" Bu hata ikimizi de yakar, Yüzbaşı." dedim. "Hatamızda yanmaya hazırım, Doktor Hanım." Bu hatada yanacaktık; birimiz kurtulacak, diğerimizse küle dönecekti. Askeri , Platonik karışık gel oku pişman olmayacaksın. Kitabımın hakları tamamen bana aittir. Kitabımın kopyalanması , çalınması durumunda yasal işlem başlatılır.

Okul birincisinden not isteyen Leyla. Ona yanlış not veren Harun... Tarihten 23 aldım. Çünkü bana yanlış not verildi. Uyuzun, arsızın ve ukalanın teki olan biri tarafında… •☆•°•▪︎☆▪︎•°•☆• Sadece derslerine odaklanmış inek bir öğrenci... Ve onu fark etmeyen bir kız. İnek diye dalga geçilen, kaile bile alınmayan insanlarda birini sevebilir. Aşık olabilir. Yaralarını sarabilir. Harun : Ya incitirsem seni severken? Kapak tasarımı @nisauthor 🤎🤎çok teşekkürlerrr 🥹🥹

Bu bir peri masalı. Kitabı tersten okumalı.

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Görev için bir köye sızıp, orada yakalansaydın?

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi? Not: Küfür ve argo içerir

Her bedenin benliğinin altında başka bir hikaye yatar. Her hikayenin bir acısı, Her acının bir zaafı vardır. Peki ya zaaflar öldürür mü? Zaaflarını gizleyen, kapalı perdelerin ardına saklayan, hâlâ çocuk olan yetişkinlerin hikayesi. Bir ajan merkezi tarafından çocukluğundan beri ajan olarak yetiştirilen Filiz, bir gün görevi için bir cinayet işler. Her şey yolundadır. Görevinin tamamlandığını sanıyordur. Ta ki iki yıl sonra öldürdüğü adamın çok daha karanlık işleri olduğunu öğrenene dek. İnsanların üzerinde deney yaptıklarını ve bu şekilde bir çeşit ilaç ürettiklerini öğrenen Filiz, ekibiyle birlikte bu çeteyi çökertmek için harekete geçer. Ama bu görevde aşkı bulacağından ve geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdir. "Ya şah sandığımız aslında sadece bir piyonsa?" ŞAH ve MAT Birbirinin kimsesi olmuş, kimsesiz çocukların hikayesi...

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Töre ile Başlayan Aşk Gözlerim dolu, dudaklarımda bir titreme ve soluğum kısık bir şekilde Demir’in gözlerinin içine baktım. “Zelal!” Konuşmasına izin vermedim. Canım çok yanıyordu. Babamı kaybedeli daha üç ay olmuştu. Babam, benim bu dünyadaki tek zayıf noktamdı. Onun ölümüyle büyük bir boşluğa düştüm. Bu süreçte herkesten, her şeyden uzak kaldım. En çok da gözlerimin içine acı bir tebessümle bakan sevdiğim adamdan… “Yaklaşma, Demir… Kurbanın olayım, bırak beni. Görmüyor musun? En büyük acıyı sana çektiriyorum.” Dedim, acı içinde çıkan sesimle. Nefes alışım göğüs kafesime batıyordu. Benim gibi acı içinde kıvranıyordu. Yüzünde üzgün, bakışlarında kırgın bir kıyamazlık vardı. Bir iki adımda yanıma yaklaşıp kolları arasına alıp sıkıca sarıldı. Bu da en büyük yıkılışım oldu. Çığlıklarla ağlamaya başladım. Kollarımı sırtına dolayıp parmaklarımı ince gömleğinin üzerinde tenine batırdım. “Nasıl senden vazgeçmemi istersin? Gözümün önünde eriyip gitmene nasıl izin veririm? Senin bir gözyaşına canımı veririm. Mardin’i bırak, bütün dünyayı yok ederim.” Dedi, başımı göğsüne yasladı. Saçlarımı okşayıp en derin öpücüklerini bıraktı. Sevgisini her öpücükle mühürlüyor, acımı dindirip sevgisiyle sarmalıyordu. “Boşanalım.” Boğuk çıkan sesimle bana sarılan vücudu kaskatı kesildi. Göğüs kafesi şişti ama beni geri bırakmadı. Kollarından sıkıca sarılmış duruyordum. “Yanlış bir… yanlış duydum, değil mi?” Kendini duyduğu şeye ikna etmek istiyordu. Kollarını gevşetip bir adım geri çekildi. Bakışları yüzümde oyalandı. Gözlerime bakan kehribar gözleri büyük bir yıkımla bakıyordu. “Boşanalım mı dedin?” Sesi yüksek çıkmadı belki ama acı dolu bir haykırıştı.

