Suskunluğun zayıflık olduğunu sananlara, o onun silahıydı. Adli tıp uzmanı Ahsen Göksu işinde kusursuzdu. Duygusuz değil, kontrollüydü. Soğuk, değil hesaplıydı. En azından herkes öyle sanıyordu. Altı ay önce işlenen dört farklı cinayete bir yenisi daha eklenince bunun bir tesadüf olmadığını anlamışlardı. Dava baş komiser Bora Yaman Arasın önüne düştü. Ve orada dikkatini bir şey çekmişti. Hepsinin bileğinde tek bir sembol, hepsi tek bir hamle ile ölmüş ve hepsini tek bir kişi öldürmüştü. Ama bunu herkesten önce biri fark etmişti. Bazen sessizlik bir zayıflık değil, bir korunma buçimiydi.

Geçmişin kanla yazıldığı bir hikâye… ve kimsenin kaçamadığı bir hesaplaşma. Açelya, ailesi katledildikten sonra kendi adaletini yaratarak seri cinayetler işleyen bir kadına dönüşür. Onu bulmaya çalışan dedektif Aziz ise sadece görevini değil çocukluğundan beri içinden atmadığı bir duyguyu da kovalamaktadır. Ama bu hikâyede hiçbir şey göründüğü gibi değildir…

Aşk eski Bir yalannnnn

Defile salonu, büyüleyici bir ışıltı içinde kaybolmuştu. Podyumun başında, yüksek sesle çalan müzikle birlikte modellerin adımları yankılanıyordu. Ama bir anda ışıklar Tamar`a odaklandı. O an, bir nefeslik sessizlik oldu ve hemen ardından flaşlar patlamaya başladı. Tamar, podyuma ilk adımını attığında, salon bir anda çılgınca heyecanlandı. Kameralar ardı ardına çekim yaparken, herkesin gözleri onun üzerindeydi. Altın rengindeki elbisesi, ışıklarla adeta parlıyordu. Her adımında zarafetiyle bütün salonu büyüleyen Tamar, topuklarının şık sesiyle her adımda gücünü ve özgüvenini sergiliyordu. Flaşlar, salonu aydınlatan bir ışık seline dönüşürken, Tamar’ın içi biraz karıştı. Bu kalabalık, bu gözler, hep ona bakıyordu ama o, gözlerini sadece podyumun sonuna odaklamıştı. Kapanışa yaklaşırken, bir an bir şey hissetti. Bir bakış, bir duruş… Gözleri podyumun sonundaki adamla kesişti. Vasil, ışıkların arasında, tüm kalabalığın içinden Tamar’a odaklanmıştı. Gözleri ona kilitlenmişti, bir şeyler vardı, bir çekim… Tamar’ın her hareketi, her zarif adımı, onun içindeki gizli merakı uyandırıyordu. Ama Tamar, sadece podyumu tamamlamaya odaklanmıştı. Defilenin sonunda, Tamar podyumu terk ederken, hala arkasında kalan bakışları hissediyordu. Her adımda, o bakışların ona olan etkisi, Tamar’ı huzursuz etti. O an, yalnızca bir model değildi; o, geçmişin ve geleceğin kesişim noktasıydı.

#ATEŞ VE MİRA # " Babamın borcu benim esaretim oldu. Ateş`in karanlığında kaybolurken, Yaman`ın ışığına tutunmaya çalıştım. Ama bu dünyada kural basitti: Ya av olurdun ya da avcı. Ben Mira... Kendi hikayemde başrol müydüm, yoksa devlerin oyununda bir piyon mu? Aşkın nefretle, sadakatin ihanetle sınandığı o noktadayız."

ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022. Revize tarihi ise 9 Ocak 2026. Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi… Peki, kurtuluş mümkün mü? `Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.` `Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?` `Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.` `Sessizliğe bürünmeye devam et.` `Yarın seni Galata Kulesi`nin orada bekliyor olacağım.` `Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)`

İçindeki vahşetiyle barışamayanlara çünkü asıl avcı onlar.

Okyanusun keşfedilmemiş kısımlarını araştıran bir ekip, bir saldırıyla karşılaşırlar. Bu saldırıdan sonra hayatta kalabilecekler miydi, yoksa daha değişik bir olay mı başlarına gelecekti? Bu gerilim/korku/bilim kurgu size hayatın keşfedilmemiş sırlarını açıklayacak. Hazır mısın? O halde ne duruyorsun, okumaya başla!

