Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

0507*****: 2 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu. yazıyor... Siz: Sen de kimsin? 0507*****: Annesi tarafından A101`e zorla yollanan bir gariban. Siz:???

"Merhaba küçük hanım, sıcak yatağınızdan alıp sizi burada soğuk depoda bekletmek istemezdim ama babanız borcunu geri vermiyor; son çare sizi kaçırmak oldu." Korku dolu gözlerle yanımdaki uzun boylu erkeğe baktım.

Polisiye aşkı yaşanıcak

Sizce gerçekler acıtır mı? Kendi ailesinin katilini aramak isteyen Eflal Demirel için... (Kitabın tamamamı bana ait yazılanlar isimler dahil ve çalınması, kopyalanması olursa eğer hic düşünmeden YASAl İŞLEM BAŞLATACAGIM)

Yine parmaklarımı kütlettim, ellerim kavuşup birbirlerine baskı uygulamaya devam etti. "Peki, ya sana ihaneti başarırsa ve kaybeden sen olursan" Bir süre düşündü, belki de aklında toparladı. Derin bir nefes aldı. Bunun cevabını gerçekten de merak ediyordum. İnanmıyordum, bana bir şey olacağına. Hata mı ediyordum? Belki de. Fakat istesemde olmuyordu. "Ben tek başıma kaybetmem. Ben kaybedersem çevremdekiler de kaybeder." Durmadım, devam ettim sormaya. "Ya senin yakınında değilse?" "Uzağımda olması neyi değiştirir? Ben kaybedersem tek kaybetmem. Yakınımdaysa benimle birlikte dibe batar. Uzağımda ise tek başıma patlamam. Ben yanarsam yakarım."

Bir anda karşınıza çıkan bir kız size anne derse bu sizin hayatınızı ne kadar etkiler ki? Ah işte o durumlar o kadar kolay olmuyormuş. Her şey birbirine girdi. Bu saatten sonra ne olabilir derken aslında hikayenin daha yeni başladığını anladım. ~Lütfen kitabımı herhangi bir yerde paylaşmayınız. Telif hakkı bana aittir. Başka bir yerde herhangi bir şey olacaksa benden izin almanızı isterim. Şimdiden teşekkür ederim.🐣

053***: Pışşt 053***: Bana bak. 053***: Sen kimsin de benim kardeşime bulaşıyorsun ya? Siz: Kardeşin itin biri ve önüne gelene yavşıyor. Siz: Hak etti yani. 053***: Ne yani sen sanki iyilik meleğisin. 053***: Hatta ‘Peri kızı’

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Bazı kaçışlar, aslında en büyük hapisliğin başlangıcıdır." Mihra, yıllar önce kalbindeki pırıltılı yalanlara kanıp, kendisini her şeyden sakınan o dev adamı, ailesini ve doğup büyüdüğü mahalleyi bir gecede terk etti. Giderken ardında bıraktığı sadece tozlu sokaklar değil; yıkılmış bir baba ocağı ve darmadağın edilmiş bir sevdaydı. Emre, mahallenin sustuğu yerde konuşan, eğilmeyen başıyla nam salmış o "abi"... Mihra gittiği gün, Emre’nin kalbindeki bahar yerini ebedi bir zemheriye bıraktı. Ama o, ne nefret etti ne de vazgeçti. Mihra’nın arkasında bıraktığı ne varsa; saksıdaki kurumuş çiçeğinden, babasının bükülmüş boynuna kadar her şeyi birer "emanet" bildi. O, gidenin değil, geride kalan enkazın gölgesi oldu. Yıllar sonra Mihra, kucağında bir çocuk ve ruhunda onarılmaz yaralarla o sokağın başına döndüğünde; zamanın her şeyi değiştirdiğini ama bazı yaraların hala taze kanadığını görecekti. "Ben artık kimseyi korumuyorum Mihra... Ben sadece bıraktığın enkazın bekçisiyim." İhanetin gölgesinde büyüyen bir pişmanlık, sadakatin sınırlarını zorlayan bir bekleyiş. Emanet Gölge, bir kadının geç kalınmış dönüşü ile bir adamın dilsiz sadakatinin hikayesi

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Beğendiğim Wattpad kitaplarını öneriyorum, tanıtıyorum.

Başka bir evrende üniversiteli isFad...

Uyarı: Bu kitap cinsellik, toksik ilişkiler, travmatik bağlar, bir miktar psikolojik şiddet, küfür ve argo içerir. "Kendi kelimelerinle var olamazsan, başkalarının kelimeleriyle yok olursun."

☆*~Herkesin hayatı toz pembe değildi. Herkes pembe rüyalar görmezdi.~☆* "Kardeşimin borcunu ben ödeyeceğim." dedim yüreğim ağzımda atarken. Yine ben yapacağım. Onlar bana kıyarken ben onlara kıyamıyordum. Kollarını sıyırdığında baltayı kütüğe sapladı. " Volkan, ne borcu bu? " diyerek sandalyesine oturmuştu. Yüzündeki yara nasıl olmuştu hiç bir fikrim yoktu ama onu fazlasıyla korkunç gösteriyordu. Gözlerini benden ayırmadan arkamda duran adamını eliyle yanına çağırmıştı. " Abi, Seraphi`lerin borcu." demişti Volkan dediği, kumral adam konuşmuştu. " Benim kim olduğumu biliyor musun küçük hanım? " dedi. Başımı hayır diyerek iki yana salladığımda dudakları alayla kıvrıldı. " Asaf Han Karan." Volkan onun yerine konuşmuştu. " Kardeşinin borcu 4 milyon. Ben yanlış yapanı yaşatır mıyım sence? "dediğinde yutkunmuştum. Allah`ım yardım et. Bu kadar parayı nasıl ödeyeceksin Gül? ~ Asaf Han Karan~ ~ Gül Seraphi~ - Yeni kurgumdur~✒ Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Keyifli okumalar civcivlerim.

