BU DÜNYADA SÖZ DEĞİL, KAN BAĞLAR...🩸. Bu dünyada herkes bir şeylere yemin eder. Ama kanla edilen yemin, insanı ya tahta çıkarır ya da mezara sokar. Burada aile kutsal değil… Aile zorunluluktur. Güç, para, ihanet ve intikam… Hiçbiri tesadüf değil. Her adım geçmişten gelen bir bedelin sonucu. İtaat etmeyen silinir, ihanet eden gömülür. Gece kurulan anlaşmalar, kanla mühürlenen kaderler ve tek bir yanlışta çöken imparatorluklar… Kimse masum değil. Kimse tamamen kötü de değil. Herkesin elleri kirli, herkesin vicdanı suskun. Kan Yemini, gücün merhameti boğduğu, sadakatin kurşunla sınandığı ve aşkın bile kan koktuğu bir dünyayı anlatır. Burada kaçış yok. Affedilmek yok. Sadece bedel var. Bu kitapta kazananlar yok. Sadece hayatta kalanlar var. 🩸 Ve bu hikâyede… kan bir kez aktı mı, durmaz. 🩸🔥

Her türlü yalnızız ☠️

"Benden ne istiyorsun?" "Seni" ... "Bizi ne ayırır biliyormusun?" "Ne" "Ölüm"

Kara mahellenin adı sadece bir isim olarak koyulmamıştı. İçide adı kadar kara olduğu için koyulmuştu...

“Bazen suçlu olmadığın halde cezalandırılırsın. Ve en korkuncu — seni cezalandıranın, adalet aradığını sanmasıdır.” Özgün, ailesinin geçmişiyle birlikte karanlık bir esaretin ortasında uyanıyor. Zincirlerle değil, korkularla bağlı. Her gün, bir gün daha fazla dayanmak zorunda. Otuz bir gün boyunca, hem kendini hem de işkencecisini çözmek zorunda kalacak. Adalet istiyorsun, değil mi?” dedim. “Sana bunu yapanların cezasını çekmesini, hak ettiklerini bulmasını…” Sessiz kaldı. Devam ettim: “Belki kötülüğe kendi akıbetini yazmak istiyorsun, iyiliği ortaya çıkarabilmek için. Ama farkında değilsin Altuğ, sen iyiliği ortaya çıkarmıyorsun — tam tersine onu kirletiyorsun.” “Hayır,” dedi. Sesi sertti. Sessizlik içinde bir damla yaş yanaklarımdan süzüldü. “Doğruyu söylediğimi sen de biliyorsun,” dedim fısıldayarak. Birden hışımla bağırdı: “Beni tanıdığını mı sanıyorsun ha? Ne istediğimi bile bilmiyorsun, Özgün!” “Suçlu ben değilim, Altuğ. Bu yaptığın yanlış.” “Ben de suçlu değildim!” diye haykırdı. “Yıllarca acı çektim! Kusura bakma ama bu saçma fikirlerin yüzünden seni bırakacağımı mı sanıyorsun? Yazık!” Birkaç saniye sustu, sonra sesi alçaldı: “Ne istiyorum biliyor musun?” Cevap vermedim. Zaten veremezdim. “Bana acı çektirenlerin acı çekmesini istiyorum,” dedi. “Onların canına kıyıp kurtulmalarını değil… Ben nasıl sevdiğim birini kaybedince yıllarca acı çektimse, onlar da çekecek. Kısasa kısas, Özgün.” Sözleriyle irkildim. Ne kadar dirensem de gözyaşlarım ihanet etti. O an onu anladım. Ölüm istemiyordu; sadece acının yönünü değiştirmek istiyordu. Ve bunun için gereken kişi bendim.

