+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence çok doğru kişiye yazdım.

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

Soğuk bir kış gecesiydi. Karlar sokak lambalarının solgun ışığında dans ediyor, rüzgar eski taş binaların arasından uğuldayarak geçiyordu. Şehrin sessizliğini sadece uzaklardan gelen siren sesleri ve ara ara yankılanan ayak sesleri bozuyordu…

Bu ilk kitabım ona göre

Eda Akkurt hala çocukluğunun travmalarını atlatamayan bir kadındı. Geçmişini unutmaya çalışırken hayatına giren kişi onu en derinden sarsar ve geçmişinin tüm perdelerini aralar. Diğer yandan da onu sürekli izleyen bir mesajcıyı bulmaya çalışır. Bir yandan geçmişinin karanlık tarafıyla uğraşırken diğer yandan da hayatında yeni kararlar alıcaktır.

sadece Partiye kafa dağıtmak için gidip hayatının aşkını bulan bir kızın hikayesi...

KÜLLER ARASINDA Bazı insanlar küllerinden doğar. Bazıları ise küle döner. Mira, sevdiğini sandığı adamın karanlığında kaybolurken, Aras kardeşini kurtaramadığı bir gecede her şeyini kaybeder. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, adaletin sustuğu yerde başlayan bir intikam hikâyesi. Şantaj, manipülasyon, psikolojik şiddet ve mafya düzeninin içinde bir adamın küller arasından yürüyüşü… Küller Arasında Küllerin öncesinde başlayan, kanla yazılan bir son.

Ege kıyısındaki yatılı okul… Dışarıdan bakıldığında kusursuz bir düzen. Ama her kusursuzluğun ardında saklanan bir karanlık vardır. Eda, yeni döneme başlamak için buraya adım attığında, sadece eğitim için geldiğini sanıyordu. Fakat ilk geceden itibaren okulun duvarları fısıldamaya başladı: gizemli ışıklar, duvarlara bırakılmış notlar ve izleyen görünmez gözler… Kimseye güvenemezdi. Çünkü burada herkes bir rol oynuyor, ama bazı gerçekler ortaya çıktığında her şeyi yakacak kadar tehlikeli olabiliyordu. Sırlar saklanmak için vardır… ta ki biri peşine düşene kadar.

Gece yarısı gelen bir mesaj her şeyi değiştirdi. “Koş! Sakın durma!” Ama ben evdeydim… Peki neden kaçmam gerekiyordu? Üst kattan gelen adım sesleri, açılmayan kapı ve sürekli gelen gizemli mesajlar… Bu numara kimdi? Ve benden ne istiyordu? Bazen bir mesaj, hayatınızı tamamen değiştirebilir.

ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022. Revize tarihi ise 9 Ocak 2026. Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi… Peki, kurtuluş mümkün mü? `Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.` `Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?` `Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.` `Sessizliğe bürünmeye devam et.` `Yarın seni Galata Kulesi`nin orada bekliyor olacağım.` `Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)`

Eski ve büyük bir yatılı okulda düzenlenen önemli bir yarışma gecesi her şeyi değiştirir. Yarışma iptal edilir, okul boşalır ve yurtta korkunç bir cinayet işlenir.

Womance|ZeZee, her zamanki gibi gününü bitirmek üzereydi. Elinde ilacı odasında tanıdık tavanın altında uzanıyordu. Tek istediği biraz dinlenmekti ancak gözlerini tekrar açtığında, artık kendi odasında değildi. Havası farklı, kokusu farklı, hatta insanların gülüşleri bile bir tuhaf... Sanki dünyası bir başkasının zihninde yeniden yazılmıştı. Dinozor oyuncağındaki o tuhaf dikiş izi, okul koridorlarındaki o "sahte" samimiyet her şey bir rüyanın parçası gibi görünüyordu. ZeZee, hayatının neden bir anda değiştiğini anlamaya çalışırken, aslında çok daha büyük bir oyunun içine düştüğünü fark edecekti. Peki, bu bir rüya mı? Yoksa gerçeklik sandığımız şey, sadece başka bir evrene açılan ince bir kapı mı? “Beni ben yapan her şey, bir anda nasıl bu kadar yabancılaşabilirdi?”

Bir şehir, herkesin bildiği yalanla sarılı. Sessizce saklanan sırlar, yıllar sonra ortaya çıktığında herşey değişir. Kriminolog Alp Kerem AKSOY ve Psikolog Lâl Deniz KARAN, geçmişin karanlık gölgeleriyle yüzleşmek zorunda. Gerçek, sandığınız kadar masum değil

Sıradan bir dava mı yoksa daha mı derin bir olay...? Bize katılarak bunu öğrenebilirsiniz.

Çocukluğun sırları, küçük bir mahallede başlayan oyunlarla gizlenir. Narel, o yaz günlerinden birinde karşılaştığı gizemli yeni çocuğun izlerini yıllar boyunca unutamaz. Aradan geçen zaman, geçmişin gölgeleri ve sırlarını yeniden gün yüzüne çıkarır. Masumiyetin ve büyümenin iç içe geçtiği bu hikaye, okuyucuyu hem çocukluğun sıcak dünyasına hem de gizem dolu yetişkinlik dönemine taşır.

Çorumun bir köyünde yaşanılan olay

"Leyla ve Vefa`nın karanlık bir labirentte verdikleri mücadele, hiç beklenmedik bir sesle sarsılır. Arkadaşlarını bulduklarını sandıkları an, aslında büyük bir tuzağın içine mi düşmüşlerdi? `Kaçış Melodisi`, gerilim ve sadakatin sınırlarını zorlayan bir yolculuk."

