İmkansızlık yoktur. İstediğini elbet başarırsın.

“Bitti sanılan her şey, aslında yeni başlıyordu.”

Ilk kitabimdir o ýüzden hata varsa şu andan itibaren özür dillerim🤗 Iyi okumalar 😊

"Doğduğu gece sıradan bir isim verilmek istenmişti ona. Ancak annesinin gördüğü bir rüya, tüm dünyayı sırtında taşımaya mahkûm olan `Atlas`ın kaderini mühürledi. O, doğduğu günden beri hiçbir eve sığamadı."Zeliha ve Mehmet’in istenmeyen çocuğu olarak dünyaya gözlerini açan Atlas, henüz beş yaşındayken bir yetimhanenin kapısına terk edilir. Kimsesizliğin ortasında geçen yılların ardından, buradaki en yakın arkadaşıyla birlikte parmaklıkları kırıp sokakların acımasız kollarına kaçarlar. Hayatta kalmanın tek yolunun yumruklardan geçtiği bu yeni dünyada, karanlık bir çeteye katılırlar. Atlas artık sadece yetimhaneden kaçan bir çocuk değil; illegal kafes dövüşlerinin en acımasız, en gözü kara dövüşçüsüdür. Ruhundaki tüm öfkeyi ve kırgınlığı o demir kafesin içinde rakiplerine kusarak hayatta kalır. Fakat kader, kafesteki bu kuralsız dünyaya kendi kurallarıyla müdahale eder. Sıradan bir gün, Atlas bir yere yetişmeye çalışırken hayatını kökten değiştirecek o sert çarpışma yaşanır. Ansızın çarptığı o kız, Atlas`ın karanlık dünyasına hiç bilmediği bir ışık sızdırır. Aralarındaki bu beklenmedik bağ, onları hem iyileştirir hem de büyük bir girdabın içine sürükler. Ancak sokakların ve çetenin kuralları amansızdır; fırtınalı bir aşk, yerini ani ve can yakıcı bir ayrılığa bırakır. Yıllar geçer... Yaralar kabuk bağlar, kafesteki dövüşler devam eder, sokaklar büyür. Tam her şey bitti, o çarpışmanın izi silindi derken, hayat onları hiç beklenmedik bir anda yeniden karşı karşıya getirir.

Ben buraya ne zaman gelmiştim? Ne zamandır buradaydım!? En son... en son...? En son ne? En son yok! Hiç bir şey yok! Ben... ben kimdim? Nefes al... tut, ve geri verme. Tut ve asla geri verme. Nefesinle beraber düşüncelerini`de tut. Gözlerini kapat... kapat ve asla geri açma. Göz kapakların`la beraber düşüncelerini`de kapa. Çığlık at... çığlık at ve asla durma. Öyle bir çığlık at ki, çığlığın her saniye seni delirmeye bir adım daha yaklaştıran düşüncelerini`de yutsun. Kafamın içinde çok büyük savaşlar dönüyordu ve ben... ben burada delirmemek uğruna düşüncelerim ile savaş veriyordum. Benim en büyük savaşım kafamın içindeki düşüncelerim ile benim aramdaydı ve bu savaşın sonucu ise... bu savaşın sonucu ise düşüncelerimin arasında bir yerlerde saklıydı. Öyle olmalıydı. (BU KİTAPTA GEÇEN KİŞİLER VE OLAYLAR TAMAMIYLA HAYAL ÜRÜNÜ OLUP HER AYRINTISIYLA KURGUDAN İBARETTİR.)

Taslak taslak taslak taslak

0553***:Müstakilseniz sizi Gruba ekliyorum Siz:Ney 0553***:Bunu evet olarak algılıyorum 0553*** kişisi sizi Mühsin Amcanın Bitli Bıyığı Grubuna ekledi

Ruhun Külleri Serisinin ilk kitabı Yanık Ruh

Bazı insanlar hayatına girmek için değil, seni değiştirmek için gelir. Aras Demir tam olarak öyle biriydi. Abimin arkadaşıydı. Uzak durmam gereken kişiydi. Ve ben bunu bilmeme rağmen ona her baktığımda biraz daha kayboluyordum. Çünkü Aras’ın gözlerinde bir karanlık vardı. İnsanı korkutan türden değil… İnsanı içine çeken türden. Ama bazı aşkların sonu mutlu bitmezdi. Bazıları şehirleri yakar, kalpleri parçalar ve geriye sadece küller bırakırdı. Belki de biz en başından beri yanlış bir hikâyeydik.