"Adalet, yasalarla yazılır; Güç ise o yasaları yırtıp atanların elindedir." Siyel İnci Kül; mavi gözlerinde fırtına taşıyan, geri adım atmayı bilmeyen hırslı bir savcı. Korven Tan Yekta; dünyanın en zengin, en karanlık ve en dokunulmaz "Gölge İmparatoru". Kendi şehri, kendi ordusu ve mülkiyetine olan hastalıklı tutkusuyla tanınan bir adam. Siyel`in aylarca ilmek ilmek ördüğü soruşturma, Korven`in mutlak gücüne çarparak yerle bir olduğunda, iki uçurum karşı karşıya gelir. Siyel adaleti söküp almaya yeminliyken, Korven mülkiyetine giren bu inatçı kadını serbest bırakmamaya kararlıdır. Bir tarafta adaletin soğuk Kül`ü, diğer tarafta gücün yakıcı Kor`u. Kül bir kez kora değdiğinde; ne kanun kalacaktır geriye, ne de o sarsılmaz imparatorluk. "Benim olduğun bir şehirde, benden izinsiz nefes bile alamazsın Savcı Hanım."

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

⚠️ GERÇEK HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR⚠️ Yanlızlıktan korkuyor musun? Veya yanlız kalmaktan? Peki ya sana... Bir gün "Yalnızlığı" iliklerine kadar hissedeceğini söylesem? Evet bu maalesef yaşanacak... Üstelik bunu "Yanlız sen" aşmayı başaracaksın....

Hepimizin bir hikayesi var. Kimimizin hikayesi iyi, kimimizin hikayesi kötü. Benim ki hangisi bilmiyorum. Buna siz karar vericeksiniz. Hikayemin ne olduğuna siz karar vericeksiniz. Hadi bir oyun oynayalım sizinle. Oyunu ben kazanırsam sizde inanılmaz bir iz bırakırım. Oyunu siz kazanırsanız ise sizi sonsuza dek sizi rahat bırakırım. Oyun için heyecanlı mısınız? Ben çok eğleneceğim de. Ama önce size oyunun ne olduğunu söylemem gerek. Oyunda tek yapmanız gereken benim kim olduğumu bulmak. Size ip uçları vereceğim. Bakalım beni bulabilecek misiniz? Bunu öğrenmenin tek bir yolu var. Hadi o zaman. Hazır mısınız? 1 2 3 OYUN BAŞLASIN .....

Dedesinin ölümünden sonra deliren Edward,borçları için bir oyun oynamak zorunda kalır

Babasından yılarca şiddet gören Derin`in tek kurtuluşu; Ateş ‼️üstü açık şekilde yazılmış (+)sahneler olabilir ismeyen okumasın‼️

"Geçmişten kaçamazsın. Hele ki o geçmiş hala nefes alıyorsa."

“Kıyamet gibi bir gece, uğursuz bir haber…”

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

"ben sana ne yaptım!" Diye bağirdim ona o ise sanki zorundaymiş gibi bakıyordu "Zorundayım Pırıl zorundayım" "Erdem Konalı. Ne için zorundasın... Ben sana sevdalık etmem dedim. Allah benim belamı verir dedim şuan veriyo. Sen neden ablamı haklı çıkartın neden!?" İstanbul`da okuyduktan sonra köyüne geri dönen pırıl ailesinin öldürüldüğünü geriye sadece ablasının kaldığını görür. Ailesini öldürenler ise konalılardır. Pırıl bunun sebebinin yıllar önce olan büyük dedesinin onların dedesini ve babaannelerinin öldürdüğü için olduğunu anlar. Fakat hiç bişi elinden gelmez. Fakat Pırılın babası öyle şeyler yapmişki. Pırıl ailesinin soyunun sürmiyceğini sanat fakat abisi aslında ölmemiştir. Abisine kavuşur fakat abisi sadece intikam istiyordur...