25 yaşındaki Özge Yaman, iki yıldır platonik aşık olduğu 29 yaşındaki Anıl Karahan`ın numarasını bulur ve ona mesaj yazar. Albay Anıl Karahan, kendisine yazan kadını bir gün bulmak, onunla mesajlarda olduğu gibi yüz yüze konuşmak ister ancak Yazar Özge Yaman`ın büyük bir sorunu vardır... Yeni bir kurgu, su gibi akıp giden bölümleri ve akıcılık yolunda ilerleyen hikayesiyle karşınızda! Okuyup oylamayı unutmayınız!

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Siz: Hey, naber insanoğlu? (17.08) Siz: İddiayı kaybettim. Siz: Cezam da birine yazmak oldu. Siz: Şansıma sen çıktın. Dediler: “Al bu numarayı, olmayan aşkını ilan et.” “Bu yolun sonu ya veda ya sevda… ama benim adımlarım hep sana doğru, Doktor.”

0530: Pişt gizemli… Bir şey soracağım. 0530: İnsanlardan niye böyle köşe bucak kaçıyorsun? Sanki biri sana baksa yere çökeceksin. 0530: Bir kere bile kafanı kaldırıp etrafına bakmıyorsun. Dünya sadece önündeki kaldırımdan ibaret değil yani… haberin olsun. 0530: Kendini korumaya mı çalışıyorsun gerçekten? Yoksa milleti fazla mı abartıyorsun? 0530: Kafana taktığın şey… Tamam, iyi hoş da… seni bu kadar mı içine kapatıyor? İnsan bir bakar etrafına, iki saniye bir nefes alır. 0530: Zaten cevap vermezsin biliyorum. Sessizlik oyununu çok iyi oynuyorsun. 0530: Ama bil istedim… Bu kadar görünmez olmaya çalışan biri, fark edilmek için fazla iz bırakıyor.

Ben Lâlin Akyel geçmişimi, geçmişte bıraktım. Geleceğimi şimdi düşündüm. Şimdiyi ise hiç yaşamadım...

Bir aydır evinin dört duvarı arasında yankılanan o sessizlik, şimdi Hakkari’nin sarp dağlarında patlayan bir fırtınaya dönüşmek üzereydi.

4 tane yeni kızımız bu okuldaki 4 zorbayla ne yapıcaklar

Gerçek hayattan yaşanmışlıklar barındıran bir hikâye. Hiç âşık olmamış bir adam, gece hayatı olmayan, dudaklarından sadece "iş" ile ilgili zehirli kelimeleri döken, annesinin sürekli kendisine, evlen evlen, demesiyle hayattan bıkan genç bir adam. Hikâyeler yazan, hayali yazar olan bir genç kız. Sıradan normal hayatlar yaşayan, arkadaşları ile buluşan, kendi içinde ki karamsarlığa yenilmemeye çalışan, her daim etrafa gülümseyen ve gerçek aşkı hiç tatmamış bir genç. İkisinin yolları, telvede ki yollar gibi birleşiyordu. İnsan, sevdiğine benzermiş lafının gerçekliğini bizzat tacadaklardı. ( Kendimi daha fazla geliştirebilmek adına, oy verip, yorum yaparak, yaptığım hatalardan bahsederseniz. Çok mutlu olurum. Teşekkür eder, sizlere keyifli okumalar dilerim. )

Ofiste patronuna aşık bir elemanın hikayesidir.

