"Alo?" dedi ses. Boğuk ve canlıydı. Ses kaydı olamayacak kadar canlıydı. Bir ses kaydı böyle konuşmazdı.Ve bir ses kaydı cevap beklemezdi. "Bu... bu bir şaka mı?" Tedirgin olmuştum. Kesinlikle biri bana şaka yapıyor olmalıydı. Tekrar bir ses geldi. "Beni duyan biri var mı?"Telsizi ağzıma yaklaştırdım ve konuştum. Bu çok saçmaydı ama konuştum. "Evet... Evet ben duyuyorum." Ve kocaman bir sessizlik oldu. Tam bağlantı koptu sanmıştım ki tekrar bir ses geldi."Nasıl... biri cevap verdi..."...

Anadolu`nun küçük bir köyünde dünya ya gelen Mustafa`nın acılar, sevinçler ve hasretle yoğrulan yaşam hikayesi.

Bir dönem uçurumun kenarındaki ülkeyi kanlarıyla sulayarak kurtaran yiğitlerin hikayesini anlatan hikaye.

Bilinmezliğin ve Sadakatin Kıyısında: Bir Av mı, Yoksa Bir Avcı mı? Güneşin kavurduğu sonsuz bozkırlardan, gök gürültüsünün saklı gerçekleri fısıldadığı, orman derinliklerine uzanan kadim bir yolculuk... Bu an, sadece bir kaçırılma hikayesi değil, iki farklı dünyanın, iki keskin iradenin ve iki köklü kültürün amansız çarpışmasıdır Bir tarafta İslam onurunu ve Hak korkusunu kuşananlar, diğer tarafta inançsızlığın, ve katı bozkır kanunlarının gölgesinde büyüyenler... Karakilıç ve İslam Turan obaları arasında başlayan bu fırtınada, "her `av` göründüğü kadar masum, her avcı ise sanıldığı kadar zalim değildir." Ormanın derinliklerinde kurulan bir ip ağı, sadece bir bedeni değil; koca bir boyun kaderini birbirine düğümlüyor. Bir derenin iki ucunda kalanlar bir oyunun sınırında mücadele veriyor. Ramazan`in ilk huzuruyla başlayan bu serüvende; hançerlerin keskinliğinden daha sivri dillerle yapılan savaşlara, gizli patikalara ve asil kimliğini bir zırh gibi kuşanan vakur bir bey kızının asil direnişine şahitlik edeceksiniz. Bir bey kızı ve bir bey oğlu birbirinden zıt iki obanın akibetini farkında olmadan belirlediğinde artık bazı hisler için çok geç kalinacak. Gök gürültüsü ve yağmur yaklaşırken, herkesin bir taraf seçmesi ve ait olduğu yeri bulması gerekecek..

Yerde bulduğu bir zihgir yüzünden , 1360 yılından 2024 yılına yanlışlıkla zaman yolculuğu yapan 6 yaşındaki küçük Dilruba ve onu korumaya yemin edip ailesine geri göndermeye çalışan Polis memuru Tahir ERDEM .

Kitaptaki karakterler ve olaylar tarihle iç içe geçmiş olsa da aynı zamanda kurgusal olup eğlence amacıyla anlatılıyor.

Osmanlı İmparatorluğu`nun göz kamaştıran ama tehlikelerle dolu sarayında, Kafkas kökenli, genç bir cariyeyi, Lale`yi merkeze alıyor. Saraya on dört yaşında getirilen Lale, burada iki yıl süren yoğun bir eğitimden geçirilmiştir. Bu eğitim ona Farsça ve Arapça dilleri, edebiyat, musiki, dikiş nakış gibi geleneksel saray zanaatları ile birlikte, saray adabı ve harem kuralları hakkında derin bilgi kazandırmıştır. Lale`nin masum güzelliği, keskin zekası ve sarsılmaz azmi, onu Valide Sultan`ın keskin bakışlarının ve haremin acımasız rekabetinin odağı haline getirir. O, sadece bir cariye değil, bu altın kafesin içinde yeşeren bir umut, bir bilmece, belki de bir fırtınanın habercisidir. Lale`nin her adımı, onun ya yükselişine ya da düşüşüne zemin hazırlayacak, kendi kaderini yeniden dokuyacaktır.

