Can sıkıntısı yüzünden katılınan bir oyun ve bir "sıkıntı" yüzünden yaşamları ellerinden alınan 30 genç...

02:17… bir mesaj gönderildi. Yanlış kişiye. Ama cevap geldi. O kişi üç yıl önce bir kazada ölmüştü. Ve şimdi, ekranın diğer ucunda… yazıyordu. Geçmişin suçlulukları, kayıp arkadaşlıklar ve sırlarla dolu bir gece. Lara, mesajların ardındaki gerçeği çözmek zorunda: Bu kişi gerçekten Arda mı? Yoksa zihninin karanlığı mı oyun oynuyor? Her mesaj, bir sır daha açığa çıkarıyor. Ve her cevap, okuru daha derine çekiyor.

Her polis masummudur,her katil suçlumudur yada her şair aşkı için mi yazar

•Tüm Hakları Saklıdır.• "Senden kalmış ölüydüm ben, gözyaşlarıyla kalpleri dağlayan." Okumaya devam ettim,şiir gibi kafiyelerle bir hikaye yazmıştı.Şaşırmıştım açıkçası..."Toprağa gömülen bir ceset,nefes almayı bırakmış beden." Okudukça nefesim kesiliyordu,gözlerimi yumdum.Okumam gerekti,fakat okumaya gücüm yoktu.Ve son satıra baktım;"Kalbi durmuş bir ölünün başında çalan şarkı,yankı yapan çığlık.Şarkıların onun dilinde olduğunu zannediyorsun;Öyle bakma uzaktan,sarıl bana.Öyle bakma uzaktan,sarıl bana." -------------------------- Kitap tanıtımı için; @unutamabeni hesabından,"Senden Kalmış Ölü" adlı panoya bakabilirsiniz.Karakter modelleri orada mevcuttur.

Hayatta bazı başlangıçlar masum görünür. Ama bir bakış, bir çarpışma ve tek bir isim… Her şeyi değiştirebilir. Açelya’nın hikâyesi şimdi başlıyor.

Ege kıyısındaki yatılı okul… Dışarıdan bakıldığında kusursuz bir düzen. Ama her kusursuzluğun ardında saklanan bir karanlık vardır. Eda, yeni döneme başlamak için buraya adım attığında, sadece eğitim için geldiğini sanıyordu. Fakat ilk geceden itibaren okulun duvarları fısıldamaya başladı: gizemli ışıklar, duvarlara bırakılmış notlar ve izleyen görünmez gözler… Kimseye güvenemezdi. Çünkü burada herkes bir rol oynuyor, ama bazı gerçekler ortaya çıktığında her şeyi yakacak kadar tehlikeli olabiliyordu. Sırlar saklanmak için vardır… ta ki biri peşine düşene kadar.

"Bazı borçlar parayla, bazıları kanla, en ağırları ise bir sözle ödenir." Tevfik Eski, on yıl önce Sinop’un hırçın dalgaları arasında bir kumar masasında bıraktığı geçmişini, İstanbul’un puslu sokaklarında yeniden bulur. Elinde sadece bir valiz ve zihninde hiç unutmadığı bir vasiyetle şehre girdiğinde, İstanbul’un devleşen "Konsey"i için dengeler altüst olmak üzeredir. Bir yanda dostluğu düşmanlığından daha tehlikeli olan Yavuz Demir, diğer yanda şehrin görünmez sahiplerinin kurduğu kanlı oyunlar... Tevfik, zekasını bir silah gibi kullanarak "Mükemmel Cinayetler" işlerken, aslında her hamlesinde on yıl önceki o meşhur kumarın son elini oynamaktadır. Kumarhaneler yağmalanırken ve silahlar susmak bilmezken, Tevfik’in önünde tek bir soru kalır: Bir insan, düşmanına verdiği bir söz için ne kadar ileri gidebilir? İstanbul’un en tepesine oturanların aslında birer piyon olduğu bu düzende; sadakatin bedeli ölüm, ihanetin bedeli ise sonsuz bir yalnızlıktır. "Tozum kadar beyaz değilsin..." Raconun, stratejinin ve sarsılmaz bir iradenin hikayesi. Eski bir hesap, Demir gibi bir son.

