Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Beş düşman aile. Yıllardır süren bir rekabet. Ve her şeyi değiştiren tek bir hata… Hastanede yaşanan gizemli bir karışıklık, bu ailelerin çocuklarını hiç beklemedikleri bir şekilde birbirine bağlar. Gerçekler ortaya çıktığında herkes şok olur. Çünkü olması gereken düşmanlık yerine, çocuklar arasında tuhaf bir bağ oluşur. Birlikte büyüyen sırlar, paylaşılan acılar ve kurulan beklenmedik bir dostluk… Ama ailelerin geçmişi, bu yakınlığa izin verecek kadar masum değildir. Gerçekler gün yüzüne çıktığında, çocuklar ailelerinin nefretiyle kendi kurdukları kardeşlik arasında bir seçim yapmak zorunda kalacak. Kan bağı mı daha güçlüdür, yoksa kalpten kurulan bağlar mı?

0551**: Balık Köpeğisini görmedim de 0551**: Seni gördüm 0551**: Sen de beni mi görsen? 🦈 "Bizim sırt sırta verip sikemeyeceğimiz adam yok." İmge okulundan kovulur. Yeni okulunda ise öğreneceği bir şey vardır: Aile olmak için kan bağına ihtiyaç yoktur.

Bir çakmak meselesiydi onların ki. Bir çakmak istemekle başladı her şey. Bir aşkla devam etti. Bir çakmakla başlayan bu hikâye, incitmeden seven bir erkekle, sevilmeye alışık olmayan bir kızın hikâyesi. Ve bu hikâyede, sevilmek incitmeden de mümkün. Yeşilden kızıla; bir yara hikâyesi... *** "Sevilmeyi hiç beceremedim. Ama o benden bunu başarmamı istemedi. Sadece yanımda durdu... Ve ben ilk kez kaçmadım." Erva Yalın "Seni sevmek bir mücadele değil. Sesimi yükseltmem gerekmiyor, seni tutmam da... Ben sadece yanındayım." Çağan Yıldırım Bazı erkekler sevmeyi bilmez. O, bana sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Ve ben, ilk kez korkmadan sevilmenin ne demek olduğunu öğrendim. ***

Ya doğamızda yaşayan hayvanların güçleri bir grup özel insana geçseydi? Yüzyıllardır dünyamızda saklanarak yaşayan, iyinin ve kötünün dengesini sağlamakla görevli gizemli karakterlerin hayatı… Her birinin kendine has ismini taşıdıkları hayvanla bağdaştırılmış doğaüstü güçleri olan bu yarı insani topluluk yeni bir FABIL’ın gelişi ile sarsılmakta… Dengelerin değişeceğine işaret veren nitelikteki yeni FABIL yaşadığı yeni dünyaya ayak uydururken yaklaşan savaşa hazırlanmak için fazla vakti olmadığını görür. Bu kaçınılmaz sona adım adım yürüyen gizemli insanların -FABILLARIN- hikayesi… (Bu kitap dünyada ünlü yazar La Fontaine’nin klasik yazma stili -Fabl- dan esinlenerek oluşturulmuştur. İsim telif haklarından ve Türkçe okunuşa uygun olması istendiğinden “Fabıl” olarak değiştirilmiştir.)

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Nesin sen, Azrail`im mi?" Derken sesi melodi gibi çıkıyordu. Fısıltıyla konuşması beni her geçen saniye daha da geriyordu. "Kıyametin olacağım senin." Dedim sanki çok normal birşey söylüyormuş gibi. Buz mavisi gözleri beni hipnotize ederken başını onaylarcasına salladı. Yüzüme düşen perçem tutamını yavaşça kulağımın arkasına sıkıştırdı. Ardından gözleri yine beni buldu. "Kıyametimde açan çiçek olamaz mısın Aden?" Kulaklarım dediği şeyle tek odaklandığım kelimeyi zihnimde tekrar tekrar geri sarıp oynatıyordu sanki. Beynimde yankılanan sesle bakışlarım tereddüt ile doldu. Geriye doğru adımlarken geçmiş gözlerimin önünden kayıp geçti. Ağzımdan ise tek bir kelime döküldü. "S-sen... Sen o musun?" Bildiğim ise tek birşey vardı: Kaçış yoktu; ne geçmişten ne de ondan. Ancak bazı kalpler iyileşmez, daha büyük bir infilakı peşinden sürüklerdi. (Mafya/Aksiyon) Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılır‼️

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat düğün günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

Size sadece intikam için yaşayan bir katilin gözünden aşkı anlatacağım . Düşmandan aşka bir hikaye. Kitabı daha kolay anlamanız için kısaca evren ve ana karakterleri anlatacağım .(Burası gerekli değil zaten anlatarak yazdım .) Fantastik dünyamızda 4 element gücü ,dört ırk , dört krallık var. Birde üç çeşit mühür zeka , güzellik ve güç . Bu mühürlere sahip olan kişiler genelde krallar tarafından general yada üst rütbeli komutan yapılıyor ve sadece bir mühre sahip olabiliyorlar ama ateş hükümdarının velihattı kairos ve bizim ana karakterimiz ıgnisa hariç . Ayrıca herkesin bir ırkı yani sadece bir element gücü var ıgnisa ise aykırı olduğu için çevresindeki diğer elementleri çekip kullanabiliyor. Ayrıca ıgnisanın annesi başgeneral ve kraliçeyi öldürerek kralla evlendi. ıgnisa ise farklı güçlerle doğduğu ve güçlü olduğu öldürülmeye çalışıyor ıgnisa ise tek tek intikam almak istiyor ve onlar için kurulan akedemi tam ona göre . bir şans verin bence. pişman olmazsınız.