burnumdan akan kanı hissediyordum bana bunu gerçekten yapmıştı karnımdaki bebeğe acımadan yapmıştı bunu. Ellerim karnımı bulduğunda hiç bir şey hissetmiyordum, beni gerçekten zehirlemişti... bebeğim ölecekti ve büyük ihtimalle bende ölecektim. Azer bana yalan söylemiş ailesinin intikamını böyle almıştı benden. Gözlerim Azer`in koyu kestane gözleri ile buluşunca gözlerindeki duyguları anlamak imkansız gibiydi. Azer, "Oyun bitti küçük kız ben kazandım..." dedi ve bizzat yere yıkılışıma bakıp hızla gitti yanımdan. Eğer oğlum ile kurtulursam yeni bir uyanış yaşanacaktı ve ben Pınar Urula olarak oğluma ve bana yapılanların hesabını ona ölümü yaşatarak verecektim. Bedenim uyuşmaya başladı ve göğüs kafesime sanki balta yemişim gibi bir acı saplanınca dudağımdan çıkan kısık inlemeye engel olamadım, karnımda hissettiğim acı ile beraber ise acı ile haykırdım. İstediği oluyordu ben ölüyordum, acı çekerek hem de. bir kaç saniye sonra bir silah sesi geldi ve ben daha fazla dayanamadan kendimi karanlığa teslim ettim...

İnsan zihni, karanlığın en derin odasıdır. Oğuz’un hikâyesi, sadece bir bireyin travmalarını değil, aynı zamanda insan doğasının en kırılgan noktalarını açığa çıkarıyor. Utanç, reddedilme ve alay edilme gibi sosyal travmaların beyinde nasıl kalıcı izler bıraktığını biliyor muydunuz? Psikoloji araştırmaları, bu tür deneyimlerin bireyin kimlik algısını parçalayarak onu sürekli bir “karanlık döngüye” sürüklediğini gösteriyor. Kanlı El, işte bu döngünün romanıdır. Bir yandan geçmişin utanç verici anıları, diğer yandan şimdiki zamanın korku dolu yalnızlığı… Okuyucu, Oğuz’un zihninde dolaşırken kendi travmalarını sorgulamaya zorlanacak. Her sayfada, “ben kimim?” sorusu yankılanacak. Bu kitap, sadece bir hikâye değil; insan ruhunun karanlık laboratuvarında yapılmış bir deneydir. Okurken hem ürkecek hem de kendinizi sorgulayacaksınız. Kanlı El, gerilimin ötesinde, insan doğasının en acımasız yüzünü gözler önüne seriyor.

Arkadaşının ölümünden sonra, Kolpa bir karar verir. Aslan adındaki gizemli adamı öldürmek zorunda kalacaktır. Nazlı’nın en yakın arkadaşının ölümünden sonra hayatı değişir. Nazlı birden kendini bambaşka bir hayatın pençesinde bulur.Onu takıntı hâline getiren Can peşini bırakmaz ve Nazlı`nın hayatını zindan eder. Onu elde etmek için her yolu deneyecektir.