"Beni yemek istiyordu." İstanbul`un ayazında bir taksi koltuğunda başlayan o kabus; zamanın durduğu, insanlığın ise silindiği andı. Sessizliğin çığlığa dönüştüğü "insan" kalmanın en büyük günah sayıldığı o uzun gün başlıyor. Ankara`da deniz yoktu, köprü yoktu. Ama artık kaçacak yer de yoktu. İnsan olarak kalmak için, insanlığını yitirmeye hazır mısın?" Dolunay

Jung woojin karanlık tarafından yakalanacak mı

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

Kitabın şarkısı: Aşkı harcamının seksen yolu. 𓇢𓆸 Altı çocuk altı aynı kader Aynı uygulama aynı alışkanlıklar Ve çocukluklarından beri yanlarında olan bir gölge; Gölge kim mi? Gölge hayatını kendi kendine öldüren çocukların zihnini yönelten zihinsel bir baskı. Eğer onu gözüsünüzde kötü görürseniz beyniniz ona inanmaz ve sonuç olarak iyi yola çıkamazsınız. Unutmayın! Gölgeden kaçış yok. Sizde onlarla aynı kaderi yaşamak istemezsiniz.. Değil mi?

Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner bir kadının hikayesi… Sırtımı kapıya yaslayıp elimi cebime attım ve 112’yi tuşladım. Fakat telefonu kulağıma götüremeden elimden hızla çekildi. Ağzımdan bir çığlık kaçtığı an, bir el dudaklarımın üzerine kapandı. Karanlıkta seçemesem de karşımda bana bakan koyu gözler vardı. Burnuma gelen odunsu kokudan erkek olduğunu anlayabiliyordum; boyu da bunu kesinleştiriyordu, adam 1.90’dan uzundu…

İntikam uğruna verinlen tüm savaşlara...

Vurulmuştum hemde sevdiğim adam tarafından nerden bilebilirdim ki beni bir oyuncak gibi kullanıp atacağını Kan sızıyordu o naciz vücudumdan.Artık acı hissetmiyordum ki halime üzüleyim yaptığım aptallıkları düşüneyim...

Adaletin terazisi bozulduğunda, hükmü mazi verir." Bursa’nın gri gökyüzü altında, emniyetin soğuk koridorlarında yankılanan bir isim: İdil Irmak. On yıl önce, bir genç kızın hayatı adaletin yetersiz kaldığı bir mahkeme salonunda paramparça oldu. Bugün ise, o davanın hayaletleri karanlık ormanlardan sızarak şehre geri dönüyor. Başkomiser Pars Çevik, bir yandan babalık ve dedelik sorumluluklarının sıcaklığına sığınmaya çalışırken, diğer yandan geçmişin tozlu raflarından fırlayıp gelen kanlı bir dosyanın pençesinde kıvranıyor. Bal rengi gözlerdeki korku, platin sarısı saçların ardındaki büyük yıkım ve zeytin tenli bir adamın vicdan azabı... Ekip üyeleri kendi içlerindeki uçurumlarla boğuşurken, orman bekçisinin ölümüyle düğüm daha da sıkılaşıyor. İntikam soğuk yenen bir yemek midir, yoksa her şeyi küle çeviren bir yangın mı? Yağmur Özdemir, HÜKÜM ile okuyucuyu polisiye bir gizemin içine sürüklerken; aile bağlarının, dostluğun ve bitmek bilmeyen adalet arayışının sınırlarını zorluyor. Bir tarafta masumiyetin son çığlığı, diğer tarafta ise verilmiş en ağır hüküm...

