5 yakın arkadaşın kamp için gittiği ormanda kaybolup yeni ve olağanüstü bir dünya, olağanüstü varlıklar ve terk edilmiş evler bulması...

Yıldızlardüştüğünde: Ben sadece bırakmak istiyorum. Batıdandoğuyadoğmak: Bu grupta bu yüzden var zaten? 𓇢𓆸 "Gündüz yaşadıklarının gecene etki etmesine izin mi veriyorsun?" "Zaman benim merhemim, Gölge." Artık tamamen başımı kaldırmış bir şekilde ona bakıyorum. "Bana etki eden gündüz yaşadıklarım değil, yaşayamadıklarım." UZUN AÇIKLAMA YAKINDA

ucien bir gece sokakta yürürken yerde bir ceset bulur. Yardım etmek için yaklaştığı anda polisler gelir ve onu katil sanarak tutuklar. Masum olmasına rağmen kimse ona inanmaz ve Lucien kendini hapishanede bulur. Artık hem özgürlüğünü kanıtlamak hem de hapishanedeki zorluklarla baş etmek zorundadır.

Kardeşinin ölümüyle parçalanan Jenna’nın hayatı, maskeli bir gecede tamamen değişir. En yakın arkadaşı Sisi’nin gölgesi her geçen gün daha da büyürken, geçmişten kalan sırlar birer birer ortaya çıkar.

Bazı insanlar karanlıktan korkar. Bazıları ise karanlığı içinde taşır. Su, yaz tatilini geçirmek için döndüğü kasabada her şeyin sakin olacağını düşünüyordu. Çam ağaçları, sessiz sokaklar ve unutulmuş anılar… Ama orman konuşmaya başladığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. İşlenen cinayetler, kasabayı bir korku hikâyesine çevirirken polisler çıkış yolu arar. Ve çözüm sandıkları şey, aslında en büyük hataları olur: Su’yu soruşturmanın merkezine almak. Su yardım eder. Su yönlendirir. Su gerçeği anlatır gibi yapar. Ama kimse şu soruyu sormaz: “Gerçeği anlatan kişi gerçekten masum olabilir mi?”

Hiçbir güzelleme yapılmamıştır. Çocuklar için uygun değildir.

+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence çok doğru kişiye yazdım.

Tehlikeli bir dünyanın içinde, herkesin bir rol oynadığı, ama kimsenin tamamen masum olmadığı bir düzen. Her bir insan bir şekilde o karanlık sistemin içine sürüklenmiş. Hatta bazıları hiç ışığı göremeden bu sistemin içinde doğmuş. Bu sistem; ölümün bile bir kuralı olduğunu diretiyor. Yolları kesişenler bunun bir tesadüf olduğunu sanıyor… ama geçmişte saklanan bir sır, onları aynı oyunun içine çekiyor. İhanetlerin, gizli hesapların ve tehlikeli oyunların ortasında, herkes bir zincirin parçası... Ama biri var ki o son halka. Ve o halka kırıldığında, ya her şey bitecek ya da her şey yeniden başlayacak. Aynı hikâye değil. Aynı oyun... Ve bu oyunda, hiçlik kazanacak.

`Beni öldüren Boynumdaki urgan değil Sensiz geçirdiğim onca yıl ` +15

Genç kaptan Göknur, ilk görevinde bir cinayetle karşılaşır. Deliller onu işaret ederken, gemideki gizemli bir katil onu hem hayatta kalmaya hem de kendi zihniyle yüzleşmeye zorlar.

Bir kamp. Bir gece. Ve geri dönüşü olmayan bir hata… Bir grup arkadaş sadece eğlenmek için ormana gitti. Ateş yaktılar, güldüler, korku hikâyeleri anlattılar. Sonra… onu buldular. Toprağın altında saklanmış bir ceset. Ve o andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Orman suskundu… Ama içlerinde bir şey uyanmıştı. Geceler uzadı. Sesler arttı. Ve birer birer kaybolmaya başladılar. Bu bir tesadüf müydü? Yoksa aralarından biri mi saklıyordu gerçeği? Çünkü bu ormanda… kimse yalnız değil. Ve bazı çığlıklar… asla duyulmaz.

"Benden ne istiyorsun?" "Seni" ... "Bizi ne ayırır biliyormusun?" "Ne" "Ölüm"

ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022. Revize tarihi ise 9 Ocak 2026. Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi… Peki, kurtuluş mümkün mü? `Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.` `Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?` `Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.` `Sessizliğe bürünmeye devam et.` `Yarın seni Galata Kulesi`nin orada bekliyor olacağım.` `Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)`

Suskunluğun zayıflık olduğunu sananlara, o onun silahıydı. Adli tıp uzmanı Ahsen Göksu işinde kusursuzdu. Duygusuz değil, kontrollüydü. Soğuk, değil hesaplıydı. En azından herkes öyle sanıyordu. Altı ay önce işlenen dört farklı cinayete bir yenisi daha eklenince bunun bir tesadüf olmadığını anlamışlardı. Dava baş komiser Bora Yaman Arasın önüne düştü. Ve orada dikkatini bir şey çekmişti. Hepsinin bileğinde tek bir sembol, hepsi tek bir hamle ile ölmüş ve hepsini tek bir kişi öldürmüştü. Ama bunu herkesten önce biri fark etmişti. Bazen sessizlik bir zayıflık değil, bir korunma buçimiydi.