Katil ağızından tadından yenmeyen katil kurgusu

Babasından yılarca şiddet gören Derin`in tek kurtuluşu; Ateş ‼️üstü açık şekilde yazılmış (+)sahneler olabilir ismeyen okumasın‼️

Evlilik meselesi

Bazı insanlar intikam alarak hedeflerine ulaştığını, bir şeyleri başardığını düşünür. Ama bana göre intikam; bir insanın hayatını cehenneme çevirmek, doğduğu güne ve beni tanıdığı güne pişman ettirmek, her gün ağlaya ağlaya uyuması—hatta uyuyamaması—demektir. Çünkü herkes, bir gün mutlaka yaşattığını yaşar.

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

Beş günlük bir tatil. Issız bir dağ evi. Karla kaplı bir göl. Kapıyı çalan yabancıdan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Bazen en büyük hata, merhamettir. Ve bazı geceler… toprağın altı bile güvenli değildir.

"Leyla ve Vefa`nın karanlık bir labirentte verdikleri mücadele, hiç beklenmedik bir sesle sarsılır. Arkadaşlarını bulduklarını sandıkları an, aslında büyük bir tuzağın içine mi düşmüşlerdi? `Kaçış Melodisi`, gerilim ve sadakatin sınırlarını zorlayan bir yolculuk."

hiç bir kitabın içine ışınlanmayı hayal ettiğiniz oldu mu? ya ışınandığınız kitap romantik değil de gerilim konulu bir kitap olsaydı? gelin bu sorulara bir cevap bulalım.

Sıradan bir dava mı yoksa daha mı derin bir olay...? Bize katılarak bunu öğrenebilirsiniz.

Aşk sandığın şey, belki de sadece ustaca yazılmış bir oyundu. Bir maske… bir bakış… bir susuş. Ve her susuşun arkasında büyüyen bir şüphe. O, kurban gibi görünüyor. Ama ya ipleri elinde tutan aslında oysa? Bir leopar maskesi. Gizlenen kimlikler. Kontrol savaşları. Aşk mı daha güçlü, yoksa güç mü? Kalbin mi kazanacak, zihnin mi? Maskeni tak. Çünkü bu hikâyede kimse gerçek yüzüyle yaşamıyor.

Ailemi kaybettikten sonra, beni hayatta tutan tek şey intikam oldu. Bir tarikatın zoruyla, kimliğimi geride bırakıp bir kasabaya doktor olarak geldim. Görünürde iyileştirmek için… Gerçekte ise Alper Tunga’yı öldürmek için. Bu yolculuğun yalnızca karanlıktan ibaret olacağını sanıyordum. Oysa kader, planlarımı paramparça edecek sürprizler hazırlamıştı. Gerçekler, yalanlar ve kalbimin hiç hesaba katmadığım sesiyle yüzleşmek zorunda kaldım. Ben Selis Alver. Karanlığın içindeki ateşin sesiyim. Beni bu yoldan kimse çeviremez. Çünkü intikam, susturulamayan bir ateşin fısıltısıdır.

KÜLLER ARASINDA Bazı insanlar küllerinden doğar. Bazıları ise küle döner. Mira, sevdiğini sandığı adamın karanlığında kaybolurken, Aras kardeşini kurtaramadığı bir gecede her şeyini kaybeder. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, adaletin sustuğu yerde başlayan bir intikam hikâyesi. Şantaj, manipülasyon, psikolojik şiddet ve mafya düzeninin içinde bir adamın küller arasından yürüyüşü… Küller Arasında Küllerin öncesinde başlayan, kanla yazılan bir son.

