Ben acımasız bir katilim, zamanında acımasızca darp edildim. Artık kurt büyüdü avlar belli yer belli. Daha ne!? Hadi. Kurdun ininden çıkma vakti geldi. ...... Bir travma ve ardındaki acı gerçekler Yaşanan travmanın bir ruhta sebep olduğu yaralar. Bu ruha sahip olan genç bir adam... Sesizce toplum içerisinde gezen bir katil... Kana olan ihtiyacı her gün biraz daha artar ve bu onun daha fazla cinayet işlemesine neden olur. Küçük kumarlar oynayarak kimliğini gizli tutmaya çalışır. Zamansız bir sevgi seline tutulan genç ve güzel bir doktor. Belkide o kumarın ta kendisi...

Yetim büyümüş 5 kardeşin oratancası ve tek kızı Leyla`nın hikayesi...

İntikam hikayesi... O aile beni öldürmüştü, ve ben şimdi o aileni oğlu ile mi evlenecektim? Gerçekten de neyden nefret edersem başıma geliyordu. Ama bu kez farklı olacaktı

Elif`in gizemli yaşadığı olayı anlatir,bu olay şeftali kuyusundan gerçekleşir

‘Bizi en iyi anlatan şey; iki yabncıydı, birbirini tanıyan iki yabancı..’

Annesi ve babasının gizemli ölümünün üzerine babasının şirketini dev alır ve babasının düşmanları ile başı belaya girer....

İyi bir örgüt. İki ekip Sisu ve Haraf Yaşanmışlıklar ve yaşanacaklar. Yıldızların altında verilen büyük bir kan yemini. Yedi lodos Bir kaçak Bir kaçak. Yedi kişinin içinden mi çıkacaktı bu kaçak Masayı dolduran kadehler de geldiğinde kan kokusu çoktan havaya sinmisti. Her bir yankı geçmişin asla susmadigini hatırlatır. Yankıları yok edebilir misin? Asla. Peki ya yankının kendisi olsak Kaçağı bulsak. Herkesin göründüğü gibi olmadığını gösteren olsak. Gözyaşlarımın hepsinin hesabını kanla ödetsek. Morino Graves Batın Tuncel Ahu zemheri Talya Soyak Yiğit Ergünç Maysa Yurter Esin Karataş Haraf.

Umarım beğenirsiniz...

Tokyo’nun dar sokaklarında, yağmurla karışmış ışıkların altında, Ritsu Kurogane kendi yüzüne yabancılaşmıştır. Bir gün eline geçen eski bir ayna, ona başka bir “kendini” gösterir — gözleri kan kırmızısı, gülümsemesi günahkâr bir yabancı. Aynadaki varlık, onun içindeki karanlığı fısıldar: suç, pişmanlık, bastırılmış arzular… Ve yavaş yavaş, Ritsu’nun hayatına sızar. Tek ışığı ise Aya, sessiz, solgun, ama kalbinde kırık bir yansıma taşıyan kız. Onları birbirine bağlayan şey aşk değil, aynı aynada yankılanan günahtır. Gerçek ve yansıma, sevgi ve suç arasındaki çizgi silinirken, Ritsu, “Ben kimim?” sorusunun cevabını ararken belki de en korkunç gerçeği keşfedecektir: Bazen kendini görmek, en büyük cezadadır.

Bir kaza… bir anlık sessizlik… ve ardından hiçliğin sesi. Deniz, gözlerini açtığında ne zamandır o karanlığın içinde olduğunu bilmiyor. Yaşayanlarla ölüler arasındaki o ince çizgide sıkışıp kalmış biri artık. Onu kurtarmakla görevli Doruk, geçmişinin gölgesinden kaçarken, Deniz’in hikâyesiyle yüzleşmek zorunda kalacak. Her ikisi de bilmeden aynı eşiğin iki tarafında yürüyorlar. > Çünkü bazen yaşamak, ölmekten daha ağır bir sınavdır.

Aşk, ihanet ve kan... Mafyanın dünyasında hiçbir şey göründüğü olamayacak.

Öldü sandığı kocasının ardından en yakın arkadaşı ile evlenmek zorunda kalan Lara.. ve her şeyin sorumlusu olan Aras… SİZCE BU HİKAYEDE ASIL SUÇLU KİM?

Bu kitabın sahibi emine._ysl e aittir

Ne yapacağımı bilemedim nereye gitsem beni bulurdu ne yapsam bir şekilde görürdü. Tek bir çarem vardı zamanı kontrol etmek

Not:Yeni bölümler çarşamba ve pazar geliyor ayrılca kitaba isim bulan olursa yorumlara yazsın

Bu kitap 5 kişilik bir grubun başından geçen tüm belaları size anlatmak için burda.yaşları ne kadar genç olsada,yaşadıkları çok ağır...

