•Kitabın tüm hakları bana aittir, çalınması durumunda;Hukuki işlem başlatılır. "Senden kalmış ölüydüm ben, gözyaşlarıyla kalpleri dağlayan." Okumaya devam ettim,şiir gibi kafiyelerle bir hikaye yazmıştı.Şaşırmıştım açıkçası..."Toprağa gömülen bir ceset,nefes almayı bırakmış beden." Okudukça nefesim kesiliyordu,gözlerimi yumdum.Okumam gerekti,fakat okumaya gücüm yoktu.Ve son satıra baktım;"Kalbi durmuş bir ölünün başında çalan şarkı,yankı yapan çığlık.Şarkıların onun dilinde olduğunu zannetmek,düşünmek;Öyle bakma uzaktan,sarıl bana.Öyle bakma uzaktan,sarıl bana." -------------------------- Kitap tanıtımı için; @unutamabeni hesabından,"Senden Kalmış Ölü" adlı panoya bakabilirsiniz.Karakter modelleri orada mevcuttur.

Görev 32, en güvende sandığın anda adının fısıldanmasıyla başlar. Beş arkadaşın kahkahalarla kurduğu dünya, görünmeyen bir el tarafından sessizce kilitlenir. Bu bir oyun değildir; kuralları açıklanmayan, kaçışı olmayan bir yüzleşmedir. Geçmiş unutulmaz, dostluk sınanır ve herkes sırayla neyi kaybetmekten korktuğunu öğrenir. Çünkü bazı oyunlar kazanılmaz. Sadece kimlerin eksileceği bellidir.

“Sen benim piyonumsun küçük Doktor”

Kara mahellenin adı sadece bir isim olarak koyulmamıştı. İçide adı kadar kara olduğu için koyulmuştu...

"Benden ne istiyorsun?" "Seni" ... "Bizi ne ayırır biliyormusun?" "Ne" "Ölüm"

Sizce bir yamaçta ekin olur mu? Veteriner iki kadının hikayesi…

Normal bir günün sabahında hastane nöbetinden çıkan İncila, bugün hayatının değişeceğinden habersizdir. Evine giderken takip edildiğini fark eden İncila, izini kaybettirir ve evine ulaşır. Duş alıp uyur, uyandığında alnına bir silah dayalıdır. Ne yapacağını bilemeyen İncila, mecburen kardeşinin hayatı için onlarla gider. Bir kaç gün işkence edilir, o günlerden birinde tam öldürülecekken biri onu kurtarır. Onu kurtaran kişi aynı zamanda onu tekrar tutsak alan kişidir. Bu gizemi çözmek için hazır mısın? Okumaya başla o halde, cesaretin varsa.

Her zaman erkek karakter güçlü olacak diye bir kural yok. 𝒚𝒐𝒍𝒖𝒏 𝒔𝒐𝒏𝒖 𝑵𝒚𝒙. 𝒔𝒆𝒏 𝒐𝒚𝒍𝒆 𝒔𝒂𝒏 𝑽𝒊𝒑𝒆𝒓.

Bana güvenmemeliydin

Psikolog-Suikastçı Yağız intikam için çıktığı yolda başarılı olabilecekmiydi ? Hayallerinin peşinden giden Efsun kalbini mi yoksa aklını mı dinleyecekti ?

“Hangisi daha ağır bir ceza: her şeyi izlemek mi, yoksa kendi ellerinle yapmak mı?”

KÜÇÜK BİR KASABA DA YAŞANILAN OLAYLAR İNSANLARI ÇILGINA DÖNDÜRÜYORDU İNSANLAR ARTIK NE YAPACAKLARINI ŞAŞIRIYORDU KASABADA 24 KIZ VARDI HER AY BAŞI 1 KIZ KAYBOLMAKTAYDI VE CESETLERİ ORTAYA ÇIKMAKTAYDI AMA KİMİN YAPTIĞI HİÇ BELLİ OLMUYORDU KATİL OKUYUCUYA SUÇU ATMAYA ÇALIŞIR AMA OKUYUCUNUN BEYNİ KATİLİN KÜÇÜK HAVIZASINA KANICAK KADAR KÜÇÜK DEĞİLDİ

“Bugün burada olma sebebiniz nedir?” diye sordu. Klasik bir soru. Ama cevaplar asla klasik olmazdı. Mert bir süre sustu. Sessizlik uzadıkça uzadı. Leyla konuşmadı. Sessizlik onun müttefikiydi; "nsanlar sessizliğe dayanamazdı. “Bazen,” dedi Mert sonunda, “hayatımın bana ait olmadığını hissediyorum.”

ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022. Revize tarihi ise 9 Ocak 2026. Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi… Peki, kurtuluş mümkün mü? `Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.` `Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?` `Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.` `Sessizliğe bürünmeye devam et.` `Yarın seni Galata Kulesi`nin orada bekliyor olacağım.` `Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)`

O uyuyan adaleti uyandırmaya çalışıyor ama hukuki yollarla değil, kanla... Kanlar, duvara kırmızı rujla bırakılan bir imza, bir sürü cesetler ve çokça vahşet. Bunlar ona büyük bir heyecan vermemeliydi! Haber kanalları onun ismini söylüyor, "Yeni bir cinayet daha..." diye başlıyorlar haberi sunmaya. X bilinmeyen demekti. X`in acılarını kimse bilmeyecek, kimse duymayacaktı.