Bencillikler ve şahsiyetler arasında savaşlarla ve felaketlerle yüzleşen Edo`nun tarihi yıkımı, insanın en aşağı olduğu anda belirmişti. Karalar çöktü, dağlar yükseldi, kıtalar battı ve yalnızlaştı. Bu yalnızlığın derinliği ile yüzleşmek zorunda kaldılar. Haysiyet ve gururun irdelediği köhne bir diyar, kimseye yürünecek bir yol sunmamıştı. İnsan evladı bir yol aradı, hem kendini yüceltmek hem de iyi olduğunu göstermek için. Fakat ardındaki felaket, bu ilelebet halinin yol açtığı özgüvendi. İnsan bekledi ve istedi. Fakat eline verilen, kuru topraklar, tabanı çatallaşmış nehirler ve ince dallar. Ellerinden çıkmamış gibi yaptıkları ölümler ve gelmeyecek günlerdi. İnsan arzuladı, arzuladıkça tanrıyla bir olduğunu zannetti. Göklere meydan okudu. Arşla eşit olmak istedi. Mükemmel bir kudrete sahip olmayı arzuladı. Lakin, kader kederlidir. Gözyaşı sığdır. İnsanın açlığı, yolunu daima lanetlerle çizmiştir. Doyumsuzluklarıyla kuruttukları bataklıklarda yetişir lotus çiçeği. Yaprakları ziftle siyahlaşmıştır. Yalnız çiçeğin yapraklarını acımasızca yolmuşlardır. Şimdi, göğsüne sonsuz hasretin bıçakları saplanacak. Ölülerin çığlıklarını duyacak, ellerini kürek kemiklerinde hissedecek. Ancak içine dikilmiş acının paslanmış lifleri, asla sökülmeyecek.

"Neden bu bölgedesin" keskin gözleri ve çatık kaşları ile bana bakıyordu. "Bu koridorun saray hizmetçilerine yasak olduğunu bilmiyor musun" sorudan daha çok hesap sorar tarzda konuşuyordu. Artan korkum ve telaşımla ne cevap vereceğimi bilemedim sanki en ufak sözümde burda canımı alacak gibi bakıyordu. Titrek bir nefes aldım kekelememeye çalışarak cevap verdim "B-ben özür dilerim efendim yanlış koridora girdiğimi fark etmedim" kesik bir nefes çektim içime. Bakışları daha da şüpheci bakmaya başladı. Yalan söylediğimi düşünüyor olmalıydı. Şüpheci gözlerle bakmaya devam ettikçe beni daha da ter basmaya başladı. Ellerim titriyordu gerginlikten. Derin bir nefes aldı "Fark etmemiş olman ilginç çünkü buraya kimse yanlışlıkla da olsa adımını atamaz" diyerek cümlesini tamamladı. Karşımda ki adam konuştukça içimde sıkıntılar büyüyordu. Lanet Rowena beni neyin için bulaştırmıştı. "N-neden efendim" Derin bir iç çekti "Burası sarayın unuttuğu bir yer küçük virelya" dedi. ----------------------------------------------- Kitapta geçen olay ve kişiler tamamen kurgudan ibarettir.

Her seçim bir bedelle sonuçlanır... İki büyük krallık ve en güçlü klanlarının güç savaşları... Sadakatin lüks, İhanetin kaçınılmaz olduğu bu coğrafyada, babasının kurbanı olan Eleanor`un kendini karanlık bir oyunun içinde bulduğu bir kabus... Artık geri dönüş yoktur...

"Yazgının izi sizi bulacak. Döngü tamamlanınca yurt yeniden sizi çağıracak. İçinizdeki kurt sizinle yeniden doğacak." Modern zamanın telaşı arasında aralanan bir kapıdan geçen üç gencin Göktürk dönemine gelişleri ve onları obaya bağlayan üç Göktürk gencinin yaşadıkları maceraları anlatıyorum.

“Zaman, bazen bir kelimenin içinde kırılır.” Ben Çimen. Bir gün, hayatın ince perdesi yırtıldı ve ben kendimi sessiz bir çağın ortasında buldum. Ne bir iz, ne bir ses… sadece kalbimin attığı yerden yankılanan eski bir dua. Belki unuttuğum bir geçmişin, belki de yazılmamış bir geleceğin içindeyim. Ve şimdi biliyorum, her ruh, kendi hikâyesine dönmenin yolunu bir gün bulur.

