Babanızın düşmanıyla iddiaya girer miydiniz? Ben girdim. Bir oyun gibi görünse de, ortada gerçek bir iddia vardı: Kill or Kiss. O kazanırsa beni öpecekti… Ben kazanırsam ise onu öldürecektim. Onu öldürmek babam için bir zafer sayılacaktı; çünkü pusulayı ancak böyle alabilirdim. Peki ya o beni öperse? Gerçi… bir öpücük hangi felaketi eser ederdi? KİTAP SERİ HALİNDE HEPSİ BURDAN DEVAM EDİYOR 1. KİTAP BİTTİ İÇERİK UYARISI Bu kitapta; belli belirsiz arzular, Kiss, istek dışı yakınlık, açık s#ks, küfür, şiddet içerir + 1,8

İki düşman abi-kardeş... Aynı kan, aynı karanlık. Ama biri kızın sevgilisi, diğeri kızın saplantısıydı. Pareja Mateo Delgado`nun, Valeria ne fes aldığı tek güvenli limandı. Pareja`nın Efsunlu gördükten sonra, her nefesini ona adıyordu. Takıntısı, sevgiden çok cehennemin içinden çıkmış bir sahiplenmeydi. Ve o gece... evlenme teklifi aldığı gece.... Mekân bir anda karanlığa büründü. Bir ateş yükseliyordu. O ateş Pareja`nın mekânıydı... Ve o ateşi bizzat Pareja`nın yakmıştı. ... Luvas ve Claire (Valeria) nikâhı için hazırlanmış belgeler... gizlice değiştirildi. İmzalar... yer değiştirdi. Ve kimse fark etmedi. Claire (Valeria), sevgilisi Lucas ile değil... Düşmanı olan abisi Pareja Mateo Delgado ile evlenmişti. Tüm evraklarda onun adı ve onun fotoğrafı yer alıyordu.

Doğum gününde yeni bir mekâna gitmek sadece eğlenmek içindi. Vera için bu gece, geçmişe inat atılmış küçük bir adımdı. Biraz alkol, biraz müzik, biraz da unutma isteği… Sarhoşluğun cesaretiyle mekânın alt katındaki dövmecinin kapısını araladığında tek düşündüğü şey basitti. Sadece bir dövme yaptıracaktı. Ne olabilirdi ki? Ama bazı seçimler geri dönüşsüzdür. Adam, kendi tenindeki sembolün aynısını Vera’nın derisine işlediğinde, o sadece mürekkep değildi. Farkında olmadan onu bir çetenin lideri ilan etmişti. Artık Vera sadece soyadı yüzünden ölümle lanetlendiğine inanılan bir kız değildi. O, karanlığın tam merkezindeydi. Peki ölümle anılan bir soyadının taşıyıcısı… Birine hayat olabilir miydi? Birine nefes? + 1,8

Babamın emniyetteki babası, aynı zamanda onun sağ kolu olan başkomiser Ilgaz... Vera`nın yıllar önce sessizce âşık olduğu adam. Şimdi ise müdürünün talimatıyla, görevi dışında bir sorumluluğun gölgesinde: kızı korumak. Aralarındaki bastırılmış duygular; kıskançlıkla sertleşen bakışlara, meydan okumaya dönüşen suskunluklara ve inatlaşmalarla örülü gerilime sıkışır. Ve o gerilim, en olmadık anda, kelimelerin yetmediği bir anın içinde karşılıklı bir öpücüğe dönüşürse... "Yani bana geldin..." "Sana ben yıllar önce geldim başkomiser bir daha gelmem sadece dosyaları getirdim"