Sıradan bir öğrenci gibi görünmek, hayatta kalmanın tek yoluydu. Ta ki kendi el yazısıyla yazılmış o notu bulana kadar...

Gölge Üniversitesi'nin soğuk ve sisli koridorlarına gizli bir görevle sızan genç ajan Gece, sadece iz bırakmadan kaybolan öğrencilerin sırrını çözmek için oradaydı. Ancak yurt odasına adım attığı ilk gece bulduğu siyah kapaklı bir defter, bildiği tüm gerçekleri yerle bir eder.
Her köşesinde başka bir zihin oyununun döndüğü bu kampüste, Gece kimseye güvenmemesi gerektiğini biliyordu. Ama en büyük tehlikenin kendi zihni olduğunu henüz bilmiyordu...

Morg masasındaki soğuk ten, yıllar önce kapanan o lanetli dosyanın mührünü kanla yeniden açtı: On üç kayıp, iki vahşi cinayet ve ardında tek bir iz bile bırakmayan hayalet bir katil.
MİT’in buzdan kalpli, kusursuz lideri Bora, yetimhanenin karanlık koridorlarından gelen o acımasız gerçeklerle yüzleştiğinde, asıl tehlikenin katilin kimliği değil, kurbanlarını seçtiği o iki düşman grup olduğunu anlar: Güneşler ve Çakallar. Yıllardır birbirini boğazlayan bu iki yetim çetesi, şimdi ortak bir ölüm kalım savaşının ortasındadır.
Ancak oyunun kuralları, Bora’nın karşısına Güneşler’in lideri Lina çıktığında altüst olur. Sürekli konuşan, sakarlıklarıyla herkesi çıldırtan, durmadan bir şeyler atıştıran ama zekasıyla o buz adamın bile zihnini felç eden bu kız, katilin en büyük açığı mı, yoksa en büyük tuzağı mı?
Katil saatleri kurdu, kedi-fare oyunu başladı.
Peki ya soru şudur: Katil onları avlamadan önce, bu buz ile ateş birbirlerini yakmadan hayatta kalabilecekler mi? Yoksa geçmişin gölgeleri aralarındaki sırla birlikte herkesi yutacak mı?
Buz ve Ateşin Gölgeleri — Güvenin ihanete, zekânın ölümə yenik düştüğü soluk soluğa bir gizem.

"Dünya sırtını döndüğünde, insanın sığınabileceği tek liman kardeşidir.

Sıradan bir günde hayatları altüst olan Eflin ve Poyraz, kendilerini hiç bilmedikleri bir geçmişin ve tanımadıkları insanların arasında bulur. Değişen her şeye rağmen değişmeyen tek bir gerçek vardır: Onlar birbirinden asla vazgeçmeyecek iki kardeştir."

Yeni bir nakil öğrencisi nereden bilebilirdi ki bir oyunun ortasına düşeceğini? Sadece bir oyun zannetmişti… ta ki o cinayete şahit olana kadar.
Peki karar verebilecek miydi?
Kendini çözebilecek miydi?
Kaçacak mıydı?
Saklanacak mıydı?
Yoksa bir gün herkes ona inanacak mıydı?
Peki ya bir mafya lideri onu evlat edinse ve bütün varlığını çocuklarının üzerine bıraksa… Babaları bir cinayete kurban gitse ve geride bıraktığı çocuklar kendi oyunlarını kursa, bundan daha fazlası ne olabilirdi ki?
Hiçbir şey göründüğü gibi değildi.
Korku dolu bir gerçekliğe hoş geldiniz, yeni dostlarım.
Bakalım beni çözebilecek ve bulabilecek misiniz?
Bir de siz deneyin. :)

"Bazı gerçekler ateşte gizlidir; küle döner sanırsın ama rüzgâr o külleri savurduğunda, adalet en keskin yüzüyle yeniden doğar"

Hukukun kalkanı yere düşmüş, adalet saraylarının duvarlarına ise yıllar önce mühürlenmiş sırlarla örülmüştü. Savcı Alara Castillo için bu sadece mesleki bir dava değil, sekiz yıl önce küller altında kalan geçmişin intikamıydı.

