Yıldızlar kadar uzak,ateş kadar yakın ...Bizim hikayemiz burda başlıyor

Bir kolyenin şans getireceğine inanlar burda mı? Bir kolye, acı bir geçmiş ve karanlık gelecek. Birde bir aşk tabi. Ölümler, işlenen cinayetler, mafyalar. Buyrun geçelim turuncu saçlı kızımızın korku dolu hikayesine.

Beril Yılmaz, güçlü ve acımasız bir mafya ailesinin liderinin kızı olarak dünyaya gelmiştir. Görünürde sert, stratejik ve kontrol sahibidir; ama içten içe özgürlük ve gerçek aşk özlemi taşır. Babası Cemal Yılmaz, Beril’in kendi yolunu seçmesine izin vermez ve onu mafya düzeninin içine sıkıştırır.Levent Kara, gizli polis olarak mafya ailesini çökertmek için görevlendirilmiştir. İlk bakışta sıradan, karizmatik ve sakin bir adam gibi görünür; ama içinde sürekli bir çatışma vardır: görev bilinci ve Beril’e duyduğu tutku arasında sıkışmıştır.Bir gece, mafya toplantısında yolları kesişir ve Beril, Levent’in gizemli tavırlarına kapılır. Aralarındaki çekim öylesine yoğundur ki, ikisi de tehlikeyi görmezden gelir. Gizli buluşmalar, yasak öpücükler ve gizli dokunuşlar, aşklarını ateşe atar; çünkü bu aşk ortaya çıkarsa ikisinin de hayatı tehlikeye girecektir.Levent’in gizli kimliği açığa çıkma tehlikesiyle karşı karşıya kalması, Beril’in güven problemleri ve mafya sağ kolu Murat Aksoy’un şüpheleri işleri daha da karmaşık hâle getirir. Beril’in en yakın arkadaşı Aslı Demir, Levent’in farklı biri olduğunu fark eder, ama Beril’e zarar gelmemesi için susmayı seçer.Dönüm noktasında Beril, Levent’in gizli polis olduğunu öğrenir. Önce ihanete uğramış gibi hisseder; ama Levent’in aşkının gerçek olduğunu fark edince, kalbini ona açar. Mafya ailesi Levent’i öldürmek ister, ancak Beril, babasına karşı çıkarak Levent’in yanında durur. Beril ve Levent, aşklarını ve özgürlüklerini korumak için birlikte hareket ederek mafya düzenini çökertir. Cemal Yılmaz yakalanır, Murat Aksoy ihaneti ortaya çıkar, ve ikisi tüm tehlikeleri atlattıktan sonra özgür bir hayata adım atar. Final sahnesi, ikisinin deniz kenarında yürüdüğü, geçmişin gölgelerini geride bıraktığı bir anla sona erer. Aşk, artık ateşe yürümek değil, birlikte yeni bir hayat inşa etmek demektir.

Lavin mira henüz yirmi yaşinda genç bir kızdır annesi uyuşturucu bağımlılığından hayatını kaybedince lavin babasını bulur.. Tanı bu esnada lavini rüyalarında görüp ona aşik olan bir adam vardır Sezar Ilgaz. Bakalım simülasyon evreninde bizi neler bekliyor

alaz ve yankinin muzede baslayan ortak hayatlari

Sadece ama sadece bir anlaşma. Kâğıtta olan iki imzadan ilerisi olmayacak. Olamazda. Gerçek evli çiftlerin yaptığı hiç bir şeyi yapmayacağım seninle. Anladın mı Beni Karan Karahan!

Lavin Ak, çocukluğundan beri aydınlık bir hayat sürmüştür. Arel Kara için ise durum tam tersi. Hayatının belli bir döneminden sonra hep karanlıktı ve buna sebep olan yegane kişi Lavin`in babasıydı. Arel`in bunu bilmeden Lavin ile tanışmak istemesi ile olaylar başlar...

