Sessiz Sayfalar - Alin, hayatı boyunca kendini bir yabancı gibi hissetmiş, kitapların arasında kaybolarak sessizliğe sığınmış bir genç kızdır. Evlatlık olduğunu öğrendiğinde, geçmişinin tozlu sayfaları açılır ve biyolojik ailesiyle yeni bir hayata adım atar. Ancak bu yeni başlangıç, dört abisinin önyargıları ve soğuk tavırlarıyla beklediğinden daha zorlu olacaktır. Cotard Sendromu`nun gölgesinde, kendi varlığını sorgularken ailesinin ve kendi iç dünyasının gerçeklerini keşfetmeye başlar. Sessizliğin içinde yankılanan sorular, zamanla cevaplarını bulacak mıdır?

İki farklı dünyanın insanı bir arada..

BÖLÜMLER UZUN DEĞİL AMA ÇOK KISA DA DEĞİL Rusyada büyüyen nadya nın türkiyede gerçek ailesini bulmasıyla başlar • "Yaralarımı görebilirsin ama hikayemi asla bilemezsin." • "sende bana uyuşturucuyu bırakacağın konusunda söz vermiştin! Ama görüyorum günden güne erimeye devam ediyorsun! Sen ve o salak kalbin, değerli beynini mahvediyor ama farkında değilsin! Hayatını yaşa artık Nad! Yas tutmaktan vaz geç, ölen öldü ama sen hâlâ yaşıyorsun! Adında umudu, ışığı taşıyorsun ama bir viranesin! Kendine gel-" • "sen hangi sürtüksün" Dehşet görmüş gibi eliyle ağzını kapattı ve sonra "ANNEEEEEE!!!" diye gürledi. • Çakal? O kim be? • "abi" "bana abi mi dedin" "abim değil misin" "evet, evet öyleyim!" • nad hastalandığında eve koyu saçlı bir erkek gelmiş, fyodornun talimatıyla odadan çıkmıyordu • "doğukan, nad nerde" "şu an ters kelepçeyle okuldan çıkıyor" • yıllar onu çok değiştirmişti, maskesini yüzünden çıkartmıyor, saçlarını taramaya tenezzül etmiyor, kimseyi kırıp kırmamayı önemsemiyordu • "sen niye yine buradasın?!" "insan hiç kardeşine öyle der mi seni görmeye geldik işte" "bak velet, ben karakolda değil savcılıkta çalışıyorum ama sayende karakolda uyuyacağım artık!" "uyuyacak yerin var birde şikayet mi ediyorsun" "sabır..." • "hayvanları mı öldürüyorsun" "sende insanları öldürüyorsun" "ama ben para kazanıyorum" "bende kazanıyorum" "senin paran var" "seninde var" • "lena kim" "lena kim" "LENA KİM" • "Benim iş yerime hâlâ gelmedin Nad" *** "NAD İYİ MİSİN" "abi..." "Efendim güzelim" "Ben...Ben arabadan..." "Korkuyor musun?" Daha fazla dayanamayıp bayılmıştım. • "Piskologa gitmek ister misin?" "Piskologluk bir deli olduğumu mu ima ediyorsun?!" • "Çıksana odamdan!" "Nedenmiş?" "Senin bir odan var!" "Kardeşimin odasında durmak istiyorum!" "İsteme! İsteme kardeşim, isteme!" "Aha bana kardeşim dedin! Şimdi tekrar et bakayım `a-bi`" "Çık git odamdan!" • "Poker mi oynayacağız?" "Evet! Yoksa bilmiyor musunuz?" "Biliyoruz ama az önce masaya 50 sterlin koydun!" • "Bu soruları nasıl çözebiliyorsun?" Robert kafamı duvara vura vura öğretmişti abi. • "Senin sevgilin mi var?!" "Olamaz mı?" "Olamaz! Kim o özürlü herif?!" "Var demedim ki."

16 yaşın daki Dilara bir akşam babasını isteğiyle hiç tanımadığı biriyle nişanlan mayı kabul eder. Bu kızımızın hayali gitar çalmak dır Dilara hayaleri için artık bir umudun olmadığını düşünür ama evleneceği kişi ona umut olabilirdi... UMARIM BEĞİNİRSİNİZ..

