"Ben geldiiimm... Kimse yok mu? Anneeee... Baba." merdivenleri çıkarken babam "kızım gelme." dedi. " noluyo polisler neden burda, annem ve sen neden ağlıyosunuz , polisler neden Ecemin odasında. Baba bir şey desene kardeşim nerde." ne ara veya neden ağlamaya başladım farkında olmayarak "anne sen söyle kardeşim nerde, anneee ağlama bir şey söyle kardeşim nerde diyorum...? İçerden bir polis memuru "Koray Bey, cinayeti tespit amaçlı otopsi gerekiyor bu yüzden kızınızın naaşını götürüyor ekipten arkadaşlar, size de karokala kadar ben eşlik edeceğim." polisin söylediklerinden sonra tüm algımı yitirdim sanki, " Cinayet mi, öldü mü... benim kardeşim?, benim prensesim artık yok mu? ama o daha çok küçük 15 yaşında ki o daha... o ölemez olmaz hayır... şaka yapıryosunuz demi... baba şaka demi ölmemiştir kardeşim" sanki bunu dememle babamın dimdik durabilmek için kullandığı dayanakları elinden çekip almışım gibi yere çöktü ve daha önce ağladığını görmediğim o adam hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı, annem desen yarı ayık yarı baygın bir halde. Biz bu acıyla nasıl başa çıkacağız bilmiyorum ama bildiğim tek bir şey var hiç bir şey eskisi gibi olmayacak... Kardeşimi kim neden öldürdü? Öldüren her kimse onu bulacağım...

Yarıda kalan aşk

"Bazi insanlar bir gün doğar ve o gün, hayatlarını geri kalanını şekillendiren sesiz bir yük taşır. Karan Aras Keskiner ve Lavin Soykan, kaderin beklenmedik bir kesişiminde biribirlerinin hayatini sonsuza denk değiştireceklerini bilmiyorlardı." •~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~• 《 Kalplerinize bıraktığım beyaz laleler , Söyleyemediğim her seydi.》

“Her yeni başlangıç, başka bir başlangıcın sonudur.” – Seneca

İdil Nil Altuğ için hayat, okulun sıkıcı koridorları, en yakın arkadaşı Utku`nun bitmek bilmeyen uykuları ve platonik aşkını görebilmek için koştuğu merdivenlerden ibaretti. Ancak bir süredir sırasına bırakılan saplantılı notlar, bu sıradan hayatın üzerine karanlık bir gölge gibi düşmeye başlamıştı. Ve İdil hem bu notları kim gönderiyor merak ederken hem de amcasının tuhaf halini anlamaya çalışıyordu ta kii Geçmişin yasını tutan amcasının dudaklarından dökülen tek bir cümle, İdil`in dünyasını başına yıkana kadar. "Ben senin amcan değilim, baban da Levent değil

Genç kurgu dört kişilik bir aile çocuklarının yavaş yavaş büyümesiyle şiddet ve alkol bağımlılığısı olur bir gün kızın okulundan kız kavgası olur annesinin işi olduğu için gidemez onun yerine babası gider babası okulda kızını alıp eve getirip onu darp eder hayatının travması olur annesi eskisi gibi göz yummaz iki çocuğunu da alır mahkemeye çıkar iki çocuğunu da anne ister baba olaylar zaten çocuklar istemiyordur aradan bir yıl sonra anne iş çıkış bir araba çarpar ve o olay dan sonra çocuklarıyla hayatı değişir

yandım... en sevdiğim koluma dökülen kahveyle bakıştık bir de dökenle

Klasik ama mizah amaçlı yazılan bir kitapdıırr Umarım beğenirsiniz kusurumuz bir hatamız olursa affola şimdiden okuduğunuz için teşekkürler 🫠🌸

