Kardeşinin ölümüyle parçalanan Jenna’nın hayatı, maskeli bir gecede tamamen değişir. En yakın arkadaşı Sisi’nin gölgesi her geçen gün daha da büyürken, geçmişten kalan sırlar birer birer ortaya çıkar.

İzel Karayel, doğum gününde ailesinin planlanmış bir suikast sonucu hayatlarını kaybetmesi ile hayatında yeni bir devrim başlamıştır. Aşk, intikam, ihanet. Hepsi birer hançer gibi kalbine saplanmış ona yük olmuştu. "​Beni de o toprağın altına canlı canlı gömmüşlerdi ama benim için ne ağlayan vardı ne de toprağıma sıkıca sarılacak birileri."

Karanlık dışarıda değil. İçeride. Ve kapılar bir kez açıldığında, kim olduğunu bir daha asla hatırlayamazsın. Bazı şeyler unutulmaz. Bazıları ise unutulmak için seni parçalar. Ve bu kitapta, karanlık seni bırakmaz… seni tamamlar. BİLGİLENDİRME: Bu kitap korku-gerilim ve ters köşeli hikayelerin yazıldığı bir kitaptır. Her bölümde FARKLI bir hikaye yazılacaktır. Yazılmış olayların gerçek hayatla ilgisi yoktur.

Hiçbir güzelleme yapılmamıştır. Çocuklar için uygun değildir. Karanlık bir yaz kurgusudur. 🌊 Her kirli zihnin, zehir gibi çalışan bir aklı vardır; eğer düşünceleri aklını ele geçirmemişse, onun gerçekte kim olduğunu asla anlayamazsın. Tıpkı arkadaşlarıyla birlikte çıktığı bu tatilde gizli bir takipçi tarafından 7/24 izlenildiğini bilmediği gibi. 🌠 Her karanlık benimseyişi aşk zannedenler, takıntının ne kadar tehlikeli bir şey olduğundan aslında bihaberler. Tıpkı takipçisinin dikkatini çekebilmek için telefonunu saklayıp kaybettim diyerek herkesi suçlaması gibi.

Suskunluğun zayıflık olduğunu sananlara, o onun silahıydı. Adli tıp uzmanı Ahsen Göksu işinde kusursuzdu. Duygusuz değil, kontrollüydü. Soğuk, değil hesaplıydı. En azından herkes öyle sanıyordu. Altı ay önce işlenen dört farklı cinayete bir yenisi daha eklenince bunun bir tesadüf olmadığını anlamışlardı. Dava baş komiser Bora Yaman Arasın önüne düştü. Ve orada dikkatini bir şey çekmişti. Hepsinin bileğinde tek bir sembol, hepsi tek bir hamle ile ölmüş ve hepsini tek bir kişi öldürmüştü. Ama bunu herkesten önce biri fark etmişti. Bazen sessizlik bir zayıflık değil, bir korunma buçimiydi.

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"

#ATEŞ VE MİRA # " Babamın borcu benim esaretim oldu. Ateş`in karanlığında kaybolurken, Yaman`ın ışığına tutunmaya çalıştım. Ama bu dünyada kural basitti: Ya av olurdun ya da avcı. Ben Mira... Kendi hikayemde başrol müydüm, yoksa devlerin oyununda bir piyon mu? Aşkın nefretle, sadakatin ihanetle sınandığı o noktadayız."

ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022. Revize tarihi ise 9 Ocak 2026. Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi… Peki, kurtuluş mümkün mü? `Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.` `Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?` `Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.` `Sessizliğe bürünmeye devam et.` `Yarın seni Galata Kulesi`nin orada bekliyor olacağım.` `Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)`

Yıldızlardüştüğünde: Ben sadece bırakmak istiyorum. Batıdandoğuyadoğmak: Bu grupta bu yüzden var zaten? 𓇢𓆸 "Gündüz yaşadıklarının gecene etki etmesine izin mi veriyorsun?" "Zaman benim merhemim, Gölge." Artık tamamen başımı kaldırmış bir şekilde ona bakıyorum. "Bana etki eden gündüz yaşadıklarım değil, yaşayamadıklarım." UZUN AÇIKLAMA YAKINDA

5 yakın arkadaşın kamp için gittiği ormanda kaybolup yeni ve olağanüstü bir dünya, olağanüstü varlıklar ve terk edilmiş evler bulması...

"Yeter Şilan ne duymak istiyorsun? seni istemiyorum diyorum sana" dedi sinirle" ne duymak istiyorum söyleyeyim, beni nasıl kandırdığını benimle nasıl eğlendiğini, bana nasıl yalan böylediğini bena `seni seviyorum` derken nasıl başkkasın sevdiğini duymak istiyorum" dedi Şilan Zinar`ın gözlerini içine bakarak Gözlerinde bir umutla baktı bunun bir kabus olmasını istedi ama Zinar Şilan`dan birkaç adım daha uzaklaşıp " Şilan seninle daha fazla üğraşamam" diyip Şilan`ın yanından geçip gitti birkaç adın attıktan sonra Şilan`ın sesiyle olduğu yerde durdu. " Adını bir daha anmayacağına Nasuh tövbesi olsun mu" dedi Şilan bağırarak Zinar arkasını dönmedi "olsun" dedi Şilan daha sesli bir şekilde " olsun" dedi Zinar`da ve orda durmayıp arabasına binip Şilan`ı orda öylece bırakıp gitti.