"Zaman, yalnızca saatlerde mi saklıdır?" Zeynep, İstanbul Üniversitesi’nde tarih okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki Süleymaniye Kütüphanesi’nin tozlu raflarında, el yazması bir kitapta gizlenen mühür onu başka bir yüzyıla çekene kadar. Gözlerini açtığında artık ne kütüphanedeydi… ne de kendi zamanında. Karmaşık entrikaların içinde, geçmişin gölgeleri arasında kim olduğunu ve neden orada olduğunu sorgularken, kader ona hiç ait olmadığını sandığı bir rol biçmişti: Bir suikastçının kimliği. Ama Zeynep’in bildiği tek bir şey vardı: Tarih yazılmış olabilir ama henüz bitmedi. * Kitapta geçen kişiler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.*

Yağmur, Nisan sabahını gri bir örtü gibi kaplamıştı. Altay, her zamanki saatte evinden çıkmış, otobüs durağına doğru yürüyordu ama içindeki huzursuzluk alışıldık değildi. Sanki sabah, olması gerekenden daha ağırdı. Durağa vardığında birkaç otobüs durmadan geçti. İçleri, okula giden öğrenciler, işe yetişmeye çalışanlar ve yabancı dillerin birbirine karıştığı kalabalıklarla doluydu. Altay cebinden sigarasını çıkardı. “Yine geç kaldım,” diye söylendi kendi kendine. Çakmağı çaktığı an, içinden geçen o tanıdık düşünce belirdi: Sigara yanınca otobüs gelir. Öyle de oldu

Krala yakın bir diplomatın kızı ve yeni yönetime geçmiş lord

O, sadece bir lider değildi… bir milletin yeniden doğuşuydu. Bu kitap Atatürk`ü anma ve hatırlatmak ve yaptıklarını bir daha belgelemek amacıyla yazılmıştır.

Krallığı için en önde savaşan bir prenses mi? Alışılmışın dışı değil mi? İşte Rozella Rowena Ashbourne böyle biri. Fakat amacı daha az saflarda bulunmak. Onun amacı birbirine asırlardır düşman olan iki krallığı barıştırmak. Vesperia… ve …Elysium…

Orta çağda yaşayan Coralie Avelmont, Velmoria varisi. Babası büyük bir hastalığın eşiğindeyken son vasiyeti olarak ezeli rakipleri blackmere krallığını ele geçirmesini ister. Coralie bunun üzerine yola çıkar. Velmoria ve blackmere`ün geçmişe dayanan düşmanlıkları son bulcak mıdır? Lakin Coralie`ın bilmediği bişey vardır, Blackmere`ün varisininde en az onun kadar hırslı olduğu. "Bir süre sonra elimde çok kan olacak" "Neden?" "Tahta çıkmak başarıdır. Başarıya ulaşmak içinse elini kana bulaman gerekir. Kısacası bir taht Kandan doğar" "Senin için başarı demek taht mı demek yani? Yanlış mı anladım Yoksa benim tanıdığım küllü ay gerçekten acımasız biri mi?" "Hayır doğru anladınız" Krallıklar düşer, sırlar ortaya çıkar ve bir varis herşeyi değiştirebilir...

1174... İnsanoğlunun en güçlü silahı hâline gelen din, tarihte bir kez daha kan ile yazıldı ve kan ile kapandı. Cüzzam Krallığı`nın bir başka büyük dini tahtına oturan IV. Baldwin ve biz İslam devleti arasında Kudüs`ün meydan toprağına din, siyaset ve güçlü olmanın bedeli kast sistemi savaş olarak düştü. Lakin bu savaşın ortasında İslam topraklarından Şamlı bir kız ve Kudüs`ün Cüzzam Kralı karşı karşıya geliyordu. Ama sadece savaşta karşı karşıya kalmadıklarını, inandıkları dinlerin de karşı karşıya gelmesiyle birlikte aralarındaki aşkın doğurduğu Hristiyan & Müslüman din karmaşasının savaşı daha da alevlenirken imkânsız bir yeni aşk öyküsünün ağıtını tarihe yazıyor, bu ağıt henüz 24 yaşında ölüm tecelli eden genç bir kralın Kudüs toprakları üzerinde yatan ölü bedeninde geziniyordu. 📍Dikkat Bu hikayede dinsel olay örgüleri ve din tarikatları mevcuttur. Açıkça yazılmış ölüm sahneleri ve çeşitli dinlerden ayet ve ritueller bulunmaktadır. Herhangi bir dini aşağılama yapmaz dini gerçeklik algısından dışarı çıkmaz. Lakin, hikâyenin akışı ve olay bağlantıları sebebiyle gerçek tarihe birebir şekilde uyumlu gidilmemiştir.Hikâye 2005 yapımı Kingdom Of Heaven filminden ilham alınarak yazılmıştır.