Hayatta bazı başlangıçlar masum görünür. Ama bir bakış, bir çarpışma ve tek bir isim… Her şeyi değiştirebilir. Açelya’nın hikâyesi şimdi başlıyor.

“Her iyiliğin içinde bir leke, her yemeğin içinde bir sır vardır." Aras, bir hastane odasında değil, babasının kana bulanmış mermer tezgahında doğdu. Bir çocuk parkında değil, bıçak seslerinin yankılandığı karanlık bir mutfakta büyüdü. Babasından öğrendiği tek bir şey vardı: Bir insanı parçalara ayırmak ile bir yemeği sanata dönüştürmek arasında sadece ince bir çizgi vardır. 16 yaşında kendi ailesini bir sanat eserine dönüştürerek karanlığa karışan Aras, yıllar sonra Amerika’nın en seçkin restoranlarında bir "dahi" olarak yeniden doğar. Mutfaktaki kusursuzluğu, geceleri New York sokaklarında bıraktığı ürpertici imzasında gizlidir: Antika bir gümüş kaşık ve zehirli bir şekerleme. Ancak Aras`ın listesindeki yirminci isim, diğerlerine hiç benzememektedir. Miya Şahin... Parmakları piyano tuşlarında dans eden bu kız, Aras’ın kalbindeki karanlığı aydınlatmaya mı çalışacak, yoksa onun en büyük şaheserine mi dönüşecek? Mutfaktan sızan kanın kokusuna, piyanodan yükselen hüzünlü notaların eşlik ettiği bu gerilim dolu yolculukta; bir katilin ruhuna, bir aşçının titizliğine ve bir dehanın çöküşüne tanıklık edeceksiniz.

Dışarıdan bakıldığında sıradan bir apartman. Sıradan daireler, sıradan insanlar, sıradan hayatlar. Ta ki ölümler başlayana kadar. Apartmanda biri ölüyor. Sonra bir diğeri. Ve kısa sürede herkes aynı gerçeği anlıyor: Bu bir kaza değil. Kaçmaya çalışanlar ölüyor. Gidenler geri dönemiyor. Kalanlar ise her gün sıranın kendilerine gelmesini bekliyor. Daha kötüsü… Katil aralarında. Kimse kimseye güvenemiyor. Herkes masum olduğunu söylüyor. Ama herkesin sakladığı bir şey var. Bu apartman artık bir ev değil. Bir sığınak da değil. Bir bekleme odası. Ve burada bekleyen herkes, hayatta kalmak için susmak zorunda. “Merhametinizi silah yaptım. Ve herkes öldü. Bu yüzden insanlık değil… Saflık tehlikelidir.”

Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner bir kadının hikayesi… Sırtımı kapıya yaslayıp elimi cebime attım ve 112’yi tuşladım. Fakat telefonu kulağıma götüremeden elimden hızla çekildi. Ağzımdan bir çığlık kaçtığı an, bir el dudaklarımın üzerine kapandı. Karanlıkta seçemesem de karşımda bana bakan koyu gözler vardı. Burnuma gelen odunsu kokudan erkek olduğunu anlayabiliyordum; boyu da bunu kesinleştiriyordu, adam 1.90’dan uzundu…

Defile salonu, büyüleyici bir ışıltı içinde kaybolmuştu. Podyumun başında, yüksek sesle çalan müzikle birlikte modellerin adımları yankılanıyordu. Ama bir anda ışıklar Tamar`a odaklandı. O an, bir nefeslik sessizlik oldu ve hemen ardından flaşlar patlamaya başladı. Tamar, podyuma ilk adımını attığında, salon bir anda çılgınca heyecanlandı. Kameralar ardı ardına çekim yaparken, herkesin gözleri onun üzerindeydi. Altın rengindeki elbisesi, ışıklarla adeta parlıyordu. Her adımında zarafetiyle bütün salonu büyüleyen Tamar, topuklarının şık sesiyle her adımda gücünü ve özgüvenini sergiliyordu. Flaşlar, salonu aydınlatan bir ışık seline dönüşürken, Tamar’ın içi biraz karıştı. Bu kalabalık, bu gözler, hep ona bakıyordu ama o, gözlerini sadece podyumun sonuna odaklamıştı. Kapanışa yaklaşırken, bir an bir şey hissetti. Bir bakış, bir duruş… Gözleri podyumun sonundaki adamla kesişti. Vasil, ışıkların arasında, tüm kalabalığın içinden Tamar’a odaklanmıştı. Gözleri ona kilitlenmişti, bir şeyler vardı, bir çekim… Tamar’ın her hareketi, her zarif adımı, onun içindeki gizli merakı uyandırıyordu. Ama Tamar, sadece podyumu tamamlamaya odaklanmıştı. Defilenin sonunda, Tamar podyumu terk ederken, hala arkasında kalan bakışları hissediyordu. Her adımda, o bakışların ona olan etkisi, Tamar’ı huzursuz etti. O an, yalnızca bir model değildi; o, geçmişin ve geleceğin kesişim noktasıydı.

Bir katil ve bir yakuza. İkisi de kendi dünyalarındaydı. Tamamen bağımsız... Ama yolları bir şekilde kesişti. O gece, Dolunay karanlık gökyüzünün tam tepesindeydi. Yağmur ise tüm şiddetiyle yeryüzünü sırılsıklam ediyordu. Henüz farkında değillerdi. Ama o gece, onlar için mezara kadar gidecek bir çatışmanın habercisiydi.

Katil ağızından tadından yenmeyen katil kurgusu

Rüyalar, korku, dehşet ve nefes dalışları.