Yine taş atıldı ve yine! Hangi gerizkali atıyor demiyecektim çünkü kapımda bir gerizekalı vardı e oda Yağız gerizekalısıydı. Anlaşılan bir kere ıslanmak yaramamış kıçıma. Sinirle muhteşem düşümden gerçek hayata dönmenin siniriyle camı açtım. Bir de ne göreyim! Bu gerizekalı Yağız ATEŞLERLE AFFET BENİ, SEVİYORUM SENİ YAZMIŞ!! Çılgın bilemem neleri yüksek! Kesinlikle delirmişti. Ben cama çıkınca şarkı başladı. Gülden Karaböcek; senden özür diliyorum Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affını sığınarak, Senden özür diliyorum. Ellerine uzanarak, Dizlerine kapanarak, Ben affına sığınarak, Senden özür diliyorum. Küçük çaplı bir şok geçirirken bütün mahalle inliyordu ayrıca eşlik de ediyordu deli herif! Eğer yanlış görmüyorsam ağlıyordu. Senden özür diliyorum.. Senden özür diliyorum, Senden özür diliyorum... Ve yeni bir şarkı açıldı. Ama sanırım müzik listesi vardı. İbrahim Tatlıses; özür diliyorum senden Açıldı. Bu ne kadar arabesk ve doksanlar biliyormuş ha.. Ne kötülük gördün benden? Ölürüm, vazgeçmem senden, Suçum neydi söyle zalim? Özür diliyorum senden. Ve şarkı devam ederken o da söylemeye devam ediyordu. Babam bu sefer evdeydi ve kesinlikle Yağız`ı vuracaktı. Buna asla izin vermezdim. Katiyyen, asla olmazdı. Kesinlikle olmayacaktı çünkü izin vermiyorum. Babamın hapse girmesi ve benim babasız kalmam için daha erkendi. Ya da çok gençtim. Her halde Yağız tek çizik alsa sülalemizin soyunu sopunu sikerlerdi. Babası her ne kadar bizim yanımızda ponçik olsa da az çok onun nasıl bir adam olduğunu biliyordum. Artık bütün mahalle kalkmış ya camdan sövüyor, birşeyler fırlatıp duruyor, ya da bana şu deliyi alıp gitmem için yalvarıyorlardı. Çiğdem abla ve kızı kuduz ısırmış gibi kıpkırmızı olmuşlardı. Acaba gidip baksa mıydım? Hayır kurumu değildim ama onların kesinlikle salça kıvamına gelmesi iyiye işaret değildi. Bu sırada öldürücü bakışlarıma rağmen, gözlerini gözlerimden ayırmayarak şarkısını söylemeye devam ediyordu. Kimseyi de siklemiyordu. "Deli misin sen!? Kapat su sesi ve söndürün, Yağız söndürün ba-" derken şarkı değişti. Söndürün kalbimi, Gidiyor gönlümün efendisi, Durdurun onsuz yapamam artık Harbi psikolojik sorunları vardı! "Deliyim ama sadece sana! Bu ateş de sönmeyecek; benim kalbim nasıl yanıyorsa ben de bu mahalleyi yakarım ulan!!" Diye bağırdı aklı dengesi yerinde olmayan oksijen israfı. O sözlerini bitirince bir anda kolunda ki saate baktı ve aynı saniyelerde havai fişekler patladı. Birbiri ardına patlayan havai fişekleri yetmezmiş gibi evimizin tam karşısı oldukça geniş boş arazinin tepesinde ise jet geçti yazıyla! AFFET BENİ SEVGİLİM, NEFESLERİM HARAM OLDU yazıyordu. Romantik falan değildi bu düpedüz salaklıktı! O jet havai fişeklerin arasında kalp çizdi ve arkasında ki dumanı ile imzasını bıraktı. Artık gözüm seğiriyordu, babam nerdeydi! Lan yoksa... Bu babama bir şey yapmış olmasın! Sikerdim ecdadını. -Yalan. Slaak, mal, orangutan demek disinda bir bok yapamazdım- "Kapat şunu, gerizekali!!" Diye çığırdım. Zaten herkes uyanmıştı, ben de bağırsam sorun olmazdı herhalde. "Aşağı gelirsen kapatırım. N`olursun sadece bir kere dinle, giderim buradan."

Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Burada herkes yalnız, herkes kimsesiz. Burası İn! Burada adalet yok, acıma yok, güçsüzlüğe yer yok, insanlık yok! Herkes sadece kendi canını düşünür. Herkes hayatta kalmaya çalışır. Kimse dost değildir. Herkes, birbiriyle düşmandır. Burada hiçbir arkadaşlık menfaatten öteye geçemez. Başarısız olamazsın. Başarıya da asla ulaşamazsın. Burası bizim inimiz… Hepimizin İn’i. Özgürlüğe aç, adaleti sadece sözlük anlamıyla bilen çocuklar… Onlar yaşamak zorunda. Yaşatmak gibi bir dertleri yok. Bu, onların özgürlüklerini arama hikayesi. Bu, onların adalet için savaşma hikayesi. “Artık bu çocuklar kimsesiz değil!” diye bağırdım. “Ben varım!” Öfkeyle doldu gözlerim. “Hepinize yeterim!” Anlatılanlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. 13.06.2022 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Kulaklarım uğulduyordu. Yanlış duymuştum. Bu kadar değildi. Bunu yapmış olamazdı. Ben yanlış duymuş olmalıydım. Dolan gözlerimi babama çevirdim. Yanlış duyduğumu söylemesini istedim. Bu kadar acımasız olmadığını göstermesini istedim. Fakat aksine babam kaşlarını çatmıştı. Bu benim için son uyarıydı. Kendimi toparlamam ve karşı çıkmamam için gelen son uyarıydı. Parmaklarım kolyemin ucunu kavradığında derin bir nefes çektim içime. Abi neredesin? Babam bu sefer gerçek anlamda boynuma bir ip geçiriyor. Abi gelip beni o ipten almana ihtiyacım var. Boş ver ipi. Benim şu an kollarına ihtiyacım var. Çünkü nefes alamıyorum. Akmak isteyen yaşları geri gönderdim. Boğazımda hissettiğim o yumruyla yutkundum. Ama geçmedi. Aksine boğazım daha fazla yanmaya başladı.