KÜLLER ARASINDA Bazı insanlar küllerinden doğar. Bazıları ise küle döner. Mira, sevdiğini sandığı adamın karanlığında kaybolurken, Aras kardeşini kurtaramadığı bir gecede her şeyini kaybeder. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, adaletin sustuğu yerde başlayan bir intikam hikâyesi. Şantaj, manipülasyon, psikolojik şiddet ve mafya düzeninin içinde bir adamın küller arasından yürüyüşü… Küller Arasında Küllerin öncesinde başlayan, kanla yazılan bir son.

"Sanat her zaman güzel değildir. Bazen sadece kusursuz bir cinayeti örtmek için kullanılan bir kumaştır." New York’un en prestijli sanat ve moda akademisi olan Vanguard, sadece en yetenekli yirmi dört öğrenciye kapılarını açar. Burada başarı bir tercih değil, hayatta kalma biçimidir. Ancak yılın en büyük defilesine saatler kala, podyumun ışıkları sönüp perdeler açıldığında, dünya devasa bir skandalla sarsılır. Akademinin "altın kızı" Isabella Sterling, kendi tasarımı olan ipek elbiselerin içinde, bir sanat eseri gibi podyuma iğnelenmiş halde bulunur. Cesedi bulan Sloane Avery, sadece bir tanık değildir. Kurbanın avucunda sıkıca tuttuğu kendi gümüş yüksüğünü gördüğünde, katilin ona bir mesaj bıraktığını anlar: Sıradaki sensin ya da suç ortağım. Polis sirenleri akademi bahçesine dolarken, anonim bir hesap olan "The Critic", öğrencilerin telefonlarına o geceye ait gizli bir fotoğraf gönderir. Vanguard’ın o dar, mermer tozlu koridorlarında artık kimse masum değildir. Hırslı bir heykeltıraşın öfkesi mi? Tahtını geri isteyen bir rakibin kıskançlığı mı? Yoksa her şeyi bir küratör titizliğiyle planlayan o gizli el mi? Dikişler sökülüyor, maskeler düşüyor. Vanguard’da en büyük şov şimdi başlıyor.

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

Hazine avı ardına gizlenmiş katilin oyunu. "Şu andan itibaren hepiniz benim küçük oyuncaklarımsınız ve ben oyuncaklarımla hiç iyi anlaşamam" Okulun düzenlediği bir etkinlikte katilin eline düşen liseli grubun planlarında bunların bu yoktu

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

İnsan bu dünyada en çok nefret ettiği kişiye dönüşür Aria bir savcı İşini seven,düşkün,zeki ve bir o kadar da ünlüleğe aç Ama bu açlık sadece ünlülüğe değil,mideyi de etkiliyor Annesinden kalma bastırılmış içgüdüler,kinler ve yalanlar.İlk cinayet öfke.İlk lokma bir kaza.Sonrasında ise farkındalığın dışı atıştırmalıklar. Çiğ veya pişmiş,onun için fark etmez.O açlığını bastırmak için her türlüsünü yer.Yedirir.

Çocukluğundan beri masum alışkanlıklarla büyütülmüş Elina,en sonunda mesleğini eline alarak bir avukat olur. Asıl hayatı burada başlıyordu çünkü avukat olduktan sonra hayatındaki bütün masum şeyler gidecek,yerini şeytani planlar alacaktı. Atandığı yeni bir davada katili bulmak neredeyse imkansızdı. Asran Anadolu Lisesinde kalabalık bir arkadaş grubunun üyesi olan Erva, okulun Bodrum katında ölü bir şekilde bulunmuştu. Arkadaş grubu 10 kişilikti. Erva`nın ölümünden sonra 9 kişi kalmışlardı. Elina, Erva`nın ailesinin avukatlığını yapmaktaydı. Bu süreçte karşısına hem dostluklar, hem düşmanlar hemde aşk çıkacaktır. Ama en önemlisi, bu yolda katili bulacaktı.

Siz hiç susturuldunuzmu ben evet

Her şeyin başladığı o gün.... Lusi öldü mü yoksa yaşıyor mu

Yedi gün. Bazen bir tehdit değildir. Bazen bir hatırlatmadır. Bir sabah gelen isimsiz bir mesaj, sıradan bir hayatın çatlaklarını ortaya çıkarmaya yeter. Her geçen gün, bastırılmış bir anı yüzeye çıkar. Her mesaj, unutulmak istenen bir gerçeği biraz daha yaklaştırır. 7 Gün, suçun bağırmadığı, vicdanın susmadığı bir hikâye. Kaçmanın mümkün olduğu ama kurtulmanın olmadığı bir zihnin içinde geçiyor. Okuyucu, gerilimin kaynağının dışarıda değil, insanın kendi içinde olduğunu fark ettiğinde artık çok geçtir. Çünkü bazı yüzleşmeler zaman ister. Ve bazen o süre tam olarak yedi gündür.