Selamm, çok güzel bir tema buldum. Şarkıların verdiği Vibe a göre şiir yazıyorumm

Lise Texting Kurgusu 0546...: Dayanamıyorum artık 0546...: Ben seni tanırım 0546...: Son günlerde bir dert var içinde 0546...: Saklamaya çalışıyorsun ama biliyorum 0546...: Neyin olduğunu söyleyecek misin??? Kaan: Kimsin sen?

Neşem: Beni kendine aşık ettin ve sonra da çekip gittin Neşem: Ben bunu hak etmedim Neşem: Senden nefret ediyorum Neşem yazıyor... Neşem çevrimiçi Neşem yazıyor... Neşem: Seni özledim Atlas Neşem: Nefret falan da edemiyorum zaten Neşem: Sadece seni seviyorum Neşem: Geri dönsen olmaz mı?

Sol yanımı boş bıraktım, içini sakar bir fırtına doldursun diye..."Karan Aladağ; her adımı hesaplı, hayatı askeri disiplinle yönetilen eski bir özel harekatçı. Tek sırrı, kimselere gösteremediği siyah defterine yazdığı duygu dolu aşk şiirleri.Güneş Yılmaz; girdiği her yeri ısıtan ama fazla yaklaştığınızda ortalığı küle çeviren bir enerji patlaması, tam bir bela mıknatısı! Romantizmden uzak, sakarlıkta dünya markası.Büyük bir iş zirvesinde Güneş`in elindeki şampanya kulesiyle Karan`ın tam göğsüne —yani sol yanına— uçmasıyla başlayan bu hikaye; yanlışlıkla çalınan mafya çantaları, zeytinyağlı ev savunmaları, tazyikli sulu Roma maceraları ve bolca kahkahayla örülü uzun soluklu bir aşk bombasına dönüşüyor.Her kaosta, her fırtınada birbirine çarpan iki kalbin; aksiyon, romantizm ve gerçek komedi dolu serüvenine hoş geldiniz!

Geçmişin tozlu hırkasından sıyrılıp parlak rugan ayakkabıların içine sıkışanlar, hırsla gökyüzünü daraltanlar ve balıklara şemsiye açacak kadar kibirle dolup taşanlar... ​ Bu kitap; sınırları insan eliyle çizilmiş daracık kafeslerin içinde, kendi okyanusunun ağırlığıyla ezilen ruhların sesi oluyor. İçindeki iyiliği usulca kaybedenlerin, zamansızca çürüyenlerin ve kendi kanından izler kovalayanların dürüst bir vesikası. ​ Sığamadığımız her gökyüzüne ve sığdırılamadığımız her kafese dair...

Çerezlik bir yaz kurgusu okumak ister misiniz? O zaman sizi Hazan`ın Yaz Seferi ile başbaşa bırakıyoruum...

Aşk ve toplum şiirlerinde oluşuyor -Köşeyi dönerken geri gitmemeyi anlar insan O acıyla ruhu kurur -Alaca rüzgar damarımda esiyor Bir insan huzur bulursa nefes olacak bana

Yaşım büyüdü sevdam çocuk kaldı. Gözlerime bir kez baksa anlayacaktı. Bakmadı. Hep uzaktan izledim onu. Hep uzaktan yandı yüreğim. Altı yıl boyunca bir ince hastalığa tutulmuş gibi yandı yüreğim... Leyla, odasının penceresinden arka sokaktaki konağın bahçesine bakıp Yusuf`u izlerken sadece bir hayale tutunuyordu. Yusuf ise o türküleri kimin dinlediğini bilmeden bağlamasının tellerine vuruyordu. Bir gün, bir tesadüf eseri ele geçirilen telefon numarasıyla altı yıllık sessizlik bozuldu. SİZ: "Bağlamanın telleri bile susmuşken, insanın içindeki gürültü hiç bitmiyor değil mi?" Sizce bir gölge, ışığın sahibiyle yan yana yürüyebilir mi? UYARI: Kitapta argo, hakaret, küfür kullanımı vardır. İlerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Rahatsız olacakların bunu bilerek kitaba başlamalarını rica ederim. Kitaptaki şiirlerin (türküler hariç) hepsi bana aittir. Kitabı ve içindeki şiirlerimi izinsiz olarak kopyalan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