16 yaşında deli dolu kızımız hiç beklemediği anda ailesinin yalan olduğunu sıradan bir İstanbul kızıyken, Trabzonlu TÜFEKÇİ aşiretinin tek kız çocuğu ve torunu olduğunu öğrendi. TÜFEKÇİ aşireti Aden`in hayatına girebilecek mi? Aden abileri ve kardeşiyle neler yaşayacak? TÜFEKÇİ beyleri bi anda hayatlarına giren kardeşleriyle bocalayacaklar belki ama hepsi aden sayesinde değişip abi olmak ne demek tadacaklar. Klasik bir kurgu olsada, çalınma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır. Hepimiz emek harcıyoruz lütfen birbirimize saygı duyalım !!

Sessiz kalınmış bir acı, üzeri örtülmüş bir suç, unutulması beklenen bir kayıb ama bazı şeyler unutulmaz, üzerine kar yağsa ülkeler değişse unutulmaz.

"Bir gün yaşadığınız bu hayatın sadece yalandan ibaret olduğunu öğrendiğinizde ne yaparsınız?" “Gerçekler er ya da geç ortaya çıkardı. İster tam zamanında olsun, ister hiç beklemediğimiz bir zamanda.” “ İçinde olduğun bu hayatta kendisini bulmaya çalışan bir Berçem’in hikayesi.” "Geçmiş sırlarla dolu!! Gün geçtikçe geleceğin tehlikeli yüzünüze çarpıyor" (Bu kurgudaki her şey tamamen hayal ürünüdür.) Bölüm sonunda oy vermeyi, yorum yapmayı ve beni takip etmeyi unutmayın. Şimdiden teşekkür ederim Zamanın Ters Yüzü

Gerçek ailem kurgusudur.

"Derin polisi ara!" Diye bağırdı Irmak. "Emir bir şey yap!"Diye bağırdı Irmak`ın karşısındaki çocuk. "Bacağım kırıldı galiba."Diye yakındı Sarp denen çocuk. "Ben arıyorum polisi."Diyerek telefonuna yöneldi Ada. "Sakince konuşabilir miyiz?"Diyerek merdivenlerden indi çekik gözlü çocuk. "İndirsene bacım şunu!"Diyerek Irmak`a bağırdı karşısındaki çocuk. "Sus geçiririm kafana!"Diyerek yükseldi Irmak. "Hepiniz susun!" Sinirle bağırdığımda sonunda herkes sesini keserken Ada`nın polisi aramak üzere olduğunu görüp elindeki telefonu aldım. "Kimse polisi aramıyor," Diyerek Ada`ya yönelik konuştum. Ardından Irmak`a dönerek elindeki vazoyu işaret ettim. "Ve kimse kimsenin kafasını kırmıyor. İndir şunu." Aklıma gelen şey ne kadar sinirimi bozsa da bulunduğumuz durumun başka bir açıklamasını düşünemiyordum. Ya gerçekten sapıklardı ve eve gizlice girmişlerdi ya da evi aynı anda kiralamıştık. Mümkünse tabii.

ARKADAŞININ NUMARASI SANIP YAZDIĞI NUMARA ÜNLÜ BİR FUTBOLCUYA AİTSE.. GELİN BAKALIM BU HİKAYEDE BİZİ NELER BEKLİYOR...

3 Yetim ve öksüz kızın okul hayatında nefret ettiği erkeklere karşı ilgi duyması .....

Herşey Trabzon`dan taşınıp Ankara`ya gitmemize başlar. Aşkı iliklerine kadar hissedeceğiniz kurgu.

GERÇEK HAYAT HİKAYESINDEN ALINMIŞTIR. FOR MY SİSTER🫶🏻

Karanlığın Kalbinde Bir mezarlık, bir genç ve bir sır... Kadir, hayatının en korkunç kabusunu yaşıyor. Elleri ve ayakları bağlı, gözleri kapalı bir şekilde mezarların arasında yalnız bırakılıyor. Kimliği belirsiz bir adamın intikam planının ortasında kalan Kadir, hem fiziksel hem de psikolojik olarak zorlu bir mücadeleye girişiyor. Geçmişin sırları ve babasının karanlık yüzü, Kadir`in hayatını sonsuza dek değiştirecek bir yolculuğa çıkarıyor. Korku, gerilim ve sürprizlerle dolu bu hikayede, Kadir hayatta kalabilecek mi? Yoksa mezarların ebedi sessizliğine mi karışacak? "Ben senin rakı masasındaki meze değilim Baba."

