, baban abimi öldürdü." "Sende içimdeki acımasız adamı öldürdün." "Annem ablanı dövdü." "Haketmiştir." "Annen evimizi bastı." "E biraz çat kapı misafirlik olmuş ama doğal işte, ne güzel." "Serkan, babam amcanı gebertti. Mezarı nerede hâlâ bilinmiyor unuttun mu?" "Ah, evet. Aklımı aldığından beri senden başka bir şey hatırlayamıyorum." "Serkan!" "Emret güzelim." "Kapa çeneni, imkansızız biz be!" "Ha olmasak tamamsın yani?" "Değilim Serkan, seninle ne tamamım ne hayırım. Ben seninle hiçbir şey değilim!" "Kızgınlığına veriyorum Nilsu`m, yoksa sende beni seviyorsun değil mi?" "Serkan dedim!" "Üzüldün mü?" "Neye?" "Bilmem, iki gündür görüşmüyoruz. İki gündür bir şeye üzüldün mü?" "Serkan ne alakası var şuan ya?" "Yahu sen bir söyler misin?" "Üzüldüm tamam mı, kedim doğum yaptı bende anneanne oldum diye üzüldüm." "Tamam, tek seferde kaç kere anneanne oldun?" "Üç Serkan." "O zaman hemencecik üç cani varlık öldüreceğim, bekle beni burada." Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

"O lavuk kimdi?" "Sanane Tâlât?" "Peki boynundaki yara izi? Sana onu kim yaptı?" "Tâlât seni ne ilgilendirir?" "Gazel, o lavuk sana neden gülümsedi?" "Çünkü insanlar gülümser!" "İnsanlar senden başkasına gülümseyemiyorlar mı? Kıran mı girdi başka insanlara?" "A-ah, Tâlât ne bu haller ya? Yine başladın sen." "Sana benden başkası gülünce ayar oluyorum Gazel, eğer bir daha biri sana gülümserse onun yüzünü silerim haberin olsun." "Tâlât, saçmalama istersen." "Saçmalatana söyle onu istersen." "Ha ben mi?" "Yok nenem." "Tâlât!" "Gazel`imm, söyle birgüzel`imm." "Tâlât dedim!" "Bende söyle birgüzel`im dedim Gazel`im." "Tâlât kapa çeneni." "Kapatamıyorum, yardım etsene." "Tâlât diyorum." "Bende sana diyorum birgüzel`im." "Tâlât sus!" "Sustursana birgüzel. Çekinme, en son çok güzel susturmuştun yine ondan isterim." Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Lisede başlayan bir aşk... Sürdürülebilirliğinden şüphelendiğin ancak uğruna ölüp bittiğin bir aşka zedelene zedelene sürüklenirsen ne mi olur? Taştan olan kalbi toparlamaya çalışırsan, o kalbi süsleyip güzelleştirmeye çalışırsan ne mi olur? "ɢᴜ̈ʟ." dedi sonra. Gözlerinin etrafı kıpkırmızı olmuş ve de kirpikleri soğuktan donmuşken hâlâ beni düşünmesi can yakıcıydı. "Bırakma, durma. Her daim gül. Çünkü sen gülünce çirkin oluyorsun ve belki de çirkin olursan seni benden başkası sevemez." Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

bu kurguda düşmandan aşka,entrika,kaos dolu dolu var.Okurken sıkılmayacağınız bir kurgu.Güçlü kadın karakterlere bayılanlara, içinizde kelebekler uçuşturan kurgusal erkek karakterleri crush listesine gömenlere,düşmandan aşka aşıklarına iyi okumalar dilerim. :)

Bir berdel kurgusudur

05** *** 03 02 Yeter ya 05** *** 03 02 Dayanamıyorum artık 05** *** 03 02 Seni çok seviyoeum 05** *** 03 02 Seviyorum ne kelime 05** *** 03 02 Deli gibi aşığım 05** *** 03 02 3 yıldır 05** *** 03 02 Seni ilk gördüğümden beri 05** *** 03 02 Sne o okula adımını attığından beri 05** *** 03 02 Ama sana kim olduğumu söyleyemeyeceğim 05** *** 03 02 Eğer reddedilecelsen kim olduğumu bilmeden reddedileyim ~~~~~~ 05** *** 03 02 Tamam haklısın ama beni de anla eğer sevmezsen karşına çıkmam eğer azıcık bile seversen çıkarım karşına derim ki 05** *** 03 02 SENİ SEVİYORUM HAYATIMIN SÜSÜ OLUR MUSUN ~~~~~~ Peki Aysun, gizemli anonimin, Hayatının Süsü mü olacaktı yoksa kalbindeki yarası mı?

4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral`ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü`nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

"Bazı yaralar kurşunla değil, kelimelerle açılır; bazı şifalar ise sadece bir bakışta saklıdır." ​Yüzbaşı Aras Karahanlı, cephelerin sert rüzgarıyla yoğrulmuş, ruhunu bir zırh gibi kuşandığı üniformasının ardına gizlemiş bir askerdir. Onun dünyasında sadece emirler, operasyonlar ve vatanı için göze aldığı karanlıklar vardır. Ancak son görevinden döndüğünde, karşısında aşması gereken en zorlu engeli bulur: Kendi zihni. ​Üsteğmen Psikolog Menesa Öztürk , insanların ruhundaki en derin çatlakları iyileştirmeye adanmış, zekası ve sükunetiyle tanınan genç bir subaydır. Görevi, Aras’ın o aşılmaz duvarlarını yıkmak ve barut kokulu anılarının altına gizlediği sessiz çığlığı bulup çıkarmaktır.

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına.

Kulaklarım uğulduyordu. Yanlış duymuştum. Bu kadar değildi. Bunu yapmış olamazdı. Ben yanlış duymuş olmalıydım. Dolan gözlerimi babama çevirdim. Yanlış duyduğumu söylemesini istedim. Bu kadar acımasız olmadığını göstermesini istedim. Fakat aksine babam kaşlarını çatmıştı. Bu benim için son uyarıydı. Kendimi toparlamam ve karşı çıkmamam için gelen son uyarıydı. Parmaklarım kolyemin ucunu kavradığında derin bir nefes çektim içime. Abi neredesin? Babam bu sefer gerçek anlamda boynuma bir ip geçiriyor. Abi gelip beni o ipten almana ihtiyacım var. Boş ver ipi. Benim şu an kollarına ihtiyacım var. Çünkü nefes alamıyorum. Akmak isteyen yaşları geri gönderdim. Boğazımda hissettiğim o yumruyla yutkundum. Ama geçmedi. Aksine boğazım daha fazla yanmaya başladı.