Uyandığında normalde 3 katlı olan bir okulun 12 kat olduğunu ve okulun bomboş olduğu bir evrende yeni arkadaslar edinmeye calisan ana karakterimiz novaria bı gizemler ile başa çıkabilecek mi

"Savcı, sus artık! Daha fazla canımı yakma." Onaylamaz anlamda başını salladı. Susmayacaktı, içimi parçalamaya devam edecekti. "Hani diyordun ya `keşke o arabanın önüne atladığımda ölseymişim` diye. Haklısın, keşke o gün annem yerine sen ölseymişsin. O zaman bugün kardeşim yaşıyor olacaktı." Gözyaşlarım durmuyordu ama kimse bana inanmıyordu. Onun karşısında ilk defa ağlıyordum. Çaresizliğimi görmüyor muydu? Gerçi ne bekliyordum ki? Bizim öykümüz nefretle başlamıştı ve nefretle bitecekti. Bu saatten sonra o sadece hayatımdaki hayal kırıklığı olarak kalacaktı.

Türkiye’nin en büyük otelinde ardı ardına kaybolan insanlar… Kilitli odalar, susturulmuş çığlıklar ve her biri bir diğerinden daha karanlık sırlar. Ama bu kez, hikâyeyi anlatan biri var — katil. Armina Cesur, çocukluğunda ölüme terk edilmiş ama ölmemiş bir kadın. Yıllar sonra, kader onu yeniden aynı karanlığın ortasına sürüklüyor. Bir zamanlar hayatını kurtaran Uras Duygulu ise, şimdi onun ellerinde kaybolmaya yüz tutuyor. Bir otel, iki geçmiş, sayısız kan lekesi... Ve hepsini birbirine bağlayan tek bir şey: Anahtar 407. Aşk ile intikam, vicdan ile delilik arasındaki çizginin bulanıklaştığı bu hikâyede, her kapı bir başka kabusu açıyor. Çünkü bazen en büyük sır, kilidin ardında değil… anahtarı tutan ellerdedir.

Üniversitede görsel sanatlar bölümü okuyordum bir yarışma vardı 1 ay boyunca öğrenciler hergünlerinden bir fotoraf çekip siyah beyaz bir tablo yapacaktı ve 1. kişiye bir şirketin görsel resim ve reklam oluşturma sektöründe burs vericeklerdi peki elif bu günler içerisinde bilmeden bir mafyanın fotorafını çekip sergisine koyar ve o kişide yer altı mafyası ama ülkenin en büyük şirketlerinin sahibide bu sergiye katılırsa ne olur ...

Gizemli bir şekilde kaybolan insanların sorununu çözmek için görevlendirilen bayan poo açıklanamayan gizemli ve korku dolu bir geçitten geçmesiyle kaybolan insanların cesetlerinin kokusunu alarak devam ederken bı anda ceset yığınını görünce yaşadığı şoktan sonra geri dönmeye çalışırken başına birsuru şey gelmesi sonucunda o yerden çıkıp kimseye birşey söylemeye yemin etti.

4 arkadaşın bir ağacın altında kavga etmeye başlayıp sonra ağacın içinde labirent gibi bir yerde oyun oynayıp hayatta kalmaya çalışması

Yağmur hiç durmuyordu. Sanki gökyüzü bile gerçeği saklamaktan yorulmuştu. Rüya, reddedilen roman dosyasını çantasına koyarken sadece hayallerinin değil, gerçeğin de elinden kayıp gittiğini bilmiyordu. Ablası Elif’in ölümünün bir intihar olduğuna inanmak istemedi. Her gece yankılanan o ses, o gölge, o izleniyormuş hissi… Hepsi delilik miydi, yoksa biri hâlâ onu susturmaya mı çalışıyordu? Ve bir gün, yağmurun altında bir yabancı ona şemsiyesini uzattı. Bir yabancı… Bir kurtuluş mu, yoksa yeni bir tuzak mı? Rüya, gerçeğe yaklaştıkça fark edecekti: Bazen insan en çok kendi hikâyesinden korkar.

𝑆𝑜𝑛 𝑑𝑎𝑙𝑔𝑎 𝑘𝑎𝑛𝑎 𝑏𝑢𝑙𝑎𝑛𝑚𝑎𝑑𝑎𝑛

Ravenya görevi ne kadar hafife alsa da hayatını değiştirecekti . Peki iyi anlamda mı kötü mü 🖤