Tarihten 23 aldım. Çünkü bana yanlış not verildi. Ve ben o 23 sayesinde biri ile tanıştım. •☆•°•▪︎☆▪︎•°•☆• Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisa_author 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

Mirhan Ali Harmanşah ve Firuze Yıldırım` ın dillere destan aşkını okumaya hazırmısınız?

İmkânsız neydi? Belki de imkânsız olan bizdik. Asıl imkânsız olan ise, onun gözlerinde saklı duran o büyülü aşktı. Biz, farklı dünyaların insanlarıydık… Birimiz Yunanistan’ın saygın bir bakanı, diğerimiz Türkiye’nin üniformasıyla sınırları bekleyen bir asker. Ve aramızda duran tek şey, sessizce akan Meriç’ti. Ama o nehir… Onun mavilikleri, gözlerine benzeyen o derin sular… Her şey beni ona biraz daha çekiyordu. Gözlerinin benim olmasını istedim; yalnız bana bakmasını, yalnız beni sevmesini… Geçmişim peşimi bırakmazken, tek dayanağım olan dedemin gölgesi her adımımda üzerimdeyken bile, kalbimi ona teslim ettiğimi nihayet kabul etmiştim. Çünkü ne olursa olsun, ben onun kalbinde bir mülteciydim. Ve biliyordum… Bu aşk ya beni o nehirde boğacak, ya da adını bilmediğim bir özgürlüğe taşıyacaktı.

Ben ailenin aykırı çocuğu: Karden Saren. Babamın deyimiyle “vasıfsız Karden”… Annemin deyimiyle “daha kadın olamamış Karden”… Ben, Karden Saren… Kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Ailesi tarafından öteki görülen değil; adı gibi güçlü, ayağı yere sağlam basan Karden olarak anılacaktım. Ve eğer bu topraklarda bana mutluluğu yasak kılmaya kalkarlarsa, ben onlara kendi sonlarını yaşatırdım.

Türk teşkilatından kaçırılan İzgi , Fransız ajanlar tarafından Türk teşkilatının en önemli ismi Karan`ı yok etmek için görevlendirilmiştir . İzgi bu plandan kaçıp teşkilata geri mi dönecek yoksa Karan , Fransız teşkilata olan intikamını İzgi üzerinde mi alacak ? ... Aşkta macera sevenlere 💫

Gülşah 17 yaşında annesini kaybetmesi ve babasının başka bir kadınla evlenmesi üzerine Ankara`dan İstanbul`a abisinin yanına gider. Abisi 80 darbesinden sonra hapse girer ve babasının yanına Ankara`ya geri döner. Babası Gülşah ve kardeşini kabul etmeyince Gülşah`ın hayatta kalma mücadelesi başlar. Toplum baskısı yüzünden kardeşinin ustası Iraz Fazlıoğlu ile evlenmek zorunda kalır. Gülşah`ın ayakta kalma mücadelesi evlendikten sonrada devam etmektedir. 1980 yılında geçen bir mahalle hikayesi

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Bir insan vücudunda 2 tane kalp olur mu? Tıpta olmaz ama benim kalbimde bir üsteğmenin kalbi var ve işin kötüsü ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ya o kalbi söküp eline vereceğim ya da içimde taşımaya devam edeceğim... *** Bu kitabın kurgusu tamamen şahsıma ait olup, içinde geçen olaylar, kurumlar ve kuruluşların gerçek hayatla hiçbir bağlantısı yoktur. Başlanma tarihi: 31/08/25

Lidya,genç, baştan çıkarıcı bir kadındır. Evli patronu Burak’la süren gizli, tutkulu bir ilişki yaşamaktadır.

sevgisizliğe mahkûm edilen Liva, babasının sevgisizliği ve kardeşlerinin gölgesinde görünmez bir hayat sürerken, kader onu Ateş’le karşı karşıya getirir. Mafyanın acımasız dünyasında yapılan bu evlilik, Liva için hem bir kurtuluş hem de yeni bir esaretin başlangıcıdır. ateşin çarpışmasında, aşk mı doğacak yoksa karanlık mı hüküm sürecek?

Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

053* *** ** **: Akşam sekizde gel başla. Yiğit: Yanlış numara. 053* *** ** **: Yoo. 053** *** ** **: Akşama bekliyorum. Yiğit: Konum at. "Yanlış numara değil, yanlış plan."