​"Bazı vedalar yarım kalır, bazı pişmanlıklar ise bir ömür sürer. Peki ya kader, size zamanı geri sarma imkanı  sunsaydı?" ​Dünyam başıma yıkılırken, sadece bir ekran ve bir isim vardı karşımda. O an, nefes almayı bıraktım. Gözlerimden süzülen yaşlar, yüreğime damlayan birer kor parçasıydı. O fotoğraftaki gülüş, o bakış... Hepsi birer hayalden mi ibaretti şimdi? Hayır, bu bir kabus olmalıydı. ​"SON DAKİKA: YİĞİT EREN AKTAŞ ŞEHİT DÜŞTÜ." ​Haber spikerinin sesi kulaklarımda uğuldarken, kendimi bir anda arabanın direksiyonunda buldum. Nereye gittiğimi bilmiyordum, sadece ondan kaçıyordum. Ondan ve o yıkıcı gerçeği kabullenmekten. Gözyaşlarımdan önümü göremiyordum, her şey bulanıklaşmıştı. O an, kaderimin başka bir yöne kırılacağından habersizdim. ​Ve sonra... ​Fren sesleri, çarpışma, metalin çığlığı... Ve karanlık. ​Gözlerimi açtığımda, karşımda lüks ofisim değil, lise sınıfının tahta sıraları vardı. Ve tam karşımda; henüz üniformasını giymemiş, gülüşüyle dünyayı aydınlatan Yiğit Eren Aktaş. ​Kader, bana en büyük kumarını oynuyor.​Bu sefer kaçmayacağım. Bu sefer ellerini bırakmayacağım. Eğer seni kurtarmak için dünyayı yakmam gerekiyorsa, kibriti ilk ben çakacağım. Elif Hancıoğlu. Yeni yayınladığım kurgum Zamanın İzleri size soluksuz bir okuma imkanı sağlayacak. #Zamanda yolculuk #ikinci şans #aile baskısı #lise aşkı #dram #şiir Ve daha nicesi bu kitabımda olacak desteklerinizi bekliyor olacağım.🤭🤗

Şiiri açıklamaya hangi tarif yeter? Biter mi insanların içinde taşıdığı keder? Bazen duyguların acı reçetesi bazen de güzel günlerin neşesi... İnsana etkisi güçlü bir doğa olayı misali, bundan kaçabilmek güç ister!

Bu kitabımda kendi yazdığım şiirleri ve şarkıları paylaşacağım.

Şiir sevenlere özel, içinde bir çok şiir olan, bol bölümlü bir şiir kitabı.

Daima seninledir. Sana darılmaz, kızmaz ve gücenmez. Seni dost bilip dinler, dertleşir, itiraz edip canını sıkmaz. İkiyüzlülük yapıp da seni çıkarları için kullanmaz. Yalnızlığına yoldaştır. Helede şu günümüz insanının dünyasında bir şey anlatamazken nazımlarım, sana anlattım, yazdım. Hayatımda şahit olduğum, yaşadığım ve bana yaşatılanların yansımaları sonucu sesim, kalbimden dökülenlerdir.

Burada hem bana Kitappad in özelinden yazdığınız şiirler, hem de size örnek olması adına kendi şiirlerimi yayınlıyorum. Bu şiirlerde kesinlikle güzelliğe bakmıyorum. Acemice bile olsa benim için önemli olan içinizdekiler. Bu yüzden çekinmeyip yazın lütfen.

Acı geçmişin getirdiği yara izleri, Nasır tutmuş ellerimde hüzünlü çizgiler, İçimde açılan koca bir boşluk, Kalbimden kalemime dökülenler...

Kendi yazdığım şiirleri buraya yazacağım. Çoğu kendi hayatımdan esinlenilmiş olacak. Ve eski türkçe, osmanlı kelimeleri kullanmayı severim bu yüzden çoğunda böyle kelimeler olacak. İyi okumalar...

