Kitabıma bir göz atarsanız gerçekten çok mutlu olurumm🫶❤️

Yaşım büyüdü, sevdam çocuk kaldı. Gözlerime bir kez baksa anlayacaktı. Bakmadı. Hep uzaktan izledim onu. Hep uzaktan yandı yüreğim. Altı yıl boyunca bir ince hastalığa tutulmuş gibi yandı yüreğim... Sizce bir gölge, ışığın sahibiyle yan yana yürüyebilir mi? UYARI: Kitapta argo, hakaret, küfür kullanımı vardır. İlerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Rahatsız olacakların bunu bilerek kitaba başlamalarını rica ederim. Kitaptaki şiirlerin (türküler hariç) hepsi bana aittir. Kitabı ve içindeki şiirlerimi izinsiz olarak kopyalan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

İçimden ne geliyorsa, ne hissediyorsam ve ne hissetmiyorsam. İyi seyirler veya iyi okumalar :)

"Karanlığın içinden yükselen, hayata ve insanlara karşı yazılmış derin bir iç döküş."

Vazgeçemem gözlerinden Ellerinden, kalbinden Sen mi vazgeçtin Sevdamdan, benden... Yok yanımda biri Anlamıyor yine beni Anlamak için yaşamak mı gerekti Koysana sende benim yerime elini

Kendi yazdığım daha doğrusu çalıştığım şiirleri buraya atıcam. İyi okumalar.

Şiir kitabıdır.

Yazdığım şiirler, fazla gömmeyin

Sükûtun İzleri "Bazı sessizlikler, binlerce kelimenin söyleyemediğini tek başına anlatır."

Bu kitapta kendi yazdığım şiirleri göreceksiniz. Belki yanlışlarım olucak Ama zamanla düzelir....

Lise Texting Kurgusu 0546...: Dayanamıyorum artık 0546...: Ben seni tanırım 0546...: Son günlerde bir dert var içinde 0546...: Saklamaya çalışıyorsun ama biliyorum 0546...: Neyin olduğunu söyleyecek misin??? Kaan: Kimsin sen?

Selamm, çok güzel bir tema buldum. Şarkıların verdiği Vibe a göre şiir yazıyorumm

Karanlık sadece bir renk değil, ruhun en derin bağlamıdır.

Önsöz Bazı duygular, ne dile gelir ne de tamamen unutulabilir. Sadece bir boşluk olur içimizde, adına ne aşk diyebiliriz tam olarak ne de yalnızlık... “ Söyleyemediklerim”, tam da bu boşlukların şiirle doldurulmuş hâli. Bu kitap, bir kayboluşun haritası gibi. Her şiir, bir durakta durur; bir göz, bir anı, bir ses veya bir mektubun içinde sıkışmış bir “keşke”dir. Okudukça, kendi sustuklarımızla karşılaşırız çünkü söyleyemediklerimiz, aslında en çok anlatmak istediklerimizdir. Şair, kelimeleriyle sessizliğe ses vermiş. Unutulmuş sokakları, yalnız sabahları ve bir adımı eksik kalmış aşklardan kalan ne varsa, incelikle dizelere taşımış. Bu kitap, sadece bir şiirler toplamı değil; bir kalbin içten içe attığı, ama dışa sadece fısıldayabildiği bir günce. Okuyanın yüreğine değmesi dileğiyle…

İçimde biraz şiir birikti sana biraz ben vardım cümlelerde bir de adının saklı olduğu şiirlerim.

Bazı sevdalar kavuşarak değil, eksilerek büyür. Bu sayfalarda yalnızca şiirler değil; suskunluklar, yarım kalan cümleler ve söylenemeyen vedalar var. Karadeniz`in sisine karışan umutlar, taş köprülerde bekleyen yürekler, bir örgüye sığan sevgi, küle dönen hayaller... Her dize, tamamlanamayan bir hikâyenin izini taşır. Belki de bazı şiirler okunmak için değil, hissedilmek için yazılır. Hoş geldin... Belki sen de kendi yarım kalan dizeni burada bulursun.

Bir genç kızın büyümek ile verdiği varoluş sancısı ele alan bir şiir kitabıdır

Şiiri açıklamaya hangi tarif yeter? Biter mi insanların içinde taşıdığı keder? Bazen duyguların acı reçetesi bazen de güzel günlerin neşesi... İnsana etkisi güçlü bir doğa olayı misali, bundan kaçabilmek güç ister!

İnsan dediğin nedir ki? Bir nesne mi, bir eşya mı ya da beş harften oluşan bir kelime mi? Sınırları yoktur aslında; kelimelere sığdıramayacağımız her şeydir insan. Sadece biz onu belli kalıplara soktuk. Unuttuk... Değer vermeyi, sevmeyi, kırınca tamir etmeyi unuttuk... Şimdi tüm bunların arasında soruyorum size: İnsan dediğimiz şey gerçekten nedir?

Geceye Kalanlar gülüyordum ama içim kırık kimse anlamadı içimdeki sessizliği gece bile sustu bazen çünkü gece bana hep daha dürüsttü

Geçmişin tozlu hırkasından sıyrılıp parlak rugan ayakkabıların içine sıkışanlar, hırsla gökyüzünü daraltanlar ve balıklara şemsiye açacak kadar kibirle dolup taşanlar... ​ Bu kitap; sınırları insan eliyle çizilmiş daracık kafeslerin içinde, kendi okyanusunun ağırlığıyla ezilen ruhların sesi oluyor. İçindeki iyiliği usulca kaybedenlerin, zamansızca çürüyenlerin ve kendi kanından izler kovalayanların dürüst bir vesikası. ​ Sığamadığımız her gökyüzüne ve sığdırılamadığımız her kafese dair...

Bu kitap, bir başkaldırı ya da iddialı cümleler bütünü değil. Sadece çok sevmiş, çok bağlanmış ama karşılığında aldatılmış, sessizce bir köşede kırılmış bir ruhun mısralara dökülmüş hali. Herkesin hayatında "seng-dil" yani katı yürekli biri olmuştur; seni o taş kalbiyle baş başa bırakan biri... ​KısaŞiirlerDurağı’ndan çıkan bu mısralar, işte o gecelerde, herkes uyurken tutulan sessiz yasların aynası. Kendini kandırılmış hissedenlerin, susarak ağlayanların ve her şeye rağmen içindeki o eski bağı tamamen söküp atamayanların hikayesi bu. ​Şiirler artık benim içimden çıktı, senin kalbine emanet.

Bu kitabımda kendi yazdığım şiirleri ve şarkıları paylaşacağım.

İnşallah beğenirsiniz

Ovdun ve okşadın beni Çıktı içimdeki cin; Ondan ölümümü diledin. Mayıstı. Seni o yüzden bağışladım! -Küçük İskender