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Bir katil düşünün.. duygularını bitirmiş, tüm benliği bir hiç olmuş bir kız nehir. O hep karanlık sularda boğulmuşken artık karanlığı kendine arkadaş edinmiş ve bu yolda yalnız yürümye devam ediyor... Babası tarafından şiddete alıştırılmış bir kız çocuğu. Elinde oyuncak bebek olması gerekirken silah vardı neden? Bir gün onu merhameti sınamıştır, bir katil merhametli olabilir mi? Bir insan kendini babasını öldürecek kadar ileri gidebilirmiydi? O çift gözler baba diye ağlarken o kendi babasını da öldürmüştü. Polis.. kartal akat bu işin peşine düşmüş ve kendi geçmişi aksine merhametli bir polis.. sizce, Aşk mı daha ağırdır yoksa adalet mi? Kartal ise bu seçim ile sınanırken kendini nehrinin derin sularına attığının farkında değildi. `Bir kız nasıl hayatını mahveder biliyor musunuz? İlgiyi dışarıda aradığında. Denize atılan yem gibi derinlerde ilgi ararken avlandığını fark etmeden kendini ölüme atar.` Bu hikaye bir polis ve bir katilin hikayesiydi Bu hikaye nehirin derin sularının hikayesydi. Bu hikaye mahkûm oluşun hikayesydi...

Ailesi onu bir çöp gibi o adama vermişti. O adamsa onun en büyük sınavı olacaktı.

Bir İspanyol mafya lideri, hiçbir şeyden haberi bile olmayan suçsuz bir kadını kendine tutsak eder. Bu tutsaklığın altında yatan sahte bir aşk mı? Yoksa intikam mı? Kitaptan alıntı: "Yamaç..." sesim fısıltı gibiydi. "Bana aşık ol küçük prenses ve o zaman geldiğinde seni mahvedeceğim." ... Kitapta şiddet ve cinsellik bulunur. Buna göre okumanızı öneririm. Tüm hakları bana aittir. Olaylar, kurumlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür.

Lise yıllarında başlayan o aşk kusursuzdu ta ki Aras’ın yaptığı ihanetle son bulana kadar aradan yıllar geçti.Aras okul yıllarında olduğu gibi yıldız bir futbolcu oldu Eylül ise duygularını duvarların arkasına saklayan bir menajer fakat kader onları yine bir araya getirdi herkesin aklında aynı soru var “ Aşk tekrar yazılabilir mi? ”

"Gökçem karanlığıma ışık oldun. Her şeye inat yanımda oldun. Sen zifiri karanlıkta açan bir papatyasın. Benim papatyamsın..:)"🦋 Gökçe ve Koray küçüklüklerinden beri tanışan iki yakın arkadaştı. Ancak Koray`ın vedasız gidişiyle uzun yıllar birbirlerinden haber alamadan ayrı şehirlerde yaşadılar. Halbuki her gece aynı gökyüzüne bakıyorlardı. Aynı güneşin ışığına çeviriyorlardı yüzlerini. Bu ayrılık bazı hislerin o kadar da basit olmadığını anlamalarını saglamıştı. Bu hikaye vedasız ayrılan iki çocuğun birbirine kavuşması aslında, kırık iki kalbin birbirinin yaralarını sarması ve tüm karanlıklarına rağmen papatyalarının açması. "Bahar bir insanla gelebilir insana..." 🤍 Eğer ki hayata yeniden tutunmak istiyorsanız ve umudu tekrardan hissetmek isterseniz. Sizi bekliyor olacağım..:)

Taha`nın Geceye Yakışan Kadın şarkısına ithafen ortaya koyduğum bir eserdir. "Bazı şarkılar susturur insanı. Çünkü içinde söylenmeyen çok şey vardır.." & Gece yirmi yaşında, mimarlık öğrencisidir. Lisedeyken delicesine sevdiği Ateş`in yıllar sonra ona attığı bilinmeyen numaradan gelen mesaj tüm hayatını alt üst edecektir. Ateş Gece`yi terk etmesinin pişmanlığıyla ona yeniden ulaşmaya çalışırken bir yandan da Gece`nin kalbini geri kazanmaya çalışacaktır. Peki başarılı olabilecek mi? Geceye yakışan o kadındı Gece... Ateş`se geceye alışmış olan o adamdı... Ama aynı zamanda geceyi yakan adam da oydu... Bir kere yanan biri, her şeye inat küllerinden doğabilir miydi..?

"Baran Demir, hayatı boyunca hiçbir kadının sesinden etkilenmemişti; ta ki Mira ‘Alo?’ deyinceye kadar.”