İnsanlar, acılarını unuttuklarında daha iyi bir dünyada yaşayacaklarına inandırıldı. Hafızanın bir yük olduğu söylendi, hatırlamanın ise zaralarından bahsedildi. Fakat kimse onlara unutmanın gerçekten neyi götürdüğünü anlatmamıştı. Her yıl halkın travmalarını silen Pantema adındaki bir ülkede yaşatan Hunter için herkesin aksine bu durum çok ağırdır. Bu aykırı düzenin içinde yaşamaktan bıkmıştır. Her unutuş ona ağır geri dönüşler yaşatıyordur. Kendi yaşadıklarını kardeşinin de yaşamasına engel olmak ister. Tüm Pantema`nın desteklediği sistemden kaçmaya çalışan tek kişi olduğunu düşünerek kardeşini ormana gizler fakat geri döndüğünde onu bulamaz. Tesadüfen hayatına giren bir genç ile kardeşinin izini sürerken yalnızca onu bulmaya değil; aynı zamanda yakalanmamaya da çalışır. Unutmanın bir erdem, hatırlamanın ise tehdit sayıldığı bir dünyada sevdiklerini unutmak istemeyenler nereye koşar? nereye sığınır?

"Sen görmemen gereken bir şeyi görmedin aksine görmen gereken şeylere gözlerini kapadın bunca zaman. Artık o zamanların sonundayız burada bugün eski sen artık üzerinden atman gereken bir yükten ibaret. Çünkü biz yükseklere çıkacağız." "Hayır, eğer onu atarsam artık bir ağırlığım kalmaz ve süzülüp giderim." "Daha iyi değil mi, bir kuş gibi hiç zorlanmadan uçabilirsin dağların tepesine." "Mesele sadece çıkmakta değil ki dimdik bir şekilde tepede durmakta. Dışarıdan öyle görünmese de tepede en az yamaçlar kadar rüzgarlıdır."

O gün o yerde karşılaşmamız tesadüf müydü yoksa bir sebebi varmı

Bana sen lazımsın