"Bembeyaz bir odaya kapattı beni... Suçum neydi bilmeden, cezamı içime gömdüm. Duvarlar sessizdi, babam gibi. Ben o gün çocukluğumu içeride bıraktım."

"Öldürsene Beni" Bazen yaşamak, ölmeyi dilemekten daha ağırdır. Bir mesajla başladı her şey. Bir kadın, yaşamakla ölmek arasında sıkıştı. Bir adam, ölümü sunarken yaşamayı öğretmek istedi. Herkese ölüm kokarken kadına yaşam olmak istedi. Peki bu istek gerçekleşecek mi? Bade ve Kılıç. Bu ölüm kokan hayata doğan iki insan. Hayatları, ölüme yalnızca bir nefes uzaklıkta. Oyunların ve entrikaların ortasında, her adım zehirle çizilmiş. Bu oyunda sağ kalmak istiyorsan... sen de oynayacaksın. Unutma kızım, bazen yaşamak için önce yanman gerekir. Bade Araz, yanan kelebek. Göz göre göre yakılan bir kalbin isyanı. Unutma kelebeğin her kanat çırpışı ölüme bir adım daha yaklaşması Kılıç Alpacı, ölüm kokan adam. Elleri ölüm kokan adam yaşatır mı kelebeği Cehennemde geçen bir masalın başrolündeki adam size ateşten başka ne vaadebilir ki? Zehirle mühürlenmiş bir öpücük, kanla yazılmış sadakatler ve yanmak pahasına özgürleşen bir kadın. Bu hikâyede herkesin bir oyunu var. Ama unutma… bazı oyunlar sadece hayatta kalmak için var Bu bir aşk değil, bu bir hayatta kalma savaşı. Ve karanlığın ortasında yanan bir sorunun cevabı var mı? Bir bataklıkta insan temiz kalır mı?

"Acılarımız hatıralarımızdır Efsun`um. Ve hatıralar içimizde bir yerlerde her daim yanan mum ışıkları." · · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· · · · ─ ·𖥸· "Bu bir savaş, bu bir kıyamet ve bu bir ölüm Efsun." dedi cesaret dolu gözleri. Bir seçeneğiniz kalmadığında, bütün yollar mübahtı. Ve bizim tam olarak şu anda önümüzdeki yoldan başka seçeneğimiz yoktu. Ellerimi ellerine daha sıkı kenetledim. Ellerim ellerini sararken bütün dünyaya karşı gelebilirdim, göğsümdeki huzurla. Yaralarına değdi parmaklarım..Tek tek kararmış kışlarına, baharı uzatmaya çalıştı. Kahve gözleri yeşillerimde gezindi. Kar soğuğunun kuruttuğu dudakları, ısırarak kanattığım dudaklarımı örttü. Normalinden uzun kaldı dudakları. Sanki her milimini aklına kazımak istiyor gibiydi, bu öpücükte bir veda saklıydı. Sanki kelebekler içimde son kez kanat çırpıyor, sanki Volkan beni son kez hayatta tutuyordu. Ve bazı sonları bilmek, onların gelmesinden daha çok can yakıyordu. Çünkü insan umutla vedalaşmayı, kaybetmekten daha zor öğreniyordu. Alnını alnıma dayadı. Nefesi titriyordu; bunu saklamaya çalışsa da göğsü ele veriyordu onu. Volkan korkmuyordu, biliyordum. Ama cesaret, korkunun yokluğu değildi; onunla birlikte yürüyebilmekti. Ve biz, korkunun tam ortasında el ele duruyorduk. “Geri dönemeyebiliriz Efsun`um. Biliyorsun değil mi?” dedi fısıltıyla. Bu bir uyarı değildi, bir itiraftı. Başımı salladım. Gözlerimdeki yaşlar dolmuş, taşmak üzereydi. “Zaten hiçbirimiz başladığımız yere dönemiyoruz,” dedim. "Ben sende başladım Volkan, sende bitsin hikayem." Savaş, insanın sadece geleceğini değil, geçmişini de yakıyordu. Masumiyetimizi çoktan geride bırakmıştık; şimdi sıra hatıralardaydı. Hani babalar kızlarının kahramanıydı? Hani anneler kızlarını hep kollar, yalan söylemezdi? Gökyüzü uğuldadı. Uzaklardan gelen fakat yaklaşmakta olan tekerlek sesleri ayrılığımızın sesiydi. Bu bir savaş değildi artık; bu, dünyanın kendine karşı açtığı bir davaydı. Bir kıyamet, sessiz çığlıklarla geliyordu. Volkan ellerimi bıraktı. İlk kez. İşte o an anladım: Asıl ölüm, ruhun bedenden çıkması değil, ait olduğu kalpten uzak kalmasıydı. Ve benim ruhum tamamıyla Volkan`ın kalbine aitti. ☀︎ "Bu ne çiçeği, sevgilim?" "Deva çiçeği..yaralarımıza merhem olacak ve belki de bir gün bizim dünyamıza da açacak olan çiçek. Bir kez olsun, bizim için açacak olan çiçek.. "