Hazal, çalıştığı hastaneye gelen sıradan bir hastanın yarasını temizlediğini zanneder ancak durum bambaşkadır…

Yıllarca kendini yalnız hisseden Elif’in hikayesi

Yeraltı dünyasıyla ilgili ve düşmandan aşka kurgularını okumayı seviyorsanız kitabımı okumanızı öneririm çünkü bu kitapta; Adelya tek ailesi abisini KARA ZİRVE hapishanesinden çıkarmak için bir plan yapar. Onu kurtarmak için hemşire olarak hapishanede çalışmaya başlar. Lakin kendisine olan takıntısını bilmediği suç kralı Ateşten haberi bile yoktur. Adelya hapishanede çalışmaya başladığı için Ateş bilerek teslim olur. Kurgumda Adelyanın abisini kurtarmaya çalışırken yaşadığı karmaşık olaylar yer alır.

Selamlarr bu benim ilk kitabım hatalarım olabilir kusura bakmayın iyi okumalar🌷.

Çocukluğumdan beri daima bir şeylerden kaçarak yaşamıştım ve kaçtığım şey her neyse beni bir sabah kıskıvrak yakalamıştı. Ailem, tek varlığım dakikalar içinde yanıp kül olurken zihnimde yankılanan tek kelime intikamdı. Beni gölgelerden korkmakla suçluyorlardı. Fakat bilmedikleri bir şey vardı. Ben gölgelerle oynamayı çocukken öğrenmiştim.

Şehre gece çökmüştü, sis her yerdeydi. At arabası toprak yolda hızla ilerliyordu, hamile kadın sancılar içinde kıvranıyordu. Yolun kenarında yaşlı bir kadın bekliyordu, araba yaklaştıkça o da yolun ortasına doğru ilerledi. atlar durmak zorunda kaldı, kadın bağırdı, ``durun, o çocuktan çok güçlü bir enerji seziyorum, karanlık bir enerji.`` Arabacı kadını azarladı, ``çekil önümüzden yaşlı kadın, çocuk her an doğabilir.`` Kadın çekildi, araba geçti, şifahaneye vardılar.

Hayatlarının en güzel dönemlerinde olan bi arkadaş grubunun içinde olan Mavi karmaşık olaylar dolayısıyla gruptaki herkesin müziğe ilgisini olduğunu farkeder ve bi müzik grubu olma fikrini ortaya atar böylece her duyguyu içinde barındıran hikayeleri başlar.

Texting kitap bahanesi yazcak bisiy bulamadim

Anastasiya Sokolova, babasının mafyasını ona devir etmeyeceğini bildiği için babasının abilerine mafyayı devir edeceği gün abilerini öldürür. Abilerine olan nefreti küçüklüğünden beri vardır. Aile her zaman istenmeyen Anastasiya olmuştur buda onun içinde kini ve öfkenin birikmesine neden olmuştur. Abileri öldüğünde ise babası istemeyerekte olsa mafyayı ona devir etmek zorunda kalmıştır. Ama Anastasiya`nın bilmediği birşey vardı. Babası onun hayatını mahvetmek için onu zorla düşman mafyanın oğlu ile evlendirme planları vardı. Anastasiya Sokolova babasının bu düşüncelerini yok edecek miydi? Yoksa, aksine bunu kabul ediyormuş gibi davranıp ama sonra ona ve düşmanının kafasına bu hayatı zindan mı edecekti?