Arya bir gün eve döndüğünde hayatı alt üst olur kendini yıkılmış halde bu durumdan kurtulmak isterken bulur ve aslında gerçeklerin hiçbirinin gerçek olmadığını öğrenir…

Hayatına dair tüm kararları babasına bırakan Ilgın Baysal, bu kirli dünyada babasının işlerini yapan bir avukattır. Her zaman güçlü görünmeye çalışan Ilgın, babasının gölgesinde kalarak yaptığı kirli işlerin bir gün ortaya çıkacağını bilmektedir. Babasına olan nefreti, başına bir iş açtığında, kendini aşk ve nefretle karışık bir ortamda sıkışmış bulacaktır. Fakat hikayesinin sonu, nefretle mi yoksa aşkla mı bitecek?

Adaletin sessiz yüzü olan bir grup insan Bir yemin uğruna çarpışan 7 kişi... Bir gece bir umut ışığı ile sarılan bedenlerin,bu ışık için verdikleri mücadelenin hayatlarına etkisi ve bu etkiler sonucu aldıkları kararlar. Aşk imkansız işi gibi gelirken, hayatlarının merkezinde onun için can verebilecek bir vaziyete gelir.

Bâlâ bir buçuk yılın ardından ilk atamasını gerçekleştirmek üzere İstanbul Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesine gider lakin hastalardan gelen yardım çığlıklarına ya kulak tıkayacaktı ya da kurtaracaktı? Bu yolda geçmişin acısını taşırken içinde yeşemeyen başlayan sevdadan bir haberdi.

Aylin yeni taşındığı yere yabancı hisseden bir kızdır. Okuldaki sessizliği çok derindi. Attığı takip isteğini kabul eden Arda’yla mesajlaşmaya başlamıştır. Fakat Arda kendi geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır…

Yumruklarıyla mı serilmek istersin yere? Yoksa silahımın tiz sesiyle mi? Düzene bağlı bir kız, Düzensizliğin içinde yok olmuş bir oğlan, Bir numara ile başlayan, bir dosya ile biten hikaye. Belki tozlu raflar arasındadır bu dosyanın yeri, Belki de kor ateşin külleri arasında...

Bazı geceler vardır, sabah olduğunda hiçbir şey eskisi gibi olmaz. O gece alevler sadece bir evi yakmadı. Bir balkonda saklanan çocukluk anılarını, merdiven boşluğunda yankılanan kahkahaları ve iki kalbin masum yeminini de yuttu. Kül, dokunduğu her şeyi griye boyar derler. Ama kimse söylemez; kül bazen gerçeği de saklar. Duru, ailesine inanmak zorundaydı. Kuzey, ailesini korumak zorundaydı. Ve aşk… Aşk ikisinin ortasında, yanmaktan yorulmuş bir çiçek gibi kaldı. Bu bir kavuşma hikâyesi değil belki. Bu, yanarken bile birbirine bakabilen iki insanın hikâyesi. Çünkü bazı yangınlar söner. Ama bazıları insanın içinde yaşamaya devam eder.

Bir insan neyse odur siz onu ne kadar değiştirmeye çalışsanız da o istemediği sürece onu degiştiremezsiniz aşkta böyledir bir kere olur ondada önemli olan tek taraflımı yoksa karşılıklı mı olduğudur