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

𝑜̈𝑙𝑢̈𝑚𝑒 𝑐̧𝑒𝑦𝑟𝑒𝑘 𝑘𝑎𝑙𝑎 -Giriş- "Her hikayenin bir başlangıcı vardır , sizin hikayeniz başlamış olabilir ama bu 1 hafta bizim hikayemiz olacak " Ve ardından bir kahkaha daha yankılandı sınıfın duvarlarında . "Or**pu çocuğu , gülmeden konuşmayı bilmiyor musun?" Egemen`in bir anda bağırması sınıftaki bircok kişiyi bir rüyadan tutup cıkarmıs gibi duruyordu  . Kahkahalar kesildi ve ardından kulak tırmalıyacı ses konuşmaya başladı. "Ah ah ah Egemen, sana terbiye öğretmedi mi sevgili saygın ailen ve terbiyeli , temiz annen ? Annen böyle küfürler ettiğini duyarsa üzülür ama oğluşum" Egemen ne olduğunu anlamamıştı. Bunu sadece bakışlarından bile anlayabiliyorum. Egemen konusmak icin ağzını açtı ama ses bir anda bağırarak korkutucu bir sekilde konuşmaya başladı. "Yeter, sus artık! Seninle vaktimi bosa harcayamam " Bir kac dakikalık bir sessizlikten sonra tekrar konuşmaya başladı. "Artık oyunumuzu konuşabiliriz " yine kahkahalara boğuldu. "Sizinle cok güzel oyunlar oynayacağız sevgili sınıfım . Oyunumuzun kuralları şu sekilde , Okulun dışına çıkmak yasak , ölürsünüz. Verdiğim sürede,yani 45 dakika boyunca, eger soruyu istenilen sekilde cevaplamazsanız ebe ölür. 45 dakika sonunda 15 dakika icerisinde  hala da cevaplamazsanız , size güzel sürprizlerim olacak, ebenin ölümü dışında. Aslında size tamı tamına kendi canınız için koskocaman bi 1 saat veriyorum , bu bonkörlüğümü unutmayın , cani biri olsaydım bu kadar uzun bi süre tanımazdım size "   Ardından yine güldü. "He a**na koyayım,  bizde inandık" Fatih`in asagılayan sesi kulağımda cınlayınca bu sefer bütün yüzler ona döndü . Bir anda tahtada bir video ortaya cıktı . Bu oydu Okul forması yırtılmış,  paramparçaydı Ve yüzü Yüzü berbattı Her tarafı kandı İşkence görmüştü Devasa bi akvaryumun içindeydi ve aglıyırdu . Kameranın ondan tarafa baktığını görünce daha da ağlamaya başladı. Elleri önünde bağlıydı Aynı zamanda ayakları ve ağzı da . Hepimiz onu izlerken bir anda akvaryumun içine su dolmaya başladı. Ve o an dünya bizim için durmuştu. Hepimiz bağırmaya basladık, yakın arkadaşları aglamaya ... Su biraz daha dolmaya devam ederse , boğularak ölecekti. Çırpınmaya ve deli gibi akvaryumun camlarına vurmaya başladı. "Umarım dediklerimde ciddi oldugumu anlamışsınızdır.  O saat 1 e çeyrek kala ölecek , yani ölümüne çeyrek kala , şimdiden başarılar sınıfım , kazanacağınıza inanıyorum , evet öleceğinize inancım tam" Ve ardından yine konuştu. "Ha ayrıca unutmayın , hiçbir intihar sebepsiz değildir..." İntihara teşebbüs değil, Tebessüm ettim dün gece. Ölmek mi? Ölmek ne kelime! Parmak uçlarıma kadar, Aşık oldum sadece...

Babasinin annesini öldürdügü haberini alan ciwan yıkılır. kendini suçlamaya başlar.daha annesinin vefatından yirmi dört saat geçmeden intihar eder.intihar etmeden önce ise çok yakin kardeşi gibi gördügü bir arkadaşına not yazarak kardeşi berfeyi emanet eder.ya bu çok güvendigi dostu ilerleyen zamanlarda duygularina engel olamayip kendisini abisi gibi gören kiza saplantılı bir şekilde aşk olursa.ve genç kizi hayatına mahkum ederse. kitabımda şiddet, argo kelime18 sahneler vardir ona göre okuyun.hergün bir yada iki bölüm atıyorum. Yaralı serçe kitabıdır.sadece ismi ve kapak resmi değişti.

klasik bir hayatı olan miruna kuvars atölyesinde bir gömlek bulur. lanet getiren bu gömlek alt kat komşusu sasha ile bağlantılı mı? yada asıl olay aziz karakterinde mi? mirunanın rüyalarında gördüğü adam kim? ve neden onu görüyo? 3. kattaki gizem ne?

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

Her şeyin başladığı o gün.... Lusi öldü mü yoksa yaşıyor mu

Bir apartmanda var olmayan bir kat, bu katla bağlantılı kaybolan insanlar ve gerçeği kurcaladıkça zihnin de tehlikeye girmesi.