Bazı sözler insanın içinde uzun süre sessizce bekler, ne tam bir cümleye dönüşebilirler ne de tamamen susabilirler, bazen bir düşünce gibi gelip geçerler, bazen kalbin içinde yer ederler. Ve insan, kimi zaman bu sözlerin ne olduğunu bile tam olarak bilmez; sadece hisseder. Bir doluluk gibi, bir eksiklik gibi, bir arayış gibi… meselâ. Bu kitapta, o bekleyen sözlerden doğdu. Kimi zaman bir sesleniş gibi, kimi zaman bir iç konuşma, kimi zaman sadece duyguların bizde yarattığı etkilerin ortaya çıkışı... Bu metinler, evrene, doğaya, insana, sevgiye, varlığa, dokunmaya ve çıplaklığa dair de bir şeyler söylüyordu, bu yüzden yalnızca bir "şiir" değil, aynı zamanda bir varlığın bütününü teşkil eden de bir anlatım. Burada karışılacağınız metinler tek bir yere ait değil... Aynı zaman da bütün ve her şeye ait. Çünkü insanın kurduğu bağlar ayrı değil, aynı varlığın katmanlarıdır, hepsi aynı kaynaktan doğar, çoğalır ve yeniden o kaynağa döner. "Kozmik Dişil" yalnızca kadınlığı anlatan bir kavram değildir. O, yaşamın içinde var olan yaratıcı, dönüştürücü, sezgisel ve hisseden gücün ismidir. İnsanlık boyunca farklı kültürlerde, mitolojilerde ve spiritüel öğretilerde farklı isimlerle anılmıştır; kimi zaman bir tanrıça, kimi zaman doğa ana, kimi zaman ay, su, gece ya da bereket olarak görülmüştür... bazı spiritüel geleneklerde bu enerji; ayla, geceyle, suyla ve tanrıça figürleriyle ilişkilendirilirken ,bazı okült öğretilerde ise kozmik dişil, yaratımın kaynağı, dönüşümün kapısı ve insan ruhunun içsel bilgeliği olarak görülür, bu aynı zamanda insanın kendini bölmeden var olabilmesidir. Özü hep aynı yere dayanır: yaşamı taşıyan, dönüştüren ve birbirine bağlayan enerjiye. Bazı şiirler daha sade ve kısa olurken, bazıları ise daha uzun ve derin akışlar halinde yer alıyor, her duygu aynı uzunlukta konuşmaz, bazıları bir cümlede söylenirken, bazıları ise uzun bir yolculukta kendini aşikâr eder. Bu satırları yazarken kusursuzluk aramadım, çünkü insanın içinden geçen şeyler kusursuz değildir... Bazen eksik kalır, bazen tekrar eder, bazen de tam anlatılamaz, yine de her şey gerçektir, hissedilir ve tanınabilir. İlhamını yer yer kadim öğretilerden, yer yer sevgiden, yer yer de insanın kendi iç dünyasından alan şiirler, tek bir anlamda sınırlı değildir, okuyan herkes, kendi kalbine ve düşüncesine göre başka bir anlam bulabilir. Belki bir ezgi gibi okunur, belki bir aşk gibi hissedilir, belki de sadece bir düşünce olarak kalır. Eğer bu satırlar, bir anlığına da olsa seni durdurursa, kendi içindeki bir sesi hatırlatırsa, ya da sana ait bir duyguyu sana yeniden gösterirse… o zaman yerini bulmuş demektir. Bu kitabı eline alan herkesin, burada kendinden küçük de olsa bir parça bulabilmesi dileğiyle.

Bu şiirleri ben yazdım dahada atmaya devam edeceğim

Herkes kalabalığı suçluyor, kimse yalnız kalmaya cesaret edemezken.

