Okulun asi tiyatro kraliçesi Ada ve sahaların fırtınalı kaptanı Demir... Herkes onları birbirine tahammül edemeyen iki ezeli rakip sanırken, kapalı kapılar ardında dudak yakıcı bir tutku gizli. Bir zorunlu ödevle başlayan bu tehlikeli oyun, sahte nefretin yerini dizginlenemeyen bir arzuya bırakmasıyla kontrolden çıkıyor. Maskeler düşüyor, kurallar yıkılıyor ve bu okulda artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. "En büyük trajedi, yıkılacağını bildiğin bir yangına kendi rızanla yürümektir."

Öldüğünü sandığı Deniz’in bir gün ansızın tekrar karşılaşması ile hayatı alt üst olur

Yalanlar ve doğrular. Seçimler ve sonuçlar. Hayatlarımızın bu dört kelimeden oluşuyordu. Oluşmuştu. Geç kaldık. Ben, doğruyu söylerken inanmamıştı. O... O, ise bana yalan söylerken inanmıştım. Belki de yalanına inanmak istemedim. Kendimi kandırdım. Birbirimizi ölecek kadar çok severken böyle olmamız kimin suçuydu? Benim mi? Onun mu? Ya da her ikimizin? Beş yıl önce gittiğim bu şehirde geri dönerken tek amacım bana yapılanların hesabını sormaktı. Ölmek mi? Kalsın. Daha alacağımız intikam var. Yanımda artık kimse yokken daha güçlü olduğumu biliyordum. O mu? O, ölmenin ruhsal olarak nasıl bir his olduğunu bilmiyordu. Gösterecektim. Ben, Elis Kaya`ydım.

Yıllar önce gözlerinin önünde ailesi öldürülen Arya, ailesinin katilleriyle yıllar sonra tesadüfen karşı karşıya gelecektir. Ne yazık ki kayıt altına aldığı olay, başına bela olur. Peki sizce Arya o beladan kurtulacak mı?

Ben Duru Yıldız... Tesadüfen üzerine kahve döktüğüm adama akşamına nasl mesaj atabilirim bunu sorgulamıştım. Tıpkı klişe bir dizi gibiydi herşey...

❝Fadime`nin yıllar önce İso`dan saklamayı tercih ettiği ve saklamayı sürdürdürdüğü sırları vardı.❞

Uzun yıllardır İstanbul’da yaşayan Açelya, memleketi Muğla’dan gelen telefon yüzünden yaz tatilini eski mahallesinde geçirmek zorunda kalır; ancak gittiğinde gerçeklerle ve yalanlarla yüzleşeceğinden habersizdir. Yıllar önce bastırdığı hislerle mücadele edebilecek mi, yoksa o hislerin içinde boğulacak mı?

Önce düşman sonra arkadaş sonrada aşık olan önce çok farklı olduklarını düşünen ama sonra aslında çok benzediklerini fark eden iki lise son sınıf öğrencisinin hikayesi.

araba kazasından aşkı hatırlama

Yazmak istedim birşeyler

Hani derler ya..gerçek aşıklar elbet bir gün karşılaşırlar,ben hiç karşılaşamadım gerçek sandığım, kaybettiğim aşkımla. Zelal Berza, kaybettiği aşkını arıyordu..fakat bilinmeyen adam giderken arkasında nasıl bir felaket oluşturduğunun farkında değildi.

"Bazı yalanlar, gerçeğin nefesini kesene kadar anlatılmaya devam eder.” Tenimde taşıdığım o yarım ay şeklindeki iz, sadece bir doğum lekesi miydi, yoksa geçmişten bugüne uzanan sessiz bir çığlık mı? Biri beni uzaktan izliyor, biri bana yaklaşmaya korkuyor ve birileri benden en büyük gerçeği saklıyor.

Hayallerinin peşinde koşarken, ailesinin gölgesinde boğulan bir kız... Mihrimah Bozok, küçüklüğünden beri hep yalnızdı. Annesinin ölümü, babasının nefret dolu bakışları ve kimsenin bilmediği kırmızı lekesiyle büyüdü. Hayali doktor olmak, kendi hayatını kurmaktı. Ama kaderi, hiç tanımadığı bir adamın ellerine bırakıldı. Pusat Demir Kankılıç... Çünkü onun adı bile bir sır gibiydi. Mihrimah, ne kadar kaçarsa kaçsın, sonunda dönüp yine o isme çarpacaktı. Bu, bir masal değil. Bu, bir gelinlik kadar ağır, bir söz kadar keskin, bir bakış kadar yakıcı bir hikâye. Kimi zaman aşk, kimi zaman nefret... Ve en çok da geçmişin gölgesinde yarım kalmış hayaller.

Yaşamaktan bıkmış bir kızı yaşama tutunması ve hayattan aradığı o heyecanı bulması için bir örgüte alırlarsa...