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

"Yanlış bir çarpışma, geçmişten gelen kanlı bir hesap. Babasının işlediği günahların bedelini ödemek için bir mafya liderine rehine düşen Zeynep Aksoy, celladının (Alaz Baras)gölgesinde hayatta kalmaya çalışıyor. Karanlık çöktüğünde, geriye kalan tek şey gölgedeki o son iz olacak."

İki yıl önce, sıradan bir yaz günüydü. Dört arkadaş… bir oyun… ve aniden gelen bir sessizlik. Kerem o gün eve hiç ulaşamadı. Ne bir iz bulundu, ne de bir açıklama. Zaman geçti, hayat devam etti… ama bazı sorular asla kaybolmadı. Deniz, Mete, Aras ve Sena için bu sadece bir kayboluş değildi. Bu, yarım kalan bir hikâyeydi. Ve şimdi… terk edilmiş bir okulun karanlık koridorlarında, geçmiş yeniden uyanıyor. Buldukları tek bir eşya, her şeyi değiştiriyor. Kerem belki de hiç kaybolmadı. Belki de… hâlâ orada. Ama bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur.

"Bir zamanlar bir adamın `mavi gözlüm` dediği o parlak bakışlar, şimdi bir zindanın soğuk duvarlarında sönüyordu. İki hayat arasında sıkışmış bir kadın: Bir yanda kalbinin tek sahibi Azad`ın yarım kalmış fısıltıları, diğer yanda ona sahip olduğunu sanan bir adamın buz gibi zincirleri... Şimdi karnında büyüyen o küçük can, bir kurtuluş müjdesi miydi yoksa bu cehenneme atılmış son bir düğüm mü? `Affet beni Azad... Senin hayallerini, bana mezar olan bu evde öldürdüm.` Aşkın, ihanetin ve sessiz feryatların gölgesinde; küllerinden doğmaya çalışan bir kadının paramparça hikayesi." İyi okumalar.....

Karadeniz`in hırçın dalgaları arasında Yeşil için zaman, nişanlısı Azil’in şehadet haberiyle durmuştur. Her gün mezar başında yarım kalan bir sevdanın yasını tutan Yeşil’in dünyası, Mardin’in sınır hattında yaşanan gizemli bir mucizeden habersizdir. Hafızasını kaybeden Azil, kendisini ölümün kıyısından çekip alan Asmin’in şefkatine sığınmış, iki ay süren bu sessiz iyileşme sürecinde geçmişini bilmeden ona mühürlenmiştir. Zihninde sadece annesinin puslu sesini ve "Azil Hopalı" ismini taşıyan adam, köklerini bulmak için Asmin’in elini tutarak Trabzon’a doğru yola çıkar. Aynı anlarda Yeşil’in acısından beslenen ve ona saplantıyla bağlı olan Mustafa, en zayıf anını kollayarak Yeşil’i elde etme planları yapmaktadır. Ancak kasaba meydanına yanaşan o araç, tüm dengeleri altüst eder. Yeşil, kardeşi Tahir ve Azil’in kız kardeşi Menevşe’nin bakışları altında, öldü sanılan Azil tüm heybetiyle arabadan iner. Yeşil tam mucizesine kavuştuğunu sanırken, Azil diğer kapıyı açıp Asmin’in elini tutar. Karşısındaki kadına bir yabancı gibi bakan, sadece çocukluğunu hatırlayan bu adam için asıl fırtına şimdi kopacaktır. Beş yıllık sarsılmaz bir yas mı kazanacaktır, yoksa iki aylık kimliksiz bir vefa borcu mu? Karadeniz’in sisi bu kez gerçekleri saklamak için değil, ruhları birbirinden koparmak için çökmüştür.

**“Zorla başlayan bir evlilik… nefretle kurulan bir bağ. Ama Karan’ın bir sırrı var: O, Gece’ye fark edilmeden, içten içe büyüyen ve onu her geçen gün biraz daha tüketen bir aşkla bağlı. Gece için bu bir esaret, Karan içinse kaçınılmaz bir kader. Aynı çatı altında, aynı zincire vurulmuş iki yabancı… biri özgürlüğü için savaşmaya hazır, diğeri ise onu kaybetmemek için her şeyi göze almış. Ve şimdi… birinin kaçmak için savaşacağı, diğerinin ise vazgeçmeye asla niyeti olmadığı bir hikâye başlıyor. Çünkü bu hikâyede ya kalpler kırılacak… ya da biri diğerine teslim olacak.”**

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

Taşındığınız yer ya sizin kıyametinizse ..

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

Burda fabrika var bu fabrikada Yetim olan çocukları deneyleri sokulan yerdir. İstediği bir oyuncağı dönüşüyor ve kapasitesi yine aynı olmak üzere ama bir süre sonra artık fabrika da çalışan insanlarıda saldırıyorlar burada Ana karakterimiz biz yani Nova ve Poppy dir hadi başlıyoruz