"Ben...gitmiştim. Farklı biri vardı bedenimde. Beden benim bedenim ama ruh benim ruhum değildi. Herkesin ben sandığı kişi aslında ben değildi. Hiçbirşey yapamıyordum. Sadece olan biten herşeyi izliyordum. O ben değilim diyordum. Duymuyorları. Bende duysunlar diye bağırdım, çığlık attım. Ben o değilim dedim. Görün beni diye bağırdım. Duyarsanız bakrsınız, bakarsanız görürsünüz dedim. Ama ne duymaya çalışan biri nede bakmaya tenezzül eden biri vardı etrafta. Sonunda vazgeçip sustum ve olanları izlemeye karar verdim. Sustum ve sadece izledim. Sanki kaos vardı tüm kasabada. Yanan ateşler, kızgın insanlar,cinnet geçiren gençler. Ne isim kalmıştı ne anlam. Sanki herkes birlik olmuş bir şeye karşı geliyorlardı. Kanlar akıyordu. Nefesler kesiliyor, gözyaşları gözlerde donakalıyordu. Birşey oluyordu. Çok kötü birşey. Ama gariptir ki uyanmadan öce sadece çığlıklar duyuyorum. Hırıltılı nefes alışverişleri aynı zamanda gür kahkahalar. Ne görüntü vardı ne bir ışık. Sadece ses. İçimde öyle kötü bir his var ki nefesimi kesiyor. Bir şey yaklaşıyor... hemde çok tehlikeli bir şey yaklaşıyor."

Dışarıdan bakıldığında sıradan bir apartman. Sıradan daireler, sıradan insanlar, sıradan hayatlar. Ta ki ölümler başlayana kadar. Apartmanda biri ölüyor. Sonra bir diğeri. Ve kısa sürede herkes aynı gerçeği anlıyor: Bu bir kaza değil. Kaçmaya çalışanlar ölüyor. Gidenler geri dönemiyor. Kalanlar ise her gün sıranın kendilerine gelmesini bekliyor. Daha kötüsü… Katil aralarında. Kimse kimseye güvenemiyor. Herkes masum olduğunu söylüyor. Ama herkesin sakladığı bir şey var. Bu apartman artık bir ev değil. Bir sığınak da değil. Bir bekleme odası. Ve burada bekleyen herkes, hayatta kalmak için susmak zorunda. “Merhametinizi silah yaptım. Ve herkes öldü. Bu yüzden insanlık değil… Saflık tehlikelidir.”

ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022. Revize tarihi ise 9 Ocak 2026. Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi… Peki, kurtuluş mümkün mü? `Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.` `Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?` `Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.` `Sessizliğe bürünmeye devam et.` `Yarın seni Galata Kulesi`nin orada bekliyor olacağım.` `Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)`

Lina hamileyken öldürüldü. Ama gözlerini açtığında… Öldüğü günün sabahındaydı. Karnında hâlâ bebeği vardı. Kalbinde ise artık aşk değil, intikam. Bu kez düşmeyecek. Bu kez hazırlıklı. Çünkü bazı kadınlar ölmez. Geri döner.

12 yabancı, bir harita ve akıl almaz bir oyun... Her biri farklı yerlerden gelen bu gençler, tesadüf eseri buldukları gizemli bir haritayla kendilerini ölümcül bir oyunun içinde bulur. Telefonlarına gelen tuhaf ve tehditkar mesajlar, onları bilinmeyen yolları takip etmeye zorlar. Ormanlar, sahiller ve gizemli yapılar... Her adımda hem sırlar çözülür hem de tehlike büyür. Ancak bu oyun, sıradan bir macera değil. Kurucusu akıl hastası bir zihin ve onun hazırladığı tuzaklar, gençlerin hem zekâlarını hem de cesaretlerini sınar. Her biri kendi korkularıyla yüzleşirken, birbirlerini tanır, güvenir ve birlikte hayatta kalmanın yollarını arar. "Çember; Kanlı Harita", sıradan bir maceradan çok daha fazlası: İnsan doğasının karanlık yönlerini, arkadaşlığın gücünü ve hayatta kalma mücadelesinin sınırlarını gözler önüne seren bir psikolojik gerilim ve gizem hikâyesi. Her satırında merak, her köşesinde tehlike, her adımında ölümcül bir sır saklı. Hazır mısınız?

Bazı kapılar sadece aralık kalır… Bazı izler silinmez. Ve bazı nefesler, kendi sahibini bekler. 🕯️ Bu hikâyede cevaplar yok. Sadece izler var. Ve sen… onları görmezden gelemezsin. Tekinsiz atmosferiyle huzursuz edecek, her detayda gerilimi hissettiren kısa bir hikâye. Yapman gereken tek şey: “Nefesin izini sür. Mumları bul.” 🖤