Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Arien, beş ülkenin asırlardır ittifaklarını sürdürdüğü Astera Kıtası`nda, Saraheling Krallığı`nın tek varisidir. Ailesini bir kaza sonucu kaybetmesinin ardından tahta geçtiğinde ise, korkunç bir gerçeğin varlığıyla yüzleşir. Tahtına göz dikmiş kuzeni, tecrübesiz danışmanı ve gizemli bir haydut lideriyle birlikte Arien, ülkesi ve tahtı uğruna ne kadar ileri gidebilir?

Beğendiğim Wattpad kitaplarını öneriyorum, tanıtıyorum.

Hüküm verildi: Kan, kanla yıkanmayacaktı. Bir kadın, bir adamın ömürlük bedeli olacaktı. ​Ruhumun mürekkebi acıyla doldu, kalemim törenin sert duvarlarına çarptı. Şimdi bu sayfalarda sadece bir berdelin hikayesi değil; iki yaralı kalbin, nefretin içinden doğan yakıcı savaşı var. Lütfen kitabıma şans verin ilk kez yazıyorum

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Okul birincisinden not isteyen Leyla. Ona yanlış not veren Harun... Tarihten 23 aldım. Çünkü bana yanlış not verildi. Uyuzun, arsızın ve ukalanın teki olan biri tarafında… •☆•°•▪︎☆▪︎•°•☆• Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisauthor 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Yavuz: Hayırlı sahurlar

2021 yılına damga vurmuş ve Türkiye`nin en çok aranan seri katili bir türlü bulunamayınca, hükümet bu davaların seyri için yetenekli dedektiflerden oluşan özel bir tim kurar. Timin kurulmasının üzerinden fazla zaman geçmemiştir ki, katil yeniden ortaya çıkar ve yeni bir seri cinayet davasına karışır. Dedektifler bu sefer onu yakalayabilecek mi, yoksa katil daha önce yaptığı gibi yine onlarla oyunlar mı oynayacak? Aklınızı allak bullak edecek bu sürükleyici hikaye, sizi kendi içinizle bir çelişkiye sokmayı ve düşüncelerinizi sorgulatmayı amaçlıyor.

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Herkesin bi hikayesi vardır. Bu da benim hikayem bizim hikayemiz. Hatalarimizla yanlışlarımızla doğrularımızla bizi biz yapan hikayelerimiz. Bazen bana kızıcak bazen yediğim kazıklara üzüleceksiniz. Bazen benim yanımda bazense karşımda duracaksıniz hatalarıma kızıcak sinirleneceksiniz ama içinizden bi parça bulacağınıza eminim. Kendimi geliştirip size hikayemi daha iyi anlatmak için yorumlarınıza desteğinize ihtiyacım var .

Defne… Ülkenin en güçlü iş insanlarından birinin kızı. Güvenlikli sitelerde büyümüş, korumalarla çevrili bir hayatın içinde yaşamış. Ama bir gece, şehrin en ışıksız mahallesinde arabası bozulur. Ve korumasız kalır. Aras… Ailesiz büyümüş, sokakların büyüttüğü bir genç. Hayatta kalmayı öğrenmiş, kimseye borçlu olmadan ayakta durmayı seçmiş biri. O gece Defne’nin çığlığını duyar. Ve müdahale etmemeyi seçebilecekken… seçemez. Bir kavga. Bir kurtarılış. Ve iki farklı dünyanın çarpışması

Kulaklarım uğulduyordu. Yanlış duymuştum. Bu kadar değildi. Bunu yapmış olamazdı. Ben yanlış duymuş olmalıydım. Dolan gözlerimi babama çevirdim. Yanlış duyduğumu söylemesini istedim. Bu kadar acımasız olmadığını göstermesini istedim. Fakat aksine babam kaşlarını çatmıştı. Bu benim için son uyarıydı. Kendimi toparlamam ve karşı çıkmamam için gelen son uyarıydı. Parmaklarım kolyemin ucunu kavradığında derin bir nefes çektim içime. Abi neredesin? Babam bu sefer gerçek anlamda boynuma bir ip geçiriyor. Abi gelip beni o ipten almana ihtiyacım var. Boş ver ipi. Benim şu an kollarına ihtiyacım var. Çünkü nefes alamıyorum. Akmak isteyen yaşları geri gönderdim. Boğazımda hissettiğim o yumruyla yutkundum. Ama geçmedi. Aksine boğazım daha fazla yanmaya başladı.

"Sana bakarken bir şeyi merak ediyorum," dedi sesi düşünceli bir tona bürünerek. "Zihnimde üç farklı İzgi var ve hangisinin gerçek olduğuna karar veremiyorum." Merakla ona döndüm. "Üç farklı İzgi mi?" "Evet," dedi, gözlerini gözlerime kenetleyerek. "Hangisi sensin İzgi? Her gün dükkanında unların içinde kaybolan, o sade günlük elbiselerinin içindeki naif kız mı? Yoksa o gece kulüpte, o bordo elbisenin içinde etrafındaki herkesin nefesini kesen, o ateş parçası kadın mı?" Duraksadı, dudaklarının kenarında yine o muzip ama yakıcı gülümseme belirdi. Bakışları üzerimdeki Tweety pijamalarına, dağılmış topuzuma ve kızarmış yanaklarıma kaydı. "Yoksa şu anda, gece yarısı karşımda Tweety`li pijamalarıyla temizlik yaparken yakaladığım, bana çocuksu bir heyecanla boynuma atlayan şu anki İzgi mi gerçek olan?" Sorduğu soru kalbimin ritmini altüst etti. Elindeki kahve fincanını sehpaya bıraktı ve bana doğru biraz daha eğildi. Aramızdaki mesafe iyice azaldığında, o sert barut kokusuyla kahvenin aroması birbirine karıştı. "Hangisi sensin?" diye fısıldadı tekrar. "Hangi İzgi`ye bakarken kalbim bu kadar hızlı atmalı, karar veremiyorum." Gözlerinin içine bakarken yanaklarımın ısındığını hissediyordum ama bu sefer bakışlarımı kaçırmadım. Babamın bana öğrettiği o dik duruş, kalbimin çarpıntısına rağmen rehberim oldu. Hafifçe gülümsedim, parmaklarımla kahve fincanının kenarında hayali daireler çizdim. "Hepsi benim," dedim, sesim her zamankinden daha kararlı ama bir o kadar da yumuşak çıkarak. Sonra bakışlarımı tam onun o katran karası gözlerine diktim. "Dükkandaki o naif kız da benim, o gece bordo elbisenin arkasına saklanıp cesaretini toplamaya çalışan kadın da... Hatta şu an karşında bu komik pijamalarla duran, heyecandan ne yapacağını şaşıran kız da benim." Bir adım daha yaklaştım, aramızdaki o son mesafeyi de neredeyse yok ettim. "Ama aralarında bir fark var Demir... Hepsi benim, ama sadece biri tamamen senin." Demir, duyduğu cümleyle birlikte derin bir nefes aldı. Gözlerindeki o yorgunluk bir anda silindi, yerini tarifi imkansız bir parıltıya bıraktı. Elini yavaşça kaldırıp, bu kez hiç tereddüt etmeden yüzüme yaklaştırdı. Baş parmağı elmacık kemiğimin üzerinde, sanki dünyanın en nadide çiçeğine dokunuyormuş gibi usulca gezindi. "Hangi biri?" diye fısıldadı, sesi neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı. "Hangisini görmek istersen o," dedim. "Senin yanındayken hangisi olduğumun bir önemi yok, çünkü ben senin yanındayken sadece `evinde` hisseden o kızım." Demir, bu cevabımla birlikte elini ensemden saçlarımın arasına geçirdi ve beni kendine doğru çekti. Alnını tekrar alnıma yasladığında, ikimizin de nefesi birbirine karışıyordu. Az önceki o yorgun halinden eser kalmamış, bakışları o puslu, derin ve yakıcı haline dönmüştü. "O zaman," dedi, sesi dudaklarımın üzerinde titrerken. "Benim olan hangisiyse, ona bir soru borcum var." Gözlerimi kapatmamak için kendimi zor tutuyordum. Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki, Demir’in bunu avuçlarının içinde hissettiğine emindim. "Kaldığımız yer tam olarak burası mıydı?" diye fısıldadı, nefesi dudaklarıma değerken içimi titretti. "Yoksa... ben gitmeden hemen önce daha mı ileri gitmiştik?" Hafifçe gülümsedi, ama bu kez gülümsemesi tamamen teslim olmuş bir adamın huzurunu taşıyordu. "Çünkü eğer burada kaldıysak, devam etmek için daha fazla beklemeye niyetim yok pastacı kız.”

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Yazgı Aksa kaybetmeye alışmış bir kız. Ailesini bir trafik kazasında kaybettiği gün, sadece onları değil, hayatını ayak tutan her şeyi geride bırakır. Jimnastik bedenine değil ruhunu ayakta tutan şeydir Fakat artık o da yoktur. Yazgı Aksa`nın, yeni bir şehir ve yeni bir okula gelmesiyle, özel bir okula yazılır. Okulun parıltılı güzel boyanmış duvarların ardına illegal dövüşler, yasadışı maçlar ve herkesin bildiği ama kimsenin konuşamadığı bir dünya vardır. Yazgı bu dünyanın tam ortasını istemeden düşer kaçtığı sandığı geçmişi ise onun bir çimenliğin ortasına tek başına yakalar. Ayaz, çocukluğundan beri yumruklarıyla konuşan bir çocuktur. Güçlüdür, sessizdir, tehlikelidir. Ve bazen bir adım aşk mesafededir. Bazen ise bir yumruk kadar.

Kendi içinde sorunlar yaşayan güneş yanlış kişiye yazdığının farkında değildir. Yanlış numara , doğru peçete..

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Kitabıma bir şans verin bence… "Tarih, sadece savaşanların değil; bir Bey`in yüreğine mühür vuranların da kaderini yazar." Kendi zamanından kopup gelen Neva , kendini 13. yüzyılın vahşi bozkırlarında, Karaman`ın en heybetli kılıcı Mehmet Bey`in otağında bulduğunda; elinde ne bir pusula vardı ne de sığınacak bir kimse. Bir yanda modern dünyadan kalan korkuları, diğer yanda kocaman cüssesi ve uzun boyuyla gökyüzünü bile gölgeliyordu, bakışlarıyla dağları titreten, merhameti gazabından zor saklı bir Bey...

“Hande Yılmaz ve Boran Sayer” Bilinmezliklerin başladığı o geceden sonra bir iş görüşmesinde her şey sona erer.

Asker& Savcı ⚖️

"Ölü bir şafağa uyu derken neyi kastettin çocuk? Gözlerinde korku kış güneşi gibi tir tir titrerken fazlasıyla hassassın.. Benim antipatiklik kısır döngüde seni izliyor. Kar beyazı dudaklarını dudaklarıma bastıracağım ve geride kalan her şeyi önemsiz kılacağım.. Benden ne kadar korkarsan sana o kadar şehvetle bakacağım.." "Kafamın içinde asılı kalana kadar, ölüm bizi teğet geçene kadar!" Bu kitap "Yıldızlı geceler" adlı kitabın ilk banlanmadan önceki versiyonu olduğundan lütfen takipçi sayısına aldanmayın.. kitapların içini silebiliyorum direk kendisini sıfırdan başlatamıyorum maalesef.. keyifli okumalar dilerimˆ-ˆ