Ancak karanlıkta tek başına yürümüyordu.

Arsalan Yaman-- istihbaratın soğuk ve tehlikeli yüzü--- aynı gölgenin içine adım attığında, kurallar değişti. Kimin avcı, kimin av olduğu bilinmeyen bu yolda, gerçeği ortaya çıkarmanın tek bedeli vardı: Yanarak kül olmak.

Adaletin mühürlendiği yerde, ateş yeniden harlanacaktı

“Yeni oyuncağım mı?!” Kahkahasını sürdürürken gözlerini saniyede defalarca kırpmıştı. Hevesle, kelepçelerin izin verdiği kadar kalkıp yürüdü ve ellerini parmaklıklara doladı. Gözleri çok korkunç bir hâle gelmişti; sanırım ilk izlenimlerim doğru değildi. Göz bebekleri büyümüş, büyük bir alayla üzerimde gidip geliyordu. Kafasını hızla iki yana sallayıp tekrardan parmaklıklara doladığı eliyle beni işaret etti: “Ama ben buna kıyamam ki, nedir bu?!” Gülmeye devam ettiğinde içimden bütün üyelere sövüyordum. “Gülmeyi kesmeyecek misin?” dediğimde hayatının şokunu yaşıyormuş gibi duraksadı. Sonra oyunbaz bir tavırla işaret parmağını dudağına götürdü: “Ooo; bir, iki, üç, tıp... Deli doktoru susturdu beni.” Kaşlarımı çattım. “Deli doktoru değilim!” Kafasını iki yana beş altı kez salladı. “Sen deli doktorusun.” Israrla kaşlarımı çattım. “Doktor bile değilim.” Histerik kahkahası tekrar başlayınca pes eder gibi arkama yaslandım. Dişleri bembeyazdı. “Wow, tek rol yapan ben değilmişim!” Güldü. Kahkahası yeniden yankılanınca kalemi ona fırlattım. Refleksle eğildiğinde kalem duvara saplanmıştı. Beni delirtmişti; belki de amacı buydu. Kaleme baktıktan sonra hafifçe ciddileşti: “Deli doktoru, şiddete meyilli misin? Resmen can güvenliğim yok.”

İşlediğim cinayetleri buraya yazcam

Hepimiz hayatımızın bir noktasında bir kapıyı kapatırız. Kimi zaman bir şehri, kimi zaman bir insanı, kimi zaman da kendimizden geriye kalanları terk ederiz. Ardımıza bakmamaya, yaşadıklarımızı unutmaya ve hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya çalışırız. Ama bazı şeyler unutulmaz. Bazı geceler, üzerinden kaç yıl geçerse geçsin, insanın zihninde aynı saatte yeniden başlar. Bazı sesler sessizlikte bile duyulur. Bazı kapılar ise kapandığını sandığımız anda yeniden çalınır. Bu kitap, geçmişinden kaçan bir kadının hikâyesi. Fakat burada kimseye hemen inanmayın. Çünkü her hatıra gerçek değildir, her sessizlik masumiyet anlamına gelmez ve bazen en çok güvendiğimiz insanlar, bize anlatılan hikâyenin en karanlık bölümünü saklar. Sayfalar ilerledikçe sorularınız çoğalacak. Cevaplar bulduğunuzu düşündüğünüzde ise her şey yeniden değişecek. Belki Defne’nin neden kaçtığını anlayacaksınız. Belki de asıl sorunun, neden geri dönmek zorunda kaldığı olduğunu fark edeceksiniz. Sizden tek bir şey istiyorum: Son sayfaya ulaşmadan hiçbir şeyden emin olmayın. Çünkü bazı sırlar sonsuza kadar saklanmaz. Ve bazı kapılar sadece dışarıdan değil, içeriden de çalınır.

6 farklı insan bir gün gizemli şekilde bir otele davet edilir ancak bir katil vardır Peki katili bulabilir misin?

Bir katilin en büyük hatası, öldürmesi gereken adama âşık olmasıydı. Rüya bunu çok geç fark etti. Çünkü Alp, onun gerçek kimliğini öğrendiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

“Bu ev bizim kaderimizdi… Ya bu evde öleceğiz ya da bu evde yaşayacağız.”