0 507 ***: Elindenn geliyorsaa Azıcık sevsene benii Nehir: En sevdiğim şarkıı 0 507 ***: Biliyorum güzelim Nehir: Bir dakika ya sen kimsin Ve nerden biliyorsun

Ünlü bir iş adamının kızı Nil Bozkaya`nın fake bir hesap açıp gıcık olduğu babasının iş ortağının oğlu olan Alparslan Demir`e yazması ile her şey başlar. İkili gerçek hayatta da birbirinden gıcık alıyordu ve aileleri de bu durumdan pek şikayetçiydi. Peki ya bu durum nereye kadar böyle sürecekti? İkisinin birbirinden bu kadar nefret etmesinin sebebi geçmişteki bir aşk mıydı yoksa bir ihanet miydi? Yoksa ikisi birden miydi tüm bunların sebebi?

Bir cinayet, yıllar süren bir sessizlik ve asla dinmeyen bir vicdan. Kız kardeşini ani ve acımasız bir cinayette kaybeden bir kadın, adaletin suskunluğuna boyun eğmez. Yıllar boyunca iz sürer, parçaları birleştirir ve sonunda katile ulaşır. Tetiği çektiğinde, bunun sadece bir intikam olmadığını düşünür. Ta ki gerçeği öğrendiği ana kadar. Öldürdüğü adam, ülkenin en güçlü ve en dokunulmaz isimlerinden biridir. Ve geçmiş, onu bir kez daha yakalar: Bu adamın kardeşiyle karşılaştığında, intikam yerini şüpheye, nefret yerini karmaşık bir yüzleşmeye bırakır. Kanla kapanan bir dosya aslında yeni açılmıştır. Bu hikâye adalet, aşk, vicdan ve intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir kadının karanlık yolculuğunu anlatıyor.

Kum Torbası – Kimi Aşklar Yumruk İzi Gibi Kalır Alya Nur... Ringlerde “Kara Gamze”, pistlerde “Kelebek”. Yasak dövüşlerin ortasında, tek kişilik bir savaşa tutuşmuş genç bir kız. Kalbi dosya gibi; tıbbi raporlarla, kırıklarla, sırlarla dolu. Ama hâlâ dimdik. Hâlâ savaşıyor. Berke... Ringin sert çocuğu, dışa karşı duvar gibi. Ama Alya’yı gördüğünde o duvar çatlıyor. Söze gerek yok, bakışları yetiyor. Onun için bir yumruk değil, bir adım öne atmak bile savaş. Sertliğiyle tanınan bu çocuk, Alya’ya dokunmaya bile korkuyor. Ama söz konusu Alya’nın güvenliği olduğunda… Savunmasını hiç indirmiyor. Okulun sessiz koridorlarında başlayan hikâye, ringin kan kokan zeminine kadar uzanıyor. Alya geçmişinden kaçarken, Berke onun geleceğinde yer edinmeye çalışıyor. Ve her şey... bir kalp atışı kadar hızlı değişebiliyor. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kızın hayatta kalma hikâyesi. Ve onun yanında, gözünü bile kırpmadan duran bir çocuğun...