Bir site... Bir yıl içinde gelenler gidenler Dostluk,Nefret ve Aşk

Okuda gör ¯⁠⁠_⁠(⁠ツ⁠)⁠_⁠/⁠¯ Not : telif hakları saklıdır

Bazı Bağlar Kanla Kurulmaz; Acıyla, Sabırla Ve Kaderle Örülür... Eliyde daha çocukken herşeyini kaybetti. Anne ve baba sıcaklığını, evini ve güvenini... Geriye sadece yüzünü yakan o gece ve içinde hiç dinmeyen bir acı kaldı. Yıllar geçti, hayatta kalmayı öğrendi, güçlü oldu, ayakta durdu. Ama kalbi hiç iyileşmedi. Ta ki Pars Yaman karşısına çıkana kadar. Gizemli, sert, karanlık ve tehlikeli bir adam. Onu korumak için mi geldi, yoksa geçmişin yaralarını tekrar kanatmak için mi? Kader onları bir araya getirdiğinde iki yaralı ru, birbirine tutunarak şifa bulabilecekler mi? Yoksa bu bağ ikisini derinden yaralayacak mı? Bazı Aşklar Kurtarır Bazıları İse İnsanı Küllerinden Yakar...

Soğuk. Sanki dışarda hiç güneş yokmuş, yaz mevsimi gelmemiş , kışlar bahara dönmemiş gibi soğuk. Belkide benim içim soğuk bundandır bu kadar çok üşümem . Bir insan nasıl ısınır ? Sıcak evlerde oturan her insanın içi sıcacık mıdır? Sevgi . İnsanı ısıtan yegane şeydir . Ve ben galiba ömrüm boyunca ısınamamaktan korkuyorum .

Holding etiketleri, mükemmel aile maskeleri ve lüksün ardındaki kırık kalpler... Haziran Aksoy, yeni geldiği bu zengin okulunda sadece kuralları bozmayacak; kimseye eyvallahı olmayan Çınar`ın gökyüzüne de ortak olacak. Çünkü bazı hikayeler sakin değil, fırtınalı başlar.

.......eyemhelgpPUAHWKANSKAIAKSJAJAI

Liseli aşıkların arasına giren yakın bir arkadaş sonucu erkeğin kızı terk etmesi

Liseli bir kizin bitmek bilmeyen aski

Ortaokulda iso ve fadime in yaşadıkları ve yaşayacaklar...

​"Tarık Korul’un emriyle hayatı bir kağıt parçasına mahkum edilen Asena ve buzdan duvarlarıyla dünyayı yöneten Kerem Ali Demir... Mecburi bir anlaşmanın gölgesinde, birbirine dokunması bile yasak olan iki inatçı ruh. Peki, nefretle başlayan bu tehlikeli oyun, kalbin kuralları çiğnemesiyle nasıl bir aşka dönüşecek?" ​ ​

Dkdkskdkxkkwnxwkskwkskwkzkwkzkw

"Hayat, siz Excel tabloları yaparken başınızdan geçen o plansız mucizelerdir." Derin Karahan için hayat, milimetrik hesaplanmış bir başarı haritasıdır. Kusursuz bir kariyer, her daim steril bir yaşam ve saniyelerle yarışan bir ajanda... Ta ki İstanbul`un ıssız yollarında, lüks transfer aracı bozulup da dünyası bir anda "çevrimdışı" kalana dek. Yanında ise onun tam zıttı olan bir adam: Aras. Elinde eski model bir fotoğraf makinesi, ruhunda ise dizginlenemez bir özgürlükle yaşayan Aras için hayat, bir vizörden sızan ışık hüzmesinden ibarettir. İnternetin çekmediği, hijyenin sadece bir temenni olduğu ve zamanın durduğu eski bir pansiyonda mahsur kalan bu iki zıt kutup; birbirlerini sadece didişmelerle değil, kaçtıkları gerçeklerle de tanıyacaktır. Derin, dezenfektanların koruyamadığı bir kalp sızısıyla tanışırken; Aras, vizöründen baktığında ilk defa bir manzaraya değil, bir kadının ruhuna takılıp kalacaktır. Kontrolü bırakmaya hazır mısınız? Şehirdeki o jilet gibi takımlar mı, yoksa dağdaki sırılsıklam bir yağmur mu? Yanlış Yol Doğru Kişi, sizi kusursuz planların çöktüğü ama hayatın başladığı o yere, plansız bir yolculuğa davet ediyor.

Bazı gerçekler geç söylenir. Bazı sevgiler, zamanını kaçırır. Göksel, on altı yaşına kadar hayatını annesi, anneannesi ve dedesiyle, eksik ama alışılmış bir dünyada sürdürür. Babası sorulmaz, geçmiş kurcalanmaz. Ta ki bir okul günü, her şeyi geri dönülmez biçimde değiştiren o haber gelene kadar... Annesinin ölümüyle birlikte saklanan bir sır da ortaya çıkar: Göksel`in hiç tanımadığı bir babası vardır. Ve o adam, yıllar önce sevdiği kadını kaybettiğinden bile habersiz, kendi yaralarını müziğin içinde saklayan Yunus`tur. Bir yanda geçmişin pişmanlıklarıyla boğuşan bir adam, diğer yanda yarım kalan bir çocukluk... Geç Kalan Sevgi, kayıpların, söylenememiş cümlelerin ve kan bağıyla değil, cesaretle kurulan ailelerin hikâyesi. Bazen bir sevgi geç kalır... Ama yine de insanın kalbine dokunmayı başarır.

Deneme amaçlı bir şey değil mi ya

Bu kayıp şehir sensiz beni yutar... ``Ya seninle hayatımı tehlikeye atarım ya da sensiz ölürüm, ve ben ölmek istemiyorum.`` ~Alya Sargun ``Benimle olmak demek, kendini tehlikeye atmak demek ve sen hayatını tehlikeye atmayı seçiyorsun. Tehlikeyle olmak tehlike olmak demektir. Sen de artık bir tehlikesin.`` ~Poyraz Karaman

SUSTUĞUM YERDEN SESLENİYORUM Yirmi yıl önce bir kundağa kapkara bir gece diktiler, Benim ilk nefesimi, Karadeniz’in o deli suyuna gömdüler. O doğumhanenin çiğ ışığında adımı Aleyna koydular; Narin, kırılgan ve henüz yeni doğmuş bir masumiyet... Sonra bizi o Sibirya’nın amansız, beyaz cehennemine fırlattılar. On dört yaşında bir kız çocuğu... Göğsünde dünyanın en ağır yükü, adı Süveyda... Beni kucağına bastı, tam on yedi saat boyunca o dondurucu karların altında, Ölümün soğuk nefesine karşı, birbirimizin sıcaklığıyla bir yaşam savaşı verdik. İşte o karların altından o narin Aleyna çıkamadı; Orada, o donmuş toprağın kalbinde Asta doğdu. Beni Teşkilat`ın o keskin tahtında, zehir gibi bir zekayla bilediler, Geçmişimi o beyaz sislerin ve amansız karların ardına gizlediler. Şerif’in parmaklıklar ardında tıkır tıkır işleyen o yalan imparatorluğu, Ve o içi boş, o sahte mezarın yirmi yıllık dilsiz unuttuğu... Şimdi dalga dalga geri dönüyor, kıyıya vuruyor o gizli nizam; O on yedi saatlik kış, şimdi tüm sahte geçmişi yakmaya geliyor. Ben ne o dumanlı dağların esiri, ne o sarayların kölesiyim; Ben o karlardan sağ çıkmış, bendi yıkacak o hırçın denizin ta kendisiyim. Maskeler düşecek, o sahte düzen kendi küllerinde boğulacak; Çünkü ben sustuğum yerden sesleniyorum... Ben o buzları eritecek olan, Asta Furtuna’yım!

Sadece erkeklerden oluşan bir sınıfa Feride adındaki öğrencinin gelmesi ile başlayan eğlence dolu lise hikayesidir Bu konuyla ilgili başka kitap falan görmüş olabilirsiniz zaten bu konunun dizisi var ben sadece kendim uydurduğum hikaye üzerinden gidicem çalmak gibi birşey söz konusu değildir iyi okumalar