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

"Umbrella yıkıldı ama unutulmadı. Onun küllerinden yeni bir kâbus doğdu." 2028, Güneydoğu Asya. Bir biyo-teknoloji şirketi olan Sulong Corporation, Umbrella`nın çalınan verilerini kullanarak yeni bir virüs geliştirir: Lepidoptera-Virüsü (L-Virüsü). Kurbanları önce koza içinde uyur, sonra kanatlı, böcek benzeri mutantlara dönüşür. Filipinler`in uzak bir adasında, eski bir ABD askeri olan Marcus Reyes, karantina altındaki kasabasında mahsur kalır. Karısı L-Virüsü ile enfekte olmuş, kızı ise kaybolmuştur. Marcus`un tek umudu, adaya gizlice giren BSAA ajanı Sofia Rivera ile işbirliği yapmaktır. Ancak Sofia`nın bir sırrı vardır: O da bir zamanlar Sulong için çalışmıştır. Ve adanın altındaki laboratuvarda, L-Virüsü`nün gerçek amacını keşfedeceklerdir: İnsanlığı yok etmek değil, onu yeniden şekillendirmek. --- ANA KARAKTERLER Karakter Yaş Rol Kişisel Çatışması Marcus Reyes 39 Eski Navy SEAL, şimdi balıkçı Karısını kurtarmak mı, yoksa onu öldürmek mi? Sofia Rivera 28 BSAA ajanı, eski Sulong çalışanı Geçmişteki suçlarını affedebilecek mi? Dr. Hiroshi Tanaka 62 L-Virüsü`nün yaratıcısı "Evrim kaçınılmazdır" felsefesiyle hareket eder Luna Reyes 9 Marcus`un kızı Özel bir antikor taşıdığı için hedef alınır General Salvador Cruz 54 Filipinler ordusu komutanı Adanın bombalanması için emir bekliyor

Daha on yedi yaşında iken töre usulüyle evlenmemek için köşkten kaçan Feryal Karza abisinin ölümüyle tekrar döner ve başına geleceği felaketi omuzlanarak gelir. Zorla evlendirilmek üzere evlendirileceği adam Çelik Demir Soykırımlı. Aşiret ağasıdır. Feryal Karza kendini kanıtlamış ve stratejik planlama uzmanı olan kadınlarımız içindir. Çelik Demir Soykırımlı ise soğuklukuyla kalpleri buz kestiren okurlar içindir. ------ "En derin gölgeler en derin ateşleri saklar." DEMİRİN GÖLGESİ - Yeşim Mingsar

Safir Palaslı, adını taşıdığı taş gibi soğuktu. Parlıyordu... ama dokunanı keserdi. Roman Alphan ise alışkındı sahip olmaya. Ama ilk kez, karşısında sahip olunamayan bir şey vardı. Safir, geçmişinin ağırlığını susarak taşıyan, travmaları olan genç bir kadındı. Güvenmeyi unutmuş, sevilmeyi ise çoktan kendine yasaklamıştı. Onun dünyasında kimseye yer yoktu; ne bir bakışa, ne bir söze... ne de bir adama. Roman içinse bu sadece bir karşılaşma değildi. Bu, kazanılması gereken bir savaştı. Ama bazı kadınlar kazanılmazdı. Bazıları sadece... insanın içinde kaybolmasına sebep olurdu.Ve bazı aşklar vardı ki, ne sevgiye benzerdi ne de nefrete.Sadece yakardı. Kadın ve Erkeğin de karanlık bir geçmişe sahip olduğu, süpriz bebekli sırlı bir hikaye. Peki kadın bu kadar inatken bu iki insanı sadece bir bebek ve sırlar bir arada tutmaya sebep olabilirmiydi? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması durumunda yasal yollara bizzat baş vurulacaktır..

O mesajı görmemeliydim. Ama gördüm. Sonrasında yazılan her kelime, kaderimi yeniden yazdı. Bu bir oyun değildi. Gerçekler ortaya çıktıkça, bunun basit bir tesadüf olmadığını anladım.

Hikâye, bir gemide geçen ve sonradan Fransa’ya uzanan bir cinayet, manipülasyon ve zihinsel oyunlar zinciri

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Ben, yanmayı seçmedim. Ateşin içinde doğdum. Ve o ateş... benden başka herkesi yaktı. Bense sadece izledim. Çünkü cesetler hareket etmez, sadece çürür.

"Leyla ve Vefa`nın karanlık bir labirentte verdikleri mücadele, hiç beklenmedik bir sesle sarsılır. Arkadaşlarını bulduklarını sandıkları an, aslında büyük bir tuzağın içine mi düşmüşlerdi? `Kaçış Melodisi`, gerilim ve sadakatin sınırlarını zorlayan bir yolculuk."