Ölüyor olmak değildi bu his. Her gece ölmek isteyip yeni bir güne uyanmaktan ibaretti. O sırlar çözülmedikçe ne uyku, ne de ölüm vardı. Ben Güneş Şirzai. Babamın katilinin avukatıyım. Ve bunu bile bile ona aşık bir tarafım... Bildikçe nefret eden diğer yarım. Ölüm buydu. Çaresizlik, her şeyin sonunu getiren ebedi bir duyguydu.

053:ders çalışırken ne kadarda güzel gözüküyorsun. Sen:kimsin lan?! 053:senin için bukadar önemlimi kim olduğum güzelikk

17 yıl sonra ailesinin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenen liyan sizce ne yapacak? Bir gerçek ailem kurgusudur. Çalıntı gibi durumlarda yasal işlemler başlatılacaktır.

"korkak prensim, gelip beni kurtar."

"insanlar bildikleri her şeyi mahvederlerdi. birsen ise bu mahvoluş ve yokoluşun kıyısından dönem bir kazazedeydi."

"Bazı denklemler aşkla kurulur, bazıları ise sadece intikamla çözülür." Hayatını matematiğin kusursuz netliğine sığınarak inşa eden bir kadın... Sayılar onun sığınağıydı; asla yalan söylemez, asla yarı yolda bırakmazlardı. Ta ki hayatın en karanlık formülüyle yüzleşene kadar. En güvendiği adam tarafından, tehlikeli bir pazarlığın ortasında ölüme terk edildiğinde, zihnindeki tüm eşitlikler bir gecede yıkıldı. Ama yeraltı dünyasının hesaba katmadığı bir şey vardı: Acı, bazen insanı yok etmez; onu soğukkanlı bir stratejiste dönüştürür.Ölümün kıyısındayken geçmişin en dişli düşmanlarından biri tarafından uzatılan el, onun için yeni bir hayatın başlangıcı oldu. Roma`nın soğuk gölgelerinde, sınırları keskin bir anlaşmanın temelleri atıldı. Bu ortaklıkta aşka yer yoktu, duygular tamamen silinmişti; sadece iki müttefik ve kusursuz bir intikam planı vardı. Beş koca yıl boyunca sessizce büyüyen ve güçlenen o kadın, şimdi parmağında yabancı bir yüzük, zihninde ise şeytani bir matematikle geri dönüyor. Onu feda edenleri kendi kurdukları oyunda mat etmek için...Şimdi geçmişin hesap vakti. Kurban rolü bitti; sahne, zekanın en karanlık haline ait.

Hayat size bir bozulmuş bir blender verdiğinde siz ne yapardınız? Tamirciye götürürdünüz muhtemelen. Tabii araba tamircisine değil. Normal beyaz eşyaları tamir eden birine. Henüz 14 yaşındaysanız anneniz nereye derse oraya götürürsünüz tabii. Hele bir de araba tamircisi tanıdıksa başka çareniz kalmazdı sanırım. E tabii tamircinin elemanı da yakışıklıysa tadından yenmezdi. Tabi bu hoşlantı her ergen için bir heves gibidir. Benimse bir hevese göre biraz daha büyük. Hatta epey bir büyük. 5 yıllıksevguye aşk denir miydi? Belki de karşılık alamadığım için platonik de olabilirim. Ama emin olduğum tek şey beni tanımıyor bile olabilecek kadar alakasız oluşumuzdu. Ben bu yaz sonu üniversiteye İstanbul`a, o ise çalıştığı mobilyacı da gidecekti. Tabii o yazın da devam edecekti. Malum epey çalışkan bir delikanlıydı. Mahallede kimin işi düşse her zaman yardım ederdi. Sevilen bir oğlandı. Herkes tarafından sevilir sayılırdı. Tek kelimesine 10 adam dizilirdi etrafında. Ama o asla kimseden asla bir şey istemezdi. Epey de gururluydu. Ne isterdi ne de yardım edene tahammül ederdi. Her şeyi tek başına ve yardımsız üstlenir ve yaptığı hiçbir işi yarım bırakmazdı. Ve benim uzun yıllardır platonik aşkımdı. //////////////// Mahalle kurgusu