İstanbul… Geceleri başka bir yüz takan, ışıkların altında karanlığın hüküm sürdüğü bir şehir. Emir Kara, yeraltı dünyasının yükselen ismi. Amcası Selim Kara’nın kurduğu suç imparatorluğunun veliahtı. Sadakatiyle tanınan, korkusuz, keskin… Ama kimsenin bilmediği bir yanı var: İçinde hâlâ ölmemiş bir vicdan. Leyla Demir ise teşkilatın en başarılı gizli ajanlarından biri. Görevi net: Kara ailesini çökertmek. Aylar süren planın merkezinde artık Emir vardır. Ona yaklaşacak, güvenini kazanacak ve en zayıf anında imparatorluğu yerle bir edecektir. Fakat hesapta olmayan bir şey olur. Bir bakış. Bir temas. Ve geri dönüşü olmayan bir bağ. Emir ve Leyla, birbirlerinin en büyük düşmanı olduklarını bilmeden aşka düşerler. Gerçekler ortaya çıktığında ise artık çok geçtir. Çünkü bu şehirde aşk bile taraf seçmek zorundadır. Selim Kara’nın şüpheleri, Zeynep Demir’in artan baskısı ve yaklaşan büyük operasyon… İki âşık kendilerini silahların, ihanetlerin ve kanlı hesaplaşmaların ortasında bulur. Ya görev kazanacaktır ya aşk. Ya da her ikisi de kaybedecektir. Ama bazen en karanlık gölgelerin kalbinde bile bir ışık yanabilir. Ve o ışık, bütün bir şehri değiştirebilir.

Bu kitap insanlar ın Zorba olduğu nu değil de aşk ile mücadele eden bir kızın hikayesi....onu seviyor ama krallık onu kaçırıyor öldü diyorlar ama ölmedi.. yaşıyor

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur."

Şehir uyanırken bir düzen sessizce sarsıldı. Yekta Kara artık yok. Ne bir çığlık duyuldu, ne de bir çatışma yaşandı. Her şey bir an kadar hızlı, bir gölge kadar sessizdi. Arkasından gelinen tek bir hamle ve yarım kalan bir hayat... Şimdi geriye sadece boş bir koltuk kaldı. Soğuk. Sessiz. Bekleyen. O koltuk artık sadece bir makam değil, gücün ve ihanetin merkezinde duran bir sınav. Kan bağı mı kazanacak, yoksa daha güçlü olan mı öne çıkacak? Çünkü bu masada soyadı yetmez. Zayıf olan tutunamaz.Hata yapan ayakta kalamaz. Taht bir varis bekliyor. Ama o koltuğa oturan kişi yalnızca lider olmayacak, dengeleri değiştirecek. Ve herkes biliyor... Hiçbir şey eskisi gibi kalmayacak.

Elira Soren, 16 yaşındayken babasının hafızasının silindiğini öğrenir. Babanın hafızasını kaybetmesine neden olan şey ona yaptıklarını işkenceler ve trajik olaylardır. Elira babasını tanıyor ve onu hâlâ babası olarak görüyor Elira bir türlü gücünü toplayıp babasının karşısına ben kızınım diye geçemez bu onu dahada duygusal ama bir o kadarda hırslı biri yapmıştır. Babası Elira`yı hatırlamıyor, kendi hayatını yeniden kurmuş ve başka bir aileye yönelmiştir. Bu durum, Elira`yı hem yaralı hem de öfke dolu bir genç kadın hâline getirmiştir. Elira, babasının hafızasını kaybetmesine sebep olan Aris Pars`ı tanır ve onun hayatına sızmak için yıllarca plan yapar. Yedi yıl boyunca buz pateni öğrenir ve en iyi patenci olur; ama bu yetenek sadece bir spor başarısı değil, aynı zamanda Aris pars ile partner olup yakın olmak ve zayıf noktalarını keşfetmek için bir araçtır. Aris Pars, karizmatik, soğukkanlı ve mafya bağlantıları olan bir genç adamdır. Annesi geçmişte Elira`ın babası -Taylan- tarafından bir operasyonda ele geçirilip öldürülmüştür. Babası bunu fırsat bilip oğlunu kendi karanlık işler dünyasına itmiştir. Elira`nın gerçek niyetinden habersizdir ve onu sadece yetenekli ve gizemli bir partner olarak görür.