Bin cihana değişmem şu öksüz Türklüğümü...

Bir savaş ne kadar kanlı olabilirdi ya da ne kadar acımasız ? Sorusunun cevabını sizlere kendi yazmakta olduğum hikayeden anlatayım. Bu hikayede geçen kişiler gerçek kişileri yansıtmıyor ama verilen bilgiler detaylı araştırmalar sonucunda sizlere sunulmuştur.

Akşam güneşi avluyu altın rengine boyarken, taşlar üzerinde hafif bir rüzgâr esiyordu. Şehsuvar, iki katlı konaklarının geniş avlusunda yürüyordu. Elinde eski bir kitap vardı, ama gözleri uzaklara dalmıştı. Gözlerindeki derinlik, artık sadece meraklı bir genç kızın değil, çevresinde sözünün dinlendiği, aklı ve zekâsıyla saygı kazanan bir kadının bakışıydı. Arslan, kırsaldaki evinden dönmüştü. Atını bağladıktan sonra avluya girdi. Mavi gözleri, Şehsuvar’ın bal rengi gözleriyle buluştu. Aralarında bir sessizlik vardı; bu sessizlik, yılların birikimi değil, yılların ortak anlayışı ve güveniyle oluşmuş bağın sessizliğiydi. “Akşam rüzgârı serin,” dedi Arslan, ağır ve ölçülü sesiyle. Şehsuvar gülümsedi; gülüşünde artık sadece gençlik heyecanı yoktu, hem zekâsını hem duygusunu yansıtan bir denge vardı. “Serin… ama güzel. Kitaplarımı okuyacak zaman bırakıyor bana,” diye yanıtladı. Arslan bir adım yaklaştı, gözleri Şehsuvar’ın gözlerinde gezindi. “Biliyor musun,” dedi, “senin bu bakışın beni hem düşündürüyor hem de cesaretlendiriyor.” Şehsuvar hafifçe başını eğdi. “Sen de öyle, Arslan… Herkesin yapamadığını yapıyorsun. Gizli projelerin, stratejilerin… benim asla cesaret edemeyeceğim şeyler.” Arslan dudaklarını kıpırdattı, hafifçe bıyığını düzeltti. “Belki de… biz birbirimizi bu yüzden tamamlıyoruz.” O an, avluda gölgeler uzarken, iki kişi sadece birbirine bakmıyordu; geleceklerini, çevrelerini ve hayatlarını birlikte inşa edeceklerini hissediyorlardı. Uzaklarda çocukların sesi geliyordu. Aniden bir gümbürtü koptu; dışarıdan bağırışmalar ve çığlıklar duyuldu. İkisi de şaşkınlıkla birbirine baktı. “Arslan… neler oluyor?” Şehsuvar nefes nefese sordu. Arslan’ın gözlerinde öfke belirdi. “Bodruma inip saklan, Şehsuvar! Hemen! Ben gelene kadar oradan ayrılma. Sana öğrettiklerimi unutma sakın!” Şehsuvar, kocasının dediğini yaptı; kalbi hızla çarpıyordu. Bodruma indi, kapıyı sessizce kapattı ve nefesini kontrol etmeye çalıştı. Avluda Arslan’nın sesi ve dışarıdaki kargaşa birbirine karışıyordu; ama o biliyordu ki, şimdi sadece beklemek ve güvenmek gerekiyordu.

Başka bir kitapta istediğiniz konuyu yazabilirim inasallah tutar

Elli yılın ardından, kader yeniden çizilir.

CAHİT TRABLUSGARPLI BİR ÇOCUKTUR VE YAŞAM MÜCADELESİ VERİR