Yağmurlu günleri çok severim ama eğer evdeysem ve camdan izleyebiliyorsam.Ama sen seversin yağmurlu günleri,yağmurun saçlarını ıslatırken insanların yüzünde gördüğü görüntünün hoşuna gideceğini bilirsin.Keşke bilmeseydim.

ABİM GİBİSİN kitabında yer alan Ezgi Demir`in öğretmen abisi Yılmaz ve yemek kuryeciliği yapan Aysima`nın hikayesi... Hikayeleri yanlış bir yemek getirme olunca tanışmak kaçınılmazdır

İçimden… Geldiği….. Gibi…

*Önceki hesabım silindiği için başka bir hesaptan yeniden yazmaya başladım. ★★★ Bir doktor ve onun katilin hikayesi... "Sadra..." Elindeki küçük neşteri sol elinin parmakları ile çevirerek etrafta yavaş adımlarla dolanıyordu ve bakışlarını elindeki neşterden hiç çekmiyordu. Aniden olduğu yerde durdu ve bana bakmaya başladı. "Sadra ne demek biliyorsun, değil mi?" Hızlıca, biraz da adrenalinin verdiği hızla başımı aşağı yukarı salladım. Bakışlarını bir kaç saniyeliğine bana çevirdi. Bakışlarını tekrar benden çektiğinde elindeki neşteri çevirmeye devam etti. "Sadra... Asalet demek" Bana bakmadan söyledikleri ile şaşırmıştım çünkü ismimin anlamını çok az kişi biliyordu ve bu devirde neredeyse hiç kullanılmazdı. Elindeki neşteri çevirmeye devam ederken gözlerindeki nefret beni buldu. Gözleri gözlerimdeydi. Zaten yüzündeki maskeden dolayı sadece gözlerini görüyordum. Yemyeşil, koyu yeşil gözleri vardı ve az ışıklı bir ortamda olmamıza rağmen gözlerinin rengi çok belliydi. Bir anlık cesaretle, "Ne istiyorsun?" Diye sordum. Bu sefer elindeki neşteri hızla bana doğru fırlattı. Ellerimi hızlıca başıma koyarak başımı eğdim aynı zamanda da başımı başka tarafa çevirmiştim. "Bunun cevabını zaten biliyorsun!" Ellerim başımı koruduğu, kollarım gözümün önüne geldiği için hareketlerini ve gözlerini göremiyordum. Öfkeli sesi beni iliklerime kadar titretmişti ama hayır, benden ne istediğini bilmiyordum. •Bir doktor ve bir katilin hayatı ne kadar normal olabiliyorsa kitap o derece normaldir. •Sadra isimli yazılan ilk ve tek kurgudur. Çalınması durumunda gereken yerler baş vurulmaktan çekinilmeyecektir. •Kitabıma bir şans vermenizi tavsiye ederim. Yazılma tarihi: 19/06/2024 Paylaşılma tarihi: 01/01/2025 (Wattpad`de de mevcuttur.) İyi günler dilerim🍂🍁🤎

hüzünlü aşk şiirleri duygularım

Sessiz Umut; Bazen insanın içinde kimsenin duymadığı duygular vardır. Söylenmemiş cümleler, yarım kalmış hayaller ve geceleri sessizce kalbe çöken düşünceler… “Sessiz Umut”, tam da o duyguların içinden doğan bir şiir yolculuğu. Bu sayfalarda yalnızlık var, kırılmış kalpler var, geçmişe takılı kalan hatıralar var. Ama hepsinin içinde küçük bir şey daha var: vazgeçmeyen bir umut. Her şiir, insanın kendi iç dünyasında yaptığı yolculuğu anlatıyor. Bazen kaybettiğimiz şeyleri, bazen de yeniden ayağa kalkma gücünü… Belki bu satırlarda kendinden bir parça bulacaksın. Belki bir hatıranı, belki de kalbinde sakladığın bir duyguyu… Çünkü bazı umutlar bağırmaz. Sessizce büyür. Ve bazen insanı ayakta tutan şey… o sessiz umut olur. “En karanlık gecede bile, insanın içinde sönmeyen küçük bir umut vardır.” — Mert İçli 📖✨