Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Çalıştığı şirkette yakaladığı hain sayesinde müdür ile konuşmaya başlayan Selin`in bir tatlı hikayesi.

Serra Durmaz, İstanbul’un insanı yoran ama bir o kadar da içine çeken seslerine, elindeki kâğıdı buruşturarak karıştı. Adres oradaydı. Siyah kalemle aceleyle yazılmış birkaç satır. Ama sokak yoktu. Valizinin tekerleği bozuk kaldırıma her takıldığında, içinden geçen sabır da biraz daha aşınıyordu. Sabah erkenden çıktığı yolculuk, beklediğinden uzun sürmüş; İstanbul onu ilk günden yormayı seçmişti. Boğaz’a yakın bir mahalle demişlerdi. Sessiz, eski ama güvenli. “İstanbul’un hâlâ nefes alan yerlerinden,” diye eklemişti emlakçı. Serra, başını kaldırıp etrafına baktı. Eski apartmanlar, yokuş aşağı kıvrılan sokaklar, balkonlardan sarkan çamaşırlar… Ve aralardan görünen o ince mavi çizgi: Boğaz. Tam da bu manzaraya dalmışken, bir adım öne çıktı. Ve oldu. Fren sesi kısa ama sertti. Metal, bavula çarptı…

SINIRDAKİ AŞK Dr. Arya ve Yüzbaşı Emir`in arasında geçen bir aşk hikayesini konu almaktadır. Bazen bir kapı açılır ve hayat, sen hazır olmadan yön değiştirir. Arya, yeni taşınan komşusuyla tanışmak için çaldığı kapının ardında, kalbinin ritmini altüst edecek bir yüzbaşıyla karşılaşacağını bilmiyordu. Bakışlar, suskunluklar ve söylenemeyen cümleler… Bu sadece bir tanışma mı, yoksa geri dönüşü olmayan bir başlangıç mı? Bu eser bir kurgu ürünüdür. Kitapta yer alan kişi, olay, mekân ve kurum isimleri tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla olan benzerlikler tamamen rastlantısaldır. Anlatılanların gerçek hayatla doğrudan ya da dolaylı hiçbir bağlantısı yoktur.

asi sadece asi kendi için yaşayan ama kendini sevmeyi bilmeyen asi

Düşmandık, pişmandık, aşıktık. Yanmakla kalmadık, birbirimizi yaktık.

“Boşuyorum seni! Boş ol!…” Durdum kaşları çatıldı ama tek kelime etmedi. İçimde bir kaos vardı uyutmaya çalışıyordum lakin izin vermiyorlardı ne zaman şarkılar söyleyip dindirsem acımı uyandırıyorlardı… Sonra da sen delisin derlerdi…insan hiç mi unutmaz diyorlardı…unutmazdım unutmayacaktım niye unutacaktım!

"herkesi kurtaramazsın" dedi bilmiş bir tavırla "Seni de mi kurtaramam" naif sesimle sitem ettim.Bakışlarının yoğunluğu ile ellerim titredi Sonra arkasını döndü ve mırıldandı "Yanarım sevgimize" Yeni kitabıma hoşgeldiniz Hiçte ciddiyetle yazmıyorum İyi okumalar Yeni yazdığım için hatalarım olucak. Ondan dolayı hemen kitabı bırakmamanızı tavsiye ederim:) Hem gerçek aile hem aşk hem dost hem düşman hem de birazcık ben:)

Gerçekler bazen öğrenildiği anda insanı özgürleştirmezdi. Bazıları insanın içine yerleşir, nefes almasını zorlaştırır, geçmişiyle bugünü aynı anda yakmaya başlardı. Miray için gerçekler tam olarak buydu. Yüzleştiği her şey, şimdi onun omuzlarında sessiz ama ağır bir yük olarak duruyordu. Kaçmaya çalıştıkça peşinden gelen, unuttuğunu sandıkça daha derine kök salan bir yük. Bu kez düşmanlar açık değildi. Bu kez savaş, görünmeyen yerlerdeydi. Miray her sabah hayatta kalmayı yeniden öğreniyor, geceleri ise uykusuzluğun içinde kayboluyordu. Onu ayakta tutan tek şey, yanından bir an bile ayrılmayan arkadaşlarıydı. Bazen bir sözle, bazen sessiz bir varlıkla Miray’ı hayata bağlamaya çalışıyorlardı. Çünkü herkes biliyordu: Miray düşerse, geriye sadece karanlık kalacaktı. Ve tam her şey bu kadar kırılganken, hayatlarına bir sır gibi giren biri vardı. Yavuz Öz. Onun gelişi, cevaplardan çok yeni sorular getirmişti. Bazı insanlar gerçeği ortaya çıkarırdı, bazılarıysa onu daha da tehlikeli hâle getirirdi.