Feraye, yüksek lisans tezi için Alzheimer hastası Yasemin`in anılarını dinlemeye başladığında bunun yalnızca akademik bir çalışma olacağını sanıyordu. Oysa zamanla, anıların arasından sızan kırgınlıklar, yarım kalmış cümleler ve saklanmış duygular, aralarında adı konmamış ama derin bir bağ ördü. Yasemin, geçmişini hatırlamakta zorlanırken Feraye, kendi hayatında hiç ait olamadığı bir boşluğu doldurur gibiydi. Yasemin`in ani ölümüyle birlikte Feraye, sadece onu değil; onun anlattığı hayatları da kaybetti. Ta ki bir gece, kendini Yasemin`in gençliğindeki anıların tam ortasında, onun en yakın arkadaşı ve adaşı olan Feraye olarak bulana kadar... Artık takvimler 90`ları gösteriyordu. Kasetlerin, analog fotoğrafların, mahallelerin ve suskun bakışların zamanını. Bu yolculuk, yalnızca geçmişe dönmek değildi. Feraye için bu; kendi korkularıyla, yetersizlik duygusuyla, kaçtığı seçimlerle ve Yasemin`in ve eski zamanlar Feraye`sinin yarım kalmış hayatıyla yüzleşmekti. Ve en çok da, küllerinden bile vazgeçemediği bir aşkın adıyla: Mahir. İmkânsızlığı herkesçe bilinen, söylenememiş sözlerle, yanlış zamanlarla ve suskunluklarla büyümüş bir aşk... Feraye, geçmişte alınan ve alınamayan kararları yeniden düşünürken, Mahir`e kavuşmanın bir yolunu arıyordu. Bazen hikâyeyi değiştirdi, bazen yalnızca yönünü. Ama her adımda şu soruyla baş başa kaldı: Kader, yalnızca yaşananlar mıydı, yoksa seçilenler mi? Feraye, imkânsızın küllerinden yeni bir şeyler kurmaya çalışırken, sadece bir aşkı değil; üç hayatın yazgısını da değiştirmeye cesaret etti. Ama bazı hikâyeler, ne kadar yeniden yazılsa da, sonunu kendi seçti. "Dün Yarınları", 90`ların ruhunda, hafızanın, aşkın ve kaderin iç içe geçtiği; kaybolmuş hayatlara, yarım kalmış aşklara ve geç kalınmış cesaretlere yazılmış bir yüzleşme…

Merhaba sevgili okurum.Şu anda çok heyecanlıyım bu yüzden yazamıyorum.Kafamda sana anlatacağım çok şey var ama heyecandan yazamıyorum. İlk olarak kitabımın konusuyla başlamak istedim.Kitabım depremde anne ve babasını kaybeden kendini karanlığın içinde bulan bir genç kızın,tekrar hayata tutunmak için bir çıkış yolu aramasını ve bir ışık bulmasını anlatıyor.Bu ışık aslında bir insan ama onunda kendi içinde bir karanlıkla savaşı var.O karanlığın içinde birbirlerini bulan bu iki genç birbirlerine ışık oluyorlar. Bu kitabı yaklaşık 1,5 senedir bir deftere yazıyorum.Nihayet artık sizlerle buluşturuyorum.Benim için önemli olan kitabımın okunması değil,karanlıkta kalmış ve bir ışık arayan herkese ilham olması.Biliyorum şuanda hepinizin hayatında ters giden olaylar var.Hepiniz bir ışık arıyorsunuz ama bulamıyorsunuz. Çok şanslısınız çünkü bu kitabı okumaya karar verdiniz.Umarım sizinde karanlıkta bir ışık bulmanıza yardımcı olur bu kitap. Bu benim ilk eserim.İyi okumalar :)

2022 yılında işlenen bir cinayetin kan rengi cehennemi yeryüzüne taşımaya yetmişti. Kanın kokusu gri odada yankılanan bir çığlığa sinmişti. Ortada bir savaş yoktu, biz cennetle cehennemin ortasındaki o ince ipin üzerinde dans eden katillerdik. Biz Araf`ın ta kendisiydik.

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Yıllar önce erkek arkadaşı ile geçirdiği bir araba kazasında hafızasını kaybeden fakat kaza gecesini hiç unutmayan,geceleri kabusları olan bir kızın gittiği psikologun aslında kaza geçirdiği erkek arkadaşı olduğunu fakat hafıza kaybı yüzünden onu hatırlamadığı ama oğlanın onu hatırladığı garip türde bir hikaye okuyacaksınız iyi okumalar,)

Merhaba , ben bı kitap yazmaya başladım açıkçası beğeneceğinizi düşünüyorum okumanızı talep ederim ☺️

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."