SEVDALI BİR ADAM SEVDALI BİR KADIN BİR SEVDA KAÇ KİŞİNİN HAYATINA DOKUNUR . İlk kitabımdır°♡

TAMAMLANDI* Başını yukarı kaldırmış gökdelenlerin imkan verdiği kadarıyla gözüken geceyi izliyordu. Odanın ışıklarını yakmamıştı, karanlığı sevdiğini belki de ihtiyaç duyduğunu hissediyorum. Karanlık ve kısa da olsa var olan mesafe onun yüzünü benden gizliyordu ama bu olumsuzluklar tüm görkemiyle onun arkasında duran beyaz piyanoyu görmemi engelleyemiyor. İşte seni buldum.

Her bölüm farklı hikaye.

"...işte böyle böyle tanıştı seninle kalbinin diğer yarısı. Bir dalarak, bir çıkarak. Ehli değildi dalgalar, ehil değildim ben. Ama yine de kayıp gitmedin kalbimden sen. Biliyorsun bundan sonra ne olduğunu. Biliyorsun `sen ve ben`e ne olduğunu, gördün sonundaki noktaya kadar. Ama sen hep `sen`i gördün. Hep `sen`i bildin. Şimdi devam edeceğim anla diye `ben`i. Kızsan da bana, reddetsen de artık beni. Gör gözlerimden bir saniyeyi." Hayatın çiçekleri hayallerdir, diyen sen değil miydin? Peki sen, benden önce, Aşksiyahı nedir bilir miydin?

Gece bir karanlık mıdır sizin için? Sadece bir vakit midir? Benim için değil. Benim için gece yaşama sebebim ve belki de ölüm sebebim ...

Bitti... Susmak acıları içine atmak.. Kimseye anlatamamak .. Tecavüz ... Ve çığlıklar... Hikayeme davetlisiniz..

Sonunu kimse bilemez.

ROMEO`NUN KALBİ MİYDİ ROSE`Yİ KENDİNE AŞIK EDEN YOKSA BATAN GEMİDEN KURTULMAK İÇİN ELİNİ UZATMAKTAN ÇEKİNMEDİĞİ HADSİZ HEVESİ MİYDİ?

"Şimdi orada, penceremin dışında, kızıl kanatlarını nazikçe çırparak çekiliyor güneş. Her elvedasında dökülür birkaç yürekte sonbahar yaprakları. Soğuk eser bazılarına dört harfin rüzgarları. Koyu bir damla damlar kazara, buğulanır solan renklerde gün-neşesi. Ben onlardan değilim. Bekliyorum. Sadece bekliyorum. Odama vurmasını penceremden gümüş gölgelerin. Gözlerini yummaya başlamasını aynaların. Akrebin uyanıp rakamlardan sadece işaret etmesini Ay saatini."

Yeni bir apartman ve yeni komşular... Yılda kaç defa ev değiştirdiğimizi hatırlamıyorum bile. Kiracı olmak zor zanaat. Evet zanaat diyorum, çünkü biz evden çıkıp yeni eve taşınmayı meslek edinmiş aileyiz. Şimdi düşünebilirsiniz. Hakkınız da. Soruya geçmeden cevaplayım hemen. Kırk kanaat geçinen ailelerin ortak sorunu. Vicdanlı bir ev sahibi bulamamamız bizim sorunumuz mu? Soruyorum size! Tatile gidemediğimiz için ev arayışında mekan değişikliği yapmak ayrı bir ironi. Neyse gülelim. Hayat üzülerek kendimizi depresyona sokmaya gerek olmadığı kadar inanın çok kısa. Ben Pembe. Gerçek Pembe. Yani dedem koymuş bu ismi bana. Sebebini bilmiyorum. Şimdi babam, annem, küçük erkek kardeşim ve ben yeni evimiz olan bu sekiz katlı apartman ile bakışıyoruz. İkinci katta bir teyze çekirdek çitleyip balkondan aşağıya atıyor çöplerini. Evet, dikkatimi ilk bu çekti. Neyse, konumuza dönelim. Apartman pembe renkte ve ismi pembe. Pembe Apartmanı. Bu bir işaret olabilir mi? Belki burada ömür tüketebiliriz. Yenilikler güzeldir. Acaba burada kaç ay kalacağız?