Elzem on dört yaşında asker babasının büyük bir oyun yüzünden asker yengesini öldürmesine şahit olur. Yengesini canından çok seven amcası karısının ölümünden sonra abisi ve ailesine düşman olur ve onları ölürür. Lakin Elzem onun elinden kaçmağı başarmıştır. Kaçdığı zaman onu bulan adam evlatlık alır ve hâlâ peşinde olan amcasından saklamak için ismini değiştirerek Londraya gönderir. On yıl sonra artık tehlike olmadığını düşünerek Türkiyeye gelen Elzem bu sefer şimdiye kadar tanımadığı üvey abisiyle tanışır. Ve amcasının şimdi de peşinde olduğunu öğrenir. Elzem bu sefer ölümden nasıl kurtulacak? Kutayı gerçekten de tanımıyor mu? Peki Kutay aslında kim? Okuyup görelim...

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Sadece zamanı gelmiştir. Mira, hayatını kendi kurallarıyla yaşamaya çalışan bir hukuk öğrencisidir. Geleceği bellidir: okulunu bitirmek, kendi ayakları üzerinde durmak ve kimseye bağlı kalmamak. Atlas Meriç Kara ise genç yaşta kurduğu şirketle adını duyurmuş, mesafeli ve kontrolü elden bırakmayan bir adamdır. İnsanlara değil, mantığa inanır. Yolları bir ödül töreninde yalnızca bir anlığına kesişir. Bir bakış… ve unutulması gereken bir an. Fakat ailelerinin aldığı tek bir karar, hayatlarını geri dönüşü olmayacak şekilde değiştirir. İstemeden başlayan bir evlilik, Söylenmeyen duygular, Geçmişin gölgesi ve yavaşça kırılan duvarlar… Bazen insan kalbini seçmez. Bazen kalp, yolu çoktan seçmiştir. Ve bazı hikâyeler… yıldızlara kadar uzanır.

“Ne borcu?” dedim. Gittikçe korkmaya başlamıştım. “Boş ver orasını. Benim sana bir can borcum vardı. Ben bunu annenin canını almayarak ödüyorum. Sen de abimin kanı için benimle evleniyorsun.” Bu adam ciddi miydi? Ne demek bana can borcu vardı ve ne demek onunla evleneceğim? Hangi birine şaşıracağımı bilemiyordum.

Bazı bakışlar masum değildir. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. O evliydi. O, aşka kapalıydı. Aralarında sadece bir bakış vardı… Ama o bakış, ikisinin de hayatını ateşe vermeye yetti. Kaçmaları gerekiyordu. Mantık susmadı. Vicdan susmadı. Ama kalp çoktan yanmaya başlamıştı. Suçluluk, tutku, özlem ve vazgeçememe arasında sıkışan iki insan… Yanlış zamanda doğru kişiye âşık olmak mümkün mü? Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir yangın hikâyesi. Ve bazı yangınlar… Kül olmadan sönmez.

Bazı hayatlar bir kurşun sesiyle ikiye bölünür. Nazlı’nınki bir bakışla başladı, bir kayıpla büyüdü. Güçlü bir babanın gölgesinde, susarak büyümeyi öğrenmişti. Sevmenin zayıflık, beklemenin kader sayıldığı bir dünyada kalbini saklamayı bildi. Ta ki geçmişin çatlaklarından sızan bir sır, bütün bildiklerini yerle bir edene kadar. Kan bağı sandığı şeyin aslında bir suskunluk olduğunu öğrendiğinde, hayat artık geri dönülmez bir yola girmişti. Alparslan’la gözleri birbirine değdiği an... O andan sonra ne sokaklar aynı kaldı ne de geceler. Aşk, onun için bir masal değil; barut kokusunun, ihanetin ve yarım kalmış cümlelerin ortasında filizlenen bir direnişti. Depoların karanlığında yankılanan silah sesleri, kapıların ardındaki hesaplaşmalar, ailelerin kurduğu görünmez savaşlar… Nazlı, sevdiği adamın yanında durmayı seçtiğinde sadece bir kalbi değil, bir kaderi de sahiplenmiş oldu. Çünkü bazen en büyük cesaret, korkunun tam ortasında “ben buradayım” diyebilmektir. Ve bazı aşklar… Kanla değil, Ateşten geçerek kazanılır.