Bir anestezist adayı olarak öğrendiğim ilk şey şuydu: İnsanları uyutmak, onları uyandırmaktan çok daha kolaydır. Kendi hayatımı derin bir uykunun içine hapsederken, geçmişimdeki o karanlık gölgenin bir gün beni bulacağını hiç hesap etmemiştim. Ama o geldi. Şehrin hem yeraltına hem yerüstüne hükmeden adam… Güç, korku ve karanlığın tek sahibi. Onunla karşılaştığım an tek bir şeyden emindim: Artık hiçbir narkoz, içimdeki acıyı susturmaya yetmeyecekti. Ben Bilge. Kaçtığım her sırrın içinde boğulurken, beni korumaya yemin etmiş bir canavarın kollarında uyanmaya mahkûmum. "Ruhun uyuşmuş olabilir… ama kalbin hâlâ atıyor, Kadavra. Ve o kalp artık bana ait."

Alara ve Evren var işte

Osmanlının son dönemleri... Bir Rus prensesi ve bir seyis... Konakta yolları kesişen iki kader, Dicle ve Fırat nehirlerinin akışıyla nasıl bağlanacak? Sırlar, baskılar ve yasak aşk... Onları beklenmedik bir sona mı sürükleyecek? O iki nehir o iki yürek kavuşacakmı?...

Solcu bir edebiyat öğretmeni ile sağcı bir mühendis arasında geçen romantik dönem kurgusu iyi okumalarr

gecmişten gelen şeyler

"Arkın... Ben seni seviyorum... Ama bir arkadaş olarak değil... Sen sadece bir arkadaş olmayacak kadar özelsin benim için..." "Beril, sen ciddi misin?.. Ben de seni seviyorum ama bu hiçbir zaman arkadaşlıktan öteye gitmedi. Gidemez... Ben seni hiçbir zaman o anlamda sevemem... Buna dair bir umudun olsun istemiyorum. Benim için değerlisin. Ama seni kandıramam doğru olmaz. Üzgünüm kalbin kırılacak belki ama ben seni sadece bir lise arkadaşı olarak görüyorum. Lise bittikten sonra bir daha görüşmeyeceğim diğer arkadaşlarım gibisin benim için..." & Arkın ve Beril on ikinci sınıfa giden iki lise öğrencisidir. Aynı okullarda olmalarına rağmen son sınıfa gelene kadar birbirleriyle çok da iletişimleri olmaz. Taki Beril`in Arkın`ı bir okul etkinliği sırasında bahçede futbol oynarken görmesine kadar. Beril ilk defa o gün kalbinde bir sıcaklığın yayıldığını hisseder. İlk kez kalbi bu kadar hızlı atıyordur...O gün kaçamak gözlerle Arkın`ı izlemeye dalar. Birbirini kovalayan günlerde ondan hoşlandığını anlamasıyla bu hislerle ne yapacağına karar veremez.En sonunda arkadaşlarının da desteğiyle ona mesaj atmaya karar verir. Beril`in haberi olmasada bu mesaj uzun süreli bir arkadaşlığı başlatan ilk adım olacaktır... "Merhaba Arkın... Ben Beril 12-A`dan. Şey...hocamız ödev için gurp oluşturmamızı söylemişti. Bizim grupta olmak ister misin?" Bu basit mesaj her şeyin başlangıcı olacaktır... Tüm güzel anıların ve hayal kırıklıklarının başlangıcı... Aslında bu hikaye bir lise aşkının masumluğunu, karşılıksız aşkı ve ikinci şansı anlatıyor. Yıllar sonra yaşanan denk gelişle hislerin tekrardan uyanmasını ve bu sefer geriye kalan son kar tanesini korumak için ikisinin de harcadığı çabayı okuyacaksınız. Kırılan bir kalbi onarmak için hacanan çabayı ve tüm kırgınlıklara rağmen yeniden filizlenen aşka şahit olacaksınız. Umarım okurken keyif alırsınız... ❄️ ~Texting bulunacak..:)

16 yaşındaki Gece o günün kurtuluşu olduğunu nerden bilebilirdi ki...

yıllar sonra gerçek ailesini bulan kızımız

Kendi kanından olanın ihaneti, yabancının kurşunundan daha derine işlerdi. Bengi için dünya, babasının güç hırslarıyla örülmüş camdan bir saraydı. Ancak o saray, babasının en büyük düşmanı Savaş’a kurduğu tuzaklarla yerle bir oldu. Tehditlerin gölgesinde, hayatta kalmak için celladını korumaya mahkûm edilen bir kadın... Ve o kadının nefretle baktığı gözlerde, aslında kendi özgürlüğünü gören bir adam. ​Bengi, celladıyla aynı tarafa geçtiğinde; şah devrildi, vezir oyuna dahil oldu. Artık mesele sadece hayatta kalmak değil, bu yıkımın içinde birbirini yok etmeden durabilmekti. "Bu Dünya üzerimize yıkılsa bile, enkazın altında elini tutacağım tek kişi sensin Bengi."

Bir grup arkadaşın villa kiralayıp tatil yapmak istemesi, ama kimse tuttukları villanın ikiz villa olduğunu bilmiyordu.

Deftere yazdıklarımda cesurum ama gerçek hayatta suskunum. Çünkü bazı duygular söylenince küçülüyor, yalnızca daha gerçek oluyor. Belki bir gün bu satırları okuduğumda bu acıya uzaktan bakabileceğim. Şimdilik tek yapabildiğim, onu sevmeyi kimseye belli etmeden içimde büyütmek... Göz doktoru olmak isteyen Nil Arın`dan, Okyanus gözlüye...