Aşklar susmaya gelmez, haykırmalı insan. Hatta aşık olmak için çokta geç kalmamalı. Hayatın zorlu koşullarını elbette yaşamalı ama aşkı bulduğunda ona sıkıca tutunmalı ve hayatını onunla güzelleştirmeli. Onu haykırmalı, tamamen ona bulanmalı. Görünmeyen sevgiyi adında bile taşıyan Nihan Mihre ve biricik sevdiği Efe Alp`in, kaybettiği ve kazandığı zamanlara küçük bir göz atmaya ne dersiniz? 2 bölümlük kısa bir hikayedir. İlerleyen zamanlarda kısa özel bölümler gelecektir.

Mutluluğu kendimizi kandırarak elde edebiliyorsak bu hayatta, ben varım ikinci bir hayatta bile kendimi kandırmaya. Gerçekler çok acı, birer tokat adeta.

İnsanların arkadaşları olmayınca...

Sadece bir kadının hayatına bile dokunabilmiş ise ne mutlu biz kadınlara…

BİR KÜÇÜK AYDINLIK MESELESİ

Her bölüm farklı hikayeler içerecektir.

Dram içerir romantizm içerir

Kül Rengi Duvar

dram romantik bir kurgudur

Liseli bir arkadaş grubunun sıradan hayatına bir tutam aşk , az hüzün bol eğlence ekledim. Beş çayı tadındaki hikayeme misafir olmak ister misiniz? O halde haydi ilk bölümden okumaya başlayın.

Yeni bölüm gelecek.o nu da okumayı unutmayın eğlenceli olacak.

« Hikâye Tamamlanmıştır » İftiralar... Hayatımızın her yerindeler... Belki bir söylenti, belki de bir kan davası meydana getirirler... Ancak, tek birimize değil hepimize erisirler... Bir iftiranın peşinden sürüklediği bir takım olaylar dizisine şahit olmak istiyorsanız, bu kısa hikayeyi okumaya ne dersiniz?

Dilek Altundağ, diliyle, kanaviçe gibi işlediği kişileri, konularıyla; samimî, içten anlatımıyla modern öykü dağarımıza çok değerli yeni öyküler kazandırıyor. Lo’nun Gereklilik Kipleri’ndeki öyküler, Türk ve dünya öykü birikiminin en güzelim anlatılarına yapılan gönderme ve alıntılarla örülü metinler… Durum hikâyesinin, atmosfer kuran, iklim oluşturan, dokunan, değen, üzen, uyaran, uyandıran en yalın, en etkili örneklerini bu kitapta okuyabiliyoruz. Altundağ’ın dili o kadar sade ama o denli çağrışımlı, zengin ve dokunaklı ki, Abasıyanık’ın içtenliğinin bir tür ruh göçü yaşamış haliyle bizi karşılaştırıyor. Töskel ormanlarında, doğanın en bâkir ve müslim hallerine yapılan kötücül müdahalenin etkin biçimde yansıtılması karşısında ne yapacağımızı bilmez bir halde kalıyoruz. Saatçi çırağından Necati beyin çığlıklarına, Paşa amcadan yatır odasına, elde kalan hikâyeden hoş bir bakışa, Peride Bibi’den Zır Zır Şule’ye, sardunyalardan Arzu’ya, daha başka ne isteyebileceğimize ilişkin bir soru(n) bırakmaksızın akıcı, samimî, sâde ama bir o kadar cümbüşlü anlatıyor Altundağ. Modern öykü dünyamız için ne ışıl ışıl, yepyeni bir haber Lo’nun Gereklilik Kipleri.

Bu yazı: fikir beyanı için açılan kısa bir bölümdür.

Bu benim ilk kitabım deniyorum.