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

Rüyanızda gördüğünüz gölge ya sizinle yaşıyorsa …

Lise öğrencisi Eylül,bir gün her gece telefonuna aynı saatte ve hiç bilmediği bir numaradan gelen bir mesaj fark eder.Mesajı yazan kişi onun hakkında her şeyi biliyor ve sanki bir arkadaşıymış gibi ona her konuda yorum yapıyor.Bilmemesi gereken şeylere bile.Eylül gece odasında film izlerken telefonuna bir mesaj gelir;"Başrolü sevmedim"

Lucas Cole 32 yaşında New Yorkta yaşayan dışarıdan başarılı, zeki, dost canlısı bir gazeteci gibi gözükür ama geceleri işler değişir. zekasını suçluları yakalamaya kullanır ve gazetecilikte ki başarısınıda suçlular üzerinde kullanır ama o gizli bi dedektif veya polis değil o bir seri katil. Suçluları avlayan bi seri katil.

ucien bir gece sokakta yürürken yerde bir ceset bulur. Yardım etmek için yaklaştığı anda polisler gelir ve onu katil sanarak tutuklar. Masum olmasına rağmen kimse ona inanmaz ve Lucien kendini hapishanede bulur. Artık hem özgürlüğünü kanıtlamak hem de hapishanedeki zorluklarla baş etmek zorundadır.

Bazı insanlar karanlıktan korkar. Bazıları ise karanlığı içinde taşır. Su, yaz tatilini geçirmek için döndüğü kasabada her şeyin sakin olacağını düşünüyordu. Çam ağaçları, sessiz sokaklar ve unutulmuş anılar… Ama orman konuşmaya başladığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. İşlenen cinayetler, kasabayı bir korku hikâyesine çevirirken polisler çıkış yolu arar. Ve çözüm sandıkları şey, aslında en büyük hataları olur: Su’yu soruşturmanın merkezine almak. Su yardım eder. Su yönlendirir. Su gerçeği anlatır gibi yapar. Ama kimse şu soruyu sormaz: “Gerçeği anlatan kişi gerçekten masum olabilir mi?”

+90 559 Uyudun mu güzelim? Ada Sanırım yanlış numaraya yazdınız. +90 559 Bence çok doğru kişiye yazdım.

Tehlikeli bir dünyanın içinde, herkesin bir rol oynadığı, ama kimsenin tamamen masum olmadığı bir düzen. Her bir insan bir şekilde o karanlık sistemin içine sürüklenmiş. Hatta bazıları hiç ışığı göremeden bu sistemin içinde doğmuş. Bu sistem; ölümün bile bir kuralı olduğunu diretiyor. Yolları kesişenler bunun bir tesadüf olduğunu sanıyor… ama geçmişte saklanan bir sır, onları aynı oyunun içine çekiyor. İhanetlerin, gizli hesapların ve tehlikeli oyunların ortasında, herkes bir zincirin parçası... Ama biri var ki o son halka. Ve o halka kırıldığında, ya her şey bitecek ya da her şey yeniden başlayacak. Aynı hikâye değil. Aynı oyun... Ve bu oyunda, hiçlik kazanacak.

`Beni öldüren Boynumdaki urgan değil Sensiz geçirdiğim onca yıl ` +15

Genç kaptan Göknur, ilk görevinde bir cinayetle karşılaşır. Deliller onu işaret ederken, gemideki gizemli bir katil onu hem hayatta kalmaya hem de kendi zihniyle yüzleşmeye zorlar.

Bir kamp. Bir gece. Ve geri dönüşü olmayan bir hata… Bir grup arkadaş sadece eğlenmek için ormana gitti. Ateş yaktılar, güldüler, korku hikâyeleri anlattılar. Sonra… onu buldular. Toprağın altında saklanmış bir ceset. Ve o andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Orman suskundu… Ama içlerinde bir şey uyanmıştı. Geceler uzadı. Sesler arttı. Ve birer birer kaybolmaya başladılar. Bu bir tesadüf müydü? Yoksa aralarından biri mi saklıyordu gerçeği? Çünkü bu ormanda… kimse yalnız değil. Ve bazı çığlıklar… asla duyulmaz.

"Yanlış bir çarpışma, geçmişten gelen kanlı bir hesap. Babasının işlediği günahların bedelini ödemek için bir mafya liderine rehine düşen Zeynep Aksoy, celladının (Alaz Baras)gölgesinde hayatta kalmaya çalışıyor. Karanlık çöktüğünde, geriye kalan tek şey gölgedeki o son iz olacak."

"Benden ne istiyorsun?" "Seni" ... "Bizi ne ayırır biliyormusun?" "Ne" "Ölüm"

İki yıl önce, sıradan bir yaz günüydü. Dört arkadaş… bir oyun… ve aniden gelen bir sessizlik. Kerem o gün eve hiç ulaşamadı. Ne bir iz bulundu, ne de bir açıklama. Zaman geçti, hayat devam etti… ama bazı sorular asla kaybolmadı. Deniz, Mete, Aras ve Sena için bu sadece bir kayboluş değildi. Bu, yarım kalan bir hikâyeydi. Ve şimdi… terk edilmiş bir okulun karanlık koridorlarında, geçmiş yeniden uyanıyor. Buldukları tek bir eşya, her şeyi değiştiriyor. Kerem belki de hiç kaybolmadı. Belki de… hâlâ orada. Ama bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur.