Ailesinden kaçırılan bir kız ve onu her yerde arayan abileri Ama bilmedikleri bir şey vardı küçük kız kardeşleri,onlar yokken çok şey yaşamıştı . İLK KİTABIM YAZIM YAN IŞI OLABİLİR HATAM OLABİLİR

Ambulans sirenlerinin uzaktan duyulduğu ıssız sokaklarda, sadece rüzgar yüzüne vuruyor; siyah saçlarını uçuşturuyordu. Ağaçlardan görünmeyen evlerin ışıkları sönmüş, herkes geceye küsmüş gibiydi. Dudaklarının arasındaki sigaradan bir nefes daha çekti, dumanı dışarı bıraktı. Duman, havayla karışık halde, temiz olmayan havayı daha çok kirletti.

Kahverengi gözlerin...

"Bir gün her şey silinecek, ama seni hep hatırlayacağım; çünkü kalbimdeki izler, hafızamdan çok daha kalıcı."

İyi okumalar!!İnşallah begenirsiniz🐰🐰

Aşırı derecede tatlı

kitaplar için isimleri

bilgisayar muhendisi kiz ve ozel kuvvetci adam

Fransa ile Londra`yı birleştiren şehir... Onur ve Beyza`nın İstanbul`da başlayan çekim hikayesi

Kimimiz üzgün kimimiz ise mutlu okuyacağız bu parçaları

Bir kadın daha kaç defa acı çekmeli, kaç defa ağlamalı? Hey sen, evet sana söylüyorum. Yetmedi mi ağlamak? Sana değer vermeyen insanları hayatından çıkarmanın zamanı geldi... Hadi harekete geçme vakti! Bu kitap, çığlıkları duyulmayan, içinden sessiz savaşlar veren tüm kadınlara gelsin. 30.09.2024 tarihinde yazılmaya başlandı

Ben, Züleyha. Adımı halamdan almışım. Babam, annem her ne kadar istemese de, Züleyha olsun ismi demiş. Bu isim halamdan çok, bir nevi babamdan yadigar bana. Bizim köyün hikayesini bilmeyen yoktur. Dilden dile dolanmış zamanında... aşk hikayesi. Klasik aslında, sevenler yine kavuşamamış. Aşkın kanunu mudur kavuşamamak? Dedim ya... bizim köyün hikayesini bilmeyen yoktur. O tarihten itibaren, sevenlerin bir daha kavuşamayacağına inanmış bizimkiler. Öyle bir aşkmış ki, Tasos ve Züleyha`nınki... yıllar sonra bile konuşulur olmuş. Onlar kavuşamayınca, köy bir nevi lanetlenmiş sanki. En azından abimler öyle olduğunu savunuyor. Bizim köy küçüktür. Sıcaktır ama... kışları sert geçer. E Karadeniz tabii. İnsanı da en az coğrafyası kadar sert. Bu gözünü sevdiğimin memleketine yaşayıp da sert olmamak mümkün mü sanki? Kadını da merttir bizim buraların. Durmaz. Sırtında bebesi, ahırda ineği, elinde orağı... çalışır durur. Ne diyordum en son? Züleyha ve Tasos... onların aşkına hep özendim. Her dinlediğimde içim gitti. Olabilir mi böyle bir aşk dedim. Aşıklar tepesi diyorlar onların yan yana yattığı yere. Yaşarlarken, yan yana olmayı çok görmüşler onlara ama şimdi yan yanalar. İki mezar taşı. Birbirine kalpten bağlı, iki mezar taşı. Size anlatacağım onların hikayesidir. Kendi hikayemi nerede, ne zaman ve nasıl bulurum bilemem ancak, bir gün olur da ben de Tasos`umu bulursam... o gün onu da anlatırım elbet. Ben, Züleyha. Yarı ahşaptan, yarı taştan yapılmış eski köy evinde ailesiyle yaşayan, bu satırları da size serenderin ahşaptan merdivenine tünemişken yazan Züleyha. Adını da, inatçılığını da halasından almış Züleyha. Yalnızca bir aşk hikayesinin anlatıcısı değil, kendi hikayesini de arayan Züleyha...

gerçek hayattan alınmış bir hikaye

Aşk tesadüf ile gelir....

Bu hikaye, sevgi, fedakarlık ve güçle ilgili karanlık bir yolculuğa çıkarken insanın içsel çatışmalarını, hayatta kalma mücadelesini ve en derin korkularını keşfeder. Bir köyde geçen bu dramda, her karakterin içindeki karanlıklar ve hayatta kalma arzusu, onları sınırlarını zorlamaya iter. Fadime’nin, Osman’ın ve çevresindekilerin acımasız bir dünyada kendi kimliklerini ararken, bazen ölüm ve fedakarlık arasındaki ince çizgide nasıl kalacaklarını bulmaları gerekir. Hayat, sevgilerinin, öfkelerinin ve geçmişin izlerinin gölgesinde şekillenirken, her seçim bir sonuca yol açacaktır. Bu hikaye, insan ruhunun ne kadar kırılgan ve aynı zamanda ne kadar güçlü olduğunu anlatan bir keşif yolculuğudur.

Üzerine atılan her toprakta seninle beraber beni de o mezara haps ettiler sanki , acım asla fiziksel değildi benim acım ruhumun derinliklerinden bütün bedenima aklıma zihnime ve diğer kalan her bir zerreme nüfüs eden ve bitmesi asla mümkün olmayan bir ruhsal acıydı ve inanın bana bu acıların en kötü olanıydı.

Arkadaşlar ben kitabı başrol kızın ağzından yazıcam yani asminin

*Henüz ölmedik*

Yaşadıkları sadece travma olarak kalmış.

Zorbalandığı için okul değiştiren Han Jisung, yeni okulunda Minho adında ki zorbasıyla arkadaş olur.Ama bu sadece bir başlangıçtır...

Küçük bir kız çocuğu doğdu.Fakat yürüyemiyordu bu ona verilmiş en büyük ceza gibiydi.Buna her zaman isyan ediyordu fakat bir şey değişmiyordu.Ama bir gün, hayatına bir çocuk girdi.Bu onu bir nebze olsa yalnız hissetirmiyordu...

Öylesine yazılmış bir kurgudur, ciddiye almadan okuyunuz!!!

İlk onu gördüğüm an çok etkilenmiştim sanki hayat Durmuş gibiydi beni bambaşka bir dünyanın içinde yaşıyormuşum gibi hissediyorum şimdi bana kim olduğumu soracaksın evet ben Umay hayatta karşı hep mücadele veren hayatına erkek almayan hep kendi halinde olan biriyidim taki onu görünce kadardı şimdi onunla birlikte hikâyemi okumaya hazır mısınız?

Not:hepsi kurgudur gerçek ile bir bağlantısı yoktur

Amy adında bir kızın moda okulu`nda yaşadığı korku anlar