On iki kişi. Altı kız, altı erkek. Ve herkesten saklanan karanlık bir düzen.

Bir evin duvarları arasında bir araya getirilen bu on iki kişi, kendilerini bekleyen şeyin sıradan bir oyun olmadığını çok geç anlayacaktı. Her kuralın bir bedeli, her sırrın bir sonucu ve her ihanetin ardında başka bir gerçek vardı.

Güvenmek bir hata, susmak bir zorunluluk, geçmiş ise kaçılması imkânsız bir gölgeydi.

Peki ya düşman bildiklerin aslında seninle aynı savaşı veriyorsa?

Aşkın, ihanetin ve sırların birbirine karıştığı bu düzende herkesin bir amacı vardı. Fakat kimse, oyunun gerçek sahibinin kim olduğunu bilmiyordu.

Kurallara uyarsan kendinden vazgeçeceksin.

Kuralları çiğnersen her şeyini kaybedebilirsin.

Peki, insan kendi kaderini mi seçer, yoksa düzene mi yenik düşer?

Bazı evler yuva değildir. Bazı insanlar göründüğü kişi değildir. Ve bazı düzenler, yıkılmadan önce herkesi kendine benzetir.

İdil aysa

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girer. Bazılarıysa bütün hayatımızı değiştirmek için...

Beren için hiçbir karşılaşma göründüğü kadar masum değildir. Arda ise onun hayatına beklenmedik bir anda giren, tanımadığı bir yabancıdır.

Başlangıçta birbirleri için yalnızca iki yabancıdan ibaret olan bu ikili, zamanla açıklayamadıkları bir yakınlığın içinde bulur kendini. Bakışlar uzar, mesafeler kısalır ve söylenmeyen kelimeler aralarındaki bağı giderek güçlendirir.

Beren, Arda'ya yaklaştıkça kendi içinde sakladığı sırlarla yüzleşmek zorunda kalır. Arda ise karşısındaki kadının gözlerinde gördüğü şeyi aşk sanırken ne kadar yanıldığının farkında değildir.

Çünkü bazı aşklar kurtuluş değil, insanın hayatındaki en büyük felaketin başlangıcıdır.

Peki, bir insanı gerçekten tanıdığımızdan nasıl emin olabiliriz?

"Bir cinayetle başladı, intikamla büyüdü ve ihanetle son bulacak"

DİSTOPİK BİR KİTAP!

Dünya, kadınlar ve erkekler olmak üzere iki ülkeye ayrılmıştır.

Erkeklerin yaşadığı ülkenin adı Yaşam, kadınların yaşadığı ülkenin adı ise Ölümdür.

Ölüm Ülkesi'nin başında, Yaşam adında zalim bir kraliçe vardır. Kalpsiz, acımasız ve şiddete bağımlı olan bu kadın, insanlara keyfi olarak eziyet etmekten ve gücünü hissettirmekten zevk alır.

Yaşam Ülkesi'nin kralıysa Ölüm adında bir adamdır. Kraliçenin aksine son derece iyi, merhametli ve anlayışlıdır.

Biri kalpsizliğin, diğeri merhametin temsilcisidir.

Peki, isimleriyle bu kadar zıt olan iki hükümdarın dünyasında neler yaşanacak?

Yüksek sosyetenin parıltılı kapıları ardında saklanan yalanlar, en çok o masanın başındakileri vurur.

Defne, zekasıyla var olduğu bu zengin ve boğucu dünyada, kocasının kurduğu görünmez bir ağın ortasındadır. Hayatını hedef alan gizli tehditler kapıya dayanıp malikaneye dışarıdan sert, disiplinli ve tehlikeli bir koruma adım attığında; içerideki tüm dengeler sarsılır.

Güvenin ihanetle, nefesin tehlikeyle ölçüldüğü bu oyunda; bazı duvarlar sadece yıkılmak için örülür. Aralarındaki mesafe daraldıkça, gerçeğin nefesi enselerinde bitecektir.

Annesiyle gittiği yatılı misafirlikte yatmadan önce bileğine yazdığı F74 yazısını unutup onlara ayrılan oda yerine yanlışlıkla komşunun odasında uyuyan Maysa, yanlış odada olduğunu daldığı sırada fark eder ama herşey için artık çok geçtir.

Ya doktor ya da seri katil olacaktım.

Ya öldürülecektim ya da öldürecektim.

Ya ihanetin bıçağı bana saplanacaktı ya da o bıçağı ben saplayacaktım.

Hayat, verdiğim bütün kararlarda bana iki seçenek sunmuştu ve ben her zaman ikinci seçeneği seçmiştim.

Ama neden aşkta yalnızca tek bir seçenek vardı, bunu anlamıyordum.

Ta ki aşkın beraberinde getirdiği tutsaklığı anlayana kadar.

Bu tutsaklık yalnızca bir yüzüktü.

Ama hiçbir kelepçenin taşıyamayacağı kadar ağırdı.

Bir kizin hem merhametli hemde acymasyzlygy ......

MÜHÜR VE LEKE

​"Senin tek bir gecede zihnini uyuşturmak için harcadığın o hayat, benim gururumla kazandığım tırnak izlerimden ibaret."

​Biri hayatta kalmak için savaşan bir hakikat.

Diğeri sahip olduğu her şeyden kaçan bir karanlık.

​VERA KARACA, hayatın ona sunduğu acımasız kartlara rağmen pes etmeyen, her başarısını gecesini gündüzüne katıp tırnaklarıyla kazıyarak elde eden genç bir kadın. Onuru ve emeği dışında tutunacak hiçbir şeyi yoktu—ama başı her zaman dikti.

​KARAHAN SANCAKTAR, lüksün, gücün ve soyadının gölgesinde sevgisizlikle büyümüş bir adam. Zihnindeki sahte dünyadan ve yalnızlığın çürütücü sesinden kaçmak için kendini uyuşturucunun, anlık heveslerin ve kırıp döktüğü kalplerin arasına attı. Cebindeki servetle dünyayı satın alabileceğini sanıyordu.

​Gecenin saat üçünde, floresan ışıklarının soğukluğuna sığınmış bir nöbetçi eczanede yolları kesiştiğinde, Karahan parasının sökmediği tek duvarla karşılaştı: Vera'nın bükülmeyen dizleriyle.

​Karahan onun kibirini kırmak için geri döneceğine yemin etti.

Vera ise onun karanlığına teslim olmamak için direnmeye...

​Ancak sevgisizlikten beslenen bir yangın ile emekten doğan bir kıvılcım yan yana geldiğinde, ikisi için de tek bir gerçek kalacaktı:

​Bazen iyileşmek, en çok korktuğun yaraya dokunmakla başlar.

​[DÜZENLİ GÜNCELLEME: Her Hafta]

#DarkRomance #Mücadele #DüşmandanAşka #ZıtDünyalar #MühürVeLeke #Vera #Karahan

Bir genç…

Anne kaybetme korkusu…

salgın…

kapak ai la yapıldı daha iyi şeyler yazcaz inş destek atın loooo🤪

Üç…İki…Bir… Aç gözlerini! Sonunda kimin öleceğini ölüler seçer, Solen. Bu gece hepimiz ölülerle dans ettik, bu gece hepimiz öldük.

Sen görünür müsün ?

sosyal sıkıntılar anlatan kitapta, psikolojik rahatsızlığı olan ve 3 kişiliği olan bir adamın hayat hikayesi anlatılır. hem ailesini bulmaya çalışırken hemde hayatını baştan sona etkileyecek bir olay yaşayacaktır.

Göksel, kendince hayata karşı gelmeyen geleceği kabullenmiş bir komutandır. Ekipdekiler hariç kimse ile iletişim kurmaz. Fakat bir operasyon kaderimi değiştirecek hatta yıldızdan 2 tanesini bulacaktır.

büyük bir katliam sonucunda bir ekip kurulur bu ekipte 2 kliminal psikolok 3 adli polis bulunur

Bu ekibin içinde olan ahsen,ekibe dahil olunca hayatı değişir

hiç tatmadıgı bir duyguyu tadar

aşk