"En derin korkularını sakladığını sanırsın. Oysa sırların, sen sustuğunu sandıkça daha da yüksek sesle fısıldar." Madeline, duyguların insanı zayıflattığına inanarak kendini herkesten saklamayı öğrendi. Ama ne kadar kaçarsa kaçsın, kulüp odasındaki sır dolu kutudan, Amber`ın samimi gülümsemesinden, Levi`nin umursamaz öfkesinden ve Tristan`ın takıntısından kurtulamıyor. Bir kutuya atılan isimsiz itiraflar, karanlık partiler, kayıp geceler ve cebine bırakılan bir not... Madeline, korkularının tam ortasında, gerçeği kimin sakladığını ve kimin kurban olduğunu anlamaya çalışıyor. Bu bir dostluk hikâyesi değil. Bu bir kaçış hikâyesi değil. Bu, saklanmakla yüzleşmek arasında sıkışıp kalan birinin, kendi karanlığını tanıma hikâyesi. Sırları gerçekten saklayabilir misin? Yoksa onlar eninde sonunda seni ele mi verir?

“Beni değil, içimdeki ölüyü seviyor… Fırçası her darbede tenimi değil, bir hayaletin tenini okşuyor. Adımı söylerken aslında başka bir kadının yankısı doluyor o harflere. Ben nefes alıyorum, ama o her dokunuşunda bir mezarın kapağını aralıyor. Gözlerimin içine bakmıyor, çünkü benim gözlerimde hayat var — oysa onun aşkı ölüleri sever. Ben ona sarıldıkça, kendi suretim eksiliyor içimde. Sanki ruhumun kıvrımlarında bir kadın daha yaşıyor, sessizce nefes alıyor onunla. Ve ben, yaşadıkça onun ölümünü tamamlıyorum.“ Bu kitabın tüm hakları tarafıma aittir. Başka uygulamalarda paylaşılamaz. Paylaşıldığı takdirde hukuki süreç başlatılacaktır.

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden Arisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Bağımlılık yapabilir!!! Komik ve aşırı derecede kahkaha attıran bir kitap. Aşiret, yıllar sonra aşk, karşılaşma ve Karadeniz erkeği ile Doğu kızı karışık. Okumayan pişman... lisede zorbalığa uğrayan Deniz, okulunu sonunda bitirmiştir. Üniversitesini şehir dışında geçirirken bir daha asla İstanbul`a gelmemeye yeminlidir. Ama İstanbul a yıllar sonra mimar şirketi sekreteri olarak dönmüştür. Ama bilmiyordur ki bu şirketin sahibi eski zorbası.

Bu hikaye geçmişte yaşanılan olayların yıllar sonraki izlerini anlatmaktadır . Ana karakterimiz Asiye`nin geçmişin prangalarından kurtulup geleceğin yeni kapılarını açmasındaki yolculuğunu okuyacagız. Kitabımızın türü psikolojik dramdır.

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Hayatının yalan olduğunu öğrenen ve bir yalanla hayatına giren hayatının aşkı

— "Allah`ım... Ailesini öldürdüğüm bir kıza nasıl bu kadar sırılsıklam aşık olabilirim?" — "Patron, belli ki kaderinde bu yazılıymış." — "Peki, bu kaderin gerçekleri gün yüzüne çıktığında Pınar da beni kabul edecek mi? Ailesinin katili olan bir adamı bağrına basacak mı?"

Yaktığım bir dal sigaranın kokusu parmaklarıma, dumanı ciğerlerime sinerken hiç düşünmemem gereken şeyleri düşünüyordum. Mutlu olmamam gerekirdi. Umut taşımamam gerekirdi. Bense hayata susamış gibi pınarımı arıyordum. Kendi içimde kamçılar vuruyor, ayaklarıma zincirler bağlıyordum ama içten içe de biliyordum ki bu fani nefes aldığı sürece aciz bir şekilde o pınarı hep arayacaktı.

Kara mahellenin adı sadece bir isim olarak koyulmamıştı. İçide adı kadar kara olduğu için koyulmuştu...

*Lise kurgusudur ve bolca kahkaha içerir* Tourette Sendromu olan Cennet, içine kapanık ve kendi halinde bir kızdır. Okulda arkadaşlarının ve bazen hocalarının zorbalığıyla baş etmeye çalışırken, bir gün ona umut gibi doğan bir grup gelir. Dört yıldır boş olan sıranın etrafı ilk kez iyi insanlar ile dolar. Ayaz ve onun "koruma çemberi" gibi arkadaşları, gönüllü olarak Cennet`in yanında durur. Aşk, dostluk, kahkaha ve en önemlisi kendine inanmanın gücü... Hepsi bu hikâyede bir araya geliyor. 🪽🪽🪽 "Seninle gurur duyuyorum " " Neden? " " Her şeye rağmen kendine olan inancı kaybetmediğin için "